Eenieder wiens door het recht van de Unie gewaarborgde rechten en vrijheden zijn geschonden, heeft recht op een doeltreffende voorziening in rechte, met inachtneming van de in dit artikel gestelde voorwaarden.Eenieder heeft recht op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak, binnen een redelijke termijn, door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat vooraf bij wet is ingesteld. Eenieder heeft de mogelijkheid zich te laten adviseren, verdedigen en vertegenwoordigen.[...]

1.Eenieder tegen wie een vervolging is ingesteld, wordt voor onschuldig gehouden totdat zijn schuld in rechte is komen vast te staan.2.Aan eenieder tegen wie een vervolging is ingesteld, wordt de eerbiediging van de rechten van de verdediging gegarandeerd.

[...]

[...]

1.Het Europees aanhoudingsbevel is een rechterlijke beslissing die door een lidstaat wordt uitgevaardigd met het oog op de aanhouding en de overlevering door een andere lidstaat van een persoon die gezocht wordt met het oog op strafvervolging of uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf of maatregel.2.De lidstaten verbinden zich ertoe om, op grond van het beginsel van wederzijdse erkenning en overeenkomstig de bepalingen van dit kaderbesluit, elk Europees aanhoudingsbevel ten uitvoer te leggen.3.Dit kaderbesluit kan niet tot gevolg hebben dat de verplichting tot eerbiediging van de grondrechten en de fundamentele rechtsbeginselen, zoals die zijn neergelegd in artikel 6 [EU] wordt aangetast.

1.Doelstellingen van dit kaderbesluit zijn de procedurele rechten van personen tegen wie een strafprocedure loopt, te versterken, de justitiële samenwerking in strafzaken te faciliteren, in het bijzonder het bevorderen van de wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen tussen de lidstaten.2.Dit kaderbesluit kan niet tot gevolg hebben dat de verplichting tot eerbiediging van de grondrechten en de fundamentele rechtsbeginselen die zijn neergelegd in artikel 6 van het Verdrag, inclusief de rechten van de verdediging van personen tegen wie een strafprocedure loopt, en alle verplichtingen die in dat verband op de gerechtelijke autoriteiten rusten, worden aangetast.3.Dit kaderbesluit stelt gemeenschappelijke regels vast voor de erkenning en/of tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen in een lidstaat (de uitvoerende lidstaat) die in een andere lidstaat (de uitvaardigende of beslissingslidstaat) zijn uitgevaardigd na een proces waarbij de betrokkene niet aanwezig was [...].

De uitvoerende rechterlijke autoriteit kan de tenuitvoerlegging van het Europees aanhoudingsbevel voor de uitvoering van een tot vrijheidsbeneming strekkende straf of maatregel ook weigeren, indien de betrokkene niet in persoon is verschenen op het proces dat tot de beslissing heeft geleid, tenzij in het Europees aanhoudingsbevel is vermeld dat, overeenkomstig nadere in het nationale recht van de uitvaardigende lidstaat bepaalde procedurevoorschriften:

of dat

of dat

In het Europees aanhoudingsbevel worden overeenkomstig het als bijlage bij dit kaderbesluit gevoegde model de navolgende gegevens vermeld:

1.De uitvoerende rechterlijke autoriteit beslist, binnen de termijnen en onder de voorwaarden die in dit kaderbesluit zijn gesteld, over de overlevering van de betrokkene.2.Indien de uitvoerende rechterlijke autoriteit van oordeel is dat de door de uitvaardigende lidstaat meegedeelde gegevens onvoldoende zijn om haar in staat te stellen een beslissing te nemen over de overlevering, verzoekt zij dringend om aanvullende gegevens, met name in verband met de artikelen 3 tot en met 5 en artikel 8 en kan zij een uiterste datum voor de ontvangst ervan vaststellen, rekening houdend met de noodzaak de in artikel 17 gestelde termijn in acht te nemen.3.De uitvaardigende rechterlijke autoriteit kan te allen tijde alle aanvullende dienstige inlichtingen aan de uitvoerende rechterlijke autoriteit toezenden.

