02017D1775 — PL — 06.01.2024 — 012.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B

DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1775

z dnia 28 września 2017 r.

w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Mali

(Dz.U. L 251 z 29.9.2017, s. 23)

zmieniona przez:

 

 

Dziennik Urzędowy

  nr

strona

data

►M1

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (WPZiB) 2019/29 z dnia 9 stycznia 2019 r.

  L 8

30

10.1.2019

 M2

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (WPZiB) 2019/1216 z dnia 17 lipca 2019 r.

  L 192

26

18.7.2019

 M3

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (WPZiB) 2020/9 z dnia 7 stycznia 2020 r.

  L 4I

7

8.1.2020

 M4

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (WPZiB) 2020/118 z dnia 27 stycznia 2020 r.

  L 22

55

28.1.2020

►M5

DECYZJA RADY (WPZiB) 2021/2208 z dnia 13 grudnia 2021 r.

  L 446

44

14.12.2021

 M6

DECYZJA RADY (WPZiB) 2022/157 z dnia 4 lutego 2022 r.

  L 25I

7

4.2.2022

 M7

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (WPZiB) 2022/2187 z dnia 8 listopada 2022 r.

  L 288

82

9.11.2022

►M8

DECYZJA RADY (WPZiB) 2022/2440 z dnia 12 grudnia 2022 r.

  L 319

68

13.12.2022

►M9

DECYZJA RADY (WPZiB) 2023/431 z dnia 25 lutego 2023 r.

  L 59I

434

25.2.2023

►M10

DECYZJA RADY (WPZiB) 2023/726 z dnia 31 marca 2023 r.

  L 94

48

3.4.2023

►M11

DECYZJA RADY (WPZiB) 2023/2799 z dnia 11 grudnia 2023 r.

  L 2799

1

12.12.2023

►M12

DECYZJA WYKONAWCZA RADY (WPZiB) 2024/215 z dnia 4 stycznia 2024 r.

  L 215

1

5.1.2024


sprostowana przez:

 C1

Sprostowanie, Dz.U. L 047I, 20.2.2020, s.  9 (2020/118)




▼B

DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/1775

z dnia 28 września 2017 r.

w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Mali



Artykuł 1

1.  

Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub przejazdu przez nie osób wskazanych przez Komitet Sankcji jako bezpośrednio bądź pośrednio realizujące albo jako odpowiedzialne lub współodpowiedzialne za następujące działania lub polityki, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mali:

a) 

udział w walkach z naruszeniem Porozumienia na rzecz pokoju i pojednania w Mali (zwanego dalej „Porozumieniem”);

b) 

działania, które utrudniają lub poprzez długotrwałe opóźnienia blokują realizację Porozumienia albo jej zagrażają;

c) 

działania na rzecz, w imieniu lub pod kierownictwem osób i podmiotów, których dotyczą lit. a) i b), lub w inny sposób wspierające lub finansujące te osoby i podmioty, w tym z dochodów z przestępczości zorganizowanej, takiej jak produkcja narkotyków i ich prekursorów oraz handel narkotykami i ich prekursorami pochodzącymi z lub przewożonymi przez Mali, handel ludźmi i przemyt migrantów, przemyt broni i handel nią oraz nielegalny handel dobrami kultury;

d) 

udział w planowaniu, sponsorowaniu, przeprowadzaniu zamachów lub kierowaniu zamachami na:

(i) 

różne podmioty wymienione w Porozumieniu, w tym instytucje lokalne, regionalne i państwowe, wspólne patrole i malijskie siły bezpieczeństwa i obrony;

(ii) 

uczestników Wszechstronnej Zintegrowanej Misji Stabilizacyjnej ONZ w Mali (MINUSMA) i personel ONZ oraz personel współdziałający, łącznie z członkami panelu ekspertów;

(iii) 

międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym Wspólne Siły Państw Grupy Pięciu na rzecz Sahelu (FC-G5S), misje Unii Europejskiej i siły francuskie;

e) 

utrudnianie dostarczania pomocy humanitarnej do Mali albo dostępu do tej pomocy lub jej dystrybucji w Mali;

f) 

planowanie lub popełnianie czynów lub kierowanie czynami w Mali naruszającymi prawo międzynarodowe dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, stosownie do przypadku, lub stanowiących pogwałcenie lub naruszenie praw człowieka, w tym czynów obejmujących atakowanie ludności cywilnej, również kobiet i dzieci, poprzez popełnianie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innego rodzaju przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia;

g) 

wykorzystywanie lub rekrutacja dzieci przez ugrupowania zbrojne lub siły zbrojne w związku z konfliktem zbrojnym w Mali, co stanowi naruszenie obowiązującego prawa międzynarodowego;

h) 

świadoma pomoc w odbyciu przez wskazaną osobę podróży z naruszeniem ograniczeń podróżowania.

Wskazane osoby, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono ►M5  w załączniku I ◄ .

2.  
Przepisy ust. 1 nie zobowiązują państwa członkowskiego do odmowy wjazdu na swoje terytorium własnym obywatelom.
3.  
Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania, jeżeli wjazd lub przejazd jest konieczny w związku z uczestnictwem w postępowaniu sądowym.
4.  

Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania, jeżeli w indywidualnych przypadkach Komitet Sankcji stwierdzi, że:

a) 

wjazd lub przejazd jest uzasadniony potrzebą humanitarną, w tym obowiązkami religijnymi;

b) 

zwolnienie przyczyniłoby się do osiągnięcia celów związanych z pokojem i pojednaniem narodowym w Mali oraz stabilnością w regionie.

5.  
W przypadkach w których zgodnie z ust. 3 lub 4 państwo członkowskie zezwala na wjazd na lub przejazd przez swoje terytorium osobom wymienionym ►M5  w załączniku I ◄ , zezwolenie to jest ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których ono dotyczy.

▼M5

Artykuł 1a

1.  

Państwa członkowskie przyjmują środki niezbędne do uniemożliwienia wjazdu na ich terytoria lub przejazdu przez ich terytoria osób fizycznych:

a) 

bezpośrednio lub pośrednio odpowiedzialnych lub współodpowiedzialnych za działania lub politykę zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mali, takie jak działania lub polityka, o których mowa w art. 1 ust. 1, lub biorących udział, bezpośrednio lub pośrednio, w takich działaniach lub w realizacji takiej polityki;

b) 

utrudniających lub zakłócających pomyślne zakończenie przemian politycznych w Mali, w tym poprzez utrudnianie lub zakłócanie przeprowadzenia wyborów lub przekazania władzy organom wyłonionym w drodze wyborów; lub

c) 

powiązanych z osobami fizycznymi, o których mowa w lit. a) lub b).

