Eagrán sealadach
BREITHIÚNAS NA CÚIRTE GINEARÁLTA (an Naoú Dlísheomra ina bhfuil cúigear Breithiúna ina suí)
3 Meitheamh 2026 (*)
(Iomaíocht – Comhchruinnithe – Iarraidh ar fhaisnéis – Airteagal 11(3) de Rialachán (CE) Uimh. 139/2004 – Roghnú an bhunúis dlí – Mí-úsáid cumhachtaí – Oibleagáid cúiseanna a lua – Easpa cineáil treallach – Impossibilium nulla obligatio est – Comhréireacht – Riachtanas na faisnéise arna hiarraidh – Airteagal 10 den Choinbhinsiún um Chearta an Duine agus Saoirsí Bunúsacha – Saoirse chun tuairimí a nochtadh – Cosaint foinsí iriseoireachta – Pléadáil neamhdhleathachta – Airteagal 7 den Chairt um Chearta Bunúsacha – An ceart go n‑urramófaí an saol príobháideach agus saol an teaghlaigh)
I gCás T‑1097/23,
Vivendi SE, atá bunaithe i bPáras (an Fhrainc), dá ndéanann P. Gassenbach, P. Wilhelm, E. Dumur, O. Thomas, S. Schrameck, F. de Bure, Y. Boubacir agus M. Oiknine, Dlíodóirí, ionadaíocht,
iarratasóir,
v
an Coimisiún Eorpach, dá ndéanann P. Caro de Sousa, B. Cullen agus D. Viros, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
cosantóir,
le tacaíocht ó
Chomhairle an Aontais Eorpaigh, dá ndéanann A.-L. Meyer agus N. Coghlan, i gcáil Gníomhairí, ionadaíocht,
idiragraí,
tugann AN CHÚIRT GHINEARÁLTA (an Naoú Dlísheomra ina bhfuil cúigear Breithiúna ina suí)
agus í comhdhéanta, le linn na bpléití, mar seo a leanas: L. Truchot, Uachtarán, M. Jaeger, J. Schwarcz, M. Sampol Pucurull agus T. Perišin (Rapóirtéir), Breithiúna,
Cláraitheoir: H. Eriksson, Riarthóir,
ag féachaint don nós imeachta i scríbhinn,
tar éis éisteacht an 14 Bealtaine 2025,
an Breithiúnas seo a leanas:
Breithiúnas
1 Lena chaingean faoi Airteagal 263 CFAE, iarrann an t‑iarratasóir go gcuirfí ar neamhní Cinneadh C(2023) 6428 final ón gCoimisiún an 19 Meán Fómhair 2023 maidir le himeacht de bhun Airteagal 11(3) de Rialachán (CE) Uimh. 139/2004 ón gComhairle (Cás M.11184 – Vivendi v Lagardère) (‘Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023’), arna leasú le Cinneadh C(2023) 7463 final ón gCoimisiún an 27 Deireadh Fómhair 2023 (‘Cinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023’) (‘an cinneadh atá faoi chonspóid’).
Cúlra na díospóide
2 Is máthairchuideachta ghrúpa Vivendi, grúpa Francach le láithreacht idirnáisiúnta a dhéanann sainfheidhmiú ar na meáin agus ar an tsiamsaíocht, atá gníomhach i margaí éagsúla trína fhochuideachtaí, é an t‑iarratasóir.
3 An 24 Deireadh Fómhair 2022, thug an t‑iarratasóir fógra don Choimisiún Eorpach faoi chomhchruinniú arb é atá ann urlámhas aonair a fháil ar Lagardère SA, grúpa Francach atá gníomhach, inter alia, in earnáil na meán.
4 Le Cinneadh an 9 Meitheamh 2023, d’údaraigh an Coimisiún an comhchruinniú atá beartaithe, faoi réir chur chun feidhme na ngealltanas chun gnó iomlán foilsitheoireachta leabhar agus irise preasa an iarratasóra a dhífheistiú (‘Cinneadh an 9 Meitheamh 2023 lena n‑údaraítear an comhchruinniú’).
5 I litir dar dáta an 25 Iúil 2023, chuir an Coimisiún an t‑iarratasóir ar an eolas gur tionscnaíodh imscrúdú foirmiúil ar chur chun feidhme luath féideartha an chomhchruinnithe (‘litir an 25 Iúil 2023 a bhaineann le tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe fhoirmiúil’).
Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023
6 I gcomhthéacs an imscrúdaithe fhoirmiúil a bhaineann le cur chun feidhme luath féideartha an chomhchruinnithe, le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023, sheol an Coimisiún iarraidh ar fhaisnéis chuig an iarratasóir, bunaithe ar Airteagal 11(3) de Rialachán (CE) Uimh. 139/2004 ón gComhairle an 20 Eanáir 2004 maidir le comhchruinnithe a rialú idir gnóthais (‘Rialachán CE um Chumaisc’) (IO 2004 L 24, lch. 1), le teorainn ama a a bhí le dul in éag an 27 Deireadh Fómhair 2023. Go bunúsach, forchuirtear leis an gcinneadh sin an oibleagáid ar an iarratasóir na doiciméid a malartaíodh le linn na tréimhse ón 1 Eanáir 2020 go dtí an 19 Meán Fómhair 2023 (‘an tréimhse lena mbaineann’) a bhailiú agus a tharchur chuig an gCoimisiún, ar an gcéad dul síos, trí mhodhanna éagsúla cumarsáide, arna bhfáil, arna seoladh nó arna sealbhú ag 15 dhuine nádúrtha sainaitheanta agus a gcomharbaí agus a réamhtheachtaithe (na ‘daoine lena mbaineann’) agus ina bhfuil téarmaí cuardaigh áirithe agus, ar an dara dul síos, na doiciméid a malartaíodh, le linn na tréimhse lena mbaineann, idir ceathrar sainaitheanta, a bhfuil beirt acu i measc na ndaoine lena mbaineann freisin.
7 Go háirithe, foráiltear le pointe I(1) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ‘chun críocha […] na hiarrata ar fhaisnéis, ciallaíonn “Lagardère” Lagardère S.A. [agus] ciallaíonn “Vivendi” Vivendi SE agus Groupe Bolloré’.
8 I bpointe I(2) den Iarscríbhinn a ghabhann le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023, sainmhínítear an coincheap ‘doiciméad’ mar a leanas:
‘ Ciallaíonn “Doicimé(i)d”: gach comhad ríomhaireachta atá ag Vivendi, ina sheilbh nó faoina rialú, lena n‑áirítear, gan teorainn, an méid seo a leanas:
(a) aon fhaisnéis arna stóráil i bhfoirm leictreonach, lena n‑áirítear ríomhphoist agus teachtaireachtaí meandracha (Whatsapp, SMS, Telegram, Signal, eile), próiseáil focal agus doiciméid pdf, scarbhileoga agus léirithe, agus aon bhogearraí agus aon chórais eile bainistithe agus stórála faisnéise le haghaidh Doiciméad a liostaítear mar fhreagra ar cheist 6 d’iarraidh an Choimisiúin ar fhaisnéis Uimh. 1 an 16 Lúnasa 2023;
(b) dréacht‑Dhoiciméid, meiteashonraí agus cóipeanna de Dhoiciméid nach bhfuil a mbunchóipeanna i seilbh ná faoi rialú Vivendi, de réir mar a bheidh;
(c) chun athbhrí a sheachaint, áirítear an méid seo a leanas freisin sa choincheap Doiciméid:
(i) Doiciméid i ngach cuntas ríomhphoist príobháideach agus/nó pearsanta (ar choinníoll gur úsáideadh iad le haghaidh cumarsáid ghairmiúil uair amháin ar a laghad) chomh maith le gléasanna móibíleacha, lena n‑áirítear fóin phóca nó táibléid (lena n‑áirítear fóin phóca nó taibléid phríobháideacha agus/nó phearsanta, ar choinníoll gur úsáideadh iad le haghaidh cumarsáid ghairmiúil uair amháin ar a laghad), lena n‑áirítear teachtaireachtaí meandracha agus SMS; agus
(ii) Doiciméid a leanann de bheith ar fáil nó inrochtana i gcórais ríomhaireachta Vivendi (mar shampla, i gcúltacaí), cé gur scrios an t‑úsáideoir deiridh iad.’
9 Le pointe I(4) den Iarscríbhinn a ghabhann le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023, sainmhínítear an coincheap ‘tréimhse lena mbaineann’ mar an tréimhse ón 1 Eanáir 2020 go dtí dáta na hiarrata sin ar fhaisnéis, is é sin le rá, an 19 Meán Fómhair 2023.
10 Le pointe II(5) den Iarscríbhinn a ghabhann le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023, sainmhínítear freisin an coincheap ‘daoine lena mbaineann’, is é sin 15 dhuine arna n-aithint ina n‑ainm ‘chomh maith leis nadaoine uile a tháinig rompu nó i gcomharbas orthu sna poist éagsúla a bhí acu le linn na tréimhse ábhartha’. De réir phointe II(6) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gCinneadh sin, ‘féadfaidh na daoine sin doiciméid a fháil nó a sheoladh nó a shealbhú a mheasann an Coimisiún a bheith riachtanach chun a chur ar a chumas anailís a dhéanamh an féidir an idirghabháil agus/nó an comhairliúchán agus/nó comhlachas Vivendi le cinntí áirithe arna nglacadh ag Lagardère a aicmiú mar fheidhmiú tionchair chinntithigh ag Vivendi’.
11 Le pointe III(7) den Iarscríbhinn a ghabhann le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023, ceanglaítear ar an iarratasóir, ar an gcéad dul síos, na doiciméid arna seoladh nó arna bhfáil, le linn na tréimhse lena mbaineann, ag na daoine lena mbaineann (agus a gcomharbaí agus a réamhtheachtaithe), arna sainaithint lena n‑ainm i bpointe II(5) den Iarscríbhinn sin, agus ina bhfuil ceann amháin ar a laghad de na téarmaí cuardaigh a liostaítear i bpointe VII den Iarscríbhinn sin a sholáthar agus, ar an dara dul síos, na doiciméid arna malartú, le linn na tréimhse lena mbaineann, idir ceathrar a shainaithnítear lena n‑ainm i bpointe III(7)(a) go (c) den Iarscríbhinn sin.
12 Sonraítear i bpointí IV, V agus VI den Iarscríbhinn a ghabhann le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023 an chaoi nach mór don iarratasóir na doiciméid a iarradh a sholáthar, ábhar na tuarascála chomhghabhála agus na ceanglais a bhaineann le ráitis lena ndearbhaítear iomláine an fhreagra. Liostaítear na téarmaí cuardaigh i bpointe VII den Iarscríbhinn sin.
Forbairtí tar éis ghlacadh Chinneadh an 19 Meán Fómhair 2023
13 Le ríomhphost an 11 Deireadh Fómhair 2023, d’iarr an t‑iarratasóir go ndeonófaí síneadh 3 mhí chun freagra a thabhairt ar an iarraidh ar fhaisnéis. I ndáil leis sin, luaigh sé gur ardaíodh go leor deacrachtaí leis an iarraidh ar fhaisnéis agus go raibh gá le hobair neamhghnách maidir le bailiú, próiseáil agus stocáireamh chomh maith le hacmhainní suntasacha daonna agus teicniúla a shlógadh.
14 Le ríomhphost an 12 Deireadh Fómhair 2023, d’iarr an Coimisiún ar an iarratasóir cineál agus méid na ndeacrachtaí a bhí roimhe a shonrú.
15 Le ríomhphost an 14 Deireadh Fómhair 2023, shonraigh an t‑iarratasóir go raibh baint ag cuid de na deacrachtaí sin, inter alia, leis an easpa coimircí nós imeachta leordhóthanacha chun a áirithiú go n‑urramófar saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann, a bhfostaithe nó a n‑oifigigh chorparáideacha nó daoine eile a bhféadfadh an iarraidh ar fhaisnéis agus cosaint foinsí iriseoireachta difear a dhéanamh dóibh.
16 Ag glao comhdhála an 18 Deireadh Fómhair 2023, dheimhnigh an Coimisiún don iarratasóir go mbeadh cosaint speisialta ag doiciméid a lena bhféadfaí foinsí iriseoireachta a nochtadh faoi spreagadh an nós imeachta a cuireadh i bhfeidhm chun a áirithiú go gcosnófaí rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint.
17 An 19 Deireadh Fómhair 2023, luaigh an t‑iarratasóir nach raibh sé in ann rochtain a éileamh ar bhoscaí poist agus ar fhóin phóca an duine dá dtagraítear i bpointe (i) de phointe II(5) den Iarscríbhinn a ghabhann le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023, mar gheall ar an staid reatha maidir le sealbhú ar leithligh idir é féin agus ceann dá fhochuideachtaí, a eascraíonn as na coinníollacha agus na hoibleagáidí a leagtar amach i gCinneadh an 9 Meitheamh 2023 lena n‑údaraítear an comhchruinniú.
18 Le ríomhphost an 26 Deireadh Fómhair 2023, d’iarr an Coimisiún ar an iarratasóir liosta na ndaoine lena mbaineann a bhfuil cárta preasa acu a sheoladh chuige agus plé a dhéanamh ar na socruithe praiticiúla chun cosaint foinsí iriseoireachta agus seachadadh na ndoiciméad a chumhdaítear le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023 a thabhairt chun réitigh.
19 An 27 Deireadh Fómhair 2023, dáta éaga na teorann ama a socraíodh le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023, ní raibh aon doiciméad curtha isteach ag an iarratasóir. An lá céanna, ghlac an Coimisiún Cinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023. Le hAirteagal 1 den chinneadh sin, bhain an Coimisiún an duine dá dtagraítear i bpointe II(5)(i) den Iarscríbhinn a ghabhann le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023 de liosta na ndaoine lena mbaineann. Le hAirteagal 2 den chinneadh sin, cuireadh síneadh le teorainn ama an 27 Deireadh Fómhair 2023 a socraíodh ar dtús le hAirteagal 1 de Chinneadh an 19 Meán Fómhair 2023 go dtí an 1 Nollaig 2023.
20 Le hiarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 23 Samhain 2023, thionscain an t‑iarratasóir caingean chun an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, eadhon Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023, arna leasú le Cinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023.
Fíorais tar éis thionscnamh na caingne
21 I litir dar dáta an 6 Nollaig 2023, luaigh Ard-Stiúrthóir den Ard-Stiúrthóireacht um Iomaíocht (COMP) de chuid an Choimisiúin go mbeidh aon doiciméad a bhaineann le cosaint sonraí pearsanta íogaire nó foinsí iriseoireachta faoi réir coimircí de bhun na reachtaíochta agus an chásdlí ábhartha agus thug sé mionchuntas ar na coimircí nós imeachta sin (‘litir an 6 Nollaig 2023’).
22 An 24 Eanáir 2024, ghlac an Coimisiún Cinneadh C(2024) 571 final a bhaineann le himeacht faoi Airteagal 11(3) agus Airteagal 15(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 (‘Cinneadh an 24 Eanáir 2024’). Ar an gcéad dul síos, le hAirteagal 1 den chinneadh sin, cuireadh síneadh le spriocdháta an 1 Nollaig 2023, a leagtar síos le hAirteagal 2 de Chinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023, go dtí an 7 Feabhra 2024. Ar an dara dul síos, le hAirteagal 2 de Chinneadh an 24 Eanáir 2024, de bhun Airteagal 15 de Rialachán Uimh. 139/2004, forchuireadh íocaíocht phionósach thréimhsiúil nach mó ná 5 % dá mheánláimhdeachas laethúil, le haghaidh gach lae moille, ón gcéad lá oibre tar éis an dáta a leagtar síos in Airteagal 1 den chinneadh sin. Ar an tríú dul síos, leagtar amach in aithris 13(a) de Chinneadh an 24 Eanáir 2024 coimircí nós imeachta sa bhreis ar an gcinneadh atá faoi chonspóid chun cosaint sonraí pearsanta íogaire a áirithiú, trí nós imeachta maidir le seomra fíorúil sonraí a thabhairt isteach, mar a mholtar i litir an 6 Nollaig 2023. Leagtar amach in aithris 13(b) de Chinneadh an 24 Eanáir 2024 coimircí nós imeachta chun foinsí iriseoireachta a chosaint, lena ndeimhnítear an nós imeachta a mholtar i litir an 6 Nollaig 2023.
23 Tar éis na malartuithe le dlíodóirí an iarratasóra, ag glao comhdhála a tionóladh an 30 Eanáir 2024, d’aontaigh an Coimisiún gur cheart na malartuithe idir na daoine lena mbaineann an cinneadh atá faoi chonspóid agus na teagmhálacha a thagann faoin réimse fíorphearsanta a chur sa seomra sonraí fíorúil.
24 I mí Feabhra 2024, chuir an t‑iarratasóir roinnt de na doiciméid a chomhlíonann na critéir a leagtar síos sa chinneadh atá faoi chonspóid ar fáil don Choimisiún.
25 Idir mí Mheán Fómhair agus mí na Nollag 2024, sheol an t‑iarratasóir doiciméid chuig an gCoimisiún, agus mar thoradh air sin, i mí na Nollag 2024, fuair an Coimisiún ón iarratasóir na doiciméid a chomhlíon na critéir a leagtar síos sa chinneadh atá faoi chonspóid, cé is moite de dhoiciméid a bhaineann le rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint, rúndacht foinsí iriseoireachta agus saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann.
Na himeachtaí eatramhacha
26 Le doiciméad ar leith a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 24 Samhain 2023, thionscain an t‑iarratasóir iarratas ar bhearta eatramhacha lena n‑iarrtar, inter alia, oibriú an chinnidh atá faoi chonspóid a chur ar fionraí.
27 Le hordú an 28 Samhain 2023, Vivendi v an Coimisiún (T‑1097/23 R, nár foilsíodh), d’ordaigh Uachtarán na Cúirte Ginearálta oibriú an chinnidh atá faoi chonspóid a chur ar fionraí go dtí go nglacfaí an t‑ordú lena gcuirtear clabhsúr ar na himeachtaí i gCás T‑1097/23 R, gan dochar d’oibleagáid an iarratasóra leanúint den fhaisnéis a bhailiú agus na doiciméid uile lena mbaineann an cinneadh sin a choinneáil ar mheán leictreonach.
28 Le hordú an 19 Eanáir 2024, Vivendi v an Coimisiún (T‑1097/23 R, nár foilsíodh, EU:T:2024:15), dhiúltaigh Uachtarán na Cúirte Ginearálta don iarratas ar bhearta eatramhacha.
29 Le hordú an 6 Feabhra 2024, Vivendi v an Coimisiún (C‑90/24 P(R)-R, EU:C:2024:121), d’ordaigh Leas-Uachtarán na Cúirte Breithiúnais go gcuirfí ar fionraí an oibleagáid arna forchur ar an iarratasóir leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, gan dochar dá oibleagáid gach beart iomchuí a dhéanamh chun a áirithiú go gcoinneofar na doiciméid uile a chumhdaítear leis an gcinneadh sin.
30 Le hordú an 11 Aibreán 2024, Vivendi v an Coimisiún (C‑90/24 P(R), EU:C:2024:318), chuir Leas-Uachtarán na Cúirte Breithiúnais ordú an 19 Eanáir 2024, Vivendi v an Coimisiún (T‑1097/23 R, nár foilsíodh, EU:T:2024:15) ar neamhní. Ina theannta sin, chinn sé gur comhlíonadh an coinníoll a bhaineann le práinn agus tharchuir sé an cás ar ais chuig an gCúirt Ghinearálta chun rialú a thabhairt ar an gcoinníoll maidir le fumus boni juris agus, i gcás inarb iomchuí, chun na leasanna lena mbaineann a chothromú.
31 Le hordú an 13 Meitheamh 2024, Vivendi v an Coimisiún (T‑1097/23 R-RENV, nár foilsíodh, EU:T:2024:381), dheonaigh Leas-Uachtarán na Cúirte Ginearálta go páirteach iarratas an iarratasóra lena n‑iarrtar, ar an gcéad dul síos, oibriú an chinnidh atá faoi chonspóid a chur ar fionraí agus, ar an dara dul síos, mar bheart réamhchúraim, ordú lena gceanglaítear air na doiciméid uile lena mbaineann an cinneadh atá faoi chonspóid a choinneáil ar mheán leictreonach tiomnaithe, arna seachadadh faoi ríomhshéala chuig tríú páirtí iontaofa neamhspleách.
32 An 3 Iúil 2024, rinne an t‑iarratasóir achomharc chun ordú an 13 Meitheamh 2024, Vivendi v an Coimisiún (T‑1097/23 R-RENV, nár foilsíodh, EU:T:2024:381) a chur ar neamhní. Ag an am céanna, d’iarr an t‑iarratasóir ar an gCúirt Bhreithiúnais oibriú an ordaithe sin agus an chinnidh atá faoi chonspóid a chur ar fionraí.
33 Le hordú an 8 Iúil 2024, Vivendi v an Coimisiún (C‑470/24 P(R)-R, nár foilsíodh, EU:C:2024:592), cuireadh ar fionraí an oibleagáid a fhorchuirtear ar an iarratasóir na doiciméid a chumhdaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a bhailiú agus a chur in iúl don Choimisiún, go dtí go nglacfaí an t‑ordú lena gcuirtear clabhsúr ar na himeachtaí seo le haghaidh bearta eatramhacha nó rialú ar an achomharc i gCás C‑470/24 P(R), cibé acu is túisce, gan dochar d’oibleagáid an iarratasóra gach beart iomchuí a dhéanamh chun a áirithiú go gcoinneofar na doiciméid uile sin.
34 Le hordú an 26 Iúil 2024, Vivendi v an Coimisiún (T‑1097/23 R-RENV-INTP, nár foilsíodh, EU:T:2024:516), dhiúltaigh Leas-Uachtarán na Cúirte Ginearálta don iarraidh ar léiriú ar phointe 1 den chuid oibríochtúil d’ordú an 13 Meitheamh 2024, Vivendi v an Coimisiún (T‑1097/23 R-RENV, nár foilsíodh, EU:T:2024:381), toisc í a bheith do-ghlactha.
35 Le hordú an 16 Lúnasa 2024, Vivendi v an Coimisiún (C‑470/24 P(R), nár foilsíodh, EU:C:2024:674), dhiúltaigh Leas-Uachtarán na Cúirte Breithiúnais d’achomharc an achomharcóra i gCás C‑470/24 P(R).
An t‑ordú atá á lorg
36 Iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta:
– an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní;
– a ordú don Choimisiún na costais a íoc.
37 Iarrann an Coimisiún, le tacaíocht ó Chomhairle an Aontais Eorpaigh, ar an gCúirt Ghinearálta:
– an chaingean a dhíbhe;
– a ordú don iarratasóir na costais a íoc.
An dlí lena mbaineann
38 Mar thaca lena chaingean, ardaíonn an t‑iarratasóir seacht saincheist dlí, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, gur roghnaíodh bunús dlí mícheart agus mí-úsáid cumhachtaí, ar an dara dul síos, sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua, ar an tríú dul síos, sárú ar phrionsabal na cosanta ar idirghabháil threallach nó dhíréireach ó na húdaráis phoiblí, ar an gceathrú dul síos, sárú ar an bprionsabal impossibilium nulla obligatio est maidir leis an iarraidh ar dhoiciméid a sholáthar ó ghrúpa Bolloré, ar an gcúigiú dul síos, sárú ar phrionsabal na comhréireachta, ar an séú dul síos, sárú ar chosaint foinsí iriseoireachta agus, ar an seachtú dul síos, easpa coimircí leordhóthanacha chun an ceart go n‑urramófaí an saol príobháideach a chosaint.
39 Measann an Chúirt Ghinearálta gurb iomchuí scrúdú a dhéanamh ar an dara saincheist dlí ar dtús, lena n‑éilítear sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua.
An dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua
40 Lena dara saincheist dlí, déanann an t‑iarratasóir gearán gur sháraigh an Coimisiún a oibleagáid cúiseanna ginearálta a lua faoi Airteagal 296 CFAE agus a oibleagáid cúiseanna sonracha a lua faoi Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 trí mhainneachtain ábhar agus raon feidhme a imscrúdaithe a shainiú i dtéarmaí atá soiléir go leor.
41 Tá an dara saincheist dlí comhdhéanta, go bunúsach, de cheithre chuid. Sa chéad chuid, maíonn an t‑iarratasóir nach léirítear go soiléir sa chinneadh atá faoi chonspóid ábhar na hiarrata ar fhaisnéis, ós rud é nach luaitear ann na breithnithe beachta agus oibiachtúla a thug údar lena ghlacadh. Leis an dara cuid, áitíonn an t‑iarratasóir go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail mar gheall ar mhainneachtain cúiseanna a lua maidir le raon feidhme ábhartha, ama agus pearsanta na faisnéise a iarradh. Leis an tríú cuid, cáineann an t‑iarratasóir an Coimisiún toisc nár mhínigh sé, sa chinneadh atá faoi chonspóid, na cúiseanna a thug údar le grúpa Bolloré a áireamh i raon feidhme an chinnidh sin. Leis an gceathrú cuid, áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, nach bhfuil ráiteas leordhóthanach ar chúiseanna sa chinneadh atá faoi chonspóid ar an gcéad dul síos, maidir le dul ar iontaoibh cinnidh lena n‑iarrtar faisnéis ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 agus, ar an dara dul síos, maidir leis an ngá atá le gníomhú go tapa.
Réamhbharúlacha
42 Ní mór a mheabhrú, de réir cásdlí socair, nach mór an ráiteas ar chúiseanna a cheanglaítear le hAirteagal 296 CFAE le haghaidh gníomhartha arna nglacadh ag institiúidí an Aontais a bheith iomchuí don ghníomh atá i gceist agus nach mór dó réasúnaíocht na hinstitiúide a ghlac an gníomh sin a nochtadh ar bhealach soiléir agus aonchiallach ar bhealach a chuirfidh ar chumas na ndaoine lena mbaineann na cúiseanna atá leis a fháil amach agus a chur ar chumas na cúirte inniúla a cumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Braitheann na ceanglais atá le comhlíonadh leis an ráiteas ar chúiseanna ar imthosca uile gach cáis, go háirithe ábhar an ghnímh atá i gceist, cineál na gcúiseanna a tugadh agus an leas a d’fhéadfadh a bheith ag na daoine a díríodh an gníomh orthu, nó ag páirtithe eile a bhfuil sé dá gcúram de réir bhrí an cheathrú mír d’Airteagal 263 CFAE, maidir le mínithe a fháil. Ní gá na fíorais agus na pointí dlí ábhartha go léir a shonrú leis an ráiteas ar chúiseanna, ós rud é nach mór an cheist an gcomhlíonann an ráiteas ar chúiseanna ceanglais Airteagal 296 CFAE a mheasúnú ní hamháin i bhfianaise a fhoclaíochta ach freisin i bhfianaise a chomhthéacs agus maidir leis na rialacha dlí go léir lena rialaítear an t‑ábhar atá i gceist (féach breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 16 agus an cásdlí dá dtagraítear).
43 Maidir leis an ráiteas ar chúiseanna le cinneadh lena n‑iarrtar faisnéis, go háirithe, ba cheart a mheabhrú go sainítear in Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 a eilimintí bunriachtanacha (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 17).
44 Foráiltear leis an bhforáil sin go ‘luafaidh an Coimisiún bunús dlí agus cuspóir na hiarrata, sonróidh sé an fhaisnéis atá riachtanach agus socróidh sé an teorainn ama faoina bhfuil sí le soláthar’. Sonraítear san fhoráil sin freisin ‘go luafaidh an Coimisiún freisin na pionóis dá bhforáiltear in Airteagal 14 [de Rialachán Uimh. 139/2004]’, go ‘léireoidh sé nó go bhforchuirfidh sé na pionóis dá bhforáiltear in Airteagal 15 [den Rialachán sin]’ agus ‘go léireoidh sé freisin an ceart chun an cinneadh a chur faoi bhráid na Cúirte Breithiúnais lena athbhreithniú’.
45 Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú nach mór a aithint, mar phrionsabal, go bhfuil an luach céanna ag gach leagan teanga de ghníomh de chuid an Aontais. Chun léiriú aonfhoirmeach ar dhlí an Aontais a choinneáil, i gcás éagsúlacht idir na leaganacha sin, ní mór, dá bhrí sin, an fhoráil atá i gceist a léiriú trí thagairt a dhéanamh do chuspóir agus do scéim ghinearálta na rialacha ar cuid díobh í. Dá bhrí sin, ní féidir leis an bhfoclaíocht arna húsáid i gceann de na leaganacha teanga de ghníomh a bheith mar bhonn aonair do léiriú an ghnímh sin, ná ní féidir tosaíocht a thabhairt di ar na leaganacha teanga eile ina leith sin. Bheadh cur chuige den sórt sin ar neamhréir leis an gceanglas maidir le cur i bhfeidhm aonfhoirmeach dhlí an Aontais (féach breithiúnas an 20 Feabhra 2018, an Bheilg v an Coimisiún, C‑16/16 P, EU:C:2018:79, míreanna 49 agus 50 agus an cásdlí dá dtagraítear).
46 Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, sa leagan Fraincise, go bhforáiltear le hAirteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 go luafaidh an Coimisiún, in iarraidh ar fhaisnéis le cinneadh, bunús dlí agus ‘objet’ na hiarrata sin. Sna leaganacha teanga eile den fhoráil sin, úsáidtear téarmaí a chomhfhreagraíonn don choincheap ‘críoch’, amhail, mar shampla, na leaganacha Béarla, Gearmáinise, Ollainnise, Iodáilise, Gréigise agus Cróitise, ina n‑úsáidtear na téarmaí ‘purpose’, ‘Zweck’, ‘doel’, ‘scopo’, ‘σκοπό’ agus ‘svrhu’ faoi seach, cé is moite den leagan Spáinnise ina n‑úsáidtear an téarma ‘objeto’. Dá bhrí sin, is léir ón bhfoclaíocht a úsáidtear sna leaganacha teanga eile agus comhthéacs na forála sin agus an cuspóir a shaothraítear leis an Rialachán atá faoi chonspóid á gcur san áireamh, go raibh sé beartaithe ag an reachtóir, in Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, tagairt a dhéanamh don choincheap ‘críoch’ in Airteagal 11(2) de Rialachán Uimh. 139/2004 agus i míreanna 2 agus 3 d’Airteagal 18 de Rialachán (CE) Uimh. 1/2003 ón gComhairle an 16 Nollaig 2002 maidir le cur chun feidhme na rialacha iomaíochta a leagtar síos in [Airteagail 101 agus 102 CFAE] (IO 2003 L 1, lch. 1), mar a léirítear leis an gcásdlí dá dtagraítear i mír 48 thíos.
47 Is ceanglas bunúsach í an oibleagáid cúiseanna sonracha a lua, atá ceaptha ní hamháin chun a léiriú go bhfuil údar leis an iarraidh ar fhaisnéis ach freisin chun a chur ar chumas na ngnóthas lena mbaineann raon feidhme a ndualgas comhair a thuiscint agus a gcearta cosanta á gcaomhnú acu ag an am céanna (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 19 agus an cásdlí dá dtagraítear).
48 Maidir leis an oibleagáid ‘cuspóir na hiarrata’ a lua, ciallaíonn sé sin nach mór don Choimisiún ábhar a imscrúdaithe a léiriú ina iarraidh agus, dá bhrí sin, an sárú líomhnaithe ar na rialacha iomaíochta a shainaithint (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 20 agus an cásdlí dá dtagraítear).
49 Maidir leis seo, ní cheanglaítear ar an gCoimisiún an t‑eolas iomlán atá ar fáil aige maidir le sáruithe líomhnaithe a sholáthar do ghealladh cinneadh a iarrann faisnéis, ná ní cheanglaítear air measúnú dlíthiúil dian a dhéanamh ar na sáruithe sin, ar an gcoinníoll go leagann sé amach go soiléir an amhras atá sé ar intinn aige a fhiosrú. (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 21 agus an cásdlí dá dtagraítear).
50 Mínítear an oibleagáid sin, go háirithe, toisc, mar is léir ó Airteagal 11(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, chun na cúraimí a shanntar dó leis an Rialachán sin a chomhlíonadh, go bhféadfaidh an Coimisiún, trí ghnáthiarraidh nó trí chinneadh, a cheangal ar ghnóthais agus ar chomhlachais gnóthas ‘an fhaisnéis uile is gá’ a sholáthar (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 22).
