<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.7-->
  <head>
    <title>2021-09-202109C128202100300-00-TRA-DOC-EL-ORD-C-0030-21-202108568-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="20/01/2022 15:52:13" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ORD" name="TypeDoc"/>
    <meta content="V1254wT24p7JclAbVM0Zo9uiMcIxf/1iFv5BzVPTbJx2ynu6nFOb16mpUAKiAEscVdp578zeCFfrvlIB6ZZq4sQvLmRF/9ycu3NPIWoeaRBDeyxjpChYkUpmZv55/ajYvOZFZukkitLjD5vU925/Cukx/uPhd/Aj64JFMpiwKgg=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0030" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2021" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="stka" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ORD_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 27/10/2021 15:31:57" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="7f1c3777487d45a8923b4700240f1e88" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0030" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Διάταξη της 21.9.2021 – Υπόθεση C‑30/21</div>
      <div id="rId21" style="default">Nemzeti Útdíjfizetési Szolgáltató</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (έκτο τμήμα)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 21ης Σεπτεμβρίου 2021  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου – Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις – Κανονισμός (ΕΕ) 1215/2012 – Άρθρο 1, παράγραφος 1 – Καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής – Έννοια των “αστικών και εμπορικών υποθέσεων” – Διαδικασία είσπραξης τέλους σχετικού με τη χρήση οδού με διόδια»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στην υπόθεση C‑30/21,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Amtsgericht Lennestadt (ειρηνοδικείο Lennestadt, Γερμανία) με απόφαση της 11ης Ιανουαρίου 2021, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 19 Ιανουαρίου 2021, στο πλαίσιο της δίκης
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      Nemzeti Útdíjfizetési Szolgáltató Zrt.,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      NW,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      συγκείμενο από τους L. Bay Larsen, πρόεδρο τμήματος, C. Toader (εισηγήτρια) και M. Safjan, δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      γενικός εισαγγελέας: M. Szpunar
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      γραμματέας: Α. Calot Escobar
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Nemzeti Útdíjfizetési Szolgáltató Zrt., εκπροσωπούμενη από τον M. Tändler, Rechtsanwalt,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τη M. Heller και τον I. Zaloguin,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-17" title="page-1">
      κατόπιν της απόφασης που έλαβε, αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα, να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη σύμφωνα με το άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-1">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-19" title="page-1">
      Διάταξη
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (ΕΕ 2012, L 351, σ. 1).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η εν λόγω αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο διαφοράς μεταξύ της Nemzeti Útdíjfizetési Szolgáltató Zrt., ανώνυμης εταιρίας ουγγρικού δικαίου με έδρα τη Βουδαπέστη (Ουγγαρία), και του NW, κατοίκου Γερμανίας, με αντικείμενο την είσπραξη τέλους σχετικού με τη χρήση οδού με διόδια.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις αιτιολογικές σκέψεις 10 και 15 του κανονισμού 1215/2012 εκτίθενται τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-25" title="page-1">
      «(10) Το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού πρέπει να καλύπτει όλες τις κύριες αστικές και εμπορικές υποθέσεις εκτός από κάποια σαφώς καθορισμένα ζητήματα […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-26" title="page-1">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-27" title="page-1">
