<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ2004PLB.1101119701.case.xml"><NO.CASE>C-126/03</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62003J0126</NO.CELEX><NO.SEQ>0007.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>11209</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>11219</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>11</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20041118">18.11.2004 r.</DATE> — SPRAWA C-126/03</LEFT><RIGHT>KOMISJA PRZECIWKO NIEMCOM</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Trybunału</HT> (pierwsza izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20041118">18 listopada 2004 r.</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Język postępowania: niemiecki.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie C-126/03</P><P>mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie, na podstawie art. 226 WE, uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego, wniesioną w dniu <DATE ISO="20030320">20 marca 2003 r.</DATE>,</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Komisja Wspólnot Europejskich,</HT> reprezentowana przez K. Wiednera, działającego w charakterze pełnomocnika, z adresem do doręczeń w Luksemburgu,</P><PARTY.STATUS>strona skarżąca,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Republice Federalnej Niemiec,</HT> reprezentowanej przez W.-D. Plessinga, działającego w charakterze pełnomocnika, wspieranego przez H.-J. Prießa, Rechtsanwalt,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="I-11210"?><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>TRYBUNAŁ (pierwsza izba),</P><P>w składzie: P. Jann (sprawozdawca), prezes izby, A. Rosas, R. Silva de Lapuerta, K. Lenaerts i K. Schiemann, sędziowie,</P><P>rzecznik generalny: L. A. Geelhoed,</P><P>sekretarz: H. von Holstein, zastępca sekretarza,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając procedurę pisemną i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20040526">26 maja 2004 r.</DATE>,</VISA><VISA>po zapoznaniu się z opinią rzecznika generalnego na posiedzeniu w dniu <DATE ISO="20040624">24 czerwca 2004</DATE> r,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL><P>wydaje następujący</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Wyrok</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>W swojej skardze Komisja Wspólnot Europejskich wnosi o stwierdzenie przez Trybunał, iż, ze względu na fakt, że miasto Monachium (Niemcy) udzieliło<?PAGE NO="I-11211"?> zamówienia odnoszącego się do transportu odpadów między punktami odprowadzania nieczystości w regionie Donauwald a elektrociepłownią Monachium Północ z naruszeniem zasad proceduralnych ustalonych w art. 8 dyrektywy Rady 92/50/EWG z dnia <DATE ISO="19920618">18 czerwca 1992 r.</DATE> odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="209" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="1">Dz.U. L 209, str. 1</REF.DOC.OJ>) w związku z art. 11 ust. 1 tej dyrektywy, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy wspomnianej dyrektywy.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Ramy prawne</P></TI></TITLE><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 1 lit. a) dyrektywy 92/50 <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>zamówienia publiczne na usługi<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/> oznaczają <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>umowy o charakterze odpłatnym, zawierane na piśmie pomiędzy usługodawcą a instytucją zamawiającą<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/> z wyłączeniem umów wymienionych w ppkt i)—ix) tego przepisu.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 1 lit. b) tej dyrektywy <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>instytucje zamawiające<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/> oznaczają <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>państwo, jednostki samorządu terytorialnego, podmioty prawa publicznego, związki zawarte przez co najmniej jedną taką jednostkę lub podmiot prawa publicznego<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Na mocy art. 8 dyrektywy 92/50 <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>zamówień, których przedmiotem są usługi wymienione w załączniku IA, udziela się zgodnie z przepisami tytułów III—VI<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11212"?><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Artykuł 11 ust. 1 dyrektywy 92/50 stanowi, że przy udzielaniu zamówień publicznych na usługi instytucje zamawiające stosują procedury otwarte, ograniczone i negocjacyjne, określone odpowiednio w art. 1 lit. d), e) i f) wspomnianej dyrektywy.