Wskazane osoby, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku II.

2.  
Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy własnym obywatelom wjazdu na jego terytorium.
3.  

Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane zobowiązaniem na mocy prawa międzynarodowego, a mianowicie:

a) 

jako państwo przyjmujące międzynarodową organizację międzyrządową;

b) 

jako państwo przyjmujące międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub pod auspicjami tej organizacji;

c) 

na mocy umowy wielostronnej przyznającej przywileje i immunitety; lub

d) 

na podstawie traktatu pojednawczego (traktatu laterańskiego) z 1929 r. zawartego między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4.  
Ust. 3 stosuje się również w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).
5.  
Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach udzielenia przez państwo członkowskie zwolnienia na podstawie ust. 3 lub 4.
6.  
Państwa członkowskie mogą udzielić zwolnienia ze środków nałożonych na podstawie ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych lub posiedzeniach wspieranych lub organizowanych przez Unię lub w posiedzeniach organizowanych przez państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE, podczas których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający polityczne cele środków ograniczających.
7.  
Państwa członkowskie mogą też udzielić zwolnienia ze środków nałożonych na podstawie ust. 1 w przypadku, gdy wjazd lub przejazd jest niezbędny do przeprowadzenia postępowania sądowego.
8.  
Państwo członkowskie zamierzające udzielić zwolnienia, o którym mowa w ust. 6 lub 7, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uznaje się za udzielone, chyba że co najmniej jedno państwo członkowskie wniesie pisemny sprzeciw w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. Jeżeli co najmniej jedno państwo członkowskie wniesie sprzeciw, Rada może, stanowiąc większością kwalifikowaną, podjąć decyzję o udzieleniu zaproponowanego zwolnienia.
9.  
W przypadku gdy państwo członkowskie zezwala na podstawie ust. 3, 4, 6 lub 7 na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez swoje terytorium osób wymienionych w załączniku II, zezwolenie jest ściśle ograniczone do celu, w jakim zostało udzielone, i do osób, których bezpośrednio dotyczy.

▼B

Artykuł 2

1.  

Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące własnością osób lub podmiotów lub kontrolowane przez osoby lub podmioty wskazane przez Komitet Sankcji jako bezpośrednio bądź pośrednio realizujące albo jako odpowiedzialne lub współodpowiedzialne za następujące działania lub polityki, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mali oraz osób bądź podmiotów działających w ich imieniu lub pod ich kierownictwem, albo podmiotów będących ich własnością lub przez nie kontrolowanych:

a) 

udział w walkach z naruszeniem Porozumienia;

b) 

działania, które utrudniają lub poprzez długotrwałe opóźnienia blokują realizację Porozumienia albo jej zagrażają;

c) 

działania na rzecz, w imieniu lub pod kierownictwem osób i podmiotów, których dotyczą lit. a) i b), lub w inny sposób wspierające lub finansujące te osoby i podmioty, w tym z dochodów z przestępczości zorganizowanej, takiej jak produkcja narkotyków i ich prekursorów oraz handel narkotykami i ich prekursorami pochodzącymi z lub przewożonymi przez Mali, handel ludźmi i przemyt migrantów, przemyt broni i handel nią oraz nielegalny handel dobrami kultury;

d) 

udział w planowaniu, sponsorowaniu, przeprowadzaniu zamachów lub kierowaniu zamachami na:

(i) 

różne podmioty wymienione w Porozumieniu, w tym instytucje lokalne, regionalne i państwowe, wspólne patrole i malijskie siły bezpieczeństwa i obrony;

(ii) 

uczestników MINUSMA i personel ONZ oraz personel współdziałający, łącznie z członkami panelu ekspertów;

(iii) 

międzynarodowe siły bezpieczeństwa, w tym FC-G5S, misje Unii Europejskiej i siły francuskie;

e) 

utrudnianie dostarczania pomocy humanitarnej do Mali albo dostępu do tej pomocy lub jej dystrybucji w Mali;

f) 

planowanie lub popełnianie czynów lub kierowanie czynami w Mali naruszającymi prawo międzynarodowe dotyczące praw człowieka lub międzynarodowe prawo humanitarne, stosownie do przypadku, lub stanowiących pogwałcenie lub naruszenie praw człowieka, w tym czynów obejmujących atakowanie ludności cywilnej, również kobiet i dzieci, poprzez popełnianie aktów przemocy (w tym zabójstw, okaleczeń, tortur, gwałtów lub innego rodzaju przemocy seksualnej), uprowadzenia, wymuszone zaginięcia, przymusowe wysiedlenia lub ataki na szkoły, szpitale, miejsca kultu religijnego lub miejsca, w których ludność cywilna szuka schronienia;

g) 

wykorzystywanie lub rekrutacja dzieci przez ugrupowania zbrojne lub siły zbrojne w związku z konfliktem zbrojnym w Mali, co stanowi naruszenie obowiązującego prawa międzynarodowego;

h) 

świadoma pomoc w odbyciu przez wskazaną osobę podróży z naruszeniem ograniczeń podróżowania.

Wskazane osoby lub podmioty, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono ►M5  w załączniku I ◄ do niniejszej decyzji.

2.  
Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych osobom bądź podmiotom wymienionym ►M5  w załączniku I ◄ , ani też na ich rzecz tych osób bądź podmiotów.
3.  

Środki, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mają zastosowania do środków finansowych i zasobów gospodarczych, w odniesieniu do których odpowiednie państwo członkowskie stwierdziło, że są:

a) 

niezbędne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym opłat za żywność, czynszu lub spłaty kredytu hipotecznego, kosztów lekarstw i leczenia, podatków, składek ubezpieczeniowych i opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) 

przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot wydatków związanych z usługami prawniczymi; lub

c) 

przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

po tym jak odpowiednie państwo członkowskie powiadomi Komitet Sankcji o zamiarze udzielenia, w stosownych przypadkach, zezwolenia na dostęp do takich funduszy lub zasobów gospodarczych, a Komitet Sankcji nie wyda decyzji odmownej w terminie pięciu dni roboczych od takiego powiadomienia.

4.  

