<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRT11998NLA.1100420701.case.xml"><NO.CASE>T-39/98</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61998B0039</NO.CELEX><NO.SEQ>0007.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>4209</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>4217</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>BESCHIKKING VAN <DATE ISO="19981208">8. 12. 1998</DATE> — ZAAK T-39/98</LEFT><RIGHT>SADAM ZUCCHERIFICI E. A. / RAAD</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Beschikking van het Gerecht</HT> (Vierde kamer — uitgebreid)</P><P><DATE ISO="19981208">8 december 1998</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Proccstaal: Italiaans.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>In zaak T-39/98,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Sadam Zuccherifici Divisione della SECI SpA,</HT> vennootschap naar Italiaans recht, gevestigd te Bologna (Italië),</P><P><HT TYPE="BOLD">Sadam Castiglionese SpA,</HT> vennootschap naar Italiaans recht, gevestigd te Bologna,</P><P><HT TYPE="BOLD">Sadam Abruzzo SpA,</HT> vennootschap naar Italiaans recht, gevestigd te Bologna,</P><P><HT TYPE="BOLD">Zuccherificio del Molise SpA,</HT> vennootschap naar Italiaans recht, gevestigd te Termoli (Italië),</P><P><HT TYPE="BOLD">Società Fondiaria Industriale Romagnola SpA (SFIR),</HT> vennootschap naar Italiaans recht, gevestigd te Cesena (Italie),</P><P>vertegenwoordigd door V. C. Irelli, advocaat te Rome, G. Pittalis en G. Fanzini, advocaten te Bologna, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van A. Kronshagen, advocaat aldaar, Rue Marie-Adélaïde 22,</P><PARTY.STATUS>verzoeksters,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><?PAGE NO="II-4210"?><AGAINST>tegen</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Raad van de Europese Unie,</HT> vertegenwoordigd door haar juridisch adviseurs J. Carbery en A. Tanca, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij A. Morbilli, directeur-generaal van de directie juridische zaken van de Europese Investeringsbank, Boulevard Konrad Adenauer 100,</P><PARTY.STATUS>verweerder,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><SUBJECT><P>betreffende een beroep tot nietigverklaring van artikel 2 van verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van <DATE ISO="19971215">15 december 1997</DATE> houdende machtiging voor Portugal om steun te verlenen aan de producenten van suikerbieten en afschaffing van alle nationale steun met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="353" DATE.PUB="1997" PAGE.FIRST="3">PB L 353, biz. 3</REF.DOC.OJ>),</P><P>geeft</P></SUBJECT><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>HET GERECHT VAN EERSTE AANLEG (Vierde kamer — uitgebreid),</P><P>samengesteld als volgt: R. M. Moura Ramos, kamerpresident, R. García-Valdecasas, V Tiili, P. Lindh en P. Mengozzi, rechters,</P><P>griffier: H. Jung</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>de navolgende</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Beschikking</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Wettelijk kader</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Ingevolge artikel 46 van verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van <DATE ISO="19810630">30 juni 1981</DATE> houdende een gemeenschappelijke ordening der markten in de sector suiker<?PAGE NO="II-4211"?> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="177" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="4">PB L 177, blz. 4</REF.DOC.OJ>; hierna: <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>verordening nr. 1785/81<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>), zoals gewijzigd bij verordening (EG) nr. 1101/95 van de Raad van <DATE ISO="19950424">24 april 1995</DATE> tot wijziging van verordening nr. 1785/81 en van verordening (EEG) nr. 1010/86 houdende vaststelling van de algemene voorschriften inzake de restitutie bij de productie voor bepaalde in de chemische industrie gebruikte producten van de sector suiker (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="110" DATE.PUB="1995" PAGE.FIRST="1">PB L 110, blz. 1</REF.DOC.OJ>), mogen de Italiaanse Republiek en het Koninkrijk Spanje, met name aan de suikerbietentelers en onder de in de verordening bepaalde voorwaarden, aanpassingssteun verlenen.</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>In artikel 46, lid 2, van verordening nr. 1785/81 is het Italiaanse grondgebied in een <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>regio Noord-Italië<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>, een <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>regio Midden-Italië<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/> en een <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>regio Zuid-Italië<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/> onderverdeeld. De toegestane steun neemt af in de tijd (<QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>soft landing<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>). Het bedrag van de toegestane steun neemt sterk af voor de regio's Noord-Italië en Midden-Italië, en minder sterk voor de regio Zuid-Italië. Zo mocht voor het verkoopseizoen 1995/1996 voor de regio's Noord-Italië, Midden-Italië en Zuid-Italië steun ten bedrage van 8,15 ECU per 100 kg witte suiker worden verleend, terwijl voor het laatste in de verordening vermelde verkoopseizoen (1999/2000) de bedragen zijn vastgesteld op respectievelijk 1,09 ECU (Noord-Italië), 2,17 ECU (Midden-Italië) en 5,98 ECU (Zuid-Italië) per 100 kg witte suiker. Ten slotte mag uitsluitend voor de regio Zuid-Italië voor het verkoopseizoen 2000/2001 steun worden verleend, en wel ten bedrage van 5,43 ECU per 100 kg witte suiker.