4.2.2006   

NL

Publicatieblad van de Europese Unie

L 32/34


VERORDENING (EG) Nr. 199/2006 VAN DE COMMISSIE

van 3 februari 2006

tot wijziging van Verordening (EG) nr. 466/2001 tot vaststelling van maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen, wat betreft dioxinen en dioxineachtige PCB's

(Voor de EER relevante tekst)

DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 315/93 van de Raad van 8 februari 1993 tot vaststelling van communautaire procedures inzake verontreinigingen in levensmiddelen (1), en met name op artikel 2, lid 3,

Overwegende hetgeen volgt:

(1)

Verordening (EG) nr. 466/2001 van de Commissie (2) stelt maximumgehalten aan bepaalde verontreinigingen in levensmiddelen vast.

(2)

„Dioxinen”, als bedoeld in deze verordening, omvatten een groep van 75 polychloordibenzo-p-dioxinecongeneren („PCDD's”) en 135 polychloordibenzofuraancongeneren („PCDF's”), waarvan er 17 uit toxicologisch oogpunt van belang zijn. Polychloorbifenylen („PCB's”) zijn een groep van 209 verschillende congeneren die volgens hun toxicologische eigenschappen in twee groepen kunnen worden verdeeld: een klein aantal vertoont soortgelijke toxicologische eigenschappen als dioxinen en wordt daarom vaak omschreven als „dioxineachtige PCB's”. De meerderheid vertoont geen dioxineachtige toxiciteit maar heeft een ander toxicologisch profiel.

(3)

Elke congeneer van dioxinen of dioxineachtige PCB's vertoont een verschillende toxiciteit. Voor de vaststelling van de toxiciteit van deze verschillende congeneren is het begrip toxische-equivalentiefactoren („TEF's”) geïntroduceerd om de risicobeoordeling en de wettelijke controle te vergemakkelijken. Dat betekent dat de analyseresultaten voor alle dioxinecongeneren en dioxineachtige PCB-congeneren die uit toxicologisch oogpunt van belang zijn in één kwantificeerbare eenheid worden uitgedrukt, namelijk het „TCDD toxische equivalent” (TEQ).

(4)

Op 30 mei 2001 heeft het Wetenschappelijk Comité voor de menselijke voeding („SCF”) een advies over de risicobeoordeling van dioxinen en dioxineachtige PCB's in voedsel goedgekeurd op grond van nieuwe wetenschappelijke informatie die sinds de goedkeuring van het advies van 22 november 2000 hierover bekend is geworden (3). Het SCF heeft voor dioxinen en dioxineachtige PCB's een toelaatbare wekelijkse inname (tolerable weekly intake — „TWI”) vastgesteld van 14 pg WHO-TEQ/kg lichaamsgewicht. Uit blootstellingsschattingen blijkt dat een aanzienlijk deel van de bevolking van de Gemeenschap een dioxine-inname heeft die boven de toelaatbare grens („TWI”) ligt. In sommige landen kunnen bepaalde bevolkingsgroepen een groter risico lopen vanwege hun specifieke voedingsgewoonten.

(5)

Uit toxicologisch oogpunt moeten alle vastgestelde maximumgehalten van toepassing zijn op zowel dioxinen als dioxineachtige PCB’s, maar in 2001 zijn alleen maximumgehalten vastgesteld voor dioxinen en niet voor dioxineachtige PCB’s, gezien de zeer beperkte gegevens die toen beschikbaar waren over de prevalentie van dioxineachtige PCB’s. Intussen zijn echter meer gegevens over de aanwezigheid van dioxineachtige PCB’s beschikbaar.

(6)

Overeenkomstig Verordening (EG) nr. 466/2001 moest de Commissie de bepalingen over dioxinen opnieuw bekijken in het licht van de nieuwe gegevens over de aanwezigheid van dioxinen en dioxineachtige PCB’s, met name om de vast te stellen gehalten ook voor dioxineachtige PCB's te doen gelden.