Środki, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mają zastosowania do środków finansowych lub zasobów gospodarczych, w odniesieniu do których odpowiednie państwo członkowskie stwierdziło, że są:

a) 

niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że państwo członkowskie powiadomiło o takim ustaleniu Komitet Sankcji, a Komitet Sankcji je zaakceptował;

b) 

przedmiotem zastawu albo orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, w którym to przypadku środki i zasoby gospodarcze mogą zostać wykorzystane do zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub do wykonania tego orzeczenia, z zastrzeżeniem że zastaw został ustanowiony lub orzeczenie zostało wydane przed datą umieszczenia danej osoby lub podmiotu ►M5  w załączniku I ◄ i że zastaw ani orzeczenie nie zostały ustanowione ani wydane na rzecz osoby ani podmiotu, o których mowa w ust. 1 – po tym jak dane państwo członkowskie powiadomi o tym Komitet Sankcji.

5.  
Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi w indywidualnych przypadkach, że zwolnienie przyczyniłoby się do osiągnięcia celów związanych z pokojem i pojednaniem narodowym w Mali i stabilnością w regionie.
6.  
Przepisy ust. 1 nie uniemożliwiają wskazanej osobie ani wskazanemu podmiotowi dokonywania płatności należnych zgodnie z umową zawartą przed umieszczeniem takiej osoby lub podmiotu w wykazie, pod warunkiem ustalenia przez odpowiednie państwo członkowskie, że płatność nie jest bezpośrednio lub pośrednio dokonywana na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w ust. 1, oraz po tym, jak właściwe państwo członkowskie w terminie dziesięciu dni roboczych przed udzieleniem takiego zezwolenia powiadomi Komitet Sankcji o zamiarze dokonania lub otrzymania takich płatności lub zezwolenia na odmrożenie do tego celu środków finansowych lub zasobów gospodarczych.
7.  

Przepisów ust. 2 nie stosuje się do księgowania na zamrożonych rachunkach:

a) 

odsetek ani innych dochodów na tych rachunkach; ani

b) 

płatności należnych na podstawie umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami ograniczającymi przewidzianymi w niniejszej decyzji;

pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają przepisom ust. 1.

▼M10

8.  

Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do zapewniania, przetwarzania lub wypłacania funduszy, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych, ani do dostarczania towarów i świadczenia usług, niezbędnych do zapewnienia terminowego dostarczania pomocy humanitarnej lub do wspierania innych działań wspierających podstawowe potrzeby ludzkie, w przypadku gdy takiej pomocy dostarczają lub takie działania realizują:

a) 

Organizacja Narodów Zjednoczonych, w tym jej programy, fundusze oraz inne podmioty i organy, a także jej wyspecjalizowane agencje i organizacje powiązane;

b) 

organizacje międzynarodowe;

c) 

organizacje humanitarne posiadające status obserwatora w Zgromadzeniu Ogólnym Narodów Zjednoczonych oraz członkowie tych organizacji humanitarnych;

d) 

dwustronnie lub wielostronnie finansowane organizacje pozarządowe uczestniczące w organizowanych przez ONZ programach pomocy humanitarnej, programach pomocy na rzecz uchodźców, innych apelach ONZ lub klastrach pomocy humanitarnej koordynowanych przez Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA);

e) 

pracownicy, beneficjenci, jednostki zależne lub partnerzy wykonawczy podmiotów wymienionych w lit. a)–d), w czasie i w zakresie, w jakim działają w takim charakterze; albo

f) 

odpowiednie inne podmioty określone przez Komitet Sankcji.

▼M5

Artykuł 2a

1.  

Zamrożone zostają wszelkie środki finansowe i zasoby gospodarcze posiadane lub kontrolowane bezpośrednio lub pośrednio przez osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy:

a) 

bezpośrednio lub pośrednio odpowiedzialnych lub współodpowiedzialnych za działania lub politykę zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu lub stabilności Mali, takie jak działania lub polityka, o których mowa w art. 2 ust. 1, lub biorące udział, bezpośrednio lub pośrednio, w takich działaniach lub w realizacji takiej polityki;

b) 

utrudniające lub zakłócające pomyślne zakończenie przemian politycznych w Mali, w tym poprzez utrudnianie lub zakłócanie przeprowadzenia wyborów lub przekazania władzy organom wyłonionym w drodze wyborów; lub

c) 

powiązane z osobami fizycznymi lub prawnymi, podmiotami lub organami, o których mowa w lit. a) lub b).

Wskazane osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy, o których mowa w niniejszym ustępie, wymieniono w załączniku II.

2.  
Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku II ani na ich rzecz żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.
3.  

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że dane środki finansowe lub zasoby gospodarcze są:

a) 

niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku II oraz członków rodzin pozostających na utrzymaniu takich osób fizycznych, w tym niezbędne do dokonania płatności za żywność, płatności z tytułu najmu lub kredytu hipotecznego, płatności za leki i leczenie, płatności podatków, składek ubezpieczeniowych oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

b) 

przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów i zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawnymi;

c) 

przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi polegające na zwykłym przechowywaniu lub utrzymywaniu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych;

d) 

niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, pod warunkiem że właściwy organ powiadomił właściwe organy pozostałych państw członkowskich oraz Komisję o powodach, dla których uważa, że należy udzielić szczególnego zezwolenia, co najmniej dwa tygodnie przed jego udzieleniem; lub

e) 

przedmiotem wpłaty na rachunek lub wypłaty z rachunku misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, w zakresie, w jakim płatności te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od jego udzielenia.

4.  

Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) 

środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed dniem, w którym osobę fizyczną lub prawną, podmiot lub organ, o których mowa w art. 1, wpisano do załącznika II, lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w Unii, lub są przedmiotem orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim, przed tym dniem lub po tym dniu;

b) 

środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub taką decyzją lub uznanych za zasadne w takim orzeczeniu lub takiej decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób, którym takie roszczenia przysługują;

c) 

orzeczenie lub decyzja nie przynoszą korzyści osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku II; oraz

d) 

uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego ustępu w terminie dwóch tygodni od jego udzielenia.

5.  
Ust. 1 nie uniemożliwia osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku II dokonywania płatności należnej z tytułu umowy lub porozumienia zawartych przed dniem umieszczenia takiej osoby fizycznej lub prawnej, takiego podmiotu lub takiego organu w wykazie w tym załączniku lub z tytułu zobowiązania powstałego przed tą datą, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło, że płatności tej nie otrzymuje – bezpośrednio lub pośrednio – osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w ust. 1.
6.  