Overlevering wordt niet toegestaan indien het Europees aanhoudingsbevel strekt tot tenuitvoerlegging van een vonnis terwijl de verdachte niet in persoon is verschenen bij de behandeling ter terechtzitting die tot het vonnis heeft geleid, tenzij in het Europees aanhoudingsbevel is vermeld dat, overeenkomstig de procedurevoorschriften van uitvaardigende lidstaat:

1.Het gerecht bepaalt de duur van de proeftijd. Deze proeftijd mag niet langer dan vijf jaar en niet korter dan twee jaar zijn.2.De proeftijd gaat in wanneer het besluit tot opschorting van de tenuitvoerlegging van de straf kracht van gewijsde heeft gekregen. De proeftijd kan naderhand tot de minimumduur worden verkort of vóór het verstrijken ervan tot de maximumduur worden verlengd.

1.Het gerecht kan de veroordeelde met het oog op genoegdoening voor het ontstane onrecht voorwaarden opleggen. Daarbij mogen aan de veroordeelde geen onredelijke eisen worden gesteld.2.Het gerecht kan de veroordeelde opdragen de door het feit veroorzaakte schade naar beste vermogen te herstellen, een geldbedrag aan een instelling van algemeen nut te betalen wanneer dit gelet op het feit en de persoon van de dader passend is of anders diensten van algemeen nut te verrichten, of een geldbedrag in de staatskas te storten.[...]

1.Indien de veroordeelde behoefte heeft aan deze begeleiding, kan het gerecht hem voor de duur van de proeftijd instructies geven om te voorkomen dat hij opnieuw strafbare feiten pleegt. Daarbij mogen aan de veroordeelde geen onredelijke eisen worden gesteld.2.Het gerecht kan de veroordeelde meer bepaald de instructie geven dat hij voorschriften moet naleven betreffende zijn verblijf, opleiding, werk of vrijetijdsbesteding of het beheer van zijn financiële situatie, dat hij zich op bepaalde tijdstippen bij het gerecht of elders dient te melden, dat hij geen contact mag leggen met het slachtoffer of met bepaalde personen of personen van een bepaalde groep die hem de gelegenheid of een drijfveer voor verdere strafbare feiten zouden kunnen geven, althans niet met hen mag omgaan of hen tewerkstellen, opleiden of onderbrengen, dat hij bepaalde voorwerpen die hem de gelegenheid of een drijfveer voor verdere strafbare feiten zouden kunnen geven niet in bezit mag hebben, bij zich mag hebben of in bewaring mag geven of dat hij onderhoudsverplichtingen moet nakomen.[...]

1.Het gerecht plaatst de veroordeelde voor de duur van de proeftijd of een deel daarvan onder het toezicht en de leiding van een reclasseringsambtenaar wanneer dat passend is om hem van het plegen van strafbare feiten af te houden.2.Het gerecht zal een instructie als bedoeld in het eerste lid in de regel geven wanneer het de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf van meer dan negen maanden opschort en de veroordeelde de leeftijd van 27 jaar nog niet heeft bereikt.3.De reclasseringsambtenaar staat de veroordeelde met raad en daad bij. Hij ziet er in overleg met het gerecht op toe dat de voorwaarden en instructies alsmede de voorstellen en toezeggingen worden nagekomen en brengt met door het gerecht vast te stellen tussenpozen verslag uit over de leefwijze van de veroordeelde. In geval van zware of aanhoudende overtredingen van de voorwaarden, instructies, voorstellen of toezeggingen deelt de reclasseringsambtenaar dit aan het gerecht mee.[...]

1.Het gerecht herroept de opschorting van de tenuitvoerlegging van de straf wanneer de veroordeelde gedurende de proeftijd een strafbaar feit pleegt en daarmee aantoont dat de verwachting die aan de opschorting van de tenuitvoerlegging van de straf ten gronde lag niet vervuld is, wanneer hij de instructies zwaar en aanhoudend overtreedt of volhardt in het zich onttrekken aan het toezicht en de leiding van de reclasseringsambtenaar en daardoor grond tot zorg is dat hij opnieuw strafbare feiten zal plegen, of wanneer hij de voorwaarden zwaar of aanhoudend overtreedt. [...]2.Het gerecht ziet echter van herroeping af wanneer het volstaat dat nadere voorwaarden worden gesteld of nadere instructies worden gegeven, met name dat de veroordeelde onder toezicht van een reclasseringsambtenaar wordt geplaatst, of wanneer het volstaat dat de proeftijd of het toezicht wordt verlengd. In het tweede geval mag de proeftijd niet met meer dan de helft van de aanvankelijk vastgestelde proeftijd worden verlengd.[...]