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Okoliczności faktyczne oraz postępowanie poprzedzające wniesienie skargi</P></TI></TITLE><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>W 1997 r. miasto Monachium, eksploatujące elektrociepłownię Monachium Północ, zawarło umowę z prywatnym przedsiębiorstwem, spółką Rethmann Entsorgungswirtschaft GmbH &amp; Co. KG (zwaną dalej <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>Rethmann<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>), na mocy której zobowiązało się do powierzenia tej spółce transportu odpadów między punktami odprowadzania nieczystości a wspomnianą elektrociepłownią, jeżeli otrzyma ono zamówienie na unieszkodliwianie odpadów w regionie Donauwald, przy czym zamówienie to było przedmiotem zaproszenia do składania ofert, ogłoszonego przez Abfallwirtschaftsgesellschaft Donau-Wald mbH (zwane dalej <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>AWG Donau-Wald<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/>) i miasto Monachium na nie odpowiedziało.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Po otrzymaniu wspomnianego zamówienia miasto Monachium, zgodnie z umową zawartą z Rethmann, powierzyło spółce transport odpadów, przy czym przydzielenie prowadzenia tej działalności odbyło się bez zaproszenia do składania ofert przewidzianego w dyrektywie 92/50.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Po umożliwieniu Republice Federalnej Niemiec przedstawienia swych uwag w tym względzie Komisja w dniu <DATE ISO="20010725">25 lipca 2001 r.</DATE> skierowała do tego Państwa Członkowskiego uzasadnioną opinię, w której zaznaczyła, że zamówienie publiczne<?PAGE NO="I-11213"?> odnoszące się do transportu odpadów między punktami odprowadzania nieczystości w regionie Donauwald a elektrociepłownią Monachium Północ (zwane dalej <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="201E"/>spornym zamówieniem<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="201D"/>) powinno było być przedmiotem zaproszenia do składania ofert opublikowanego w <HT TYPE="ITALIC">Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich,</HT> zgodnie z dyrektywą 92/50. Komisja wezwała to Państwo Członkowskie do wykonania wynikających z prawa wspólnotowego zobowiązań w terminie dwóch miesięcy od doręczenia uzasadnionej opinii. W następstwie odpowiedzi udzielonej przez władze niemieckie w dniu <DATE ISO="20011030">30 października 2001 r.</DATE>, w której zaprzeczyły one istnieniu uchybienia, Komisja wniosła niniejszą skargę.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie skargi</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>W przedmiocie uchybienia</P></TI></TITLE><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Na poparcie swej skargi Komisja podniosła tylko jeden zarzut, u podstaw którego leżało naruszenie art. 8 dyrektywy 92/50 w związku z art. 11 ust. 1 tej dyrektywy, podnoszący, że miasto Monachium nie ogłosiło w odniesieniu do spornego zamówienia zaproszenia do składania ofert.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>W tym względzie należy przypomnieć, że na mocy art. 8 dyrektywy 92/50 w związku z jej art. 11 ust. 1 zamówień publicznych, których przedmiotem są usługi wymienione w załączniku IA, udziela się zgodnie z przepisami tytułów III—VI tej dyrektywy, przy zastosowaniu procedury otwartej, ograniczonej lub negocjacyjnej w rozumieniu tej dyrektywy.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11214"?><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Pojęcie <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="201E"/>zamówienia publiczne na usługi<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="201D"/> zdefiniowane jest w art. 1 lit. a) dyrektywy 92/50, zgodnie z którym są one umowami o charakterze odpłatnym, zawieranymi na piśmie pomiędzy usługodawcą a instytucją zamawiającą.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Pojęcie <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201E"/>instytucja zamawiająca<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/> określone jest w art. 1 lit. b) dyrektywy 92/50 jako <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="201E"/>państwo, jednostki samorządu terytorialnego, podmioty prawa publicznego, związki zawarte przez co najmniej jedną taką jednostkę lub podmiot prawa publicznego<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="201D"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Co za tym idzie, art. 8 dyrektywy 92/50 w związku z art. 1 lit. a) i b) oraz art. 11 ust. 1 tej dyrektywy przewiduje, że umowy o charakterze odpłatnym, zawierane na piśmie pomiędzy usługodawcą a jednostką samorządu terytorialnego powinny stanowić przedmiot procedury otwartej, ograniczonej lub negocjacyjnej w rozumieniu tej dyrektywy, jeżeli ich przedmiotem są usługi wymienione w załączniku IA do tej dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że sporne zamówienie jest zamówieniem publicznym w rozumieniu art. 8 i 11 dyrektywy 92/50, które powinno było być udzielone zgodnie z przepisami tytułów III—VI tej dyrektywy.