<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-216/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CJ0216</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:1046">EU:C:2020:1046</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>14</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>14</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Απόφαση της <DATE ISO="20201217">17.12.2020</DATE> – Υπόθεση C‑216/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Land Berlin (Δικαιώματα ενισχύσεως συνδεόμενα με την ΚΓΠ)</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Απόφαση του Δικαστηρίου</HT> (έκτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20201217">17ης Δεκεμβρίου 2020</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Κοινή γεωργική πολιτική</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΕ) 1307/2013</KEYWORD><KEYWORD>Κανόνες για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στηρίξεως</KEYWORD><KEYWORD>Καθεστώς βασικής ενισχύσεως</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 24, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια του όρου <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>επιλέξιμο εκτάριο στη διάθεση του γεωργού<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/></KEYWORD><KEYWORD>Παράνομη εκμετάλλευση της οικείας εκτάσεως από τρίτον</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, σημείο ii</KEYWORD><KEYWORD>Αίτηση ενεργοποιήσεως των δικαιωμάτων ενισχύσεως για έκταση η οποία έχει δασωθεί</KEYWORD><KEYWORD>Έννοια του όρου <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/></KEYWORD><KEYWORD>Kαθεστώς ενιαίας ενισχύσεως ή καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενισχύσεως</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C‑216/19,</P><P>με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Verwaltungsgericht Berlin (διοικητικό πρωτοδικείο Βερολίνου, Γερμανία) με απόφαση της <DATE ISO="20190228">28ης Φεβρουαρίου 2019</DATE>, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20190311">11 Μαρτίου 2019</DATE>, στο πλαίσιο της δίκης</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">WQ</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Land Berlin,</HT></P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους L. Bay Larsen (εισηγητή), πρόεδρο τμήματος, C. Toader και M. Safjan, δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: P. Pikamäe</P><P>γραμματέας: M. Krausenböck, διοικητική υπάλληλος,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία και κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της <DATE ISO="20200625">25ης Ιουνίου 2020</DATE>,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>ο WQ, αυτοπροσώπως,</P></ITEM><ITEM><P>η Γερμανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τους J. Möller και D. Klebs,</P></ITEM><ITEM><P>η Ισπανική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις S. Centeno Huerta και J. Ruiz Sánchez καθώς και από τον A. Rubio González,</P></ITEM><?PAGE NO="2"?><ITEM><P>η Γαλλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την C. Mosser,</P></ITEM><ITEM><P>η Ολλανδική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την M. K. Bulterman καθώς και από τους J. Langer και J. M. Hoogveld,</P></ITEM><ITEM><P>η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τους B. Hofstötter και A. Sauka,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>κατόπιν της αποφάσεως που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να εκδικάσει την υπόθεση χωρίς ανάπτυξη προτάσεων,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>εκδίδει την ακόλουθη</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Απόφαση</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20131217">17ης Δεκεμβρίου 2013</DATE>, περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="347" PAGE.FIRST="608" DATE.PUB="2013">ΕΕ 2013, L 347, σ. 608</REF.DOC.OJ>, και διορθωτικό <REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="130" PAGE.FIRST="23" DATE.PUB="2016">ΕΕ 2016, L 130, σ. 23</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του WQ και του Land Berlin (ομόσπονδου κράτους του Βερολίνου, Γερμανία), σχετικά με τους κανόνες που έχουν εφαρμογή στην περίπτωση διπλής αιτήσεως χορηγήσεως δικαιωμάτων ενισχύσεως σχετικά με την ίδια επιλέξιμη έκταση για τη γεωργική ενίσχυση που προβλέπεται στο πλαίσιο καθεστώτων στηρίξεως στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ), καθώς και σχετικά με τους κανόνες που διέπουν την έννοια του <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>επιλέξιμου εκταρίου<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/> προκειμένου να χορηγηθούν δικαιώματα ενισχύσεως για δασωμένη έκταση.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ο κανονισμός (ΕΕ) 1257/1999</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Το άρθρο 31 του κανονισμού (ΕΚ) 1257/1999 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19990517">17ης Μαΐου 1999</DATE>, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="160" PAGE.FIRST="80" DATE.PUB="1999">ΕΕ 1999, L 160, σ. 80</REF.DOC.OJ>), όριζε στην παράγραφο 1, πρώτο εδάφιο:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>Παρέχεται στήριξη για τη δάσωση γεωργικών εκτάσεων, εφόσον η φύτευση αυτή είναι προσαρμοσμένη στις τοπικές συνθήκες και συμβατή με το περιβάλλον.<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ο κανονισμός (ΕΕ) 1782/2003</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Ο κανονισμός (ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20030929">29ης Σεπτεμβρίου 2003</DATE>, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στηρίξεως στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στηρίξεως για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) 2019/93, (ΕΚ) 1452/2001, (ΕΚ) 1453/2001, (ΕΚ) 1454/2001, (ΕΚ) 1868/94, (ΕΚ) 1251/1999, (ΕΚ) 1254/1999, (ΕΚ) 1673/2000, (ΕΟΚ) 2358/71 και (ΕΚ) 2529/2001 (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="270" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2003">ΕΕ 2003, L 270, σ. 1</REF.DOC.OJ>), όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 479/2008 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20080429">29ης Απριλίου 2008</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="148" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2008">ΕΕ 2008, L 148, σ. 1</REF.DOC.OJ>), όριζε στο άρθρο 2, στοιχείο αʹ, τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:</ALINEA><?PAGE NO="3"?><ALINEA>α) <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>γεωργός<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>: φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων, ανεξαρτήτως της νομικής ιδιότητας που αποδίδει το εθνικό δίκαιο στην ομάδα και τα μέλη της, του οποίου η εκμετάλλευση βρίσκεται στο έδαφος της [Ευρωπαϊκής] Κοινότητας, όπως αναφέρεται στο άρθρο [299 ΕΚ] και το οποίο ασκεί γεωργική δραστηριότητα<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 22 του εν λόγω κανονισμού, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Αιτήσεις παροχής ενίσχυσης<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>, το οποίο περιλαμβάνεται στον τίτλο II, ο οποίος επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>Γενικές διατάξεις<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/>, προέβλεπε τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="022.