|
20.5.2022 |
NL |
Publicatieblad van de Europese Unie |
L 141/1 |
GEDELEGEERDE VERORDENING (EU) 2022/786 VAN DE COMMISSIE
van 10 februari 2022
tot wijziging van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 van de Commissie ter aanvulling van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het liquiditeitsdekkingsvereiste voor kredietinstellingen
(Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 betreffende prudentiële vereisten voor kredietinstellingen en tot wijziging van Verordening (EU) nr. 648/2012 (1), en met name artikel 460,
Overwegende hetgeen volgt:
|
(1) |
Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 van de Commissie (2) moet worden gewijzigd om kredietinstellingen die gedekte obligaties uitgeven, beter in staat te stellen te voldoen aan enerzijds het algemene liquiditeitsdekkingsvereiste voor een stressperiode van 30 kalenderdagen als bedoeld in artikel 4, lid 1, van die gedelegeerde verordening, en anderzijds het in artikel 16 van Richtlijn (EU) 2019/2162 van het Europees Parlement en de Raad (3) neergelegde liquiditeitsbuffervereiste van de dekkingspool om liquide activa aan te houden ter dekking van de netto liquiditeitsuitstromen gedurende de volgende 180 dagen. Om een aantal van de bestaande regels te verduidelijken en de tekst van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 in overeenstemming te brengen met de definities in Verordening (EU) nr. 575/2013 en Richtlijn (EU) 2019/2162, zijn enkele aanvullende wijzigingen noodzakelijk gebleken. |
|
(2) |
Het algemene liquiditeitsdekkingsvereiste van artikel 4, lid 1, van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 en het liquiditeitsbuffervereiste van de dekkingspool van artikel 16 van Richtlijn (EU) 2019/2162 leiden voor kredietinstellingen die gedekte obligaties uitgeven tot een verplichting om gedurende dezelfde periode van 30 kalenderdagen een bepaald bedrag aan liquide activa aan te houden. Kredietinstellingen mogen echter niet verplicht zijn dezelfde uitstroom met verschillende liquide activa gedurende dezelfde periode te dekken. Om deze overlapping aan te pakken, moet een nieuwe wijziging in het bezwaringscriterium in het kader van het algemene liquiditeitsdekkingsvereiste worden aangebracht. Deze wijziging zou, samen met de bepalingen die reeds zijn opgenomen in artikel 7 van Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 en nog steeds van toepassing zijn in het geval van afgezonderde activa van dekkingspools, betrekking hebben op situaties waarin afgezonderde activa voldoen aan de criteria om op prudentieel verantwoorde wijze als onbezwaard te worden erkend. Door deze nieuwe wijziging zouden liquide activa die als onderdeel van de liquiditeitsbuffer van de dekkingspool worden aangehouden, als onbezwaard worden behandeld tot het bedrag van de netto liquiditeitsuitstromen uit het bijbehorende programma van gedekte obligaties. |
|
(3) |
Daarnaast zijn in sommige lidstaten specifieke modellen voor de uitgifte van gedekte obligaties van toepassing, die worden gekenmerkt door specifieke wettelijke vereisten aan uitgevende instellingen van gedekte obligaties inzake beleggersbescherming die verder gaan dan die welke in Richtlijn (EU) 2019/2162 zijn opgenomen. Uitgevende instellingen van gedekte obligaties waarvoor dergelijke specifieke wettelijke vereisten gelden, verrichten soortgelijke activiteiten op het gebied van de uitgifte van gedekte obligaties als andere uitgevende instellingen van gedekte obligaties in de EU, en hebben bijgevolg een soortgelijk liquiditeitsrisicoprofiel. Zij bieden ook een hoge mate van bescherming aan uitgevende instellingen van gedekte obligaties, met name door een beroep