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Przedmiotem umowy zawartej pomiędzy miastem Monachium i Rethmann, na podstawie której spółka ta zobowiązała się do wykonywania transportu odpadów między punktami odprowadzania nieczystości w regionie Donauwald a elektrociepłownią Monachium Północ, była w istocie jedna z usług objętych załącznikiem IA do wspomnianej dyrektywy, świadczonych przez przedsiębiorstwo jednostce samorządu terytorialnego. Chodzi więc o umowę o charakterze odpłatnym, zawartą na piśmie pomiędzy usługodawcą a instytucją zamawiającą.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11215"?><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>W tym względzie argumentacja przedstawiona przez rząd niemiecki w celu wykazania, że sporne zamówienie nie stanowi zamówienia publicznego w rozumieniu art. 8 i 11 dyrektywy 92/50, nie może zostać przyjęta.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Przede wszystkim rząd niemiecki twierdzi, że jeżeli chodzi o sporne zamówienie, miasto Monachium nie jest <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201E"/>instytucją zamawiającą<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/> w rozumieniu art. 1 lit. b) dyrektywy 92/50 oraz że zamówienie to nie jest <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201E"/>zamówieniem publicznym<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/> w rozumieniu art. 1 lit. a) tej dyrektywy. Zdaniem tego rządu, wspomniane zamówienie nie odnosi się do działalności prowadzonej w ogólnym interesie miasta, lecz niezależnej działalności o charakterze gospodarczym, wyraźnie odrębnej i podlegającej regułom konkurencji, a mianowicie eksploatacji elektrociepłowni Monachium Północ.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>W tym zakresie należałoby udzielić odpowiedzi, że zgodnie z art. 1 lit. b) dyrektywy 92/50 jednostka samorządu terytorialnego z definicji występuje jako instytucja zamawiająca. Z orzecznictwa wynika, że art. 1 lit. a) przedmiotowej dyrektywy nie czyni rozróżnienia pomiędzy zamówieniami udzielanymi przez instytucję zamawiającą w celu wykonania zadań zaspokojenia potrzeb interesu ogólnego oraz tych niemających z nimi związku [zob. analogicznie, w związku z dyrektywą Rady 93/37/EWG z dnia <DATE ISO="19930614">14 czerwca 1993 r.</DATE> dotyczącą koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="199" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="54">Dz.U. L 199, str. 54</REF.DOC.OJ>), wyrok z dnia <DATE ISO="19980115">15 stycznia 1998 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-44/96" YEAR="1998" PAGE.ECR="I-73">C-44/96 Mannesmann Anlagenbau Austria i in., Rec. str. I-73, pkt 32</REF.DOC.ECR>]. Podobnie bez znaczenia jest fakt, że instytucja zamawiająca zamierza występować sama jako usługodawca oraz że przedmiotowe zamówienie ma na celu, w tym kontekście, zlecenie podwykonania części tych działań podmiotowi trzeciemu. Nie jest zatem wykluczone, że decyzja instytucji zamawiającej w sprawie wyboru podmiotu trzeciego oparta jest na względach innych niż gospodarcze. Wynika z tego, że jakikolwiek byłby rodzaj i kontekst spornego zamówienia, stanowi ono <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201E"/>zamówienie publiczne<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/> w rozumieniu art. 1 lit. a) dyrektywy 92/50.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11216"?><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>W przedmiocie argumentu, zgodnie z którym działalność w zakresie transportu odpadów wykonywana przez Rethmann jest ostatecznie przedmiotem dwóch zaproszeń do składania ofert, wystarczy odnotować, że działalność ta jest w rzeczywistości przedmiotem dwóch odrębnych zamówień publicznych — jednego udzielonego przez miasto Monachium, a drugiego dotyczącego bardziej ogólnie unieszkodliwiania odpadów w regionie Donauwald, udzielonego przez AWG Donau-Wald, z których każde powinno być przedmiotem oddzielnego zaproszenia do składania ofert — oraz że stosowanie dyrektywy 92/50 prowadzi więc do poddania usług świadczonych przez Rethmann dwóm kolejnym zaproszeniom do składania ofert.