Ust. 2 nie stosuje się do księgowania na zamrożonych rachunkach:

a) 

odsetek lub innych dochodów z tych rachunków;

b) 

płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed dniem objęcia tych rachunków środkami przewidzianymi w ust. 1 i 2; lub

c) 

płatności należnych na podstawie orzeczenia sądowego, decyzji administracyjnych lub orzeczenia arbitrażowego wydanych w Unii lub wykonalnych w danym państwie członkowskim;

pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności pozostają objęte środkami przewidzianymi w ust. 1.

▼M10

7.  
Bez uszczerbku dla ust. 8, na zasadzie odstępstwa od ust. 1 i 2 właściwe organy państw członkowskich mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, na warunkach, jakie uznają za stosowne, po ustaleniu, że przekazanie takich środków finansowych lub zasobów gospodarczych jest niezbędne do celów humanitarnych, takich jak świadczenie lub ułatwianie świadczenia pomocy, co obejmuje dostarczanie artykułów medycznych i żywności lub przewóz pracowników organizacji humanitarnej oraz udzielanie powiązanej pomocy, lub też na potrzeby ewakuacji z Mali. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego artykułu w terminie dwóch tygodni od jego udzielenia.

▼M10

8.  

Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do zapewniania, przetwarzania lub wypłacania funduszy, innych aktywów finansowych lub zasobów gospodarczych, ani do dostarczania towarów i świadczenia usług, niezbędnych do zapewnienia terminowego dostarczania pomocy humanitarnej lub do wspierania innych działań wspierających podstawowe potrzeby ludzkie, w przypadku gdy takiej pomocy dostarczają lub takie działania realizują:

a) 

Organizacja Narodów Zjednoczonych, w tym jej programy, fundusze oraz inne podmioty i organy, a także jej wyspecjalizowane agencje i organizacje powiązane;

b) 

organizacje międzynarodowe;

c) 

organizacje humanitarne posiadające status obserwatora w Zgromadzeniu Ogólnym Narodów Zjednoczonych oraz członkowie tych organizacji humanitarnych;

d) 

dwustronnie lub wielostronnie finansowane organizacje pozarządowe uczestniczące w organizowanych przez ONZ programach pomocy humanitarnej, programach pomocy na rzecz uchodźców, innych apelach ONZ lub klastrach pomocy humanitarnej koordynowanych przez Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA);

e) 

pracownicy, beneficjenci, jednostki zależne lub partnerzy wykonawczy podmiotów wymienionych w lit. a)–d), w czasie i w zakresie, w jakim działają w takim charakterze; albo

f) 

odpowiednie inne podmioty określone przez Radę.

▼M5

Artykuł 3

1.  
Rada ustanawia wykaz w załączniku I i wprowadza w nim zmiany zgodnie z ustaleniami Rady Bezpieczeństwa lub Komitetu Sankcji.
2.  
Rada, stanowiąc jednomyślnie na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (zwanego dalej „Wysokim Przedstawicielem”), ustanawia i zmienia wykaz w załączniku II.

Artykuł 4

1.  
Jeżeli Rada Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji dokona wskazania osoby lub podmiotu, Rada dodaje tę osobę lub ten podmiot do załącznika I. O swojej decyzji, w tym o powodach umieszczenia w wykazie, Rada informuje daną osobę lub dany podmiot bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie lub temu podmiotowi zgłoszenie uwag.
2.  
O swojej decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 2, w tym o powodach umieszczenia w wykazie, Rada informuje daną osobę fizyczną lub prawną, dany podmiot lub organ bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie fizycznej lub prawnej, temu podmiotowi lub organowi zgłoszenie uwag.
3.  
W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i informuje o tym daną osobę lub dany podmiot.

Artykuł 5

1.  
W załączniku I określa się powody umieszczenia w wykazie osób i podmiotów przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.
2.  
W załączniku I zamieszcza się także informacje, o ile są one dostępne, dostarczone przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji, niezbędne do identyfikacji danych osób lub podmiotów. W przypadku osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W przypadku podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę wpisu do rejestru, numer w rejestrze i miejsce prowadzenia działalności.
3.  
W załączniku II określa się powody umieszczenia w wykazie osób fizycznych i prawnych, podmiotów i organów, o których tam mowa.
4.  
W załączniku II zamieszcza się także informacje, które są niezbędne do zidentyfikowania danych osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o ile informacje te są dostępne. W przypadku osób fizycznych informacje takie mogą obejmować: imiona i nazwiska oraz pseudonimy, datę i miejsce urodzenia; obywatelstwo; numer paszportu i numer dowodu tożsamości; płeć; adres, o ile jest znany; oraz funkcję lub zawód. W przypadku osób prawnych, podmiotów lub organów informacje takie mogą obejmować: nazwy; miejsce i datę wpisu do rejestru; numer w rejestrze; oraz miejsce prowadzenia działalności.

▼M5

Artykuł 5a

1.  

Rada i Wysoki Przedstawiciel przetwarzają dane osobowe w celu realizacji swoich zadań wynikających z niniejszej decyzji, w szczególności:

a) 

jeśli chodzi o Radę: przygotowywanie i wprowadzanie zmian do załączników I i II;

b) 

jeśli chodzi o Wysokiego Przedstawiciela: przygotowywanie zmian do załączników I i II.

2.  
Rada i Wysoki Przedstawiciel mogą przetwarzać, w stosownych przypadkach, odpowiednie dane dotyczące przestępstw popełnionych przez osoby fizyczne wymienione w wykazie i wyroków skazujących lub środków zabezpieczających dotyczących takich osób, jedynie w zakresie, w jakim przetwarzanie to jest niezbędne do przygotowania załączników I i II.
3.  
Na potrzeby niniejszej decyzji Rada i Wysoki Przedstawiciel zostają wyznaczeni jako „administrator” w rozumieniu art. 3 pkt 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 ( 1 ) w celu zapewnienia, by zainteresowane osoby fizyczne mogły wykonywać swoje prawa zgodnie z tym rozporządzeniem.

