*****

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

της 23ης Ιουλίου 1981

περί ενισχύσεως την οποία σχεδιάζει να χορηγήσει η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών για την πραγματοποίηση επενδύσεως στον τομέα των συσκευασιών των τροφίμων

(Το κείμενο στην ολλανδική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

(81/718/ΕΟΚ)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 εδάφιο πρώτο,

Αφού, σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου, εκάλεσε τους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους και έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές,

Εκτιμώντας:

Ι

ότι ο νόμος των Κάτω Χωρών της 29ης Ιουνίου 1978 περί της « τονώσεως και προσανατολισμού των επενδύσεων» (1), καθιέρωσε, με το άρθρο 6, μία «συμπληρωματική επιδότηση μεγάλων προγραμμάτων »· ότι αυτή η επιδότηση χορηγείται για την πραγματοποίηση επενδυτικών προγραμμάτων αξίας άνω των 30 εκατομμυρίων φιορινίων και ότι, διαμορφούμενη ανάλογα με τον αριθμό των δημιουργούμενων θέσεων απασχολήσεως, μπορεί να ανέλθει στο 4 % της αξίας της σχετικής επενδύσεως·

ότι, κατά την εξέταση του εν λόγω νόμου όταν βρισκόταν στο στάδιο του σχεδίου στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, η Επιτροπή τόνισε ότι ο νόμος αποτελεί καθεστώς γενικών ενισχύσεων γιατί δεν αποσκοπεί σε συγκεκριμένο τομέα ή περιφέρεια· ότι, δεδομένου ότι το καθεστώς αυτό εφαρμόζεται σε όλες τις επενδύσεις, χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ επιχειρήσεων, περιφερειών ή κλάδων, δεν υπάγεται στις εξαιρέσεις τις οποίες προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 περιπτώσεις α ή γ της συνθήκης ΕΟΚ· ότι, ελλείψει τέτοιων διακρίσεων, η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να εκτιμήσει τις επιπτώσεις του υπό μελέτη καθεστώτος επί των ενδοκοινοτικών συναλλαγών και επί του ανταγωνισμού καί, κατά συνέπεια, το κατά πόσο συμβιβάζεται με την κοινή αγορά·

ότι, όταν πρόκειται περί αυτού του τύπου καθεστώτος γενικών ενισχύσεων, η Επιτροπή συνήθως εγκρίνει τις ενισχύσεις αυτές αν πληρούται μία από τις δύο ακόλουθες προϋποθέσεις: το ενδιαφερόμενο Κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή είτε για κάποιο περιφερειακό πρόγραμμα, είτε - οταν αυτό δεν είναι δυνατό - για σημαντικές μεμονωμένες περιπτώσεις·

ότι, με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή ζήτησε να της κοινοποιηθούν προηγουμένως και εγκαίρως - σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ - οι περιπτώσεις μεμονωμένης χορηγήσεως της «συμπληρωματικής επιδοτήσεως μεγάλων προγραμμάτων»·

ότι, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών με τις αρχές των Κάτω Χωρών, η Επιτροπή επεσήμανε ότι θα προέβαινε σε εκτίμηση καθεμιάς από τις περιπτώσεις αυτές με γνώμονα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της και με βάση τις αρχές που καθιερώνονται από τα άρθρα 92 επ. ή που διαμορφώθηκαν κατά την εφαρμογή των διατάξεων αυτών· ότι η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών δεν θα έπρεπε να είχε συμπεράνει ότι η Επιτροπή εξέφρασε οποιαδήποτε ευνοϊκή γνώμη όσον αφορά το καθεστώς «συμπληρωματικής επιδοτήσεως» επειδή εζήτησε αυτήν την προηγούμενη συστηματική κοινοποίηση·

ότι η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών ικανοποίησε το αίτημα της Επιτροπής καθιερώνοντας την εν λόγω διαδικασία προηγουμένης κοινοποιήσεως με τα άρθρα 6 παράγραφος 7 και 7 παράγραφος 3 του κεφαλαίου V του προαναφερθέντος ολλανδικού νόμου της 29ης Ιουνίου 1978·

