<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-465/15</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62015CC0465</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:35">EU:C:2017:35</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>11</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>11</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>OPINIA M. BOBEKA – SPRAWA C‑465/15</P><P>HÜTTENWERKE KRUPP MANNESMANN</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Opinia rzecznika generalnego</HT></P><P><HT TYPE="UC">Michala Bobeka</HT></P><P>przedstawiona w dniu <DATE ISO="20170119">19 stycznia 2017 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>_ Język oryginału: angielski.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Sprawa C‑465/15</HT></P><P>Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH</P><P>przeciwko</P><P>Hauptzollamt Duisburg</P><P><HT TYPE="NORMAL">[wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Finanzgericht Düsseldorf (sąd ds. finansowych, Düsseldorf, Niemcy)]</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Opodatkowanie produktów energetycznych i energii elektrycznej</KEYWORD><KEYWORD>Dyrektywa 2003/96/WE</KEYWORD><KEYWORD>Zakres stosowania</KEYWORD><KEYWORD>Pojęcie energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji chemicznej</KEYWORD><KEYWORD>Włączenie energii elektrycznej wykorzystywanej przez dmuchawy do produkcji surówki w wielkich piecach</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wprowadzenie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Hüttenwerke Krupp Mannesmann GmbH [zwana dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>skarżącą<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/> (w postępowaniu głównym)] eksploatuje wielki piec wytwarzający surówkę. Proces ten obejmuje redukcję chemiczną rudy żelaza do surówki, co wymaga wprowadzenia do wielkiego pieca gorącego sprężonego powietrza. Sprężone powietrze jest wytwarzane za pomocą dmuchaw.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Spór w postępowaniu głównym pomiędzy skarżącą a Hauptzollamt Duisburg (właściwym organem podatkowym, Duisburg, Niemcy, zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>pozwanym<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>) oraz pytanie postawione przez sąd krajowy dotyczą tego, czy energia elektryczna wykorzystywana do napędzania dmuchaw jest <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>wykorzystywana zasadniczo do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/> w rozumieniu art. 2 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2003/96/WE (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>dyrektywą<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="20031027">27 października 2003 r.</DATE> w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="283" PAGE.FIRST="51" DATE.PUB="2003">Dz.U. 2003, L 283, s. 51</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. Jeśli tak jest, to nie podlega ona minimalnym poziomom opodatkowania na mocy tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="2"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">A.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Prawo Unii</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Dyrektywa 2003/96</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Motywy 2–7 i 22 dyrektywy stanowią, co następuje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>(2)</NO.P><TXT>Brak przepisów wspólnotowych wyznaczających minimalną stawkę podatków od energii elektrycznej i produktów energetycznych innych niż oleje mineralne może negatywnie wpływać na prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(3)</NO.P><TXT>Prawidłowe funkcjonowanie rynku wewnętrznego i osiągnięcie celów innych polityk Wspólnoty wymagają ustanowienia na poziomie wspólnotowym minimalnych poziomów opodatkowania od większości produktów energetycznych, włącznie z energią elektryczną, gazem ziemnym i węglem.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(4)</NO.P><TXT>Znaczne różnice między krajowymi poziomami opodatkowania energii stosowanymi przez państwa członkowskie mogłyby okazać się szkodliwe dla prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(5)</NO.P><TXT>Ustalenie właściwych wspólnotowych minimalnych poziomów opodatkowania może umożliwić zredukowanie istniejących różnic w krajowych poziomach opodatkowania.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(6)</NO.P><TXT>Zgodnie z postanowieniami art. 6 traktatu wymogi ochrony środowiska muszą być włączone do określania i wykonywania innych polityk Wspólnoty.</TXT></NP></CONSID><CONSID><NP><NO.P>(7)</NO.P><TXT>Jako strona Konwencji Ramowej Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu Wspólnota ratyfikowała Protokół z Kioto. Opodatkowanie produktów energetycznych i – w odpowiednim przypadku – energii elektrycznej jest jednym z instrumentów dostępnych w celu osiągania celów Protokołu z Kioto.</TXT></NP></CONSID><P>[…]</P><CONSID><NP><NO.P>(22)</NO.P><TXT>Produkty energetyczne powinny zasadniczo stanowić przedmiot ram wspólnotowych, gdy są wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowe. W tym zakresie, zgodnie z naturą i logiką systemu podatkowego, z zakresu tych ram wyłączone jest wykorzystywanie produktów energetycznych podwójnego zastosowania i wykorzystywanie produktów energetycznych nie jako paliw, a także procesy mineralogiczne. Energia elektryczna, która w podobny sposób jest wykorzystywana, powinna być również podobnie traktowana<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>.</TXT></NP></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Artykuł 1 dyrektywy wymaga, aby państwa członkowskie nakładały podatki na <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>produkty energetyczne i energię elektryczną<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 1 określa produkty energetyczne za pomocą wykazu kodów CN, w niektórych przypadkach z ograniczeniem do produktów przeznaczonych jako paliwo silnikowe lub do ogrzewania. Artykuł 2 ust. 2 potwierdza, że dyrektywa ta ma również zastosowanie do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>energii elektrycznej objętej kodem CN 2716<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 3 wymaga w niektórych przypadkach, aby państwa członkowskie stosowały stawki opodatkowania do produktów, które nie są objęte zakresem pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>produktów energetycznych<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>, jeśli produkty te są przeznaczone do wykorzystywania, oferowania na sprzedaż lub wykorzystywane jako paliwo silnikowe lub paliwo do ogrzewania.