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Ο γεωργός υποβάλλει για τις άμεσες ενισχύσεις που καλύπτονται από το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης, μία αίτηση ετησίως, η οποία περιλαμβάνει ανάλογα με την περίπτωση τα ακόλουθα:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>όλα τα αγροτεμάχια της εκμετάλλευσης,</P></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>τον αριθμό και το ποσό των δικαιωμάτων ενίσχυσης,</P></ITEM><ITEM><P>κάθε πρόσθετη πληροφορία που προβλέπεται από τον παρόντα κανονισμό ή από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.</P></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="022.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι η αίτηση ενίσχυσης περιλαμβάνει μόνο τις μεταβολές σε σχέση με την αίτηση ενίσχυσης που υπεβλήθη το προηγούμενο έτος. Τα κράτη μέλη διανέμουν έντυπα δελτία με βάση τις εκτάσεις που καθορίστηκαν το προηγούμενο έτος και διαθέτουν σχεδιαγράμματα στα οποία εντοπίζονται οι εκτάσεις αυτές και, κατά περίπτωση, η θέση των ελαιοδέντρων.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Το άρθρο 23 του εν λόγω κανονισμού, υπό τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>Επαλήθευση των όρων επιλεξιμότητας<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/>, προέβλεπε στις παραγράφους 1 έως 2:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="023.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν διαχειριστικούς ελέγχους επί των αιτήσεων παροχής ενίσχυσης συμπεριλαμβανομένης και επαλήθευσης της επιλέξιμης έκτασης και των αντίστοιχων δικαιωμάτων ενίσχυσης.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="023.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Οι διαχειριστικοί έλεγχοι συμπληρώνονται από ένα σύστημα επιτόπιων ελέγχων προκειμένου να επαληθευθεί η επιλεξιμότητα για την ενίσχυση. […]<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Το άρθρο 25 του ίδιου κανονισμού, το οποίο φέρει τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Έλεγχοι για πολλαπλή συμμόρφωση<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/>, προέβλεπε στην παράγραφο 1 τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν επιτόπιους ελέγχους προκειμένου να επαληθεύσουν τη συμμόρφωση των γεωργών με τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο κεφάλαιο I.<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Το άρθρο 33 του κανονισμού 1782/2003, το οποίο φέρει τον τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>Επιλεξιμότητα<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/> και περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 1 του τίτλου III, όριζε στην παράγραφο 1 τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>1. Οι γεωργοί έχουν πρόσβαση στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης εφόσον:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>τους έχει χορηγηθεί ενίσχυση κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 38, στα πλαίσια τουλάχιστον ενός από τα καθεστώτα στήριξης που αναφέρονται στο παράρτημα VI […]</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="4"?><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>έχουν λάβει την εκμετάλλευση ή τμήμα της εκμετάλλευσης, ως υφιστάμενη ή αναμενόμενη κληρονομιά, από γεωργό ο οποίος πληρούσε τους όρους που αναφέρονται στο στοιχείο α)· ή</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>έχουν λάβει δικαίωμα ενίσχυσης από το εθνικό απόθεμα ή μέσω μεταβίβασης.<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Το άρθρο 34 του κανονισμού αυτού, το οποίο επιγράφεται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>Εφαρμογή<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/>, διευκρίνιζε στην παράγραφό του 3 τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας και εξαιρετικών περιστάσεων κατά την έννοια του άρθρου 40 παράγραφος 4, δεν χορηγείται κανένα δικαίωμα στους γεωργούς που αναφέρονται στο άρθρο 33 παράγραφος 1 στοιχείο α) και β) καθώς και στους γεωργούς που θα λάβουν δικαιώματα ενίσχυσης από το εθνικό απόθεμα, εάν δεν υποβάλουν αίτηση συμμετοχής στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης μέχρι τις 15 Μαΐου του πρώτου έτους εφαρμογής του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Το άρθρο 44 του εν λόγω κανονισμού, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>Χρήση των δικαιωμάτων ενίσχυσης<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/>, προέβλεπε τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="044.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε δικαίωμα ενίσχυσης που συνοδεύεται από επιλέξιμο εκτάριο γεννά δικαίωμα καταβολής του ποσού που καθορίζεται στο δικαίωμα ενίσχυσης.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="044.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Ως <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>επιλέξιμο εκτάριο<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> νοείται κάθε γεωργική έκταση της εκμετάλλευσης εκτός από δασικές εκτάσεις ή εκτάσεις που χρησιμοποιούνται για μη γεωργικές δραστηριότητες.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="044.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Ο γεωργός δηλώνει τα αγροτεμάχια που αντιστοιχούν στο επιλέξιμο εκτάριο που συνοδεύει κάθε δικαίωμα ενίσχυσης. Πλην περιπτώσεων ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, τα αγροτεμάχια αυτά βρίσκονται στη διάθεση του γεωργού την ημερομηνία που έχει καθορίσει το κράτος μέλος, η οποία δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης.</ALINEA><ALINEA>[…]<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Το άρθρο 54 του ίδιου κανονισμού, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>Χρήση των δικαιωμάτων από παύση καλλιέργειας<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>, προέβλεπε τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="054.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε δικαίωμα από παύση καλλιέργειας το οποίο συνοδεύεται από εκτάριο επιλέξιμο για δικαίωμα από παύση καλλιέργειας δίνει δικαίωμα πληρωμής του ποσού που έχει καθοριστεί από το δικαίωμα από παύση καλλιέργειας.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="054.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Κατά παρέκκλιση του άρθρου 44 παράγραφος 2, ο όρος <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>επιλέξιμα εκτάρια για δικαιώματα από παύση καλλιέργειας<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/> σημαίνει κάθε γεωργική έκταση της εκμετάλλευσης που καλύπτεται από αρόσιμη γη, εκτός από εκτάσεις οι οποίες, κατά την ημερομηνία που προβλέπεται για τις αιτήσεις στρεμματικής ενίσχυσης για το 2003, καλύπτονται από μόνιμες καλλιέργειες, δάση ή χρησιμοποιούνται για μη γεωργικές δραστηριότητες ή καλύπτονται από μόνιμους βοσκότοπους. […]</P><P>Πάντως, οι παρακάτω εκτάσεις είναι δυνατόν να προσμετρηθούν ως εκτάσεις στις οποίες έχει παύσει η καλλιέργεια, με βάση αίτηση που είχε υποβληθεί μετά τις <DATE ISO="19950628">28 Ιουνίου 1995</DATE>:</P><P>[…]</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>εκτάσεις που έχουν δασωθεί με βάση το άρθρο 31 του κανονισμού [1257/1999].