Artykuł 5b

Zaspokojeniu nie podlegają roszczenia w związku z umową lub transakcją, na których wykonanie mają wpływ, bezpośrednio lub pośrednio, w całości lub części, środki nałożone na podstawie niniejszej decyzji, w tym roszczenia o naprawienie szkody lub wszelkie inne roszczenia tego rodzaju, takie jak roszczenia o odszkodowanie lub roszczenia wynikające z gwarancji, w szczególności roszczenia o przedłużenie terminu płatności lub o spłatę obligacji, gwarancji lub zabezpieczeń, w szczególności gwarancji finansowych lub zabezpieczeń finansowych, w dowolnej formie, jeżeli z takimi roszczeniami wystąpiły:

a) 

osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy wymienione w załączniku II;

b) 

osoby fizyczne lub prawne, podmioty lub organy działające za pośrednictwem lub w imieniu jednej z osób fizycznych lub prawnych lub jednego z podmiotów lub organów, o których mowa w lit. a).

▼M5

Artykuł 6

1.  
Niniejsza decyzja jest zmieniana lub zostaje uchylona w miarę potrzeby zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez Radę Bezpieczeństwa.
2.  
Środki, o których mowa w art. 1a ust. 1 oraz w art. 2a ust. 1 i 2, stosuje się do dnia ►M11  14 grudnia 2024 r. ◄ i podlegają one stałemu przeglądowi. W stosownych przypadkach ich stosowanie przedłuża się lub są one zmieniane, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte.

▼B

Artykuł 7

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.




▼M5

ZAŁĄCZNIK I

▼M1

A.   Wykaz osób, o których mowa w art. 1 ust. 1

▼M12 —————

▼M1

B.   Wykaz osób i podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1

▼M12 —————

▼M8




ZAŁĄCZNIK II

A.   Wykaz osób fizycznych, o których mowa w art. 1a ust. 1



 

Imię i nazwisko

Informacje identyfikacyjne

Uzasadnienie

Data umieszczenia w wykazie

1.

DIAW, Malick

Miejsce urodzenia: Ségou

Data urodzenia: 2.12.1979

Obywatelstwo: malijskie

Nr paszportu: B0722922, ważny do 13.8.2018

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: przewodniczący Tymczasowej Rady Narodowej (organ ustawodawczy przemian politycznych w Mali), pułkownik

Malick Diaw jest kluczowym członkiem wewnętrznego kręgu pułkownika Assimiego Goïty. Jako szef sztabu trzeciego regionu wojskowego Kati był jednym z inicjatorów i przywódców zamachu stanu z dnia 18 sierpnia 2020 r. wraz ze starszym pułkownikiem Ismaëlem Wagué, pułkownikiem Assimim Goïtą, pułkownikiem Sadim Camarą i pułkownikiem Modibem Koné.

Malick Diaw jest zatem odpowiedzialny za działania lub polityki zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Mali.

Malick Diaw jest również kluczowym podmiotem w kontekście przemian politycznych w Mali, jako przewodniczący Tymczasowej Rady Narodowej od grudnia 2020 r.

Tymczasowa Rada Narodowa nie zrealizowała w odpowiednim czasie „misji” zapisanych w Karcie okresu przejściowego z dnia 1 października 2020 r. („Karta okresu przejściowego”), które miały się zakończyć w ciągu 18 miesięcy, o czym świadczy opóźnienie w przyjęciu przez Tymczasową Radę Narodową projektu ordynacji wyborczej. To opóźnienie przyczyniło się do opóźnienia organizacji wyborów, a tym samym do opóźnienia pomyślnego zakończenia okresu przemian politycznych w Mali. Ponadto nowa ordynacja wyborcza, ostatecznie przyjęta przez Tymczasową Radę Narodową 17 czerwca 2022 r. i opublikowana w Dzienniku Urzędowym Republiki Mali 24 czerwca 2022 r., umożliwia przejściowemu prezydentowi i wiceprezydentowi oraz członkom rządu przejściowego kandydowanie w wyborach prezydenckich i parlamentarnych, co jest sprzeczne z Kartą okresu przejściowego.

W listopadzie 2021 r. Wspólnota Gospodarcza Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS) przyjęła indywidualne sankcje wobec władz przejściowych (w tym Malicka Diawa) za opóźnienie w organizacji wyborów i opóźnienie zakończenia okresu przemian politycznych w Mali. W dniu 3 lipca 2022 r. ECOWAS postanowiła utrzymać te indywidualne sankcje.

Malick Diaw przyczynia się zatem do utrudniania i podważania pomyślnego zakończenia przemian politycznych w Mali.

4.2.2022

2.

WAGUÉ, Ismaël

Miejsce urodzenia: Bamako

Data urodzenia: 2.3.1975

Obywatelstwo: malijskie

Nr paszportu: paszport dyplomatyczny AA0193660, ważny do 15.2.2023

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: minister ds. pojednania, starszy pułkownik

Starszy pułkownik Ismaël Wagué jest kluczowym członkiem wewnętrznego kręgu pułkownika Assimiego Goïty i był jednąz głównych osób odpowiedzialnych za zamach stanu w dnu 18 sierpnia 2020 r. wraz z pułkownikiem Goïtą, pułkownikiem Sadim Camarą, pułkownikiem Modibem Koné i pułkownikiem Malickiem Diawem.

W dniu 19 sierpnia 2020 r. ogłosił, że wojsko przejęło władzę, a następnie został rzecznikiem Narodowego Komitetu Ocalenia Ludu (Comité national pour le salut du people, CNSP).

Ismaël Wagué jest zatem odpowiedzialny za działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Mali.

Jako minister pojednania rządu okresu przejściowego od października 2020 r. Ismaël Wagué odpowiada za wdrożenie Porozumienia na rzecz pokoju i pojednania w Mali. Swoim oświadczeniem z dnia 18 października 2021 r. oraz przez ciągłe dysputy z członkami Stałych Ram Strategicznych (CSP) przyczynił się do zablokowania komitetu monitorującego Porozumienie na rzecz pokoju i pojednania w Mali (Comité de suivi de l’accord, CSA), co spowodowało zawieszenie obrad CSA od października 2021 r. do września 2022 r. Sytuacja ta utrudniła wdrożenie tego porozumienia, które jest jedną z „misji” przemian politycznych w Mali, przewidzianą w art. 2 Karty okresu przejściowego. W listopadzie 2021 r.

ECOWAS przyjęła indywidualne sankcje wobec władz przejściowych (w tym Ismaëla Wagué) za opóźnienie w organizacji wyborów i opóźnienie zakończenia okresu przemian politycznych w Mali. W dniu 3 lipca 2022 r. ECOWAS postanowiła utrzymać te indywidualne sankcje.