51 Dá bhrí sin, ní fhéadfaidh an Coimisiún a cheangal go nochtfar faisnéis ach amháin lena bhféadfaí a chur ar a chumas imscrúdú a dhéanamh ar sháruithe toimhdithe a thugann údar maith le seoladh an imscrúdaithe agus a leagtar amach san iarraidh ar fhaisnéis (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 23).
52 Ós rud é nach mór measúnú a dhéanamh ar riachtanas na faisnéise i ndáil leis an gcuspóir a luaitear san iarraidh ar fhaisnéis, ní mór an críoch sin a léiriú ar bhealach atá beacht go leor, murach sin bheadh sé dodhéanta a chinneadh an bhfuil gá leis an bhfaisnéis agus ní bheadh Cúirteanna an Aontais Eorpaigh in ann a gcumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 24 agus an cásdlí dá dtagraítear).
53 Dá bhrí sin, braitheann leordhóthanacht an ráitis ar chúiseanna le cinneadh lena n‑iarrtar faisnéis ar cé acu atá nó nach bhfuil na sáruithe toimhdithe a bhfuil sé beartaithe ag an gCoimisiún imscrúdú a dhéanamh orthu leagtha amach ar bhealach atá soiléir go leor (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 25).
54 Agus measúnú á dhéanamh ar mhéid na hoibleagáide cúiseanna a lua i ndáil le cinneadh lena n‑iarrtar faisnéis faoi Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, ní mór céim an imscrúdaithe ag a nglactar cinneadh den sórt sin a chur san áireamh freisin agus cé acu a bhí nó nach raibh faisnéis áirithe ag an gCoimisiún cheana féin maidir leis na sáruithe toimhdithe (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 9 Aibreán 2019, Qualcomm agus Qualcomm Europe v an Coimisiún, T‑371/17, nár foilsíodh, EU:T:2019:232, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).
55 Is i bhfianaise na mbreithnithe sin nach mór scrúdú a dhéanamh ar leordhóthanacht an ráitis ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
An chéad chuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear ráiteas neamhleor ar chúiseanna maidir le hábhar na hiarrata ar fhaisnéis
56 Leis an gcéad chuid den dara saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, nach léirítear go soiléir sa chinneadh atá faoi chonspóid cuspóir na hiarrata ar fhaisnéis, ós rud é nach luaitear ann na breithnithe beachta agus oibiachtúla a thug údar lena ghlacadh agus, go háirithe, na sáruithe amhrasta. Go háirithe, de réir an iarratasóra, níl aon mhionsonraí sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir leis na ‘gearáin’ agus na ‘gnéithe’ a raibh an Coimisiún ar an eolas fúthu, a luaitear i litir an 25 Iúil 2023 a bhaineann le tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe fhoirmiúil, ach nach luaitear sa chinneadh atá faoi chonspóid.
57 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
58 I ndáil leis sin, is léir ó aithrisí 1 go 3 den chinneadh atá faoi chonspóid, ar an gcéad dul síos, gur údaraigh an Coimisiún éadáil Lagardère ag an iarratasóir faoi réir chur chun feidhme na ngealltanas chun gnó foilsithe leabhar iomlán an iarratasóra (arna ghrúpáil in Editis, fochuideachta de chuid an iarratasóra) agus an iris phreasa Gala a dhífheistiú agus, ar an dara dul síos, ar dháta glactha an chinnidh atá faoi chonspóid, go raibh an t‑iarratasóir fós faoi réir na hoibleagáide an éadáil sin a chur ar fionraí a mhéid nach raibh an ceannaitheoir agus téarmaí an dífheistithe do Editis agus Gala formheasta ag an gCoimisiún go fóill.
59 In aithris 4 den chinneadh atá faoi chonspóid, cuireann an Coimisiún in iúl go bhféadfaidh sé, faoi Airteagal 11(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, aon fhaisnéis is gá a iarraidh chun na cúraimí a shanntar dó leis an Rialachán sin a chomhlíonadh.
60 In aithris 5 den chinneadh atá faoi chonspóid, luann an Coimisiún freisin na ceanglais maidir le cúiseanna a lua le hiarraidh ar fhaisnéis arna glacadh ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004. I ndáil leis sin, luaitear ann, ‘nuair a ceanglaíonn [sé], de bhun Airteagal 11(3) den Rialachán [sin] […], ar ghnóthas faisnéis a sholáthar trí chinneadh, luafaidh sé bunús dlí agus cuspóir na hiarrata, sonróidh sé an fhaisnéis a iarradh agus socróidh sé an teorainn ama ar laistigh di nach mór an fhaisnéis a chur ar fáil [; sonrófar ann freisin na pionóis dá bhforáiltear in Airteagal 14 den Rialachán [sin]... agus léireofar nó forchuirfear ann na pionóis dá bhforáiltear in Airteagal 15 den Rialachán [sin] […]; ina theannta sin, leagfaidh sé amach an ceart go ndéanfadh an Chúirt Bhreithiúnais athbhreithniú ar an gcinneadh’.
61 Leagtar amach cuspóir na hiarrata ar fhaisnéis in aithrisí 6 agus 7 den chinneadh atá faoi chonspóid, lena bhforáiltear mar a leanas:
‘(6) chun é a chur ar a chumas don Choimisiún a mheas ar fheidhmigh Vivendi tionchar cinntitheach ar Lagardère a d’fhéadfadh a bheith ina shárú ar an oibleagáid fógra a thabhairt agus/nó ina shárú ar an oibleagáid neamhghníomhaíochta agus/nó ina mhainneachtain na coinníollacha agus na hoibleagáidí a ghabhann le cinneadh an Choimisiúin comhchruinniú Vivendi/Lagardère a údarú a chomhlíonadh, chinn an Coimisiún a cheangal ar Lagardère roinnt doiciméad, malartuithe inmheánacha agus cumarsáid sheachtrach a sholáthar. Baineann na doiciméid agus na teachtaireachtaí sin le cinntí arna ndéanamh ag Lagardère a bhféadfadh ról cinntitheach a bheith ag Vivendi ina leith atá cosúil leis an ról a fheidhmíonn scairshealbhóir rialaithe. Tá an iarraidh ar fhaisnéis i gceangal leis an gCinneadh seo.
(7) Tá na doiciméid agus na teachtaireachtaí a iarrtar de bhun an chinnidh seo agus a leagtar amach san Iarscríbhinn bunriachtanach chun é a chur ar a chumas don Choimisiún anailís a dhéanamh an féidir idirghabháil agus/nó comhairliúchán agus/nó comhlachas Vivendi le cinntí áirithe arna ndéanamh ag Lagardère a aicmiú mar fheidhmiú tionchair chinntithigh ag Vivendi sna téarmaí a thuairiscítear in aithris 6. Baineann na doiciméid agus na teachtaireachtaí dá dtagraítear le cur chun feidhme sineirgí oibríochtúla, amhail cláir chomhpháirteacha idir eintitis chlosamhairc Vivendi agus Lagardère, cinneadh sceideal cláir stáisiún raidió Europe 1, ar le grúpa Lagardère iad, ceapacháin agus imeacht iriseoirí ó fhoilseacháin ghrúpa Lagardère, roghanna eagarthóireachta irisí ghrúpa Lagardère a bhféadfadh tionchar a bheith ag feidhmeannaigh Vivendi nó a phríomh-scairshealbhóir ar ghrúpa Bolloré orthu, agus athlonnú eintitis ghrúpa Vivendi chuig áitribh ar le Lagardère iad. Baineann siad freisin le cinntí straitéiseacha a rinne grúpa foilsitheoireachta leabhar Hachette (ar le Lagardère é) a bhféadfadh ról a bheith ag Vivendi ina leith a d’fhéadfaí a aicmiú mar fheidhmiú tionchair chinntithigh, amhail dlíthíocht i gcoinne fhochuideachta Vivendi a thréigean nó mainneachtain tairiscint a chur isteach chun an foilsitheoir Meiriceánach a fháil [...], chomh maith leis na coinníollacha maidir le comhaltaí áirithe a cheapadh arb eol go bhfuil baint acu le grúpa Bolloré ar bhord stiúrthóirí Lagardère.’
62 Ba cheart a thabhairt faoi deara, in aithrisí 6 agus 7 den chinneadh atá faoi chonspóid, go léiríonn an Coimisiún amhras faoi sháruithe ar fhorálacha Rialachán Uimh. 139/2004 a bhfuil sé ar intinn aige a imscrúdú agus go sainíonn sé ábhar a imscrúdaithe, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 48 agus 49 thuas.
63 Dá bhrí sin, is ionann ábhar aithrisí 6 agus 7 den chinneadh atá faoi chonspóid agus cur síos soiléir agus aonchiallach ar chuspóir imscrúdú an Choimisiúin. Fágann faisnéis den sórt sin freisin gur féidir a chinneadh le cruinneas leordhóthanach an bhfuil amhras ann faoi sháruithe a thugann údar le glacadh an chinnidh sin, i gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i míreanna 48 go 53 thuas.
64 Dá bhrí sin, comhlíonann ráiteas ar chúiseanna den sórt sin an oibleagáid ábhar na hiarrata ar fhaisnéis a lua, de réir bhrí Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004.
65 Ní féidir amhras a chaitheamh ar an gconclúid sin le hargóint an iarratasóra nach bhfuil aon mhionsonraí sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir leis na ‘gearáin’ agus na ‘gnéithe’ a raibh an Coimisiún ar an eolas fúthu, a luaitear i litir an 25 Iúil 2023 a bhaineann le tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe fhoirmiúil, ach nach luaitear sa chinneadh atá faoi chonspóid.
66 Ar an gcéad dul síos, mar a admhaíonn an t‑iarratasóir, luadh cuspóir na hiarrata freisin i litir an 25 Iúil 2023 a bhaineann le tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe fhoirmiúil, a raibh an t‑iarratasóir ar an eolas faoi tráth a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid.
67 Ar an dara dul síos, de réir an chásdlí shocair a luaitear i mír 49 thuas, ní cheanglaítear ar an gCoimisiún an fhaisnéis uile atá ar fáil dó maidir leis na sáruithe toimhdithe a bheith ann a chur in iúl do sheolaí cinnidh lena n‑iarrtar faisnéis ná aicmiú dlíthiúil beacht a dhéanamh ar na sáruithe sin, ar choinníoll go léirítear go soiléir ann an t‑amhras a bhfuil sé beartaithe aige a imscrúdú.
68 I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara gur glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid i gcomhthéacs na céime réamh-imscrúdaithe den nós imeachta riaracháin faoi Rialachán Uimh. 139/2004, atá beartaithe chun cur ar chumas an Choimisiúin an fhianaise ábhartha uile a bhailiú lena ndeimhnítear gurb ann do shárú ar na hoibleagáidí a eascraíonn as an Rialachán sin agus seasamh tosaigh a ghlacadh maidir leis an gcúrsa atá le glacadh agus maidir leis an ngníomhaíocht atá le déanamh sa nós imeachta (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 29 Meán Fómhair 2011, Elf Aquitaine v an Coimisiún, C‑521/09 P, EU:C:2011:620, mír 113 agus an cásdlí dá dtagraítear).
69 De réir an chásdlí, ní féidir a cheangal ar an gCoimisiún a chur in iúl, ag céim an réamh-imscrúdaithe, sa bhreis ar na sáruithe toimhdithe a bhfuil sé beartaithe aige a imscrúdú, na comharthaí, is é sin le rá, na tosca a thugann air a shamhlú go bhféadfaí sárú a dhéanamh ar dhlí na hiomaíochta. Le hoibleagáid den sórt sin, chaithfí amhras ar an gcothromaíocht a bhunaítear leis an gcásdlí idir éifeachtacht an imscrúdaithe a chaomhnú agus cearta cosanta an ghnóthais lena mbaineann a chaomhnú (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 14 Márta 2014, Cementos Portland Valderrivas v an Coimisiún, T‑296/11, EU:T:2014:121, mír 37).
70 I bhfianaise na dtosca sin, ní mór a mheas, ar an gcéad dul síos, go gcuireann an ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ar chumas an iarratasóra a fháil amach an bhfuil gá leis an bhfaisnéis a iarradh chun críocha an imscrúdaithe agus, ar an dara dul síos, go cuireann sé ar chumas Chúirteanna an Aontais a gcumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú. Dá bhrí sin, líomhnaíonn an t‑iarratasóir go mícheart sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua, a leagtar síos in Airteagal 296 CFAE agus in Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, maidir le cuspóir imscrúdú an Choimisiúin agus maidir leis an tuairisc ar na cleachtais a bhfuil sé beartaithe aige a fhíorú gurb ann dóibh i gcomhthéacs a imscrúdaithe.
71 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór diúltú don chéad chuid den dara saincheist dlí.
An dara cuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear mainneachtain cúiseanna a lua maidir le raon feidhme ábhartha, ama agus pearsanta na faisnéise a iarradh
72 Leis an dara cuid den dara saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil aon ráiteas ar chúiseanna sa chinneadh atá faoi chonspóid chun údar a thabhairt le raon feidhme ábhartha, ama agus pearsanta na faisnéise a iarradh, go háirithe rogha na dtéarmaí cuardaigh, na critéir chun na daoine lena mbaineann a ainmniú agus an tréimhse lena mbaineann a chumhdaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
73 Cuireann an Coimisiún in aghaidh argóintí an iarratasóra.
74 I ndáil leis sin, mar is léir ó mhíreanna 6 go 12 agus ó mhír 19 thuas, ní mór a mheas go sainítear go soiléir sa chinneadh atá faoi chonspóid, agus go háirithe san iarscríbhinn a ghabhann leis, raon feidhme ábhartha, ama agus pearsanta na faisnéise a iarradh. Mar a áitíonn an Coimisiún, agus an ceart aige, ós rud é nach bhfuil ráiteas sonrach ar chúiseanna sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir le gach mír faisnéise a iarradh ná maidir le gach téarma cuardaigh, ní féidir a mheas, ann féin, gur ráiteas neamhleor ar chúiseanna é.
75 De réir an chásdlí, ní féidir a cheangal ar an gCoimisiún, sula ndéantar aon iarraidh ar fhaisnéis, go mbeadh a fhios aige cad atá sna doiciméid a bhfuiltear ag lorg ná a mbaint le cuspóirí an imscrúdaithe (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 22 Márta 2012, Slovak Telecom v an Coimisiún, T‑458/09 agus T‑171/10, EU:T:2012:145, mír 55).
76 I bhfianaise na bhforálacha agus an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 42 go 54 thuas, ní théann an oibleagáid cúiseanna a lua i gcás cinneadh lena n‑iarrtar faisnéis a mhéid a cheanglaítear ar an gCoimisiún, maidir le gach mír faisnéise a iarrtar nó, mar atá sa chás seo, gach téarma cuardaigh a n‑iarrtar a chur i bhfeidhm, cúiseanna sonracha a thabhairt maidir leis an bhfáth a mheasann sé go bhfuil gá leis an mír faisnéise nó leis an téarma cuardaigh sin, ar an gcéad dul síos, dá imscrúdú agus, ar an dara dul síos, nach bhfuil ann nó nach n‑aithnítear ann ach faisnéis atá ábhartha don imscrúdú sin.
77 Ina theannta sin, mar is léir ó mhír 42 thuas, ní mór measúnú a dhéanamh ar chomhlíonadh na hoibleagáide cúiseanna a lua ní hamháin maidir le foclaíocht an bhirt atá i gceist ach maidir lena chomhthéacs freisin, eadhon, sa chás seo, na bearta a rinneadh cheana i gcomhthéacs na céime réamh-imscrúdaithe den nós imeachta riaracháin faoi Rialachán Uimh. 139/2004 (féach mír 68 thuas).
78 Go háirithe, is é an t‑aon chuspóir atá le hiarraidh ar fhaisnéis amhail an cinneadh atá faoi chonspóid ná a chur ar chumas an Choimisiúin an fhaisnéis agus an doiciméadacht is gá a bhailiú chun a fhíorú gurb ann do staid fhíorasach agus dhlíthiúil ar leith agus a raon feidhme a fhíorú (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, HeidelbergCement v an Coimisiún, C‑247/14 P, EU:C:2016:149, mír 37).
79 I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní féidir leis an iarratasóir brath go réasúnach ar mhainneachtain cúiseanna a lua maidir le raon feidhme ábhartha, ama agus pearsanta na faisnéise a iarradh.
80 Thairis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go mbaineann argóintí an iarratasóra lena gcuirtear i gcoinne riachtanas na faisnéise a iarradh le dlíthiúlacht shubstainteach an chinnidh atá faoi chonspóid agus nach féidir iad a chur san áireamh agus scrúdú á dhéanamh ar an saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua (féach, chuige sin, breithiúnas an 9 Aibreán 2019, Qualcomm agus Qualcomm Europe v an Coimisiún, T‑371/17, nár foilsíodh, EU:T:2019:232, mír 55 agus an cásdlí dá dtagraítear). Dá bhrí sin, déanfar anailís ar na hargóintí sin i gcomhthéacs an scrúdaithe ar an gcúigiú saincheist dlí.
81 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór diúltú don dara cuid den dara saincheist dlí.
An tríú cuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear mainneachtain cúiseanna a lua maidir le grúpa Bolloré a áireamh
82 Leis an tríú cuid den dara saincheist dlí, measann an t‑iarratasóir nach bhfuil aon ráiteas ar chúiseanna sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir le grúpa Bolloré a áireamh i raon feidhme na hiarrata ar fhaisnéis. Ní bhaineann amhras an Choimisiúin, mar a leagtar amach i litir an 25 Iúil 2023 a bhaineann le tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe fhoirmiúil agus a bhfuil achoimre air sa chinneadh atá faoi chonspóid, le feidhmiú tionchair chinntithigh ag grúpa Bolloré ar Lagardère, ach ag an iarratasóir ar Lagardère. Dá bhrí sin, measann an t‑iarratasóir nach bhfuil an iarraidh ar fhaisnéis atá i seilbh tríú páirtí nach bhfuil aon smacht aige air, eadhon grúpa Bolloré, réasúnaithe ar bhealach ar bith.
83 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
84 I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara, go luaitear, in aithris 7 den chinneadh atá faoi chonspóid, go mbaineann na doiciméid dá dtagraítear, inter alia, le cinntí áirithe de chuid Lagardère ‘a bhféadfadh tionchar a bheith ag feidhmeannaigh Vivendi nó a phríomh-scairshealbhóir ar ghrúpa Bolloré orthu’. Thairis sin, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, suitear le cinneadh an 9 Meitheamh 2023 lena n‑údaraítear an cumasc agus an fhoirm fógra a chuir an t‑iarratasóir faoina bhráid gur suíodh gurb ionann grúpa Bolloré agus Vivendi agus gnóthas aonair chun críocha dhlí na hiomaíochta.
85 Dá bhrí sin, líomhnaíonn an t‑iarratasóir go mícheart gur sáraíodh an oibleagáid cúiseanna a lua maidir le grúpa Bolloré a áireamh ar liosta na ndaoine lena mbaineann an iarraidh ar fhaisnéis.
86 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú cuid den dara saincheist dlí.
An ceathrú cuid den dara saincheist dlí, lena n‑éilítear ráiteas neamhleor ar chúiseanna a bhaineann, ar an gcéad dul síos, le húsáid cinnidh lena n‑iarrtar faisnéis ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 agus, ar an dara dul síos, leis an ngá atá le gníomhú go tapa
87 Leis an gceathrú cuid, áitíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, nach mínítear sa chinneadh atá faoi chonspóid, de réir an chaighdeáin dhlíthiúil is gá, na cúiseanna ar measadh gur ghá dul i muinín iarraidh ar fhaisnéis le cinneadh ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, seachas iarraidh ar fhaisnéis amháin ar bhonn Airteagal 11(2) de Rialachán Uimh. 139/2004 nó cigireacht ar bhonn Airteagal 13 de Rialachán Uimh. 139/2004. Ina theannta sin, measann sé go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail mar gheall ar mhainneachtain cúiseanna a lua maidir leis an ngá atá le gníomhú go tapa.
88 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
89 Sa chás seo, luaitear in aithris 8 den chinneadh atá faoi chonspóid, ‘i gcomhthéacs na n‑imeachtaí um shárú seo, measann an Coimisiún nach féidir ach le cinneadh de bhun Airteagal 11(3) den Rialachán um Chumaisc a áirithiú go gcuirfidh Vivendi na doiciméid uile ar fáil a chomhlíonann na critéir a shainaithin sé sa chinneadh [sin]; is é úsáid an nós imeachta faoi Airteagal 11(3) den Rialachán um Chomhchruinnithe an t‑aon nós imeachta dá bhforáiltear sa Rialachán um Chomhchruinnithe a chuireann ar chumas an Choimisiúin a cheangal ar ghnóthais an tseolaí freagra iomlán a thabhairt, faoi phian pionós [; ina theannta sin, measann an Coimisiún gur gá gníomhú go tapa chun nach mbainfear doiciméid ábhartha de chomhaid Vivendi, go háirithe má scriostar teachtaireachtaí tar éis tréimhse áirithe ama nó mura gcoinnítear doiciméid áirithe fostaithe tamall fada tar éis imeacht an fhostaí nuair a roghnaítear cinneadh arna dhéanamh de bhun Airteagal 11(3), comhlíontar an cuspóir luais sin.’
90 Dá bhrí sin, míníonn an Coimisiún, in aithris 8 den chinneadh atá faoi chonspóid, nach raibh sé indéanta ach le cinneadh a glacadh de bhun Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 a ráthú go soláthródh an t‑iarratasóir na doiciméid uile a chomhlíonann na critéir a shainaithin sé, faoi phian pionós, agus gníomhú go tapa chun cosc a chur ar dhoiciméid ábhartha a bhaint de chomhaid an iarratasóra.
91 Dá bhrí sin, ní mór a mheas go bhfuil ráiteas leordhóthanach ar chúiseanna sa chinneadh atá faoi chonspóid, de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 42 thuas, maidir le húsáid Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 mar bhunús dlí.
92 Ní féidir amhras a chaitheamh ar an gconclúid sin leis na hargóintí eile a d’ardaigh an t‑iarratasóir.
93 Ar an gcéad dul síos, maidir le dul i muinín iarraidh ar fhaisnéis le cinneadh ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, seachas díreach iarraidh ar fhaisnéis ar bhonn Airteagal 11(2) de Rialachán Uimh. 139/2004, is léir ó Airteagal 11(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 go bhfuil an Coimisiún i dteideal faisnéis a iarraidh ‘trí ghnáthiarraidh nó trí chinneadh’, gan glacadh cinnidh a bheith faoi réir gnáthiarrata a dhéanamh roimh ré leis an bhforáil sin.
94 Caithfidh an rogha idir gnáthiarraidh ar fhaisnéis agus cinneadh a bheith ag brath ar an ngá leis himscrúdú leordhóthanach, ag féachaint d’imthosca sonracha an cháis (féach, de réir analaí, breithiúnas an 14 Márta 2014, Holcim (an Ghearmáin) agus Holcim v an Coimisiún, T‑293/11, nár foilsíodh, EU:T:2014:127, mír 84 agus an cásdlí dá dtagraítear).
95 Tá lánrogha leathan ag an gCoimisiún chun críocha Airteagail 11, 14 agus 15 de Rialachán Uimh. 139/2004 a chur i bhfeidhm (breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2024, thyssenkrupp v an Coimisiún, C‑581/22 P, EU:C:2024:821, mír 380).
96 Mar a chuireann an Coimisiún in iúl, maidir le hiarrataí ar fhaisnéis arna ndéanamh ar bhonn Airteagal 11(2) de Rialachán Uimh. 139/2004, ní fhoráiltear le hAirteagal 14(1)(b) den Rialachán sin do phionós ach amháin i gcás faisnéis mhícheart nó mhíthreorach, ach, maidir le hiarrataí arna ndéanamh trí chinneadh ar bhonn Airteagal 11(3) den Rialachán sin, is forais ar leith le haghaidh pionós iad cineál neamhiomlán nó déanach na bhfreagraí, i gcomhréir le hAirteagal 14(1)(c) den Rialachán sin.
97 Is féidir idirdhealú a dhéanamh idir iarraidh ar fhaisnéis trí chinneadh agus gnáthiarraidh ar fhaisnéis toisc gur féidir, i gcás ina n‑úsáideann an Coimisiún an iarraidh sin, fíneáil nó íocaíochtaí pionósacha tréimhsiúla a fhorchur chun iallach a chur ar ghnóthas faisnéis iomlán agus cheart a sholáthar, de bhun Airteagal 14(1)(c) agus Airteagal 15(1)(a) de Rialachán Uimh. 139/2004 faoi seach (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2024, thyssenkrupp v an Coimisiún, C‑581/22 P, EU:C:2024:821, mír 379).
98 Sa chás seo, mar is léir ó aithris 8 den chinneadh atá faoi chonspóid, dá dtagraítear i mír 89 thuas, míníonn an Coimisiún, de réir an chaighdeáin dhlíthiúil is gá, go gceadaítear leis an nós imeachta dá bhforáiltear in Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 a úsáid chun an oibleagáid a fhorchur ar na gnóthais a ndírítear a chinneadh orthu freagra iomlán a thabhairt, faoi phian pionós.
99 Ar an dara dul síos, maidir le hiarraidh ar fhaisnéis a úsáid le cinneadh ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, seachas cigireacht a dhéanamh ar bhonn Airteagal 13 de Rialachán Uimh. 139/2004, ba cheart a mheabhrú, de réir an chásdlí dá dtagraítear i mír 141 thíos, go bhfuil cigireachtaí níos ceangailtí agus go bhfuil tionchar an‑dian acu ar staid dhlíthiúil an ghnóthais lena mbaineann i gcomparáid le hiarraidh ar fhaisnéis.
100 Dá bhrí sin, ní féidir a cheangal ar an gCoimisiún údar a thabhairt lena rogha gan dul i muinín beart amhail an chigireacht, ar nós imeachta níos déine é ná an iarraidh ar fhaisnéis dá bhforáiltear in Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004.
101 Ar an tríú dul síos, maidir leis an ngá atá le gníomhú go tapa, mar is léir ó aithris 8 den chinneadh atá faoi chonspóid, dá dtagraítear i mír 89 thuas, mheas an Coimisiún gur ghá gníomhú go tapa chun cosc a chur ar dhoiciméid ábhartha a bhaint de chomhaid an iarratasóra, go háirithe i gcás ina scriosfaí teachtaireachtaí tar éis tréimhse áirithe ama agus nach gcoinneofaí doiciméid áirithe fostaithe tamall fada tar éis imeacht an fhostaí sin. De réir an Choimisiúin, chomhlíon rogha cinnidh arna ghlacadh de bhun Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 an cuspóir luais sin.
102 I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór teacht ar an gconclúid go bhfuil ráiteas leordhóthanach ar chúiseanna sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir le húsáid cinnidh lena n‑iarrtar faisnéis ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 agus maidir leis an ngá atá le gníomhú go tapa.
103 Thairis sin, ba cheart a mheabhrú gur ceanglas fíor-riachtanach nós imeachta í an oibleagáid cúiseanna a lua, nach mór a dhealú ón gceist an bhfuil na cúiseanna a tugadh ceart, a bhaineann le dlíthiúlacht shubstainteach an ghnímh atá faoi chonspóid. Is é is cúis le cinneadh na cúiseanna ar a bhfuil an cinneadh sin bunaithe a chur in iúl go foirmiúil. Má tá na cúiseanna sin curtha ó bhail ag earráidí, cuirfidh an dara ceann dlíthiúlacht shubstainteach an chinnidh ó bhail, ach ní an ráiteas ar chúiseanna ann, a d’fhéadfadh a bheith leordhóthanach cé go leagtar cúiseanna míchearta amach ann (féach breithiúnas an 10 Iúil 2008, Bertelsmann agus Sony Corporation of America v Impala, C‑413/06 P, EU:C:2008:392, mír 181 agus an cásdlí dá dtagraítear).
104 Dá bhrí sin, tá argóintí eile an iarratasóra lena bhféachtar lena léiriú go bhfuil an ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid mícheart neamhéifeachtach i gcomhthéacs pléadáil lena líomhnaítear mainneachtain cúiseanna a lua.
105 A mhéid a dhíospóideann an t‑iarratasóir, i ndáiríre, fiúntas dul i muinín Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, scrúdófar an argóint sin i gcomhthéacs na chéad choda agus an tríú cuid den chéad saincheist dlí (féach míreanna 109 go 125 agus 130 go 144 thíos). Ar an gcaoi chéanna, a mhéid a dhíospóideann an t‑iarratasóir, i ndáiríre, an gá atá le gníomhú go tapa, déanfar anailís ar an argóint sin i gcomhthéacs an dara cuid den chúigiú saincheist dlí (féach míreanna 279 go 299 thíos).
106 Ar deireadh, ní mhínítear ach oiread argóint an iarratasóra gur mhainnigh an Coimisiún an oibleagáid fheabhsaithe is infheidhme a chomhlíonadh chun cúiseanna a lua nuair a bhriseann sé lena ‘ghnáthchleachtas’ agus ní mór, dá bhrí sin, í a dhiúltú.
107 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don cheathrú cuid den dara saincheist dlí agus, dá bhrí sin, don dara saincheist dlí ina hiomláine.
An chéad saincheist dlí lena n‑éilítear gur roghnaíodh bunús dlí mícheart agus gur baineadh mí-úsáid as cumhachtaí
108 Lena chéad saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir nach raibh an Coimisiún i dteideal leas a bhaint as Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh. Tá an chéad saincheist dlí comhdhéanta, go bunúsach, de thrí chuid. Sa chéad chuid, maíonn an t‑iarratasóir nach mbaineann an cinneadh atá faoi chonspóid le measúnú ar éifeachtaí comhchruinnithe. Leis an dara cuid, áitíonn an t‑iarratasóir nach gcomhlíonann an cinneadh atá faoi chonspóid na ceanglais riachtanais agus bheachtais is gné dhílis de. Leis an tríú cuid, líomhnaíonn an t‑iarratasóir gur bhain an Coimisiún mí-úsáid as a chumhachtaí.
An chéad chuid den chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear nach mbaineann an cinneadh atá faoi chonspóid le measúnú ar éifeachtaí comhchruinnithe
109 Leis an gcéad chuid den chéad saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir nach féidir le hAirteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 a bheith ina bhunús dlí ach amháin d’iarrataí ar fhaisnéis chun measúnú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht comhchruinniú leis an margadh inmheánach ar tugadh fógra ina leith don Choimisiún. Thairis sin, ní gá dul i muinín Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 a thuilleadh i gcás ina bhfuil an scrúdú ar éifeachtaí comhchruinnithe ar an margadh curtha i gcrích, go háirithe i gcás ina bhfuil comhchruinniú údaraithe ag an gCoimisiún.
110 Sa chás seo, de réir an iarratasóra, ní féidir Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 a bheith ina bhunús dlí don chinneadh atá faoi chonspóid, a mhéid nach bhfuil sé beartaithe leis an gcinneadh sin faisnéis a fháil maidir le comhoiriúnacht rialú an iarratasóra ar Lagardère a fháil agus, in aon chás, go nglacfar é tar éis don Choimisiún é a údarú.
111 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
112 Faoi Airteagal 11(1) de Rialachán Uimh. 139/2004,‘chun na cúraimí arna gcur air leis an Rialachán sin a chomhlíonadh, féadfaidh an Coimisiún, trí ghnáthiarraidh nó trí chinneadh, a cheangal ar na daoine dá dtagraítear in Airteagal 3(1)(b) agus ar ghnóthais agus ar chomhlachais gnóthas gach faisnéis is gá a sholáthar’.
113 Dá bhrí sin, leanann sé ó fhoclaíocht Airteagal 11(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 go bhféadfaidh an Coimisiún an fhaisnéis uile is gá a iarraidh chun na cúraimí arna gcur air leis an Rialachán sin a chomhlíonadh.
114 Is fíor, mar a áitíonn an t‑iarratasóir, gur cinneadh nach bhféadfadh an Coimisiún na cumhachtaí a thugtar dó le hAirteagal 11 de Rialachán Uimh. 139/2004 a fheidhmiú ach amháin a mhéid a mheasann sé nach bhfuil an fhaisnéis uile is gá aige chun cinneadh a dhéanamh maidir le comhoiriúnacht an chomhchruinnithe lena mbaineann leis an gcómhargadh (féach breithiúnas an 4 Feabhra 2009, Omya v an Coimisiún, T‑145/06, EU:T:2009:27, mír 28 agus an cásdlí dá dtagraítear).