(7)

Alle bedrijven die betrokken zijn bij het productieproces van diervoeder en levensmiddelen moeten alles in het werk stellen om de in diervoeder en levensmiddelen aanwezige dioxinen en dioxineachtige PCB’s te beperken. Verordening (EG) nr. 466/2001 bepaalt dienovereenkomstig dat de van toepassing zijnde maximumgehalten uiterlijk op 31 december 2006 opnieuw moeten worden bekeken om de maximumgehalten aanzienlijk te verlagen en zo mogelijk maximumgehalten voor andere levensmiddelen vast te stellen. Gezien de tijd die nodig is voor het verkrijgen van voldoende controlegegevens voor de vaststelling van dergelijke aanzienlijk lagere gehalten, moet die termijn worden verlengd.

(8)

Er wordt voorgesteld om maximumgehalten vast te stellen voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s, uitgedrukt in door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) vastgestelde toxiciteitsequivalenten, onder gebruikmaking van de WHO-TEF’s, aangezien dit uit toxicologisch oogpunt de meest geschikte aanpak is. Om voor een vlotte overgang te zorgen moeten gedurende een overgangsperiode de bestaande gehalten voor dioxinen blijven gelden naast de nieuw vastgestelde gehalten voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s. De in deel 5 van bijlage I vermelde levensmiddelen moeten tijdens die periode voldoen aan de maximumgehalten voor dioxinen en de maximumgehalten voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s. Vóór 31 december 2008 zal de afschaffing van het afzonderlijke maximumgehalte voor dioxinen worden overwogen.

(9)

Het is met het oog op een geharmoniseerde handhaving in de hele Europese Unie van groot belang dat de analyseresultaten op uniforme wijze gerapporteerd en geïnterpreteerd worden. Richtlijn 2002/69/EG van de Commissie van 26 juli 2002 tot vaststelling van bemonsteringswijzen en analysemethoden voor de officiële controle op dioxinen en de gehaltebepaling van dioxineachtige PCB's in levensmiddelen (4) bepaalt dat een partij als niet in overeenstemming met het vastgestelde maximumgehalte wordt beschouwd, als het door een duplobepaling bevestigde en als gemiddelde van minstens twee afzonderlijke bepalingen berekende analyseresultaat het maximumgehalte buiten redelijke twijfel overschrijdt, rekening houdend met de meetonzekerheid. Er zijn verschillende mogelijkheden om de uitgebreide onzekerheid te schatten (5).

(10)

Om een proactieve aanpak van de vermindering van de in levensmiddelen en diervoeder aanwezige dioxinen en dioxineachtige PCB’s aan te moedigen zijn actiedrempels vastgesteld in Aanbeveling 2002/201/EG van de Commissie van 4 maart 2002 inzake de reductie van de aanwezigheid van dioxinen, furanen en PCB's in diervoeder en levensmiddelen (6). Deze actiedrempels zijn voor de bevoegde autoriteiten en de betrokken bedrijven een middel om te bepalen in welke gevallen het wenselijk is een verontreinigingsbron op te sporen en maatregelen te nemen om deze te reduceren of te elimineren. Aangezien de bronnen van dioxinen en dioxineachtige PCB’s verschillend zijn, moeten afzonderlijke actiedrempels worden vastgesteld voor dioxinen enerzijds en dioxineachtige PCB’s anderzijds. Aanbeveling 2002/201/EG zal daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(11)

Er zijn afwijkingen toegestaan aan Finland en Zweden om uit het Oostzeegebied afkomstige en voor consumptie op hun grondgebied bestemde vis in de handel te brengen met hogere dioxinegehalten dan zijn vastgesteld in punt 5.2 van deel 5 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 466/2001. Deze lidstaten hebben voldaan aan de voorwaarden met betrekking tot de verstrekking van informatie aan de consumenten over voedingsaanbevelingen. Elk jaar hebben zij de resultaten van hun controles op de dioxinegehalten in vis uit het Oostzeegebied aan de Commissie meegedeeld en hebben zij verslag uitgebracht over de maatregelen om de menselijke blootstelling aan dioxinen uit het Oostzeegebied te verminderen.

(12)

Op grond van de resultaten van de door Finland en Zweden uitgevoerde controles op de gehalten aan dioxinen en dioxineachtige PCB’s moet de overgangsperiode worden verlengd tijdens welke de aan die lidstaten toegestane afwijkingen van toepassing zijn. Die afwijkingen moeten echter tot bepaalde vissoorten worden beperkt. Die afwijkingen zijn van toepassing op de maximumgehalten voor dioxinen en de maximumgehalten voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s, als vastgesteld in punt 5.2 van deel 5 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 466/2001.