</P></ITEM></LIST><P>[…]<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/></P></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ο κανονισμός (ΕΕ) 1306/2013</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 1306/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20131217">17ης Δεκεμβρίου 2013</DATE>, σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 352/78, (ΕΚ) αριθ. 165/94, (ΕΚ) αριθ. 2799/98, (ΕΚ) αριθ. 814/2000, (ΕΚ) αριθ. 1200/2005 και [(ΕΚ)] αριθ. 485/2008 του Συμβουλίου (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="347" PAGE.FIRST="549" DATE.PUB="2013">ΕΕ 2013, L 347, σ. 549</REF.DOC.OJ>), προβλέπει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν αποτελεσματικά συστήματα διαχείρισης και ελέγχου για να διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τη νομοθεσία που διέπει τα καθεστώτα στήριξης της Ένωσης με σκοπό την ελαχιστοποίηση του κινδύνου πρόκλησης οικονομικής ζημίας στην [Ευρωπαϊκή] Ένωση.<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Το άρθρο 59, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>Πλην αντιθέτων διατάξεων, το σύστημα που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 58 παράγραφος 2 περιλαμβάνει συστηματικό διοικητικό έλεγχο όλων των αιτήσεων ενίσχυσης και των αιτήσεων πληρωμής. Το εν λόγω σύστημα συμπληρώνεται από επιτόπιους ελέγχους.<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 63, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>Εάν διαπιστωθεί ότι ο δικαιούχος δεν συμμορφώνεται με τα κριτήρια επιλεξιμότητας, τις δεσμεύσεις ή άλλες υποχρεώσεις που αφορούν τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης ή της στήριξης που προβλέπονται στην τομεακή γεωργική νομοθεσία, η ενίσχυση δεν καταβάλλεται ή ανακαλείται εν όλω ή εν μέρει, και, κατά περίπτωση, δεν χορηγούνται ή ανακαλούνται τα αντίστοιχα δικαιώματα ενίσχυσης που αναφέρονται στο άρθρο 21 του κανονισμού [1307/2013].<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ο κανονισμός (ΕΕ) 1307/2013</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Η αιτιολογική σκέψη 2 του κανονισμού 1307/2013 έχει ως ακολούθως:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>Μεταξύ των βασικών στόχων και απαιτήσεων της μεταρρύθμισης της ΚΓΠ είναι η μείωση του διοικητικού φόρτου. Αυτό θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη στη διαμόρφωση των διατάξεων για το καθεστώς άμεσης στήριξης.<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/></P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Το άρθρο 24 του κανονισμού 1307/2013, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>Πρώτη χορήγηση δικαιωμάτων ενίσχυσης<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/>, ορίζει στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="024.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>1.</NO.PARAG><ALINEA><P>Δικαιώματα ενίσχυσης χορηγούνται στους γεωργούς που δικαιούνται να λάβουν άμεσες ενισχύσεις σύμφωνα με το άρθρο 9 του παρόντος κανονισμού εφόσον:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>υποβάλουν αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης έως την τελική ημερομηνία υποβολής αιτήσεων εντός του 2015 που πρέπει να καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 78 πρώτο εδάφιο στοιχείο β) του κανονισμού [1306/2013], εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, και</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="024.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, ο αριθμός των δικαιωμάτων ενίσχυσης που χορηγούνται ανά γεωργό το 2015 ισούται με τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων, τον οποίο δηλώνει ο γεωργός στην αίτηση ενίσχυσής του σύμφωνα με το στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου του άρθρου 72 παράγραφος 1 του κανονισμού [1306/2013] για το 2015 και τα οποία έχει στη διάθεσή<?PAGE NO="6"?> του κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος. Η εν λόγω ημερομηνία δεν είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας που έχει καθορίσει το εν λόγω κράτος μέλος για την τροποποίηση της αίτησης ενίσχυσης.<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Το άρθρο 32 του κανονισμού 1307/2013, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>Ενεργοποίηση δικαιωμάτων ενίσχυσης<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/>, ορίζει στις παραγράφους 1 και 2 τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="032.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Η στήριξη στο πλαίσιο του καθεστώτος βασικής ενίσχυσης χορηγείται στους γεωργούς, μέσω δήλωσης σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 1, κατόπιν ενεργοποίησης δικαιώματος ενίσχυσης ανά επιλέξιμο εκτάριο στο κράτος μέλος στο οποίο έχει χορηγηθεί το δικαίωμα. Τα ενεργοποιημένα δικαιώματα ενίσχυσης συνεπάγονται δικαίωμα ετήσιας είσπραξης των ποσών που ορίζονται σε αυτά […]</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="032.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Για τους σκοπούς του παρόντος Τίτλου, ως <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>επιλέξιμο εκτάριο<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/> νοείται:</ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA><ALINEA><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>κάθε έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζονται, αντίστοιχα, στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού [1782/2003] και η οποία:</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA>[…]</ALINEA><ALINEA><LIST TYPE="roman"><ITEM><NP><NO.P>ii)</NO.P><TXT>καθ’ όλη τη διάρκεια της σχετικής δέσμευσης του συγκεκριμένου γεωργού, αναδασώνεται σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού [1257/1999] […]<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 639/2014</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>H αιτιολογική σκέψη 16 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 639/2014 της Επιτροπής, της <DATE ISO="20140311">11ης Μαρτίου 2014</DATE>, για τη συμπλήρωση του κανονισμού 1307/2013 και για την τροποποίηση του παραρτήματος X του εν λόγω κανονισμού (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="181" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2014">ΕΕ 2014, L 181, σ. 1</REF.DOC.OJ>), διαλαμβάνει τα εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης […] [που διαμορφώθηκε με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101014">14ης Οκτωβρίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Landkreis Bad Dürkheim</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑61/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:606">EU:C:2010:606</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> επ.], τα δικαιώματα ενίσχυσης θα πρέπει να χορηγούνται στο άτομο που έχει την εξουσία της λήψης αποφάσεων, απολαμβάνει τα κέρδη και αναλαμβάνει τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους σε σχέση με τη γεωργική δραστηριότητα στη συγκεκριμένη έκταση για την οποία ζητείται η χορήγηση. Είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι η αρχή αυτή ισχύει ιδίως όταν έχει υποβληθεί αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης για ένα επιλέξιμο εκτάριο από περισσότερους από έναν γεωργό.