<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-607/19</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CJ0607</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:1044">EU:C:2020:1044</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>9</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">wyrok z dnia <DATE ISO="20201217">17.12.2020 r.</DATE> – sprawa C‑607/19</HT></P><P><HT TYPE="SC">Husqvarna</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (piąta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20201217">17 grudnia 2020 r.</DATE><NOTE NUMBERING="STAR" TYPE="FOOTNOTE" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN=""><KEYWORD>Odesłanie prejudycjalne</KEYWORD><KEYWORD>Znaki towarowe Unii Europejskiej</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (WE) nr 207/2009</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 51 ust. 1 lit. a)</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 55 ust. 1</KEYWORD><KEYWORD>Wygaśnięcie praw związanych z unijnym znakiem towarowym</KEYWORD><KEYWORD>Unijny znak towarowy, który nie był rzeczywiście używany przez nieprzerwany okres pięciu lat</KEYWORD><KEYWORD>Upływ okresu pięciu lat</KEYWORD><KEYWORD>Data oceny</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C‑607/19</P><P>mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Bundesgerichtshof (federalny trybunał sprawiedliwości, Niemcy) postanowieniem z dnia <DATE ISO="20190606">6 czerwca 2019 r.</DATE>, które wpłynęło do Trybunału w dniu <DATE ISO="20190812">12 sierpnia 2019 r.</DATE>, w postępowaniu:</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Husqvarna AB</HT></P></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Lidl Digital International GmbH &amp; Co. KG</HT>, dawniej Lidl E-Commerce International GmbH &amp; Co. KG,</P></DEFENDANTS></PARTIES><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (piąta izba),</P><P>w składzie: E. Regan, prezes izby, M. Ilešič, E. Juhász (sprawozdawca), C. Lycourgos i I. Jarukaitis, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: E. Tanchev,</P><P>sekretarz: A. Calot Escobar,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania,</VISA></GR.VISA><GR.CONSID><CONSID><P>rozważywszy uwagi, które przedstawili:</P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>w imieniu Husqvarna AB – A. von Mühlendahl, C. Eckhartt i P. Böhner, Rechtsanwälte,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Lidl Digital International GmbH &amp; Co. KG, dawniej Lidl E‑Commerce International GmbH &amp; Co. KG – M. Wolter i A. Berger, Rechtsanwälte,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu rządu włoskiego – G. Palmieri, w charakterze pełnomocnika, którą wspierał A. Peluso, avvocato dello Stato,</P></ITEM><ITEM><P>w imieniu Komisji Europejskiej – É. Gippini Fournier i T. Scharf, w charakterze pełnomocników,</P></ITEM></LIST></CONSID></GR.CONSID><?PAGE NO="2"?><GR.VISA><VISA>podjąwszy, po wysłuchaniu rzecznika generalnego, decyzję o rozstrzygnięciu sprawy bez opinii,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1</NO.P><TXT>Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia <DATE ISO="20090226">26 lutego 2009 r.</DATE> w sprawie [znaku towarowego Unii Europejskiej] (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="078" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2009">Dz.U. 2009, L 78, s. 1</REF.DOC.OJ>) oraz art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia <DATE ISO="20170614">14 czerwca 2017 r.</DATE> w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="154" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2017">Dz.U. 2017, L 154, s. 1</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2</NO.P><TXT>Wniosek ten złożono w ramach sporu pomiędzy Husqvarna AB a Lidl Digital International GmbH &amp; Co. KG, dawniej Lidl E‑Commerce International GmbH &amp; Co. KG (zwanym dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>Lidlem<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>), dotyczącego powództwa o stwierdzenie naruszenia unijnego znaku towarowego wniesionego przez Husqvarnę przeciwko Lidlowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Ramy prawne</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie nr 207/2009</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3</NO.P><TXT>Motyw 3 rozporządzenia nr 207/2009 ma następujące brzmienie:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><CONSID><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Dla kontynuowania wymienionych celów [Unii] wydaje się niezbędne ustanowienie przepisów [Unii] dla znaków towarowych, na podstawie których przedsiębiorstwa mogą otrzymać w ramach jednolitego postępowania [unijne] znaki towarowe, którym przyznano jednolitą ochronę i które wywołują jednolite skutki na całym terytorium [Unii]. Tak