(13)

De vermindering van de menselijke blootstelling aan dioxinen en dioxineachtige PCB’s via de voeding is belangrijk en noodzakelijk voor de bescherming van de consumenten. Aangezien de verontreiniging van levensmiddelen rechtstreeks samenhangt met de verontreiniging van diervoeder, is een geïntegreerde aanpak nodig om de incidentie van dioxinen en dioxineachtige PCB’s in de hele voedselketen te verkleinen, dat wil zeggen van voedermiddelen via voedselproducerende dieren tot mensen. Er wordt een proactieve aanpak gevolgd om de dioxinen en dioxineachtige PCB’s in diervoeder en levensmiddelen actief te verminderen en bijgevolg moeten de van toepassing zijnde maximumgehalten binnen een bepaalde termijn opnieuw worden bekeken om lagere gehalten vast te stellen. Daarom zal uiterlijk op 31 december 2008 worden overwogen om de maximumgehalten voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s aanzienlijk te verminderen.

(14)

De bedrijven moeten inspanningen leveren om dioxinen, furanen en dioxineachtige PCB’s beter uit mariene olie te verwijderen. Het aanzienlijk lagere gehalte, waarvan de vaststelling uiterlijk op 31 december 2008 moet worden overwogen, moet zijn gebaseerd op de technische mogelijkheden van de meest doeltreffende decontaminatiemethode.

(15)

Wat de vaststelling van maximumgehalten voor andere levensmiddelen uiterlijk op 31 december 2008 betreft, moet bijzondere aandacht worden besteed aan de noodzaak om specifieke lagere gehalten vast te stellen voor dioxinen en dioxineachtige PCB’s in levensmiddelen voor zuigelingen en peuters in het licht van de controlegegevens die worden verkregen in het kader van de in 2005, 2006 en 2007 uitgevoerde programma’s voor de controle op dioxinen en dioxineachtige PCB’s in levensmiddelen voor zuigelingen en peuters.

(16)

Verordening (EG) nr. 466/2001 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd.

(17)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor de voedselketen en de diergezondheid,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:

Artikel 1

Verordening (EG) nr. 466/2001 wordt als volgt gewijzigd:

1)

Artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:

a)

lid 1 bis komt als volgt te luiden:

„1 bis.   In afwijking van lid 1 is het Finland en Zweden toegestaan gedurende een overgangsperiode die eindigt op 31 december 2011 uit het Oostzeegebied afkomstige en voor consumptie op hun grondgebied bestemde zalm (Salmo salar), haring (Clupea harengus), rivierprik (Lampetra fluviatilis), forel (Salmo trutta), meerforel (Salvelinus spp.) en kleine marene (Coregonus albula) in de handel te brengen met dioxinegehalten en/of gehalten aan dioxinen en dioxineachtige PCB’s tezamen die hoger zijn dan die welke vermeld zijn in punt 5.2 van deel 5 van bijlage I, mits er een systeem bestaat dat waarborgt dat de consumenten ten volle op de hoogte worden gehouden van voedingsaanbevelingen betreffende beperkingen op de consumptie van deze vissoorten uit het Oostzeegebied door kwetsbare bevolkingsgroepen om eventuele gezondheidsrisico's te voorkomen.

Finland en Zweden verstrekken de Commissie uiterlijk op 31 maart van ieder jaar de in het voorgaande jaar verkregen resultaten van hun controles op de gehalten aan dioxinen en dioxineachtige PCB’s in vis uit het Oostzeegebied en rapporteren over de maatregelen die getroffen zijn om menselijke blootstelling aan dioxinen en dioxineachtige PCB’s in vis uit het Oostzeegebied te verminderen. Finland en Zweden blijven de nodige maatregelen ten uitvoer leggen om ervoor te zorgen dat vis en visproducten die niet voldoen aan punt 5.2 van deel 5 van bijlage I niet in andere lidstaten in de handel worden gebracht.”;

b)

lid 2 komt als volgt te luiden:

„2.   De maximumgehalten die in bijlage I zijn vastgesteld, gelden voor het eetbare gedeelte van de genoemde levensmiddelen, tenzij in die bijlage anders wordt bepaald.”.