115 Mar sin féin, mar a thugann an Coimisiún le fios, léiríonn an réasúnaíocht sin an prionsabal nach mór measúnú a dhéanamh ar an ngá atá le faisnéis arna hiarraidh ag an gCoimisiún i ndáil leis an ábhar a luaitear san iarraidh ar fhaisnéis. Ní chuirtear i gceist leis an fhíric go bhféadfaidh an Coimisiún, i gcomhréir le hAirteagal 11(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, an fhaisnéis uile is gá a iarraidh chun na cúraimí arna gcur air leis an Rialachán sin a chomhlíonadh.
116 Sa chás seo, luaitear cuspóir na hiarrata ar fhaisnéis in aithrisí 6 agus 7 den chinneadh atá faoi chonspóid, a luaitear i mír 61 thuas. Is léir ó na haithrisí sin gur iarr an Coimisiún an fhaisnéis atá i gceist chun a mheas ar fheidhmigh an t‑iarratasóir tionchar cinntitheach ar Lagardère a d’fhéadfadh a bheith ina shaintréith de shárú ar an oibleagáid fógra a thabhairt agus/nó sárú ar an oibleagáid neamhghníomhaíochta agus/nó ina mhainneachtain na coinníollacha agus na hoibleagáidí a ghabhann le cinneadh an 9 Meitheamh 2023 lena n‑údaraítear an comhchruinniú a chomhlíonadh. Tá an fhaisnéis sin fíor-riachtanach chun a chur ar chumas an Choimisiúin anailís a dhéanamh an féidir idirghabháil agus/nó comhairliúchán agus/nó comhlachas an iarratasóra le cinntí áirithe arna ndéanamh ag Lagardère a aicmiú mar fheidhmiú tionchair chinntithigh ag an iarratasóir.
117 Tagann cuspóir na hiarrata ar fhaisnéis, mar a thuairiscítear in aithrisí 6 agus 7 den chinneadh atá faoi chonspóid, a luaitear i mír 61 thuas, faoi raon feidhme na gcúraimí arna gcur ar an gCoimisiún le Rialachán Uimh. 139/2004.
118 Mar is léir ón dara fomhír d’Airteagal 8(2) de Rialachán Uimh. 139/2004, féadfaidh an Coimisiún ceangal a chur lena chinneadh lena ndearbhaítear go bhfuil an comhchruinniú comhoiriúnach le coinníollacha agus oibleagáidí an mhargaidh inmheánaigh arb é is aidhm dóibh a áirithiú go gcomhlíonfaidh na gnóthais lena mbaineann na gealltanais a thug siad i leith an Choimisiúin d’fhonn an comhchruinniú a dhéanamh comhoiriúnach leis an margadh inmheánach.
119 Ina theannta sin, foráiltear le hAirteagal 7(1) de Rialachán Uimh. 139/2004, dar teideal ‘Comhchruinniú a chur ar fionraí’ ‘nach ndéanfar comhchruinniú a bhfuil gné Chomhphobail i gceist leis mar a shainmhínítear in Airteagal 1 nó nach mór don Choimisiún é a scrúdú de bhun Airteagal 4(5) a chur chun feidhme sula dtabharfar fógra ina leith nó go dtí go ndearbhófar go bhfuil sé comhoiriúnach don chómhargadh de bhun Airteagal 6(1)(b) nó Airteagal 8(1) nó (2) nó ar bhonn na toimhdean a leagtar amach in Airteagal 10(6)’.
120 Sa chás seo, is léir ó aithris 1 den chinneadh atá faoi chonspóid ‘[i]n gcinneadh an 9 Meitheamh 2023 [lena n‑údaraítear an comhchruinniú], gur cheadaigh an Coimisiún éadáil Lagardère [...] ag Vivendi [...] faoi réir chur chun feidhme na ngealltanas chun gnó foilsitheoireachta leabhar iomlán Vivendi a dhífheistiú (arna ghrúpáil in Editis, fochuideachta de chuid Vivendi) agus san iris phreasa Gala’.
121 De réir aithris 3 den chinneadh atá faoi chonspóid, ‘foráiltear freisin leis na gealltanais dífheistithe arna dtíolacadh ag Vivendi nach féidir éadáil Lagardère ag Vivendi a thabhairt chun críche sula bhformheasfaidh an Coimisiún an ceannaitheoir agus téarmaí an dífheistithe [...; ar] dháta an chinnidh [sin], tá Vivendi fós faoi réir na hoibleagáide neamhghníomhaíochta a mhéid nach bhfuil formheasanna den sórt sin deonaithe ag an gCoimisiún go fóill’.
122 Dá bhrí sin, i gcomhréir le hAirteagal 7 de Rialachán Uimh. 139/2004, bhí an Coimisiún freagrach as a áirithiú gur chomhlíon an t‑iarratasóir na coinníollacha a fhorchuirtear le cinneadh an 9 Meitheamh 2023 lena n‑údaraítear an comhchruinniú agus as a áirithiú gur chomhlíon an t‑iarratasóir a oibleagáidí faoin Rialachán sin.
123 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór a mheas go bhfuil an cuardach ar fhianaise lena bhféadfaí toimhde sáruithe ar na hoibleagáidí a eascraíonn as Rialachán Uimh. 139/2004 a fhíorú ar cheann de na cúraimí arna gcur ar an gCoimisiún leis an Rialachán sin, ar féidir leis an gCoimisiún, faoi Airteagal 11(1) den Rialachán sin, an fhaisnéis uile is gá a iarraidh chun é a chomhlíonadh. Dá bhrí sin, tá cuardach na faisnéise sin ar cheann de na cuspóirí a shaothraítear le hiarraidh ar fhaisnéis arna glacadh ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004.
124 Dá bhrí sin, bhí an Coimisiún i dteideal brath ar Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh.
125 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad chuid den chéad saincheist dlí.
An dara cuid den chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear nár comhlíonadh na ceanglais maidir le riachtanas agus beachtas
126 Leis an dara cuid den chéad saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir nach gcuireann an chumhacht a thugtar don Choimisiún faisnéis a iarraidh ar a chumas ach soláthar faisnéise ‘is gá’ a éileamh de réir bhrí Airteagal 11(1) de Rialachán Uimh. 139/2004. Dá bhrí sin, tá iarraidh ar fhaisnéis a dhéantar ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 faoi réir na gceanglas riachtanais agus beachtais nach gcomhlíonann an cinneadh atá faoi chonspóid, lena saothraítear ‘cuspóir taiscéalaíoch’ agus a bhaineann le sraith doiciméad nár sainaithníodh roimh ré ag an gCoimisiún.
127 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
128 I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara go bhféachann argóintí an iarratasóra a cuireadh chun cinn i gcomhthéacs an dara cuid den chéad saincheist dlí le hagóid a dhéanamh, i ndáiríre, i gcoinne chomhlíonadh an chinnidh atá faoi chonspóid leis na ceanglais bheachtais agus riachtanais.
129 Dá bhrí sin, tagann na hargóintí sin faoi raon feidhme an dara saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar an oibleagáid cúiseanna a lua, agus an cúigiú saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na comhréireachta, agus dá bhrí sin déantar anailís orthu i gcomhthéacs na bpléadálacha sin.
An tríú cuid den chéad saincheist dlí, lena n‑éilítear mí-úsáid cumhachtaí
130 Leis an tríú cuid den chéad saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail mar gheall ar mhí-úsáid cumhachtaí ar an bhforas nach saothraíonn sé an cuspóir maidir le faisnéis a bhailiú chun measúnú a dhéanamh ar chomhoiriúnacht comhchruinnithe leis an margadh inmheánach, ós rud é gur údaraíodh an comhchruinniú an 9 Meitheamh 2023, is é sin le rá, 3 mhí sular glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid. Ina theannta sin, de réir an iarratasóra, tá sé i gceist leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ‘cigireacht thaiscéalaíoch’ a dhéanamh. D’ainneoin gur beart cunórach den sórt sin é an cinneadh atá faoi chonspóid mar chigireacht, ní thugann sé aon choimirce nós imeachta a bhaineann le cigireacht den sórt sin, go háirithe an modh fíorúcháin lena gcuirtear ar chumas ionadaithe an ghnóthais a ndearnadh cigireacht air barúil a thabhairt maidir le doiciméid atá lasmuigh den raon feidhme, atá cosanta nó ina bhfuil sonraí pearsanta íogaire, agus na doiciméid sin a bhaint. De réir an iarratasóra, d’fhéadfadh an Coimisiún an creat dlíthiúil níos ceangailtí is infheidhme maidir le cigireachtaí a chomhlíonadh.
131 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
132 Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú go dtagraíonn coincheap na mí-úsáide cumhachtaí don fhíoras gur bhain údarás riaracháin úsáid as a chumhachtaí chun críche seachas an chríoch dár tugadh dó iad. Ní fhéadfaidh cinneadh a bheith ina mhí-úsáid cumhachtaí ach amháin má dhealraíonn sé, ar bhonn tosca oibiachtúla, ábhartha agus comhsheasmhacha, go ndearnadh é chun na críche sin. I gcás ina bhfuil níos mó ná críoch amháin á shaothrú, fiú má áirítear ar fhorais an chinnidh, sa bhreis ar fhorais bhailí, críoch nach bhfuil bunús leis, ní chiallaíonn sé sin go bhfuil an cinneadh curtha ó bhail mar gheall ar mhí-úsáid cumhachtaí, ar choinníoll nach bhfágtar ar leataobh an chríoch bhunriachtanach (féach breithiúnas an 4 Feabhra 2009, Omya v an Coimisiún, T‑145/06, EU:T:2009:27, mír 99 agus an cásdlí dá dtagraítear).
133 Dá bhrí sin, is gá a fháil amach an fianaise oibiachtúil, ábhartha agus chomhsheasmhach í an fhianaise ar a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath lena léirítear gur ghlac an Coimisiún an cinneadh atá faoi chonspóid chun críche seachas an ceann dá bhforáiltear in Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004.
134 I ndáil leis sin, is léir ó mhíreanna 123 agus 124 thuas go bhfuil an cuardach ar fhianaise lena bhféadfaí toimhde sáruithe ar na hoibleagáidí a eascraíonn as Rialachán Uimh. 139/2004 a fhíorú ar cheann de na cúraimí a shanntar don Choimisiún leis an Rialachán sin. Dá bhrí sin, tá cuardach na faisnéise sin mar chuid de na cuspóirí atá ceadaithe de réir dlí d’iarraidh ar fhaisnéis arna glacadh ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, lena gceadaítear don Choimisiún a cheangal ar ghnóthais, trí chinneadh, an fhaisnéis uile is gá a sholáthar chun na dualgais a shanntar dó leis an Rialachán sin a chomhlíonadh.
135 Dá bhrí sin, a mhéid atá sé i gceist leis an bhfaisnéis a iarradh faoin gcinneadh atá faoi chonspóid a fháil amach ar sháraigh an t‑iarratasóir an oibleagáid fógra a thabhairt, na coinníollacha a ghabhann le cinneadh lena ndearbhaítear go bhfuil comhchruinniú comhoiriúnach leis an margadh inmheánach a chur ar fionraí nó a chomhlíonadh, cúraimí a thagann faoi inniúlacht eisiach an Choimisiúin faoi Rialachán Uimh. 139/2004, níor bhain an Coimisiún úsáid as a chumhachtaí chun críche seachas an chríoch dár tugadh dó iad.
136 Ní chaitear amhras ar an gconclúid sin le hargóint an iarratasóra go bhféadfadh an Coimisiún an creat dlíthiúil níos ceangailtí is infheidhme maidir le cigireachtaí a chomhlíonadh, lena dtugtar níos mó coimircí nós imeachta.
137 I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, de réir cásdlí socair, nach gcuirtear gníomh ó bhail trí mhí-úsáid cumhachtaí ach amháin má dhealraíonn sé, ar bhonn fianaise oibiachtúil, ábhartha agus chomhsheasmhach, gur glacadh é chun críoch eisiach nó phríomha a bhaint amach seachas an chríoch ar tugadh an chumhacht atá i gceist ina leith nó chun nós imeachta a sheachaint a fhorordaítear go sonrach le CFAE chun déileáil le himthosca an cháis (féach breithiúnas an 5 Bealtaine 2015, an Spáinn v an Pharlaimint agus an Chomhairle, C‑146/13, EU:C:2015:298, mír 56 agus an cásdlí dá dtagraítear).
138 Mar sin féin, ní dhéantar foráil shonrach maidir leis an nós imeachta is infheidhme maidir le cigireachtaí in imthosca an cháis seo.
139 Ina theannta sin, cé go bhféadfadh cigireacht a bheith ina rogha mhalartach ar iarraidh ar fhaisnéis, ní chiallaíonn sé sin, gur bhain an Coimisiún úsáid, agus an cinneadh atá faoi chonspóid á ghlacadh, as a chumhachtaí chun críche seachas an chríoch dár tugadh dó iad le Rialachán Uimh. 139/2004.
140 Thairis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara gur léir ó liosta na gcumhachtaí cigireachta a thugtar d’oifigigh an Choimisiúin faoi Airteagal 13(2) de Rialachán Uimh. 139/2004 go bhféadfadh raon feidhme an‑leathan a bheith ag na cigireachtaí sin (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 12 Iúil 2007, CB v an Coimisiún, T‑266/03, nár foilsíodh, EU:T:2007:223, mír 71), a mhéid go gceadaítear don Choimisiún leo, inter alia, rochtain a fháil ar áitreabh na ngnóthas lena mbaineann, cóipeanna nó sleachta de leabhair agus de dhoiciméid a thógáil nó a fháil, nó áitreabh gnó, leabhair nó doiciméid an ghnóthais sin a shéalú le linn na cigireachta. Dá bhrí sin, tá iarmhairtí ag feidhmiú na gcumhachtaí cigireachta atá éagsúil leis na hiarmhairtí a bhaineann le hiarraidh ar fhaisnéis.
141 Mar a áitíonn an Coimisiún, is léir ón gcásdlí go bhfuil cigireachtaí níos dochraidí agus go bhfuil tionchar an‑dian acu ar staid dhlíthiúil an ghnóthais lena mbaineann i gcomparáid le hiarraidh ar fhaisnéis (féach, chuige sin, breithiúnas an 8 Iúil 2008, AC-Treuhand v an Coimisiún, T‑99/04, EU:T:2008:256, mír 56 agus an cásdlí dá dtagraítear).
142 Ina theannta sin, murab ionann agus an méid a mhaíonn an t‑iarratasóir, is léir ó léamh ar théacs an chinnidh atá faoi chonspóid gur chuir an Coimisiún coimircí nós imeachta áirithe i bhfeidhm chun cosaint a áirithiú, ar an gcéad dul síos, don phribhléid ghairmiúil dlíodóra is infheidhme maidir le doiciméid áirithe (mír IV(10)(j) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh sin) agus, ar an dara dul síos, do shonraí pearsanta íogaire (mír IV(10)(l) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh sin).
143 Leanann sé ón méid sin roimhe seo nár shuigh an t‑iarratasóir go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail mar gheall ar mhí-úsáid cumhachtaí.
144 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú cuid den chéad saincheist dlí agus, dá bharr sin, don chéad saincheist dlí ina hiomláine.
An tríú saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na cosanta ar idirghabháil threallach nó dhíréireach na n‑údarás poiblí
145 Lena thríú saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid bunaithe ar chomharthaí atá tromchúiseach go leor as a n‑eascraíonn amhras go ndearnadh sárú ar na rialacha iomaíochta, ar sárú é ar an bprionsabal lena dtoirmisctear idirghabháil threallach nó dhíréireach ó údaráis phoiblí.
146 Ar an gcéad dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir nach dtugtar faisnéis sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir le cineál, foinse agus ábhar na faisnéise ar bhraith an Coimisiún uirthi chun an cinneadh sin a ghlacadh. Ní luaitear ach i litir an 25 Iúil 2023 a bhaineann le tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe fhoirmiúil go bhfuair an Coimisiún ‘gearáin agus gur tháinig sé ar an eolas faoi ghnéithe a bhaineann le feidhmiú tionchar cinntitheach Vivendi ar Lagardère’, gan aon léiriú breise.
147 Ar an dara dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir gur cosúil gur ó thríú páirtithe a soláthraíodh an fhaisnéis atá i seilbh an Choimisiúin, go háirithe ón eagraíocht Reporters Without Borders (RSF). Dar leis an iarratasóir, ní thugann an fhaisnéis sin údar le toimhde sáraithe, ós rud é go mbeadh siad clúmhillteach agus de thionscnamh amhrasach mar gheall ar naimhdeas aitheanta stairiúil ar thaobh RSF ina leith agus i leith ghrúpa Bolloré.
148 Ar an tríú dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir go gceanglaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid doiciméid lena gcumhdaítear tréimhse ‘beagnach ceithre bliana’ a tharchur gan aon bhunús oibiachtúil agus atá roghnaithe go treallach.
149 Ar an gceathrú dul síos, maíonn an t‑iarratasóir nach dtagraíonn litir an 25 Iúil 2023 a bhaineann le tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe fhoirmiúil ach do ‘ghearáin’ agus do ‘fhianaise’ gur fheidhmigh sé tionchar cinntitheach ar Lagardère, gan aon tagairt a dhéanamh d’fhianaise lena n‑ionchoirítear grúpa Bolloré. Tagraíonn an iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid dó a mhéid a thagraíonn sé do ghrúpa Bolloré, rud a léiríonn nach raibh comharthaí ag an gCoimisiún, tráth a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, a bhí tromchúiseach go leor chun amhras a bheith air go ndearnadh sárú ina choinne.
150 Ar deireadh, iarrann an t‑iarratasóir ar an gCúirt Ghinearálta a ordú don Choimisiún, trí bhearta eagrúcháin nós imeachta dá bhforáiltear in Airteagail 89 agus 90 dá Rialacha Nós Imeachta, na doiciméid, na míreanna fianaise agus an fhaisnéis eile go léir a thabhairt ar aird ar ar a mbonn a mheas sé go raibh comharthaí sách tromchúiseach aici, ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, chun údar a thabhairt le glacadh an chinnidh sin maidir le hamhras faoi sháruithe a leagtar amach in aithrisí 2, 6 agus 7 de.
151 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
152 Ba cheart a mheabhrú gur prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é an ceanglas maidir le cosaint ar idirghabháil threallach nó dhíréireach na n‑údarás poiblí i réimse gníomhaíochta príobháidí duine, bíodh sé nádúrtha nó dlíthiúil (féach breithiúnas an 14 Márta 2014, Cementos Portland Valderrivas v an Coimisiún, T‑296/11, EU:T:2014:121, mír 39 agus an cásdlí dá dtagraítear).
153 Chun an prionsabal ginearálta sin a chomhlíonadh, ní mór féachaint le cinneadh lena n‑iarrtar faisnéis leis an doiciméadacht is gá a bhailiú chun réaltacht agus raon feidhme cásanna fíorasacha agus dlíthiúla sonracha a bhfuil faisnéis ag an gCoimisiún ina leith cheana féin a fhíorú, ar forais réasúnacha iad le hamhras a bheith ann go ndearnadh sárú ar na rialacha iomaíochta (féach breithiúnas an 14 Márta 2014, Cementos Portland Valderrivas v an Coimisiún, T‑296/11, EU:T:2014:121, mír 40 agus an cásdlí dá dtagraítear).
154 Ina theannta sin, de réir an chásdlí a bhaineann le hiarrataí ar fhaisnéis faoi Airteagal 18(3) de Rialachán Uimh. 1/2003, ar féidir é a thrasuí sa chás seo mutatis mutandis, ag féachaint don chumhacht leathan imscrúdaithe a thugtar don Choimisiún le Rialachán Uimh. 1/2003, is faoin gCoimisiún atá sé a mheas an bhfuil gá le faisnéis chun sárú ar na rialacha iomaíochta a thabhairt chun solais. Fiú má tá comharthaí nó fiú fianaise, aige cheana, a bhaineann le sárú a bheith ann, féadfaidh an Coimisiún a mheas go dlisteanach gur gá faisnéis bhreise a iarraidh lena gcuirfear ar a chumas raon feidhme an tsáraithe, a fhad nó an grúpa gnóthas lena mbaineann a chinneadh ar bhealach níos fearr (féach, de réir analaí, breithiúnas an 28 Eanáir 2021, Qualcomm agus Qualcomm Europe v an Coimisiún, C‑466/19 P, EU:C:2021:76, mír 69 agus an cásdlí dá dtagraítear).
155 Maidir leis an athbhreithniú a rinne Cúirteanna an Aontais ar mheasúnú an Choimisiúin ar an ngá atá le faisnéis, chinn an Chúirt Bhreithiúnais nach mór measúnú a dhéanamh ar an ngá sin i ndáil leis an gcuspóir a luaitear san iarraidh ar fhaisnéis, eadhon an t‑amhras faoi shárú atá beartaithe ag an gCoimisiún a imscrúdú. Comhlíontar an ceanglas maidir le comhghaol idir an iarraidh ar fhaisnéis agus an sárú amhrasta más féidir leis an gCoimisiún a mheas go réasúnta, tráth na hiarrata, go bhfuil an fhaisnéis sin de chineál a chuideoidh leis a chinneadh ar tharla an sárú sin (féach, de réir analaí, breithiúnas an 28 Eanáir 2021, Qualcomm agus Qualcomm Europe v an Coimisiún, C‑466/19 P, EU:C:2021:76, mír 70 agus an cásdlí dá dtagraítear). Ina theannta sin, mar a cuireadh in iúl i mír 54 thuas, agus measúnú á dhéanamh ar mhéid na hoibleagáide cúiseanna a lua maidir le cinneadh lena n‑iarrtar faisnéis, ní mór céim an imscrúdaithe agus cé acu atá nó nach bhfuil faisnéis áirithe ag an gCoimisiún cheana féin maidir leis na sáruithe toimhdithe a bheith ann a chur san áireamh freisin.
156 Ar deireadh, de réir cásdlí socair, agus mar a dheimhnítear in Airteagal 6(3) CAE, tá cearta bunúsacha ina gcuid dhílis de phrionsabail ghinearálta an dlí a n‑áirithíonn an Chúirt a n‑urramú. Dá bhrí sin, chinn an Chúirt Bhreithiúnais arís agus arís eile gur prionsabal ginearálta de dhlí an Aontais é cearta na cosanta a urramú agus nósanna imeachta riaracháin á seoladh in ábhair iomaíochta (féach breithiúnas an 29 Meán Fómhair 2011, Elf Aquitaine v an Coimisiún, C‑521/09 P, EU:C:2011:620, mír 112 agus an cásdlí dá dtagraítear).
157 Maidir le nós imeachta faoi Airteagal 101 CFAE, tá an nós imeachta riaracháin os comhair an Choimisiúin roinnte in dhá chéim ar leith agus i ndiaidh a chéile, a bhfuil a loighic inmheánach féin ag gach ceann acu, eadhon réamhchéim imscrúdaithe, ar thaobh amháin, agus céim inter partes, ar an taobh eile. Tá sé i gceist leis an réamhchéim imscrúdaithe, a mhairfidh go dtí an ráiteas agóidí, a chur ar chumas an Choimisiúin an fhianaise ábhartha uile a bhailiú lena ndeimhnítear gurb ann nó nach ann do shárú ar na rialacha iomaíochta agus seasamh tosaigh a ghlacadh maidir le cúrsa an nós imeachta agus maidir leis an ngníomhaíocht atá le déanamh. Óna thaobh féin de, ní mór don chéim inter partes, a théann ón ráiteas agóidí go dtí glacadh an chinnidh chríochnaithigh, a chur ar chumas an Choimisiúin teacht ar chinneadh críochnaitheach maidir leis an sárú líomhnaithe (féach, de réir analaí, breithiúnas an 29 Meán Fómhair 2011, Elf Aquitaine v an Coimisiún, C‑521/09 P, EU:C:2011:620, mír 113 agus an cásdlí dá dtagraítear).
158 Maidir leis an réamhchéim imscrúdaithe, is é atá mar thúsphointe aige ná an dáta a dhéanann an Coimisiún, agus na cumhachtaí a thugann reachtóir an Aontais dó á bhfeidhmiú aige, bearta a bhaineann leis an gcúiseamh i leith sárú a dhéanamh agus a bhfuil iarmhairtí suntasacha acu ar staid na ngnóthas a bhfuil amhras fúthu. Ní go dtí tús na céime riaracháin inter partes a chuirtear an gnóthas lena mbaineann ar an eolas, trí bhíthin fógra a thabhairt faoin ráiteas agóidí, faoin bhfianaise fhíor-riachtanach uile ar a bhfuil an Coimisiún ag brath ag an gcéim sin den nós imeachta agus go bhfuil ceart rochtana ag an ngnóthas sin ar an gcomhad chun a áirithiú go bhfeidhmítear a chearta cosanta go héifeachtach. Dá bhrí sin, ní féidir leis an ngnóthas lena mbaineann brath go hiomlán ar a chearta cosanta go dtí go n‑eiseofar an ráiteas agóidí. Dá leathnófaí na cearta sin go dtí an chéim roimh fhógra an ráitis agóidí, chuirfí éifeachtacht imscrúdú an Choimisiúin i mbaol, ós rud é go mbeadh an gnóthas lena mbaineann in ann, ón réamhchéim imscrúdaithe, an fhaisnéis is eol don Choimisiún a shainaithint agus, dá bhrí sin, an fhaisnéis a d’fhéadfaí a cheilt uirthi fós a shainaithint (féach, de réir analaí, breithiúnas an 14 Márta 2014, Cementos Portland Valderrivas v an Coimisiún, T‑296/11, EU:T:2014:121, mír 34 agus an cásdlí dá dtagraítear).
159 Mar sin féin, tugann na bearta fiosrúcháin a ghlac an Coimisiún le linn na réamhchéime imscrúdaithe, go háirithe na bearta imscrúdaithe agus na hiarrataí ar fhaisnéis, le fios de bharr a gcineáil féin go ndearnadh sárú agus go bhféadfadh iarmhairtí móra a bheith acu ar staid na ngnóthas atá faoi amhras. Dá bhrí sin, ní mór cosc a chur ar chur i mbaol doleigheasta chearta na cosanta le linn na céime sin den nós imeachta riaracháin, ós rud é go bhféadfadh na bearta fiosrúcháin a dhéantar a bheith cinntitheach chun fianaise a bhunú ar chineál neamhdhleathach an iompair a dhéanann gnóthais a bhféadfadh siad a bheith faoi dhliteanas ina leith (féach, de réir analaí, breithiúnas an 14 Márta 2014, Cementos Portland Valderrivas v an Coimisiún, T‑296/11, EU:T:2014:121, mír 35 agus an cásdlí dá dtagraítear).
160 Sa chomhthéacs sin, ba cheart a mheabhrú gur ceanglas bunúsach é an oibleagáid atá ar an gCoimisiún bunús dlí agus cuspóir na hiarrata ar fhaisnéis a léiriú chun a thaispeáint go bhfuil údar leis an bhfaisnéis atá á lorg ó na gnóthais lena mbaineann, ach freisin chun a chur ar chumas na ngnóthas sin raon feidhme a ndualgas maidir le comhoibriú a thuiscint agus a gcearta cosanta á gcoimirciú ag an am céanna. Dá bhrí sin, ní fhéadfaidh an Coimisiún a cheangal go nochtfar ach faisnéis lena bhféadfaí a chur ar a chumas imscrúdú a dhéanamh ar sháruithe a thoimhdítear a thugann údar maith le seoladh an imscrúdaithe agus a leagtar amach san iarraidh ar fhaisnéis (féach, de réir analaí, breithiúnas an 14 Márta 2014, Cementos Portland Valderrivas v an Coimisiún, T‑296/11, EU:T:2014:121, mír 36 agus an cásdlí dá dtagraítear).
161 Ba cheart tagairt a dhéanamh freisin don chásdlí dá dtagraítear i mír 69 thuas.
162 Sa chás seo, déanann an t‑iarratasóir gearán gur sháraigh an Coimisiún an prionsabal lena dtoirmisctear idirghabháil threallach nó dhíréireach ó na húdaráis phoiblí tríd an gcinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh gan forais réasúnacha amhrais a bheith aige go ndearnadh sárú ar na rialacha iomaíochta.
163 Ar an gcéad dul síos, maidir le héileamh an iarratasóra nach gcuirtear faisnéis ar fáil sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir leis na comharthaí ar a bhfuil sé bunaithe, ní mór a mheabhrú, mar is léir ó mhíreanna 64 agus 70 thuas, go gcomhlíonann an ráiteas ar chúiseanna leis an gcinneadh atá faoi chonspóid an oibleagáid ábhar na hiarrata ar fhaisnéis a lua, de réir bhrí Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004.
164 Ina theannta sin, i gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i mír 157 thuas, glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid le linn na réamhchéime inscrúdaithe, arb é is aidhm dó a chur ar chumas an Choimisiúin an fhianaise ábhartha uile a bhailiú lena ndeimhnítear gurb ann nó nach ann do shárú ar na rialacha iomaíochta agus seasamh tosaigh a ghlacadh maidir le céim an nós imeachta agus maidir leis an ngníomhaíocht atá le déanamh.
165 Dá bhrí sin, i gcomhréir leis an gcásdlí a luaitear i mír 69 thuas, ní féidir a cheangal ar an gCoimisiún a léiriú, sa chinneadh atá faoi chonspóid, sa bhreis ar na sáruithe toimhdithe a bhfuil sé beartaithe aige a imscrúdú, na comharthaí, is é sin le rá, na tosca a thugann le tuiscint go bhféadfaí sárú a dhéanamh ar na rialacha a eascraíonn as Rialachán Uimh. 139/2004.
166 Ar an dara dul síos, maidir le hargóint an iarratasóra gur cosúil gur chuir tríú páirtithe an fhianaise atá i seilbh an Choimisiúin ar fáil agus nach dtugann sí údar le toimhde sáraithe, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a rinne an Coimisiún, nár mhínigh an t‑iarratasóir cén fáth a ndéanfadh tionscnamh na ndoiciméad ó thríú páirtithe, agus go háirithe tríú páirtithe a bhfuil leas acu sna himeachtaí, difear do dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid. Is léir ón gcomhad go raibh an Coimisiún tar éis RSF a aithint mar thríú páirtí leasmhar, i gcomhréir le hAirteagal 18(4) de Rialachán Uimh. 139/2004.
167 Ar an tríú dul síos, maidir le hargóint an iarratasóra maidir le grúpa Bolloré a áireamh, mar is léir ó mhír 84 thuas, in aithris den chinneadh atá faoi chonspóid, luaitear go mbaineann na doiciméid dá dtagraítear sa chinneadh sin, inter alia, le cinntí áirithe de chuid Lagardère ‘a bhféadfadh tionchar a bheith ag feidhmeannaigh Vivendi nó a phríomh-scairshealbhóir ar ghrúpa Bolloré orthu’. Thairis sin, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, le cinneadh an 9 Meitheamh 2023 lena n‑údaraítear an comhchruinniú agus an fhoirm fógra le haghaidh an idirbhirt a chuir an t‑iarratasóir faoi bhráid an Choimisiúin, meastar gur suíodh gur gnóthas aonair iad grúpa Bolloré agus an t‑iarratasóir chun críocha dhlí na hiomaíochta. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh an Coimisiún glacadh leis go réasúnta, ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, go gcabhródh an fhaisnéis ón ngrúpa sin leis a chinneadh an ndearnadh sárú ar fhorálacha Rialachán Uimh. 139/2004.
168 Ar an gceathrú dul síos, maidir leis an tréimhse lena mbaineann, mar is léir ó mhíreanna 218 go 222 thíos, ós rud é gur i mí an Mhárta 2020 a fuair an t‑iarratasóir an chéad scairsheilbh in Lagardère, d’fhéadfadh an Coimisiún glacadh leis go réasúnta, ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, go gcabhródh an fhaisnéis ón 1 Eanáir 2020 leis a chinneadh an ndearnadh sárú ar fhorálacha Rialachán Uimh. 139/2004, go háirithe a mhéid a d’éascódh an fhaisnéis sin tuiscint cheart ar na himeachtaí go léir agus ar an gcomhthéacs inar tharla siad.