Ismaël Wagué jest zatem odpowiedzialny za działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Mali, a także za utrudnianie i podważanie pomyślnego zakończenia okresu przemian politycznych w Mali.

4.2.2022

▼M11

3.

MAÏGA, Choguel

Miejsce urodzenia: Tabango, Gao, Mali

Data urodzenia: 31.12.1958 r.

Obywatelstwo: malijskie

Nr paszportu: paszport dyplomatyczny DA0004473, wydany przez Mali, wiza Schengen

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: premier

Jako premier od czerwca 2021 r. Choguel Maïga kieruje malijskim rządem przejściowym utworzonym po zamachu stanu przeprowadzonym w dniu 24 maja 2021 r.

Wbrew harmonogramowi reform i wyborów uzgodnionym wcześniej z ECOWAS i zawartym w Karcie okresu przejściowego, w czerwcu 2021 r. zapowiedział zorganizowanie krajowych konsultacji w sprawie odbudowy (Assises nationales de la refondation – ANR) jako części procesu poprzedzającego reformę i warunku wstępnego organizacji wyborów zaplanowanych na dzień 27 lutego 2022 r.

Jak ogłosił sam Choguel Maïga, ANR były wielokrotnie odkładane, a wybory – opóźnione. ANR, które ostatecznie odbyły się w grudniu 2021 r., zostały zbojkotowane przez wiele zainteresowanych stron. Na podstawie ostatecznych zaleceń z ANR rząd przejściowy przedstawił nowy harmonogram przewidujący przeprowadzenie wyborów prezydenckich w grudniu 2025 r., umożliwiając tym samym władzom przejściowym utrzymanie władzy przez okres dłuższy niż pięć lat. Zgodnie ze zmienionym harmonogramem przedstawionym w czerwcu 2022 r., przewidującym przeprowadzenie wyborów prezydenckich w marcu 2024 r., w dniu 21 września 2023 r. rząd przejściowy zapowiedział kolejne odroczenie wyborów.

ECOWAS przyjęła w listopadzie 2021 r. indywidualne sankcje wobec władz przejściowych (w tym Choguel Maïgi) za opóźnienie w organizacji wyborów i opóźnienie zakończenia przemian politycznych w Mali. ECOWAS podkreśliła, że władze przejściowe wykorzystały potrzebę wdrożenia reform jako pretekst do uzasadnienia przedłużenia przemian politycznych w Mali i utrzymania władzy bez demokratycznych wyborów. W dniu 3 lipca 2022 r. ECOWAS postanowiła utrzymać te indywidualne sankcje.

Jako premier Choguel Maïga jest bezpośrednio odpowiedzialny za odroczenie wyborów przewidzianych w Karcie okresu przejściowego, w związku z czym utrudnia pomyślne zakończenie przemian politycznych w Mali i podważa takie przemiany, w szczególności przez utrudnianie i podważanie przeprowadzenia wyborów oraz przekazania władzy wybranym władzom.

4.2.2022

4.

MAÏGA, Ibrahim Ikassa

Miejsce urodzenia: Tondibi, Gao, Mali

Data urodzenia: 5.2.1971 r.

Obywatelstwo: malijskie

Nr paszportu: paszport dyplomatyczny wydany przez Mali

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: minister ds. odbudowy

Ibrahim Ikassa Maïga jest członkiem komitetu strategicznego M5-RFP (Mouvement du 5 juin –Rassemblement des forces patriotiques), który odegrał kluczową rolę w obaleniu prezydenta Keity.

Jako minister ds. odbudowy od czerwca 2021 r. Ibrahim Ikassa Maïga miał za zadanie zaplanowanie krajowych konsultacji w sprawie odbudowy (Assises nationales de la Refondation –ANR), zapowiedzianych przez premiera Choguela Maïgę.

Wbrew harmonogramowi reform i wyborów uzgodnionym wcześniej z ECOWAS i zawartym w Karcie okresu przejściowego, rząd przejściowy zapowiedział, że częścią procesu poprzedzającego reformę i warunkiem wstępnym organizacji wyborów zaplanowanych na dzień 27 lutego 2022 r., będą ANR.

Zgodnie z zapowiedziami Choguela Maïgi, ANR były wielokrotnie odkładane, a wybory – opóźnione. ANR, które ostatecznie odbyły się w grudniu 2021 r., zostały zbojkotowane przez wiele zainteresowanych stron. Na podstawie ostatecznych zaleceń z ANR rząd przejściowy przedstawił nowy harmonogram przewidujący przeprowadzenie wyborów prezydenckich w grudniu 2025 r., umożliwiając tym samym władzom przejściowym utrzymanie władzy przez okres dłuższy niż pięć lat. Zgodnie ze zmienionym harmonogramem przedstawionym w czerwcu 2022 r., przewidującym przeprowadzenie wyborów prezydenckich w marcu 2024 r., w dniu 21 września 2023 r. rząd przejściowy ogłosił kolejne odroczenie wyborów.

ECOWAS przyjęła w listopadzie 2021 r. indywidualne sankcje wobec władz przejściowych (w tym Ibrahima Ikassy Maïgi) za opóźnienie w organizacji wyborów i opóźnienie zakończenia przemian politycznych w Mali. ECOWAS podkreśliła, że władze przejściowe wykorzystały potrzebę wdrożenia reform jako pretekst do uzasadnienia przedłużenia przemian politycznych w Mali i utrzymania władzy bez demokratycznych wyborów. W dniu 3 lipca 2022 r. ECOWAS postanowiła utrzymać te indywidualne sankcje.

Jako minister ds. odbudowy Ibrahim Ikassa Maïga utrudnia pomyślne zakończenie przemian politycznych w Mali i podważa takie przemiany, w szczególności przez utrudnianie i podważanie przeprowadzenia wyborów oraz przekazania władzy wybranym władzom.

4.2.2022

▼M11 —————

▼M9

6.

Ivan Aleksandrovitch MASLOV

Иван Александрович МАСЛОВ

Data urodzenia: 11.07.1982 lub 03.01.1980

Miejsce urodzenia: Archangielsk / Czuhujew, rejon czuhujewski, Kraj Nadmorski

Obywatelstwo: rosyjskie

Płeć: mężczyzna

Funkcja: szef Grupy Wagnera w Mali

Adres: nieznany, zameldowany w mieście Szatki, w obwodzie niżnonowogrodzkim (na podstawie ustaleń w ramach projektu „„All eyes on Wagner”)

Ivan Aleksandrovitch Maslov jest szefem Grupy Wagnera w Mali, której działalność w tym kraju nasila się od końca 2021 r.

