<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
  <head>
    <title>2018-07-201807C104201700280-00-TRA-DOC-PL-CONCL-C-0028-17-201800298-07_00</title>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="pl-PL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="2/10/2017" name="CustomProvisoryEditionDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="16/04/2018 16:59:48" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="pl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="MbR2vMMs9vlQaJduyGbdWxILKup/+VSqpjvAxpjq1AGH6wGKldI2ceea4DwyOM0RMDWToks51Ymih6ZQsyw+ORorx/fZiDq2gKDAH4pKtwMwaAXVzKwftpYobulRW/zk6zJchN3jS+5wZj7ahLrFbtcj8WDNiBI/Athy/5HISHQ=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="morenjo" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0028" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2017" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="PL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_green" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 02/10/2017 10:23:58" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="4a65ba58fc7d4b85b43f444d80d774de" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0028" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
    <meta content="Y/naHOWkDBnuz6itUSBvNqbWMeKqdVbU97hdSyBDQ8/ENfB9U7VHTBuAe9mK9hH7gCgb6KI/xnKSJui5vVb3s6tLCXYL87hp2SUUPVvo4kAD6s5BMdoS/aPFNZZxQqNp" name="GeneratedGenDocVersion"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId26" style="first"/>
      <div id="rId22" style="even">Opinia M. Camposa Sáncheza-Bordony – Sprawa C‑28/17</div>
      <div id="rId23" style="default">NN</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      OPINIA RZECZNIKA GENERALNEGO
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      MANUELA CAMPOSA SÁNCHEZA-BORDONY
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      przedstawiona w dniu 21 lutego 2018 r. (<span class="note">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Sprawa C‑28/17
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      NN A/S
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      przeciwko
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Skatteministeriet
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-8" title="page-1">
      [wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Østre Landsret (sąd apelacyjny regionu wschodniego, Dania)]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-9" title="page-1">
      Odesłanie prejudycjalne – Podatek dochodowy od osób prawnych – Swoboda przedsiębiorczości – Uregulowanie krajowe, które uzależnia uprawnienie do odliczenia przez spółkę należącą do tej samej grupy podatkowej strat poniesionych przez stały zakład spółki niebędącej rezydentem należącej do grupy podatkowej od spełnienia warunku, że spółka niebędąca rezydentem nie będzie mogła odliczyć tych strat od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w państwie, którego jest rezydentem – Zapobieganie podwójnemu odliczaniu
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wyroki wydawane w trybie prejudycjalnym przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie wpływu swobody przedsiębiorczości na przepisy krajowe dotyczące podatków bezpośrednich od osób prawnych próbują rozwiązać kwestie podniesione przez sądy odsyłające, ale czasami prowokują nowe pytania.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Taki wniosek można wywieść ze wzrostu liczby wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, wyraźnie zwracających się do Trybunału Sprawiedliwości o dokonanie wykładni (lub o rozszerzenie i zastosowanie) wcześniejszego wyroku w sprawie opodatkowania osób prawnych. Oto dwa aktualne przykłady:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w sprawie Bevola i Jens W. Trock (<span class="note">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>) ten sam sąd, który przedstawił pytanie prejudycjalne w niniejszej sprawie, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości o wydanie wyroku w przedmiocie odliczenia strat poniesionych przez stały zakład (<span class="note">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>) „w sytuacji takiej, jak ta rozpatrywana […] w sprawie Marks &amp; Spencer” (<span class="note">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>);</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">w sprawach X (<span class="note">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>) Hoge Raad der Nederlanden (sąd najwyższy Niderlandów) zwrócił się o wyjaśnienie wcześniejszych orzeczeń, w szczególności wyroku X Holding (<span class="note">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>) w związku z niderlandzkimi przepisami podatkowymi dotyczącymi skonsolidowanych grup spółek.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Obecnie przedmiotem wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym ponownie jest sprzeczność pomiędzy duńskim uregulowaniem podatkowym a swobodą przedsiębiorczości. Østre Landsret (sąd apelacyjny regionu wschodniego, Dania) opiera swe wątpliwości na wykładni wyroku Philips Electronics (<span class="note">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>), w której okoliczności faktyczne były tak zbliżone do okoliczności faktycznych będących przedmiotem postępowania głównego, że na pierwszy rzut oka można byłoby dokonać zwykłej ekstrapolacji jego rozstrzygnięć.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Spór w postępowaniu głównym dotyczy uprawnienia do kompensaty strat poniesionych przez SZ, z siedzibą w Danii, należącego do spółki z siedzibą w Szwecji, wchodzącej w skład duńskiej grupy spółek. Władze duńskie nie wyraziły zgody na odliczenie tych strat od podatku dochodowego od osób prawnych, który grupa ma zapłacić w Danii, i to właśnie ta odmowa jest źródłem wątpliwości sądu odsyłającego.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ramy prawne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Prawo Unii</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artykuł 49 TFUE stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-4">
      „Ograniczenia swobody przedsiębiorczości obywateli jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego są zakazane w ramach poniższych postanowień. Zakaz ten obejmuje również ograniczenia w tworzeniu agencji, oddziałów lub filii przez obywateli danego państwa członkowskiego, ustanowionych na terytorium innego państwa członkowskiego.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-21" title="page-4">
      Z zastrzeżeniem postanowień rozdziału dotyczącego kapitału swoboda przedsiębiorczości obejmuje podejmowanie i wykonywanie działalności prowadzonej na własny rachunek, jak również zakładanie i zarządzanie przedsiębiorstwami, a zwłaszcza spółkami w rozumieniu art. 54 akapit drugi, na warunkach określonych przez ustawodawstwo państwa przyjmującego dla własnych obywateli”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z art. 54 TFUE:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-23" title="page-4">