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="3"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 4 lit. b) stanowi, że dyrektywa ta nie ma zastosowania do następującego wykorzystania produktów energetycznych i energii elektrycznej:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>„–</NO.P><TXT>produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>–</NO.P><TXT>podwójnego zastosowania produktów energetycznych,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>–</NO.P><TXT>produkt energetyczny ma podwójne zastosowanie w przypadku gdy jest wykorzystywany zarówno jako paliwo do ogrzewania oraz w celach innych niż jako paliwo silnikowe i paliwo do ogrzewania. Wykorzystywanie produktów energetycznych do redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych uważa się za podwójne zastosowanie,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>–</NO.P><TXT>energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>–</NO.P><TXT>energii elektrycznej, w przypadku gdy stanowi ona ponad 50% kosztu produktu. <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>Koszt produktu<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00AB" ID="QE0009"/> oznacza sumę wszystkich nabytych towarów i usług oraz koszty personelu i amortyzację środków trwałych na poziomie zakładu, którego definicję przedstawiono w art. 11. Te koszty są obliczane średnio w odniesieniu do jednostki. <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>Koszt energii elektrycznej<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00AB" ID="QE0010"/> oznacza rzeczywistą wartość nabycia energii elektrycznej lub koszt wyprodukowania energii elektrycznej, jeśli jest ona pozyskiwana w zakładzie,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>–</NO.P><TXT>procesów mineralogicznych,</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>–</NO.P><TXT><QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>procesy mineralogiczne<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00AB" ID="QE0011"/> oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 <QUOT.START CODE="00BB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00AB" ID="QE0012"/> w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia <DATE ISO="19901009">9 października 1990 r.</DATE> w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej […],</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>–</NO.P><TXT>jednakże art. 20 ma zastosowanie do tych produktów energetycznych”.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Okoliczności faktyczne, postępowanie i pytanie prejudycjalne</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Skarżąca prowadzi stalownię. W stalowni w instalacji wielkiego pieca wytwarzana jest surówka. Ruda żelaza jest przekształcana w surówkę przez usunięcie tlenu (redukcja chemiczna). Reakcja ta odbywa się w wysokiej temperaturze i wymaga użycia gorącego sprężonego powietrza.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Sprężone powietrze wykorzystywane do redukcji chemicznej jest wytwarzane przez dmuchawy i wprowadzane do wielkiego pieca.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Skarżąca wniosła do pozwanego o zwolnienie z podatku na podstawie § 9a Stromsteuergesetz (zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>StromStG<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>, krajowej ustawy dotyczącej opodatkowania energii elektrycznej w Niemczech, transponującej art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie dyrektywy, który ustanawia jedno z wyłączeń z zakresu stosowania dyrektywy) w odniesieniu do energii elektrycznej wykorzystywanej do zasilania dmuchaw.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Pozwany oddalił wniosek, powołując się na § 9a ust. 1 pkt 4 StromStG, zgodnie z którym zwolnieniu podlega jedynie energia elektryczna, która została pobrana dla celów procesu redukcji chemicznej. Korzyść podatkowa mogłaby zostać udzielona jedynie wówczas, gdyby energia elektryczna była wykorzystywana zasadniczo do redukcji chemicznej. W niniejszej sprawie pozwany zdecydował jednak, że energia elektryczna była wykorzystywana zasadniczo do zasilania silnika w celu wytwarzania sprężonego powietrza. Nie spowodowała ona redukcji chemicznej rudy żelaza.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Skarżąca wniosła odwołanie od tej decyzji do pozwanego. Jeden z podniesionych przez nią argumentów dotyczył tego, że na mocy art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie dyrektywy nie ma ona zastosowania do energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji chemicznej. Przepis ten dopuszcza zatem również inne wykorzystanie, w szczególności wytwarzanie i transport sprężonego powietrza, bez którego proces redukcji chemicznej w wielkim piecu nie byłby możliwy. Skarżąca podniosła, że wykorzystanie energii elektrycznej, w odniesieniu do którego skarżąca wniosła o zwolnienie, nie zakończyło się w dmuchawach. Pojęcie procesu redukcji chemicznej obejmuje również wytwarzanie sprężonego powietrza, które jest istotnym elementem składowym tego procesu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Odwołanie zostało przez pozwanego oddalone. Skarżąca zaskarżyła tę decyzję do Finanzgericht Düsseldorf (sądu ds. finansowych, Düsseldorf, Niemcy), który postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującym pytaniem prejudycjalnym:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Czy art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie [dyrektywy Rady 2003/96] w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy w odniesieniu do procesu wielkiego pieca przy wytwarzaniu surówki hutniczej interpretować w ten sposób, że energię elektryczną służącą do zasilania dmuchawy należy uznać za energię elektryczną wykorzystywaną zasadniczo do celów redukcji chemicznej?<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>.