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>W przedmiocie argumentu, zgodnie z którym w tym przypadku nie zostały wykorzystane publiczne środki miasta Monachium, stwierdzić należy, że wykorzystanie ich nie jest elementem konstytutywnym dla stwierdzenia, że mamy do czynienia z zamówieniem publicznym w rozumieniu art. 8 i 11 dyrektywy 92/50.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Rząd niemiecki utrzymuje zresztą, że jako zamówienie udzielone w celu odsprzedaży podmiotom trzecim sporne zamówienie wyłączone jest z zakresu stosowania dyrektywy 92/50 na mocy jej art. 1 lit. a) ppkt ii) w związku z art. 7 dyrektywy sektorowej Rady 93/38/EWG z dnia <DATE ISO="19930614">14 czerwca 1993 r.</DATE> koordynującej procedury udzielania zamówień publicznych przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i telekomunikacji (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="199" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="84">Dz.U. L 199, str. 84</REF.DOC.OJ>). W tym względzie, jak również podkreślił rzecznik generalny w pkt 34 swojej opinii, stwierdzić należy, że art. 1 lit. a) ppkt ii) dyrektywy 92/50 wyłącza ze swego zakresu stosowania zamówienia udzielone w dziedzinach, których dotyczy dyrektywa 93/38, ponieważ zamiarem ustawodawcy wspólnotowego było objęcie wspomnianych zamówień zakresem stosowania wyłącznie ostatniej z wymienionych dyrektyw. Wyjątek przewidziany w art. 7 dyrektywy sektorowej 93/38 znajduje więc zastosowanie jedynie wówczas, gdy sporne zamówienie podlegałoby zakresowi stosowania tej dyrektywy. Ponieważ przedmiotowe zamówienie wiąże się z rodzajami działalności, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy sektorowej 93/38, wyjątek przewidziany w art. 7 tej dyrektywy nie może znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie.</TXT></NP><?PAGE NO="I-11217"?><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Ponadto rząd niemiecki twierdzi, że w praktyce byłoby niemożliwe udzielenie spornego zamówienia zgodnie z tytułami III—VI dyrektywy 92/50, ponieważ w celu wykazania swej zdolności technicznej w rozumieniu art. 32 ust. 2 lit. c) i h) tej dyrektywy w trakcie procedury zapraszania do składania ofert ogłoszonej przez AWG Donau-Wald, miasto Monachium musiałoby ujawnić w trakcie składania oferty nazwę podwykonawcy. W tym względzie stwierdzić należy, że prawdą jest, iż w celu dopuszczenia usługodawcy do uczestnictwa w procedurze zaproszenia do składania ofert to na usługodawcy zamierzającym powołać się na zdolność techniczną instytucji lub przedsiębiorstw, z którymi jest bezpośrednio lub pośrednio związany, ciąży obowiązek wykazania, że może on rzeczywiście dysponować środkami tych instytucji lub przedsiębiorstw, które jednak nie stanowią jego własności, a które są niezbędne do wykonania zamówienia (zob. podobnie wyroki z dnia <DATE ISO="19991202">2 grudnia 1999 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-176/98" YEAR="1999" PAGE.ECR="I-8607">C-176/98 Holst Italia, Rec. str. I-8607, pkt 29</REF.DOC.ECR>; z dnia <DATE ISO="20010712">12 lipca 2001 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-399/98" YEAR="2001" PAGE.ECR="I-5409">C-399/98 Ordine degli Architetti i in., Rec. str. I-5409, pkt 92</REF.DOC.ECR> oraz z dnia <DATE ISO="20040318">18 marca 2004 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-314/01" YEAR="2004" PAGE.ECR="I-2549">C-314/01 Siemens i ARGE Telekom, Rec. str. I-2549, pkt 44</REF.DOC.ECR>). W niniejszej sprawie, w każdym razie, miasto Monachium mogło przeprowadzić przyśpieszoną procedurę ograniczoną w rozumieniu art. 20 dyrektywy 92/50 pomiędzy ogłoszeniem zaproszenia do składania ofert a złożeniem przez nie oferty.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Rząd niemiecki uważa, że sporne zamówienie mogło na mocy art. 11 ust. 3 lit. d) dyrektywy 92/50 zostać udzielone w drodze procedury negocjacyjnej bez uprzedniego opublikowania ogłoszenia o zamówieniu. W tym względzie przypomnieć należy, że w charakterze odstępstwa od zasad zmierzających do ochrony skuteczności uprawnień przyznanych w Traktacie WE w sektorze zamówień publicznych na usługi, art. 11 ust. 3 dyrektywy 92/50 powinien podlegać wykładni zawężającej oraz że to na podmiocie, który pragnie z niego skorzystać, ciąży obowiązek wykazania rzeczywistego wystąpienia wyjątkowych okoliczności uzasadniających odstępstwo (zob. wyrok z dnia <DATE ISO="20030410">10 kwietnia 2003 r.