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Ingevolge artikel 1 van verordening (EG) nr. 2613/97 van de Raad van <DATE ISO="19971215">15 december 1997</DATE> houdende machtiging voor Portugal om steun te verlenen aan de producenten van suikerbieten en afschaffing van alle nationale steun met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="353" DATE.PUB="1997" PAGE.FIRST="3">PB L 353, blz. 3</REF.DOC.OJ>; hierna: <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>verordening nr. 2613/97<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>), mag de Portugese Republiek onder bepaalde voorwaarden gedurende de verkoopseizoenen 1998/1999 tot en met 2000/2001 aanpassingssteun verlenen aan de suikerbietentelers. Artikel 2 van de verordening bepaalt, dat <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002 (...) de in artikel 1 bedoelde steun, en de steun als bedoeld in artikel 46 van verordening (...) nr. 1785/81, [worden] afgeschaft<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="II-4212"?><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Verordening nr. 2613/97 is op <DATE ISO="19971224">24 december 1997</DATE> bekendgemaakt in het <HT TYPE="ITALIC">Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen.</HT></TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De feiten en het procesverloop</P></TI></TITLE><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Verzoeksters bezitten verwerkings- en productievestigingen voor bietsuiker in Zuid-Italië, zoals die regio in artikel 46, lid 4, van verordening nr. 1785/81 is gedefinieerd.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Van oordeel dat artikel 2 van verordening nr. 2613/97 de belangen van de bietentelers uit Zuid-Italië onrechtmatig schaadt, hebben verzoekers bij op <DATE ISO="19980305">5 maart 1998</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegd verzoekschrift het onderhavige beroep ingesteld.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Bij op <DATE ISO="19980529">29 mei 1998</DATE> ter griffie van het Gerecht neergelegde afzonderlijke akte heeft verweerder overeenkomstig artikel 114, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering een exceptie van niet-ontvankelijkheid opgeworpen. Op <DATE ISO="19980713">13 juli 1998</DATE> hebben verzoeksters hun opmerkingen met betrekking tot die exceptie ingediend.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Bij op <DATE ISO="19980717">17 juli 1998</DATE> neergelegd verzoekschrift heeft de Commissie verzocht aan de zijde van de Raad te mogen interveniëren.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="II-4213"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Conclusies van partijen</P></TI></TITLE><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Verzoeksters concluderen dat het het Gerecht behage:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>nietig te verklaren artikel 2 van verordening nr. 2613/97;</P></ITEM><ITEM><P>de in het ongelijk gestelde partij in de kosten te verwijzen.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Verweerder concludeert dat het het Gerecht behage:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>het beroep kennelijk niet-ontvankelijk te verklaren;</P></ITEM><ITEM><P>verzoeksters in de kosten te verwijzen.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>In hun opmerkingen over de exceptie van niet-ontvankelijkheid verzoeken verzoeksters het Gerecht deze exceptie af te wijzen.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De ontvankelijkheid</P></TI></TITLE><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Indien een partij verzoekt, dat het Gerecht uitspraak doet over de niet-ontvankelijkheid zonder daarbij op de zaak ten gronde in te gaan, geschiedt volgens artikel 114, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering de verdere behandeling van het verzoek mondeling, tenzij het Gerecht anders beslist. In casu acht het Gerecht zich voldoende voorgelicht door het dossier, zodat de mondelinge behandeling niet behoeft te worden geopend.</TXT></NP><?PAGE NO="II-4214"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Argumenten van partijen</P></TI></TITLE><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Verweerder betoogt, dat artikel 173 EG-Verdrag in beginsel natuurlijke of rechtspersonen niet het recht verleent beroep in te stellen tegen handelingen met algemene strekking, zoals verordeningen van de Raad.