169 I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór diúltú don tríú saincheist dlí.
170 Maidir leis an iarraidh ar bheart fiosrúcháin a ghlacadh lena n‑ordaítear don Choimisiún na doiciméid, na míreanna fianaise agus an fhaisnéis eile a thabhairt ar aird ar mheas sé go raibh tásca aige ar sháruithe toimhdithe ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, ní mór a mheabhrú, de réir an chásdlí dá dtagraítear i mír 158 thuas, nach bhféadfaidh an gnóthas lena mbaineann brath go hiomlán ar a chearta cosanta go dtí go seolfar an ráiteas agóidí. Dá leathnófaí na cearta sin go dtí an chéim roimh fhógra an ráitis agóidí, chuirfí éifeachtacht imscrúdú an Choimisiúin i mbaol, ós rud é go mbeadh an gnóthas lena mbaineann in ann, ón réamhchéim imscrúdaithe, an fhaisnéis is eol don Choimisiún a shainaithint agus, dá bhrí sin, an fhaisnéis a d’fhéadfaí a cheilt uirthi fós a shainaithint.
171 Ar an gcéad dul síos, is in imthosca ina ndearnadh iarraidh chuige sin agus ina gcuireann na gnóthais a bhfuil cinneadh arna dhéanamh faoi Airteagal 13(4) de Rialachán Uimh. 139/2004 dírithe orthu fianaise áirithe ar aghaidh a d’fhéadfadh amhras a chaitheamh ar chineál sách tromchúiseach na fianaise atá ar fáil don Choimisiún chun an cinneadh sin a ghlacadh, agus sna himthosca sin amháin, a d’fhéadfadh an Chúirt a mheas gur gá imscrúdú den sórt sin a dhéanamh (féach, de réir analaí, breithiúnas an 25 Samhain 2014, Orange v an Coimisiún, T‑402/13, EU:T:2014:991, mír 88 agus an cásdlí dá dtagraítear).
172 Ar an dara dul síos, ba cheart a mheabhrú go gcuireann athbhreithniú ar an ráiteas ar chúiseanna le cinneadh ar chumas na Cúirte a áirithiú freisin go n‑urramaítear prionsabal na cosanta ar idiragairt threallach agus dhíréireach, a mhéid is féidir a léiriú leis an ráiteas ar chúiseanna sin go bhfuil údar maith leis an idiragairt atá beartaithe laistigh de na gnóthais lena mbaineann (féach breithiúnas an 25 Samhain 2014, Orange v an Coimisiún, T‑402/13, EU:T:2014:991, mír 89 agus an cásdlí dá dtagraítear).
173 I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go sainmhínítear in Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 na heilimintí bunriachtanacha nach mór a bheith i gcinneadh lena n‑iarrtar faisnéis, trína cheangal, inter alia, ar an gCoimisiún ábhar na hiarrata a lua. Faoin oibleagáid sin, is léir ón gcásdlí a luaitear i míreanna 52, 53 agus 60 thuas gur faoin gCoimisiún atá sé na sáruithe toimhdithe a bhfuil sé beartaithe aige a imscrúdú a léiriú ar bhealach sách beacht.
174 Dá bhrí sin, in imthosca ina measann an Chúirt Ghinearálta go bhfuil na toimhdí a bhfuil sé beartaithe ag an gCoimisiún imscrúdú a dhéanamh orthu agus an fhaisnéis nach mór baint a bheith ag an iarraidh ar fhaisnéis léi sainithe ar bhealach atá beacht go leor, féadfaidh sí teacht ar an gconclúid nach bhfuil cinneadh lena n‑iarrtar faisnéis treallach, gan é a bheith riachtanach ábhar na gcomharthaí atá i seilbh an Choimisiúin ar dháta a ghlactha a imscrúdú go substaintiúil (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 25 Samhain 2014, Orange v an Coimisiún, T‑402/13, EU:T:2014:991, mír 91). Níl de cheart ach ag an gCúirt Ghinearálta a chinneadh an bhfuil sé riachtanach cur leis an eolas atá ar fáil aici maidir leis na cásanna atá os a comhair (féach breithiúnas an 22 Meitheamh 2022, thyssenkrupp v an Coimisiún, T‑584/19, nár foilsíodh, EU:T:2022:386, mír 344 agus an cásdlí dá dtagraítear).
175 Ní mór a thabhairt faoi deara gurb amhlaidh atá maidir leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, a mhéid is léir ó aithrisí 6 agus 7 de, dá dtagraítear i mír 61 thuas, go sainítear cineál na srianta iomaíochta amhrasta i dtéarmaí atá beacht agus mionsonraithe go leor. Ina theannta sin, mínítear sa chinneadh atá faoi chonspóid conas a d’fhéadfadh iompar an iarratasóra teacht faoi gach ceann de na cleachtais fhrithiomaíocha amhrasta.
176 Sna himthosca sin, tá an Chúirt in ann teacht ar an gconclúid nach bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid treallach ar bhonn na bhforas a leagtar amach sa chinneadh sin amháin, gan é a bheith riachtanach a ordú don Choimisiún an fhianaise atá ina sheilbh a thabhairt ar aird lena dtugtar údar maith le fianaise réasúnacha a bheith aige chun an cinneadh atá faoi chonspóid a ghlacadh.
An ceathrú saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar an bprionsabal ‘impossibilium nulla obligatio est’ maidir leis an iarraidh ar dhoiciméid a sholáthar ó ghrúpa Bolloré
177 Lena cheathrú saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, go sáraítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid an prionsabal impossibilium nulla obligatio est, sa mhéid is go gceanglaítear leis ar an iarratasóir doiciméid atá i seilbh, i gcoimeád nó faoi rialú ghrúpa Bolloré a sholáthar don Choimisiún (‘na doiciméid a thagann ó ghrúpa Bolloré’).
178 Ar an gcéad dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ceangailteacha ag an gcinneadh atá faoi chonspóid ach amháin maidir leis an iarratasóir agus a oifigigh chorparáideacha. Os a choinne sin, d’fhéadfadh a scairshealbhóirí, lena n‑áirítear grúpa Bolloré, nach seolaithe an chinnidh atá faoi chonspóid iad, nach gcumhdaítear le hAirteagal 1 de agus nach raibh faoi réir cinneadh ar leithligh bunaithe ar Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, staonadh ón urghaire a fhorchuirtear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a ordú.
179 Ar an dara dul síos, cuireann an t‑iarratasóir in iúl go bhforchuirtear oibleagáid air leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a raibh sé dodhéanta go hoibiachtúil agus go hiomlán í a chomhlíonadh, ón uair a bunaíodh é, sa mhéid is go n‑iarrann sé air doiciméid a fháil ó ghrúpa Bolloré, ceann dá scairshealbhóirí iomadúla nach bhfuil aon smacht aige air. Mar is léir ó údarú an Choimisiúin an 24 Aibreán 2017 go ndéanfaí grúpa Bolloré an t‑iarratasóir a rialú, is é grúpa Bolloré a rialaíonn an t‑iarratasóir, agus ní a mhalairt. Tugann an t‑iarratasóir faoi deara, i ndáil leis sin, nach gceadaítear le haon riail de dhlí na Fraince do chuideachta tráchtála a cheangal go dtabharfaí doiciméid ar aird agus, ar bhonn níos ginearálta, aon chumhacht srianta a fheidhmiú ar a scairshealbhóir. Go cómhalartach, níl aon rud ann chun a cheangal ar scairshealbhóir tagartha urghaire arna heisiúint ag tríú cuideachta dó a chomhlíonadh go deonach, fiú i gcás ina bhfuil scairsheilbh aige ina chaipiteal.
180 Ar an tríú dul síos, measann an t‑iarratasóir, go bhfuil oibleagáid de facto ar an gCoimisiún, trí oibleagáid dhodhéanta a fhorchur air, neamhaird a thabhairt ar a dhualgas comhair agus go bhfuil sé neamhchosanta ar bhaol sáraithe agus ar fhíneáil faoi Airteagal 14(1)(c) de Rialachán Uimh. 139/2004.
181 Ar an gceathrú dul síos, maíonn an t‑iarratasóir go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail mar gheall ar mhí-úsáid cumhachtaí sa mhéid, d’ainneoin go bhfuil sé dírithe air, gurb é cuspóir an Choimisiúin doiciméid a fháil go hindíreach ó ghrúpa Bolloré. De réir an iarratasóra, baineann an cinneadh atá faoi chonspóid ó ghrúpa Bolloré a cheart chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a fháil, a chumhdaítear in Airteagal 47 den Chairt um Chearta Bunúsacha an Aontais Eorpaigh (‘an Chairt’) agus in Airteagail 6 agus 13 den Choinbhinsiún chun Cearta an Duine agus Saoirsí Bunúsacha a Chosaint, a síníodh sa Róimh an 4 Samhain 1950 (‘ECHR’).
182 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
183 Mar réamhphointe, ar thaobh amháin, is fiú a thabhairt faoi deara, de réir cásdlí, go bhfuil an phrionsabal ad impossibilia nemo tenetur mar chuid de phrionsabail ghinearálta dhlí an Aontais (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Samhain 2018, Scuola Elementare Maria Montessori v an Coimisiún, an Coimisiún v Scuola Elementare Maria Montessori agus an Coimisiún v Ferracci, C‑622/16 P go C‑624/16 P, EU:C:2018:873, mír 79 agus an cásdlí dá dtagraítear).
184 I ndáil leis sin, mar is léir ón gcásdlí, ní féidir le deacrachtaí ar bith, cibé acu nós imeachta nó eile, a bhaineann le cur chun feidhme gnímh, cur isteach ar a dhlíthiúlacht. Os a choinne sin, ní féidir leis an gCoimisiún, trí chinneadh, faoi phian a neamhbhailíochta, oibleagáid a fhorchur a mbeadh a comhlíonadh dodhéanta, ón tús, ar bhealach oibiachtúil agus iomlán (féach breithiúnas an 17 Meitheamh 1999, an Bheilg v an Coimisiún, C‑75/97, EU:C:1999:311, mír 86 agus an cásdlí dá dtagraítear).
185 Chun a leithéid de neamhfhéidearthacht a bhunú, ní mór dhá choinníoll charnacha a chomhlíonadh, is iad sin, ar dtús, go bhfuil na deacrachtaí a luadh fíor agus, anuas air sin, nach bhfuil aon mhodhanna eile cur chun feidhme ann (féach, chuige sin, breithiúnas an 6 Samhain 2018, Scuola Elementare Maria Montessori v an Coimisiún, an Coimisiún v Scuola Elementare Maria Montessori agus an Coimisiún v Ferracci, C‑622/16 P go C‑624/16 P, EU:C:2018:873, míreanna 91, 92 agus 96 agus an cásdlí dá dtagraítear).
186 Ar an dara dul síos, ba cheart a mheabhrú, de réir cásdlí socair, go bhfuil oibleagáid ar ghnóthas is ábhar do bheart imscrúdaitheach comhoibriú go gníomhach, rud a chiallaíonn nach mór dó an fhaisnéis go léir a bhaineann le cuspóir an imscrúdaithe a chur ar fáil don Choimisiún (féach, de réir analaí, breithiúnas an 9 Aibreán 2019, Qualcomm agus Qualcomm Europe v an Coimisiún, T‑371/17, nár foilsíodh, EU:T:2019:232, mír 119 agus an cásdlí dá dtagraítear).
187 Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara go luaitear in Airteagal 2 den chinneadh atá faoi chonspóid gurb é ‘Vivendi SE’ seolaí an chinnidh sin.
188 Foráiltear le pointe I(1) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ‘chun críocha na hiarrata ar fhaisnéis, ciallaíonn “Lagardère” Lagardère S.A. [agus] ciallaíonn “Vivendi” Vivendi SE agus Groupe Bolloré’. Foráiltear le pointe I(2) den Iarscríbhinn sin, inter alia, go gciallaíonn ‘an coincheap “doiciméid”: gach comhad ríomhaireachta atá ag Vivendi, ina sheilbh nó faoina rialú,, is é sin le rá, an t‑iarratasóir agus grúpa Bolloré.
189 Ina theannta sin, luaitear in aithris 7 den chinneadh atá faoi chonspóid ‘go mbaineann na doiciméid agus na teachtaireachtaí dá dtagraítear le cur chun feidhme sineirgí oibríochtúla [...] a bhféadfadh tionchar a bheith ag feidhmeannaigh Vivendi nó a phríomh-scairshealbhóir, Grúpa Bolloré, orthu’.
190 Áitíonn an t‑iarratasóir go raibh sé dodhéanta dó an cinneadh atá faoi chonspóid a chomhlíonadh maidir leis na doiciméid a thagann ó ghrúpa Bolloré, a mhéid nach bhfeidhmíonn sé aon rialú ná cumhacht shrianta ar an ngrúpa sin, ar ceann dá scairshealbhóirí é.
191 Níl aon rud le tabhairt le fios go raibh sé dodhéanta an cinneadh atá faoi chonspóid a chur chun feidhme tráth a tháinig an oibleagáid atá i gceist chun cinn. Níor chuir an t‑iarratasóir aon fhianaise ar aghaidh lena bhféadfaí a chinneadh go raibh an oibleagáid a fhorchuirtear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ó bunaíodh é, dodhéanta a bhaint amach go hoibiachtúil agus go hiomlán de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 184 thuas.
192 Thairis sin, mar a aithníonn an t‑iarratasóir féin mar fhreagairt ar na bearta eagrúcháin nós imeachta a ghlac an Chúirt Ghinearálta an 2 Aibreán 2025, chomhlíon sé an oibleagáid a eascraíonn as an gcinneadh atá faoi chonspóid doiciméid ó ghrúpa Bolloré a sholáthar don Choimisiún, rud a dheimhníonn go bhféadfadh sé an cinneadh atá faoi chonspóid a chur chun feidhme. Dearbhaíonn an t‑iarratasóir gur sheol sé na doiciméid uile a iarradh chuig an gCoimisiún, cé is moite de dhoiciméid a bhaineann le rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint, rúndacht foinsí iriseoireachta agus saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann.
193 Deimhníonn an Coimisiún, i bhfianaise an ríomhphoist ó dhlíodóirí an iarratasóra an 6 Feabhra 2024 agus na tuarascála tionlacain a chuir siad isteach, go raibh an t‑iarratasóir in ann doiciméid ó ghrúpa Bolloré a bhailiú agus a chur isteach, agus mar thoradh air sin go bhfágann cur chun feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid, maidir leis na doiciméid sin, nach bhfuil aon argóint bunaithe ar dhodhéantacht líomhnaithe.
194 Sa chomhthéacs sin, ní mór a mheas go n‑aontaíonn an dá pháirtí gur chomhlíon an t‑iarratasóir a dhualgas maidir le comhoibriú gníomhach, mar is léir ón gcásdlí dá dtagraítear i mír 186 thuas, sa mhéid gur chomhlíon sé a oibleagáid, a eascraíonn as an gcinneadh atá faoi chonspóid, na doiciméid a thagann ó ghrúpa Bolloré a sholáthar don Choimisiún freisin.
195 Mar sin féin, áitíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil tabhairt suas ‘deonach’ na ndoiciméad atá ina sheilbh ag grúpa Bolloré, a rinneadh i bhfianaise an chinnidh lena bhforchuirtear íocaíocht phionósach thréimhsiúil a ghlac an Coimisiún ina choinne an 24 Eanáir 2024 agus a raibh an riosca ann go nglacfaí cinntí nua lena bhforchuirtear fíneálacha agus íocaíochtaí pionósacha tréimhsiúla i gcás mainneachtain an cinneadh atá faoi chonspóid a chomhlíonadh, ábhartha don mheasúnú ar an gceathrú saincheist dlí. De réir an iarratasóra, chun measúnú a dhéanamh ar an tsaincheist dlí sin, ní hé an cheist ach an raibh sé dodhéanta dó, agus an cinneadh atá faoi chonspóid á ghlacadh aige, an oibleagáid a fhorchuirtear air a chomhlíonadh, agus ní an raibh sé dodhéanta go hiomlán na doiciméid a chumhdaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a sheachadadh mar thoradh, mar shampla, ar eachtra nó cinneadh seachtrach, aontaobhach agus neamhchinnte arna ghlacadh ag tríú páirtí nach raibh aon rialú fíorasach ná dlíthiúil aige air.
196 Ní mór a thabhairt faoi deara, ós rud é gur éirigh leis an iarratasóir an oibleagáid a chomhlíonadh, a eascraíonn as an gcinneadh atá faoi chonspóid, na doiciméid a thagann ó ghrúpa Bolloré a bhailiú agus a sholáthar don Choimisiún, go léirítear nach raibh sé dodhéanta, ar bhealach oibiachtúil agus iomlán, an oibleagáid sin a chomhlíonadh óna tionscnamh.
197 Mar a chuireann an Coimisiún in iúl, de réir an chásdlí, ní féidir le dodhéantacht oibleagáid a eascraíonn as cinneadh a chomhlíonadh an cinneadh sin a neamhbhailíochtú i gcás nach dtagann an dodhéantacht sin chun cinn ach ag an gcéim ina gcomhlíontar an oibleagáid sin. Leanann sé ón gcásdlí a luaitear i mír 184 thuas nach féidir le haon deacrachtaí nós imeachta nó eile maidir le cur chun feidhme an ghnímh atá faoi chonspóid difear a dhéanamh do dhlíthiúlacht an bhirt sin.
198 Dá bhrí sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar atá déanta ag an gCoimisiún, fiú mura n‑éiríonn leis an iarratasóir doiciméid a fháil ó ghrúpa Bolloré, nach gá go gciallódh sé sin go raibh an oibleagáid a eascraíonn as an iarraidh ar fhaisnéis dodhéanta, ó bunaíodh í, a chur i gcrích ar bhealach oibiachtúil agus iomlán de réir bhrí an chásdlí dá dtagraítear i mír 184 thuas.
199 Leanann sé ón méid sin roimhe seo nár léirigh an t‑iarratasóir go raibh sé dodhéanta ar bhealach oibiachtúil agus iomlán, ón uair a bunaíodh é, an oibleagáid a eascraíonn as an gcinneadh atá faoi chonspóid na doiciméid a thagann ó ghrúpa Bolloré a sholáthar don Choimisiún a chomhlíonadh.
200 Ní féidir amhras a chaitheamh ar an gconclúid sin le hargóint an iarratasóra, dá dtagraítear i mír 181 thuas, ar dá réir go bhfuil an cinneadh atá faoi chonspóid curtha ó bhail mar gheall ar mhí-úsáid cumhachtaí, sa mhéid is gurb é is cuspóir dó go hindíreach doiciméid a fháil ó ghrúpa Bolloré agus a cheart chun cosaint bhreithiúnach éifeachtach a bhaint den ghrúpa sin.
201 I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú, de réir an chásdlí, gurb ionann sárú ar chearta na cosanta agus neamhdhleathacht atá suibiachtúil agus, dá bhrí sin, nach mór don duine lena mbaineann féin brath uirthi. Dá bhrí sin, ní féidir sárú ar cheart fánach a thoghairm ach amháin ag an duine a líomhnaítear gur sáraíodh a cheart, ach ní ag tríú páirtithe (féach breithiúnas an 4 Bealtaine 2022, CRIA agus CCCMC v an Coimisiún, T‑30/19, EU:T:2022:266, míreanna 87 agus 88, nár foilsíodh, agus an cásdlí dá dtagraítear).
202 Dá bhrí sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach bhfuil leas ag an iarratasóir imeachtaí a thionscnamh ach amháin chun urraim dá chearta nós imeachta féin a áirithiú. Ós rud é nach bhfuil seasamh dlíthiúil ag an iarratasóir chun forfheidhmiú a lorg ar chearta cosanta ghrúpa Bolloré, tá an gearán lena n‑éilítear sárú ar na cearta sin do-ghlactha a mhéid a ardaíonn an t‑iarratasóir é (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Bealtaine 2011, Région Nord-Pas-de-Calais agus Communauté d'agglomération du Douaisis v an Coimisiún, T‑267/08 agus T‑279/08, EU:T:2011:209, mír 77 agus an cásdlí dá dtagraítear).
203 In aon chás, níor léirigh an t‑iarratasóir, ar bhonn fianaise oibiachtúil, ábhartha agus chomhsheasmhach, gur bhain an Coimisiún úsáid as a chumhachtaí chun gníomh a ghlacadh chun críoch seachas an chríoch dár tugadh dó é, ós rud é, ar an gcéad dul síos, go gceadaítear dó le hAirteagal 11(1) de Rialachán Uimh. 139/2004 an fhaisnéis uile is gá a iarraidh chun na cúraimí a shanntar dó leis an Rialachán sin a chomhlíonadh (féach míreanna 123 agus 124 thuas) agus, ar an dara dul síos, go bhféadfadh an Coimisiún a mheas go réasúnta, ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, go gcabhródh nochtadh na ndoiciméad atá i seilbh ghrúpa Bolloré leis a chinneadh ar tharla na sáruithe amhrasta (féach míreanna 267 go 269 thíos).
204 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór diúltú don cheathrú saincheist dlí.
An cúigiú saincheist dlí lena n‑éilítear sárú ar phrionsabal na comhréireachta
205 Tá an cúigiú saincheist dlí, lena n‑éilíonn an t‑iarratasóir go sáraítear prionsabal na comhréireachta leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, roinnte ina dhá chuid, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, nach bhfuil aon bhaint ag na doiciméid a iarradh leis an sárú líomhnaithe agus, ar an dara dul síos, go bhforchuirtear ualach oibre díréireach ar an iarratasóir leis an urghaire.
Réamhbharúlacha
206 Ba cheart a mheabhrú go gceanglaítear le prionsabal na comhréireachta, atá ar cheann de phrionsabail ghinearálta dhlí an Aontais, nach rachaidh bearta arna nglacadh ag na hinstitiúidí thar theorainneacha an mhéid is iomchuí agus is gá chun na cuspóirí a shaothraítear go dlisteanach leis an reachtaíocht atá i gceist a bhaint amach; i gcás ina bhfuil rogha idir roinnt bearta iomchuí, ní mór dul i muinín an bhirt is lú ceangailtí, agus níor cheart na míbhuntáistí a eascraíonn as sin a bheith díréireach leis na haidhmeanna atá á saothrú (féach breithiúnas an 12 Iúil 2001, Jippes agus páirtithe eile, C‑189/01, EU:C:2001:420, mír 81 agus an cásdlí dá dtagraítear).
207 De réir cásdlí socair, tá oibleagáid ar an ngnóthas is ábhar do bheart imscrúdaitheach comhoibriú go gníomhach, rud a chiallaíonn nach mór dó an fhaisnéis uile a bhaineann le cuspóir an imscrúdaithe a chur ar fáil don Choimisiún (féach breithiúnas an 9 Aibreán 2019, Qualcomm agus Qualcomm Europe v an Coimisiún, T‑371/17, nár foilsíodh, EU:T:2019:232, mír 119 agus an cásdlí dá dtagraítear).
208 Ba cheart a chur in iúl, áfach, go bhfuil feidhmiú an tsainphribhléid sin ag an gCoimisiún faoi réir chomhlíonadh, inter alia, phrionsabal na comhréireachta. Níor cheart don oibleagáid a fhorchuirtear ar ghnóthas faisnéis a sholáthar a bheith ina hualach atá díréireach le riachtanais an imscrúdaithe (féach breithiúnas an 9 Aibreán 2019, Qualcomm agus Qualcomm Europe v an Coimisiún, T‑371/17, nár foilsíodh, EU:T:2019:232, mír 120 agus an cásdlí dá dtagraítear).
209 Mar sin féin, ní leor ann féin go bhforchuirtear ualach oibre suntasach ar an ngnóthas le hiarraidh ar fhaisnéis chun a léiriú go bhfuil an iarraidh díréireach i bhfianaise riachtanais an imscrúdaithe a bhaineann, go háirithe, leis na sáruithe toimhdithe a bhfuil sé beartaithe ag an gCoimisiún a imscrúdú agus le himthosca an nós imeachta atá i gceist (féach breithiúnas an 9 Aibreán 2019, Qualcomm agus Qualcomm Europe v an Coimisiún, T‑371/17, nár foilsíodh, EU:T:2019:232, mír 121 agus an cásdlí dá dtagraítear).
210 Thairis sin, mar a cuireadh in iúl i mír 75 thuas, ní féidir a cheangal ar an gCoimisiún, sula ndéanfaidh sé aon iarraidh ar fhaisnéis, eolas a bheith aige ar ábhar na ndoiciméad a iarradh agus ar a dtábhacht choibhneasta chun críocha an imscrúdaithe.
211 Mar is léir ón gcásdlí a luaitear i mír 154 thuas, i bhfianaise na cumhachta leithne imscrúdaithe a thugtar don Choimisiún le Rialachán Uimh. 139/2004, is faoin gCoimisiún atá sé a mheas an bhfuil gá le faisnéis chun sárú ar na rialacha iomaíochta a thabhairt chun solais. Fiú má tá fianaise aige cheana, nó fiú eilimintí, a bhaineann le sárú a bheith ann, féadfaidh an Coimisiún a mheas go dlisteanach gur gá faisnéis bhreise a iarraidh lena gcuirfear ar a chumas raon feidhme an tsáraithe, a fhad nó an grúpa gnóthas lena mbaineann a chinneadh ar bhealach níos fearr.
212 Mar a mheabhraítear i mír 155 thuas, maidir leis an athbhreithniú a rinne Cúirteanna an Aontais ar mheasúnú an Choimisiúin ar an ngá atá le faisnéis, chinn an Chúirt nach mór measúnú a dhéanamh ar an ngá sin i ndáil leis an gcuspóir a luaitear san iarraidh ar fhaisnéis, eadhon an t‑amhras faoi shárú a bhfuil sé beartaithe ag an gCoimisiún imscrúdú a dhéanamh air. Comhlíontar an ceanglas maidir le comhghaol idir an iarraidh ar fhaisnéis agus an sárú amhrasta más féidir leis an gCoimisiún a mheas go réasúnta, tráth na hiarrata, go bhfuil an fhaisnéis sin de chineál a chuideoidh leis a chinneadh ar tharla an sárú sin.
213 Ós rud é nach mór measúnú a dhéanamh ar riachtanas na faisnéise i ndáil leis an gcuspóir a luaitear san iarraidh ar fhaisnéis, ní mór an cuspóir sin a léiriú ar bhealach atá beacht go leor, murach sin, bheadh sé dodhéanta a chinneadh an bhfuil gá leis an bhfaisnéis agus ní bheadh Cúirteanna an Aontais in ann a gcumhacht athbhreithnithe a fheidhmiú (féach, de réir analaí, breithiúnas an 10 Márta 2016, Schwenk Zement v an Coimisiún, C‑248/14 P, EU:C:2016:150, mír 28 agus an cásdlí dá dtagraítear).
214 Is i bhfianaise phrionsabail sin an chásdlí nach mór scrúdú a dhéanamh ar an dá chuid den chúigiú saincheist dlí.
An chéad chuid den chúigiú saincheist dlí, lena n‑éilítear nach bhfuil aon bhaint ag na doiciméid a iarradh leis an sárú líomhnaithe
215 Áitíonn an t‑iarratasóir go dtéann raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid i bhfad thar a chuspóir, eadhon ‘a chur ar chumas an Choimisiúin anailís a dhéanamh an féidir idirghabháil agus/nó comhairliúchán agus/nó comhlachas Vivendi le cinntí áirithe arna ndéanamh ag Lagardère a aicmiú mar fheidhmiú tionchair chinntithigh ag Vivendi’. Cuireann sé naoi ngearán ar aghaidh i ndáil leis sin.
– An chéad ghearán, a bhaineann le roghnú na tréimhse lena mbaineann
216 Áitíonn an t‑iarratasóir go bhfuil roghnú na tréimhse lena mbaineann, de bheagnach ceithre bliana agus dar tús an 1 Eanáir 2020, treallach, ós rud é nár tharla aon eachtra ar leith ar an dáta sin.
217 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
218 I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go gceanglaítear ar an gCoimisiún le Rialachán Uimh. 139/2004 a áirithiú nach gcuirfear chun feidhme gach comhchruinniú a bhfuil gné Eorpach ag baint leis, de shárú ar Airteagal 7 den Rialachán sin, sula dtabharfar fógra faoi agus sula n‑údarófar é.
219 Sa chás seo, ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir le haithris 6 den chinneadh atá faoi chonspóid, dá dtagraítear i mír 61 thuas, gurb é is cuspóir don chinneadh atá faoi chonspóid faisnéis a bhailiú chun a mheas ar fheidhmigh an t‑iarratasóir tionchar cinntitheach ar Lagardère lena bhféadfaí sárú ar an oibleagáid fógra a thabhairt agus/nó sárú ar an oibleagáid neamhghníomhaíochta agus/nó mainneachtain na coinníollacha agus na hoibleagáidí a ghabhann le cinneadh an 9 Meitheamh 2023 lena n‑údaraítear an comhchruinniú a chomhlíonadh.
220 Ina theannta sin, is léir ón gcomhad atá os comhair na Cúirte gur i mí an Mhárta 2020 a fuair an t‑iarratasóir scairsheilbh i gcaipiteal Lagardère den chéad uair agus a ceapadh gaolta an duine lena mbaineann dá dtagraítear i bpointe II(5)(a) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid chuig comhlachtaí bainistíochta Lagardère.
221 Dá bhrí sin, mar is léir ó mhír 168 thuas, ba cheart a thabhairt faoi deara go bhféadfadh an Coimisiún glacadh leis go réasúnta, ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, go gcabhródh an fhaisnéis ón 1 Eanáir 2020 ar aghaidh leis a chinneadh an ndearnadh sárú, ós rud é go n‑éascódh an fhaisnéis sin tuiscint cheart ar na himeachtaí uile agus ar an gcomhthéacs inar tharla siad.
222 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad ghearán sa chéad chuid den chúigiú saincheist dlí.
– An dara gearán, a bhaineann le daoine lena mbaineann áirithe agus téarmaí cuardaigh áirithe a ainmniú
223 Cuireann an t‑iarratasóir i gcoinne ainmniú na 15 dhuine lena mbaineann an cinneadh atá faoi chonspóid, agus cuireann sé in iúl nach bhfuil aon bhaint ag cuid de na daoine sin le Lagardère ná leis an gcomhchruinniú. Measann sé gur cosúil go raibh roghnú na ndaoine lena mbaineann á treorú ag rún an Choimisiúin a iarraidh a dhíriú ar dhaoine poiblí agus ar cheannairí íocónacha atá ag obair ann agus laistigh de ghrúpa Bolloré, go háirithe an duine lena mbaineann dá dtagraítear i bpointe II(5)(d) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
224 Ina theannta sin, áitíonn sé nach bhfuil údar ná réasúnaíocht oibiachtúil leis an rogha téarmaí cuardaigh a fhorchur mar a luaitear sa chéad líne de thábla na dtéarmaí cuardaigh i bpointe VII den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid i ndáil leis an imscrúdú.
225 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
226 Ar an gcéad dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a thug an Coimisiún faoi deara, cé go ndéanann an t‑iarratasóir gearán faoi roghnú 15 dhuine lena mbaineann, i ndáiríre, nach gcuireann sé argóintí sonracha chun cinn ach amháin maidir leis an duine lena mbaineann dá dtagraítear i bpointe II(5)(d) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
227 Go háirithe, mar a thugann an Coimisiún le fios, ní mór a mheas go gcumhdaítear an duine sin leis an gcinneadh atá faoi chonspóid mar chomhalta de bhord maoirseachta an iarratasóra agus mar stiúrthóir bainistíochta an scairshealbhóra a rialaíonn an t‑iarratasóir.
228 Dá bhrí sin, i bhfianaise an róil is tábhachtaí atá ag an duine sin laistigh de chuideachtaí ghrúpa Vivendi, bhí sé réasúnta glacadh leis go raibh cuid de na doiciméid a bhí ina sheilbh aige in ann a chur ar chumas an Choimisiúin a chinneadh gurb ann do sháruithe amhrasta.