1.Het gerecht schort de tenuitvoerlegging van het strafrestant van een tijdelijke vrijheidsstraf met oplegging van een proeftijd op wanneer twee derde van de opgelegde straf is ondergaan, met dien verstande dat ten minste twee maanden straf moeten zijn ondergaan, wanneer de openbare veiligheid zich hier niet tegen verzet en wanneer de veroordeelde hiermee instemt. Bij deze beslissing wordt in het bijzonder rekening gehouden met de persoon van de veroordeelde, zijn antecedenten, de omstandigheden waaronder het feit is begaan, het gewicht van de rechtsbelangen die bij recidive op het spel staan, het gedrag van de veroordeelde tijdens de detentie, zijn levensomstandigheden en de effecten die van de opschorting worden verwacht.2.Wanneer de helft van een tijdelijke vrijheidsstraf is ondergaan, met dien verstande dat ten minste zes maanden straf moeten zijn ondergaan, kan het gerecht de tenuitvoerlegging van het strafrestant opschorten wanneer de veroordeelde niet eerder een vrijheidsstraf heeft uitgezeten en deze vrijheidsstraf niet langer dan twee jaar duurt, dan wel wanneer uit een algehele beoordeling van het strafbare feit, de persoon van de veroordeelde en de wijze waarop hij zich tijdens de strafdetentie heeft ontwikkeld, blijkt dat sprake is van bijzondere omstandigheden en aan de overige voorwaarden van het eerste lid is voldaan.3.§ 56a tot en met § 56e zijn van overeenkomstige toepassing; de proeftijd mag, zelfs wanneer die achteraf wordt verkort, niet korter zijn dan de duur van het strafrestant. Indien de veroordeelde ten minste één jaar van zijn straf heeft ondergaan voordat de tenuitvoerlegging van het restant met oplegging van een proeftijd wordt opgeschort, plaatst het gerecht hem voor de duur van de proeftijd of een deel daarvan onder het toezicht of de leiding van een reclasseringsambtenaar.4.Wanneer een vrijheidsstraf door strafverrekening is uitgezeten, geldt zij als ondergaan in de zin van het eerste tot en met het derde lid.5.§ 56f en § 56g zijn van overeenkomstige toepassing. Het gerecht herroept de opschorting van de tenuitvoerlegging van de straf ook dan wanneer de veroordeelde in het tijdvak tussen de veroordeling en de beslissing over de opschorting van de tenuitvoerlegging van de straf een strafbaar feit heeft gepleegd dat om feitelijke redenen niet door het gerecht in aanmerking kon worden genomen bij de beslissing over de opschorting van de tenuitvoerlegging van de straf en dat tot afwijzing van de opschorting van de tenuitvoerlegging van de straf zou hebben geleid indien het wel in aanmerking was genomen; onder veroordeling wordt verstaan de uitspraak waarin de onderliggende feitelijke vaststellingen voor het laatst konden worden getoetst.6.Het gerecht kan van de opschorting van de tenuitvoerlegging van het restant van een tijdelijke vrijheidsstraf met oplegging van een proeftijd afzien wanneer de veroordeelde ontoereikende of valse informatie verstrekt over de plaats waar zich voorwerpen bevinden die voorwerp zijn van een ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel.[...]

Wanneer het gerecht in een beslissing het recht om te worden gehoord van een deelnemer aan de procedure op de voor de beslissing relevante wijze heeft geschonden en tegen de beslissing geen bezwaar of een ander rechtsmiddel openstaat, beslist het, voor zover de deelnemer daar nog nadeel van ondervindt, ambtshalve of op verzoek dat de procedure wordt hersteld in de toestand waarin zij zich voor de beslissing bevond. § 47 is van overeenkomstige toepassing.