</P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Uwagi na piśmie zostały przedstawione przez skarżącą i pozwanego w postępowaniu głównym oraz przez Komisję Europejską. Zainteresowane strony uczestniczące w fazie pisemnej, jak również rząd Zjednoczonego Królestwa przedstawiły swoje stanowiska na rozprawie, która odbyła się w dniu <DATE ISO="20161117">17 listopada 2016 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ocena</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 4 lit. b) dyrektywy wyłącza z zakresu stosowania dyrektywy użycie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo do celów redukcji chemicznej oraz w procesach elektrolitycznych i metalurgicznych<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>, co oznacza, że nie będzie ono podlegać opodatkowaniu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Poprzez swe pytanie sąd odsyłający zmierza do ustalenia, czy pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/> obejmuje energię elektryczną wykorzystywaną do zasilania dmuchaw, które sprężają powietrze używane następnie do redukcji chemicznej rudy żelaza na surówkę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Pytanie sądu krajowego dotyczy zasadniczo stopnia oddalenia przyczynowego. Energia elektryczna nie jest bezpośrednio stosowana w ramach przekształcenia chemicznego rudy żelaza, w tym sensie, że nie jest używana do usunięcia tlenu z rudy<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Inaczej jest na przykład w przypadku elektrolizy, w której energia elektryczna wykorzystywana jest bezpośrednio do separacji substancji chemicznych.</P></NOTE>. Energia elektryczna jest natomiast wykorzystywana do wytworzenia elementu składowego redukcji chemicznej – sprężonego powietrza. Element ten jest <HT TYPE="ITALIC">istotny</HT> dla redukcji chemicznej i jest wprowadzany <HT TYPE="ITALIC">bezpośrednio i natychmiastowo</HT> do wielkiego pieca. Jednak czy owa <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>natychmiastowość<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/> i <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>bezpośredniość<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/> wystarczają do tego, by przyjąć wykorzystanie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>?.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Moim zdaniem, z przyczyn przedstawionych poniżej, tak właśnie jest. Poniżej przeanalizuję powszechne rozumienie odpowiednich przepisów (część A), wykładnię systemową i celowościową (część B), istotność istniejącego orzecznictwa na temat art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie (część C) i wreszcie jego zastosowanie w niniejszej sprawie (część D).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">A.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Powszechne rozumienie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Artykuł 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie dyrektywy nie był jeszcze interpretowany przez Trybunał.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>W ramach powszechnego rozumienia wyrażenia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>energia elektryczna <HT TYPE="ITALIC">wykorzystywana zasadniczo do celów redukcji chemicznej</HT><QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/> pojęcie to na pewno może obejmować energię elektryczną wykorzystywaną do zasilania dmuchaw. Chociaż energia elektryczna jest wykorzystywana, w pewnym sensie, <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>do celu<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/> wprawiania wentylatora w ruch obrotowy i wytwarzania sprężonego powietrza, nie jest to oczywiście cel sam w sobie. Sprężone powietrze jest natychmiast wprowadzane do wielkiego pieca. Stanowi ono istotny element składowy redukcji chemicznej rudy żelaza. W <HT TYPE="ITALIC">tym</HT> sensie energia elektryczna służy właśnie do umożliwienia redukcji chemicznej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Jednakże sama egzegeza słów <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>do celu<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/> i ich odpowiedników w innych językach<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Przykładowo: w języku francuskim – <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>pour<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>; w hiszpańskim – <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>a efectos de<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>; we włoskim – <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>per<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>; w niderlandzkim – <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>voor<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>; w niemieckim – <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/>für die Zwecke<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>; w czeskim – <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>pro účely<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>.</P></NOTE> nie daje moim zdaniem rozstrzygającej odpowiedzi na pytanie przedstawione przez sąd krajowy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Nadal można stwierdzić istnienie różnych wątpliwości związanych z treścią: przepis nie rozróżnia wyraźnie pomiędzy energią elektryczną wykorzystywaną <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>bezpośrednio<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/> lub <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>pośrednio<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/> do celów redukcji chemicznej. Nie wskazuje również, czy pod pojęciem <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/> należy rozumieć samą tylko reakcję, czy też proces rozumiany ogólniej. Prawdą jest, że nieokreślony związek z reakcją chemiczną może być niewystarczający. Zwolnienie nie może oczywiście obejmować na przykład energii elektrycznej wykorzystywanej do zasilania automatu sprzedającego napoje w stołówce pracowniczej stalowni. Takie powiązanie jest zbyt luźne. Natomiast w niniejszej sprawie bezpośredni i zasadniczy charakter wytwarzania i wykorzystania elementu składowego, czyli sprężonego powietrza, sprawia, że odpowiedź nie jest tak oczywista.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Powszechne rozumienie pozostaje zatem niejednoznaczne w odniesieniu do wskazanego już kluczowego elementu: stopnia oddalenia przyczynowego. Zatem konieczna staje się wykładnia systemowa i celowościowa tego przepisu.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">B.