      (15) Οι κανόνες περί διεθνούς δικαιοδοσίας θα πρέπει να παρουσιάζουν υψηλό βαθμό προβλεψιμότητας και να βασίζονται στην αρχή της γενικής δωσιδικίας της κατοικίας του εναγομένου. Η δωσιδικία αυτή θα πρέπει να ισχύει πάντοτε, εκτός από μερικές συγκεκριμένες περιπτώσεις όπου το επίδικο αντικείμενο ή η αυτονομία των διαδίκων δικαιολογεί άλλο συνδετικό στοιχείο. Η κατοικία των νομικών προσώπων πρέπει να καθορίζεται αυτοτελώς ώστε να αυξάνεται η διαφάνεια των κοινών κανόνων και να αποφεύγονται οι συγκρούσεις δικαιοδοσίας.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 1, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-1">
      «Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ανεξάρτητα από το είδος του δικαστηρίου. Δεν καλύπτει, ιδίως, φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις ή την ευθύνη κράτους για πράξεις ή παραλείψεις κατά την άσκηση της κρατικής εξουσίας (acta jure imperii).»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 4, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-1">
      «Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ουγγρικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο νόμος I του 1988 περί οδικής κυκλοφορίας (στο εξής: νόμος περί οδικής κυκλοφορίας) προβλέπει στο άρθρο 33/A, παράγραφος 1, ότι η χρήση ορισμένων οδών υπόκειται στην καταβολή τέλους χρήσης. Σε περίπτωση μη καταβολής του εν λόγω τέλους, επιβάλλεται συμπληρωματικό τέλος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο εν λόγω νόμος εξουσιοδοτεί τον αρμόδιο υπουργό να εξαρτά, μέσω κανονιστικής πράξης, τη χρήση ορισμένων οδών από την καταβολή τέλους και να καθορίζει το ύψος των τελών χρήσης και των συμπληρωματικών τελών που οφείλει ο καταχωρισμένος κάτοχος οχήματος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο νόμος περί οδικής κυκλοφορίας αποτελεί τη νομική βάση της κανονιστικής πράξης 36/2007 του Υπουργού Οικονομίας και Μεταφοράς περί χρήσης των αυτοκινητοδρόμων, των οδών ταχείας κυκλοφορίας και των κύριων οδών (στο εξής: κανονιστική πράξη 36/2007).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 1 της κανονιστικής πράξης 36/2007, η χρήση των υποκειμένων σε τέλος οδών πραγματοποιείται «στο πλαίσιο σχέσης αστικού δικαίου».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ύψος του τέλους χρήσης καθορίζεται στο άρθρο 6 της εν λόγω κανονιστικής πράξης. Δυνάμει της παραγράφου 6 του εν λόγω άρθρου, το ύψος του τέλους, για μία εβδομάδα και για όχημα κατηγορίας D 1, ανέρχεται σε 2 975 ουγγρικά φιορίνια (HUF) (περίπου 10 ευρώ).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 7/A, παράγραφος 1, της ως άνω κανονιστικής πράξης, οφείλεται συμπληρωματικό τέλος εάν διαπιστωθεί ότι το όχημα δεν διαθέτει εισιτήριο διαδρομής σε ισχύ. Στην παράγραφο 7 του ίδιου άρθρου προβλέπεται ότι το εν λόγω τέλος εισπράττει η Nemzeti Útdíjfizetési Szolgáltató.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ύψος του συμπληρωματικού τέλους καθορίζεται στο άρθρο 7/A, παράγραφος 10, σε συνδυασμό με το παράρτημα 1, σημείο 1, της κανονιστικής πράξης 36/2007 περί διοδίων. Σε περίπτωση πληρωμής εντός 60 ημερών από της λήψεως κλήσεως προς πληρωμή, το ύψος του εν λόγω τέλους καθορίζεται σε 14 875 HUF (περίπου 50 ευρώ). Εάν δεν επακολουθήσει πληρωμή εντός 60 ημερών από της λήψεως της εν λόγω κλήσεως προς πληρωμή, το ύψος του εν λόγω τέλους αυξάνεται σε 59 500 HUF (περίπου 190 ευρώ).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ενάγουσα της κύριας δίκης εξουσιοδότησε την Ungarische Autobahn Inkasso GmbH (στο εξής: UAI), με έδρα το Eggenfelden (Γερμανία), να αναζητήσει ταξινομημένα στη Γερμανία οχήματα στα οποία επιβλήθηκε το συμπληρωματικό τέλος, ή τον κάτοχό τους, και να εισπράξει το συμπληρωματικό τέλος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφού εντόπισε τον κάτοχο του σχετικού οχήματος χάρη στην πινακίδα αριθμού κυκλοφορίας του, η UAI αξίωσε από αυτόν, με την πρώτη επιστολή όχλησης, την καταβολή του συμπληρωματικού τέλους, ύψους 14 875 HUF, καθώς και των εξόδων είσπραξης. Σε περίπτωση μη καταβολής μετά την πρώτη επιστολή όχλησης, το ύψος του συμπληρωματικού τέλους αυξάνεται σε 59 500 HUF.