1.Beslissingen die zijn gegeven in aanwezigheid van de persoon op wie zij betrekking hebben, worden aan hem bekendgemaakt door de uitspraak ervan. Desgevraagd wordt een afschrift daarvan verstrekt.2.Andere beslissingen worden door betekening bekendgemaakt. Wanneer de bekendmaking van de beslissing geen termijn doet ingaan, volstaat een informele mededeling.3.Aan degene die zich niet op vrije voet bevindt, wordt het betekende stuk op verzoek voorgelezen.

1.Op de procedure voor de betekeningen zijn de voorschriften van het wetboek van burgerlijke rechtsvordering van overeenkomstige toepassing.2.Wanneer een aan een deelnemer aan de procedure te betekenen stuk aan meerdere tot ontvangst gerechtigde personen wordt uitgereikt, is de als laatste verrichte uitreiking bepalend voor de berekening van een termijn.[...]

1.Wanneer een betekening aan een verdachte aan wie een oproeping tot verschijning voor de hoofdbehandeling ter terechtzitting nog niet is betekend, niet op de voorgeschreven wijze binnen Duitsland kan worden verricht en wanneer de voor betekening buiten Duitsland geldende voorschriften niet kunnen worden gevolgd of er geen uitzicht op bieden dat de betekening met goed gevolg kan worden verricht, is openbare betekening toegestaan. De betekening wordt geacht te zijn verricht, wanneer twee weken zijn verstreken na de bekendmaking ervan.2.Wanneer de oproeping voor de hoofdbehandeling ter terechtzitting de verdachte reeds is betekend, is openbare betekening aan hem toegestaan wanneer zij niet op de voorgeschreven wijze binnen Duitsland kan worden verricht.3.De openbare betekening is in een door de verdachte ingesteld hoger beroep reeds toegestaan, wanneer betekening op een adres waarop voor het laatst werd betekend of dat als laatste door de verdachte is meegedeeld, niet mogelijk is.

1.Voor de gevallen van onmiddellijk bezwaar gelden de volgende bijzondere voorschriften.2.Het bezwaarschrift wordt binnen een week ingediend; de termijn vangt aan met de bekendmaking (§ 35) van de beslissing.3.Het gerecht is niet bevoegd tot wijziging van zijn beslissing waartegen het bezwaar is gericht. Het doet het bezwaar af wanneer het ten nadele van de indiener van het bezwaar feiten of verkregen bewijs gebruikt waarover hij nog niet is gehoord en wanneer het dit op grond van het achteraf gemaakte bezwaar gegrond acht.

1.De latere beslissingen over een opschorting van de tenuitvoerlegging van een straf met oplegging van een proeftijd of een waarschuwing met voorbehoud ten aanzien van de strafoplegging (§ 56a‑§ 56g, § 58, § 59a en §59b StGB) worden door het gerecht bij beschikking vastgesteld zonder dat een mondelinge behandeling plaatsvindt. Het parket en de verdachte worden gehoord. § 246a, lid 2, en § 454, lid 2, vierde volzin, zijn van overeenkomstige toepassing. Wanneer het gerecht heeft te beslissen over de herroeping van de opschorting van de tenuitvoerlegging van een straf wegens overtreding van de voorwaarden of instructies, biedt het de verdachte de gelegenheid om mondeling te worden gehoord. Wanneer een reclasseringsambtenaar is benoemd, stelt het gerecht hem ervan in kennis wanneer een beslissing tot herroeping van de opschorting van de tenuitvoerlegging van een straf wordt overwogen; het gerecht stelt hem op de hoogte van hetgeen hem ter kennis is gekomen naar aanleiding van andere strafprocedures, wanneer dit gelet op het doel van de proeftijd passend lijkt.2.Tegen de beslissingen bedoeld in het eerste lid staat bezwaar open. Dit kan uitsluitend worden gebaseerd op de omstandigheid dat een bevel in strijd is met het recht of dat de proeftijd achteraf is verlengd. Tegen de herroeping van de opschorting van de tenuitvoerlegging, de kwijtschelding van een straf, de herroeping van de kwijtschelding, de veroordeling tot de voorwaardelijke straf en de vaststelling dat met een waarschuwing kan worden volstaan (§ 56f, § 56g en § 59b StGB), staat onmiddellijk bezwaar open.