wyrażona zasada jednolitego charakteru [unijnego] znaku towarowego ma mieć zastosowanie, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</P></CONSID></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4</NO.P><TXT>Artykuł 1 wspomnianego rozporządzenia, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>[Unijny] znak towarowy<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="201D" ID="QE0003"/>, stanowi w ust. 2:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>[Unijny] znak towarowy ma charakter jednolity. Wywołuje on ten sam skutek w całej [Unii]: może on być zarejestrowany, zbyty, być przedmiotem zrzeczenia się lub decyzji stwierdzającej wygaśnięcie praw właściciela znaku lub unieważnienie znaku, a jego używanie może być zakazane jedynie w odniesieniu do całej [Unii]. Zasadę tę stosuje się, jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="201D" ID="QE0004"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 14 tego rozporządzenia, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0005" ID="QS0005"/>Uzupełniające stosowanie prawa krajowego odnoszącego się do naruszenia<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="201D" ID="QE0005"/>, stanowi w ust. 3:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0006" ID="QS0006"/>Mające zastosowanie przepisy proceduralne ustala się zgodnie z przepisami tytułu X<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="201D" ID="QE0006"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6</NO.P><TXT>Tytuł VI rozporządzenia nr 207/2009, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0007" ID="QS0007"/>Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="201D" ID="QE0007"/>, zawiera sekcję 2, dotyczącą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0008" ID="QS0008"/>[p]odstaw wygaśnięcia<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>, której art. 51, również zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0009" ID="QS0009"/>Podstawy wygaśnięcia<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/>, przewiduje w ust. 1:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0010" ID="QS0010"/>Wygaśnięcie prawa właściciela [unijnego] znaku towarowego stwierdza się na podstawie wniosku do Urzędu [Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)] lub roszczenia wzajemnego w postępowaniu w sprawie naruszenia:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>w przypadku gdy w okresie pięciu lat znak towarowy nie był rzeczywiście używany w [Unii] w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, i że [gdy] nie istnieją usprawiedliwione powody nieużywania; jednakże żadna osoba nie może występować z roszczeniem<?PAGE NO="3"?> w celu stwierdzenia wygaśnięcia praw właściciela do [unijnego] znaku towarowego, w przypadku gdy w okresie między upływem pięcioletniego terminu i wniesieniem wniosku lub roszczenia wzajemnego rzeczywiste używanie znaku towarowego zostało rozpoczęte lub wznowione; jednakże rozpoczęcie lub wznowienie używania znaku w okresie trzech miesięcy przed złożeniem wniosku lub roszczenia wzajemnego, rozpoczynającym się po upływie nieprzerwanego okresu pięciu lat nieużywania, nie jest uwzględniane w przypadku gdy przygotowania do rozpoczęcia lub wznowienia używania znaku mają miejsce dopiero wówczas, gdy właściciel znaku dowiedział się, że wniosek lub roszczenie wzajemne mogą być wniesione;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>w przypadku gdy w wyniku działania lub braku działania właściciela znak towarowy stał się nazwą zwykle używaną w obrocie dla towaru lub usługi, w odniesieniu do których jest zarejestrowany;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>w przypadku gdy w wyniku używania przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą w odniesieniu do towarów lub usług, dla których ten znak towarowy jest zarejestrowany, znak towarowy może wprowadzić w błąd opinię publiczną, w szczególności w zakresie charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego tych towarów lub usług<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7</NO.P><TXT>Ów tytuł VI obejmuje także sekcję 4, zatytułowaną <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0011" ID="QS0011"/>Skutki wygaśnięcia oraz unieważnienia<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/>, która zawiera art. 55, również zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0012" ID="QS0012"/>Skutki wygaśnięcia oraz unieważnienia<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/>, który w ust. 1 stanowi:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0013" ID="QS0013"/>Uważa się, że [unijny] znak towarowy od daty złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia lub roszczenia wzajemnego nie powoduje skutków określonych w niniejszym rozporządzeniu w zakresie, w jakim stwierdzono wygaśnięcie