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wykładnia systemowa i celowościowa</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Poniżej skoncentruję się na czterech aspektach, a mianowicie: wykładni tiret trzeciego jako całości (część 1), analizie charakteru art. 2 ust. 4 lit. b) jako odstępstwa od przepisów dyrektywy lub jako określającego jej zakres stosowania (część 2), potrzebie ścisłej wykładni w celu zachowania skuteczności (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>effet utile<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/>) (część 3), a także równoległej wykładni tiret drugiego i trzeciego w art. 2 ust. 4 lit. b) (część 4).</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Tiret trzecie jako całość</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Tytułem wstępu należy w tym względzie, na styku pomiędzy rozumieniem powszechnym i wykładnią systemową, zbadać tiret trzecie w całości. Mimo iż sąd odsyłający wybrał konkretnie przykład <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/> jako przedmiot wykładni, tiret trzecie odnosi się także do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>procesów elektrolitycznych<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/> (które odnoszą się do produkcji za pomocą elektrolizy) i <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>metalurgicznych<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="201D" ID="QE0035"/>. Moje odruchowe i naturalne rozumienie tych trzech wyjątków rozpatrywanych łącznie jest takie, że odnoszą się one do trzech rodzajów procesów przemysłowych, jak zostało to podniesione przez skarżącą w jej uwagach na piśmie.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>W trakcie rozprawy Komisja wskazała, że podobnie jak <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>redukcję chemiczną<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="201D" ID="QE0036"/>, pojęcie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>procesów metalurgicznych<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/> należy interpretować ściśle. Niemniej jednak Komisja przyznała także, że nawet przy takiej interpretacji pojęcie to mogłoby potencjalnie obejmować cały wachlarz procesów stosowanych w przemyśle metalurgicznym (w tym redukcję chemiczną rud).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Z tego powodu wystrzegałbym się nadmiernie restrykcyjnej wykładni pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/>, która odnosiłaby się tylko do ściśle określonej reakcji usunięcia atomów tlenu w drodze bezpośredniego zastosowania energii elektrycznej. Skąd nadrzędny wymóg ścisłej wykładni danego pojęcia, jeśli ten sam proces może i tak zostać objęty innymi sformułowaniami w obrębie tego samego wyjątku?</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Artykuł 2 ust. 4 lit. b): wyjątek czy określenie zakresu stosowania?</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Opierając się na wykładni systemowej i celowościowej, pozwany w postępowaniu głównym oraz Komisja opowiadają się jednak za taką ścisłą wykładnią art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie. Twierdzą oni w istocie, że wyrażenie <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="201D" ID="QE0039"/> odnosi się do energii elektrycznej wykorzystywanej jako część samej reakcji redukcji chemicznej. Nie obejmuje ono zatem energii elektrycznej wykorzystywanej przez dmuchawy, która to energia jest tym samym objęta dyrektywą. Natomiast skarżąca, jak również rząd Zjednoczonego Królestwa rozumieją to pojęcie w sposób szerszy i twierdzą, że energia elektryczna wykorzystywana w dmuchawach jest objęta art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie i została wyłączona z zakresu stosowania tej dyrektywy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Na poparcie swojego stanowiska pozwany i Komisja podnoszą, że sam fakt, iż art. 2 ust. 4 lit. b) wylicza wyjątki od ogólnej zasady opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, oznacza, iż powinien być on interpretowany ściśle. W tym kontekście wskazują oni na ogólne orzecznictwo, zgodnie z którym wyjątki powinny być interpretowane ściśle<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Powołują się przykładowo na wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150305">5 marca 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>Statoil Fuel &amp; Retail Eesti</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑553/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:149">EU:C:2015:149</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, a także na linię orzecznictwa określającą, że zamiarem prawodawcy nie było wprowadzenie szerokich wyjątków od tej dyrektywy<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Zobacz w szczególności wyroki: z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111221">21 grudnia 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Haltergemeinschaft LBL</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑250/10</NO.CASE>, niepublikowany, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:862">EU:C:2011:862</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>); z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111201">1 grudnia 2011 r.</DATE>, <NAME.CASE>Systeme Helmholz</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑79/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:797">EU:C:2011:797</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Chociaż na pierwszy rzut oka jest to argument atrakcyjny, przy głębszym zbadaniu orzecznictwo to nie może istotnie pomóc w odpowiedzi na pytanie sądu krajowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Na wstępie pragnę podkreślić w tym względzie, że art. 2 ust. 4 dyrektywy nie określa katalogu wyjątków. Natomiast definiuje on zakres stosowania tej dyrektywy. Moim zdaniem wynika to jasno z wykładni systemowej dyrektywy, której art. 2 określa produkty i sposoby wykorzystania podlegające tej dyrektywie. Wyjątki i wyłączenia z tego ogólnie zdefiniowanego zakresu stosowania zostały określone w dalszych przepisach dyrektywy, a w szczególności w jej art. 17–19. Interpretacja art. 2 ust. 4 lit. b) jako określenia zakresu stosowania, a nie katalogu wyjątków, znajduje ponadto potwierdzenie w wyroku Trybunału w sprawie Fendt (odnoszącym się do dyrektywy 92/81/EWG<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Dyrektywa Rady z dnia <DATE ISO="19921019">19 października 1992 r.</DATE> w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od olejów mineralnych (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="316" PAGE.FIRST="12" DATE.PUB="1992">Dz.U. 1992, L 316, s. 12</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, poprzedniczki dyrektywy)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070705">5 lipca 2007 r.