<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/></P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Το άρθρο 15 του εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού, με τίτλο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>Καθορισμός των επιλέξιμων εκταρίων για τους σκοπούς του άρθρου 24 παράγραφος 2 και του άρθρου 39 παράγραφος 2 του κανονισμού [1307/2013]<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/>, προβλέπει στην παράγραφο 2 τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0035" ID="QS0035"/>Όταν για ένα επιλέξιμο εκτάριο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υποβάλλεται αίτηση χορήγησης δικαιωμάτων ενίσχυσης από δύο ή περισσότερους αιτούντες, η απόφαση σε ποιον εξ αυτών πρέπει να χορηγηθεί το δικαίωμα ενίσχυσης λαμβάνεται με βάση το κριτήριο του ποιος διαθέτει την εξουσία λήψης αποφάσεων σε σχέση με τις γεωργικές δραστηριότητες που ασκούνται στο εν λόγω εκτάριο και ποιος λαμβάνει τα κέρδη και αναλαμβάνει τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους που συνδέονται με τις εν λόγω δραστηριότητες.<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="7"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Η διαφορά της κύριας δίκης και τα προδικαστικά ερωτήματα</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Το 2006 η Amt für Landwirtschaft und Forsten (υπηρεσία γεωργίας και δασοκομίας, Γερμανία) χορήγησε στον WQ άμεσες ενισχύσεις δυνάμει του τίτλου III του κανονισμού 1782/2003. Εντούτοις, δεν έλαβε υπόψη, για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενισχύσεως, τις δασωμένες εκτάσεις του ενδιαφερομένου, δεδομένου ότι αυτές θεωρήθηκαν ως εκτάσεις υπό καθεστώς παύσεως καλλιέργειας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο των μεταγενέστερων αιτήσεων που υπέβαλε κατ’ εφαρμογήν του κανονισμού 1782/2003, ιδίως εκείνης που υποβλήθηκε για το έτος 2008, ο WQ δεν δήλωσε πλέον τις δασωμένες αυτές εκτάσεις, δεδομένου ότι η διοικητική αρχή του είχε επισημάνει το 2007, κατά τα λεγόμενά του, ότι οι δασωμένες εκτάσεις δεν ήσαν επιλέξιμες για τη χορήγηση της οικείας ενισχύσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20140506">6 Μαΐου 2014</DATE> ο WQ απέκτησε δύο εκτάσεις γης στο Gräningen (Γερμανία). Στην πράξη πωλήσεως οριζόταν ότι οι εκτάσεις αυτές δεν ήσαν εκμισθωμένες. Στις <DATE ISO="20141219">19 Δεκεμβρίου 2014</DATE> ενεγράφη στο κτηματολόγιο το δικαίωμα κυριότητας του WQ επί των εν λόγω εκτάσεων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20150508">8 Μαΐου 2015</DATE> ο WQ υπέβαλε την αίτησή του για τη χορήγηση ενισχύσεως για το έτος 2015. Η αίτηση αυτή κάλυπτε, μεταξύ άλλων, τα κείμενα στο Gräningen αγροτεμάχια καθώς και τμήμα αγροτεμαχίου ευρισκόμενου εντός της κτηματολογικής ζώνης του Bernau (Γερμανία). Η δηλωθείσα από τον WQ χρήση των αγροτεμαχίων αυτών ήταν <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0036" ID="QS0036"/>αρόσιμες γαίες που δεν χρησιμοποιούνται για γεωργική παραγωγή<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>Όσον αφορά τα κείμενα στο Gräningen αγροτεμάχια, διαπιστώθηκε, στις <DATE ISO="20150710">10 Ιουλίου 2015</DATE>, ότι η εκμετάλλευση των επίμαχων εκτάσεων γινόταν από τρίτον. Ο τρίτος αυτός υπέβαλε επίσης αίτηση ενισχύσεως για το έτος 2015, αίτηση η οποία απορρίφθηκε. Η απορριπτική απόφαση δεν προσβλήθηκε. Όσον αφορά το αγροτεμάχιο που κείται στην κτηματολογική ζώνη του Bernau, τμήμα του οποίου αποτέλεσε επίσης αντικείμενο αιτήσεως ενισχύσεως από τρίτον, τα σχετικά δικαιώματα ενισχύσεως χορηγήθηκαν σε αυτόν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Με απόφαση της Landesamt für ländliche Entwicklung, Landwirtschaft und Flurneuordnung (περιφερειακής υπηρεσίας για την αγροτική ανάπτυξη, τη γεωργία και τον αναδασμό γαιών, Γερμανία), της <DATE ISO="20151217">17ης Δεκεμβρίου 2015</DATE>, το ομόσπονδο κράτος του Βερολίνου χορήγησε στον WQ δικαιώματα ενισχύσεως για το έτος 2015 ως βασική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 24 του κανονισμού 1307/2013. Εντούτοις, αρνήθηκε να χορηγήσει δικαιώματα ενισχύσεως για τα αγροτεμάχια για τα οποία είχαν υποβληθεί διπλές αιτήσεις και τα οποία εκμεταλλεύονταν τρίτοι και τα οποία ευρίσκοντο στις κτηματολογικές ζώνες του Gräningen και του Bernau, καθώς και για τις δασωμένες εκτάσεις, δεδομένου ότι αυτές οι τελευταίες θεωρήθηκαν ως εκτάσεις οι οποίες τελούσαν υπό καθεστώς παύσεως καλλιέργειας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Ο WQ άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής και ζήτησε τη χορήγηση πρόσθετων δικαιωμάτων ενισχύσεως. Κατ’ αυτόν, κακώς δεν του χορηγήθηκε κανένα δικαίωμα ενισχύσεως για τα κείμενα στο Gräningen και στο Bernau αγροτεμάχια, καθώς και για τις δασωμένες εκτάσεις των οποίων ήταν κύριος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Με απόφαση της περιφερειακής υπηρεσίας για την αγροτική ανάπτυξη, τη γεωργία και τον αναδασμό γαιών, της <DATE ISO="20160915">15ης Σεπτεμβρίου 2016</DATE>, το ομόσπονδο κράτος του Βερολίνου απέρριψε την προσφυγή αυτή, με την αιτιολογία ότι ήταν αβάσιμη, κρίνοντας ότι, όσον αφορά τα κείμενα στο Gräningen και στο Bernau αγροτεμάχια, οι οικείες γεωργικές εκτάσεις είχαν αποτελέσει αντικείμενο εκμεταλλεύσεως εκ μέρους τρίτου, ο οποίος είχε επίσης αιτηθεί τη χορήγηση δικαιωμάτων ενισχύσεως. Κατά συνέπεια, τα αγροτεμάχια αυτά δεν ήσαν, στην πραγματικότητα, <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0037" ID="QS0037"/>στη διάθεση<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="00BB" ID="QE0037"/> του WQ, κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013. Προκειμένου τα εν λόγω αγροτεμάχια να είναι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0038" ID="QS0038"/>στη διάθεσή του<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="00BB" ID="QE0038"/>, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ο WQ έπρεπε να τα χρησιμοποιήσει<?PAGE NO="8"?