praw właściciela. Na wniosek jednej ze stron może zostać ustalona w decyzji data wcześniejsza, z jaką wystąpiła jedna z podstaw stwierdzenia wygaśnięcia<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="201D" ID="QE0013"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8</NO.P><TXT>Tytuł X wspomnianego rozporządzenia, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0014" ID="QS0014"/>Jurysdykcja oraz postępowanie w przypadku powództw odnoszących się do [unijnych] znaków towarowych<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="201D" ID="QE0014"/>, zawiera sekcję 2, odnoszącą się do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0015" ID="QS0015"/>[sporów] dotycząc[ych] naruszenia oraz ważności [unijnych] znaków towarowych<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="201D" ID="QE0015"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9</NO.P><TXT>Sekcja ta zawiera między innymi art. 101, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0016" ID="QS0016"/>Prawo właściwe<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="201D" ID="QE0016"/>, zgodnie z którym:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="101.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0017" ID="QS0017"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Sądy w sprawach [unijnych] znaków towarowych stosują przepisy niniejszego rozporządzenia.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="101.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>We wszystkich sprawach nieobjętych zakresem niniejszego rozporządzenia sąd w sprawach [unijnych] znaków towarowych stosuje przepisy swojego ustawodawstwa krajowego, w tym również swojego prawa prywatnego międzynarodowego.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="101.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, sąd w sprawach [unijnych] znaków towarowych stosuje przepisy proceduralne odnoszące się do tego samego rodzaju powództwa jak w przypadku krajowego znaku towarowego w państwie członkowskim, w którym ma swoją siedzibę<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="201D" ID="QE0017"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Rozporządzenie 2017/1001</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10</NO.P><TXT>Zgodnie z motywem 24 rozporządzenia 2017/1001:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0018" ID="QS0018"/>Nie istnieje uzasadnienie dla ochrony unijnych znaków towarowych lub ochrony przeciwko nim wszelkich znaków zarejestrowanych przed nimi, chyba że te znaki towarowe są rzeczywiście używane<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="201D" ID="QE0018"/>.</P></QUOT.S></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11</NO.P><TXT>Artykuł 17 tego rozporządzenia, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0019" ID="QS0019"/>Uzupełniające stosowanie prawa krajowego odnoszącego się do naruszenia<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="201D" ID="QE0019"/>, stanowi w ust. 3:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0020" ID="QS0020"/>Mające zastosowanie przepisy proceduralne ustala się zgodnie z przepisami rozdziału X<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="201D" ID="QE0020"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12</NO.P><TXT>Rozdział VI wspomnianego rozporządzenia, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0021" ID="QS0021"/>Zrzeczenie się, wygaśnięcie i unieważnienie<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="201D" ID="QE0021"/>, zawiera sekcję 2, dotyczącą <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0022" ID="QS0022"/>[p]odstaw wygaśnięcia<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="201D" ID="QE0022"/>, której art. 58, również zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0023" ID="QS0023"/>Podstawy wygaśnięcia<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="201D" ID="QE0023"/>, przewiduje w ust. 1:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0024" ID="QS0024"/>Wygaśnięcie prawa właściciela unijnego znaku towarowego stwierdza się na podstawie wniosku do [EUIPO] lub roszczenia wzajemnego w postępowaniu w sprawie naruszenia:</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>w przypadku gdy w okresie pięciu lat znak towarowy nie był rzeczywiście używany w Unii w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, i że [gdy] nie istnieją usprawiedliwione powody nieużywania; jednakże żadna osoba nie może występować z roszczeniem w celu stwierdzenia wygaśnięcia praw właściciela do unijnego znaku towarowego, w przypadku gdy w okresie między upływem pięcioletniego terminu i wniesieniem wniosku lub roszczenia wzajemnego rzeczywiste używanie znaku towarowego zostało rozpoczęte lub wznowione; jednakże rozpoczęcie lub wznowienie używania znaku w okresie trzech