      „Na potrzeby stosowania postanowień niniejszego rozdziału spółki założone zgodnie z ustawodawstwem państwa członkowskiego i mające swoją statutową siedzibę, zarząd lub główne przedsiębiorstwo wewnątrz Unii są traktowane jak osoby fizyczne mające obywatelstwo państwa członkowskiego.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-24" title="page-4">
      Przez spółki rozumie się spółki prawa cywilnego lub handlowego, a także spółdzielnie oraz inne osoby prawne prawa publicznego lub prywatnego, z wyjątkiem tych, których działalność nie jest nastawiona na osiąganie zysków”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Prawo duńskie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Selskabsskatteloven (ustawa skonsolidowana nr 1164 z dnia 6 lutego 2016 r. o podatku dochodowym od osób prawnych; zwana dalej „UPDP”)</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Paragraf 31 ust. 1 pkt 1 stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-4">
      „Spółki należące do grup i stowarzyszeń, objętych § 1 ust. 1 pkt 1–2b, 2d–2j, 3a–5 i 5b lub § 2 ust. 1 lit. a) i b) lub § 21 ust. 4 kulbrinteskatteloven (ustawy o podatku węglowodorowym) podlegają opodatkowaniu jako grupa (krajowy system opodatkowania grupowego spółek)”.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-5">
      Przepis ten stanowi również, że strata poniesiona przez jedną spółkę z grupy może zostać skompensowana przez inną spółkę z grupy. Jednakże duńska grupa nie może dokonać tego samego odliczenia więcej niż jeden raz.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Stosownie do § 31 ust. 2 pkt 1:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-5">
      „Spółki podlegające opodatkowaniu grupowemu ustalają podlegający opodatkowaniu dochód grupy, który stanowi sumę dochodów podlegających opodatkowaniu każdej ze spółek objętych opodatkowaniem grupowym, obliczony zgodnie z ogólnymi przepisami prawa podatkowego z uwzględnieniem wyjątków mających zastosowanie do spółek podlegających opodatkowaniu grupowemu”.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-32" title="page-5">
      Duński system podatkowy obowiązkowy dla grup spółek ma również zastosowanie do duńskich SZ utworzonych przez spółki zagraniczne.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z § 31 ust. 2 pkt 2:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-34" title="page-5">
      „Straty poniesione przez stałe zakłady mogą zostać skompensowane z dochodami innych spółek wyłącznie wtedy, gdy przepisy obowiązujące w państwie obcym […], w którym spółka jest rezydentem, stanowią, że straty te nie mogą zostać odliczone przy obliczaniu dochodu spółki w państwie obcym […], w którym spółka jest rezydentem, lub jeżeli dokonano wyboru międzynarodowego systemu opodatkowania grup spółek”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ustawa o poborze podatków (wersja skonsolidowana nr 1162 z dnia 1 września 2016 r., zwana dalej „UPP”)</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Paragraf 5G pkt 1 stanowi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-5">
      „Podatnicy […] nie mogą dokonać odliczenia wydatków, które zgodnie z przepisami obcego prawa podatkowego mogą zostać odliczone od dochodów nieuwzględnionych przy ustalaniu podatku w Danii. Ta sama zasada ma zastosowanie w przypadku, kiedy zgodnie z przepisami obcego prawa podatkowego wydatki do odliczenia mogą zostać przeniesione w celu odliczenia ich od dochodów osiągniętych przez spółki, itp. grupy, jeżeli dochody te nie zostały uwzględnione przy obliczeniu podatku w Danii”.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-38" title="page-5">
      Paragraf 5G UPP nie ma zastosowania do duńskich SZ zagranicznych spółek.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Okoliczności faktyczne sporu i pytanie prejudycjalne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">NN jest spółką dominującą w duńskiej grupie spółek, która obejmuje m.in. dwie spółki zależne z siedzibą w Szwecji, określane jako Sverige 1 i Sverige 2. Z kolei te dwie spółki utworzyły SZ w Danii, które dla celów postępowania oznaczono jako B (będący własnością Sverige 2) i C (będący własnością Sverige 1).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z treścią postanowienia odsyłającego „w 2006 r. dwa stałe zakłady […] zostały połączone w taki sposób, że spółka Sverige 1 przejęła zakład B w zamian za akcje. Powstały w ten sposób zakład został oznaczony jako A”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Decyzją grupy połączenie to zostało potraktowane w Szwecji pod względem podatkowym jako restrukturyzacja przedsiębiorstwa, która jest uznawana za sukcesję i z tego względu stanowi transakcję niepodlegającą opodatkowaniu. Jednakże w Danii to samo połączenie zostało uznane za podlegające opodatkowaniu zbycie aktywów po wartości rynkowej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W wyniku połączenia wartość przedsiębiorstwa zakładu B została zaksięgowana jako część jego dochodów podlegających opodatkowaniu w Danii. Wartość tego przedsiębiorstwa nie mogła zostać zamortyzowana w Szwecji.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">NN wniosła o odliczenie strat zakładu A od wyniku finansowego grupy w roku 2008, na co duńskie organy podatkowe nie wyraziły zgody, powołując się na § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z przywołanym przepisem wniosek należało oddalić, ponieważ odliczenie tych strat od skonsolidowanego wyniku finansowego grupy jest możliwe jedynie wówczas, gdy zgodnie z prawem państwa siedziby spółki będącej właścicielem SZ (w tym przypadku Szwecji) straty te nie mogą zostać skompensowane dochodami spółki w państwie obcym.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zdaniem duńskich organów podatkowych szwedzkie przepisy podatkowe nie uniemożliwiają odliczenia strat poniesionych przez SZ należący do spółki zależnej z siedzibą w Szwecji (chodziło mianowicie o straty podlegające odliczeniu w tym państwie członkowskim).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Decyzja ta została zaskarżona do Landsskatteretten (krajowego sądu podatkowego, Dania), który utrzymał ją w mocy. Wyrok ten został następnie zaskarżony do Østre Landsret (sądu apelacyjnego regionu wschodniego, Dania), który zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z następującymi pytaniami prejudycjalnymi:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-48" title="page-6">
      „1) Jakie czynniki należy uwzględnić przy ocenianiu, czy spółki będące rezydentami w sytuacji takiej jak ta będąca przedmiotem niniejszego postępowania są objęte w odniesieniu do kompensowania strat »równoważnym warunkiem« w rozumieniu pkt 20 wyroku Philips Electronics, względem tego, który ma zastosowanie do oddziałów spółek niebędących rezydentami?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-49" title="page-7">