ΙΙ

ότι με επιστολή της της 16ης Αυγούστου 1979 η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, σύμφωνα με την ανωτέρω διαδικασία, ενημέρωσε την Επιτροπή ότι σκοπεύει να χορηγήσει «συμπληρωματική επιδότηση για μεγάλα προγράμματα» σε επιχείρηση των Κάτω Χωρών του τομέα χημικής

ότι η ενίσχυση η οποία θα χορηγηθεί σε μία επιχείρηση πρόκειται να συμβάλει στο διπλασιασμό της ικανότητος παραγωγής συσκευασιών για είδη διατροφής στην περιοχή Moerdijk με συνέπεια τη δημιουργία 118 νέων θέσεων απασχολήσεως·

ότι το συνολικό κόστος της επενδύσεως έχει εκτιμηθεί στα 39,2 εκ. φιορίνια και ότι το πρόγραμμα θα τύχει επιδοτήσεως 0,5 εκ. φιορινίων βάσει του καθεστώτος WIR (συμπληρωματική επιδότηση για μεγάλα προγράμματα)· ότι επειδή το πρόγραμμα αυτό θα πραγματοποιηθεί στην περιοχή του Moerdijk δεν θα τύχει περιφερειακής ενισχύσεως·

ότι οι σημερινές δυνατότητες της αγοράς στις Κάτω Χώρες είναι αισθητά κατώτερες από την προεξοφλούμενη παραγωγική ικανότητα μετά την πραγματοποίηση του προγράμματος αυτού· ότι ένα μέρος τουλάχιστον του πλεονάσματος της ικανότητος αυτής προορίζεται να διοχετευθεί στην αγορά των άλλων Κρατών μελών·

ότι η επιχείρηση η οποία θα τύχει της επιδοτήσεως και της οποίας οι εγκαταστάσεις ευρίσκονται ήδη στο Moerdijk, σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την προβλεπόμενη επένδυση για την πραγματοποίηση προσοδοφόρου έργου το οποίο θα της επιτρέψει να ικανοποιήσει την αύξουσα ζήτηση·

ΙΙΙ

ότι την 14η Δεκεμβρίου 1980 η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών απήντησε στην πρόσκληση της Επιτροπής, βάσει του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΟΚ, υπογραμμίζοντας ότι το καθεστώς WIR εφαρμόζεται αυτομάτως και βάσει της χρησιμότητος της σχεδιαζόμενης επενδύσεως δεν είναι δυνατό να γίνεται επιλογή κατά την παροχή της ενισχύσεως· ότι η πρόσθετη παραγωγική ικανότητα θα χρησιμοποιηθεί, σύμφωνα με τις προβλέψεις της επιχειρήσεως, για να ικανοποιηθεί η ζήτηση των τρίτων χωρών· ότι η προβλεπόμενη επένδυση θα επιφέρει σειρά από συνέπειες μέσα στο περιφερειακό πλαίσιο·

IV

ότι η ενίσχυση την οποία σκοπεύει να χορηγήσει η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών είναι δυνατό, κατά συνέπεια, να επηρεάσει τις συναλλαγές μεταξύ των Κρατών μελών και να νοθεύσει ή να απειλήσει να νοθεύσει τον ανταγωνισμό κατά την έννοια του άρθρου 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ, ευνοώντας την εν λόγω επιχείρηση ή την παραγωγή της·

ότι το άρθρο 92 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ θεωρεί ως κατ' αρχήν ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά τις ενισχύσεις οι οποίες πληρούν τις προϋποθέσεις τις οποίες τάσσει· ότι οι εξαιρέσεις τις οποίες προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ προσδιορίζουν τους στόχους των ενισχύσεων, οι οποίες χορηγούνται προς το συμφέρον της Κοινότητος και όχι μόνον εκείνου ο οποίος λαμβάνει την ενίσχυση· ότι οι εξαιρέσεις αυτές πρέπει να ερμηνεύονται στενά κατά την εξέταση διαφόρων προγραμμάτων περιφερειακής ή κατά κλάδους ενισχύσεως ή μεμονωμένων περιπτώσεων εφαρμογής καθεστώτος γενικών ενισχύσεων καί, ειδικότερα, ότι δεν τυγχάνουν εφαρμογής στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η Επιτροπη είναι σε θέση να αποδείξει ότι, αν δεν χορηγηθεί ενίσχυση, ο μηχανισμός της αγοράς μόνος δεν μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά των επιχειρήσεων κατά τρόπο ώστε αυτές να συμβάλουν στην υλοποίηση κάποιου από τους στόχους που αναφέρονται στις εξαιρέσεις·