miesięcy przed złożeniem wniosku lub roszczenia wzajemnego, rozpoczynającym się po upływie nieprzerwanego okresu pięciu lat nieużywania, nie jest uwzględniane, w przypadku gdy przygotowania do rozpoczęcia lub wznowienia używania znaku mają miejsce dopiero wówczas, gdy właściciel znaku dowiedział się, że wniosek lub roszczenie wzajemne mogą być wniesione;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>w przypadku gdy w wyniku działania lub braku działania właściciela znak towarowy stał się nazwą zwykle używaną w obrocie dla towaru lub usługi, w odniesieniu do których jest zarejestrowany;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>w przypadku gdy w wyniku używania przez właściciela znaku towarowego lub za jego zgodą w odniesieniu do towarów lub usług, dla których ten znak towarowy jest zarejestrowany, znak towarowy może wprowadzić w błąd opinię publiczną, w szczególności w zakresie charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego tych towarów lub usług<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="201D" ID="QE0024"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13</NO.P><TXT>Rozdział X tego rozporządzenia, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0025" ID="QS0025"/>Jurysdykcja oraz postępowanie w przypadku powództw odnoszących się do unijnych znaków towarowych<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="201D" ID="QE0025"/>, zawiera sekcję 2, odnoszącą się do <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0026" ID="QS0026"/>[sporów] dotycząc[ych] naruszenia oraz [ważności] unijnych znaków towarowych<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="201D" ID="QE0026"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14</NO.P><TXT>Sekcja ta zawiera między innymi art. 129 rozporządzenia 2017/1001, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0027" ID="QS0027"/>Prawo właściwe<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="201D" ID="QE0027"/>, zgodnie z którym:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="129.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0028" ID="QS0028"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Sądy w sprawach unijnych znaków towarowych stosują przepisy niniejszego rozporządzenia.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="129.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>We wszystkich sprawach dotyczących znaków towarowych nieobjętych niniejszym rozporządzeniem odpowiedni sąd w sprawach unijnych znaków towarowych stosuje prawo krajowe mające zastosowanie.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="129.003"><NO.PARAG>3.</NO.PARAG><ALINEA>Jeżeli niniejsze rozporządzenie nie stanowi inaczej, sąd w sprawach unijnych znaków towarowych stosuje przepisy proceduralne odnoszące się do tego samego rodzaju powództwa jak w przypadku krajowego znaku towarowego w państwie członkowskim, w którym ma swoją siedzibę<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="201D" ID="QE0028"/>.</ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15</NO.P><TXT>Artykuły 211 i 212 tego rozporządzenia, zatytułowane odpowiednio <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0029" ID="QS0029"/>Uchylenie<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="201D" ID="QE0029"/> i <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0030" ID="QS0030"/>Wejście w życie<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="201D" ID="QE0030"/>, przewidują, że rozporządzenie nr 207/2009 traci moc oraz że rozporządzenie 2017/1001 wejdzie w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w <HT TYPE="ITALIC">Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej</HT>, czyli w dniu <DATE ISO="20170706">6 lipca 2017 r.</DATE>, i że będzie ono stosowane od dnia <DATE ISO="20171001">1 października 2017 r.</DATE></TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Prawo niemieckie</HT></HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16</NO.P><TXT>Paragraf 25 ust. 2 zdanie pierwsze Gesetz über den Schutz von Marken und sonstigen Kennzeichen (ustawy o ochronie znaków towarowych i innych oznaczeń) z dnia <DATE ISO="19941025">25 października 1994 r.</DATE> (BGBl. 1994 I, s. 3082, zwanej dalej <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0031" ID="QS0031"/>MarkenG<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="201D" ID="QE0031"/>) stanowi, że jeśli chodzi o zarzut wygaśnięcia prawa<?PAGE NO="5"?> w postępowaniu pięcioletni termin używania należy obliczać, uwzględniając datę wniesienia powództwa. Jeżeli jednak okres nieużywania kończy się dopiero po wniesieniu powództwa, zgodnie z § 25 ust. 2 zdanie drugie MarkenG przy obliczaniu należy uwzględnić datę zamknięcia rozprawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17</NO.P><TXT>Paragraf 55 ust. 3 zdanie drugie MarkenG przewiduje, że w przypadku powództwa wniesionego przez właściciela wcześniejszego zarejestrowanego znaku towarowego, w razie zarzutu podniesionego przez pozwanego, bierze się pod uwagę, jeśli chodzi o kwestię nieużywania, okres pięciu lat liczony od chwili zamknięcia rozprawy.