      2) Jeżeli założyć, że duńskie przepisy podatkowe nie zawierają różnic w traktowaniu, jakie występowały w wyroku Philips Electronics, czy zakaz kompensowania podobny do opisanego – w przypadku gdy strata poniesiona w stałym zakładzie spółki niebędącej rezydentem podlega również kompetencjom podatkowym państwa przyjmującego – sam w sobie stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości przewidzianej w art. 49 TFUE, które musi być uzasadnione poprzez odniesienie do nadrzędnych względów interesu ogólnego?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-50" title="page-7">
      3) Jeżeli tak – czy takie ograniczenie może być wówczas uzasadnione interesem, jakim jest zapobieganie podwójnemu wykorzystaniu strat, lub celem, jakim jest zapewnienie zrównoważonego podziału kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi bądź połączeniem obydwu?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-51" title="page-7">
      4) Jeżeli tak – czy takie ograniczenie jest proporcjonalne?”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zwięzłe przedstawienie uwag stron</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zdaniem NN celem pierwszych pytań prejudycjalnych jest wyjaśnienie, czy przepis taki jak § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z punktu widzenia NN sytuacja spółki zależnej i sytuacja SZ, obydwu należących do spółki zagranicznej, podlegają różnym przepisom prawa. Paragraf 5G ust. 1 UPP ma zastosowanie do duńskich spółek zależnych należących do spółek zagranicznych, lecz nie w stosunku do SZ. W niniejszej sprawie należy zbadać, czy przy obliczaniu skonsolidowanych wyników duńskiej grupy spółka szwedzka prowadząca działalność w Danii za pośrednictwem utworzonego tam SZ jest przedmiotem mniej korzystnego traktowania, niż miejscowa spółka znajdująca się w sytuacji porównywalnej, lecz wyłącznie krajowej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zdaniem NN Trybunał Sprawiedliwości udzielił już odpowiedzi na to pytanie w wyroku Philips Electronics, a wskazane w nim kryteria mają zastosowanie w niniejszej sprawie, ponieważ w sytuacji o charakterze wyłącznie krajowym uregulowanie duńskie nie uniemożliwiałoby uwzględnienia tej straty w skonsolidowanym rozliczeniu podatkowym grupy.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">NN uważa, iż w niniejszej sprawie zachowanie [rozdziału] kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi nie stanowi przy braku innych elementów (<span class="note">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>) wystarczającego uzasadnienia. Podstawowe znaczenie ma tu bowiem zagwarantowanie symetrii pomiędzy prawem do opodatkowania zysków a uprawnieniem do odliczenia strat (<span class="note">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">NN nie uważa przy tym, aby uregulowanie to można było uzasadnić wolą zapobieżenia podwójnemu odliczaniu strat. Nawet gdyby straty te mogły zostać odliczone w Szwecji, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie, władztwo podatkowe Danii nie zostałoby naruszone. Jej zdaniem z pkt 22–33 wyroku Philips Electronics wynika, iż stwierdzone ograniczenie nie byłoby uzasadnione celem, na który składają się zapewnienie wyważonego rozdziału kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi oraz zapobieganie podwójnemu odliczaniu tej samej straty.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wreszcie, zdaniem NN, nawet przy założeniu, że ograniczenie wprowadzone przez prawo duńskie jest uzasadnione, to jednak nie jest ono proporcjonalne w tym konkretnym przypadku, ponieważ zgodnie z uregulowaniem szwedzkim nie istnieje żadna strata, a zatem nie może dojść do podwójnego uwzględnienia tej samej straty.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Według rządu duńskiego w niniejszej sprawie brak jest ograniczenia swobody przedsiębiorczości w rozumieniu wyroku w sprawie Philips Electronics: grupa NN nie mogłaby zgodnie z uregulowaniem duńskim skorzystać z większego odliczenia, gdyby zakład A był duńską spółką zależną, a nie duńskim oddziałem szwedzkiej spółki zależnej. Przepisy § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP oraz § 5G pkt 1 UPP traktują obie te sytuacje w taki sam sposób.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sytuacja duńskiego SZ i sytuacja duńskiej spółki zależnej należących do spółki niebędącej rezydentem są obiektywnie porównywalne, ponieważ jedynie w przypadkach transgranicznych pojawia się ryzyko podwójnego odliczenia strat.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rząd duński uważa, iż drugie pytanie prejudycjalne zmierza do ustalenia, czy postanowienia traktatu FUE dotyczące swobody przedsiębiorczości mają zastosowanie do środków niedyskryminacyjnych, takich jak § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP. Ze względu na to, że sporny przepis nie skutkuje odmiennym traktowaniem obiektywnie porównywalnych sytuacji, nie dochodzi do jakiegokolwiek ograniczenia swobody przedsiębiorczości.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jeżeli, hipotetycznie, istniałaby taka różnica w traktowaniu stanowiąca ograniczenie swobody przedsiębiorczości, to rząd duński twierdzi, że byłaby ona uzasadniona, ponieważ służyłaby ona zapobieganiu i unikaniu podwójnego odliczania strat. Uważa on bowiem, iż stan faktyczny w niniejszej sprawie nie jest tożsamy ze stanem faktycznym w sprawie Philips Electronics.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rząd duński podkreśla, iż konieczność ustanowienia przepisów w celu zapobiegania podwójnemu odliczaniu strat została uznana zarówno przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), jak i przez Unię Europejską. Treść art. 2–9 dyrektywy (UE) 2016/1164 (<span class="note">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>) wskazuje, że wspomniane zapobieganie stanowi uzasadnione dążenie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rząd duński wskazuje, że z punktu widzenia zasady proporcjonalności § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia zamierzonego celu. Przepis ten stosuje się niezależnie od tego, czy strata została rzeczywiście odliczona w innym państwie członkowskim. Jeżeli jedynie rzeczywiste odliczenie straty w [innym] państwie członkowskim miałoby stanowić przeszkodę dla odliczenia jej w Danii, podatnik mógłby zaplanować jej podwójne odliczenie w ten sposób, że najpierw dokonałby go w Danii po to, aby następnie skorzystać z niego w innym państwie w przyszłych latach podatkowych.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zdaniem Komisji konsolidacja podatkowa, która pozwala na dokonanie w ramach tej samej grupy kompensaty strat jednej spółki z zyskami innych spółek, stanowi korzyść podatkową, a zgodnie z pkt 20 wyroku Philips Electronics § 5G UPP stanowi ograniczenie swobody przedsiębiorczości, ponieważ środek ten czyni utworzenie SZ w Danii mniej atrakcyjnym dla spółek z innych państw członkowskich. Spółki z innych państw członkowskich, które posiadają spółki zależne lub SZ w Danii, doznają z tego względu dyskryminacji w porównaniu z grupami wyłącznie duńskimi, które nie prowadzą działalności transgranicznej.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Komisja stoi na stanowisku, iż zgodnie ze spornym uregulowaniem sytuacja SZ jest porównywalna z sytuacją spółek będących rezydentami.