2)

Artikel 4 bis komt als volgt te luiden:

„Artikel 4 bis

Met betrekking tot dioxinen en de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s in de in deel 5 van bijlage I genoemde producten is het verboden:

a)

producten die voldoen aan de maximumgehalten te mengen met producten die deze gehalten overschrijden;

b)

producten die niet voldoen aan de maximumgehalten als ingrediënten te gebruiken voor de productie van andere levensmiddelen.”.

3)

Artikel 5, lid 3, wordt geschrapt.

4)

Bijlage I wordt gewijzigd overeenkomstig de bijlage bij deze verordening.

Artikel 2

Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.

Zij is van toepassing met ingang van 4 november 2006.

Wat de maximumgehalten voor de som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s betreft, is deze verordening niet van toepassing op producten die vóór 4 november 2006 overeenkomstig de van toepassing zijnde bepalingen in de handel zijn gebracht. De bewijslast betreffende het tijdstip waarop de producten in de handel zijn gebracht, ligt bij de exploitant van het desbetreffende levensmiddelenbedrijf.

Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.

Gedaan te Brussel, 3 februari 2006.

Voor de Commissie

Markos KYPRIANOU

Lid van de Commissie


(1)   PB L 37 van 13.2.1993, blz. 1. Verordening gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1882/2003 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 284 van 31.10.2003, blz. 1).

(2)   PB L 77 van 16.3.2001, blz. 1. Verordening laatstelijk gewijzigd bij Verordening (EG) nr. 1822/2005 (PB L 293 van 9.11.2005, blz. 11).

(3)  Opinion of the Scientific Committee on Food on the Risk Assessment of Dioxins and Dioxin-like PCBs in Food adopted on 30 mei 2001 — Update based on new scientific information available since the adoption of the SCF opinion of 22 november 2000 (http://europa.eu.int/comm/food/fs/sc/scf/out90_en.pdf).

(4)   PB L 209 van 6.8.2002, blz. 5. Richtlijn gewijzigd bij Richtlijn 2004/44/EG van de Commissie (PB L 113 van 20.4.2004, blz. 17).

(5)  Informatie over verschillende methoden voor de schatting van de uitgebreide onzekerheid en over de waarde van de meetonzekerheid zijn te vinden in het verslag „Report on the relationship between analytical results, measurement uncertainty, recovery factors and the provisions of EU food and feed legislation” — http://europa.eu.int/comm/food/food/chemicalsafety/contaminants/report-sampling_analysis_2004_en.pdf

(6)   PB L 67 van 9.3.2002, blz. 69.


BIJLAGE

Deel 5 van bijlage I bij Verordening (EG) nr. 466/2001 komt as volgt te luiden:

„Deel 5.   Dioxinen (som van polychloordibenzo-para-dioxinen (PCDD’s) en polychloordibenzofuranen (PCDF’s), uitgedrukt in toxiciteitsequivalenten van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), waarbij gebruik wordt gemaakt van de door de WHO vastgestelde TEF's (toxiciteitsequivalentiefactoren van 1997), en som van dioxinen en dioxineachtige PCB’s (som van polychloordibenzo-para-dioxinen (PCDD’s)), polychloordibenzofuranen (PCDF’s) en polychloorbifenylen (PCB’s), uitgedrukt in toxiciteitsequivalenten van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), waarbij gebruik wordt gemaakt van de door de WHO vastgestelde TEF's (toxiciteitsequivalentiefactoren van 1997) (1))

Levensmiddelen

Maximumgehalten

Som van dioxinen en furanen (WHO-PCDD/F-TEQ) (*1)

Maximumgehalten

Som van dioxinen, furanen en dioxineachtige PCB’s (WHO-PCDD/F-PCB-TEQ) (*1)

Bemonsteringsmethoden en prestatiecriteria voor analysemethoden

5.1.1.