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Zijns inziens volgt niet alleen uit de titel van de bestreden handeling, maar ook uit de inhoud ervan, dat zij een algemene strekking heeft. In ieder geval worden verzoeksters door artikel 2 van verordening nr. 2613/97 niet individueel geraakt. Bovendien treft die bepaling hen niet rechtstreeks, daar zij de lidstaten tot het verkoopseizoen 2000/2001 een discretionaire bevoegdheid laat.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Verzoeksters wijzen erop, dat artikel 2 van verordening nr. 2613/97 rechtsgevolgen heeft: vanaf het verkoopseizoen 2001/2002 verbiedt zij immers steun te verlenen. Huns inziens worden zij rechtstreeks door dat verbod geraakt, daar de betrokken bepaling geen uitvoeringsmaatregelen van de nationale autoriteiten vergt.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Voorts stellen zij, dat de suikerbietentelers van de regio Zuid-Italië de enigen zijn die door de bestreden bepaling rechtstreeks worden geraakt. Dezen hebben immers een rechtstreeks belang bij de instandhouding, na het verkoopseizoen 2000/2001, van een regeling die, ofschoon zij geleidelijke verminderingen inhield, de mogelijkheid bood steun te verlenen ter compensatie van de nadelen die specifiek zijn voor de bietenteelt in Zuid-Italië. Verzoeksters wijzen erop, dat de enige suikerbietenteeltgebieden in Europa waarvoor een nationaal plan voor industriële herstructurering (<QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>piano bieticolo saccarifero<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/>) geldt, voor de tenuitvoerlegging waarvan de handhaving van steun vereist is, precies de gebieden zijn waar zij actief zijn. Bijgevolg zou de bestreden bepaling verzoeksters individueel raken.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="II-4215"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>Beoordeling door het Gerecht</P></TI></TITLE><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Er zij aan herinnerd, dat ingevolge artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag, voor de ontvankelijkheid van een door een natuurlijke of rechtspersoon tegen een verordening ingesteld beroep tot nietigverklaring als voorwaarde geldt, dat de bestreden verordening in werkelijkheid een beschikking is die de verzoeker rechtstreeks en individueel raakt, en dat het criterium voor het onderscheid tussen een verordening en een beschikking in de al dan niet algemene strekking van de betrokken handeling moet worden gezocht (zie bijvoorbeeld beschikking Hof van <DATE ISO="19930712">12 juli 1993</DATE>, Gibraltar en Gibraltar Development/Raad,<REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-168/93" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-4009">C-168/93, Jurispr. blz. I-4009, punt 11</REF.DOC.ECR>, en beschikking Gerecht van <DATE ISO="19950619">19 juni 1995</DATE>, Kik/Raad en Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-107/94" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-1717">T-107/94, Jurispr. blz. II-1717, punt 35</REF.DOC.ECR>). Een handeling heeft een algemene strekking, indien zij van toepassing is op objectief bepaalde situaties en rechtsgevolgen heeft voor abstract aangewezen categorieën van personen (arresten Hof van <DATE ISO="19821006">6 oktober 1982</DATE>, Alusuisse Italia/Raad en Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="307/81" YEAR="1982" PAGE.ECR="3463">307/81, Jurispr. blz, 3463, punt 9</REF.DOC.ECR>, en <DATE ISO="19980402">2 april 1998</DATE>, Greenpeace Council e. a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-321/95 P" YEAR="1998" PAGE.ECR="I-1651">C-321/95 P, Jurispr. blz. I-1651, punten 27 en 28</REF.DOC.ECR>; beschikking Kik/Raad en Commissie, reeds aangehaald, punt 35).</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Artikel 2 van verordening nr. 2613/97 bepaalt, dat met ingang van het verkoopseizoen 2001/2002 de in artikel 1 bedoelde steun, en de steun als bedoeld in artikel 46 van verordening nr. 1785/81, worden afgeschaft. Die maatregel is op een objectief bepaalde situatie van toepassing en heeft rechtsgevolgen voor abstract aangewezen categorieën van personen, namelijk de lidstaten en de suikerbietentelers. Bijgevolg gaat het om een maatregel met een algemene strekking.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Het is evenwel vaste rechtspraak, dat het niet uitgesloten is dat een bepaling van een handeling met een algemene strekking in bepaalde omstandigheden bepaalde ondernemers individueel kan raken (arresten Hof van <DATE ISO="19910516">16 mei 1991</DATE>, Extramet Industrie/Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-358/89" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-2501">C-358/89, Jurispr. blz. I-2501, punt 13</REF.DOC.ECR>, en <DATE ISO="19940518">18 mei 1994</DATE>, Codorniu/Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-309/89" YEAR="1994" PAGE.ECR="I-1853">C-309/89, Jurispr. blz. I-1853, punt 19</REF.DOC.ECR>). In een dergelijk geval kan een<?PAGE NO="II-4216"?