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Według Komisji, która powołuje się na wyrok w sprawie Philips Electronics, ani zrównoważony podział kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi, ani zapobieganie podwójnemu odliczaniu strat nie uzasadniają tego ograniczenia.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Komisja uważa, że w sytuacji takiej, jak rozpatrywana w postępowaniu głównym, w której nie ma możliwości odliczenia strat w Szwecji, możliwość wystąpienia podwójnego nieodliczenia świadczy o nieproporcjonalnym charakterze ograniczenia swobody przedsiębiorczości.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W trakcie rozprawy rząd niemiecki podniósł, że zapobieganie podwójnemu odliczaniu strat uzasadnia duńskie uregulowanie prawne oraz że stanowisko zajęte przez Komisję w następstwie wyroku w sprawie Philips Electronics mogłoby kwestionować skuteczność dyrektywy 2016/1164. Komisja zdecydowanie odrzuciła takie stanowisko.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Postanowienie odsyłające wpłynęło do sekretariatu Trybunału Sprawiedliwości w dniu 19 stycznia 2017 r.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">NN, rząd duński i Komisja Europejska przedstawiły uwagi na piśmie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W dniu 29 listopada 2017 r. odbyła się rozprawa, w której wzięli udział NN, rządy duński i niemiecki oraz Komisja Europejska.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ocena</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Uwagi wstępne</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Pomimo że w pierwszym z pytań prejudycjalnych sąd odsyłający odwołuje się wyraźnie do pkt 20 wyroku Philips Electronics (dokładniej, do znajdującego się tam wyrażenia „równoważny warunek”), sposób przedstawienia jego wątpliwości wskazuje, iż zasadniczo zgadza się on ze stanowiskiem Trybunału Sprawiedliwości w odniesieniu do oceny tego, czy uregulowanie w zakresie podatków bezpośrednich przyjęte przez państwa członkowskie stanowi sprzeczną z traktatem FUE przeszkodę dla swobody przedsiębiorczości (<span class="note">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Trybunał Sprawiedliwości ustala bowiem w pierwszej kolejności, czy istnieje odmienne traktowanie porównywalnych sytuacji, które może ograniczać swobodę przedsiębiorczości. Następnie, w przypadku odpowiedzi twierdzącej, bada, czy to ograniczenie jest uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego. Wreszcie, jeżeli jest ono uzasadnione, bada proporcjonalność tego ograniczenia.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zastosuję tę samą metodę, niezależnie od tego, iż moim zdaniem należy udzielić jednej odpowiedzi na pytania przedstawione przez Østre Landsret (sąd apelacyjny regionu wschodniego, Dania), zamiast czterech kolejnych.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W każdym razie, spór będący źródłem postanowienia odsyłającego stanie się bezprzedmiotowy, jeżeli, jak przedstawiono to na rozprawie, straty poniesione przez SZ mogą zostać odliczone w Danii, w przypadku gdy grupa NN udowodni władzom duńskim, że nie istniało żadne ryzyko odliczenia ich także w Szwecji (<span class="note">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>). Do sądu odsyłającego należy zweryfikowanie tej okoliczności.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ocena co do istoty</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Duński system zapobiegania podwójnemu odliczaniu opiera się na dwóch przepisach: a) jednym, o charakterze ogólnym, którym jest § 5G UPP oraz b) drugim, o charakterze szczególnym, dotyczącym SZ, którym jest § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Paragraf 5G UPP stanowi, iż spółki z siedzibą w Danii nie mogą dla celów obliczenia wysokości dochodu w Danii odliczyć wydatków, które zgodnie z przepisami obcego prawa podatkowego mogą zostać odliczone od dochodów nieuwzględnionych przy ustalaniu podatku w Danii. Ta sama zasada ma zastosowanie do wydatków, które zgodnie z przepisami obcego prawa podatkowego mogą zostać odliczone od dochodów osiągniętych przez spółki grupy skonsolidowanej, jeżeli dochody te nie zostały uwzględnione przy obliczeniu podatku w Danii. Jak wynika z postanowienia odsyłającego, przepis ten ma zastosowanie również do spółek i innych podmiotów wskazanych w §§ 31 i 32 UPDP (<span class="note">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W odniesieniu do SZ utworzonych w Danii przez zagraniczne spółki uregulowanie to jest zawarte w § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP w ramach systemu opodatkowania grup spółek: straty tych SZ mogą zostać skompensowane z przychodami innych spółek, jeżeli zgodnie z przepisami prawa państwa obcego, którego spółka jest rezydentem, straty te nie mogą zostać odliczone przy ustalaniu dochodów spółki w tym państwie obcym albo dokonano wyboru międzynarodowego systemu łącznego opodatkowania grup spółek.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">System opodatkowania grupowego jest obowiązkowy w Danii i ma on zastosowanie do duńskich zakładów utworzonych przez spółki zagraniczne wchodzące w skład grupy. W przypadku gdyby Dania w całości wykonała swoją kompetencję podatkową wobec tych zakładów, opodatkowanie skonsolidowanej grupy nie powinno zostać zniekształcone. Jednakże uregulowanie duńskie daje możliwość takiego zniekształcenia z uwagi na wykonywanie władztwa podatkowego przez państwo siedziby spółki (w tym przypadku Szwecji). Skutkiem tego jest przepis § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sąd odsyłający (<span class="note">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>) interpretuje treść § 5G UPP w związku z § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP w sposób, który warto przytoczyć: „jeżeli spółka duńska, która chce dokonać odliczenia straty zagranicznej spółki zależnej podlegającej systemowi opodatkowania grupowego., zdoła przy tym wykazać […], że nie może odliczyć podatkowo tej straty za granicą, nie ma zastosowania ograniczenie odliczenia na podstawie § 5G ust. 1” (<span class="note">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W ramach niniejszego sporu w celu ustalenia, czy istnieje odmienne traktowanie sytuacji czysto krajowej i innej, transgranicznej, należy wcześniej zbadać, czy okoliczność, że w sprawie występuje SZ, a nie spółka zależna, ma znaczenie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jak wskazałem w opinii przedstawionej w sprawie Bevola i Jens W. Trock (<span class="note">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>), zasadnicza różnica między spółką zależną a SZ polega na tym, że spółka posiada osobowość prawną, a SZ jej nie posiada. Stałe zakłady są bowiem jedynie instrumentami zawartymi w strukturze spółki, która je tworzy i wykorzystuje w swojej działalności pod różnymi formami (agencje, oddziały i inne). Spółka może utworzyć SZ w państwie, w którym jest rezydentem, lub w innym państwie członkowskim, a jej swoboda wyboru pomiędzy jednym lub drugim rozwiązaniem nie powinna być, co do zasady, ograniczana również przez środki o charakterze fiskalnym (art. 49 TFUE).