229 Ar an dara dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a rinne an Coimisiún, go raibh teacht beirte, dá dtagraítear sna téarmaí cuardaigh sa chéad líne den tábla i bpointe VII den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ar bhord stiúrthóirí Lagardère ag teacht leis na príomhimeachtaí a bhain le Lagardère a fháil ag an iarratasóir. Dá bhrí sin, ceapadh duine de na daoine sin den chéad uair ar bhord maoirseachta Lagardère i mí an Mhárta 2020, is é sin le rá, thart ar an uair a thosaigh an t‑iarratasóir ag ceannach scaireanna in Lagardère. Ceapadh an duine eile an 16 Feabhra 2022 agus d’éirigh sé as tar éis bailchríoch a chur ar an rapprochement idir grúpaí Lagardère agus an t‑iarratasóir.
230 Dá bhrí sin, bhí sé réasúnta don Choimisiún glacadh leis go raibh na téarmaí cuardaigh sin in ann a chur ar a chumas a chinneadh an ann do na sáruithe amhrasta.
231 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór teacht ar an gconclúid go bhféadfadh an Coimisiún glacadh leis go réasúnta, ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, go raibh na doiciméid a tháinig ón duine lena mbaineann dá dtagraítear i mír 226 thuas agus na doiciméid ina bhfuil na téarmaí cuardaigh dá dtagraítear i mír 229 thuas in ann a chur ar a chumas a chinneadh an ann do na sáruithe amhrasta. Thairis sin, a mhéid nach bhfuil an agóid in aghaidh ainmniú na ndaoine eile faoi réir argóintí sonracha san iarratas, ní mór diúltú di toisc nach bhfuil bunús léi.
232 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara gearán sa chéad chuid den chúigiú saincheist dlí.
– An tríú gearán, a bhaineann le glacadh Chinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023
233 Áitíonn an t‑iarratasóir go léirítear le glacadh Chinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023 nach raibh an t‑ábhar a baineadh de raon feidhme na hiarrata ar fhaisnéis fíor-riachtanach don imscrúdú agus go raibh an urghaire a forchuireadh air díréireach.
234 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
235 I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara, mar a rinne an Coimisiún, nach dtacaíonn glacadh chinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023 leis an gconclúid go raibh an urghaire a forchuireadh ar an iarratasóir leis an gcinneadh atá faoi chonspóid díréireach. Os a choinne sin, léiríonn sé gur admhaigh an Coimisiún nach raibh an t‑iarratasóir in ann rochtain a fháil ar shonraí an duine dá dtagraítear i bpointe II(5)(i) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, mar gheall ar an staid reatha maidir le sealbhú ar leithligh idir an t‑iarratasóir agus ceann dá fhochuideachtaí i réimse na foilsitheoireachta leabhar (féach míreanna 17 agus 19 thuas).
236 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don tríú gearán sa chéad chuid den chúigiú saincheist dlí.
– An ceathrú gearán, a bhaineann le gach malartú idir daoine áirithe a chur in iúl
237 Maíonn an t‑iarratasóir go gceanglaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid air na doiciméid go léir arna malartú idir na daoine dá dtagraítear i bpointe III(7)(a) go (c) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a nochtadh don tréimhse iomlán lena mbaineann, gan aon téarma cuardaigh a shainiú i bhfianaise chuspóir an imscrúdaithe, rud a fhágann gur gá faisnéis a tharchur chuig an gCoimisiún a théann níos faide ná cuspóir an imscrúdaithe.
238 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
239 Sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, i gcomhréir le pointe III(7)(a) go (c) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, gur iarr an Coimisiún ar an iarratasóir na doiciméid uile a malartaíodh idir ceathrar sonrach don tréimhse iomlán lena mbaineann a sholáthar dó.
240 I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach féidir sárú ar phrionsabal na comhréireachta a shuí le hargóint an iarratasóra go mbeadh sé díréireach ceangal a chur air na malartuithe uile idir an ceathrar sin a sholáthar, a mhéid is dócha go n‑éascóidh comhthéacs míre faisnéise a thuiscint agus a ábharthacht a shoiléiriú chun críocha an imscrúdaithe.
241 Ina theannta sin, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, ós rud é gur iarr sé na malartuithe uile nach mbaineann ach le ceathrar agus ní leis na daoine uile lena mbaineann, léirítear go ndearna sé raon feidhme na hiarrata a theorannú a mhéid is féidir chun rochtain a fháil ar na doiciméid is gá i bhfianaise chuspóir an imscrúdaithe, is é sin le rá, na doiciméid lena gcuirtear ar a chumas a chinneadh an ann do na sáruithe amhrasta.
242 Thairis sin, níor léirigh an t‑iarratasóir go mbeadh an figiúr ‘na deicheanna de mhílte doiciméad’ dá mbeadh, de réir a mheastacháin féin, líon na míreanna a chomhlíonann critéir chuardaigh an chinnidh atá faoi chonspóid ina ualach díréireach i gcomparáid leis an bhfigiúr ‘roinnt céad míle doiciméad’ a chuir sé ar fáil, de réir a mhaímh féin i mír 96 den iarratas, i gcomhthéacs an scrúdaithe ar an gcomhchruinniú.
243 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór teacht ar an gconclúid go bhféadfadh an Coimisiún glacadh leis go réasúnta, ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, go raibh tarchur na malartuithe ina n‑iomláine idir na daoine dá dtagraítear i mír 239 thuas de chineál a chuideodh leis a chinneadh ar tharla na sáruithe amhrasta.
244 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don cheathrú gearán sa chéad chuid den chúigiú saincheist dlí.
– An cúigiú gearán, a bhaineann le roghnú na dtéarmaí cuardaigh
245 Áitíonn an t‑iarratasóir go gceanglaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid thart ar 100 téarma cuardaigh a chur i bhfeidhm maidir le huirlisí cumarsáide proifisiúnta agus/nó pearsanta uile na n‑ábhar sonraí, gan aon sonraí maidir leis na socruithe dá rogha. I ndáil leis sin, measann sé nach bhfuil aon ráiteas sonrach ar chúiseanna sa chinneadh atá faoi chonspóid lena dtugtar údar le roghnú gach ceann de na téarmaí cuardaigh sin agus na dteaglamaí eatarthu, go bhféadfadh go leor fianaise atá ina sheilbh aige gach ceann de na téarmaí cuardaigh sin a fhreagairt, gan aon bhaint a bheith acu le cuspóir imscrúdú an Choimisiúin, nach bhfuil srian ag gabháil le haon cheann de na téarmaí cuardaigh maidir le tréimhse na malartuithe agus dáta na ndoiciméad dá dtagraíonn an Coimisiún, agus go bhféadfadh téarmaí cuardaigh áirithe gnéithe a nochtadh a bhaineann le saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann, lena gcreideamh polaitiúil nó reiligiúnach agus le céannacht nó ábhar na malartuithe le foinsí iriseoireachta.
246 Áitíonn sé freisin go n‑eascraíonn torthaí asluitigh as cur i bhfeidhm na dtéarmaí cuardaigh maidir leis na huirlisí cumarsáide a chumhdaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid i bhfianaise chuspóir an imscrúdaithe, agus go bhfuil sé díréireach, ar an gcéad dul síos, a cheangal air comhlachais téarmaí cuardaigh a thagraíonn d’eachtraí sonracha a chur i bhfeidhm, thar thréimhse beagnach ceithre bliana, amhail ailt a fhoilsiú in Paris Match, daoine sainaitheanta a fhostú nó a dhífhostú agus, ar an dara dul síos, na téarmaí cuardaigh a bhaineann le earcú nó dífhostú thar an tréimhse iomlán lena mbaineann a chur i bhfeidhm.
247 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
248 Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú, faoi Airteagal 21 de Reacht Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh agus faoi Airteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta, nach mór ábhar na n‑imeachtaí agus achoimre ar na saincheisteanna dlí ar a bhfuil an t‑iarratas bunaithe a lua i ngach iarratas. De réir cásdlí socair, chun go mbeidh caingean inghlactha, ní mór na bunsonraí dlíthiúla agus fíorasacha a bhfuiltear ag brath orthu a léiriú, i bhfoirm achomair ar a laghad, go comhleanúnach agus go hintuigthe san iarratas féin. Cé gur féidir tacú le corp cuspóir na hiarrata agus é a fhorlíonadh ar phointí sonracha le tagairtí do shleachta as doiciméid atá i gceangal leis, ní féidir easpa na n‑argóintí bunriachtanacha dlí nach mór, i gcomhréir leis na forálacha thuasluaite, a bheith san iarratas a chúiteamh le tagairt ghinearálta do dhoiciméid eile, fiú na doiciméid sin atá i gceangal leis an iarratas. Ina theannta sin, ní faoin gCúirt atá sé na pléadálacha agus na hargóintí ar a bhféadfadh sí a mheas go bhfuil an chaingean bunaithe a lorg agus a shainaithint sna hiarscríbhinní, ós rud é nach bhfuil sna hiarscríbhinní ach feidhm fhianaiseach agus ionstraimeach (féach breithiúnas an 24 Bealtaine 2012, MasterCard agus páirtithe eile v an Coimisiún, T‑111/08, EU:T:2012:260, mír 68 agus an cásdlí dá dtagraítear).
249 Sa chás seo, maidir leis na téarmaí cuardaigh, ba cheart a thabhairt faoi deara nach mór diúltú do thagairt an iarratasóra don tábla achomair cáintí a leagtar amach in Iarscríbhinn A.13 toisc í a bheith do-ghlactha, ós rud é nach gcomhlíonann sí na ceanglais a eascraíonn as Airteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta. Dá bhrí sin, ní fhéadfar agóid bhailí a dhéanamh ach i gcoinne na dtéarmaí a luaitear agus a cháintear san iarratas.
250 Maidir leis na téarmaí cuardaigh dá dtagraítear i mír 161 den iarratas, ní mór a lua go bhfuil siad iomchuí chun doiciméid a d’fhéadfadh a bheith ábhartha chun críocha imscrúdú an Choimisiúin a shainaithint.
251 Go háirithe, maidir leis an téarma dá dtagraítear sa chéad líne den tábla i bpointe VII den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, mar is léir ó mhíreanna 220 agus 229 thuas, tagraíonn an téarma sin do dhuine a dtagann a theacht ar bhord stiúrthóirí Lagardère i gcomhthráth le príomhimeachtaí san oibríocht réitigh idir an t‑iarratasóir agus Lagardère. Ceapadh an duine sin den chéad uair ar bhord maoirseachta Lagardère i mí an Mhárta 2020, a chomhfhreagraíonn don tréimhse inar thosaigh an t‑iarratasóir ag ceannach scaireanna in Lagardère. Ina theannta sin, tá naisc phearsanta sheanbhunaithe ag an duine sin leis an duine lena mbaineann dá dtagraítear i bpointe II(5)(a) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
252 Maidir leis an téarma cuardaigh ‘Europe’, a luaitear sa tríú líne den tábla i bpointe VII den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, is leithscéal é do ‘Europe 1’, cainéal raidió Lagardère, a luadh i dtuarascáil ón Sénat agus in ailt phreasa iomadúla mar eintiteas de chuid Lagardère ar ar fheidhmigh grúpa Bolloré tionchar.
253 Maidir leis an téarma cuardaigh ‘Couv* ET Z’, dá dtagraítear sa naoú líne den tábla i bpointe VII den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ní mór a mheas nach dtagann an téarma sin amháin faoi raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid. Ba cheart na focail ‘PM’ nó ‘Paris Match’ a bheith ag gabháil leis an bhfocal sin, ar a laghad, chun teacht faoi raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid. Ina theannta sin, mar a thugann an Coimisiún faoi deara, féachann sé, trí úsáid a bhaint as an téarma sin, le faisnéis a fháil maidir le clúdach Paris Match an 23 Meán Fómhair 2021 maidir le duine atá gar don duine lena mbaineann dá dtagraítear i bpointe II(5)(a) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid. Dá bhrí sin, bhí sé réasúnta agus comhréireach don Choimisiún glacadh leis go raibh sé de chumas ag an teaglaim de na téarmaí cuardaigh sin a chur ar a chumas a chinneadh an ann do na sáruithe amhrasta.
254 Maidir leis an téarma cuardaigh ‘Presbourg’, dá dtagraítear sa dara líne den tábla i bpointe VII den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, is leis an tsráid ina bhfuil suíomh stairiúil Lagardère i bPáras (an Fhrainc) a bhaineann sé. Ina theannta sin, thuairiscigh roinnt foinsí meán cruinnithe seachtainiúla ag ceanncheathrú Lagardère i láthair ‘príomhphearsa Vivendi’ chun clúdaigh Paris Match a bhailíochtú, rud nár ghnách a dhéanamh go dtí 2021. Dá bhrí sin, bhí sé réasúnta don Choimisiún a mheas gur úsáideadh an téarma sin chun Lagardère a ainmniú nó chun áit cruinnithe áirithe idir an t‑iarratasóir agus Lagardère a ainmniú, a bhféadfadh a ábhar a bheith ábhartha don imscrúdú chun a chinneadh an ann do na sáruithe amhrasta.
255 Maidir leis an téarma cuardaigh ‘Couv ET Paris Match’, dá dtagraítear sa séú líne den tábla i bpointe VII den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, is léir ó mhír 254 thuas gur thagair foinsí áirithe meán do chruinnithe seachtainiúla ag ceanncheathrú Lagardère i láthair ‘príomhphearsa Vivendi’ chun clúdaigh Paris Match a bhailíochtú. Dá bhrí sin, bhí sé réasúnta agus comhréireach don Choimisiún a iarraidh go dtarchuirfí doiciméid a bhaineann leis na cinntí a bhaineann le clúdaigh Paris Match don tréimhse lena mbaineann.
256 Maidir leis na téarmaí cuardaigh a luaitear i línte 35, 43, 44 agus 45 den tábla i bpointe VII den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, is iriseoirí nó príomhphearsana iad d’eintitis a bhaineann le grúpa Vivendi atá i láthair anois freisin ar Europe 1 agus a bhí ina n‑ábhar do phléití iomadúla ar na sineirgí a d’fhéadfadh a bheith ann idir cainéal raidió Vivendi agus an cainéal raidio Europe 1, de chuid Lagardère, ar sineirgí iad dá ndéantar tagairt in aithris 7 den chinneadh atá faoi chonspóid. Dá bhrí sin, a mhéid a bhí na daoine sin i gcroílár na sineirgí idir an t‑iarratasóir agus Lagardère a tharla sular údaraigh an Coimisiún comhchruinniú an dá ghrúpa, bhí sé réasúnta agus comhréireach don Choimisiún nochtadh na ndoiciméad a fhreagraíonn do na téarmaí cuardaigh sin a iarraidh chun a chinneadh an ann do na sáruithe amhrasta.
257 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór teacht ar an gconclúid nár léirigh an t‑iarratasóir go bhfuil na téarmaí cuardaigh atá faoi chonspóid díréireach.
258 Thairis sin, maidir le hargóint an iarratasóra lena líomhnaítear easpa réasúnaíocht shonrach chun údar a thabhairt le roghnú gach ceann de na téarmaí cuardaigh, ní mór diúltú don argóint sin i gcomhréir leis an anailís a rinneadh i míreanna 74 go 79 thuas.
259 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chúigiú gearán sa chéad chuid den chúigiú saincheist dlí.
– An séú gearán, a bhaineann le nochtadh na ndoiciméad a bhaineann leis an duine lena mbaineann dá dtagraítear i bpointe II(5)(o) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid
260 Áitíonn an t‑iarratasóir go gceanglaítear air leis an gcinneadh atá faoi chonspóid doiciméid a sholáthar a bhaineann leis an duine lena mbaineann dá dtagraítear i bpointe II(5)(o) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, cathaoirleach ceann dá fhochuideachtaí i réimse na n‑irisí, ó thús na tréimhse lena mbaineann, is é sin le rá, ón 1 Eanáir 2020. Ní bhfuair an t‑iarratasóir rialú ar an bhfochuideachta sin go dtí an 1 Meitheamh 2021. Dá bhrí sin, de réir an iarratasóra, tá sé díréireach doiciméid a malartaíodh laistigh den fhochuideachta sin a iarraidh le linn na tréimhse roimh an dáta sin, ós rud é nach raibh aon bhaint ag an eintiteas sin leis nó le Lagardère.
261 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
262 I ndáil leis sin, agus i bhfianaise an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 154 agus 211 thuas, ní mór a mheas, i bhfianaise na cumhachta leithne imscrúdaithe a thugtar don Choimisiún le Rialachán Uimh. 139/2004, go raibh an Coimisiún i dteideal a mheas gur ghá na doiciméid a iarraidh a bhaineann leis an duine lena mbaineann dá dtagraítear i bpointe II(5)(o) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, cathaoirleach fochuideachta de chuid an iarratasóra i réimse na n‑irisí, fiú sula bhfuair an t‑iarratasóir rialú ar an bhfochuideachta sin an 1 Meitheamh 2021.
263 D’fhéadfadh an Coimisiún glacadh leis go réasúnta, ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, go gcabhródh an fhaisnéis ón 1 Eanáir 2020 leis a chinneadh an ann do sháruithe amhrasta, go háirithe a mhéid a d’éascódh an fhaisnéis sin tuiscint cheart ar na heachtraí uile agus ar an gcomhthéacs inar tharla siad.
264 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don séú gearán sa chéad chuid den chúigiú saincheist dlí.
– An seachtú gearán, a bhaineann le nochtadh doiciméad ó ghrúpa Bolloré
265 Maíonn an t‑iarratasóir go gceanglaítear air leis an gcinneadh atá faoi chonspóid na doiciméid ó ghrúpa Bolloré a chur faoi bhráid an Choimisiúin, cé nach mbaineann an t‑imscrúdú foirmiúil arna thionscnamh ag an gCoimisiún leis an ngrúpa sin, a bhaineann leis na coinníollacha faoina bhfuair sé rialú ar Lagardère go luath.
266 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
267 I ndáil leis sin, is leor a mheabhrú, go luaitear, in aithris 7 den chinneadh atá faoi chonspóid, dá dtagraítear i mír 61 thuas, go mbaineann na doiciméid dá dtagraítear, inter alia, le cinntí áirithe de chuid Lagardère ‘a bhféadfadh tionchar a bheith ag feidhmeannaigh Vivendi nó a phríomh-scairshealbhóir ar ghrúpa Bolloré orthu’.
268 Thairis sin, mar a cuireadh in iúl i míreanna 84 agus 167 thuas, meastar le Cinneadh an 9 Meitheamh 2023 lena n‑údaraítear an comhchruinniú agus an fhoirm fógra don chomhchruinniú a chuir an t‑iarratasóir faoi bhráid an Choimisiúin gur suíodh gur gnóthas aonair iad grúpa Bolloré agus Vivendi chun críocha dhlí na hiomaíochta.
269 Dá bhrí sin, d’fhéadfadh an Coimisiún glacadh leis go réasúnta, ar dháta an chinnidh atá faoi chonspóid, go gcabhródh nochtadh na ndoiciméad atá i seilbh ghrúpa Bolloré leis a chinneadh an ann do na sáruithe amhrasta, a mhéid a bhféadfadh tionchar a bheith ag feidhmeannaigh Vivendi nó a phríomh-scairshealbhóir ar ghrúpa Bolloré orthu.
270 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don seachtú gearán sa chéad chuid den chúigiú saincheist dlí.
– An t‑ochtú gearán, a bhaineann leis an oibleagáid an comhrá iomlán a thabhairt ar láimh nuair a thagann teachtaireacht faoi raon feidhme na hiarrata ar fhaisnéis
271 Sonraíonn an t‑iarratasóir, i gcás ina dtagann doiciméad i bhfoirm teachtaireachta arna malartú ar an teileafón nó trí fheidhmchlár teachtaireachtaí meandracha faoi raon feidhme na hiarrata ar fhaisnéis, go gceanglaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid air an comhrá iomlán a sholáthar le linn na tréimhse ábhartha iomláine. De réir an iarratasóra, téann ceanglas den sórt sin thar a bhfuil riachtanach chun críocha an imscrúdaithe ós rud é, ar chúis teachtaireacht ábhartha aonair a bheith ann, go n‑iarrann an Coimisiún rochtain ar chomhráite uile na ndaoine lena mbaineann, lena n‑áirítear ar a ngutháin phearsanta, le linn na tréimhse iomláine lena mbaineann. D’fhéadfadh an Coimisiún, mar shampla, a iarraidh nach dtarchuirfí ach na teachtaireachtaí a malartaíodh laistigh de 24 uair an chloig roimh an teachtaireacht ábhartha agus ina diaidh.
272 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
273 I ndáil leis sin, is leor a mheabhrú, mar is léir ó mhír 240 thuas, nach féidir sárú ar phrionsabal na comhréireachta a shuíomh leis an oibleagáid na malartuithe go léir idir daoine áirithe a thabhairt ar láimh i gcás ina gcomhfhreagraíonn malartú aonair do na téarmaí cuardaigh dá dtagraítear sa chinneadh atá faoi chonspóid, a mhéid is dócha go n‑éascófaí a thuiscint le comhthéacs míre faisnéise agus go soiléireofaí a ábharthacht chun críocha an imscrúdaithe leis an míre faisnéise sin chomh maith.
274 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don ochtú gearán sa chéad chuid den chúigiú saincheist dlí.
– An naoú gearán: sárú ar phríobháideachas na ndaoine lena mbaineann agus ar chosaint foinsí iriseoireachta
275 Maíonn an t‑iarratasóir go gceanglaítear air leis an gcinneadh atá faoi chonspóid faisnéis a sholáthar don Choimisiún maidir le saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann agus faisnéis a bhaineann an bonn de chosaint foinsí iriseoireachta. De réir an iarratasóra, sa bhreis ar na sáruithe ar an gceart go ndéanfar an saol príobháideach a chosaint agus ar dhlí sóisialta na Fraince atá i gceist le hurghaire den sórt sin, ní gá raon feidhme na ndoiciméad a urghabhtar lasmuigh den réimse gairmiúil a leathnú chun críocha an imscrúdaithe agus, dá bhrí sin, sáraítear prionsabal na comhréireachta.
276 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
277 I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, leis an naoú gearán, go n‑athdhearbhaíonn an t‑iarratasóir, go bunúsach, na hargóintí a cuireadh chun cinn sa dara cuid den séú saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar chosaint foinsí iriseoireachta, agus sa seachtú saincheist dlí, lena n‑éilítear easpa coimircí leordhóthanacha chun an ceart go n‑urramófaí an saol príobháideach a chosaint. Dá bhrí sin, ar na cúiseanna céanna a luadh maidir le scrúdú an dara cuid den séú saincheist dlí (féach míreanna 340 go 381 thíos) agus den seachtú saincheist dlí (féach míreanna 382 go 460 thíos), ní mór an naoú gearán sa chéad chuid den chúigiú saincheist dlí a dhíbhe.
278 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní mór diúltú don chéad chuid den chúigiú saincheist dlí.
An dara cuid den chúigiú saincheist dlí, lena n‑éilítear go gcuirtear ualach díréireach ar an iarratasóir leis an gcinneadh atá faoi chonspóid
279 Maíonn an t‑iarratasóir go gcuirtear ualach iomarcach air i bhfianaise riachtanais an imscrúdaithe leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, trína cheangal air cuardach ollmhór a dhéanamh go hinmheánach laistigh de roinnt suíomhanna éagsúla dá ghnóthas. Chun freagairt a thabhairt, bheadh air acmhainní daonna agus teicniúla tiomnaithe a shlógadh agus seirbhísí dhá ghnóthas tríú páirtí a úsáid. Dar leis an iarratasóir, b’ionann líon na míreanna a chomhlíonann critéir chuardaigh an chinnidh atá faoi chonspóid agus na mílte.
280 Thairis sin, de réir an iarratasóra, bhí an tréimhse thart ar mhí amháin chun an urghaire a chomhlíonadh, a forchuireadh leis an gcinneadh atá faoi chonspóid agus a socraíodh ar dtús an 27 Deireadh Fómhair 2023, dofheidhmithe agus níor chuir sí ar a chumas a dheimhniú dó féin go raibh na doiciméid a soláthraíodh iomlán, cruinn agus nach raibh siad saofa.
281 Sonraíonn an t‑iarratasóir nach raibh aon ghá le luas, ós rud é gur fógraíodh tionscnamh an imscrúdaithe go poiblí chomh luath le mí an Mheithimh 2023, agus ansin gur cuireadh ar bhonn foirmiúil é le litir an 25 Iúil 2023 a bhaineann le tionscnamh an nós imeachta imscrúdaithe fhoirmiúil, agus go raibh air na doiciméid a d’fhéadfadh a bheith ábhartha a choinneáil, mar a ceanglaíodh air a dhéanamh leis an litir sin, gan beann ar an teorainn ama chun freagra a thabhairt a d’fhéadfaí a fhorchur air.
282 Ar deireadh, de réir an iarratasóra, forchuirtear air, leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ualach oibre atá díréireach le riachtanais an imscrúdaithe, a mhéid a bhaineann sé go páirteach le fianaise atá i seilbh an Choimisiúin cheana féin, mar thoradh ar a aighneacht i gcomhthéacs an scrúdaithe ar táthcheangal Lagardère.
283 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
284 Mar réamhphointe, ní mór tagairt a dhéanamh don chásdlí dá dtagraítear i míreanna 206 agus 208 thuas.
285 Sa chás seo, leagann an t‑iarratasóir béim ar chineál díréireach an ualaigh oibre a bhaineann leis an bhfreagra ar an gcinneadh atá faoi chonspóid, gan bunús a thabhairt le gearán den sórt sin, áfach.
286 Is fíor nach bhfuil aon díospóid ann go bhfuil an fhaisnéis a iarradh faoin gcinneadh atá faoi chonspóid iomadúil agus fadréimseach, agus mar thoradh air sin go raibh ualach suntasach oibre ar an iarratasóir mar thoradh ar an bhfreagra ar an iarraidh sin.
287 Mar sin féin, mar is léir ón gcásdlí dá dtagraítear i mír 209 thuas, ní féidir teacht ar an gconclúid go bhfuil ualach oibre an iarratasóra díréireach i bhfianaise riachtanais an imscrúdaithe a bhaineann leis na sáruithe toimhdithe a bhfuil sé beartaithe ag an gCoimisiún a imscrúdú.
288 Sa chéad áit, ba cheart a mheabhrú, i gcomhréir le haithris 6 den chinneadh atá faoi chonspóid, a luaitear i mír 61 thuas, gurb é is cuspóir don chinneadh atá faoi chonspóid faisnéis a bhailiú chun a mheas ar fheidhmigh Vivendi tionchar cinntitheach ar Lagardère a d’fhéadfadh sárú ar an oibleagáid fógra a thabhairt agus/nó sárú ar an oibleagáid neamhghníomhaíochta agus/nó mainneachtain na coinníollacha agus na hoibleagáidí a ghabhann le Cinneadh an 9 Meitheamh 2023 lena n‑údaraítear an comhchruinniú a chomhlíonadh.
289 In aithris 7 den chinneadh atá faoi chonspóid, a luaitear freisin i mír 61 thuas, sonraíonn an Coimisiún go bhfuil an fhaisnéis a iarradh riachtanach chun a chur ar a chumas anailís a dhéanamh an féidir idirghabháil agus/nó comhairliúchán agus/nó caidreamh an iarratasóra le cinntí áirithe arna ndéanamh ag Lagardère a aicmiú mar fheidhmiú tionchair chinntithigh ag an iarratasóir. Thairis sin, liostaítear ann iompar an iarratasóra a d’fhéadfadh a bheith ina shárú amháin nó níos mó ar na hoibleagáidí a eascraíonn as Rialachán Uimh. 139/2004 agus a bhfuil sé ar intinn aige a imscrúdú.
290 Dá bhrí sin, chun na sáruithe amhrasta atá faoi imscrúdú a fhíorú, tá gá le hanailísí casta ar an iliomad sonraí, a bhfuil rochtain ag an iarratasóir amháin ar a bhformhór.
291 Dá bhrí sin, tá raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid agus cuspóir an imscrúdaithe de chineál a thabharfadh údar le méid suntasach faisnéise a chur isteach.
292 Sa dara háit, ní féidir le haon cheann d’argóintí an iarratasóra a léiriú go dtéann an cinneadh atá faoi chonspóid thar a bhfuil riachtanach i bhfianaise chuspóir an imscrúdaithe.
293 Ar an gcéad dul síos, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, thug an gá le luas údar le spriocdháta an 27 Deireadh Fómhair 2023, a leagtar síos le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023 (féach mír 101 thuas).
294 Tá sé tábhachtach a mheabhrú freisin, mar is léir ó mhíreanna 19 agus 22 thuas, gur cuireadh síneadh faoi dhó leis an teorainn ama a socraíodh ar dtús le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023. Go háirithe, ar an gcéad dul síos, le hAirteagal 2 de Chinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023, cuireadh síneadh le spriocdháta an 27 Deireadh Fómhair 2023 go dtí an 1 Nollaig 2023. Ina dhiaidh sin, le hAirteagal 1 de chinneadh an 24 Eanáir 2024, cuireadh síneadh le spriocdháta an 1 Nollaig 2023 go dtí an 7 Feabhra 2024.
295 Ní dhíríonn argóintí an iarratasóra i gcomhthéacs an dara cuid den chúigiú saincheist dlí ach ar an teorainn ama tosaigh, a socraíodh an 27 Deireadh Fómhair 2023 le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023, gan a chur san áireamh, go háirithe, síneadh na teorann ama sin go dtí an 1 Nollaig 2023 a rinneadh le Cinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023, nó, thairis sin, síneadh a chur leis an teorainn ama go dtí an 7 Feabhra 2024 a rinneadh le Cinneadh an 24 Eanáir 2024. Dá bhrí sin, ní mór diúltú d’argóint an iarratasóra maidir leis an teorainn ama a fhorchuirtear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
296 Ar an dara dul síos, mar is léir ó mhír 242 thuas, níor léirigh an t‑iarratasóir go bhfuil an t‑ualach oibre a fhorchuirtear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid díréireach.
297 Thairis sin, ní mór a lua nach bhfuil bunús ar bith le hargóint an iarratasóra go mbaineann an cinneadh atá faoi chonspóid, go páirteach, le fianaise atá i seilbh an Choimisiúin cheana féin, mar thoradh ar a aighneacht i gcomhthéacs an scrúdaithe ar tháthcheangal an iarratasóra ar Lagardère, agus mar thoradh air sin nach mór diúltú di toisc nach gcomhlíonann sí na ceanglais maidir le soiléireacht agus beachtas a leagtar síos in Airteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta.
298 Leanann sé ón méid sin roimhe seo nár léirigh an t‑iarratasóir gur sháraigh an Coimisiún prionsabal na comhréireachta agus an cinneadh atá faoi chonspóid á ghlacadh aige.
299 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuid den chúigiú saincheist dlí agus, dá bhrí sin, ní mór diúltú don chúigiú saincheist dlí ina hiomláine.
An séú saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar chosaint foinsí iriseoireachta
300 Lena séú saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir go mbaineann an cinneadh atá faoi chonspóid an bonn de chosaint foinsí iriseoireachta, a ráthaítear le hAirteagal 11 den Chairt agus le hAirteagal 10 de ECHR. Tá dhá chuid sa tsaincheist dlí sin, lena n‑éilítear, ar an gcéad dul síos, pléadáil neamhdhleathachta i leith Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004 agus, ar an dara dul síos, sárú ar chosaint foinsí iriseoireachta.
Réamhbharúlacha
301 Faoi Airteagal 11(1) den Chairt, dar teideal ‘Saoirse chun tuairimí a nochtadh agus faisnéis a fháil’, tá ag gach uile duine an ceart chun tuairimí a nochtadh, lena n‑áirítear saoirse chun tuairimí a bheith ag an duine agus faisnéis agus barúlacha a fháil agus a thabhairt gan cur isteach ó údarás poiblí agus ar neamhaird ar theorainneacha.
302 I gcomhréir le hAirteagal 52(3) den Chairt, tá an bhrí agus an raon feidhme céanna ag na cearta atá sa Chairt agus atá ag na cearta comhfhreagracha a ráthaítear le ECHR, gan bac a chur, áfach, ar dhlí an Aontais cosaint níos leithne a sholáthar (féach breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2024, Real Madrid Club de Fútbol, C‑633/22, EU:C:2024:843, mír 51 agus an cásdlí dá dtagraítear).