> gemeenschapshandeling dus zowel een normatief karakter hebben als, ten aanzien van bepaalde betrokken marktdeelnemers, het karakter van een beschikking (arrest Gerecht van <DATE ISO="19951213">13 december 1995</DATE>, Exporteurs in Levende Varkens e. a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-481/93+T-484/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-2941">T-481/93 en T-484/93, Jurispr. blz. II-2941, punt 50</REF.DOC.ECR>). Dat is het geval, indien de betrokken bepaling een natuurlijk of rechtspersoon treft uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die hem ten opzichte van ieder ander karakteriseert (arrest Codorniu/Raad, reeds aangehaald, punt 20; arrest Gerecht van <DATE ISO="19950427">27 april 1995</DATE>, CCE de Vittel e. a./Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-12/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-1247">T-12/93, Jurispr. blz. II-1247, punt 36</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Gelet op die rechtspraak moet worden onderzocht, of verzoeksters in het onderhavige geval door artikel 2 van verordening nr. 2613/97 worden geraakt uit hoofde van zekere bijzondere hoedanigheden of van een feitelijke situatie die hen ten opzichte van ieder ander karakteriseert.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Vastgesteld moet worden, dat zelfs al kan de verordening de situatie van verzoeksters raken, zulks niet volstaat om hen ten opzichte van ieder ander te karakteriseren. De betrokken bepaling raakt hen immers alleen wegens hun objectieve hoedanigheid van marktdeelnemer in de sector suikerbieten, op dezelfde wijze als elke andere marktdeelnemer die binnen de Europese Unie dezelfde activiteit uitoefent.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Vergelijkt men de thans in Zuid-Italië geldende de regeling met die voor de andere Italiaanse regio's en Spanje (zie punt 2 hierboven), dan blijkt weliswaar dat de gevolgen van artikel 2 van verordening nr. 2613/97 zwaarder kunnen doorwegen in Zuid-Italië, daar de geleidelijke vermindering van de toegestane steun niet zo uitgesproken is als voor de andere regio's. De omstandigheid dat de litigieuze bepaling voor de verschillende betrokken rechtssubjecten in concreto tot uiteenlopende gevolgen kan leiden, doet evenwel niet af aan het regelgevend karakter van dat voorschrift (zie dienaangaande beschikking Hof van <DATE ISO="19971218">18 december 1997</DATE>, Sveriges Betodlares en Henrikson/Commissie, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-409/96 P" YEAR="1997" PAGE.ECR="I-7531">C-409/96 P, Jurispr. blz. I-7531, punt 37</REF.DOC.ECR>, en arrest<?PAGE NO="II-4217"?> Gerecht van <DATE ISO="19950221">21 februari 1995</DATE>, Campo Ebro e. a./Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-472/93" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-421">T-472/93, Jurispr. blz. II-421, punt 36</REF.DOC.ECR>). Daarbij komt, dat verzoeksters zich, wat de steun toelatende regeling van artikel 46, lid 2, van verordening nr. 1785/81 en de verbodsregeling van artikel 2, van verordening nr. 2613/97 betreft, in ieder geval in dezelfde situatie bevinden als alle andere suikerbietentelers in Zuid-Italië (zie, naar analogie, beschikkingen Hof van <DATE ISO="19881012">12 oktober 1988</DATE>, Cevap e. a./Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="34/88" YEAR="1988" PAGE.ECR="6265">34/88, Jurispr. blz. 6265, punt 15</REF.DOC.ECR>, en <DATE ISO="19951123">23 november 1995</DATE>, Asocarne/Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-10/95 P" YEAR="1995" PAGE.ECR="I-4149">C-10/95 P, Jurispr. blz. I-4149, punt 42</REF.DOC.ECR>, en beschikking Gerecht van <DATE ISO="19980625">25 juni 1998</DATE>, Sofivo e. a./Raad, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-14/97+T-15/97" YEAR="1998" PAGE.ECR="II-2601">T-14/97 en T-15/97, Jurispr. blz. II-2601, punt 37</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Uit het voorgaande volgt, dat verzoeksters door verordening nr. 2613/97 niet individueel worden geraakt. Bijgevolg voldoen verzoeksters niet aan de bij artikel 173, vierde alinea, van het Verdrag gestelde voorwaarden voor ontvankelijkheid.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Uit het voorgaande volgt, dat het beroep niet-ontvankelijk moet worden verklaard, zonder dat over het verzoek om tussenkomst uitspraak behoeft te worden gedaan.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Kosten</P></TI></TITLE><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Ingevolge artikel 87, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering moet de in het ongelijk gestelde partij in de kosten worden verwezen, voor zover dat is gevorderd. Aangezien verzoeksters in het ongelijk zijn gesteld, dienen zij hoofdelijk in de kosten te worden verwezen.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><IE/></INTRO><P><IE/></P></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P><IE/></P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>