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Postępowanie główne i pytania prejudycjalne</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18</NO.P><TXT>Husqvarna produkuje sprzęt i urządzenia do pielęgnacji ogrodów i krajobrazu. Jest ona właścicielem trójwymiarowego unijnego znaku towarowego, zarejestrowanego w dniu <DATE ISO="20000126">26 stycznia 2000 r.</DATE> pod numerem 456244 dla produktu <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0032" ID="QS0032"/>zraszacz do nawadniania<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="201D" ID="QE0032"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19</NO.P><TXT>Lidl oferował w sprzedaży od lipca 2014 r. do stycznia 2015 r. zestaw spiralnych węży ogrodowych, składający się z węża spiralnego, zraszacza do nawadniania i tulei złącza służącej do podłączenia węża.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20</NO.P><TXT>Husqvarna, uznawszy, że produkt sprzedawany przez Lidla stanowił naruszenie znaku towarowego, którego była właścicielem, wniosła przeciwko Lidlowi do Landgericht Düsseldorf (sądu krajowego w Düsseldorfie, Niemcy) powództwo o stwierdzenie naruszenia, żądając w szczególności zaniechania naruszenia i zasądzenia odszkodowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21</NO.P><TXT>Lidl wniósł, w ramach powództwa wzajemnego, o stwierdzenie wygaśnięcia praw Husqvarny związanych ze znakiem towarowym rozpatrywanym w postępowaniu głównym w związku z nieużywaniem tego znaku.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22</NO.P><TXT>Landgericht Düsseldorf (sąd krajowy w Düsseldorfie) uwzględnił żądania Husqvarny, o których mowa w pkt 20 niniejszego wyroku, i oddalił powództwo wzajemne wniesione przez Lidla.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23</NO.P><TXT>Lidl wniósł apelację od wyroku tego sądu do Oberlandesgericht Düsseldorf (wyższego sądu krajowego w Düsseldorfie, Niemcy), który po ostatniej rozprawie, która odbyła się przed nim w dniu <DATE ISO="20171024">24 października 2017 r.</DATE>, uchylił wspomniany wyrok i stwierdził wygaśnięcie praw Husqvarny związanych ze znakiem towarowym rozpatrywanym w postępowaniu głównym ze skutkiem od dnia <DATE ISO="20170531">31 maja 2017 r.</DATE></TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24</NO.P><TXT>W tym celu Oberlandesgericht Düsseldorf (wyższy sąd krajowy w Düsseldorfie) uznał, że datą właściwą do obliczenia nieprzerwanego okresu nieużywania nie była data, w której Lidl wytoczył powództwo wzajemne, to znaczy wrzesień 2015 r., lecz data ostatniej rozprawy przed nim, która odbyła się w dniu <DATE ISO="20171024">24 października 2017 r.</DATE> Sąd ten stwierdził, że od maja 2012 r. przestano sprzedawać towary chronione rozpatrywanym w postępowaniu głównym znakiem towarowym, z czego należy wywnioskować, że w dniu wniesienia powództwa wzajemnego o stwierdzenie wygaśnięcia praw nieprzerwany okres pięciu lat przewidziany w art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 jeszcze nie upłynął, podczas gdy okres ten upłynął w dniu tej ostatniej rozprawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25</NO.P><TXT>Husqvarna wniosła skargę rewizyjną do sądu odsyłającego, Bundesgerichtshof (federalnego trybunału sprawiedliwości, Niemcy).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26</NO.P><TXT>Ów sąd uważa, że rozstrzygnięcie zawisłego przed nim sporu zależy przede wszystkim od odpowiedzi na pytanie, czy ustalenia daty mającej znaczenie dla obliczenia okresu pięciu lat, o którym mowa w art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 i w art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001, należy dokonać w oparciu o te rozporządzenia, a następnie – jeśli tak właśnie jest – od ustalenia tej daty.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="6"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27</NO.P><TXT>Twierdzi on, że ani art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009, ani art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001 nie wskazują daty, którą należy uwzględnić do celów obliczenia pięcioletniego okresu nieużywania przewidzianego w tych przepisach, w sytuacji gdy żądanie stwierdzenia wygaśnięcia praw związanych z odnośnym unijnym znakiem towarowym przedstawiono w ramach powództwa wzajemnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28</NO.P><TXT>W tym względzie sąd odsyłający uważa, że kwestia ta ma charakter proceduralny i że wobec braku jakichkolwiek uściśleń w rozporządzeniu nr 207/2009 i w rozporządzeniu 2017/1001 podlega ona prawu krajowemu. Ocena ta wynika z art. 14 ust. 3 w związku z art. 101 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 oraz z art. 17 ust. 3 w związku z art. 129 ust. 3 rozporządzenia 2017/1001, jak wynika z wyroku z dnia <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160622">22 czerwca 2016 r.