303 Chun Airteagal 11 den Chairt a léiriú, ní mór do Chúirteanna an Aontais, dá bhrí sin, na cearta comhfhreagracha a ráthaítear le hAirteagal 10 ECHR, arna léiriú ag an gCúirt Eorpach um Chearta an Duine (‘ECtHR’), a chur san áireamh mar íostairseach chosanta (féach breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2024, Real Madrid Club de Fútbol, C‑633/22, EU:C:2024:843, mír 52 agus an cásdlí dá dtagraítear).
304 Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 10 de ECHR, dar teideal ‘Saoirse chun tuairimí a nochtadh’:
‘1. Tá ag gach uile dhuine an ceart ar shaoirse chun tuairimí a nochtadh. Folóidh an ceart sin saoirse chun tuairimí a bheith ag an duine agus faisnéis agus barúlacha a fháil agus a thabhairt gan cur isteach ó údarás poiblí agus ar neamhaird ar theorainneacha. Ní dhéanfaidh an tAirteagal seo aon Stát a chosc óna chur faoi dear do ghnóthais forleatha, chianamharcaíochta nó chineama ceadúnais a bheith acu.
2. Ós rud é go bhfuil dualgais agus mortabháil ag gabháil le feidhmiú na saoirsí sin, is cead go mbeadh a bhfeidhmiú faoi réir pé foirmiúlachtaí, coinníollacha, srianta nó pionós a bheas ordaithe le dlí agus is gá i ndaonlathas, ar mhaithe leis an tslándáil náisiúnta, le comhláine chríocha an Stáit nó le sábháilteacht an phobail, chun anord nó coiriúlacht a chosc, chun an tsláinte nó an mhoráltacht a chosaint, chun clú nó cearta daoine eile a chosaint, chun cosc a chur le scéitheadh aon eolais a gheofar i modh rúin, nó chun údarás agus neamhchlaontacht breithiúna a chumhdach.’
[Aistriúchán neamhoifigiúil]
305 Ba cheart a mheabhrú, go bhfuil an ceart bunúsach a ráthaítear in Airteagal 11 den Chairt, de réir chásdlí na Cúirte, ar cheann de bhunchlocha sochaí daonlathaí agus iolraíche, atá ar cheann de na luachanna ar a bhfuil an tAontas Eorpach fothaithe, i gcomhréir le hAirteagal 2 CAE (féach breithiúnas an 21 Nollaig 2016, Tele2 Sverige agus Watson agus páirtithe eile, C‑203/15 agus C‑698/15, EU:C:2016:970, mír 93 agus an chásdlí dá dtagraítear).
306 Bhí ECtHR an‑airdeallach i gcónaí agus scrúdú á dhéanamh aici ar na ráthaíochtaí maidir le hurraim don tsaoirse chun tuairimí a nochtadh i gcásanna Airteagal 10 ECHR, ós rud é go bhfuil an tsaoirse sin ar cheann de bhunchlocha riachtanacha de shochaí dhaonlathach. Tá tábhacht ar leith ag baint leis na ráthaíochtaí atá le tabhairt don phreas, agus tá cosaint foinsí iriseoireachta ar cheann de bhunchlocha shaoirse an phreasa. D’fhéadfadh easpa cosanta den sórt sin foinsí iriseoireachta a dhíspreagadh ó chabhrú leis an bpreas an pobal a chur ar an eolas faoi ábhair leasa ghinearálta. Mar thoradh air sin, d’fhéadfadh sé nach mbeadh an preas in ann a ról fíor-riachtanach mar ‘fhoras faire’ a chomhlíonadh agus d’fhéadfadh sé go laghdófaí a chumas faisnéis chruinn agus iontaofa a sholáthar (ECtHR, 25 Bealtaine 2021, Big Brother Watch agus páirtithe eile v an Ríocht Aontaithe, CE:ECHR:2021:0525JUD005817013, § 442).
307 D’fhéadfadh tionchar díobhálach a bheith ag ordú chun foinsí a nochtadh ní hamháin ar na foinsí, a bhféadfaí a gcéannacht a nochtadh, ach freisin ar an nuachtán nó ar an bhfoilseachán eile a chumhdaítear leis an ordú, a bhféadfadh an nochtadh dochar a dhéanamh dá chlú le foinsí a d’fhéadfadh a bheith ann amach anseo, agus ar dhaoine den phobal, a bhfuil leas acu faisnéis a fháil ó fhoinsí anaithnide. Mar sin féin, tá difríocht bhunúsach idir na húdaráis a ordaíonn d’iriseoir céannacht a fhoinsí a nochtadh agus cuardaigh a dhéanamh ina bhaile agus ina ionad oibre chun a fhoinsí a aimsiú. Fiú mura n‑éiríonn leis, is gníomh níos tromchúisí é an cuardach ná toghairm chun céannacht na foinse a nochtadh, ós rud é go bhfuil rochtain ag imscrúdaitheoirí a a dhéanann ruathar ar áit oibre iriseora ar an doiciméadacht uile atá i seilbh an iriseora sin (ECtHR, an 25 Bealtaine 2021, Big Brother Watch agus páirtithe eile v an Ríocht Aontaithe, CE:ECHR:2021:0525JUD005817013, § 443).
308 Ní féidir a mheas go bhfuil sárú ar chosaint foinsí iriseoireachta comhoiriúnach le hAirteagal 10 ECHR ach amháin má tá údar leis mar gheall ar cheanglas sáraitheach a bhaineann le leas an phobail. Thairis sin, ní mór coimircí nós imeachta, arna sainiú leis an dlí, a bheith ag gabháil le haon sárú ar an gceart chun foinsí iriseoireachta a chosaint, i gcomhréir le tábhacht an phrionsabail atá i gceist. Ar thús cadhnaíochta na gcoimircí is gá, ní mór an fhéidearthacht a bheith ann athbhreithniú a dhéanamh ar an mbeart ag breitheamh nó ag aon chomhlacht cinnteoireachta neamhspleách neamhchlaonta eile a bhfuil sé de chumhacht aige a chur in iúl, sula gcuirtear an fhianaise a iarradh isteach, an bhfuil ceanglas sáraitheach ar mhaithe le leas an phobail ann atá níos tábhachtaí ná an prionsabal maidir le foinsí iriseoirí a chosaint agus, mura bhfuil, cosc a chur ar aon rochtain neamhriachtanach ar fhaisnéis a bhféadfadh nochtadh chéannacht na bhfoinsí a bheith mar thoradh uirthi (ECtHR, 25 Bealtaine 2021, Big Brother Watch agus páirtithe eile v an Ríocht Aontaithe, CE:ECHR:2021:0525JUD005817013, § 444).
309 Ag féachaint don ghá atá le hathbhreithniú de chineál coisctheach, ní mór don chúirt nó do chomhlacht neamhspleách neamhchlaonta eile a bheith in ann, dá bhrí sin, measúnú a dhéanamh, roimh aon nochtadh, ar na rioscaí a d’fhéadfadh a bheith ann agus ar na leasanna faoi seach i ndáil leis an ábhar a bhfuil a nochtadh á lorg, ionas gur féidir measúnú cuí a dhéanamh ar argóintí na n‑údarás ar mian leo nochtadh a fháil. Ní mór an cinneadh atá le déanamh a athbhreithniú le critéir shoiléire, go háirithe maidir le cé acu a d’fhéadfadh nó nach bhféadfadh beart nach bhfuil chomh cunórach céanna a bheith leordhóthanach chun freastal ar na leasanna sáraitheacha poiblí a suíodh. Ní mór an chumhacht a bheith ag an gcúirt nó ag an gcomhlacht inniúil eile diúltú ordú nochta a eisiúint nó ordú a eisiúint a bhfuil raon feidhme níos teoranta nó níos cáilithe aige, ionas go bhféadfaí éalú óna gcéannacht a nochtadh leis na foinsí lena mbaineann, bíodh siad sainaitheanta go sonrach san ábhar a bhfuil a thabhairt suas á lorg nó ná bíodh, ar an bhforas go gcruthódh nochtadh ábhair den sórt sin baol tromchúiseach go gcuirfí céannacht fhoinsí iriseoirí i mbaol. I gcásanna práinneacha, ní mór a bheith in ann nós imeachta a leanúint lena bhféadfar an fhaisnéis a shainaithint agus a aonrú, sula n‑úsáidfidh na húdaráis í, ar faisnéis í lena bhféadfaí na foinsí a shainaithint ón bhfaisnéis nach bhfuil riosca den sórt sin ag baint léi (ECtHR, an 25 Bealtaine 2021, Big Brother Watch agus páirtithe eile v an Ríocht Aontaithe, CE:ECHR:2021:0525JUD005817013, § 445).
An chéad chuid den séú saincheist dlí, lena n‑éilítear neamhdhleathacht Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004
310 Leis an gcéad chuid den séú saincheist dlí, ardaíonn an t‑iarratasóir pléadáil neamhdhleathachta, faoi Airteagal 277 CFAE, i gcoinne Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, ag maíomh go sáraítear Airteagal 10 de ECHR leis an bhforáil sin toisc nach bhforáiltear léi d’aon leigheas breithiúnach sonrach agus ex ante lena gceadaítear athbhreithniú dlíthiúil neamhspleách sula nglacfar cinneadh lena n‑ordaítear tabhairt suas ábhair a d’fhéadfadh teacht faoi raon feidhme chosaint foinsí iriseoireachta. Ina fhreagra, cuireann an t‑iarratasóir in iúl freisin nach leor na leigheasanna dá bhforáiltear in Airteagail 278 agus 279 CFAE chun an bhearna sin a líonadh.
311 Cuireann an Coimisiún, le tacaíocht ón gComhairle, i gcoinne argóintí an iarratasóra.
312 Mar réamhphointe, faoi Airteagal 277 CFAE, féadfaidh aon pháirtí, in imeachtaí ina bhfuil gníomh a bhfuil feidhm ghinearálta aige arna ghlacadh ag institiúid, comhlacht, oifig nó gníomhaireacht de chuid an Aontais faoi shaincheist, na forais a phléadáil a shonraítear sa dara mír d’Airteagal 263 CFAE d’fhonn neamhfheidhmeacht an ghnímh sin a agairt os comhair Chúirt Bhreithiúnais an Aontais Eorpaigh.
313 Léirítear le hAirteagal 277 CFAE an prionsabal ginearálta lena dtugtar an ceart d’aon pháirtí sna himeachtaí agóid a dhéanamh go hindíreach, chun a iarraidh go ndéanfaí gníomh ar féidir leis caingean a thionscnamh ina choinne a chur ar neamhní, i gcoinne bhailíocht ghníomhartha roimhe sin na n‑institiúidí atá mar bhunús dlí leis an ngníomh atá faoi chonspóid, mura raibh an páirtí sin i dteideal, faoi Airteagal 263 CFAE, caingean dhíreach a thionscnamh chun agóid a dhéanamh i gcoinne na ngníomhartha sin lena ndearnadh difear dó dá bhrí sin gan bheith in ann a iarraidh go ndéanfaí iad a chur ar neamhní. Caithfidh an gníomh ginearálta a n‑ardaítear a neamhdhleathacht a bheith infheidhme, go díreach nó go hindíreach, maidir leis an gcás is ábhar don achomharc, agus caithfidh nasc dlíthiúil díreach a bheith ann idir an cinneadh aonair atá á chonspóid agus an gníomh ginearálta atá i gceist. (féach, chuige sin, breithiúnas an 8 Meán Fómhair 2020, an Coimisiún agus an Chomhairle v Carreras Sequeros agus páirtithe eile, C‑119/19 P agus C‑126/19 P, EU:C:2020:676, míreanna 67 go 69; féach freisin, chuige sin, breithiúnas an 16 Meán Fómhair 2013, Mamoli Robinetteria v an Coimisiún, T‑376/10, EU:T:2013:442, míreanna 48 agus 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).
314 Sa chás seo, is fíor, mar a chuireann an t‑iarratasóir in iúl, de réir chásdlí ECtHR a luaitear i míreanna 306 go 309 thuas, nach mór coimircí nós imeachta, arna sainiú le dlí, a bheith ag gabháil le sárú ar chosaint foinsí iriseoireachta, i ndáil le tábhacht an phrionsabail atá i gceist, nach mór, thar aon ní eile, an fhéidearthacht athbhreithniú de chineál coisctheach a dhéanamh i gcomhréir leis na rialacha mionsonraithe a leagtar síos sa chásdlí sin.
315 Mar a chuireann an Chomhairle in iúl, leis an gcóras iomlán leigheasanna agus nósanna imeachta dlíthiúla, arna bhunú leis an dlí príomha, tugtar na coimircí nós imeachta a cheanglaítear le cásdlí ECtHR dá dtagraítear i míreanna 306 go 309 thuas, agus go háirithe an fhéidearthacht go ndéanfadh breitheamh nó aon chomhlacht cinnteoireachta neamhspleách neamhchlaonta eile a bhfuil an chumhacht aige a chur in iúl, sula dtíolacfaidh sé an fhianaise a iarradh, an bhfuil riachtanas ar mhaithe le leas an phobail ann atá níos tábhachtaí ná an prionsabal maidir le foinsí iriseoirí a chosaint agus, mura bhfuil, cosc a chur ar aon rochtain neamhriachtanach ar fhaisnéis a bhféadfadh nochtadh chéannacht na bhfoinsí a bheith mar thoradh uirthi.
316 I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú gur bunaíodh le CFAE, le hAirteagail 263 agus 277 de, ar thaobh amháin, agus le hAirteagal 267, ar an taobh eile, córas iomlán leigheasanna agus nósanna imeachta dlíthiúla atá ceaptha chun athbhreithniú breithiúnach ar dhlíthiúlacht ghníomhartha an Aontais a áirithiú, agus gur cuireadh athbhreithniú den sórt sin de chúram ar Chúirteanna an Aontais (féach breithiúnas an 28 Aibreán 2015, T & L Sugars agus Sidul Açúcares v an Coimisiún, 456/13 P, EU:C:2015:284, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear).
317 Ní féidir le reachtóir an Aontais, trí ghníomh reachtaíochta tánaistí a ghlacadh, leigheas dlí a chruthú nach bhforáiltear dó le CFAE, ós rud é gur bunaíodh leis an gConradh sin córas iomlán leigheasanna agus nósanna imeachta dlíthiúla atá ceaptha chun athbhreithniú breithiúnach a áirithiú ar dhlíthiúlacht ghníomhartha na n‑institiúidí, agus gur chuir sé athbhreithniú den sórt sin de chúram ar Chúirteanna an Aontais (féach breithiúnas an 5 Meán Fómhair 2024, ECHA, C‑256/23 agus 290/23, EU:C:2024:683, mír 59 agus an cásdlí dá dtagraítear).
318 Mar a chuireann an Chomhairle in iúl, a mhéid a cheanglaítear le hAirteagal 11 den Chairt, arna léiriú i bhfianaise na gceart comhfhreagrach a ráthaítear le hAirteagal 10 de ECHR, leigheas a bheith ann a chomhfhreagraíonn do chritéir áirithe, ní mór an leigheas sin a lorg sa chóras leigheasanna a bhunaítear leis na Conarthaí agus ní mór dó iad a chomhlíonadh.
319 Dearbhaíodh gurb ann do leigheas den sórt sin laistigh den chóras iomlán leigheasanna arna bhunú leis na Conarthaí leis an gcásdlí a bhaineann le rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint.
320 Dá bhrí sin, is léir ó bhreithiúnas an 18 Bealtaine 1982, AM & S Europe v an Coimisiún (155/79, EU:C:1982:157, mír 32), go dtugann córas iomlán na leigheasanna dlí cosaint leordhóthanach maidir le rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint. Go háirithe, chinn an Chúirt Bhreithiúnnais sa bhreithiúnas sin, ar an gcéad dul síos, ós rud é, faoi Airteagal 185 de Chonradh CEE (Airteagal 278 CFAE anois), nach raibh éifeacht fionraíochta ag caingean arna tabhairt ag an ngnóthas lena mbaineann i gcoinne cinntí lena n‑ordaítear nochtadh doiciméad a líomhnaítear a chumhdaítear le rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint, go rabhthas in ann freagairt don imní a chuir an Coimisiún in iúl maidir leis na hiarmhairtí a d’fhéadfadh a bheith ag an am a cheanglaítear leis an nós imeachta os comhair na Cúirte ar éifeachtacht an athbhreithnithe nach mór don Choimisiún a dhéanamh chun rialacha iomaíochta an Chonartha a chomhlíonadh. Ar an dara dul síos, cosnaíodh leasanna an ghnóthais lena mbaineann leis an bhféidearthacht a thugtar le hAirteagail 185 agus 186 de Chonradh CEE (Airteagail 278 agus 279 CFAE anois) agus le hAirteagal 83 de na Rialacha Nós Imeachta, sa leagan is infheidhme an tráth sin, ordú a fháil lena gcuirtear oibriú an chinnidh arna ghlacadh nó aon bheart eatramhach eile ar fionraí.
321 Dá bhrí sin, ráthaítear leis an gcóras iomlán leigheasanna dlí go bhféadfaí athbhreithniú breithiúnach coisctheach a dhéanamh, sula mbeidh rochtain ag an gCoimisiún ar fhaisnéis a chumhdaítear le rúndacht.
322 Go háirithe, de réir an chásdlí a bhaineann le cumhachtaí imscrúdaithe an Choimisiúin maidir le hAirteagail 101 agus 102 CFAE a chomhlíonadh, is infheidhme mutatis mutandis sa chás seo, i gcás ina n‑agraíonn gnóthas rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint chun cur i gcoinne urghabháil doiciméid i gcomhthéacs imscrúdaithe, bíonn éifeachtaí dlíthiúla ag an gcinneadh lena ndiúltaíonn an Coimisiún don iarraidh sin i leith an ghnóthais sin trí athrú ar leith a dhéanamh ar a sheasamh dlíthiúil. Diúltaítear dó, leis an gcinneadh sin, tairbhe na cosanta dá bhforáiltear le dlí an Aontais agus tá sé críochnaitheach agus neamhspleách ar an gcinneadh críochnaitheach lena gcinntear sárú ar na rialacha iomaíochta (féach, chuige sin, breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2007, Akzo Nobel Chemicals agus Akcros Chemicals v an Coimisiún, T‑125/03 agus T‑253/03, EU:T:2007:287, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear).
323 I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach leor an fhéidearthacht atá ag gnóthas caingean a thionscnamh i gcoinne cinneadh lena gcinntear sárú ar na rialacha iomaíochta chun a áirithiú go gcosnófar a chearta go leordhóthanach. Ar dtús, d’fhéadfadh sé nach mbeadh cinneadh lena gcinntear go ndearnadh sárú mar thoradh ar an nós imeachta riaracháin. Anuas air sin, ní chuireann an chaingean atá ar fáil i gcoinne an chinnidh sin ar chumas an ghnóthais in aon chás cosc a chur ar éifeachtaí do-aisiompaithe a d’eascródh as eolas míchuí ar dhoiciméid atá faoi chosaint rúndachta (féach breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2007, Akzo Nobel Chemicals agus Akcros Chemicals v an Coimisiún, T‑125/03 agus T‑253/03, EU:T:2007:287, mír 47 agus an cásdlí dá dtagraítear).
324 Dá bhrí sin, le cinneadh ón gCoimisiún lena ndiúltaítear d’iarratas ar dhoiciméad ar leith a chosaint ar fhorais rúndachta – agus lena n‑ordaítear, i gcás inarb iomchuí, an doiciméad atá i gceist a thabhairt ar aird – cuirtear deireadh le nós imeachta speisialta atá éagsúil leis an nós imeachta sin nach mór a chur ar chumas an Choimisiúin rialú a thabhairt ar shárú ar na rialacha iomaíochta agus, dá bhrí sin, is gníomh é ar féidir caingean le haghaidh neamhniú a thionscnamh ina choinne, agus, más gá, iarratas ar bhearta eatramhacha ag gabháil leis atá beartaithe, inter alia, chun a chur chun feidhme a chur ar fionraí go dtí go mbeidh rialú tugtha ag an gCúirt Ghinearálta ar an bpríomhchaingean (breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2007, Akzo Nobel Chemicals agus Akcros Chemicals v an Coimisiún, T‑125/03 agus T‑253/03, EU:T:2007:287, mír 48).
325 I ndáil leis sin, ag féachaint do chineál sonrach rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint, arb é is cuspóir dó feidhmiú iomlán chearta cosanta daoine aonair a chosaint agus an ceanglas nach mór do gach duine aonair a bheith in ann dul i dteagmháil lena dhlíodóir gan bhac a chosaint, ní mór a mheas gur sárú ar an bprionsabal sin ann féin é eolas an Choimisiúin ar ábhar doiciméid rúnda. Dá bhrí sin, téann cosaint rúndachta thar an gceanglas nach féidir an fhaisnéis a chuireann an gnóthas de chúram ar a dhlíodóir ná ábhar thuairim an dlíodóra a úsáid i gcoinne an dlíodóra sin i gcinneadh lena bhforchuirtear pionós faoi na rialacha iomaíochta (breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2007, Akzo Nobel Chemicals agus Akcros Chemicals v an Coimisiún, T‑125/03 agus T‑253/03, EU:T:2007:287, mír 86).
326 Le cosaint faoi rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint, ceanglaítear ar an gCoimisiún freisin, a luaithe a ghlacfaidh sé a chinneadh lena ndiúltaítear d’iarraidh faoin gceann sin, gan ábhar na ndoiciméad atá i gceist a léamh go dtí go mbeidh deis tugtha aige don ghnóthas lena mbaineann an t‑ábhar a tharchur chuig an gCúirt Ghinearálta. I ndáil leis sin, tá sé de cheangal ar an gCoimisiún fanacht go dtí go rachaidh an teorainn ama chun caingean a thionscnamh i gcoinne an chinnidh diúltaithe in éag sula léifidh sé ábhar na ndoiciméad sin. In aon chás, a mhéid nach bhfuil éifeacht fionraíochta ag achomharc den sórt sin, is faoin ngnóthas lena mbaineann atá sé iarratas ar bhearta eatramhacha a chur isteach lena n‑iarrtar oibriú an chinnidh lena ndiúltaítear an t‑iarratas ar chosaint sin a chur ar fionraí (féach breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2007, Akzo Nobel Chemicals agus Akcros Chemicals v an Coimisiún, T‑125/03 agus T‑253/03, EU:T:2007:287, mír 88 agus an cásdlí dá dtagraítear).
327 Sa chás seo, mar a cuireadh in iúl i mír 16 thuas, dheimhnigh an Coimisiún don iarratasóir an 18 Deireadh Fómhair 2023 go mbeadh cosaint speisialta ag doiciméid a d’fhéadfadh foinsí iriseoireachta a nochtadh faoi spreagadh an nós imeachta a cuireadh i bhfeidhm chun rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint a chosaint. Athdhearbhaíodh cur i bhfeidhm a leithéid de chosaint i litir an 6 Nollaig 2023 (féach mír 21 thuas) agus cuireadh é ar bhonn foirmiúil le cinneadh an 24 Eanáir 2024 (féach mír 22 thuas).
328 I bhfianaise an chásdlí maidir le rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint, dá dtagraítear i míreanna 320 agus 322 go 326 thuas, is infheidhme mutatis mutandis sa chás seo, ní mór a mheas go bhforáiltear le córas iomlán na leigheasanna dlí a bhunaítear leis na Conarthaí do chosaint bhreithiúnach éifeachtach, a chomhlíonann na coimircí nós imeachta uile a bhaineann le cosaint foinsí iriseoireachta a cheanglaítear le cásdlí ECtHR a bhaineann le hAirteagal 10 ECHR, ar foráil í a chomhfhreagraíonn d’Airteagal 11 den Chairt.
329 Ní féidir amhras a chaitheamh ar an gconclúid sin leis na hargóintí a d’ardaigh an t‑iarratasóir ina fhreagra.
330 Ar an gcéad dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil na nósanna imeachta a leagtar síos in Airteagail 263, 278 agus 279 CFAE ex ante de réir na brí a cheanglaítear le cásdlí ECtHR, ós rud é nach féidir iad a ‘ghníomhachtú’ ach amháin tar éis don Choimisiún iarraidh ar fhaisnéis a ghlacadh.
331 Ní mór a chur in iúl, de réir cásdlí socair, gur gníomh a d’fhéadfadh a bheith ina ábhar caingne le haghaidh neamhniú faoi Airteagal 263 CFAE é aon bheart a bhfuil a éifeachtaí dlíthiúla ceangailteach ar an iarratasóir, agus a d’fhéadfadh difear a dhéanamh do leasanna an iarratasóra, trí athrú ar leith a dhéanamh ar a sheasamh dlíthiúil. Go bunúsach, mar sin, ní hionann bearta eatramhacha atá ceaptha an bealach a réiteach don chinneadh deiridh agus gníomhartha ar féidir agóid a dhéanamh ina gcoinne. Is léir ón gcásdlí, áfach, gur gníomhartha iad gníomhartha a ghlactar le linn na nós imeachta ullmhúcháin a chomhdhéanann, iontu féin, an chéim dheiridh de nós imeachta speisialta atá ar leithligh ón gceann atá ceaptha chun cur ar chumas an Choimisiúin substaint an cháis a chinneadh, agus a chruthaíonn iarmhairtí dlíthiúla ceangailteacha lena bhféadfaí sárú a dhéanamh ar leasanna an iarratasóra trí athrú suntasach a chur ar a staid dhlíthiúil, agus gur gníomhartha iad freisin ar féidir dúshlán a thabhairt dóibh (féach breithiúnas an 17 Meán Fómhair 2007, Akzo Nobel Chemicals agus Akcros Chemicals v an Coimisiún, T‑125/03 agus T‑253/03, EU:T:2007:287, mír 45 agus an cásdlí dá dtagraítear).
332 I bhfianaise an chásdlí dá dtagraítear i míreanna 322 agus 323 thuas, is infheidhme de réir analaí sa chás seo, ba cheart a thabhairt faoi deara, i gcás ina mbraitheann gnóthas ar chosaint foinsí iriseoireachta chun cur i gcoinne urghabháil doiciméid i gcomhthéacs iarraidh ar fhaisnéis faoi Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, go bhfuil éifeachtaí dlíthiúla ag an gcinneadh lena ndiúltaíonn an Coimisiún don iarraidh sin i leith an ghnóthais sin trí athrú ar leith a dhéanamh ar a sheasamh dlíthiúil. Diúltaítear leis an gcinneadh sin tairbhe na cosanta dá bhforáiltear le dlí an Aontais agus tá sé críochnaitheach agus neamhspleách ar an gcinneadh críochnaitheach lena gcinntear sárú ar na rialacha iomaíochta.
333 Dá bhrí sin, leis an gcinneadh lena ndiúltaíonn an Coimisiún d’iarratas ar chosaint doiciméid ar leith ar bhonn cosaint foinsí iriseoireachta – agus lena n‑ordaíonn sé, i gcás inarb iomchuí, an doiciméad atá i gceist a thabhairt ar aird – cuirtear deireadh le nós imeachta speisialta atá éagsúil ón nós imeachta nach mór a chur ar a chumas rialú a thabhairt ar shárú ar na rialacha iomaíochta agus, dá bhrí sin, arb ionann é agus gníomh ar féidir caingean le haghaidh neamhniú a thionscnamh ina choinne, agus, más gá, iarratas ar bhearta eatramhacha ag gabháil leis atá beartaithe, inter alia, chun a oibriú a chur ar fionraí go dtí go mbeidh rialú tugtha ag an gCúirt Ghinearálta ar an bpríomhchaingean.
334 Ciallaíonn cosaint foinsí iriseoireachta freisin nach gcaithfidh an Coimisiún aird a thabhairt ar ábhar na ndoiciméad atá i gceist, a luaithe a ghlacfaidh sé a chinneadh lena ndiúltaítear d’iarratas ar an mbonn sin, ach amháin tar éis dó deis a thabhairt don ghnóthas lena mbaineann caingean a thabhairt go héifeachtach os comhair na Cúirte Ginearálta, agus fanacht chun na críche sin go dtí go mbeidh an teorainn ama chun caingean a thionscnamh i gcoinne a chinnidh diúltaithe imithe in éag. In aon chás, a mhéid nach bhfuil éifeacht fionraíochta ag achomharc den sórt sin, is faoin ngnóthas lena mbaineann atá sé iarratas ar bhearta eatramhacha a chur isteach lena n‑iarrtar oibriú an chinnidh lena ndiúltaítear an t‑iarratas ar chosaint sin a chur ar fionraí.
335 Dá bhrí sin, ní féidir go n‑éireoidh le hargóint an iarratasóra nach bhfuil na nósanna imeachta a leagtar síos in Airteagail 263, 278 agus 279 CFAE ex ante de réir na brí a cheanglaítear le cásdlí ECtHR.
336 Ar an dara dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir go bhfuil na coinníollacha maidir le fionraíocht oibríochta nó bearta eatramhacha eile a dheonú, i gcomhthéacs iarratas ar bhearta eatramhacha, éagsúil leis an gcoinníoll lena rialaítear cosaint foinsí iriseoireachta, eadhon riachtanas a bheith ann ar mhaithe le leas an phobail atá níos tábhachtaí ná an prionsabal maidir le cosaint foinsí iriseoireachta.
337 Ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a thug an Chomhairle faoi deara, go bhfreagraíonn an coinníoll maidir le cothromaíocht na leasanna lena mbaineann, arna dhéanamh, i gcás inarb iomchuí, ag an mbreitheamh a éisteann an t‑iarratas ar bhearta eatramhacha, go bunúsach, don chritéar dlíthiúil is infheidhme maidir le measúnú a dhéanamh ar na gnéithe a chumhdaítear le cosaint foinsí iriseoireachta, arb é atá i gceist leis a chinneadh an bhfuil riachtanas ar mhaithe le leas an phobail ann atá níos tábhachtaí ná an prionsabal maidir le cosaint foinsí iriseoireachta.
338 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, ní féidir seasamh leis an bpléadáil neamhdhleathachta, faoi Airteagal 277 CFAE, a d’ardaigh an t‑iarratasóir i gcoinne Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004.
339 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don chéad chuid den séú saincheist dlí.
An dara cuid den séú saincheist dlí, lena n‑éilítear sárú ar chosaint foinsí iriseoireachta
340 Leis an dara cuid den séú saincheist dlí, áitíonn an t‑iarratasóir go mbaintear an bonn den chosaint a thugtar d’fhoinsí iriseoireachta leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ós rud é go dtagraíonn sé de réir ainm, i measc na ndaoine lena mbaineann, do bheirt iriseoirí agus dá malartuithe le hiriseoirí atá nasctha le grúpa Vivendi a luaitear i dtéarmaí cuardaigh an chinnidh atá faoi chonspóid.
341 Ina theannta sin, cuireann an t‑iarratasóir in iúl gur aithin an Coimisiún féin an gá atá le foinsí iriseoireachta a chosaint, ós rud é, i gcomhrá teileafóin an 18 Deireadh Fómhair 2023 idir na hoifigigh atá freagrach as an imscrúdú agus dlíodóirí an iarratasóra, gur luaigh an Coimisiún go raibh sé ag iarraidh teacht ar réiteach ar an bhfadhb sin a shainaithin an t‑iarratasóir. Léiríonn sé sin, de réir an iarratasóra, go raibh an Coimisiún ar an eolas faoin deacracht a cruthaíodh leis an gcinneadh atá faoi chonspóid. Mar sin féin, de réir an iarratasóra, ar an dáta a tionscnaíodh an chaingean seo, ceanglaíodh air fós leis an gcinneadh atá faoi chonspóid an fhaisnéis sin go léir a sholáthar, faoi phian pionós.
342 Ina fhreagra, sonraíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil aon choimirce nós imeachta sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir le foinsí iriseoireachta a chosaint. Ní dhearna an Coimisiún foráil maidir leis na coimircí sin go dtí gur tionscnaíodh an chaingean seo agus trí bhíthin litir shimplí, a ndearnadh a hábhar a atáirgeadh ansin i gcinneadh an 24 Eanáir 2024, nach féidir a bheith d’éifeacht acu na lochtanna lena gcuirtear an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail a cheartú go cúlghabhálach.