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο NW είναι κάτοχος οχήματος ταξινομημένου στη Γερμανία. Στις 19 Δεκεμβρίου 2019 ο NW διήνυσε με το όχημα αυτό μικρή απόσταση σε οδό με διόδια στην Ουγγαρία πριν αγοράσει το απαραίτητο εισιτήριο διαδρομής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με επιστολή όχλησης της 10ης Μαρτίου 2020, η UAI αξίωσε από τον NW την καταβολή του συμπληρωματικού τέλους και των εξόδων είσπραξης. Ελλείψει απάντησης εκ μέρους του NW, στις 13 Μαΐου 2020, εστάλη σε αυτόν δεύτερη επιστολή όχλησης για την είσπραξη του προσαυξημένου συμπληρωματικού τέλους, καθώς και τελών διεκπεραίωσης, εξόδων για την αναζήτηση του κατόχου του οχήματος, κατ’ αποκοπήν εξόδων και φόρου προστιθέμενης αξίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, στο πλαίσιο της διαδικασίας της κύριας δίκης, η ενάγουσα της κύριας δίκης αξιώνει από τον NW την καταβολή συνολικού ποσού 260,76 ευρώ. Η ενάγουσα εκτιμά ότι η διαφορά απορρέει από συμβατική έννομη σχέση ιδιωτικού δικαίου και διευκρινίζει ότι η ίδια υπόκειται στους κανόνες του κοινού δικαίου για την είσπραξη της απαίτησής της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί το περιεχόμενο της έννοιας «αστικές και εμπορικές υποθέσεις», κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1215/2012, προκειμένου να εξακριβωθεί αν διαδικασία όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη εμπίπτει στην εν λόγω έννοια.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το αιτούν δικαστήριο, στο μέτρο που ο χρήστης οδού με διόδια δεν είχε αγοράσει εισιτήριο διαδρομής, πρέπει να θεωρηθεί ότι το συμπληρωματικό τέλος συνιστά χρηματική ποινή επιβληθείσα δυνάμει κανόνα δημοσίου δικαίου και δεν είναι απλώς το αντάλλαγμα παρασχεθείσας υπηρεσίας, κατά τη σκέψη 36 της απόφασης της 9ης Μαρτίου 2017, Pula Parking (C‑551/15, EU:C:2017:193). Επομένως, ο καθορισμός και η επιβολή του εν λόγω τέλους το οποίο, κατά το αιτούν δικαστήριο, έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, πρέπει να χαρακτηριστούν ως πράξεις δημόσιας εξουσίας και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτουν στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1215/2012.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το Amtsgericht Lennestadt (ειρηνοδικείο Lennestadt, Γερμανία) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-49" title="page-1">
      «Έχει το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού [1215/2012] την έννοια ότι δικαστική διαδικασία, η οποία κινείται από κρατική εταιρία για την είσπραξη τέλους με τιμωρητικό χαρακτήρα λόγω της μη εξουσιοδοτημένης χρήσεως οδού με διόδια, κατά φυσικού προσώπου κατοικούντος σε άλλο κράτος μέλος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, όταν η απάντηση σε ερώτημα μπορεί να συναχθεί σαφώς από τη νομολογία ή όταν δεν υπάρχει καμία εύλογη αμφιβολία ως προς την απάντηση που προσήκει στο υποβληθέν με αίτηση προδικαστικής αποφάσεως ερώτημα, το Δικαστήριο, κατόπιν πρότασης του εισηγητή δικαστή και αφού ακούσει τον γενικό εισαγγελέα, μπορεί οποτεδήποτε να αποφανθεί με αιτιολογημένη διάταξη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο της υπό κρίση προδικαστικής παραπομπής, επιβάλλεται η εφαρμογή της ως άνω διάταξης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με το προδικαστικό ερώτημα, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν, κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1215/2012, η αγωγή για την είσπραξη τέλους σχετικού με τη χρήση οδού με διόδια, η οποία ασκείται από εξουσιοδοτημένη δυνάμει του νόμου εταιρία, εμπίπτει στην έννοια των «αστικών και εμπορικών υποθέσεων», όπως αυτή χρησιμοποιείται στην εν λόγω διάταξη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την έννοια των «αστικών και εμπορικών