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W przypadku czysto krajowym, kiedy SZ i spółka, która go utworzyła, posiadają siedziby w tym samym państwie, pod względem podatkowym nie dochodzi do jakichkolwiek problemów dotyczących zakresu władztwa tego (jednego) państwa do opodatkowania ich zysków. W przypadku czysto krajowym SZ jest częścią majątku osoby prawnej, która wykorzystuje go do prowadzenia swojej działalności. Pod względem podatkowym straty i dochody SZ są zazwyczaj przypisywane w sposób bezpośredni i niezwłoczny wynikom finansowym spółki będącej jego właścicielem, co zawsze następuje w państwie jej siedziby. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Nie ma to natomiast miejsca w przypadku, kiedy SZ został utworzony w innym państwie niż państwo, w którym ma siedzibę spółka będąca jego właścicielem. W tej sytuacji SZ powinny być traktowane jako autonomiczne podmioty podatkowe, zgodnie z międzynarodową praktyką prawną znajdującą odzwierciedlenie w modelowej konwencji podatkowej opracowanej przez OECD, a w szczególności w art. 5 i 7 tej konwencji (<span class="note">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zgodnie z tym podejściem wyniki finansowe uzyskane przez SZ znajdują się zwykle w sferze władztwa podatkowego państwa jego siedziby i nie są one przypisywane spółce, która go utworzyła i ma siedzibę w państwie pochodzenia, chyba że istnieje mechanizm zawarty w ustawie lub umowie międzynarodowej, który to przewiduje.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Stosownie do prawa duńskiego SZ spółki zagranicznej jest traktowany dla celów podatkowych w taki sam sposób jak spółka zależna w takim zakresie, w jakim można go traktować jako integralną część duńskiej grupy podatkowej. W przypadku gdy spółka zależna lub SZ spółki zagranicznej podlegają w większym lub mniejszym stopniu władztwu podatkowemu państwa, w którym ma siedzibę ta spółka (w tym przypadku Szwecji), a owa okoliczność może prowadzić do nieprawidłowości, ustawodawstwo duńskie w celu zapobiegania podwójnemu odliczaniu strat odwołuje się do opisanych wcześniej mechanizmów.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wychodząc z tego założenia należy przystąpić do zbadania, czy w wyżej opisanych okolicznościach w przypadku niemożności odliczenia strat przez grupy spółek prowadzących działalność transgraniczną UPDP i UPP ograniczają ich swobodę przedsiębiorczości oraz czy sytuacja takich grup jest porównywalna z sytuacją grup całkowicie duńskich, dla których przepisy podatkowe są bardziej korzystne.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z formalnego punktu widzenia wydaje mi się, iż korzyść otrzymywana przez grupę całkowicie duńską i odpowiadające jej ograniczenie dla grupy duńskiej, która posiada spółki zależne niebędące rezydentami, są niewątpliwe: spółka dominująca tej ostatniej grupy będzie mogła odliczyć straty jednego ze swoich podmiotów zagranicznych tylko wtedy, gdy zostaną spełnione przesłanki zawarte w § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP lub w § 5 UPP; z kolei grupa całkowicie duńska może bezwarunkowo odliczyć straty każdej ze swoich spółek zależnych w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym (<span class="note">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>). Takie odmienne traktowanie czyni, co do zasady, mniej korzystnym wykonywanie przez grupy swobody przedsiębiorczości poprzez spółki mające siedziby w innych państwach członkowskich.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Czy te dwie grupy znajdują się w sytuacji porównywalnej? W celu odpowiedzi na to pytanie należy wziąć pod uwagę cel spornego przepisu (<span class="note">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>), którym w tym przypadku ma być zapobieganie podwójnemu odliczaniu.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Trybunał Sprawiedliwości odpowiedział w sposób twierdzący na to pytanie w pkt 19 i 20 wyroku Philips Electronics, odrzucając przeciwną tezę przedstawioną przez Zjednoczone Królestwo. Stwierdził on w tym wyroku, że istniało ograniczenie swobody rozpoczynania prowadzenia działalności w innym państwie członkowskim, z której korzysta spółka niebędąca rezydentem, oraz że sytuacje są obiektywnie porównywalne, gdy „przepis[y] krajow[e] [uzależniają] przeniesienie w drodze podatkowego zwolnienia grupowego na spółkę będącą rezydentem strat poniesionych przez stały zakład spółki niebędącej rezydentem znajdujący się w tym państwie członkowskim […] od warunku, zgodnie z którym straty te nie mogą być użyte dla celów zagranicznego podatku, w sytuacji gdy brak jest równoważnego warunku wobec przeniesienia strat poniesionych w tym państwie członkowskim przez spółkę będącą rezydentem” (<span class="note">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jak wskazuje Komisja, które to stanowisko nie zostało w przekonujący sposób podważone przez rząd duński, ocenę porównywalności zastosowaną w wyroku Philips Electronics można zastosować w niniejszej sprawie również z punktu widzenia celów duńskiego uregulowania. W odniesieniu do celu, jakim jest unikanie podwójnego odliczania strat, zarówno przepisy mające zastosowanie do sytuacji czysto krajowych, jak i przepisy dotyczące sytuacji z elementami transgranicznymi, mają zapewnić to, że dany wydatek lub strata będą rozliczane tylko jeden raz.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jeżeli sporne uregulowanie duńskie przewiduje odmienne traktowanie porównywalnych sytuacji, które może zniechęcać spółki niebędące rezydentami do tworzenia spółek zależnych lub oddziałów w Danii i odwrotnie (<span class="note">
<a id="c-21" href="#t-21">21</a>
</span>), w kolejnym kroku należy zastanowić się nad ewentualnym uzasadnieniem dla tego ograniczenia, które mogłoby uczynić je zgodnym z art. 49 TFUE.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zapobieganie podwójnemu odliczaniu strat dokonywane poprzez nakładanie się władztwa podatkowego dwóch lub większej liczby państw wyjaśnia pojawienie się takich przepisów prawa, jak sporne przepisy UPDP i UPP. Jednakże, aczkolwiek istnienie takich przepisów jest wytłumaczalne, nie oznacza to, że zawsze są one uzasadnione z punktu widzenia utrudniania wykonywania swobody przedsiębiorczości.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ich ewentualne uzasadnienie wymaga zaistnienia nadrzędnych względów interesu ogólnego (<span class="note">
<a id="c-22" href="#t-22">22</a>
</span>), za które Trybunał Sprawiedliwości uznał m.in. zapewnienie wykonywania władztwa podatkowego przez państwa członkowskie, jak również zachowanie spójności systemu podatkowego lub zapobieganie oszustwom podatkowym.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zdaniem rządu duńskiego zapobieganie podwójnemu odliczaniu strat należy zaliczyć do katalogu dopuszczalnych uzasadnień. Jednakże, jak się na pierwszy rzut oka wydaje, stanowiska tego nie można zaakceptować, ponieważ Trybunał Sprawiedliwości w wyroku Philips Electronics:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">powiązał raczej podwójne odliczanie strat z wykonywaniem władztwa podatkowego państwa, w którym SZ jest rezydentem (<span class="note">