</DATE> w sprawach połączonych <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-20/01+C-28/01" YEAR="2003" PAGE.ECR="I-3609">C-20/01 i C-28/01 Komisja przeciwko Niemcom, Rec. str. I-3609, pkt 58</REF.DOC.ECR>). Stosowanie wspomnianego art. 11 ust. 3 lit. d) jest zatem uzależnione od kumulatywnego spełnienia trzech warunków. Zakłada ono wystąpienie nieprzewidzianego zdarzenia o charakterze wyjątkowo pilnym, niedającego się pogodzić z terminami wymaganymi w ramach innych procedur oraz związku przyczynowoskutkowego pomiędzy nieprzewidzianym zdarzeniem a wyjątkową pilnością [zob. w przedmiocie dyrektywy Rady 71/305/EWG z dnia <DATE ISO="19710726">26 lipca 1971 r.</DATE> dotyczącej koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane<?PAGE NO="I-11218"?> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="185" DATE.PUB="1971" PAGE.FIRST="5">Dz.U. L 185, str. 5</REF.DOC.OJ>), wyroki z dnia <DATE ISO="19930802">2 sierpnia 1993 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-107/92" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-4655">C-107/92 Komisja przeciwko Włochom, Rec. str. I-4655, pkt 12</REF.DOC.ECR> oraz z dnia <DATE ISO="19960328">28 marca 1996 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-318/94" YEAR="1996" PAGE.ECR="I-1949">C-318/94 Komisja przeciwko Niemcom, Rec. str. I-1949, pkt 14</REF.DOC.ECR>]. W niniejszej sprawie, jak stwierdzono w pkt 22 niniejszego wyroku, miasto Monachium mogło przeprowadzić przyśpieszoną procedurę ograniczoną (zob. w przedmiocie dyrektywy 71/305 wyrok z dnia <DATE ISO="19920318">18 marca 1992 r.</DATE> w sprawie <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-24/91" YEAR="1992" PAGE.ECR="I-1989">C-24/91 Komisja przeciwko Hiszpanii, Rec. str. I-1989, pkt 14</REF.DOC.ECR> oraz ww. wyrok w sprawie Komisja przeciwko Włochom, pkt 13). Z powyższego wynika, że Republika Federalna Niemiec nie wykazała wystąpienia sytuacji o wyjątkowo pilnym charakterze.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Mając na względzie powyższe, stwierdzić należy, iż ze względu na fakt, że miasto Monachium udzieliło zamówienia odnoszącego się do transportu odpadów między punktami odprowadzania nieczystości w regionie Donauwald a elektrociepłownią Monachium Północ z naruszeniem zasad proceduralnych ustalonych w art. 8 dyrektywy 92/50 w związku z art. 11 ust. 1 tej dyrektywy, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciążą na mocy wspomnianej dyrektywy.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>W przedmiocie skutków wyroku stwierdzającego uchybienie zobowiązaniom Państwa Członkowskiego</P></TI></TITLE><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Rząd niemiecki twierdzi, że w przypadku stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego Republika Federalna Niemiec nie byłaby zobowiązana do rozwiązania zawartej już umowy.</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>W tym względzie wystarczy stwierdzić, że o ile w ramach postępowania w sprawie stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom Państwa Członkowskiego na mocy art. 226 WE Trybunał zobowiązany jest wyłącznie do stwierdzenia, że naruszono przepis prawa wspólnotowego, z art. 228 ust. 1 WE wynika, że państwo to jest zobowiązane do podjęcia środków zapewniających wykonanie wyroku Trybunału.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-11219"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>W przedmiocie kosztów</P></TI></TITLE><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Zgodnie z art. 69 § 2 regulaminu kosztami zostaje obciążona, na żądanie strony przeciwnej, strona przegrywająca sprawę. Ponieważ Komisja wniosła o obciążenie Republiki Federalnej Niemiec kosztami postępowania, a ta przegrała sprawę, należy ją obciążyć kosztami postępowania.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów Trybunał (pierwsza izba) orzeka, co następuje:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Ze względu na fakt, że miasto Monachium udzieliło zamówienia odnoszącego się do transportu odpadów między punktami odprowadzania nieczystości w regionie Donauwald a elektrociepłownią Monachium Północ z naruszeniem zasad proceduralnych ustalonych w art. 8 dyrektywy Rady 92/50/EWG z dnia <DATE ISO="19920618">18 czerwca 1992 r.</DATE> odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi w związku z art. 11 ust. 1 tej dyrektywy, Republika Federalna Niemiec uchybiła zobowiązaniom, które na niej ciąża na mocy wspomnianej dyrektywy.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Republika Federalna Niemiec zostaje obciążona kosztami postępowania.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Podpisy</P></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>