Vlees en vleesproducten (*2) afkomstig van

 

 

Richtlijn 2002/69/EG (*4)

–

herkauwers (runderen, schapen)

3,0 pg/g vet (*3)

4,5 pg /g vet (*3)

–

pluimvee en gekweekt wild

2,0 pg/g vet (*3)

4,0 pg/g vet (*3)

–

varkens

1,0 pg/g vet (*3)

1,5 pg/g vet (*3)

5.1.2.

Lever en afgeleide producten van landdieren

6,0 pg/g vet (*3)

12,0 pg/g vet (*3)

5.2.

Vlees van vis en visserijproducten en producten daarvan, met uitzondering van paling (*5), (*6)

4,0 pg/g vers gewicht

8,0 pg/g vers gewicht

Richtlijn 2002/69/EG (*4)

–

Vlees van paling (Anguilla anguilla) en producten daarvan

4,0 pg/g vers gewicht

12,0 pg/g vers gewicht

5.3.

Melk (*7) en melkproducten, inclusief botervet

3,0 pg/g vet (*3)

6,0 pg/g vet (*3)

Richtlijn 2002/69/EG (*4)

5.4.

Kippeneieren en eiproducten (*8)

3,0 pg/g vet (*3)

6,0 pg/g vet (*3)

Richtlijn 2002/69/EG (*4)

5.5.

Oliën en vetten

 

 

Richtlijn 2002/69/EG (*4)

–

Dierlijk vet

 

 

– –

van herkauwers

3,0 pg/g vet

4,5 pg/g vet

– –

van pluimvee en gekweekt wild

2,0 pg/g vet

4,0 pg/g vet

– –

van varkens

1,0 pg/g vet

1,5 pg/g vet

– –

gemengde dierlijke vetten

2,0 pg/g vet

3,0 pg/g vet

–

Plantaardige oliën en vetten

0,75 pg/g vet

1,5 pg/g vet

–

mariene olie (visolie, visleverolie en olie van andere mariene organismen bestemd voor menselijke consumptie)

2,0 pg/g vet

10,0 pg/g vet


(1)  TEF's van de WHO voor de beoordeling van de risico's voor de mens, gebaseerd op de conclusies van de bijeenkomst van de Wereldgezondheidsorganisatie in Stockholm, Zweden, 15-18 juni 1997 (Van den Berg et al., (1998) Toxic Equivalency Factors (TEFs) for PCBs, PCDDs, PCDFs for Humans and for Wildlife. Environmental Health Perspectives, 106(12), 775).

Image 1
Tekst van het beeld

(*1)  Bovengrensconcentraties: de bovengrensconcentraties worden berekend in de veronderstelling dat alle onder de bepaalbaarheidsgrens liggende waarden van de verschillende congeneren gelijk zijn aan de bepaalbaarheidsgrens.

(*2)  Vlees van runderen, schapen, varkens, pluimvee en gekweekt wild, als omschreven in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 853/2004 van het Europees Parlement en de Raad (PB L 139 van 30.4.2004; gerectificeerd in PB L 226 van 25.6.2004, blz. 22) maar exclusief eetbaar slachtafval, als omschreven in die bijlage.

(*3)  De maximumgehalten zijn niet van toepassing op voedingsmiddelen die < 1 % vet bevatten.

(*4)   PB L 209 van 6.8.2002, blz. 5. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2004/44/EG (PB L 113 van 20.4.2004, blz. 17).

(*5)  Vlees van vis en visserijproducten, als omschreven in de categorieën a, b), c), e) en f) van de lijst in artikel 1 van Verordening (EG) nr. 104/2000 van de Raad (PB L 17 van 21.1.2000, blz. 22. Verordening gewijzigd bij de Toetredingsakte van 2003). Het maximumgehalte geldt voor schaaldieren, met uitzondering van bruin vlees van krab en met uitzondering van vlees van de kop en borst van kreeft en soortgelijke grote schaaldieren (Nephropidae en Palinuridae) en voor koppotigen zonder ingewanden.

(*6)  Indien de vissen bestemd zijn om in hun geheel te worden gegeten, geldt het maximumgehalte voor de hele vis.

(*7)  Melk (rauwe melk, melk voor producten op basis van melk en warmtebehandelde melk, als omschreven in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 853/2004.

(*8)  Kippeneieren en eiproducten, als omschreven in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 853/2004.”