<a id="c-23" href="#t-23">23</a>
</span>); </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">podkreślił, iż cel ten nie może „jako taki umożliwić państwu członkowskiemu, w którym położony jest stały zakład, wykluczenia uwzględnienia strat z uwagi na to, że straty te mogą być ponadto użyte w państwie członkowskim, w którym spółka niebędąca rezydentem ma swoją siedzibę” (<span class="note">
<a id="c-24" href="#t-24">24</a>
</span>);</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">stwierdził, że „[p]rzyjmujące państwo członkowskie, na terytorium którego stały zakład ma siedzibę, nie może zatem, dla uzasadnienia przepisów tego państwa, w sytuacji takiej jak będąca przedmiotem postępowania przed sądem krajowym ani w żadnym przypadku, powołać się w sposób niezależny na ryzyko podwójnego uwzględnienia strat” (<span class="note">
<a id="c-25" href="#t-25">25</a>
</span>). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Trudno jest zatem przyjąć na podstawie wyroku Philips Electronics, że zapobieganie podwójnemu odliczaniu strat można uznać za nadrzędny wzgląd interesu ogólnego. Co więcej, w wyroku tym odrzucono możliwość powoływania się w tym celu na taki powód, „zakładając nawet, iż można by powołać się na taki powód w sposób niezależny” (<span class="note">
<a id="c-26" href="#t-26">26</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Być może jednak nadszedł czas, aby złagodzić stwierdzenia zawarte w wyroku Philips Electronics po tym, jak walka z podwójnym odliczaniem stała się już po jego wydaniu przedmiotem szczególnej uwagi ze strony prawodawcy Unii. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W wyniku opublikowania przez OECD opinii z dni 13 i 14 marca 2013 r. w sprawie erozji podstawy opodatkowania i przenoszenia zysków (BEPS) oraz sprawozdania końcowego z dnia 5 października 2015 r., Komisja (<span class="note">
<a id="c-27" href="#t-27">27</a>
</span>) i Rada (<span class="note">
<a id="c-28" href="#t-28">28</a>
</span>) zaakceptowały potrzebę znalezienia wspólnych, a przy tym elastycznych w skali Unii, rozwiązań zgodnych z wnioskami OECD w sprawie BEPS.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Stosownie do dyrektywy 2016/1164 (<span class="note">
<a id="c-29" href="#t-29">29</a>
</span>) przyjętej w wyniku późniejszego procesu legislacyjnego, „[w] celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego konieczne jest co najmniej, aby państwa członkowskie wywiązały się ze swoich zobowiązań w ramach przeciwdziałania erozji bazy podatkowej i przenoszeniu zysków oraz – w szerszym zakresie – podjęły działania zniechęcające do praktyk unikania opodatkowania oraz zapewniające sprawiedliwe i efektywne opodatkowanie w Unii, w wystarczająco jednolity i skoordynowany sposób”. Dokładniej podkreślono, iż niezbędne jest „ustanowienie przepisów, aby podnieść przeciętny poziom ochrony przed agresywnym planowaniem podatkowym na rynku wewnętrznym” (<span class="note">
<a id="c-30" href="#t-30">30</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Kluczową rolę przypisano w tym zakresie tzw. rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych, którą w art. 2 pkt 9 dyrektywy 2016/1164 zdefiniowano jako „sytuację, w której uczestniczy podatnik lub […] podmiot, w przypadku gdy: […] g) występuje sytuacja podwójnego odliczenia”. Tę ostatnią definiuje się w tym samym przepisie jako „odliczenie tych samych płatności, kosztów lub strat w jurysdykcji, w której płatność ma swoje źródło lub w której ponoszone są koszty lub straty (jurysdykcji płatnika) oraz w innej jurysdykcji (jurysdykcji inwestora)”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jeżeli rozbieżność w kwalifikacji struktur hybrydowych prowadzi do podwójnego odliczenia, to zgodnie z art. 9 ust. 1 dyrektywy 2016/1164: „a) odliczenia nie przyznaje się w państwie członkowskim, które stanowi jurysdykcję inwestora; oraz b) w przypadku gdy odliczenie zostanie przyznane w jurysdykcji inwestora, odliczenia nie przyznaje się w państwie członkowskim, które stanowi jurysdykcję płatnika”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Jednym z celów nowelizacji dyrektywy 2016/1164 w drodze wydania dyrektywy 2017/952 było uregulowanie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych dotyczących SZ: „[r]ozbieżności w kwalifikacji hybrydowych stałych zakładów występują wtedy, gdy różnice między przepisami obowiązującymi w jurysdykcji stałego zakładu i jurysdykcji rezydencji podatkowej dotyczącymi przydziału dochodów i wydatków między różnymi częściami tego samego podmiotu powodują powstanie rozbieżności w wynikach podatkowych oraz obejmują te przypadki, w których rozbieżność wynika z pominięcia stałego zakładu na mocy przepisów jurysdykcji oddziału. Takie sytuacje rozbieżności mogą prowadzić do podwójnego odliczenia lub odliczenia bez ujęcia w dochodzie i należy je w związku z tym wyeliminować” (<span class="note">
<a id="c-31" href="#t-31">31</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Oczywiście nie proponuję zastosowania w niniejszej sprawie przepisów dyrektywy, której termin transpozycji jeszcze nie upłynął (<span class="note">
<a id="c-32" href="#t-32">32</a>
</span>). Uważam jednak, iż dyrektywa 2016/1164 odzwierciedla szeroko zakrojone obawy, których intensywności w chwili wydania wyroku w sprawie Philips Electronics prawdopodobnie jeszcze nie odkryto, a zatem nie znalazły one wyraźnego odbicia w przepisach prawa.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Trybunał Sprawiedliwości zawarł w swoim orzecznictwie pewne wskazówki dotyczące związku pomiędzy zapobieganiem podwójnemu odliczeniu a walką z unikaniem opodatkowania. W wyroku Brisal i KBC Finance Ireland (<span class="note">
<a id="c-33" href="#t-33">33</a>
</span>) wskazał, iż „chęć zapobieżenia podwójnemu odliczeniu kosztów” (w powyższej sprawie chodziło o koszty uzyskania przychodu), „może być powiązana ze zwalczaniem oszustw podatkowych”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Niemniej jednak należy również wziąć pod uwagę zapobieganie podwójnemu odliczeniu w tych przypadkach, kiedy niekoniecznie mamy do czynienia z zamiarem dokonania oszustwa. W ten sposób w wyroku Marks &amp; Spencer po stwierdzeniu, iż „państwa członkowskie powinny mieć możliwość przeciwdziałania mu”, przyjęto, że ryzyko podwójnego rozliczenia strat nie zawsze pokrywa się z uzasadnionym powodem, jakim jest walka z oszustwami podatkowymi (<span class="note">