> πραγματικά. Όσον αφορά τις δασωμένες εκτάσεις, το ομόσπονδο κράτος του Βερολίνου διαπίστωσε ότι δεν είχε υποβληθεί από τον ενδιαφερόμενο αίτηση για το έτος 2008, όπως απαιτούσε η νομοθεσία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20161011">11 Οκτωβρίου 2016</DATE> ο WQ άσκησε προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Verwaltungsgericht Berlin (διοικητικού πρωτοδικείου Βερολίνου, Γερμανία). Με την προσφυγή του ισχυρίστηκε ότι, όσον αφορά τα κείμενα στο Gräningen και στο Bernau αγροτεμάχια, η εκμετάλλευση των αγροτεμαχίων αυτών από τρίτους έγινε παρανόμως και ότι, κατά συνέπεια, τα εν λόγω αγροτεμάχια ήσαν <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0039" ID="QS0039"/>στη διάθεσή του<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/>, κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013. Όσον αφορά τις δασωμένες εκτάσεις, εξέθεσε ότι το άρθρο 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, σημείο ii, του κανονισμού 1307/2013 απαιτούσε μόνον οι εκτάσεις να είναι επιλέξιμες για την ενίσχυση, χωρίς να ασκούν επιρροή συναφώς η υποβολή αιτήσεως και η χορήγηση ενισχύσεων κατά το παρελθόν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Το Verwaltungsgericht Berlin (διοικητικό πρωτοδικείο Βερολίνου) εκτιμά, αφενός, βάσει, μεταξύ άλλων, του άρθρου 17, παράγραφος 1, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ότι ουδείς μπορεί να στερηθεί την ιδιοκτησία του για τον λόγο και μόνον ότι τρίτος προβάλλει δικαιώματα χωρίς νόμιμη αιτία. Ειδικότερα, αμφιβάλλει για το αν οι γεωργικές εκτάσεις μπορούν να θεωρηθούν ως μη ευρισκόμενες στη διάθεση του κυρίου τους όταν τρίτος τις εκμεταλλεύεται χωρίς να έχει άδεια προς τούτο. Το αιτούν δικαστήριο προσθέτει ότι η κατάσταση ενδεχομένως διαφέρει στην περίπτωση που τρίτος ισχυρίζεται ότι έχει νόμιμο δικαίωμα χρήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο εκτιμά, αφετέρου, ότι η επιλεξιμότητα μιας εκτάσεως για τη χορήγηση ενισχύσεως, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1307/2013, εξαρτάται από την εμπρόθεσμη υποβολή αιτήσεως δυνάμει του κανονισμού 1782/2003. Συναφώς, διερωτάται αν αρκεί, όπως υποστηρίζει ο προσφεύγων, να έχει θεωρηθεί επιλέξιμη η έκταση το 2007 ανεξαρτήτως της υποβολής οποιασδήποτε αιτήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Verwaltungsgericht Berlin (διοικητικό πρωτοδικείο Βερολίνου) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0040" ID="QS0040"/>1)</NO.P><TXT>Βρίσκονται τα <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0041" ID="QS0041"/>επιλέξιμα εκτάρια<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/>, κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1307/2013, στη διάθεση του ιδιοκτήτη τους, όταν δεν υπάρχει δικαίωμα χρήσεως υπέρ τρίτου, και ειδικότερα όταν τρίτος δεν αντλεί συναφές δικαίωμα από τον κύριο επί των επιλέξιμων εκταρίων ή μήπως η έκταση θεωρείται ότι βρίσκεται στη διάθεση τρίτου ή κανενός, όταν ο τρίτος κάνει πράγματι χρήση αυτής στο πλαίσιο γεωργικής δραστηριότητας χωρίς να του έχει χορηγηθεί αντίστοιχο δικαίωμα;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Έχει η φράση <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0042" ID="QS0042"/>κάθε έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζονται, αντίστοιχα, στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού [1782/2003]<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/> του άρθρου 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1307/2013, την έννοια ότι η έκταση έπρεπε να πληροί, κατά το έτος 2008, τις απαιτούμενες κατά τους Τίτλους ΙΙΙ και IVA, του κανονισμού [1782/2003] προϋποθέσεις για τη γένεση δικαιώματος εισπράξεως στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενισχύσεως ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενισχύσεως;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο δεύτερο ερώτημα: Έχει η φράση <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0043" ID="QS0043"/>κάθε έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζονται, αντίστοιχα, στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού [1782/2003]<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/> του άρθρου 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1307/2013, την έννοια ότι, για τον χαρακτηρισμό εκτάσεων που έχουν δασωθεί σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού [1257/1999] ως επιλέξιμων εκταρίων κατά την έννοια του άρθρου 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, σημείο ii, του κανονισμού [1307/2013], πρέπει να έχει<?PAGE NO="9"?> ασκηθεί δικαίωμα από παύση καλλιέργειας ή άλλο δικαίωμα ενισχύσεως σε σχέση με την εν λόγω έκταση, κατά την έννοια του άρθρου 44, παράγραφος 1, ή του άρθρου 54, παράγραφος 1, του κανονισμού [1782/2003];</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>4)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση αρνητικής απαντήσεως στο τρίτο ερώτημα: Έχει η φράση <QUOT.START CODE="201C" REF.END="QE0044" ID="QS0044"/>κάθε έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζονται, αντίστοιχα, στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού [1782/2003]<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/> του άρθρου 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1307/2013, την έννοια ότι για τον χαρακτηρισμό εκτάσεων που έχουν δασωθεί σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού [1257/1999] ως επιλέξιμων εκταρίων κατά την έννοια του άρθρου 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, σημείο ii, του κανονισμού [1307/2013], πρέπει ο γεωργός να έχει υποβάλει κατά το έτος 2008 αίτηση δυνάμει του άρθρου 22, παράγραφος 1, ή/και του άρθρου 34, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1782/2003, και να πληροί τις λοιπές προϋποθέσεις που ορίζονται για τις άμεσες ενισχύσεις στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA;<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των προδικαστικών ερωτημάτων</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του πρώτου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, αν, στην περίπτωση κατά την οποία η αίτηση για τη χορήγηση ενισχύσεως υποβάλλεται τόσο από τον ιδιοκτήτη γεωργικών εκτάσεων όσο και από τρίτον ο οποίος χρησιμοποιεί, στην πράξη, τις εκτάσεις αυτές χωρίς να έχει οποιοδήποτε δικαίωμα χρήσεως, τα επιλέξιμα εκτάρια που αντιστοιχούν στις εκτάσεις αυτές ευρίσκονται <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0045" ID="QS0045"/>στη διάθεση<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/>, κατά την έννοια του άρθρου 24, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1307/2013, του ενός ή του ετέρου αιτούντος ή ακόμη και ουδενός εκ των δύο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Συναφώς, το άρθρο 24, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1307/2013 ορίζει ότι, εκτός από περίπτωση ανωτέρας βίας ή εξαιρετικών περιστάσεων, ο αριθμός των δικαιωμάτων ενισχύσεως που χορηγούνται ανά γεωργό το 2015 ισούται με τον αριθμό επιλεξίμων εκταρίων, τον οποίο δηλώνει ο γεωργός στην αίτησή του ενισχύσεως για το 2015 και τα οποία έχει στη διάθεσή του κατά την ημερομηνία που καθορίζει το κράτος μέλος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Μολονότι διαπιστώνεται ότι η έννοια <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0046" ID="QS0046"/>στη διάθεσή του<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="00BB" ID="QE0046"/> δεν ορίζεται στη διάταξη αυτή, εντούτοις επιβάλλεται η επισήμανση ότι ούτε το άρθρο 24 του κανονισμού 1307/2013 ούτε κάποια άλλη διάταξη της νομοθεσίας της Ένωσης απαιτεί να προσκομίζεται τίτλος ιδιοκτησίας ή οποιαδήποτε αποδεικτικό στοιχείο περί του δικαιώματος χρήσεως προς στήριξη αιτήσεως για τη χορήγηση δικαιωμάτων ενισχύσεως, προκειμένου να αποδειχθεί ότι τα δηλωθέντα επιλέξιμα εκτάρια είναι στη διάθεση του αιτούντος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο έχει κρίνει συναφώς ότι τα κράτη μέλη διαθέτουν περιθώριο εκτιμήσεως όσον αφορά τα δικαιολογητικά και τις αποδείξεις που πρέπει να προσκομίζει ο αιτών τη χορήγηση ενισχύσεων σχετικά με τις εκτάσεις οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της αιτήσεώς του. Εντούτοις, η εκ μέρους των κρατών μελών άσκηση της διακριτικής τους ευχέρειας σχετικά με τις αποδείξεις που πρέπει να προσκομίζονται προς στήριξη των αιτήσεων χορηγήσεως ενισχύσεων, ιδίως όσον αφορά τη δυνατότητα να υποχρεώνεται ο αιτών την καταβολή ενισχύσεων να προσκομίζει ισχυρό νομικό τίτλο που να δικαιολογεί το δικαίωμά του χρήσεως των εκτάσεων οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο της αιτήσεώς του, πρέπει να είναι σύμφωνη προς τους σκοπούς που επιδιώκονται με τη σχετική ρύθμιση της Ένωσης και προς τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, ειδικότερα προς την αρχή της αναλογικότητας (απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100624">24ης Ιουνίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Luigi Pontini κ.