ότι, αν κατ' εξαίρεση χορηγηθεί ενίσχυση χωρίς να πληρούνται οι ανωτέρω προϋποθέσεις, θα επηρεασθούν οι μεταξύ των Κρατών μελών συναλλαγές και θα νοθευθεί ο ανταγωνισμός, χωρίς αυτό να δικαιολογείται από το κοινοτικό συμφέρον, ενώ συγχρόνως θα παρέχονται αντικανονικά πλεονεκτήματα σε ορισμένα Κράτη μέλη·

ότι, όταν εφαρμόζει τις ανωτέρω αρχές κατά την εξέταση των μεμονωμένων περιπτώσεων οι οποίες υπάγονται στο καθεστώς των γενικών ενισχύσεων, η Επιτροπή πρέπει να έχει πεισθεί ότι υπάρχει αντιστάθμισμα που να δικαιολογεί τη χορήγηση ενισχύσεως στην εν λόγω επιχείρηση, υπό την έννοια ότι η ενίσχυση είναι απαραίτητη για την υλοποίηση ενός από τους στόχους οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ· ότι όταν αυτό δεν έχει αποδειχθεί καί, ακόμη ειδικότερα, όταν η σχεδιαζόμενη επένδυση πραγματοποιείται και χωρίς τη χορήγηση της ενισχύσεως, είναι σαφές ότι η ενίσχυση δεν συμβάλλει στην πραγματοποίηση των στόχων των εξαιρέσεων, αλλά ότι σκοπό έχει την αύξηση της οικονομικής ισχύος της εν λόγω επιχειρήσεως·

ότι, στη μεμονωμένη αυτή περίπτωση, δεν υφίσταται ένα τέτοιο αντιστάθμισμα από την πλευρά της επιχειρήσεως στην οποία χορηγείται η ενίσχυση·

ότι, πράγματι, ούτε η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών προέβαλε, ούτε η Επιτροπή ανεγνώρισε κάποιο λόγο ο οποίος πείθει ότι η εν λόγω ενίσχυση πληροί τις προϋποθέσεις οι οποίες απαιτούνται για την εφαρμογή μιας από τις εξαιρέσεις που προβλέπει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ·

ότι, όσον αφορά τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3 περιπτώσεις α και γ του άρθρου 92 σχετικά με τις ενισχύσεις για την προώθηση ή τη διευκόλυνση της οικονομικής αναπτύξεως ορισμένων περιοχών, πρέπει να σημειωθεί ότι η περιοχή Moerdijk δεν είναι περιοχή στην οποία «το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθως χαμηλό» η όπου επικρατεί «σοβαρή υποαπασχόληση» κατά την έννοια της εξαιρέσεως που προβλέπεται στην περίπτωση α· ότι, όσον αφορά την εξαίρεση η οποία προβλέπεται στην περίπτωση γ, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, το σχέδιο ενισχύσεως των Κάτω Χωρών δεν πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε να υπαχθεί στη σχετική εξαίρεση που εισάγει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ· ότι η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών, στις παρατηρήσεις που υπέβαλε στην Επιτροπή, υπογράμμισε και η ίδια ότι οι «συμπληρωματικές επιδοτήσεις για μεγάλα προγράμματα» δεν χορηγούνται με βάση περιφερειακά κριτήρια·