<a id="c-34" href="#t-34">34</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Podwójne rozliczenie strat może bowiem wynikać z łącznego zastosowania różnych przepisów podatkowych, także w przypadku braku zamiaru dokonania oszustwa. Nie przestaje jednak być w ten sposób działaniem, które jak wynika z bieżącego stanowiska OECD, należy odrzucić także z punktu widzenia prawa Unii. Co za tym idzie, jak już wcześniej wskazałem, działanie w celu zapobiegania podwójnemu rozliczeniu strat prawdopodobnie będzie już można uznać za (autonomiczny) nadrzędny wzgląd interesu ogólnego bez potrzeby łączenia go koniecznie z walką z oszustwami podatkowymi.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z tego punktu widzenia, co do zasady, nic nie sprzeciwia się § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP w odniesieniu do jego celu, jakim jest zapobieganie podwójnemu odliczeniu. Należy w związku z tym skierować uwagę na praktyczne zastosowanie tego przepisu, jak uczyniły to w niniejszej sprawie duńskie organy podatkowe.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Po stwierdzeniu straty SZ utworzonego w Danii, lecz należącego do spółki szwedzkiej będącej spółką zależną duńskiej grupy, jej kwota mogłaby teoretycznie zostać odliczona zarówno od podstawy opodatkowania ustalonej w państwie przyjmującym (Dania), jak i od podstawy opodatkowania ustalonej dla spółki w państwie jej siedziby (Szwecja). Przepis taki, jak § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP, służy uniemożliwieniu dwukrotnego wykorzystania przez spółkę tego samego wydatku lub straty. W przeciwnym razie sytuacja transgraniczna byłaby uprzywilejowana w stosunku do krajowej, bowiem logicznie rzecz biorąc na poziomie krajowym ten sam organ podatkowy nie wyrazi zgody na podwójne odliczenie (<span class="note">
<a id="c-35" href="#t-35">35</a>
</span>), co mogłoby mieć miejsce na poziomie transgranicznym.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Sporny przepis prowadzi zatem do pożądanego skutku, jakim jest możliwość rozliczenia straty tylko jeden raz i, co do zasady, jest on odpowiedni do celu, którym jest zapobieganie podwójnemu odliczeniu. Konieczne jest jednak takie jego stosowanie, które poza zagwarantowaniem osiągnięcia założonego celu nie będzie wykraczać poza to, co niezbędne dla jego osiągnięcia (<span class="note">
<a id="c-36" href="#t-36">36</a>
</span>).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wykładnia spornego przepisu, której w niniejszej sprawie dokonały duńskie organy podatkowe, może prowadzić do nieproporcjonalnej sytuacji, która będzie skutkować podwójnym nieodliczeniem. Będzie to miało miejsce w przypadku, kiedy nie położy się nacisku na rzeczywistą możliwość odliczenia w innym państwie, lecz jedynie na teoretyczną możliwość, aby uzasadnić odmowę zgody na rozliczenie tej straty w Danii. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zakładając, że zwalczanie podwójnego odliczania uzasadnia tego rodzaju krajowe przepisy ustawowe, ich celem jest odmowa zgody na dokonanie odliczenia przez alternatywnie jedno z państw posiadających jurysdykcję, ale nie przez oba z nich (<span class="note">
<a id="c-37" href="#t-37">37</a>
</span>). Logika tego systemu opiera się na prostej przesłance: ta sama strata jest rozliczana tylko jeden raz.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Skutku tego nie można jednak osiągnąć, powtarzam, opierając się wyłącznie na hipotetycznej możliwości odliczenia w innym państwie członkowskim. Odmowa zgody na odliczenie na podstawie tego kryterium nie znajduje uzasadnienia z punktu widzenia zasady proporcjonalności, ani nie odpowiada w sposób właściwy konieczności zapewnienia równowagi pomiędzy obciążeniem podatkowym a rzeczywistą zdolnością płatniczą podatnika.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Z przepisów prawa duńskiego wynika, iż nie ma ono na celu całkowitego uniemożliwienia dokonania odliczenia, lecz ma ono jedynie zapewnić, aby straty były rozliczane tylko jeden raz. Wynika to z dokonanej przez Østre Landsret (sąd apelacyjny regionu wschodniego, Dania) wykładni § 5G pkt 1 UPP w odniesieniu do spółek duńskich: zezwala się im na odliczenie strat zagranicznej spółki zależnej wchodzącej w skład skonsolidowanej grupy podatkowej, jeżeli „wyka[żą] […], że nie ma[ją] możliwości podatkowego odliczenia straty za granicą” (<span class="note">
<a id="c-38" href="#t-38">38</a>
</span>). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Niezależnie od tego, czy byłoby to wynikiem praktyki sądu odsyłającego, czy utrwalonego orzecznictwa, rozwiązanie to łagodzi groźbę stosowania w celu zapobiegania podwójnemu odliczeniu rozwiązania nadmiernie restrykcyjnego polegającego na całkowitym uniemożliwieniu odliczenia straty. Nie istnieje żaden obiektywny powód, który by nie pozwalał na zastosowanie tego kryterium również w stosunku do SZ, o których mowa w § 31 ust. 2 pkt 2 UPDP.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">82.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Oczywiście, aby to kryterium mogło znaleźć zastosowanie, należy wykazać, że strat tych nie można było odliczyć w innym państwie członkowskim po wykorzystaniu przez spółkę, do której należy SZ, wszelkich możliwości rozliczenia ich w tym państwie, w tym również rozliczenia ich w przyszłych latach podatkowych.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">83.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Do sądu odsyłającego należy wyjaśnienie, czy taki przypadek ma miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ jedynie on dysponuje materiałem dowodowym pozwalającym ustalić w sposób ostateczny, czy możliwe było odliczenie tych strat od podstawy opodatkowania spółki zależnej grupy NN z siedzibą w Szwecji.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">VI.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Wnioski</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">84.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">W świetle powyższych rozważań proponuję, aby Trybunał Sprawiedliwości odpowiedział na pytanie prejudycjalne przedstawione przez Østre Landsret (sąd apelacyjny regionu wschodniego, Dania) w następujący sposób:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-127" title="page-19">
      1) Artykuł 49 TFUE nie stoi, co do zasady, na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak mające zastosowanie w postępowaniu głównym, zgodnie z którym w przypadku opodatkowania grupy spółek w państwie członkowskim A straty stałego zakładu będącego rezydentem w tym państwie członkowskim, lecz należącego do spółki będącej rezydentem w państwie członkowskim B, mogą zostać skompensowane z przychodami innych spółek tej grupy, jeżeli zgodnie z przepisami prawa państwa członkowskiego B straty te nie mogą zostać skompensowane w celu ustalenia przychodów wskazanej spółki w państwie członkowskim B.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-128" title="page-19">
      2) Przywołane uregulowanie krajowe nie jest zgodne z art. 49 TFUE w takim zakresie, w jakim – w okolicznościach takich, jak będące przedmiotem postępowania głównego – uniemożliwia ono odliczenie strat w państwie członkowskim A, jeżeli podatnik wykazał, że strat tych w żaden sposób nie można było odliczyć w państwie członkowskim B, co należy do oceny sądu odsyłającego. 