λπ.</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑375/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:365">EU:C:2010:365</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0082">82</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0086">86</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Επομένως, τα κράτη μέλη δικαιούνται να θεωρήσουν ότι τα επιλέξιμα εκτάρια που συνδέονται με την υποβληθείσα αίτηση χορηγήσεως δικαιωμάτων ενισχύσεως είναι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0047" ID="QS0047"/>στη διάθεση<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="00BB" ID="QE0047"/> του γεωργού που υποβάλλει την αίτηση αυτή, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Η προσέγγιση αυτή είναι σύμφωνη με μία από τις βασικές απαιτήσεις της μεταρρυθμίσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) που τέθηκε σε εφαρμογή με τον κανονισμό 1307/2013, η οποία περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 2 του κανονισμού αυτού και η οποία αποσκοπεί στη μείωση του διοικητικού φόρτου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>Πάντως, το περιθώριο εκτιμήσεως των κρατών μελών όσον αφορά τις αποδείξεις που πρέπει να προσκομίζονται προς στήριξη αιτήσεως χορηγήσεως δικαιωμάτων ενισχύσεως αντισταθμίζεται, όπως επισήμανε η Ολλανδική Κυβέρνηση με τις παρατηρήσεις της, με τη θέσπιση από τα κράτη μέλη ενός μηχανισμού συστηματικού διοικητικού ελέγχου όλων των αιτήσεων ενισχύσεως και όλων των αιτήσεων πληρωμής, σύμφωνα με το άρθρο 58, παράγραφος 2, του κανονισμού 1306/2013, σε συνδυασμό με το άρθρο 59, παράγραφος 1, του κανονισμού αυτού, προκειμένου να εντοπισθούν οι καταχρηστικές αιτήσεις. Εξάλλου, κατά το άρθρο 63, παράγραφος 3, του ίδιου κανονισμού, όταν οι αχρεωστήτως καταβληθείσες πληρωμές πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της χορηγήσεως ενισχύσεως, το ποσό της αχρεωστήτως καταβληθείσας ενισχύσεως πρέπει να ανακτηθεί.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, μολονότι τα κράτη μέλη δικαιούνται να θεωρήσουν ότι τα επιλέξιμα εκτάρια που συνδέονται με την αίτηση χορηγήσεως δικαιωμάτων ενισχύσεως είναι στη διάθεση του γεωργού που υποβάλλει την αίτηση, εντούτοις υποχρεούνται να ελέγχουν συστηματικά τις αιτήσεις χορηγήσεως δικαιωμάτων ενισχύσεως και τις αντίστοιχες αιτήσεις ενισχύσεως προκειμένου να προλάβουν και, ενδεχομένως, να διορθώσουν τις διαπραχθείσες παρατυπίες καθώς και να ανακτήσουν τις αχρεωστήτως καταβληθείσες ενισχύσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Ωστόσο, σε περίπτωση υποβολής δύο ή περισσοτέρων αιτήσεων χορηγήσεως δικαιωμάτων ενισχύσεως, όπως συνέβη στην υπόθεση της κύριας δίκης, τίθεται εν αμφιβόλω το τεκμήριο ότι τα επιλέξιμα εκτάρια που συνδέονται με την αίτηση χορηγήσεως δικαιωμάτων ενισχύσεως είναι στη διάθεση του γεωργού που υποβάλλει την αίτηση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>Σε μια τέτοια περίπτωση, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποχρεούνται να εξακριβώνουν ποιος από τους δύο αιτούντες έχει τα επιλέξιμα εκτάρια στη διάθεσή του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Είναι αληθές ότι το άρθρο 15, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 639/2014 ορίζει ότι, όταν για ένα επιλέξιμο εκτάριο υποβάλλεται αίτηση χορηγήσεως δικαιωμάτων ενισχύσεως από δύο ή περισσότερους αιτούντες, η απόφαση σε ποιον εξ αυτών πρέπει να χορηγηθεί το δικαίωμα ενισχύσεως λαμβάνεται με βάση το κριτήριο του ποιος διαθέτει την εξουσία λήψεως αποφάσεων σε σχέση με τις ασκούμενες γεωργικές δραστηριότητες καθώς και ποιος λαμβάνει τα κέρδη και αναλαμβάνει τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους που συνδέονται με τις εν λόγω δραστηριότητες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Εντούτοις, διαπιστώνεται ότι, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 16 του εν λόγω κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού, τα κριτήρια αυτά απορρέουν από τις σκέψεις 50 επ. της αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101014">14ης Οκτωβρίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Landkreis Bad Dürkheim</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑61/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:606">EU:C:2010:606</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Ωστόσο, η απόφαση αυτή εκδόθηκε στο πλαίσιο πραγματικής καταστάσεως που χαρακτηριζόταν από την ύπαρξη εννόμων σχέσεων και νομικών δεσμών μεταξύ των διαφόρων προσώπων που μπορούσαν να ισχυρισθούν ότι έχουν τις επίμαχες εκτάσεις στη διάθεσή τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>Αντιθέτως, από την αίτηση προδικαστικής αποφάσεως προκύπτει ότι το πρώτο ερώτημα αφορά διαφορετική κατάσταση από εκείνη επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20101014">14ης Οκτωβρίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Landkreis Bad Dürkheim</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑61/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:606">EU:C:2010:606</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>). Εν προκειμένω, κατά το αιτούν δικαστήριο, οι τρίτοι εκμεταλλεύονται τις οικείες γεωργικές εκτάσεις χωρίς νόμιμη αιτία. Επομένως, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι, υπό τις περιστάσεις αυτές, δεν συντρέχει λόγος εφαρμογής των κριτηρίων του άρθρου 15, παράγραφος 2, του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού 639/2014.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Κατόπιν όλων των ανωτέρω σκέψεων, στο πρώτο υποβληθέν ερώτημα προσήκει η απάντηση ότι το άρθρο 24, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, του κανονισμού 1307/2013 έχει την έννοια ότι, όταν υποβάλλεται αίτηση για τη χορήγηση ενισχύσεως τόσο από τον ιδιοκτήτη των γεωργικών εκτάσεων όσο και από τρίτον ο οποίος χρησιμοποιεί, στην πράξη, τις εκτάσεις αυτές για γεωργικές δραστηριότητες χωρίς νόμιμη αιτία, τα επιλέξιμα εκτάρια που αντιστοιχούν στις εν λόγω εκτάσεις είναι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0048" ID="QS0048"/>στη διάθεση<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="00BB" ID="QE0048"/>, κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως, μόνον του κυρίου των εκτάσεων αυτών.