ότι, όσον αφορά τις εξαιρέσεις που εισάγει το άρθρο 92 παράγραφος 3 περίπτωση β της συνθήκης ΕΟΚ, οι επενδύσεις σε κάθε περίπτωση θα προκύψουν από την κανονική λειτουργία του μηχανισμού της αγοράς· ότι, εξάλλου, δεν υπάρχει τίποτε το οποίο να χαρακτηρίζει την εν λόγω επένδυση σαν σχέδιο κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος ή σχέδιο δυνάμενο να άρει σοβαρή διαταραχή της οικονομίας Κράτους μέλους, ώστε να υπαχθεί στην εξαίρεση του άρθρου 92 παράγραφος 3 περίπτωση β της συνθήκης ΕΟΚ · ότι, κατά τη γνωμάτευσή της σχετικά με το καθεστώς WIR, η Επιτροπή υπενθύμισε ότι οι Κάτω Χώρες αποτελούν τμήμα κεντρικών περιοχών της Κοινότητος, εκείνων δηλαδή οι οποίες δεν αντιμετωπίζουν τα σοβαρότερα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα στον κοινοτικό χώρο, ενώ συγχρόνως συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων όπου υφίσταται πραγματικός κίνδυνος πλειοδοσίας για ενισχύσεις και όπου, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, κάθε ενίσχυση είναι δυνατό να επηρεάσει τις μεταξύ των Κρατών μελών συναλλαγές· ότι, εξάλλου, από τα διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση στις Κάτω Χώρες δεν προκύπτει ότι υπάρχει σοβαρή διαταραχή της οικονομίας τους κατά την έννοια της συνθήκης· ότι οι «συμπληρωματικές επιδοτήσεις για τα μεγάλα προγράμματα», εφ' οσον χορηγούνται σε μεμονωμένες περιπτώσεις, δεν έχουν σαν σκοπό την αντιμετώπιση τέτοιας καταστάσεως· ότι μία άλλη θέση θα είχε σαν συνέπεια, σε εποχή οικονομικής υφέσεως και ανεργίας για όλη την Κοινότητα, να προσελκύσουν οι Κάτω Χώρες επενδύσεις οι οποίες θα ήταν δυνατό να γίνουν σε άλλα Κράτη μέλη, η οικονομική κατάσταση των οποίων είναι λιγότερο ευνοϊκή· ότι οι πρόσφατες οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Κοινότητα επιβάλλουν τη διατήρηση της θέσεως αυτής, τόσο επί του θέματος της επιδοτήσεως αυτής καθ' εαυτή όσο και της χρησιμοποιήσεώς της σε συγκεκριμένες περιπτώσεις·

ότι, τέλος, όσον αφορά τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 3 περίπτωση γ του άρθρου 92 της συνθήκης ΕΟΚ σχετικά με τις «ενισχύσεις για την προώθηση της αναπτύξεως ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων», η εξέταση της εξελίξεως του τομέα των συσκευασιών ειδών διατροφής αποδεικνύει ότι ο μηχανισμός της αγοράς και μόνο, χωρίς κρατική παρέμβαση, είναι σε θέση να εξασφαλίσει την κανονική ανάπτυξη της εν λόγω δραστηριότητος· ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, όπου ουσιαστικά πρόκειται να αυξηθεί το τμήμα της αγοράς που ανήκει σε έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς συσκευασιών για προϊόντα διατροφής της Κοινότητος, και όπου εξάλλου η αύξηση της παραγωγής θα οδηγήσει κατά πάσα πιθανότητα σε αύξηση κατά 20 % τοά όγκου των εξαγωγών προς τα άλλα Κράτη μέλη, είναι δυνατό να υποστηριχθεί η άποψη ότι η ενίσχυση αυτή δεν θα επηρεάσει τους όρους των συναλλαγών κατά τρόπο που να αντιβαίνει στο κοινό συμφέρον·

ότι, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, το σχέδιο ενισχύσεως των Κάτω Χωρών δεν πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε να υπαχθεί σε μία από τις εξαιρέσεις που εισάγει το άρθρο 92 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών δεν μπορεί να θέσει σε εφαρμογή το σχέδιο το οποίο κοινοποίησε στην Επιτροπή με επιστολή του Υπουργού Εξωτερικών της 16ης Αυγούστου 1979 για χορήγηση « συμπληρωματικής επιδοτήσεως για μεγάλα προγράμματα» στις επενδύσεις που πραγματοποιούνται στο Moerdijk από επιχείρηση στον τομέα των συσκευασιών για προϊόντα διατροφής.

Άρθρο 2

Το Βασίλειο των Κάτω Χωρών θα ενημερώσει την Επιτροπή εντός προθεσμίας δύο μηνών από της εκδόσεως της παρούσας αποφάσεως για τα μέτρα τα οποία θα έχει λάβει για να συμμορφωθεί στην απόφαση αυτή.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 23 Ιουλίου 1981.

Για την 'Επιτροπή

Frans ANDRIESSEN

Μέλος της Επιτροπής

(1) Staatsblad 1978, αριθ. 368.