</DATE>, <NAME.CASE>Nikolajeva</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑280/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:467">EU:C:2016:467</NO.ECLI>, pkt <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29</NO.P><TXT>Sąd odsyłający wskazuje, że zgodnie z niemieckimi przepisami dotyczącymi postępowania cywilnego sąd powinien oprzeć swoje orzeczenie na wszystkich argumentach i okolicznościach faktycznych podniesionych przed datą zamknięcia ostatniej rozprawy. W przypadku zarzutu wygaśnięcia praw podniesionego w postępowaniu w sprawie naruszenia niemieckie prawo znaków towarowych przewiduje w § 25 ust. 2 zdanie pierwsze MarkenG, że pięcioletni termin używania należy obliczać, uwzględniając datę wniesienia powództwa. Jeżeli jednak okres nieużywania kończy się dopiero po wniesieniu powództwa, zgodnie z § 25 ust. 2 zdanie drugie MarkenG przy obliczaniu należy uwzględnić datę zamknięcia rozprawy. Ponadto § 55 ust. 3 zdanie drugie MarkenG przewiduje, że jeśli chodzi o powództwo o unieważnienie prawa do znaku towarowego z powodu istnienia wcześniejszego znaku towarowego, właściciel znaku towarowego, w razie podniesienia zarzutu przez pozwanego, musi udowodnić, że ów znak był używany w ciągu ostatnich pięciu lat przed zakończeniem rozprawy.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30</NO.P><TXT>W przypadku udzielenia odpowiedzi, że zarówno rozporządzenie nr 207/2009, jak i rozporządzenie 2017/1001 określają datę, w której powinno się oceniać upływ terminu pięciu lat, sąd odsyłający uważa, że należy wziąć pod uwagę ostatnią rozprawę, która odbyła się przed sądem apelacyjnym.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31</NO.P><TXT>W tym względzie wskazuje on, że takie rozwiązanie znajduje potwierdzenie w motywie 24 rozporządzenia 2017/1001, zgodnie z którym ochrona unijnych znaków towarowych jest uzasadniona tylko wtedy, gdy są one rzeczywiście używane. Sąd odsyłający dodaje, że uwzględnienie daty ostatniej rozprawy w celu obliczenia pięcioletniego okresu nieużywania unijnego znaku towarowego odpowiada wymogowi ekonomii procesowej w zakresie, w jakim podmiot wnoszący powództwo wzajemne nie byłby zobowiązany do wniesienia nowego powództwa, w przypadku gdyby upływ wspomnianego okresu nastąpił w toku postępowania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32</NO.P><TXT>W tych okolicznościach Bundesgerichtshof (federalny trybunał sprawiedliwości) postanowił zawiesić postępowanie i zwrócić się do Trybunału z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0033" ID="QS0033"/>1)</NO.P><TXT>Czy ustalenia chwili, która ma znaczenie dla obliczenia okresu nieużywania w ramach stosowania art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia [nr 207/2009] i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia [2017/1001], należy dokonywać w oparciu o przepisy tych rozporządzeń, w wypadku, gdy roszczenie wzajemne o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do unijnego znaku towarowego zgłoszone zostało przed upływem pięcioletniego okresu nieużywania?</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>W wypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze: czy dla celów obliczania pięcioletniego okresu nieużywania, o którym mowa w art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia [nr 207/2009] i art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia [2017/1001], należy odnieść się do daty wystąpienia z roszczeniem wzajemnym czy też do daty ostatniej rozprawy w instancji odwoławczej – w przypadku gdy roszczenie wzajemne o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do unijnego znaku towarowego zostało wniesione przed upływem pięcioletniego okresu nieużywania?<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="201D" ID="QE0033"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="7"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie pytań prejudycjalnych</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33</NO.P><TXT>Poprzez dwa pytania, które należy rozpatrzyć łącznie, sąd odsyłający dąży w istocie do ustalenia, czy w przypadku roszczenia wzajemnego o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku, takiego jak roszczenie przewidziane w art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 i w art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2017/1001, data, którą należy uwzględnić w celu ustalenia, czy upłynął nieprzerwany okres pięciu lat wskazany w tych przepisach, jest przewidziana w owych rozporządzeniach, a jeśli tak, to jaka jest ta data.