Obecność Grupy Wagnera w Mali stanowi zagrożenie dla pokoju, bezpieczeństwa i stabilności tego kraju. W szczególności najemnicy Grupy Wagnera uczestniczyli w aktach przemocy i wielokrotnych naruszeniach praw człowieka w Mali, w tym w egzekucjach pozasądowych, takich jak masakra w Mourze pod koniec marca 2022 r.

Jako lokalny szef Grupy Wagnera Ivan Maslov jest zatem odpowiedzialny za działania tej grupy, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Mali, w szczególności za jej udział w aktach przemocy i naruszeniach praw człowieka.

25.2.2023

▼M8

B.   Wykaz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w art. 2a ust. 1



 

Imię i nazwisko

Informacje identyfikacyjne

Uzasadnienie

Data umieszczenia w wykazie

1.

DIAW, Malick

Miejsce urodzenia: Ségou

Data urodzenia: 2.12.1979

Obywatelstwo: malijskie

Nr paszportu: B0722922, ważny do 13.8.2018

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: przewodniczący Tymczasowej Rady Narodowej (organ ustawodawczy okresu przejściowego), pułkownik

Malick Diaw jest kluczowym członkiem wewnętrznego kręgu pułkownika Assimiego Goïty. Jako szef sztabu trzeciego regionu wojskowego Kati był jednym z inicjatorów i przywódców zamachu stanu z dnia 18 sierpnia 2020 r. wraz ze starszym pułkownikiem Ismaëlem Wagué, pułkownikiem Assimim Goïtą, pułkownikiem Sadim Camarą i pułkownikiem Modibem Koné.

Malick Diaw jest zatem odpowiedzialny za działania lub polityki zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Mali.

Malick Diaw jest również kluczowym podmiotem w kontekście okresu przejściowego, jako przewodniczący Tymczasowej Rady Narodowej od grudnia 2020 r.

Tymczasowa Rada Narodowa nie zrealizowała w odpowiednim czasie „misji” zapisanych w Karcie okresu przejściowego z dnia 1 października 2020 r. („Karta okresu przejściowego”), które miały się zakończyć w ciągu 18 miesięcy, o czym świadczy opóźnienie w przyjęciu przez Tymczasową Radę Narodową projektu ordynacji wyborczej. To opóźnienie przyczyniło się do opóźnienia organizacji wyborów, a tym samym do opóźnienia pomyślnego zakończenia przemian politycznych w Mali. Ponadto nowa ordynacja wyborcza, ostatecznie przyjęta przez Tymczasową Radę Narodową 17 czerwca 2022 r. i opublikowana w Dzienniku Urzędowym Republiki Mali 24 czerwca 2022 r., umożliwia prezydentowi i wiceprezydentowi oraz członkom rządu przejściowego kandydowanie w wyborach prezydenckich i parlamentarnych, co jest sprzeczne z Kartą okresu przejściowego.

W listopadzie 2021 r. ECOWAS przyjęła indywidualne sankcje wobec władz przejściowych (w tym Malicka Diawa) za opóźnienie w organizacji wyborów i opóźnienie zakończenia okresu przejściowego. W dniu 3 lipca 2022 r. ECOWAS postanowiła utrzymać te indywidualne sankcje.

Malick Diaw przyczynia się zatem do utrudniania i podważania pomyślnego zakończenia przemian politycznych w Mali.

4.2.2022

2.

WAGUÉ, Ismaël

Miejsce urodzenia: Bamako

Data urodzenia: 2.3.1975

Obywatelstwo: malijskie

Nr paszportu: paszport dyplomatyczny AA0193660, ważny do 15.2.2023

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: minister ds. pojednania, starszy pułkownik

Starszy pułkownik Ismaël Wagué jest kluczowym członkiem wewnętrznego kręgu pułkownika Assimiego Goïty i był jedną z głównych osób odpowiedzialnych za zamach stanu w dniu 18 sierpnia 2020 r. wraz z pułkownikiem Goïtą, pułkownikiem Sadim Camarą, pułkownikiem Modibem Koné i pułkownikiem Malickiem Diawem.

W dniu 19 sierpnia 2020 r. ogłosił, że wojsko przejęło władzę, a następnie został rzecznikiem Narodowego Komitetu Ocalenia Ludu.

Ismaël Wagué jest zatem odpowiedzialny za działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Mali.

Jako minister pojednania rządu okresu przejściowego od października 2020 r. Ismaël Wagué odpowiada za wdrożenie Porozumienia na rzecz pokoju i pojednania w Mali. Swoim oświadczeniem z dnia 18 października 2021 r. oraz przez ciągłe dysputy z członkami CSP przyczynił się do zablokowania komitetu monitorującego Porozumienie na rzecz pokoju i pojednania w Mali (Comité de suivi de l’accord, CSA), co spowodowało zawieszenie obrad CSA od października 2021 r. do września 2022 r. Sytuacja ta utrudniła wdrożenie tego porozumienia, które jest jedną z „misji” okresu przejściowego przewidzianą w art. 2 Karty okresu przejściowego. W listopadzie 2021 r.

ECOWAS przyjęła indywidualne sankcje wobec władz przejściowych (w tym Ismaëla Wagué) za opóźnienie w organizacji wyborów i opóźnienie zakończenia okresu przejściowego. W dniu 3 lipca 2022 r. ECOWAS postanowiła utrzymać te indywidualne sankcje.

Ismaël Wagué jest zatem odpowiedzialny za działania zagrażające pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Mali, a także za utrudnianie i podważanie pomyślnego zakończenia okresu przemian politycznych w Mali.

4.2.2022

▼M11

3.

MAÏGA, Choguel

Miejsce urodzenia: Tabango, Gao, Mali

Data urodzenia: 31.12.1958 r.

Obywatelstwo: malijskie

Nr paszportu: paszport dyplomatyczny DA0004473, wydany przez Mali, wiza Schengen

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: premier

Jako premier od czerwca 2021 r. Choguel Maïga kieruje malijskim rządem przejściowym utworzonym po zamachu stanu przeprowadzonym w dniu 24 maja 2021 r.

Wbrew harmonogramowi reform i wyborów uzgodnionym wcześniej z ECOWAS i zawartym w Karcie okresu przejściowego, w czerwcu 2021 r. zapowiedział zorganizowanie krajowych konsultacji w sprawie odbudowy (Assises nationales de la refondation – ANR) jako części procesu poprzedzającego reformę i warunku wstępnego organizacji wyborów zaplanowanych na dzień 27 lutego 2022 r.