te doen op niet-verplichte overpanding voor de uitgifte van hun programma’s voor gedekte obligaties. Alle activa van deze uitgevende instellingen van gedekte obligaties zouden echter aan dekkingspools worden verbonden en dus als bezwaard worden beschouwd, waardoor ze niet beschikbaar zijn en niet in aanmerking komen voor de liquiditeitsbuffer voor de liquiditeitsdekkingsratio (LCR). Die situatie zou ertoe leiden dat uitgevende instellingen van gedekte obligaties hun in Verordening (EU) nr. 575/2013 en Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 vastgestelde LCR-vereiste overtreden en aldus een ongelijk speelveld creëren tussen uitgevende instellingen, hoewel zij een soortgelijk prudentieel profiel hebben. Om te voldoen aan de vereisten inzake verplichte en niet-verplichte overpanding met het oog op de uitgifte van een programma van gedekte obligaties, zijn deze uitgevende instellingen van gedekte obligaties operationeel beperkt tot de uitgifte van achtergestelde schuld. De algemene netto liquiditeitsuitstroom van deze uitgevende instellingen is hoger dan de netto liquiditeitsuitstroom als gevolg van de uitgegeven gedekte obligaties alleen. In dit verband moeten aanvullende wijzigingen worden aangebracht om in bepaalde specifieke en beperkte situaties de in de dekkingspool aangehouden activa als onbezwaard te kunnen aanmerken om te voldoen aan niet-verplichte vereisten inzake overpanding. Om ervoor te zorgen dat het in prudentieel opzicht solide is en in overeenstemming is met de LCR-vereisten wanneer meer activa die in een dekkingspool worden aangehouden als onbezwaard zouden worden aangemerkt, moeten uitgevende instellingen van gedekte obligaties aan verschillende voorwaarden voldoen. Met name kunnen alleen uitgevende instellingen van gedekte obligaties die uit hoofde van een wettelijk vereiste van nationaal recht verplicht zijn al hun activa aan de uitgifte van gedekte obligaties te binden, van deze bepaling profiteren tot het volume aan activa dat nodig is om te voldoen aan de totale netto liquiditeitsuitstroom van de uitgevende instelling van gedekte obligaties. |
|
(4) |
Bovendien is het noodzakelijk om monetisatieregels vast te stellen voor de beoordeling van liquide activa die in een liquiditeitsbuffer van een dekkingspool worden aangehouden. |
|
(5) |
Rekening houdend met de aanbevelingen van de Europese Bankautoriteit (EBA) in haar verslag van 20 december 2013 (4), opgesteld overeenkomstig artikel 509, leden 3 en 5, van Verordening (EU) nr. 575/2013, worden alle soorten obligaties die zijn uitgegeven of gegarandeerd door de centrale regeringen van de lidstaten en de centrale banken, alsook die welke zijn uitgegeven of gegarandeerd door multilaterale ontwikkelingsbanken en internationale organisaties, te worden aangemerkt als obligaties van niveau 1. In het EBA-verslag is een empirische en kwalitatieve analyse van de hoge of uiterst hoge liquiditeit en kredietkwaliteit van dergelijke obligaties uitgevoerd en in het verslag wordt geconcludeerd dat deze obligaties voldoen aan de Bazelse normen wat betreft hoge liquiditeit en kredietkwaliteit. Daarom moeten obligaties die door officiële exportkredietinstellingen zijn uitgegeven, ongeacht de organisatiestructuur van die instellingen, als “liquide activa” en bijgevolg als activa van niveau 1 worden aangemerkt. |
|
(6) |
Sommige bepalingen voor de preferentiële behandeling van blootstellingen in de vorm van gedekte obligaties in artikel 129 van Verordening (EU) nr. 575/2013 zijn gewijzigd bij Verordening (EU) 2019/2160 van het Europees Parlement en de Raad (5). Verwijzingen naar dat artikel in Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 moeten daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