</DATE>, <NAME.CASE>Fendt Italiana</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑145/06 i C‑146/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:411">EU:C:2007:411</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>): <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>chociaż oleje mineralne wykorzystywane w inny sposób niż jako paliwo silnikowe lub grzewcze objęte są zakresem zastosowania dyrektywy 92/81, gdyż produkty te, jak orzekł Trybunał w pkt 30 i 33 ww. wyroku w sprawie Komisja przeciwko Włochom, podlegały obowiązkowemu zwolnieniu od ujednoliconego podatku akcyzowego, zamiarem prawodawcy wspólnotowego przy przyjmowaniu dyrektywy 2003/96 było dokonanie zmiany tej regulacji poprzez wyłączenie wspomnianych produktów z zakresu zastosowania tej ostatniej dyrektywy<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="201D" ID="QE0040"/>.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Z tego względu nie uważam, by jako punkt wyjścia należało koniecznie przyjąć, iż art. 2 ust. 4 lit. b) winien być interpretowany w sposób możliwie najbardziej ścisły. Lecz nawet gdyby przyjąć taki punkt wyjścia i ze względów praktycznych utożsamić, z uwagi na ich charakter, definicje wprowadzające wyjątki od zakresu materialnego dyrektywy z samymi wyjątkami, kluczowy problem pozostaje taki sam: ścisła wykładnia wyjątku nie powinna sięgać na tyle daleko, aby pozbawić wyjątek jakiegokolwiek rozsądnego znaczenia.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">3.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ścisła wykładnia w celu zachowania skuteczności (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>effet utile<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="201D" ID="QE0041"/>)?</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Z podobnych powodów nie zgadzam się z powiązaną tezą Komisji, iż wykładnia pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="201D" ID="QE0042"/>, która nadawałaby temu pojęciu znaczenie szersze niż odnoszące się do bezpośredniego wykorzystywania energii do usuwania tlenu, naruszyłaby cały system dyrektywy lub w jakiś sposób pozbawiłoby ją całej skuteczności (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>effet utile<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="201D" ID="QE0043"/>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Jest to moim zdaniem teza nadmiernie dramatyczna. Komisja w pewnym stopniu rzeczywiście wycofała się z niej podczas rozprawy. Przypomnę, że w niniejszym przypadku rozpatrywane jest bardzo konkretne zagadnienie: czy energia elektryczna wykorzystywana do sprężania powietrza wprowadzanego do wielkiego pieca jest objęta zakresem art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie dyrektywy? Bezsporne jest, że ta część procesu jest blisko związana z redukcją chemiczną i istotna dla jej przeprowadzenia<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Ta cecha istotności została wyraźnie potwierdzona przez sam sąd odsyłający.</P></NOTE>. Komisja w istocie sama miała trudności w dokonaniu odpowiedniego rozróżnienia w przedstawionych uwagach<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>I tak, przykładowo, zarówno w pismach procesowych, jak i w wystąpieniach ustnych Komisja odnosi się do <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>ścisłego związku<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/>, który musi istnieć pomiędzy redukcją chemiczną i wykorzystywaniem energii elektrycznej, mogącej na pierwszy rzut oka obejmować energię elektryczną wykorzystywaną przez dmuchawy (Komisja następnie doprecyzowała to sformułowanie w swoich wystąpieniach).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Jak podkreślono już w pkt 32 powyżej, jestem również świadom ryzyka, że nadmiernie ścisła wykładnia pojęcia <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="201D" ID="QE0045"/> ogranicza jego zakres praktycznie do zera. Mogłaby ona spowodować, że pojęcie to obejmować będzie niemal wyłącznie sposoby wykorzystania objęte już zakresem zwolnienia dla energii elektrycznej wykorzystywanej <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0046" REF.END="QE0046"/>w procesach metalurgicznych<QUOT.END REF.START="QS0046" CODE="201D" ID="QE0046"/>. Zatem pojawia się znów to samo pytanie: gdyby rzeczywiście taki był zamiar prawodawcy, po co wprowadzać trzy różne terminy do treści trzeciego tiret w art. 2 ust. 4 lit. b)?</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>W tym względzie Komisja i pozwany w swoich pismach procesowych i wystąpieniach ustnych podali dwa przykłady procesów przemysłowych obejmujących wykorzystanie energii elektrycznej zasadniczo <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0047" REF.END="QE0047"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0047" CODE="201D" ID="QE0047"/>. Przykłady te to, po pierwsze, elektryczny piec łukowy, oraz po drugie, wytwarzanie płytek krzemowych. Nie jest celem niniejszej opinii szczegółowe omawianie wartości tych przykładów w sposób abstrakcyjny. Jednakże z przebiegu rozprawy jasno wynikało, że istnieją rozbieżności na temat tego, czy rozpatrywane procesy przemysłowe rzeczywiście obejmują wykorzystanie energii elektrycznej zasadniczo <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0048" REF.END="QE0048"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0048" CODE="201D" ID="QE0048"/>, a jeśli tak jest, to czy również należą do zakresu pojęcia energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0049" REF.END="QE0049"/>w procesach metalurgicznych<QUOT.END REF.START="QS0049" CODE="201D" ID="QE0049"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>W związku z powyższym otwarta pozostaje moim zdaniem kwestia, czy na gruncie proponowanej przez Komisję i pozwanego wykładni art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie zwolnienie energii elektrycznej wykorzystywanej zasadniczo <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0050" REF.END="QE0050"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0050" CODE="201D" ID="QE0050"/> miałoby w ogóle jakiekolwiek praktyczne znaczenie.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">4.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Systemowa i <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0051" REF.END="QE0051"/>równoległa<QUOT.END REF.START="QS0051" CODE="201D" ID="QE0051"/> wykładnia tiret drugiego i trzeciego</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Czy można jeszcze głębiej zbadać interpretację art. 