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34</NO.P><TXT>Na wstępie należy zauważyć, że art. 101 rozporządzenia nr 207/2009, zatytułowany <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0034" ID="QS0034"/>Prawo właściwe<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="201D" ID="QE0034"/>, przewiduje przede wszystkim w ust. 1, że sądy właściwe w sprawach unijnych znaków towarowych stosują przepisy tego rozporządzenia. Następnie art. 101 ust. 2 omawianego rozporządzenia stanowi, że w sprawach dotyczących znaków towarowych nieobjętych zakresem tego rozporządzenia sąd właściwy w sprawach unijnych znaków towarowych stosuje przepisy swojego ustawodawstwa krajowego, w tym również swojego prawa prywatnego międzynarodowego. Wreszcie art. 101 ust. 3 rozporządzenia nr 207/2009 wskazuje, że jeżeli rzeczone rozporządzenie nie stanowi inaczej, sąd właściwy w sprawach unijnych znaków towarowych stosuje przepisy proceduralne odnoszące się do tego samego rodzaju powództwa jak w przypadku krajowego znaku towarowego w państwie członkowskim, w którym ma swoją siedzibę.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35</NO.P><TXT>Co się tyczy wygaśnięcia, art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 stanowi, że wygaśnięcie prawa właściciela unijnego znaku towarowego stwierdza się między innymi na podstawie roszczenia wzajemnego w postępowaniu w sprawie naruszenia, jeżeli w nieprzerwanym okresie pięciu lat znak towarowy nie był rzeczywiście używany w Unii w odniesieniu do towarów lub usług, dla których został on zarejestrowany, i jeżeli nie istnieją usprawiedliwione powody nieużywania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36</NO.P><TXT>Jak wskazuje sąd odsyłający, należy stwierdzić, że rozporządzenie nr 207/2009 nie wskazuje wyraźnie daty właściwej dla obliczenia tego nieprzerwanego okresu pięciu lat.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37</NO.P><TXT>Z przepisów rozporządzenia nr 207/2009 regulujących obowiązujący system wynika jednak, że datą, w której należy ustalić, czy upłynął nieprzerwany okres pięciu lat nieużywania, jest data zgłoszenia odnośnego żądania.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38</NO.P><TXT>W tym względzie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 55 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 207/2009 uważa się, iż od daty złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia lub zgłoszenia roszczenia wzajemnego w postępowaniu w sprawie naruszenia unijny znak towarowy nie powoduje skutków określonych w rozporządzeniu nr 207/2009 w zakresie, w jakim stwierdzono wygaśnięcie praw właściciela, zaś art. 55 ust. 1 zdanie drugie przewiduje, że na wniosek jednej ze stron można ustalić w decyzji datę wcześniejszą, z jaką wystąpiła jedna z podstaw stwierdzenia wygaśnięcia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39</NO.P><TXT>Z art. 55 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 wynika, że wykładnia tego rozporządzenia, zgodnie z którą w przypadku roszczenia wzajemnego o stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku oceny nieprzerwanego okresu pięciu lat nieużywania, o którym mowa w art. 51 ust. 1 lit. a) wspomnianego rozporządzenia, należy dokonać według daty ostatniej rozprawy, byłaby sprzeczna ze skutkami wygaśnięcia przewidzianymi w tym rozporządzeniu.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40</NO.P><TXT>Po pierwsze, jak orzekł bowiem Oberlandesgericht Düsseldorf (wyższy sąd krajowy w Düsseldorfie) w ramach sporu w postępowaniu głównym, ocena w dniu ostatniej rozprawy prowadziłaby do tego, że wygaśnięcie praw stanie się skuteczne od dnia, w toku postępowania, w którym przesłanki określone w art. 51 ust. 1 lit. a) zostaną spełnione, mimo że przesłanki te nie będą spełnione w chwili zgłoszenia roszczenia wzajemnego.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41</NO.P><TXT>W tym względzie należy zauważyć, że o ile art. 55 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 przewiduje, iż w drodze wyjątku skutki wygaśnięcia można ustalić na dzień wcześniejszy niż dzień zgłoszenia roszczenia wzajemnego, o tyle nie daje on takiej możliwości w odniesieniu do daty późniejszej niż data zgłoszenia tego roszczenia wzajemnego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42</NO.P><TXT>Po drugie, można by przyjąć, że uznanie zasadności roszczenia wzajemnego od daty późniejszej niż data jego zgłoszenia nie ma wpływu na fakt, iż uważa się, że od daty tego zgłoszenia unijny znak towarowy nie wywiera skutków przewidzianych w rozporządzeniach dotyczących unijnego znaku towarowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43</NO.P><TXT>Nie można jednak przyjąć wykładni rozporządzenia nr 207/2009, zgodnie z którą w sytuacji gdy roszczenie wzajemne zgłoszono przed upływem pięcioletniego okresu nieużywania, wygaśnięcie mogłoby wywoływać skutki w odniesieniu do okresu, w którym przesłanki stwierdzenia podstawy tego wygaśnięcia, o której mowa w art. 51 ust. 1 lit. a) rozpatrywanego rozporządzenia, nie były jeszcze spełnione.