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>)Język oryginału: hiszpański.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>)Sprawa C650/16 zawisła przed Trybunałem Sprawiedliwości, w której przedstawiłem opinię w dniu 17 stycznia 2018 r. (EU:C:2018:15).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>)Odnosząc się do stałych zakładów lub oddziałów posługiwać się będę pierwszymi literami „SZ”.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>)Wyrok z dnia 13 grudnia 2005 r., C446/03, EU:C:2005:763.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>)Sprawy połączone C398/16 i C399/16, zawisłe przed Trybunałem Sprawiedliwości, w których przedstawiłem opinię w dniu 25 października 2017 r. (EU:C:2017:807).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>)Wyrok z dnia 25 lutego 2010 r., C337/08, EU:C:2010:89.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>)Wyrok z dnia 6 września 2012 r., C18/11, EU:C:2012:532 (zwany w dalszej części „wyrokiem w sprawie Philips Electronics”).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>)Przywołuje w tym zakresie wyroki: z dnia 13 grudnia 2005 r., Marks &amp; Spencer (C446/03, EU:C:2005:763, pkt 43, 51); z dnia 29 marca 2007 r., Rewe Zentralfinanz (C347/04, EU:C:2007:194, pkt 41); z dnia 18 lipca 2007 r., Oy AA (C231/05, EU:C:2007:439, pkt 51).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>)Wyrok z dnia 15 maja 2008 r., Lidl Belgium (C414/06, EU:C:2008:278), pkt 33.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>)Dyrektywa Rady z dnia 12 lipca 2016 r. ustanawiająca przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku wewnętrznego (Dz.U. 2016, L 193, s. 1).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>)Wszystkie cztery pytania wiążą się, co do zasady, z pytaniami przedstawionymi przez sąd odsyłający w sprawie Philips Electronics.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>)W odpowiedzi na pytanie Trybunału Sprawiedliwości rząd duński przyznał, iż nie można wykluczyć tej możliwości.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>)Punkt 38 postanowienia odsyłającego.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>)Przywołuje w tym zakresie wyrok z 2010 r. (bez wskazania dokładnej daty), TfS 2011.687.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>)Punkt 41 postanowienia odsyłającego.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>)Sprawa C650/16, EU:C:2018:15.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>)Trybunał Sprawiedliwości miał już okazję stwierdzić, iż dla celów podziału kompetencji podatkowych wskazane jest, by państwa członkowskie wzorowały się na międzynarodowej praktyce, a w szczególności na modelowej konwencji sporządzonej przez OECD. Zobacz wyroki: z dnia 12 maja 1998 r., Gilly (C336/96, EU:C:1998:221, pkt 31); z dnia 23 lutego 2006 r., van Hilten-van der Heijden (C513/03, EU:C:2006:131, pkt 48).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>)W sytuacji całkowicie krajowej SZ stanowi część majątku spółki, której jest własnością, a zatem jego straty są stratami samej spółki.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>)Wyrok z dnia 25 lutego 2010 r., X Holding (C337/08, EU:C:2010:89, pkt 22).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>)Wyrok Philips Electronics, pkt 20.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-21" href="#c-21">21</a>
</span>)Wyroki: z dnia 25 lutego 2010 r., X Holding (C337/08, EU:C:2010:89, pkt 20); z dnia 2 września 2015 r., Groupe Steria (C386/14, EU:C:2015:524), pkt 21.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-22" href="#c-22">22</a>
</span>)Wyrok z dnia 13 grudnia 2005 r., Marks &amp; Spencer (C446/03, EU:C:2005:763, pkt 35).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-23" href="#c-23">23</a>
</span>)Wyrok Philips Electronics, pkt 30: „ryzyko, że straty te zostaną uwzględnione w przyjmującym państwie członkowskim, w którym jest położony stały zakład, a także w państwie członkowskim, w którym spółka niebędąca rezydentem ma siedzibę, nie ma wpływu na kompetencje podatkowe państwa członkowskiego, w którym położony jest stały zakład”.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-24" href="#c-24">24</a>
</span>)Ibidem, pkt 32.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-25" href="#c-25">25</a>
</span>)Ibidem, pkt 33.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-26" href="#c-26">26</a>
</span>)Ibidem, pkt 28.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-27" href="#c-27">27</a>
</span>)W dniu 18 marca 2015 r. Komisja przedstawiła komunikat do Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie przejrzystości podatkowej w celu zwalczania uchylania się od opodatkowania i unikania opodatkowania [COM(2015) 136 final], a następnie w dniu 17 czerwca 2015 r. plan działania w sprawie sprawiedliwego i skutecznego systemu opodatkowania przedsiębiorstw w Unii Europejskiej.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-28" href="#c-28">28</a>
</span>)Opinia z dnia 8 grudnia 2015 r. (Doc. 15068/15).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-29" href="#c-29">29</a>
</span>)Zmieniona następnie przez dyrektywę Rady (UE) 2017/952 z dnia 29 maja 2017 r. zmieniającą dyrektywę (UE) 2016/1164 w zakresie rozbieżności w kwalifikacji struktur hybrydowych dotyczących państw trzecich (Dz.U. 2017, L 144, s. 1).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-30" href="#c-30">30</a>
</span>)Motywy drugi i trzeci.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-31" href="#c-31">31</a>
</span>)Motyw 10 dyrektywy 2017/952.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-32" href="#c-32">32</a>
</span>)Nastąpi to w dniu 31 grudnia 2019 r., a w przypadku art. 9a dotyczącego „rozbieżności w kwalifikacji odwróconych struktur hybrydowych” w dniu 31 grudnia 2021 r.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-33" href="#c-33">33</a>
</span>)Wyrok z dnia 13 lipca 2016 r., C18/15, EU:C:2016:549, pkt 38.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-34" href="#c-34">34</a>
</span>)Wyrok z dnia 13 grudnia 2005 r., C446/03, EU:C:2005:763, pkt 47–50.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-35" href="#c-35">35</a>
</span>)Paragraf 31 ust. 1 pkt 1 UPDP stanowi, iż grupa duńska nie może dokonać tego samego odliczenia więcej niż jeden raz.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-36" href="#c-36">36</a>
</span>)Wyrok z dnia 13 grudnia 2005 r., Marks &amp; Spencer (C446/03, EU:C:2005:763, pkt 35).</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-37" href="#c-37">37</a>
</span>)Temu ma służyć zdaniem prawodawcy Unii zawarcie w dyrektywach 2016/1164 i 2017/952 (art. 9 ust. 1) konkluzji OECD w przedmiocie walki z erozją podstawy opodatkowania.</p>
<p class="note">(<span class="note">
<a id="t-38" href="#c-38">38</a>
</span>)Postanowienie odsyłające, pkt 41, cytowany w pkt 47 niniejszej opinii.</p>
</body>
</html>