|
(7) |
Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 moet daarom dienovereenkomstig worden gewijzigd. |
|
(8) |
Deze verordening moet worden toegepast in samenhang met de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van Richtlijn (EU) 2019/2162 en met Verordening (EU) nr. 575/2013, zoals gewijzigd bij Verordening (EU) 2019/2160. Met het oog op de consistente toepassing van het nieuwe kader waarin de structurele kenmerken voor de uitgifte van gedekte obligaties en de gewijzigde vereisten voor preferentiële behandeling zijn vastgesteld, moet de datum van toepassing van deze verordening dezelfde zijn als de datum waarop de lidstaten de bepalingen van nationaal recht tot omzetting van Richtlijn (EU) 2019/2162 moeten toepassen, en als de datum van toepassing van Verordening (EU) 2019/2160, |
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1
Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 wordt als volgt gewijzigd:
|
1) |
In artikel 3 worden de volgende punten 13 tot en met 16 toegevoegd:
(*1) Richtlijn (EU) 2019/2162 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende de uitgifte van gedekte obligaties en het overheidstoezicht op gedekte obligaties en tot wijziging van de Richtlijnen 2009/65/EG en 2014/59/EU (PB L 328 van 18.12.2019, blz. 29).”." |
|
2) |
Artikel 7 wordt als volgt gewijzigd:
|
|
3) |
In lid 4 van artikel 8 wordt de volgende derde alinea toegevoegd: “Voor liquide activa die in een liquiditeitsbuffer van een dekkingspool worden aangehouden, wordt het in de eerste alinea vastgestelde vereiste geacht te zijn vervuld wanneer de kredietinstelling regelmatig, en ten minste eenmaal per jaar, liquide activa verhandelt die een voldoende representatieve steekproef vormen van haar bezit van activa in de liquiditeitsbuffer van de dekkingspool zonder deel te hoeven uitmaken van die buffer.”. |
|
4) |
In lid 1 van artikel 10 wordt punt f) als volgt gewijzigd:
|
|
5) |
In artikel 11 wordt lid 1 als volgt gewijzigd:
|
|
6) |
In lid 1 van artikel 12 wordt punt e) als volgt gewijzigd:
|
|
7) |
In artikel 28 wordt lid 3 als volgt gewijzigd:
|
|
8) |
Artikel 32 wordt als volgt gewijzigd:
|
Artikel 2
Deze verordening treedt in werking op de twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie.
Zij is van toepassing met ingang van 8 juli 2022.
Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat.
Gedaan te Brussel, 10 februari 2022.
Voor de Commissie
De voorzitter
Ursula VON DER LEYEN
(1) PB L 176 van 27.6.2013, blz. 1.
(2) Gedelegeerde Verordening (EU) 2015/61 van de Commissie van 10 oktober 2014 ter aanvulling van Verordening (EU) nr. 575/2013 van het Europees Parlement en de Raad met betrekking tot het liquiditeitsdekkingsvereiste voor kredietinstellingen (PB L 11 van 17.1.2015, blz. 1).
(3) Richtlijn (EU) 2019/2162 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 betreffende de uitgifte van gedekte obligaties en het overheidstoezicht op gedekte obligaties en tot wijziging van de Richtlijnen 2009/65/EG en 2014/59/EU (PB L 328 van 18.12.2019, blz. 29).
(4) Verslag van de EBA van 20 december 2013 over passende uniforme definities van liquide activa van uiterst hoge kwaliteit (extremely high quality liquid assets — extremely HQLA) en liquide activa van hoge kwaliteit (high quality liquid assets — HQLA) en over operationele vereisten voor liquide activa overeenkomstig artikel 509, leden 3 en 5, VKV.
(5) Verordening (EU) 2019/2160 van het Europees Parlement en de Raad van 27 november 2019 tot wijziging van Verordening (EU) nr. 575/2013 wat betreft blootstellingen in de vorm van gedekte obligaties (PB L 328 van 18.12.2019, blz. 1).