343 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
344 Mar réamhphointe, ba cheart a mheabhrú, ós rud é go mbaineann na coinníollacha maidir le hinghlacthacht caingne le urchosc iomlán ar imeachtaí, gur faoin gCúirt Ghinearálta atá sé a chinneadh uaithi féin an bhfuil leas ag an iarratasóir i neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid (féach breithiúnas an 21 Nollaig 2022, E. Breuninger v an Coimisiún, T‑525/21, EU:T:2022:835, mír 17 agus an cásdlí dá dtagraítear).
345 De réir an chásdlí, ní bheidh caingean le haghaidh neamhniú arna tionscnamh ag duine nádúrtha nó dlítheanach inghlactha ach amháin a mhéid atá leas ag an duine sin ann go gcuirfí an gníomh atá faoi chonspóid ar neamhní. Leis an leithéid de leas, glactar leis go bhfuil neamhniú an ghnímh sin in ann, ann féin, iarmhairtí dlíthiúla a bheith aige agus go bhféadfadh an chaingean, dá thoradh, tairbhe a thabhairt don pháirtí a thugann í. Caithfidh an t‑iarratasóir an cruthúnas ar leas den sórt sin a thabhairt ar aird, a ndéantar measúnú air ar an lá a thionscnaítear an chaingean agus arb é an chéad bhunchoinníoll é d'aon chaingean dlíthiúil (féach breithiúnas an 27 Márta 2019, Canadian Solar Emea agus páirtithe eile v an Chomhairle, C‑236/17 P, EU:C:2019:258, mír 91 agus an cásdlí dá dtagraítear).
346 Ní mór leas iarratasóra in imeachtaí a thionscnamh a bheith ann, i bhfianaise chuspóir na caingne, ag céim tionscanta na caingne, agus mura ndéanfar sin ní bheidh an chaingean inghlactha. Ní mór don chuspóir sin, amhail an leas in imeachtaí a thionscnamh, leanúint ar aghaidh go dtí an cinneadh críochnaitheach, agus dá uireasa sin ní bheidh aon ghá le breithniú a dhéanamh, rud a thugann le tuiscint nach mór an chaingean a bheith faoi dhliteanas, má éiríonn léi, buntáiste a thabhairt don pháirtí a thugann í (féach, chuige sin, breithiúnas an 30 Aibreán 2020, Izba Gospodarcza Producentów i Operatorów Urządzeń Rozrywkowych v an Coimisiún, C‑560/18 P, EU:C:2020:330, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).
347 Is fíor nach gá go n‑imíonn leas iarratasóra in imeachtaí a thionscnamh toisc nach bhfuil éifeacht a thuilleadh ag an ngníomh atá faoi chonspóid le linn na n‑imeachtaí. Féadfaidh an duine lena mbaineann an gníomh sin leas a choinneáil i neamhniú an ghnímh sin a éileamh chun é a chur ar ais ina phost bunaidh nó chun údar an ghnímh atá faoi chonspóid a spreagadh chun leasuithe oiriúnacha a dhéanamh amach anseo, agus ar an gcaoi sin an baol a sheachaint go ndéanfaí an neamhdhleathacht a líomhnaítear i leith an ghnímh sin arís. Fiú i gcásanna ina bhfuil sé dodhéanta, mar gheall ar na himthosca, an oibleagáid a chomhlíonadh atá ar an institiúid ar dearbhaíodh a gníomh a bheith ar neamhní na bearta is gá a dhéanamh chun an breithiúnas lena gcuirtear an gníomh sin ar neamhní a chomhlíonadh, féadfaidh an chaingean le haghaidh neamhniú leas a choinneáil mar bhonn le haon chaingean le haghaidh damáistí (féach breithiúnas an 30 Meitheamh 2022, Camerin v an Coimisiún, C‑63/21 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:516, mír 48 agus an cásdlí dá dtagraítear).
348 Mar sin féin, is ar an iarratasóir atá sé fianaise a thabhairt go bhfuil leas aige in imeachtaí a thionscnamh trí údar a thabhairt ar bhealach ábhartha don leas atá aige i neamhniú an ghnímh sin. (féach, chuige sin, breithiúnas an 30 Meitheamh 2022, Camerin v an Coimisiún, C‑63/21 P, nár foilsíodh, EU:C:2022:516, mír 50 agus an cásdlí dá dtagraítear).
349 Is amhlaidh atá maidir leis an leas i saincheist dlí a mhaíomh (breithiúnas an 28 Feabhra 2017, JingAo Solar agus páirtithe eile v an Chomhairle, T‑157/14, nár foilsíodh, EU:T:2017:127, mír 69).
350 Leanann sé freisin ó chásdlí na Cúirte nach mór measúnú a dhéanamh de réir an cháis ar an gceist an gcoinníonn iarratasóir a leas in imeachtaí a thionscnamh i bhfianaise na n‑imthosca sonracha, agus aird á tabhairt, go háirithe, ar iarmhairtí na neamhdhleathachta líomhnaithe agus ar chineál an damáiste a líomhnaítear a rinneadh (breithiúnas an 28 Bealtaine 2013, Abdulrahim v an Chomhairle agus an Coimisiún, C‑239/12 P, EU:C:2013:331, mír 65).
351 I ndáil leis sin, de réir an chásdlí, tá pléadáil le haghaidh neamhniú do-ghlactha ar an bhforas nach bhfuil aon leas ann imeachtaí a thionscnamh i gcás, fiú má tá bunús maith leis, nach dtabharfadh neamhniú an ghnímh atá faoi chonspóid ar bhonn na pléadála sin sásamh don iarratasóir (féach breithiúnas an 9 Meitheamh 2011, Evropaïki Dynamiki v BCE, C‑401/09 P, EU:C:2011:370, mír 49 agus an cásdlí dá dtagraítear).
352 Sa chás seo, is gá, ar an gcéad dul síos, comhthéacs fíorasach an dara cuid den séú saincheist dlí a thabhairt chun cuimhne, go háirithe mar is léir ó mhíreanna 15 go 21 thuas.
353 Go háirithe, tar éis ríomhphost an 14 Deireadh Fómhair 2023 a sheol an t‑iarratasóir chuig an gCoimisiún (féach mír 15 thuas), dheimhnigh an Coimisiún don iarratasóir, le linn ghlao comhdhála an 18 Deireadh Fómhair 2023, go mbeadh cosaint speisialta ag doiciméid lena bhféadfaí foinsí iriseoireachta a nochtadh, bunaithe ar an nós imeachta a cuireadh i bhfeidhm chun rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint a chosaint(féach mír 16 thuas). Ina dhiaidh sin, le ríomhphost an 26 Deireadh Fómhair 2023, d’iarr an Coimisiún ar an iarratasóir liosta na ndaoine lena mbaineann a bhfuil cárta preasa acu a sheoladh chuige agus plé a dhéanamh ar na socruithe praiticiúla chun cosaint foinsí iriseoireachta a áirithiú (féach mír 18 thuas).
354 An 27 Deireadh Fómhair 2023, dáta éaga na teorann ama a socraíodh le cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023 chun na doiciméid a iarradh a nochtadh, níor chuir an t‑iarratasóir aon doiciméad isteach. An lá céanna, ghlac an Coimisiún Cinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023. (féach mír 10 thuas).
355 Le hiarratas a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 23 Samhain 2023, thionscain an t‑iarratasóir caingean chun an cinneadh atá faoi chonspóid a chur ar neamhní (féach mír 20 thuas).
356 I litir dar dáta an 6 Nollaig 2023, d’athdhearbhaigh Ard-Stiúrthóir den Ard-Stiúrthóireacht um Iomaíocht de chuid an Choimisiúin go dtairbheodh aon doiciméad a bhaineann le cosaint sonraí pearsanta íogaire nó foinsí iriseoireachta de choimircí nós imeachta láidre faoin reachtaíocht agus faoin gcásdlí ábhartha agus shonraigh sé na coimircí nós imeachta sin (féach mír 21 thuas).
357 Go háirithe, i mír 14 de litir an 6 Nollaig 2023, maidir le doiciméid a bhféadfadh foinsí iriseoireachta a bheith iontu, mhol an Coimisiún coimircí nós imeachta a chur i bhfeidhm atá comhchosúil leis na coimircí a cuireadh i bhfeidhm chun cosaint don rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint a áirithiú. Sa chleachtas, foráladh go bhféadfadh na daoine lena mbaineann an cinneadh atá faoi chonspóid agus a bhfuil cárta preasa acu athbhreithniú a dhéanamh ar na doiciméid a chomhlíonann na critéir a leagtar amach sa chinneadh atá faoi chonspóid, an fhaisnéis a chumhdaítear leis an gcosaint sin a shainaithint, agus leagan a sholáthar ina bhfolaítear na foinsí iriseoireachta (nó, ina éagmais sin, an doiciméad a bhaint ón taifead mura féidir leagan neamhrúnda a sholáthar). Ós rud é go bhfuil sé freagrach as na doiciméid uile a thagann faoi raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid a sholáthar go hiomlán agus i gceart, is faoin iarratasóir atá sé an chuid eile de na doiciméid agus tábla achomair a sholáthar ina sonraítear cineál na faisnéise a scriosadh nó na doiciméid a tarraingíodh siar ón taifead.
358 Mar is léir ó mhír 22 thuas, cuireadh coimircí den sórt sin maidir le cosaint foinsí iriseoireachta ar bhonn foirmiúil le Cinneadh an 24 Eanáir 2024, lena bhforáiltear le haithris 13(b) de go bhféadfaidh na daoine lena mbaineann an cinneadh atá faoi chonspóid a bhfuil cárta preasa acu athbhreithniú a dhéanamh ar dhoiciméid a chomhlíonann na critéir a leagtar amach sa chinneadh atá faoi chonspóid, an fhaisnéis a chumhdaítear leis an gcosaint sin a shainaithint, agus leagan a sholáthar ina bhfolaítear na foinsí iriseoireachta, nó, ina éagmais sin, an doiciméad a bhaint ón taifead mura féidir leagan neamhrúnda a sholáthar. Foráiltear freisin gur faoin iarratasóir a bheidh sé an chuid eile de na doiciméid agus tábla achomair a sholáthar ina sonrófar cineál na faisnéise a scriosadh nó na doiciméid a tarraingíodh siar ón taifead.
359 Ba cheart a thabhairt faoi deara gur chuir an Coimisiún in iúl don Chúirt Ghinearálta, ina litir dar dáta an 25 Eanáir 2024, gur glacadh Cinneadh an 24 Eanáir 2024 agus d’iarr sé ar an iarratasóir a iarratas a leasú ar bhonn Airteagal 86 de na Rialacha Nós Imeachta. Cuireadh an litir sin sa chomhad agus seirbheáladh ar an iarratasóir í an 1 Feabhra 2024.
360 I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara gur fíor nach mór dlíthiúlacht birt de chuid an Aontais a mheasúnú ar bhonn na bhfíoras agus an dlí mar a bhí siad tráth a glacadh an beart (féach, chuige sin, breithiúnas an 17 Deireadh Fómhair 2013, Schaible, C‑101/12, EU:C:2013:661, mír 50 agus an cásdlí dá dtagraítear).
361 Mar sin féin, de réir an chásdlí, i gcás, le linn imeachtaí, ina gcuirtear beart a bhfuil an t‑ábhar céanna aige in ionad cinneadh nó rialachán a bhaineann go díreach agus go leithleach le duine aonair, ní mór an beart sin a mheas mar eilimint nua lena gceadaítear don iarratasóir a éilimh agus a phléadálacha dlí a oiriúnú. Bheadh sé contrártha do riaradh cuí an cheartais agus do cheanglais na barainneachta nós imeachta oibleagáid a chur ar an iarratasóir caingean nua a thionscnamh. Ina theannta sin, ní bheadh sé cothrom dá bhféadfadh an institiúid atá i gceist, chun cur i gcoinne cáineadh ar bheart atá in iarratas chuig Cúirteanna an Aontais, an beart atá faoi chonspóid a leasú nó beart eile a chur ina ionad agus brath sna himeachtaí ar leasú nó ionadú den sórt sin chun an deis a bhaint den pháirtí eile a phléadálacha bunaidh a leathnú chuig an mbeart níos déanaí nó pléadálacha forlíontacha atá dírithe i gcoinne an bhirt sin a thíolacadh (féach breithiúnas an 6 Meán Fómhair 2013, Bank Melli Iran v an Chomhairle, T‑35/10 agus T‑7/11, EU:T:2013:397, mír 53 agus an cásdlí dá dtagraítear).
362 I gcomhréir le hAirteagal 86(1) agus (2) de na Rialacha Nós Imeachta, sa leagan is infheidhme ag an am, i gcás ina ndéantar gníomh eile a bhfuil an t‑ábhar céanna aige a chur in ionad gníomh a n‑iarrtar a neamhniú nó a leasú, féadfaidh an t‑iarratasóir, sula gcuirfear deireadh leis an gcuid ó bhéal den nós imeachta, nó sula dtabharfaidh an Chúirt Ghinearálta rialú gan an chuid ó bhéal den nós imeachta, a iarratas a leasú chun an ghné nua sin a chur san áireamh. Ní mór an leasú ar an iarratas a dhéanamh i ndoiciméad ar leith laistigh den teorainn ama a leagtar síos sa séú mír d’Airteagal 263 CFAE, inar féidir a iarraidh go ndéanfaí an gníomh lena dtugtar údar le leasú cuspóir na hiarrata a chur ar neamhní.
363 Sa chás seo, ar an gcéad dul síos, is é seasamh an iarratasóra, mar a cuireadh in iúl ina fhreagra, ina fhreagra ar na bearta eagrúcháin nós imeachta agus ag an éisteacht, nach féidir le glacadh Chinneadh an 24 Eanáir 2024 ceartú cúlghabhálach a dhéanamh, le linn na n‑imeachtaí, ar na lochtanna lena gcuirtear an cinneadh atá faoi chonspóid ó bhail. Sonraíonn an t‑iarratasóir freisin nach mbaineann an chaingean seo ach leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, nár leasaíodh le Cinneadh an 24 Eanáir 2024 – lena leasaítear Airteagal 2 de Chinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023 agus lena bhforáiltear le hAirteagal 2 d’íocaíocht phionósach thréimhsiúil a fhorchur. Dá bhrí sin, de réir an iarratasóra, ní raibh aon ghá ábhar na caingne a leasú, mar a chinntear leis an iarratas.
364 Ní mór a lua go leasaítear le Cinneadh an 24 Eanáir 2024, go bunúsach, an cinneadh atá faoi chonspóid ar thrí bhealach.
365 Ar an gcéad dul síos, mar is léir ó mhír 22 thuas, foráiltear le hAirteagal 1 de Chinneadh an 24 Eanáir 2024 do shíneadh go dtí an 7 Feabhra 2024 ar sprioc-am an 1 Nollaig 2023 a leagtar síos le Cinneadh an 27 Deireadh Fómhair 2023, ar síneadh é féin ar sprioc-am an 27 Deireadh Fómhair 2023 a leagtar síos le Cinneadh an 19 Meán Fómhair 2023.
366 Ar an dara dul síos, leagtar amach in aithris 13(a) de Chinneadh an 24 Eanáir 2024 na coimircí nós imeachta sa bhreis ar an gcinneadh atá faoi chonspóid chun cosaint sonraí pearsanta íogaire a áirithiú, trí nós imeachta an tseomra sonraí fhíorúil a thabhairt isteach, mar a mholtar i litir an 6 Nollaig 2023.
367 Ar an tríú dul síos, leagtar amach in aithris 13(b) de Chinneadh an 24 Eanáir 2024 coimircí nós imeachta chun foinsí iriseoireachta a chosaint, lena ndeimhnítear an nós imeachta a mholtar i litir an 6 Nollaig 2023. Is ionann na coimircí sin, go bunúsach, agus na coimircí a phléitear go neamhfhoirmiúil idir an Coimisiún agus an t‑iarratasóir agus atá bunaithe ar an nós imeachta a cuireadh i bhfeidhm chun rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint a chosaint (féach míreanna 353 go 357 thuas).
368 Ar an dara dul síos, mar a cuireadh in iúl i mír 359 thuas, ní mór a mheas nár baineadh an deis den iarratasóir a éilimh tosaigh agus a shaincheisteanna dlí a leathnú chuig Cinneadh an 24 Eanáir 2024 ná éilimh agus saincheisteanna dlí breise a chur isteach, de réir bhrí an chásdlí a luaitear i mír 361 thuas.
369 Ina theannta sin, mar is léir ó mhíreanna 353 go 357 thuas, ní mór a thabhairt faoi deara, i gcomhthéacs a idirphlé leis an gCoimisiún, gur tháinig an t‑iarratasóir ar an eolas, sular taisceadh iarratas an 23 Samhain 2023, faoi iarrachtaí an Choimisiúin teacht ar réiteach chun foinsí iriseoireachta a chosaint bunaithe ar an nós imeachta a cuireadh i bhfeidhm chun rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint a chosaint.
370 Mar sin féin, roghnaigh an t‑iarratasóir gan a iarratas a leasú chun Cinneadh an 24 Eanáir 2024 a chur san áireamh i gcomhthéacs na caingne seo, ná, thairis sin, caingean nua a thionscnamh i gcoinne an chinnidh sin.
371 Ar an tríú dul síos, mar is léir ón gcásdlí a luaitear i míreanna 345 go 348 thuas, níl caingean le haghaidh neamhniú arna tionscnamh ag duine nádúrtha nó dlítheanach inghlactha ach amháin a mhéid atá leas ag an duine sin i neamhniú an ghnímh atá faoi chonspóid. Le leas den sórt sin, ar faoin iarratasóir atá sé é a chruthú, glactar leis go bhféadfadh iarmhairtí dlíthiúla a bheith ag neamhniú an ghnímh sin ann féin agus, dá bhrí sin, go bhféadfadh an chaingean, trína toradh, buntáiste a thabhairt don pháirtí a thug í.
372 Sa chás seo, mar fhreagra ar na bearta eagrúcháin nós imeachta, maíonn an t‑iarratasóir go raibh leas fós aige agóid a dhéanamh i gcoinne coimircí nós imeachta a bheith ann atá beartaithe chun rúndacht foinsí iriseoireachta a chosaint i gcomhthéacs an dara cuid den séú saincheist dlí, a mhéid, ar an gcéad dul síos, nach féidir leis an gCoimisiún deireadh a chur, go cúlghabhálach, leis na lochtanna a dhéanann difear do dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid agus, ar an dara dul síos, nach raibh na coimircí a tugadh de chineál a chuirfeadh cosc ar aon bhonn a bhaint de chosaint foinsí iriseoireachta. Cuireann sé argóintí nua chun cinn ina leith sin lena bhféachtar le hagóid a dhéanamh i gcoinne leordhóthanacht na gcoimircí a bunaíodh le Cinneadh an 24 Eanáir 2024.
373 Ar an gcéad dul síos, ní mór diúltú do na hargóintí nua, arb é is aidhm dóibh agóid a dhéanamh i gcoinne leordhóthanacht na gcoimircí sin agus a bhfuiltear ag brath orthu den chéad uair ag céim na freagartha ar na bearta eagrúcháin nós imeachta, toisc iad a bheith do-ghlactha (féach, chuige sin, breithiúnas an 29 Eanáir 2025, Ben Ali v an Chomhairle, T‑178/23, nár foilsíodh, EU:T:2025:114, mír 54).
374 Ar an dara dul síos, ní mór a mheas, nár shuigh an t‑iarratasóir, leis an bhfreagra sin, go gcoinníonn sé a leas in imeachtaí a thionscnamh i gcomhthéacs an dara cuid den séú saincheist dlí. Go háirithe, ní mhíníonn sé cén fáth a bhféadfadh neamhniú an chinnidh atá faoi chonspóid buntáiste a thabhairt dó tar éis ghlacadh Chinneadh an 24 Eanáir 2024, ar roghnaigh an t‑iarratasóir gan agóid a dhéanamh ina choinne sa chaingean seo.
375 I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, nár chuir an t‑iarratasóir aon doiciméad ar fáil don Choimisiún sular glacadh cinneadh an 24 Eanáir 2024.
376 Mar is léir ón gcomhad agus mar a dheimhnigh an t‑iarratasóir ag an éisteacht, sheol sé doiciméid chuig an gCoimisiún ar dtús i mí Feabhra 2024 agus ansin i mí Mheán Fómhair agus i mí na Nollag 2024. Ag an éisteacht, luaigh an t‑iarratasóir go bhfuair an Coimisiún, i mí na Nollag 2024, na doiciméid a chomhfhreagraíonn do théarmaí an chinnidh atá faoi chonspóid, cé is moite de dhoiciméid a bhaineann le rúndacht cumarsáide dlíodóra-cliaint, rúndacht foinsí iriseoireachta agus príobháideachas na ndaoine lena mbaineann.
377 Dá bhrí sin, ní raibh éifeachtaí dlíthiúla ag an gcinneadh atá faoi chonspóid ina leith sin idir tráth a ghlactha, eadhon an 19 Meán Fómhair 2023, agus teacht i bhfeidhm Chinneadh an 24 Eanáir 2024.
378 Dá bhrí sin, ní féidir leis an iarratasóir aon tairbhe a bhaint as neamhniú féideartha an chinnidh atá faoi chonspóid ar bhonn easpa coimircí nós imeachta chun foinsí iriseoireachta a chosaint.
379 Thairis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, i gcomhthéacs na caingne seo, nach gcuireann an t‑iarratasóir éileamh ar dhamáistí isteach agus nach n‑éilíonn sé aon ús iarmharach amhail dá dtagraítear sa chásdlí dá dtagraítear i mír 347 thuas.
380 I bhfianaise na mbreithnithe roimhe seo, féadfar teacht ar an gconclúid nár thug an t‑iarratasóir údar lena leas leanúnach in imeachtaí a thionscnamh i gcomhthéacs an dara cuid den séú saincheist dlí.
381 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don dara cuid den séú saincheist dlí agus, dá bhrí sin, don séú saincheist dlí ina hiomláine.
An seachtú saincheist dlí lena n‑éilítear easpa coimircí leordhóthanacha chun an ceart go n‑urramófaí an saol príobháideach a chosaint
382 Lena seachtú saincheist dlí, maíonn an t‑iarratasóir nach bhfuil coimircí leordhóthanacha sa chinneadh atá faoi chonspóid chun an ceart go n‑urramófaí an saol príobháideach, a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt agus in Airteagal 8 ECHR, a chosaint.
383 De réir an iarratasóra, léirítear, go bunúsach, leis na tosca seo a leanas go gceanglaítear air leis an gcinneadh atá faoi chonspóid doiciméid a thabhairt ar aird a bhaineann le saol príobháideach roinnt dá fhostaithe agus oifigigh chorparáideacha. Ar an gcéad dul síos, tagann fóin phóca phríobháideacha agus/nó phearsanta nó táibléid (‘uirlisí cumarsáide pearsanta’), a úsáideadh uair amháin ar a laghad chun críoch gairmiúil, faoi raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid don tréimhse lena mbaineann. Ar an dara dul síos, ní mór na doiciméid a fhreagraíonn do phointe III(7) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid a sholáthar ina n‑iomláine. Ar an tríú dul síos, níl aon léiriú sa chinneadh atá faoi chonspóid a bhaineann leis na coimircí nós imeachta chun rúndacht an tsaoil phríobháidigh a chosaint. Ar an gceathrú dul síos, cuirtear cosc le dlí saothair na Fraince ar an urghaire a fhorchuirtear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid. Dá gcomhlíonfadh an t‑iarratasóir an oibleagáid a fhorchuirtear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid doiciméid a thagann faoi réimse pearsanta cuid dá fhostaithe agus oifigigh chorparáideacha a bhailiú, a phróiseáil agus a tharchur chuig an gCoimisiún, bheadh sé faoi réir pionóis choiriúla agus sháródh sé an ceart go n‑urramófaí saol príobháideach na ndaoine sin.
384 Sonraíonn sé, i ndáil leis sin, nach bhféadfaidh fostóir, faoi dhlí na Fraince, rochtain a bheith aige ar litreacha ná ar ríomhphoist a sheol nó a fuair fostaí ag a áit oibre ná ar dhoiciméid atá i seilbh an fhostaí ag a áit oibre agus atá sainaitheanta ag an bhfostaí mar dhoiciméid phearsanta, mura rud é go bhfuil an duine lena mbaineann i láthair le linn an chomhairliúcháin nó gur tugadh cuireadh dó a bheith i láthair. Ina theannta sin, ní fhéadfaidh an fostóir féachaint ar ríomhphoist a sheol nó a fuair an fostaí ar a sheirbhís teachtaireachtaí pearsanta, ar leithligh ó sheirbhísí teachtaireachtaí gairmiúla, nó ó chomhráite atá i seilbh fostaí ar sheirbhísí teachtaireachtaí meandracha pearsanta, mar murach sin dhéanfaí an cion maidir le rúndacht comhfhreagrais a shárú, fiú dá mbeadh an tseirbhís teachtaireachtaí pearsanta suiteáilte nó dá rachadh an fostaí i gcomhairle léi ar an ríomhaire a chuir an fostóir ar fáil dó.
385 Ina fhreagra, maíonn an t‑iarratasóir go meascann an Coimisiún na coincheapa ‘sonraí pearsanta’ agus faisnéis a bhaineann leis an ‘saol príobháideach’. De réir an iarratasóra, tá an coincheap ‘sonraí pearsanta’ níos sriantaí, áfach, ná an coincheap níos leithne ‘saol príobháideach’. Measann sé nach mbaineann an chosaint a mhaíonn an Coimisiún a fhorchoimeád do shonraí pearsanta amháin le faisnéis a bhaineann leis an gceart bunúsach go n‑urramófaí an saol príobháideach, cé nach faisnéis phearsanta amháin í.
386 Cuireann an Coimisiún i gcoinne argóintí an iarratasóra.
387 Faoi Airteagal 7 den Chairt, tá ag gach duine an ceart go ndéanfar a shaol nó a saol príobháideach agus a shaol nó a saol teaghlaigh, a chónaí nó a cónaí agus a chumarsáidí nó a cumarsáidí a urramú.
388 Tá cearta in Airteagal 7 den Chairt a fhreagraíonn dóibh siúd a ráthaítear le hAirteagal 8(1) de ECHR, faoina bhfuil an ceart ag gach duine go ndéanfar a shaol príobháideach agus a shaol teaghlaigh, a chónaí agus a chomhfhreagras a urramú (féach breithiúnas an 8 Nollaig 2022, Google (Díliostú ábhair a líomhnaítear a bheith míchruinn), C‑460/20, EU:C:2022:962, mír 59 agus an cásdlí dá dtagraítear). I gcomhréir le hAirteagal 52(3) den Chairt, ní mór, dá bhrí sin, an bhrí agus an raon feidhme céanna a thabhairt d’Airteagal 7 den Chairt agus atá ag Airteagal 8(1) de ECHR, arna léiriú le cásdlí na Cúirte Eorpaí um Chearta an Duine (‘ECtHR’) (féach breithiúnas an 17 Nollaig 2015, WebMindLicenses, C‑419/14, EU:C:2015:832, mír 70 agus an cásdlí dá dtagraítear).
Cur isteach a bheith ann mar thoradh ar an gcinneadh atá faoi chonspóid ar fheidhmiú an chirt dá bhforáiltear in Airteagal 7 den Chairt
389 Is cásdlí socair é gurb ionann sonraí pearsanta a chur in iúl do thríú páirtí, amhail údarás poiblí, agus cur isteach ar na cearta bunúsacha a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt, gan beann ar úsáid na faisnéise a cuireadh in iúl ina dhiaidh sin agus fiú in éagmais imthosca lenar féidir an cur isteach sin a aicmiú mar chur isteach ‘tromchúiseach’. Is amhlaidh atá maidir le sonraí pearsanta a choinneáil agus maidir le rochtain ag údaráis phoiblí ar na sonraí sin d’fhonn iad a úsáid. Ní bhaineann sé le hábhar cé acu atá nó nach bhfuil an fhaisnéis a bhaineann leis an saol príobháideach lena mbaineann íogair nó cé acu a d’fhulaing nó nár fhulaing na daoine lena mbaineann míbhuntáistí mar thoradh ar an gcur isteach sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 2 Deireadh Fómhair 2018, Ministerio Fiscal, C‑207/16, EU:C:2018:788, mír 51 agus an chásdlí fá dtagraítear, agus an 21 Meitheamh 2022, Ligue des droits humains, C‑817/19, EU:C:2022:491, mír 96 agus an chásdlí dá dtagraítear). Maidir leis sin, is cuma cé acu a bhaineann na sonraí atá i gceist le gníomhaíochtaí gairmiúla (féach, chuige sin, le cinneadh an 22 Samhain 2022, Luxembourg Business Registers, C‑37/20 agus C‑601/20, EU:C:2022:912, mír 38 agus an cásdlí dá dtagraítear).
390 Sa chomhthéacs sin, bhí deis ag an gCúirt cheana féin a chur in iúl gurb ionann urghabháil ríomhphost a rinneadh le linn cuardaigh ar áitreabh gnó nó tráchtála duine nádúrtha nó ar áitreabh cuideachta tráchtála agus cur isteach ar fheidhmiú an chirt a ráthaítear le hAirteagal 7 den Chairt (féach, chuige sin, breithiúnas an 17 Nollaig 2015, WebMindLicenses, C‑419/14, EU:C:2015:832, míreanna 70 go 73 agus 80 agus an cásdlí dá dtagraítear)
391 Sa chás seo, mar is léir ó mhíreanna 6 go 12 thuas, forchuirtear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, go bunúsach, ar an iarratasóir an oibleagáid, ar an gcéad dul síos, na doiciméid arna seoladh nó arna bhfáil le linn na tréimhse lena mbaineann ag 14 dhuine lena mbaineann (agus a gcomharbaí agus a réamhtheachtaithe), arna sainaithint lena n‑ainm i bpointe II(5) den Iarscríbhinn a ghabhann leis agus ina bhfuil ceann amháin ar a laghad de na téarmaí cuardaigh a liostaítear i bpointe VII den Iarscríbhinn sin a bhailiú agus a tharchur chuig an gCoimisiún agus, ar an dara dul síos, na doiciméid arna malartú le linn na tréimhse lena mbaineann idir ceathrar a shainaithnítear lena n‑ainm i bpointe III(7)(a) go (c) den Iarscríbhinn sin. Baineann an oibleagáid sin le malartuithe trí uirlisí cumarsáide proifisiúnta agus pearsanta araon, ar choinníoll gur úsáideadh na huirlisí sin uair amháin ar a laghad le haghaidh cumarsáid ghairmiúil.
392 Sna himthosca sin, is dócha go mbeidh faisnéis a bhaineann le saol príobháideach fostaithe áirithe agus oifigigh chorparáideacha áirithe de chuid an iarratasóra sna doiciméid atá le bailiú, le próiseáil agus le tarchur chuig an gCoimisiún. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh cur isteach ar an gceart a ráthaítear in Airteagal 7 den Chairt a bheith i gceist le cur chun feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid.
393 Maidir le tromchúis an chur isteach, ní mór a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, go mbaineann an oibleagáid a fhorchuirtear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid freisin le malartuithe a dhéantar trí úsáid a bhaint as uirlisí cumarsáide pearsanta, ar choinníoll gur úsáideadh na huirlisí sin uair amháin ar a laghad le haghaidh cumarsáid ghairmiúil. Ar an dara dul síos, ní hamháin go gceanglaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid na doiciméid a malartaíodh le linn na tréimhse lena mbaineann maidir leis na daoine dá dtagraítear i mír 391 thuas a tharchur, ach foráiltear leis freisin, i bpointe III(9) den Iarscríbhinn a ghabhann leis, don oibleagáid gach malartú idir daoine áirithe a chur isteach i gcás ina gcomhlíontar na téarmaí cuardaigh dá dtagraítear sa chinneadh sin le malartán aonair.
394 Dá bhrí sin, d’fhéadfadh cur chun feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid a bheith ina chúis le sonraí pearsanta de chineál an‑éagsúil a chur in iúl, rud atá deacair a chinneadh a priori, agus a d’fhéadfadh a bheith ar mhórscála. Thairis sin, is dócha go gcuirfidh an fhaisnéis a bhailítear ó uirlisí cumarsáide pearsanta níos mó faisnéise ar fáil maidir le gnéithe íogaire de shaol príobháideach na ndaoine lena mbaineann ná an fhaisnéis a fhaightear ó uirlisí cumarsáide proifisiúnta. Dá bhrí sin, is féidir conclúidí beachta a bhaint as na sonraí sin ina n‑iomláine maidir le saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann.