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του δευτέρου, του τρίτου και του τετάρτου ερωτήματος</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Με το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο ερώτημα, τα οποία πρέπει να εξετασθούν από κοινού, το αιτούν δικαστήριο ερωτά, κατ’ ουσίαν, εάν η φράση του άρθρου 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, του κανονισμού 1307/2013 <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0049" ID="QS0049"/>κάθε έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζονται, αντίστοιχα, στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού [1782/2003]<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="00BB" ID="QE0049"/> προϋποθέτει απλώς ότι η σχετική δασωμένη έκταση έπρεπε να πληροί τυπικώς τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από τους τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού 1782/2003 ή εάν έπρεπε επίσης να έχει χρησιμοποιηθεί δικαίωμα από παύση καλλιέργειας ή άλλο δικαίωμα ενισχύσεως σε σχέση με την εν λόγω έκταση, κατά την έννοια του άρθρου 44, παράγραφος 1, ή του άρθρου 54, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003, και/ή εάν έπρεπε να έχει υποβληθεί αίτηση το 2008 δυνάμει του άρθρου 22, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003 και εάν έπρεπε να πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις που ορίζονται για τις άμεσες ενισχύσεις στους τίτλους ΙΙΙ και IVA κατά τη διάρκεια του έτους αυτού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Κατ’ αρχάς, πρέπει να υπομνησθεί ότι το δεύτερο, το τρίτο και το τέταρτο ερώτημα εντάσσονται στο πλαίσιο αιτήσεως για την πρώτη χορήγηση δικαιωμάτων ενισχύσεως για δασωμένη έκταση υποβληθείσα δυνάμει του άρθρου 24, παράγραφος 2, του κανονισμού 1307/2013. Η διάταξη αυτή προβλέπει ότι ο αριθμός των δικαιωμάτων ενισχύσεως που χορηγήθηκαν ανά γεωργό το 2015 είναι ίσος προς τον αριθμό των επιλέξιμων εκταρίων που δηλώνει ο γεωργός στην αίτησή του ενισχύσεως για το 2015.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>Η έννοια του επιλέξιμου εκταρίου ορίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, σημείο ii, του κανονισμού 1307/2013, το οποίο προβλέπει ότι κάθε έκταση που έχει αναδασωθεί σύμφωνα με το δίκαιο της Ένωσης ή στο πλαίσιο εθνικού καθεστώτος, η οποία γέννησε δικαίωμα εισπράξεως το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενισχύσεως ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενισχύσεως, εξακολουθεί να είναι επιλέξιμη, εφόσον παραμένει σε ισχύ η ανάληψη υποχρεώσεως για δάσωση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>Συναφώς, τίθεται το ερώτημα αν η φράση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0050" ID="QS0050"/>γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="00BB" ID="QE0050"/>, που περιλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, έχει την έννοια ότι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0051" ID="QS0051"/>είχε ως αποτέλεσμα<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="00BB" ID="QE0051"/> ή ότι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0052" ID="QS0052"/>θεμελίωσε δικαίωμα<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="00BB" ID="QE0052"/> για την είσπραξη αυτήν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η συγκριτική ανάλυση των διαφόρων γλωσσικών αποδόσεων της εν λόγω διατάξεως δεν καθιστά δυνατή την επίλυση του ερμηνευτικού αυτού ζητήματος, επιβάλλεται η αναδρομή στις διατάξεις που ίσχυαν κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης, και ιδίως στον κανονισμό 1782/2003 που έθετε σε εφαρμογή το καθεστώς ενιαίας ενισχύσεως και το καθεστώς ενιαίας στρεμματικής ενισχύσεως κατά τον χρόνο αυτόν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Κατ’ αρχάς, επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 33 του κανονισμού 1782/2003, μόνον οι γεωργοί, οι οποίοι ορίζονται στο άρθρο 2 του κανονισμού αυτού, είχαν πρόσβαση στο καθεστώς ενιαίας ενισχύσεως.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52</NO.P><TXT>Εν συνεχεία, κατά το άρθρο 34, παράγραφος 3, του κανονισμού 1782/2003, σε συνδυασμό με το άρθρο του 57, οι γεωργοί τους οποίους αφορά το άρθρο 33, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, του ως άνω κανονισμού όφειλαν να υποβάλουν αίτηση συμμετοχής στο καθεστώς ενιαίας ενισχύσεως το αργότερο έως τις 15 Μαΐου του πρώτου έτους εφαρμογής του καθεστώτος αυτού, ειδάλλως δεν θα τους χορηγείτο κανένα δικαίωμα ενισχύσεως ούτε δικαίωμα από παύση καλλιέργειας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53</NO.P><TXT>Επομένως, η χορήγηση δικαιώματος ενισχύσεως ή δικαιώματος από παύση καλλιέργειας βάσει του καθεστώτος ενιαίας ενισχύσεως ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενισχύσεως το οποίο τέθηκε σε εφαρμογή με τον κανονισμό 1782/2003 εξηρτάτο από την υποβολή αιτήσεως συμμετοχής σε ένα από τα καθεστώτα αυτά από πρόσωπο που έχει την ιδιότητα του γεωργού. Κατά συνέπεια, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι απλώς και μόνον η ύπαρξη γεωργικής εκτάσεως δεν μπορούσε, αφ’ εαυτής, ελλείψει υποβολής αιτήσεως συμμετοχής από γεωργό σε ένα από τα εν λόγω καθεστώτα, να αποτελέσει το έρεισμα για τη χορήγηση δικαιώματος ενισχύσεως ή δικαιώματος από παύση καλλιέργειας δυνάμει κάποιου από τα καθεστώτα αυτά.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54</NO.P><TXT>Τέλος, το γεγονός ότι χορηγήθηκαν δικαιώματα ενισχύσεως ή δικαιώματα από παύση καλλιέργειας για συγκεκριμένη έκταση δεν σήμαινε ότι η έκταση αυτή έδινε δικαίωμα σε ενισχύσεις. Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 44, παράγραφος 1, και το άρθρο 54, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003, τα εν λόγω δικαιώματα ενισχύσεως έπρεπε ακόμη να έχουν χρησιμοποιηθεί, προκειμένου να καταστεί δυνατή η γένεση του δικαιώματος καταβολής του ποσού που καθορίζεται από το δικαίωμα ενισχύσεως ή από το δικαίωμα από παύση καλλιέργειας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55</NO.P><TXT>Όσον αφορά ειδικότερα τα δικαιώματα από παύση καλλιέργειας που αφορούν την καταβολή ενισχύσεως για τις δασωμένες εκτάσεις, δικαιώματα για τα οποία προβλέπονταν στα άρθρα 53 έως 56 του κανονισμού 1782/2003 ορισμένοι κανόνες με τους οποίους εισάγονταν παρεκκλίσεις, πρέπει να υπομνησθεί ότι, δυνάμει του άρθρου 54, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση, του κανονισμού 1782/2003, κατόπιν αιτήσεως υποβληθείσας μετά τις <DATE ISO="19950628">28 Ιουνίου 1995</DATE>, οι εκτάσεις που είχαν δασωθεί κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 31 του κανονισμού 1257/1999 θεωρούνταν ως εκτάσεις στις οποίες έχει παύσει η καλλιέργεια.