Jak ogłosił sam Choguel Maïga, ANR były wielokrotnie odkładane, a wybory – opóźnione. ANR, które ostatecznie odbyły się w grudniu 2021 r., zostały zbojkotowane przez wiele zainteresowanych stron. Na podstawie ostatecznych zaleceń z ANR rząd przejściowy przedstawił nowy harmonogram przewidujący przeprowadzenie wyborów prezydenckich w grudniu 2025 r., umożliwiając tym samym władzom przejściowym utrzymanie władzy przez okres dłuższy niż pięć lat. Zgodnie ze zmienionym harmonogramem przedstawionym w czerwcu 2022 r., przewidującym przeprowadzenie wyborów prezydenckich w marcu 2024 r., w dniu 21 września 2023 r. rząd przejściowy zapowiedział kolejne odroczenie wyborów.

ECOWAS przyjęła w listopadzie 2021 r. indywidualne sankcje wobec władz przejściowych (w tym Choguel Maïgi) za opóźnienie w organizacji wyborów i opóźnienie zakończenia przemian politycznych w Mali. ECOWAS podkreśliła, że władze przejściowe wykorzystały potrzebę wdrożenia reform jako pretekst do uzasadnienia przedłużenia przemian politycznych w Mali i utrzymania władzy bez demokratycznych wyborów. W dniu 3 lipca 2022 r. ECOWAS postanowiła utrzymać te indywidualne sankcje.

Jako premier Choguel Maïga jest bezpośrednio odpowiedzialny za odroczenie wyborów przewidzianych w Karcie okresu przejściowego, w związku z czym utrudnia pomyślne zakończenie przemian politycznych w Mali i podważa takie przemiany, w szczególności przez utrudnianie i podważanie przeprowadzenia wyborów oraz przekazania władzy wybranym władzom.

4.2.2022

4.

MAÏGA, Ibrahim Ikassa

Miejsce urodzenia: Tondibi, Gao, Mali

Data urodzenia: 05.2.1971 r.

Obywatelstwo: malijskie

Nr paszportu: paszport dyplomatyczny wydany przez Mali

Płeć: mężczyzna

Stanowisko: minister ds. odbudowy

Ibrahim Ikassa Maïga jest członkiem komitetu strategicznego M5-RFP (Mouvement du 5 juin –Rassemblement des forces patriotiques), który odegrał kluczową rolę w obaleniu prezydenta Keity.

Jako minister ds. odbudowy od czerwca 2021 r. Ibrahim Ikassa Maïga miał za zadanie zaplanowanie krajowych konsultacji w sprawie odbudowy (Assises nationales de la Refondation –ANR), zapowiedzianych przez premiera Choguela Maïgę.

Wbrew harmonogramowi reform i wyborów uzgodnionym wcześniej z ECOWAS i zawartym w Karcie okresu przejściowego, rząd przejściowy zapowiedział, że częścią procesu poprzedzającego reformę i warunkiem wstępnym organizacji wyborów zaplanowanych na dzień 27 lutego 2022 r., będą ANR.

Zgodnie z zapowiedziami Choguela Maïgi, ANR były wielokrotnie odkładane, a wybory – opóźnione. ANR, które ostatecznie odbyły się w grudniu 2021 r., zostały zbojkotowane przez wiele zainteresowanych stron. Na podstawie ostatecznych zaleceń z ANR rząd przejściowy przedstawił nowy harmonogram przewidujący przeprowadzenie wyborów prezydenckich w grudniu 2025 r., umożliwiając tym samym władzom przejściowym utrzymanie władzy przez okres dłuższy niż pięć lat. Zgodnie ze zmienionym harmonogramem przedstawionym w czerwcu 2022 r., przewidującym przeprowadzenie wyborów prezydenckich w marcu 2024 r., w dniu 21 września 2023 r. rząd przejściowy ogłosił kolejne odroczenie wyborów.

ECOWAS przyjęła w listopadzie 2021 r. indywidualne sankcje wobec władz przejściowych (w tym Ibrahima Ikassy Maïgi) za opóźnienie w organizacji wyborów i opóźnienie zakończenia przemian politycznych w Mali. ECOWAS podkreśliła, że władze przejściowe wykorzystały potrzebę wdrożenia reform jako pretekst do uzasadnienia przedłużenia przemian politycznych w Mali i utrzymania władzy bez demokratycznych wyborów. W dniu 3 lipca 2022 r. ECOWAS postanowiła utrzymać te indywidualne sankcje.

Jako minister ds. odbudowy Ibrahim Ikassa Maïga utrudnia pomyślne zakończenie przemian politycznych w Mali i podważa takie przemiany, w szczególności przez utrudnianie i podważanie przeprowadzenia wyborów oraz przekazania władzy wybranym władzom.

4.2.2022

▼M11 —————

▼M9

6.

Ivan Aleksandrovitch MASLOV

Иван Александрович МАСЛОВ

Data urodzenia: 11.07.1982 lub 03.01.1980

Miejsce urodzenia: Archangielsk / Czuhujew, rejon czuhujewski, Kraj Nadmorski

Obywatelstwo: rosyjskie

Płeć: mężczyzna

Funkcja: szef Grupy Wagnera w Mali

Adres: nieznany, zarejestrowany w mieście Szatki, w obwodzie niżnonowogrodzkim (na podstawie ustaleń w ramach projektu „All eyes on Wagner”)

Ivan Aleksandrovitch Maslov jest szefem Grupy Wagnera w Mali, której działalność w tym kraju nasila się od końca 2021 r.

Obecność Grupy Wagnera w Mali stanowi zagrożenie dla pokoju, bezpieczeństwa i stabilności tego państwa. W szczególności najemnicy Grupy Wagnera uczestniczyli w aktach przemocy i wielokrotnych naruszeniach praw człowieka w Mali, w tym w egzekucjach pozasądowych, takich jak masakra w Mourze pod koniec marca 2022 r.

Jako lokalny szef Grupy Wagnera Ivan Maslov jest zatem odpowiedzialny za działania tej grupy, które zagrażają pokojowi, bezpieczeństwu i stabilności Mali, w szczególności za jej udział w aktach przemocy i naruszeniach praw człowieka.

25.2.2023



( 1 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji nr 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).