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44</NO.P><TXT>W konsekwencji ze skutków wygaśnięcia przewidzianych w art. 55 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 wynika, że to w dniu zgłoszenia roszczenia wzajemnego należy zbadać, czy upłynął nieprzerwany okres pięciu lat nieużywania znaku towarowego, który stanowi jedną z okoliczności pozwalających na stwierdzenie wygaśnięcia prawa do znaku, przewidzianych w art. 51 ust. 1 tego rozporządzenia. Roszczenie może zostać uwzględnione tylko wtedy, gdy w takiej dacie stwierdzono tę okoliczność.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45</NO.P><TXT>Ponadto nie można uwzględnić argumentu, zgodnie z którym w celu dokonania oceny, czy upłynął nieprzerwany okres pięciu lat nieużywania przewidziany w art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009, należy wziąć pod uwagę datę ostatniej rozprawy w postępowaniu odwoławczym, ponieważ wybór ten odpowiada celowi polegającemu na ochronie znaków towarowych wyłącznie wtedy, gdy są one rzeczywiście używane, oraz celowi polegającemu na zapewnieniu skuteczności postępowań.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46</NO.P><TXT>Przyjmując bowiem kryterium stanowiące odstępstwo od kryterium wynikającego z właściwych przepisów tego rozporządzenia, takie rozumowanie mogłoby naruszać cel zamierzony przez prawodawcę Unii, którym zgodnie z motywem 3 i art. 1 rozporządzenia nr 207/2009 jest zapewnienie jednolitego charakteru unijnego znaku towarowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47</NO.P><TXT>Taki jednolity charakter mógłby zatem zostać podważony, gdyby zakres ochrony znaku towarowego, z którego właściciel tego znaku korzysta na podstawie prawa Unii, mógł być różny w ramach roszczeń wzajemnych o stwierdzenie wygaśnięcia praw, zgodnie z przepisami proceduralnymi właściwymi państwom członkowskim, w których zgłaszane są te roszczenia.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48</NO.P><TXT>W szczególności, jak wskazały w swoich uwagach rząd włoski i Komisja Europejska, zasadność roszczenia wzajemnego o stwierdzenie wygaśnięcia praw z powodu upływu pięcioletniego okresu nieużywania unijnego znaku towarowego nie może zależeć od czasu trwania postępowania krajowego.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49</NO.P><TXT>W zakresie, w jakim przedstawione pytania dotyczą również wykładni rozporządzenia 2017/1001, należy przypomnieć, jak wynika z pkt 44 niniejszego wyroku, że to w dniu zgłoszenia roszczenia wzajemnego w ramach postępowania w sprawie naruszenia należy ustalić, czy upłynął nieprzerwany okres pięciu lat nieużywania unijnego znaku towarowego. Ponieważ w sprawie w postępowaniu głównym roszczenie wzajemne zgłoszono w dniu, w którym rozporządzenie nr 207/2009 wciąż obowiązywało, odpowiedzi na przedstawione pytania należy udzielić wyłącznie w kontekście tego rozporządzenia.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50</NO.P><TXT>W świetle powyższych rozważań na zadane pytania należy odpowiedzieć, iż art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 207/2009 powinno się interpretować w ten sposób, że w przypadku roszczenia wzajemnego o stwierdzenie wygaśnięcia praw związanych z unijnym znakiem towarowym datą, którą należy uwzględnić w celu ustalenia, czy upłynął nieprzerwany okres pięciu lat przewidziany w tym przepisie, jest data zgłoszenia tego roszczenia.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">W przedmiocie kosztów</HT></P></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51</NO.P><TXT>Dla stron w postępowaniu głównym niniejsze postępowanie ma charakter incydentalny, dotyczy bowiem kwestii podniesionej przed sądem odsyłającym, do niego zatem należy rozstrzygnięcie o kosztach. Koszty poniesione w związku z przedstawieniem uwag Trybunałowi, inne niż koszty stron w postępowaniu głównym, nie podlegają zwrotowi.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO>Z powyższych względów Trybunał (piąta izba) orzeka, co następuje:</INTRO><P><HT TYPE="BOLD">Artykuł 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia <DATE ISO="20090226">26 lutego 2009 r.</DATE> w sprawie [znaku towarowego Unii Europejskiej] należy interpretować w ten sposób, że w przypadku roszczenia wzajemnego o stwierdzenie wygaśnięcia praw związanych z unijnym znakiem towarowym datą, którą należy uwzględnić w celu ustalenia, czy upłynął nieprzerwany okres pięciu lat przewidziany w tym przepisie, jest data zgłoszenia tego roszczenia.</HT></P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>