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie na podstawie wykładni systemowej rozpatrywanych łącznie tiret drugiego i trzeciego tego przepisu?</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Komisja i pozwany opowiadają się za taką wykładnią systemową. Idą nawet dalej. Wymagają tak zwanego <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0052" REF.END="QE0052"/>równoległego<QUOT.END REF.START="QS0052" CODE="201D" ID="QE0052"/> zinterpretowania tych tiret. Zinterpretowanie ich w sposób równoległy prowadzi w ich opinii do ścisłej wykładni tiret trzeciego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Jak słusznie podkreśliły pozwany i Komisja, motyw 22 dyrektywy odnosi się do wyjątku związanego z podwójnym zastosowaniem produktów energetycznych w rozumieniu art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie i stanowi, że energia elektryczna <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0053" REF.END="QE0053"/>w podobny sposób […] wykorzystywana powinna być również podobnie traktowana<QUOT.END REF.START="QS0053" CODE="201D" ID="QE0053"/>. Podobne traktowanie energii elektrycznej i produktów energetycznych jest również konieczne w celu uniknięcia niepożądanych zakłóceń konkurencji, które mogłyby zaszkodzić, w szczególności, osiągnięciu celów dyrektywy na rynku wewnętrznym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Niemniej, mimo potrzeby podobnego traktowania oraz, mówiąc bardziej ogólnie, oczywistej konieczności zapewnienia spójnej wykładni, bez wątpienia istnieją znaczące różnice pomiędzy treścią i strukturą tiret drugiego i tiret trzeciego w art. 2 ust. 4 lit. b). Różnice te wymagają szczegółowego opisania, ponieważ wyznaczają klarowne granice <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0054" REF.END="QE0054"/>równoległej<QUOT.END REF.START="QS0054" CODE="201D" ID="QE0054"/> interpretacji tych tiret.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Tiret drugie jest w niektórych aspektach <HT TYPE="ITALIC">węższe</HT> niż tiret trzecie. Tiret drugie ma zastosowanie jedynie do produktów energetycznych podwójnego zastosowania. Jednakże pojęcie podwójnego zastosowania jest całkowicie nieobecne w tiret trzecim. Ponadto tiret drugie znajduje zastosowanie tylko wtedy, gdy jednym ze sposobów wykorzystywania produktów energetycznych jest wykorzystanie jako paliwa do ogrzewania (z wyłączeniem paliwa silnikowego). Takiego ograniczenia również nie ma w tiret trzecim.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>W innych aspektach tiret drugie jest <HT TYPE="ITALIC">szersze</HT>, ponieważ wymienia redukcję chemiczną, elektrolizę i metalurgię jedynie jako przykłady podwójnego zastosowania, natomiast tiret trzecie przedstawia je jako wyliczenie wyczerpujące. Ponadto tiret drugie może znaleźć zastosowanie nawet tam, gdzie redukcja chemiczna, elektroliza oraz metalurgia są jedynie zastosowaniami drugorzędnymi. Tiret trzecie wymaga, aby stanowiły one zastosowania podstawowe.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Są to wprowadzone przez prawodawcę istotne i wyraźne różnice związane z odnoszącą się do zakresu treścią tych tiret. Do pewnego stopnia są one nieuniknione. W sensie fizycznym energia elektryczna bardzo różni się od innych produktów energetycznych. Jedną z takich ważnych różnic jest to, że inne produkty energetyczne mogą zostać poddane przekształceniu chemicznemu, co pozwala im na odgrywanie roli w procesach przemysłowych, co nie jest możliwe w przypadku energii elektrycznej<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Wrócę do tego zagadnienia poniżej w kontekście sprawy X.</P></NOTE>. Ta możliwość ma w istocie zasadnicze znaczenie dla treści wyjątku <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0055" REF.END="QE0055"/>podwójnego zastosowania<QUOT.END REF.START="QS0055" CODE="201D" ID="QE0055"/> zawartego w art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Krótko rzecz ujmując – uważam, że istnieją poważne ograniczenia wynikające z treści oraz ograniczenia praktyczne dla <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0056" REF.END="QE0056"/>równoległej<QUOT.END REF.START="QS0056" CODE="201D" ID="QE0056"/> wykładni tiret drugiego i trzeciego w art. 2 ust. 4 lit. b).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Podkreślam to zagadnienie, ponieważ w szczególności Komisja uczyniła z tej równoległej wykładni swój kluczowy argument i w pismach procesowych wyciąga z niej daleko idące wnioski. Komisja twierdzi, że po pierwsze, wymóg podwójnego zastosowania można potencjalnie odczytać z tiret trzeciego, a po drugie, tiret trzecie może mieć zastosowanie tylko w przypadku zastosowania energii elektrycznej jako paliwa do ogrzewania (a nie jako paliwa silnikowego). Jest to moim zdaniem przejaw dość wątpliwego zastosowania wykładni systemowej i celowościowej, które zmierzają zasadniczo do zmiany treści przepisów dyrektywy. Takie podejście należy oczywiście oddalić jako naruszające pewność prawa.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Mimo rzeczonych oczywistych ograniczeń dotyczących <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0057" REF.END="QE0057"/>równoległej<QUOT.END REF.START="QS0057" CODE="201D" ID="QE0057"/> wykładni tiret drugiego i trzeciego w art. 2 ust. 4 lit. b) oraz moich obaw dotyczących dość elastycznego podejścia Komisji do wykładni prawa zgadzam się, że z orzecznictwa dotyczącego tiret drugiego można wyciągnąć pewne wnioski. Orzecznictwo to omówię w następnej części.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">C.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Orzecznictwo dotyczące art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Najbardziej interesującą w tym zakresie sprawą jest sprawa X<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141002">2 października 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>X</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑426/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2247">EU:C:2014:2247</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Dotyczyła ona stosowania wyjątku związanego z podwójnym zastosowania produktów energetycznych przewidzianego w art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie. Skarżący w tej sprawie produkował cukier. Wykorzystywał w tym procesie paliwo do ogrzewania. Wykorzystywał również wytwarzany podczas spalania paliwa CO<HT TYPE="SUB">2</HT> do dwóch celów: po pierwsze, do produkcji samego cukru (CO<HT TYPE="SUB">2</HT> jest istotnym elementem składowym), a po drugie, odprowadzał CO<HT TYPE="SUB">2</HT> w celu wykorzystania go w produkcji nawozów. Sąd krajowy zapytał, czy takie wykorzystanie stanowiło podwójne zastosowanie i rodziło możliwość skorzystania z wyjątku związanego z podwójnym zastosowaniem. Trybunał orzekł, że wykorzystanie CO<HT TYPE="SUB">2</HT> jako elementu produkcji cukru stanowiło podwójne zastosowanie, ale jego odprowadzanie już nie.