υποθέσεων» του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1215/2012, το Δικαστήριο έχει επανειλημμένως κρίνει ότι, προς διασφάλιση, στο μέτρο του δυνατού, της ισότητας και της ομοιομορφίας των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που απορρέουν από τον ως άνω κανονισμό για τα κράτη μέλη και για τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, η έννοια αυτή δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως απλή παραπομπή στο εσωτερικό δίκαιο κράτους μέλους. Η εν λόγω έννοια πρέπει να θεωρείται ως αυτοτελής έννοια που πρέπει να ερμηνεύεται με γνώμονα, αφενός, τους σκοπούς και το σύστημα του εν λόγω κανονισμού και, αφετέρου, τις γενικές αρχές που απορρέουν από το σύνολο των εθνικών εννόμων τάξεων (απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου 2019, Gradbeništvo Korana, C‑579/17, EU:C:2019:162, σκέψη 46 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, για να κριθεί αν μια αγωγή εμπίπτει στην έννοια των «αστικών και εμπορικών υποθέσεων» του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1215/2012 και, κατά συνέπεια, στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού αυτού, πρέπει να προσδιορισθεί η υφιστάμενη έννομη σχέση μεταξύ των εμπλεκόμενων στη διαφορά διαδίκων και το αντικείμενο της διαφοράς αυτής, ή, εναλλακτικώς, να εξετασθεί η βάση της ασκηθείσας αγωγής και ο τρόπος άσκησής της (απόφαση της 16ης Ιουλίου 2020, Movic κ.λπ., C‑73/19, EU:C:2020:568, σκέψη 37 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως εκ τούτου, καίτοι ορισμένες ένδικες διαφορές μεταξύ δημόσιας αρχής και ιδιώτη μπορεί να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 1215/2012 όταν το ένδικο βοήθημα αφορά πράξεις τελούμενες με χρήση δημόσιας εξουσίας (iure gestionis), δεν ισχύει το ίδιο όταν η δημόσια αρχή ενεργεί στο πλαίσιο της άσκησης δημόσιας εξουσίας (απόφαση της 25ης Μαρτίου 2021, Obala i lučice, C‑307/19, EU:C:2021:236, σκέψη 63 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, η εκδήλωση προνομιών δημόσιας εξουσίας εκ μέρους ενός εκ των διαδίκων, λόγω της εκ μέρους του άσκησης εξουσιών υπέρμετρων σε σύγκριση με τους κανόνες που εφαρμόζονται στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών, αποκλείει την υπαγωγή μιας τέτοιας διαφοράς στις «αστικές και εμπορικές υποθέσεις», κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1215/2012 (απόφαση της 3ης Σεπτεμβρίου 2020, Supreme Site Services κ.λπ., C‑186/19, EU:C:2020:638, σκέψη 57 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, ο δημόσιος σκοπός ορισμένων δραστηριοτήτων δεν συνιστά αφ’ εαυτού επαρκές στοιχείο ώστε να θεωρηθεί ότι οι δραστηριότητες αυτές πραγματοποιούνται iure imperii, στο μέτρο που δεν αντιστοιχούν στην άσκηση εξουσιών υπέρμετρων σε σύγκριση με τους κανόνες που εφαρμόζονται στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών (απόφαση της 3ης Σεπτεμβρίου 2020, Supreme Site Services κ.λπ., C‑186/19, EU:C:2020:638, σκέψη 66 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, όσον αφορά το αντικείμενο της αγωγής της κύριας δίκης, από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι η αγωγή αφορά την είσπραξη απαίτησης που συνίσταται σε συμπληρωματικό τέλος για τη χρήση οδού με διόδια. Συγκεκριμένα, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς την υποχρέωση καταβολής του τέλους χρήσης της εν λόγω οδού, η εθνική νομοθεσία προβλέπει προσαυξήσεις του αρχικού ποσού του τέλους. Το ποσό που αξιώνεται εν προκειμένω αντιστοιχεί στο εν λόγω συμπληρωματικό τέλος και σε άλλα έξοδα που σχετίζονται με τη διαδικασία εντοπισμού του κατόχου του οχήματος και είσπραξης. Η εν λόγω αγωγή, την οποία άσκησε η ενάγουσα της κύριας δίκης, αφορά σχέση ιδιωτικού δικαίου κατά την έννοια της κανονιστικής πράξης 36/2007.