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56</NO.P><TXT>Πρέπει να σημειωθεί ότι ούτε το άρθρο 44 του κανονισμού 1782/2003 ούτε το άρθρο 54 του κανονισμού αυτού διευκρίνιζαν την έννοια της <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0053" ID="QS0053"/>χρήσεως<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="00BB" ID="QE0053"/> του δικαιώματος ενισχύσεως ή του δικαιώματος από παύση καλλιέργειας. Τα δύο αυτά άρθρα προέβλεπαν αποκλειστικά, στις παραγράφους τους 1, ότι τα δικαιώματα ενισχύσεως ή τα δικαιώματα από παύση καλλιέργειας που συνδέονται με επιλέξιμο εκτάριο <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0054" ID="QS0054"/>γενν[ούσαν]/[έδιναν] δικαίωμα<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="00BB" ID="QE0054"/>, ήτοι, εν προκειμένω, θεμελίωναν το δικαίωμα καταβολής του ποσού που καθοριζόταν στο δικαίωμα ενισχύσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57</NO.P><TXT>Για τη χρήση των δικαιωμάτων ενισχύσεως ή των δικαιωμάτων από παύση καλλιέργειας που συνδέονταν με επιλέξιμο εκτάριο, έπρεπε, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 44, παράγραφος 3, του κανονισμού 1782/2003, σε συνδυασμό με το άρθρο του 57, να δηλώνονται τα αγροτεμάχια που αντιστοιχούν στην επιλέξιμη έκταση που συνδέεται με δικαίωμα ενισχύσεως ή με δικαίωμα από παύση καλλιέργειας. Η δήλωση αυτή γινόταν στο πλαίσιο αιτήσεως άμεσης ενισχύσεως υποβαλλόμενης δυνάμει του άρθρου 22 του ως άνω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58</NO.P><TXT>Πάντως, πέραν της διευκρινίσεως ότι οι πληροφορίες έπρεπε να επισυνάπτονται στην αίτηση ενισχύσεως, το άρθρο 22, παράγραφος 1, του κανονισμού 1782/2003 όριζε ότι ο γεωργός έπρεπε να υποβάλει μία αίτηση ετησίως για τις άμεσες ενισχύσεις. Κατά το άρθρο 23 του ίδιου κανονισμού, η αίτηση αυτή έπρεπε να υποβληθεί σε διαχειριστικό έλεγχο επιλεξιμότητας και, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε επιτόπιο έλεγχο βάσει του άρθρου 25 του εν λόγω κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να υπομνησθεί ότι το Δικαστήριο έχει υπογραμμίσει τη σημασία που έχει η υποβολή ετήσιας αιτήσεως καταβολής ενισχύσεων, ιδίως προκειμένου να εξακριβωθεί αποτελεσματικά αν τηρούνται οι προϋποθέσεις χορηγήσεως των ενισχύσεων (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130207">7ης Φεβρουαρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Pusts</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑454/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:64">EU:C:2013:64</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60</NO.P><TXT>Επομένως, για να γίνει δεκτό ότι μια έκταση, είτε δασωμένη είτε μη, <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0055" ID="QS0055"/>γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="00BB" ID="QE0055"/>, είναι αναγκαίο να έχει υποβληθεί αίτηση άμεσης ενισχύσεως σε σχέση με την έκταση αυτή το 2008, σύμφωνα με το άρθρο 22 του κανονισμού 1782/2003, πράγμα που συνεπάγεται επομένως χρήση των δικαιωμάτων ενισχύσεως και των δικαιωμάτων από παύση καλλιέργειας που προβλέπονται στα άρθρα 44 και 54 του κανονισμού αυτού. Η αίτηση αυτή έπρεπε να υποβληθεί σε διαχειριστικό έλεγχο επιλεξιμότητας, σύμφωνα με το άρθρο 23 του εν λόγω κανονισμού, και, ενδεχομένως, σε επιτόπιο έλεγχο βάσει του άρθρου 25 του ίδιου κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61</NO.P><TXT>Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των προεκτεθέντων, στο δεύτερο, στο τρίτο και στο τέταρτο ερώτημα προσήκει η απάντηση ότι το άρθρο 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, σημείο ii, του κανονισμού 1307/2013, ειδικότερα δε η φράση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0056" ID="QS0056"/>κάθε έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζονται, αντίστοιχα, στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού 1782/2003<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="00BB" ID="QE0056"/>, έχει την έννοια ότι, στο πλαίσιο αιτήσεως για την ενεργοποίηση δικαιωμάτων από παύση καλλιέργειας για έκταση η οποία έχει δασωθεί βάσει της διατάξεως αυτής, πρέπει να έχει υποβληθεί, το 2008, αίτηση παροχής ενισχύσεως για την οικεία έκταση, σύμφωνα με το άρθρο 22 του κανονισμού 1782/2003, ακολουθούμενη από διαχειριστικό έλεγχο επιλεξιμότητας σύμφωνα με το άρθρο 23 του ως άνω κανονισμού και, ενδεχομένως, από επιτόπιο έλεγχο βάσει του άρθρου 25 του εν λόγω κανονισμού. Πρέπει επιπλέον να πληρούνται όλες οι λοιπές προϋποθέσεις που απαιτούνται από τους τίτλους ΙΙΙ και IVΑ του ίδιου κανονισμού για τη χορήγηση άμεσης ενίσχυσης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Επί των δικαστικών εξόδων</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφαίνεται:</INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 24, παράγραφος 2, πρώτη περίοδος, του κανονισμού (ΕΕ) 1307/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20131217">17ης Δεκεμβρίου 2013</DATE>, περί θεσπίσεως κανόνων για άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς βάσει καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 637/2008 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι, όταν υποβάλλεται αίτηση για τη χορήγηση ενισχύσεως τόσο από τον ιδιοκτήτη των γεωργικών εκτάσεων όσο και από τρίτον ο οποίος χρησιμοποιεί, στην πράξη, τις εκτάσεις αυτές για γεωργικές δραστηριότητες χωρίς νόμιμη αιτία, τα επιλέξιμα εκτάρια που αντιστοιχούν στις εν λόγω εκτάσεις είναι <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0057" ID="QS0057"/>στη διάθεση<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="00BB" ID="QE0057"/>, κατά την έννοια της ως άνω διατάξεως, μόνον του κυρίου των εκτάσεων αυτών.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το άρθρο 32, παράγραφος 2, στοιχείο βʹ, σημείο ii, του κανονισμού 1307/2013, ειδικότερα δε η φράση <QUOT.START CODE="00AB" REF.END="QE0058" ID="QS0058"/>κάθε έκταση που γέννησε δικαίωμα είσπραξης το 2008 στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης που ορίζονται, αντίστοιχα, στους Τίτλους ΙΙΙ και IVA του κανονισμού [(ΕΚ) 1782/2003 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20030929">29ης Σεπτεμβρίου 2003</DATE>, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93, (ΕΚ) αριθ. 1452/2001, (ΕΚ) αριθ. 1453/2001, (ΕΚ) αριθ. 1454/2001, (ΕΚ) αριθ. 1868/94, (ΕΚ) αριθ. 1251/1999, (ΕΚ) αριθ. 1254/1999, (ΕΚ) αριθ. 1673/2000, (ΕΟΚ) αριθ. 2358/71 και (ΕΚ) αριθ. 2529/2001, όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) 479/2008 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20080429">29ης Απριλίου 2008</DATE>]<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="00BB" ID="QE0058"/>, έχει την έννοια ότι, στο πλαίσιο<?PAGE NO="14"?> αιτήσεως για την ενεργοποίηση δικαιωμάτων από παύση καλλιέργειας για έκταση η οποία έχει δασωθεί βάσει της διατάξεως αυτής, πρέπει να έχει υποβληθεί, το 2008, αίτηση παροχής ενισχύσεως για την οικεία έκταση, σύμφωνα με το άρθρο 22 του κανονισμού 1782/2003, όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό 479/2008, ακολουθούμενη από διαχειριστικό έλεγχο επιλεξιμότητας σύμφωνα με το άρθρο 23 του ως άνω κανονισμού και, ενδεχομένως, από επιτόπιο έλεγχο βάσει του άρθρου 25 του εν λόγω κανονισμού. Πρέπει επιπλέον να πληρούνται όλες οι λοιπές προϋποθέσεις που απαιτούνται από τους τίτλους ΙΙΙ και IVΑ του ίδιου κανονισμού για τη χορήγηση άμεσης ενίσχυσης.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>(υπογραφές)</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>