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>W uzasadnieniu, które warto tu obszernie zacytować, Trybunał stwierdził, że<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Wyrok z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20141002">2 października 2014 r.</DATE>, <NAME.CASE>X</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑426/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2247">EU:C:2014:2247</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0024">24</REF.NP.ECR>–<REF.NP.ECR REF="NP0026">26</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" ID="QS0058" REF.END="QE0058"/>Podwójne zastosowanie produktu energetycznego będącego przedmiotem spalania w procesie produkcji może zatem występować, jeżeli […] <HT TYPE="ITALIC">proces ten nie może być zakończony</HT> bez użycia substancji, która bezspornie <HT TYPE="ITALIC">może być wytworzona wyłącznie poprzez spalanie</HT> danego produktu energetycznego.</P><P>Ze względu na to, że rozpatrywany produkt energetyczny został w związku z tym użyty jako źródło energii w owym procesie produkcji w celu otrzymania gazu wytwarzanego wyłącznie poprzez spalanie tego produktu energetycznego, można uznać, iż ta funkcja źródła energii jak najbardziej stanowi przedmiot dwóch jednoczesnych zastosowań.</P><P>Natomiast jeżeli w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym gaz powstający ze spalania nie jest produktem wymaganym do celów zakończenia procesu produkcji, lecz pozostałością tego procesu, która jest po prostu odzyskiwana, nie ma miejsca podwójne zastosowanie tego produktu energetycznego. Sama okoliczność, że wytworzony gaz stanowi surowiec w <HT TYPE="ITALIC">odrębnym procesie produkcji</HT>, takim jak produkcja nawozu rolniczego, nie wystarcza do uznania, iż ma miejsce podwójne zastosowanie produktu energetycznego, który jest przedmiotem spalania<QUOT.END REF.START="QS0058" CODE="201D" ID="QE0058"/> (wyróżnienia moje).</P></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Z uzasadnienia Trybunału wynikają trzy zagadnienia. Po pierwsze, Trybunał wskazuje istotne cechy elementu składowego procesu (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0059" REF.END="QE0059"/>nie może być zakończony bez<QUOT.END REF.START="QS0059" CODE="201D" ID="QE0059"/>). Po drugie, element składowy musi powstawać ze spalania paliwa (<QUOT.START CODE="201E" ID="QS0060" REF.END="QE0060"/>wyłącznie poprzez spalanie<QUOT.END REF.START="QS0060" CODE="201D" ID="QE0060"/>). Po trzecie, jeśli element składowy zostaje wykorzystany w <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0061" REF.END="QE0061"/>odrębnym procesie produkcji<QUOT.END REF.START="QS0061" CODE="201D" ID="QE0061"/>, nie można zastosować wyjątku związanego z podwójnym zastosowaniem produktów energetycznych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Sprawa YARA Brunsbüttel to kolejna, późniejsza sprawa dotycząca art. 2 ust. 4 lit. b) tiret drugie<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Zobacz postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151217">17 grudnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>YARA Brunsbüttel</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑529/14</NO.CASE>, niepublikowane, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:836">EU:C:2015:836</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Sprawa ta dotyczyła produkcji amoniaku. W ramach tego procesu wytwarzane były <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0062" REF.END="QE0062"/>słabe<QUOT.END REF.START="QS0062" CODE="201D" ID="QE0062"/> gazy. Były one następnie mieszane z gazem ziemnym i spalane, a wytworzone ciepło było wykorzystywane do różnorodnych celów: ogrzewania i suszenia oparów, rozkładu chemicznego, usuwania gazów odpadowych. Pytanie postawione Trybunałowi dotyczyło zasadniczo tego, czy gaz ziemny może być objęty wyjątkiem związanym z podwójnym zastosowaniem produktów energetycznych.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Trybunał, udzielając odpowiedzi przeczącej, powtórzył podstawowe zasady określone w sprawie X. Stwierdził, że brak było podwójnego zastosowania gazu z dwóch powodów: przede wszystkim produkcja cukru mogła zostać ukończona bez gazu ziemnego, a co więcej, nawet gdyby nie mogła, nie miało miejsca przekształcenie gazu ziemnego w opary<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Mówiąc bardziej szczegółowo: postanowienie stwierdza, że opary nie są substancją, która mogłaby zostać uzyskana jedynie przy użyciu gazu ziemnego. Zobacz postanowienie z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151217">17 grudnia 2015 r.</DATE>, <NAME.CASE>YARA Brunsbüttel</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑529/14</NO.CASE>, niepublikowane, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:836">EU:C:2015:836</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Sprawy X i YARA Brunsbüttel są interesujące z dwóch względów. Po pierwsze, warunki bezpośredniości sformułowane przez Trybunał w wyroku X i potwierdzone w postanowieniu YARA Brunsbüttel są moim zdaniem pomocne również jako podstawa do ustalenia, kiedy energia elektryczna wykorzystywana jest <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0063" REF.END="QE0063"/>do celów redukcji chemicznej<QUOT.END REF.START="QS0063" CODE="201D" ID="QE0063"/>. Po drugie, orzeczenia te ponownie podkreślają granice paraleli między tiret drugim i trzecim w art. 2 ust. 4 lit. b).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Odnosząc się do tej ostatniej kwestii, z obu orzeczeń, YARA Brunsbüttel i X, można wywnioskować, że produkt energetyczny może być objęty wyjątkiem związanym z <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0064" REF.END="QE0064"/>podwójnym zastosowaniem<QUOT.END REF.START="QS0064" CODE="201D" ID="QE0064"/> tylko w zakresie, w jakim został <HT TYPE="ITALIC">fizycznie przekształcony</HT> i <HT TYPE="ITALIC">w takim zmienionym stanie został użyty</HT> w procesie produkcji. Jak podkreślono wyżej, w przypadku energii elektrycznej o takim przekształceniu w ogóle nie może być mowy. Przesłanki tej nie można zatem przenieść na tiret trzecie.