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως προκύπτει από την απόφαση περί παραπομπής, τόσο το επίμαχο στην υπόθεση της κύριας δίκης ποσό του τέλους χρήσης όσο και το ποσό του συμπληρωματικού τέλους προβλέπονται από την ως άνω κανονιστική πράξη, η δε ενάγουσα της κύριας δίκης δεν διαθέτει καμία διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τη σκοπιμότητα επιβολής τους. Εξάλλου, παρότι το συμπληρωματικό τέλος συνεπάγεται σημαντική αύξηση του αρχικώς οφειλόμενου ποσού, από τις πληροφορίες που έχει στη διάθεσή του το Δικαστήριο δεν προκύπτει ότι συνιστά κύρωση για οποιαδήποτε οδική παράβαση. Συγκεκριμένα, όπως διευκρινίζει η ενάγουσα της κύριας δίκης με τις γραπτές παρατηρήσεις της, η υποχρέωση καταβολής του τέλους χρήσης και του συμπληρωματικού τέλους διακρίνεται από την εξουσία της αρμόδιας αρχής να επιβάλλει πρόστιμο, του οποίου το ποσό μπορεί να κυμαίνεται από 10 000 έως 300 000 HUF (περίπου 25 έως 830 ευρώ), βάσει του άρθρου 21, παράγραφος 2, του νόμου περί οδικής κυκλοφορίας, όταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος δεν συμμορφώνεται προς την υποχρέωση καταβολής των οδικών τελών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τη βάση και τον τρόπο άσκησης της αγωγής της κύριας δίκης, επισημαίνεται ότι η ενάγουσα της κύριας δίκης επιδιώκει την είσπραξη του συμπληρωματικού τέλους βάσει των κανόνων του κοινού δικαίου, στο πλαίσιο της διαδικασίας που επέσπευσε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιπλέον, κατά την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, η διαδικασία υπάγεται στις «αστικές και εμπορικές υποθέσεις», κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1215/2012, εάν η ενάγουσα δεν δημιουργεί εκτελεστό τίτλο υπέρ εαυτής, κατά παρέκκλιση από τους κανόνες του κοινού δικαίου, αλλά εξουσιοδοτείται απλώς, από την εθνική νομοθεσία, να εισπράττει τα συμπληρωματικά τέλη, καθώς και τα σχετικά με την εν λόγω είσπραξη έξοδα, και να επισπεύδει προς τούτο δικαστική διαδικασία (πρβλ. αποφάσεις της 12ης Σεπτεμβρίου 2013, Sunico κ.λπ., C‑49/12, EU:C:2013:545, σκέψη 39· της 9ης Μαρτίου 2017, Pula Parking, C‑551/15, EU:C:2017:193, σκέψη 37, και της 25ης Μαρτίου 2021, Obala i lučice, C‑307/19, EU:C:2021:236, σκέψη 71).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνεπώς, ούτε η έννομη σχέση μεταξύ των διαδίκων σε δίκη επί αγωγής όπως αυτή της κύριας δίκης ούτε η βάση και ο τρόπος άσκησης της εν λόγω αγωγής μπορούν να θεωρηθούν ενδεικτικά της άσκησης προνομιών δημόσιας εξουσίας κατά την έννοια του δικαίου της Ένωσης και, ως εκ τούτου, μια τέτοιου είδους αγωγή εμπίπτει στην έννοια των «αστικών και εμπορικών υποθέσεων» κατά το άρθρο 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1215/2012 και καλύπτεται από το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των παρατηρήσεων που προεκτέθηκαν, στο προδικαστικό ερώτημα που υπέβαλε το αιτούν δικαστήριο πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι, κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού 1215/2012, εμπίπτει στην έννοια των «αστικών και εμπορικών υποθέσεων», όπως χρησιμοποιείται στη διάταξη αυτή, η αγωγή για την είσπραξη τέλους σχετικού με τη χρήση οδού με διόδια, που ασκείται από εταιρία εξουσιοδοτημένη δυνάμει του νόμου, ο οποίος χαρακτηρίζει τη σχέση που δημιουργείται από την εν λόγω χρήση ως σχέση ιδιωτικού δικαίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-67" title="page-1">
      Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (έκτο τμήμα) αποφαίνεται:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-68" title="page-1">
      Κατ’ ορθή ερμηνεία του άρθρου 1, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2012, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, εμπίπτει στην έννοια των «αστικών και εμπορικών υποθέσεων», όπως χρησιμοποιείται στη διάταξη αυτή, η αγωγή για την είσπραξη τέλους σχετικού με τη χρήση οδού με διόδια, που ασκείται από εταιρία εξουσιοδοτημένη δυνάμει του νόμου, ο οποίος χαρακτηρίζει τη σχέση που δημιουργείται από την εν λόγω χρήση ως σχέση ιδιωτικού δικαίου.
    </p>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-69" title="page-1">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</p>
</body>
</html>