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">D.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Kryteria i ich stosowanie w niniejszej sprawie</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Wracając do poprzedniego zagadnienia i tym samym również do najważniejszej kwestii w niniejszej sprawie: co z kryterium stopnia oddalenia przyczynowego? Istnieją dwa warunki omówione w sprawach X i YARA Brunsbüttel, które moim zdaniem mają znaczenie w niniejszej sprawie: <HT TYPE="ITALIC">istotność</HT> i <HT TYPE="ITALIC">natychmiastowość zastosowania</HT>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Aby można je było uznać za <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0065" REF.END="QE0065"/>podwójne zastosowanie<QUOT.END REF.START="QS0065" CODE="201D" ID="QE0065"/>, spalanie produktu energetycznego musi <HT TYPE="ITALIC">wytwarzać istotny element składowy</HT> procesu produkcji. Z przyczyn wskazanych powyżej energia elektryczna nie może zostać <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0066" REF.END="QE0066"/>przekształcona<QUOT.END REF.START="QS0066" CODE="201D" ID="QE0066"/> w ów element, lecz energia elektryczna musi być wykorzystana do jego wytworzenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Co się tyczy <HT TYPE="ITALIC">natychmiastowości</HT> zastosowania, wyrok X wyjaśnia, że takie podwójne zastosowanie nie może mieć miejsca, gdy ów wytworzony element składowy jest wyprowadzany poza proces produkcji. Choć nie zostało to przedstawione konkretnie w ten sposób, z postanowienia YARA Brunsbüttel można wywnioskować, że usuwanie odpadów nie jest w wystarczającym stopniu częścią procesu, aby umożliwiać objęcie go wyjątkiem związanym z podwójnym zastosowaniem produktów energetycznych.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Stosując te kryteria do niniejszej sprawy, można uznać, że wykorzystana energia elektryczna stanowi <HT TYPE="ITALIC">istotny</HT> element składowy redukcji chemicznej. Jest jej niezbędnym składnikiem. Sąd krajowy potwierdza zresztą to wyraźnie w swoim wniosku. Jest prawdą, że sama energia elektryczna nie jest przekształcana w istotny element w taki sam sposób, jak na przykład w sprawie X. Jednakże, jak omówiłem wyżej, wynika to tylko z naturalnej odmienności fizycznej energii elektrycznej i innych produktów energetycznych. Mimo to element składowy pozostaje zarówno istotny, jak i konieczny, a zatem stanowi nieodzowną część procesu. Krótko mówiąc, nie można bez niego przeprowadzić procesu redukcji chemicznej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Uważam ponadto, że w niniejszej sprawie istnieje zastosowanie <HT TYPE="ITALIC">bezpośrednie i natychmiastowe</HT>. Sprężone powietrze jest wytwarzane i wykorzystywane na miejscu jako część ciągłego procesu redukcji chemicznej. Inaczej niż na przykład w sprawie X, nie jest ono wyprowadzane w całości ani w części i służy tylko jednemu celowi w postaci umożliwienia redukcji chemicznej.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Jednakże uważam, że zanim przejdę do wniosków, niezbędne jest również wyraźne odniesienie się do niektórych argumentów w rodzaju <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0067" REF.END="QE0067"/>a co gdyby<QUOT.END REF.START="QS0067" CODE="201D" ID="QE0067"/>, podniesionych przez Komisję i pozwanego. Strony te podniosły, że gdyby energię elektryczną wykorzystywaną w dmuchawach wyłączyć z zakresu stosowania tej dyrektywy, otworzyłoby to furtkę do szerokiego stosowania innych wyłączeń. Kilkakrotnie podawano przykład energii elektrycznej wykorzystywanej do napędzania przenośników taśmowych transportujących inne surowce do wielkiego pieca.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Kryteria zastosowane w punktach 59 i 60 powyżej są moim zdaniem uzasadnione, ponieważ są one zgodne z brzmieniem dyrektywy, jej wykładnią systemową i celowościową, jak również z poprzednimi sprawami X i YARA Brunsbüttel.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Jak przyznała Komisja, zastosowanie art. 2 ust. 4 lit. b) wymaga oceny konkretnego przypadku. W konsekwencji byłbym ostrożny w odniesieniu do rozszerzenia powyższych wniosków na inne sprawy lub stosowania ich w innych sprawach w sposób abstrakcyjny. Tym niemniej, pozostając na gruncie hipotez, ponieważ to nie przenośniki taśmowe są przedmiotem niniejszej sprawy, jestem sceptyczny, jeśli chodzi o twierdzenia, że energia elektryczna wykorzystywana do ich napędzania mogłaby być objęta zakresem tego wyjątku. Przenośniki taśmowe nie generują <QUOT.START CODE="201E" ID="QS0068" REF.END="QE0068"/>żadnego elementu składowego<QUOT.END REF.START="QS0068" CODE="201D" ID="QE0068"/>, a jedynie przenoszą rzeczy z miejsca na miejsce. Nie stanowią też istotnej, czyli nieodzownej części procesu redukcji chemicznej. Z pewnością można wyobrazić sobie inne sposoby lub środki transportu. Nie ma w tym przypadku również takiej natychmiastowości, jaka ma miejsce w odniesieniu do sprężonego powietrza wdmuchiwanego bezpośrednio do wielkiego pieca w ramach procesu redukcji chemicznej.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Z tych względów uważam, że na pytanie sądu odsyłającego należy odpowiedzieć następująco:</TXT><P>Artykuł 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie dyrektywy Rady 2003/96 w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy w odniesieniu do procesu wielkiego pieca przy wytwarzaniu surówki hutniczej interpretować w ten sposób, że energię elektryczną służącą do zasilania dmuchawy należy uznać za energię elektryczną wykorzystywaną zasadniczo do celów redukcji chemicznej.</P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Wnioski</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań proponuję Trybunałowi, by na pytanie zadane przez Finanzgericht Düsseldorf (sąd ds. finansowych, Düsseldorf, Niemcy) odpowiedział następująco:</TXT><P>Artykuł 2 ust. 4 lit. b) tiret trzecie dyrektywy Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej należy w odniesieniu do procesu wielkiego pieca przy wytwarzaniu surówki hutniczej interpretować w ten sposób, że energię elektryczną służącą do zasilania dmuchawy należy uznać za energię elektryczną wykorzystywaną zasadniczo do celów redukcji chemicznej.</P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>