395 Is ionann faisnéis íogair a nochtadh maidir le saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann agus ionas gur féidir teacht ar chonclúidí beachta maidir le saol príobháideach na ndaoine sin agus cur isteach tromchúiseach ar cheart bunúsach na ndaoine lena mbaineann, a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt, (féach, chuige sin, breithiúnais an 1 Lúnasa 2022, Vyriausioji tarnybinės etikos komisija, C‑184/20, EU:C:2022:601, mír 105; an 22 Samhain 2022, Luxembourg Business Registers, C‑37/20 agus C‑601/20, EU:C:2022:912, míreanna 41 go 44, agus an 30 Aibreán 2024, La Quadrature du Net agus páirtithe eile (Sonraí pearsanta agus an comhrac in aghaidh an ghóchumtha), C‑470/21, EU:C:2024:370, mír 96 agus an cásdlí dá dtagraítear).
396 Dá bhrí sin, tá an baol ann go gcuirfí isteach go tromchúiseach ar an gceart bunúsach a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt i gceist leis an oibleagáid tarchur a dhéanamh chuig an gCoimisiún a leagtar síos sa chinneadh atá faoi chonspóid.
397 Ós rud é gurb ionann an cinneadh atá faoi chonspóid, de réir bhrí Airteagal 52(1) den Chairt, agus teorannú ar fheidhmiú an chirt go ndéanfar an saol príobháideach a urramú, is gá a fháil amach an bhfuil údar le teorannú den sórt sin i gcomhréir leis na téarmaí a leagtar síos san fhoráil sin.
An t‑údar atá leis an gcur isteach a eascraíonn as an gcinneadh atá faoi chonspóid
398 Faoin gcéad abairt d’Airteagal 52(1) den Chairt, ní mór foráil a dhéanamh le dlí d’aon teorannú ar fheidhmiú na gceart agus na saoirsí arna n‑aithint sa Chairt (ceanglas dá dtagraítear sa chásdlí mar ‘phrionsabal na dlíthiúlachta’) agus ní mór inneachar sár-riachtanach na gceart agus na saoirsí sin a urramú. De réir an dara habairt d’Airteagal 52(1) den Chairt, faoi réir phrionsabal na comhréireachta, ní fhéadfar teorainneacha a chur leis na cearta agus na saoirsí sin ach amháin má tá gá leo agus má fhreagraíonn siad iarbhír do chuspóirí eile leasa ghinearálta arna n‑aithint ag an Aontas nó don riachtanas cearta agus saoirsí daoine eile a chosaint.
– Maidir le prionsabal na dlíthiúlachta a urramú
399 Is léir ó chásdlí na Cúirte go gciallaíonn comhlíonadh phrionsabal na dlíthiúlachta nach mór don bhunús dlí lena n‑údaraítear teorannú den sórt sin a raon feidhme a shainiú ar bhealach atá soiléir agus beacht go leor (féach, chuige sin, breithiúnas an 26 Eanáir 2023, Ministerstvo na vatreshnite raboti (Clárú sonraí bithmhéadracha agus géiniteacha ag na póilíní), C‑205/21, EU:C:2023:49, mír 65 agus an cásdlí dá dtagraítear).
400 Sa chás seo, ní mór a mheas go bhforáiltear le gníomh reachtach de chuid an Aontais don teorannú ar fheidhmiú an chirt bhunúsaigh a ráthaítear in Airteagal 7 den Chairt a eascraíonn as cur chun feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid. Glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, lena dtugtar de chumhacht don Choimisiún a cheangal, trí chinneadh, ar ghnóthais agus ar chomhlachais gnóthas an fhaisnéis is gá a sholáthar chun na dualgais a shanntar dó leis an Rialachán sin a chomhlíonadh (féach míreanna 112 go 124 thuas).
401 Cuirtear trí fheidhmiú na gcumhachtaí a thugtar don Choimisiún le Rialachán Uimh. 139/2004 leis an gcóras iomaíochta a shaothraítear leis na Conarthaí a choinneáil ar bun, a bhfuil comhlíonadh an chórais sin éigeantach do ghnóthais (féach, de réir analaí, breithiúnas an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑621/16, nár foilsíodh, EU:T:2018:367, mír 105 agus an cásdlí dá dtagraítear)
402 Ós rud é go dtugtar, le Rialachán Uimh. 139/2004. an chumhacht don Choimisiún, ar bhealach atá soiléir agus beacht go leor, cinntí lena n‑iarrtar faisnéis a ghlacadh, comhlíonann an cinneadh atá faoi chonspóid, dá bhrí sin, prionsabal na dlíthiúlachta de réir bhrí Airteagal 52(1) den Chairt.
– Bunbhrí an chirt bhunúsaigh a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt a urramú
403 De réir an chásdlí, ní mór a mheas go mbaintear an bonn de bhunbhrí an chirt bhunúsaigh go ndéanfar an saol príobháideach a urramú, mar a ráthaítear le hAirteagal 7 den Chairt, le reachtaíocht lena gceadaítear d’údaráis phoiblí rochtain ghinearálaithe a bheith acu ar ábhar cumarsáide leictreonaí (féach breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2015, Schrems, C‑362/14, EU:C:2015:650, mír 94 agus an cásdlí dá dtagraítear).
404 A dhála sin, d’fhéadfadh bunbhrí an chirt bhunúsaigh a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt a shárú trí bheart lena dtugtar léargas cuimsitheach do na húdarás poiblí ar shaol príobháideach agus teaghlaigh na ndaoine lena mbaineann (breithiúnais an 21 Meitheamh 2022, Ligue des droits humains, C‑817/19, EU:C:2022:491, mír 120; an 22 Samhain 2022, Luxembourg Business Registers, C‑37/20 agus C‑601/20, EU:C:2022:912, míreanna 50 go 52, agus an 21 Márta 2024, Landeshauptstadt Wiesbaden, C‑61/22, EU:C:2024:251, míreanna 80 agus 81).
405 Mar sin féin, urramaíonn teorannú ar cheart bunúsach a bhunbhrí i gcás nach gcaitheann sé amhras ar an gceart sin ann féin, go háirithe i gcás inarb infheidhme é faoi choinníollacha sonracha ar choinníoll go gcomhlíontar na coinníollacha sin (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 6 Deireadh Fómhair 2015, Delvigne, C‑650/13, EU:2015:648, mír 48, agus an 27 Meán Fómhair 2017, Puškár, C‑73/16, EU:C:2017:725, mír 64).
406 Sa chás seo, sa chéad áit, cé gur fíor go bhféadfadh an fhaisnéis arna bailiú agus a tharchuirtear chuig an gCoimisiún faoin gcinneadh atá faoi chonspóid faisnéis an‑bheacht a nochtadh maidir le saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann, ní féidir leis an bhfaisnéis sin ach faisnéis atá tearc agus teagmhasach a sholáthar maidir le gnéithe áirithe de shaol príobháideach na ndaoine sin. Baineann an fhaisnéis sin le catagóirí éagsúla sonraí a bhaineann leis an saol príobháideach nach gá go mbeadh baint acu lena chéile agus nach ionann iad agus iomlán aonchineálach.
407 I dtaca leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara go sainítear raon feidhme ama, pearsanta agus ábhartha an chinnidh atá faoi chonspóid trí bhíthin sainmhínithe beachta ar an tréimhse lena mbaineann (pointe I(3) den Iarscríbhinn a ghabhann leis), ar na daoine lena mbaineann (pointe II(4) den Iarscríbhinn a ghabhann leis) agus ar na téarmaí cuardaigh (pointe VII den Iarscríbhinn a ghabhann leis), agus mar thoradh air sin nach gceanglaítear leis an gcinneadh sin ar an iarratasóir na doiciméid uile a mhalartaítear idir a fhostaithe agus a oifigigh chorparáideacha a bhailiú agus a tharchur chuig an gCoimisiún. (féach mír 391 thuas).
408 Is tábhachtach a shoiléiriú freisin nach gcumhdaítear uirlisí cumarsáide pearsanta leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ach amháin nuair a úsáideadh iad uair amháin ar a laghad chun críoch proifisiúnta (féach mír 13 thuas). Leis an gcoinníoll sin, is féidir raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid a theorannú do na daoine sin amháin a d’úsáid a n‑uirlisí cumarsáide pearsanta chun críoch proifisiúnta. I dtaca leis sin, ní mór a thabhairt chun cuimhne go bhféachann an iarraidh ar fhaisnéis atá i gceist le sáruithe ar rialacha iomaíochta a shuí agus gur réimse é sin ina bhféadfadh sé go bhfuil malartuithe ábhartha idir na daoine lena mbaineann ar mhodhanna chumarsáide nach modhanna proifisiúnta iad.
409 Ina theannta sin, ba cheart a thabhairt faoi deara nach é cuspóir cinnidh lena n‑iarrtar faisnéis arna ghlacadh ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, amhail an cinneadh atá faoi chonspóid, faisnéis a bhailiú a bhaineann le saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann nó lena sonraí pearsanta, ach an fhaisnéis is gá a bhailiú chun sáruithe toimhdithe ar na hoibleagáidí a eascraíonn as an Rialachán sin a fhíorú. Ciallaíonn sé sin, ach amháin i gcás ina bhfuil ábharthacht tráchtála ag baint leo agus ina bhfuil siad úsáideach, dá bhrí sin, chun a shuí gurb ann do shárú den sórt sin, nach mbailítear an fhaisnéis a bhaineann le saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann agus a sonraí pearsanta ach go teagmhasach (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnas an 22 Deireadh Fómhair 2002, Roquette Frères, C‑94/00, EU:T:2002:603, mír 45).
410 Sa dara háit, tá an cur isteach a bhaineann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid teorannaithe le coimircí nós imeachta a bhaineann le cosaint sonraí pearsanta íogaire. Foráiltear le pointe IV(10)(l) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, má tá sonraí pearsanta íogaire i ndoiciméid áirithe, mar a shainmhínítear i Rialachán (AE) 2016/679 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 27 Aibreán 2016 maidir le daoine nádúrtha a chosaint i ndáil le sonraí pearsanta a phróiseáil agus maidir le saorghluaiseacht sonraí den sórt sin, agus lena n‑aisghairtear Treoir 95/46/CE (an Rialachán Ginearálta maidir le Cosaint Sonraí) (IO 2016 L 119, lch. 1, ‘RGCS’), go soláthrófar na doiciméid sin ar bhealach criptithe agus ar leithligh, agus go sainaithneofar iad mar ‘shonraí pearsanta íogaire’.
411 I dtaca leis sin, ní mór a thabhairt chun cuimhne, de réir Airteagal 9(1) de RGCS, arna léamh i bhfianaise aithris 10 de, go dtagraíonn an coincheap ‘sonraí pearsanta íogaire’ do shonraí pearsanta lena léirítear tionscnamh ciníoch nó eitneach, tuairimí polaitiúla, creideamh reiligiúnach nó fealsúnach, nó ballraíocht i gceardchumann, agus do shonraí géiniteacha, sonraí bithmhéadracha a bhfágann a bpróiseáil gur féidir duine nádúrtha a shainaithint go huathúil, agus sonraí a bhaineann le sláinte, saol gnéis nó gnéaschlaonadh duine nádúrtha.
412 Dá bhrí sin, leagtar amach sa chinneadh atá faoi chonspóid coimircí sonracha nós imeachta a bhaineann le sonraí pearsanta íogaire lena n‑áirithítear go soláthraítear na sonraí sin ar bhealach criptithe agus ar leithligh.
413 In aon chás, tá sé tábhachtach a chur in iúl, mar is léir ó mhír 22 thuas, gur leasaíodh an cinneadh atá faoi chonspóid agus gur forlíonadh é le Cinneadh an 24 Eanáir 2024. Go háirithe, de réir aithris 13(a) den chinneadh sin, maidir le sonraí pearsanta, féadfar doiciméid a thagann faoi raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid nach bhfuil aon bhaint acu le gníomhaíochtaí tráchtála an iarratasóra agus ina bhfuil sonraí pearsanta íogaire, de réir bhrí Airteagal 9 de RGCS agus Airteagal 10 de Rialachán (AE) 2018/1725 ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 23 Deireadh Fómhair 2018 maidir le daoine nádúrtha a chosaint i ndáil le sonraí pearsanta a phróiseáil ag institiúidí, comhlachtaí, oifigí agus gníomhaireachtaí an Aontais agus maidir le saorghluaiseacht sonraí den sórt sin, agus lena n‑aisghairtear Rialachán (CE) Uimh. 45/2001 agus Cinneadh Uimh. 1247/2002/CE (IO 2018 L 295, lch. 39), a chur i seomra sonraí fíorúil, mar a fhoráiltear i bpointe 2 den chuid oibríochtúil d’orduithe an 29 Deireadh Fómhair 2020, Facebook Ireland v an Coimisiún (T‑451/20 R, nár foilsíodh, EU:T:2020:515), agus an 29 Deireadh Fómhair 2020, Facebook Ireland v an Coimisiún (T‑452/20 R, nár foilsíodh, EU:T:2020:516), chun a chur ar chumas an Choimisiúin a fhíorú an bhfuil siad neamhábhartha dá imscrúdú.
414 Ag an éisteacht, mhínigh an Coimisiún go raibh na coimircí nós imeachta dá bhforáiltear i bpointe IV(10)(l) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid agus na coimircí dá bhforáiltear in aithris 13(a) de Chinneadh an 24 Eanáir 2024 carnach.
415 Le nós imeachta an tseomra sonraí fhíorúil, a bunaíodh le Cinneadh an 24 Eanáir 2024, soláthraítear creat breise chun an cinneadh atá faoi chonspóid a chur chun feidhme, trí choimircí nós imeachta breise a dheonú chun cosaint sonraí pearsanta íogaire a áirithiú. Ba cheart a thabhairt faoi deara, i ndáil leis sin, go bhfuil dlúthbhaint ag an gceart go ndéanfar sonraí pearsanta a chosaint, a leagtar amach in Airteagal 8(1) den Chairt, leis an gceart go ndéanfar an saol príobháideach a urramú a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt, mar is léir ón gcásdlí a luaitear i mír 444 thíos agus ón anailís a rinneadh i míreanna 442 go 454 thíos.
416 Sa tríú háit, rialaítear tarchur agus próiseáil na faisnéise a sholáthraítear i gcomhthéacs imscrúdú an Choimisiúin i réimse dhlí na hiomaíochta le coimircí nós imeachta ginearálta arb é is aidhm dóibh, inter alia, slándáil, sláine agus rúndacht na sonraí sin a áirithiú.
417 Ní fhéadfaidh ach baill foirne agus oifigigh an Choimisiúin atá freagrach as an imscrúdú, i gcás inarb iomchuí, eolas a chur ar shonraí pearsanta. Tá gníomhairí an Choimisiúin faoi réir oibleagáidí dochta rúndachta gairmiúla faoi Airteagal 339 CFAE agus Airteagal 17 de Rialachán Uimh. 139/2004. Leis an bhforáil dheireanach sin, cuirtear toirmeasc ar bhaill foirne agus oifigigh an Choimisiúin an fhaisnéis a fhaightear a nochtadh nó a úsáid chun críoch eile seachas na críocha dá bhfuarthas í. Ina theannta sin, tá baill foirne agus oifigigh an Choimisiúin faoi cheangal ag Airteagal 17 de Rialacháin Foirne Oifigigh an Aontais Eorpaigh, lena dtoirmeasctar, lena n‑áirítear tar éis dóibh an tseirbhís a fhágáil, ‘aon nochtadh neamhúdaraithe faisnéise a fuarthas agus iad i mbun a ndualgas, ach amháin má cuireadh an fhaisnéis sin ar fáil don phobal cheana nó má tá rochtain ag an bpobal uirthi’.
418 Dá bhrí sin, ní féidir a mheas go mbaintear an bonn de bhunbhrí Airteagal 7 den Chairt leis an gcinneadh atá faoi chonspóid.
– Cuspóirí leasa ghinearálta arna n‑aithint ag an Aontas Eorpach a shaothrú
419 De réir an chásdlí, saothraítear le dlí na hiomaíochta an cuspóir, atá fíor-riachtanach d’fheidhmiú an mhargaidh inmheánaigh, chun a áirithiú nach ndéanfar iomaíocht sa mhargadh sin a shaobhadh chun dochair do leas an phobail, do ghnóthais aonair agus do thomhaltóirí (féach, chuige sin agus de réir analaí, breithiúnais an 22 Márta 2022, bpost, C‑117/20, EU:C:2022:202, mír 46 agus an cásdlí dá dtagraítear; an 22 Márta 2022, Nordzucker agus páirtithe eile, C‑151/20, EU:C:2022:203, mír 51 agus an cásdlí dá dtagraítear, agus an 20 Meitheamh 2018, České dráhy v an Coimisiún, T‑621/16, nár foilsíodh, EU:T:2018:367, mír 105 agus an cásdlí dá dtagraítear).
420 Sa chomhthéacs sin, ba cheart a thabhairt faoi deara gur léiriú é an cinneadh atá faoi chonspóid ar na cumhachtaí a thugtar don Choimisiún le hAirteagal 11 de Rialachán Uimh. 139/2004, arb é is cuspóir dó a chur ar a chumas an cúram a chuirtear air leis na Conarthaí a chomhlíonadh, eadhon comhlíonadh dhlí na hiomaíochta sa mhargadh inmheánach a áirithiú.
421 Leagann an Chúirt Eorpach um Chearta an Duine béim freisin ar an tábhacht a bhaineann le leas an phobail i gcur i bhfeidhm éifeachtach dhlí na hiomaíochta. Go sonrach, i bhfianaise an tionchair dhiúltaigh a d’fhéadfadh a bheith ag sáruithe ar an dlí sin ar iomaíocht sna margaí agus i bhfianaise na deacrachta a bhaineann lena mbrath agus lena n‑imscrúdú, tá sé tábhachtach gur féidir le húdaráis forfheidhmithe iomaíochta agus comhlachtaí forfheidhmithe dlí eile a n‑iarrachtaí a chomhordú chun cleachtais fhrithiomaíocha den sórt sin a nochtadh agus pionóis a fhorchur ina leith. Tá cur i bhfeidhm dhlí na hiomaíochta fíor-riachtanach chun acmhainneacht feidhmíochta agus cothroime na margaí eacnamaíocha a chaomhnú agus, dá bhrí sin, ar mhaithe le leas eacnamaíoch tíre (Féach ECtHR, 1 Aibreán 2025, Ships Waste Oil Collector B.V. agus páirtithe eile v an Ísiltír, CE:ECHR:2025:0401JUD000279916, § 197 agus an cásdlí dá dtagraítear).
422 Is cuspóir cuspóir leasa ghinearálta é an cuspóir sin a d’fhéadfadh údar a thabhairt le cur isteach tromchúiseach fiú ar an gceart bunúsach a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt (féach, chuige sin, breithiúnas an 18 Meitheamh 2015, Deutsche Bahn agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑583/13 P, EU:C:2015:404, mír 20).
423 Dá bhrí sin, rannchuidíonn an cinneadh atá faoi chonspóid le cuspóir leasa ghinearálta arna aithint ag an Aontas a bhaint amach.
– Urraim do phrionsabal na comhréireachta
424 De réir chásdlí na Cúirte, ceanglaítear le prionsabal na comhréireachta nach rachaidh na teorainneacha a fhéadfar a fhorchur, inter alia, le gníomhartha de dhlí an Aontais maidir leis na cearta agus na saoirsí a chumhdaítear sa Chairt thar na teorainneacha maidir lena bhfuil iomchuí agus riachtanach chun na cuspóirí dlisteanacha atá á saothrú nó an gá atá le cearta agus saoirsí daoine eile a chosaint a chomhlíonadh; i gcás ina bhfuil rogha idir roinnt bearta iomchuí, ní mór dul i muinín an bhirt is lú ceangailtí, agus níor cheart na míbhuntáistí a eascróidh as sin a bheith díréireach leis na haidhmeanna atá á saothrú. Dá bhrí sin, ní mór measúnú a dhéanamh ar an bhféidearthacht údar a thabhairt le teorainn ar na cearta a ráthaítear in Airteagal 7 den Chairt trí thromchúis an chur isteach a bhaineann le teorainn den sórt sin a thomhas agus trína fhíorú go bhfuil tábhacht chuspóir an leasa ghinearálta a shaothraítear leis an teorainn sin i gcomhréir leis an tromchúis sin (féach breithiúnas an 8 Nollaig 2022, Orde van Vlaamse Balies agus páirtithe eile, C‑694/20, EU:C:2022:963, mír 41 agus an cásdlí dá dtagraítear).
– Oiriúnacht na teorann
425 Maidir le hoiriúnacht na teorann ar an gceart go n‑urramófaí an saol príobháideach a eascraíonn as an gcinneadh atá faoi chonspóid, ní mór a mheas, i bhfianaise mhíreanna 419 go 423 thuas, gur beart iomchuí é cinneadh lena n‑iarrtar faisnéis, amhail an cinneadh atá faoi chonspóid, arna ghlacadh ar bhonn Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, chun cuspóir leas an phobail a bhaint amach maidir le hiomaíocht éifeachtach agus neamhshaofa sa mhargadh inmheánach a chosaint, ós rud é go bhforchuirtear leis ar na cuideachtaí lena mbaineann an oibleagáid an fhaisnéis is gá a bhailiú agus a tharchur chuig an gCoimisiún chun a chinneadh an ann do chleachtais fhrithiomaíocha.
– An gá leis an teorainn
426 Maidir leis an gceanglas nach mór gá a bheith leis an teorainn ar an gceart go n‑urramófaí an saol príobháideach, ní chomhlíontar an ceanglas sin i gcás inar féidir an cuspóir leasa ghinearálta atá á shaothrú a bhaint amach go réasúnta chomh héifeachtach céanna ar bhealaí eile, gan a oiread dochar a dhéanamh do chearta bunúsacha na ndaoine lena mbaineann. Os a choinne sin, comhlíontar an ceanglas maidir le riachtanas i gcás nach féidir cuspóir na próiseála sonraí atá i gceist a bhaint amach go réasúnta ar bhealach chomh héifeachtach céanna ar bhealaí eile nach ndéanann an oiread sin dochair do chearta bunúsacha na ndaoine lena mbaineann, go háirithe an ceart go n‑urramófaí an saol príobháideach agus saol an teaghlaigh a ráthaítear in Airteagal 7 den Chairt (féach, chuige sin, breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2024, Bezirkshauptmannschaft Landeck (Iarracht rochtain a fháil ar shonraí pearsanta arna stóráil ar fhón póca), C‑548/21, EU:C:2024:830, míreanna 87 agus 88 agus an cásdlí dá dtagraítear).
427 Sa chomhthéacs sin, ní mór a thabhairt chun cuimhne, i dtimpeallacht dhigitithe, go bhfuil comhthuiscint ann go ndéantar faisnéis a mhalartú laistigh de ghnóthas nó idir gnóthais trí mhodhanna leictreonacha den chuid is mó, trí úsáid a bhaint as uirlisí cumarsáide proifisiúnta nó pearsanta fiú.
428 Tá an baol ann go mbainfí éifeacht phraiticiúil de chumhachtaí imscrúdaithe an Choimisiúin i réimse dhlí na hiomaíochta dá bhféadfadh gnóthais an oibleagáid freagra a thabhairt ar iarraidh ar fhaisnéis a sheachaint ar an bhforas amháin go bhfuil doiciméid áirithe marcáilte ‘pearsanta’ nó ‘príobháideach’ nó go ndéantar iad a mhalartú trí úsáid a bhaint as uirlisí cumarsáide pearsanta, gan scrúdú a dhéanamh an bhfuil faisnéis a bhaineann le gníomhaíocht tráchtála na ngnóthas atá i gceist sna doiciméid sin.
429 Dá bhrí sin, chun éifeachtacht dhlí na hiomaíochta a áirithiú, ní mór don Choimisiún a bheith in ann an fhaisnéis uile is gá a iarraidh chun na cúraimí arna gcur air le Rialachán Uimh. 139/2004 a chur i gcrích, ar atá in uirlisí cumarsáide proifisiúnta, nó pearsanta fiú, ar choinníoll gur úsáideadh na huirlisí sin chun críoch proifisiúnta, agus an ceart go n‑urramófaí an saol príobháideach a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt á urramú ag an am céanna.
430 Dá bhrí sin, ní mór a mheas go bhfuil an oibleagáid a fhorchuirtear ar an iarratasóir leis an gcinneadh atá faoi chonspóid na doiciméid a luann sé a bhailiú agus a tharchur chuig an gCoimisiún agus, go teagmhasach, bailiú sonraí a bhaineann leis an saol príobháideach a ghineann sé riachtanach chun cuspóir leas an phobail a shaothrú maidir le hiomaíocht a chosaint sa mhargadh inmheánach, ós rud é nach féidir an cuspóir sin a bhaint amach go réasúnta chomh héifeachtach céanna ar bhealaí eile nach ndéanann dochar do chearta bunúsacha, go háirithe an ceart go n‑urramófaí an saol príobháideach a ráthaítear le hAirteagal 7 den Chairt.
– Comhréireacht dhocht na teorann
431 Chun measúnú a dhéanamh an bhfuil an teorainn ar fheidhmiú an chirt bhunúsaigh a ráthaítear in Airteagal 7 den Chairt comhréireach go docht, is gá tosca ábhartha uile an cháis ar leith a mheas. Baineann na tosca sin, go háirithe, le tromchúis na teorann a fhorchuirtear ar fheidhmiú na gceart bunúsach atá i gceist, atá ag brath ar chineál agus íogaireacht na sonraí ar dócha go mbeidh rochtain ag na húdaráis inniúla orthu, ar thábhacht chuspóir leas an phobail a shaothraítear leis an teorannú sin, ar an nasc idir úinéir na ndoiciméad atá i gceist agus an sárú atá i gceist nó ar ábharthacht na sonraí atá i gceist chun na fíorais a shuí (féach breithiúnas an 4 Deireadh Fómhair 2024, Bezirkshauptmannschaft Landeck (Iarracht rochtain a fháil ar shonraí pearsanta arna stóráil ar fhón póca), C‑548/21, EU:C:2024:830, míreanna 89 agus 90 agus an cásdlí dá dtagraítear).
432 Sa chéad áit, maidir le tromchúis an chur isteach, mar is léir ó mhír 396 thuas, tá an baol ann go gcuirfí isteach go tromchúiseach ar an gceart bunúsach a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt leis an oibleagáid tarchur a dhéanamh chuig an gCoimisiún a leagtar síos sa chinneadh atá faoi chonspóid.
433 Mar sin féin, ní mór a thabhairt faoi deara nach dtugtar leis an gcinneadh atá faoi chonspóid rochtain iomlán agus neamhrialaithe don Choimisiún ar na sonraí uile atá in uirlisí cumarsáide pearsanta na ndaoine lena mbaineann agus nach bhfuil sé beartaithe leis córas faireacháin leanúnaigh, neamh-spriocdhírithe agus chórasaigh a bhunú, lena n‑áirítear measúnú uathoibrithe ar shonraí pearsanta fhostaithe agus oifigigh chorparáideacha uile an iarratasóra, nó fiú na ndaoine lena mbaineann an cinneadh sin (féach, chuige sin, breithiúnais an 21 Meitheamh 2022, Ligue des droits humains, C‑817/19, EU:C:2022:491, míreanna 98 go 111, agus an 4 Deireadh Fómhair 2024, Bezirkshauptmannschaft Landeck (Iarracht rochtain a fháil ar shonraí pearsanta arna stóráil ar fhón póca), C‑548/21, EU:C:2024:830, míreanna 91 go 95 agus an cásdlí dá dtagraítear).
434 Go deimhin, ar an gcéad dul síos, is tábhachtach a thabhairt faoi deara, i measc na ndoiciméid arna mbailiú de bhun an chinnidh atá faoi chonspóid, is dóichí nach ach go tearc a bheadh sonraí maidir leis an saol príobháideach le feiceáil agus cuardach á dheanamh le haghaidh faisnéis tráchtála faoin ngnóthas. Sa chomhthéacs sin, níl léargas cuimsitheach le fáil trí na sonraí sin amháin ar shaol príobháideach an duine lena mbaineann in éagmais próiseáil sa bhreis, nach í críoch an imscrúdaithe ar chor ar bith.
435 Ar an dara dul síos, mar a sonraíodh i míreanna 8 agus 408 thuas, ní bhaineann an oibleagáid atá sa chinneadh atá faoi chonspóid le malartuithe a dhéantar trí uirlisí cumarsáide proifisiúnta agus trí uirlisí cumarsáide pearsanta na ndaoine lena mbaineann, amhail a bhfóin phóca phearsanta, ach amháin i gcás inar úsáideadh iad uair amháin ar a laghad chun críoch proifisiúnta. Dá bhrí sin, tá raon feidhme na hiarrata ar fhaisnéis teoranta maidir leis an oibleagáid na doiciméid dá dtagraítear i bpointe III(7) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid agus a eascraíonn as uirlisí cumarsáide pearsanta a tharchur chun teorainn a chur leis an gcur isteach ar an gceart go n‑urramófaí an saol príobháideach a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt.
436 Ar an tríú dul síos, ba cheart a thabhairt faoi deara gur roghnaíodh na daoine lena mbaineann ar bhonn thábhacht a bhfeidhmeanna agus ar bhonn shainorduithe na cuideachta atá ina seilbh laistigh de ranna an iarratasóra nó de ranna a phríomh-scairshealbhóra, nó ar bhonn a stádais mar dhaoine a bhfuil cártaí preasa ina seilbh acu, a mhéid a fhéachann an iarraidh sin lena fháil amach ar fheidhmigh an t‑iarratasóir tionchar cinntitheach ar Lagardère, mar is léir ón bhfaisnéis dá dtagraítear i mír 10 thuas. Dá bhrí sin, ní hamháin go n‑iarrtar leis an gcinneadh atá faoi chonspóid na doiciméid lena mbaineann a bhailiú ó dhaoine atá faoi bhainistíocht shinsearach an iarratasóra, ach cuirtear teorainn dhocht leis freisin ar tharchur faisnéise ó dhaoine a bhfuil cártaí preasa ina seilbh acu, mar is léir ó mhíreanna 353 go 358 thuas.
437 Sa dara háit, de réír a bhfuil tugtha chun cuimhne i míreanna 419 go 423 thuas d’fhéadfadh tábhacht an chuspóra maidir le hiomaíocht éifeachtach agus neamhshaofa a chosaint sa mhargadh inmheánach údar a thabhairt fiú le cur isteach tromchúiseach ar an gceart chun an ceart bunúsach a urramú a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt.
438 Sa tríú háit, maidir leis an gceangal atá ann idir úinéir na n‑uirlísí cumarsáide atá i gceist agus an sárú atá i gceist, ní mór a thabhairt faoi deara gur coimhdeach, i bprionsabal, don chuardach faisnéise, de chineál tráchtála, trína bhféachtar leis na ngnóthas faoin imscrúdú a ionchoiriú, é bailiú agus rochtain ar shonraí a bhaineann leis an saol príobháideach a d’fhéadfadh a bheith sna huirlisí cumarsáide pearsanta agus a úsáideadh uair amháin ar a laghad chun críocha proifisiúnta. Dá bhrí sin, ní fhéachtar trí bhailiú agus rochtain sonraí na daoine lena mbaineann le himscrúdú in ábhair iomaíochta, i bprionsabal, le dliteanas iomaíochta an duine nádúrtha a shuí ar leo na sonraí sin, ach le dliteanas an eintitis dlí lena bhfuil caidreamh fostaíochta ag an duine nádúrtha sin a shuí.
439 Ar an gceathrú dul síos, ní mór a mheabhrú gur coimirce bhunúsach é athbhreithniú breithiúnach ex post a bheith ann chun comhoiriúnacht an bhirt atá i gceist le hAirteagal 7 den Chairt a áirithiú (féach, chuige sin, breithiúnas an 18 Meitheamh 2015, Deutsche Bahn agus páirtithe eile v an Coimisiún, C‑583/13 P, EU:C:2015:404, mír 32 agus an cásdlí dá dtagraítear). Thairis sin, is chuige sin a luaitear in Airteagal 11(3) de Rialachán Uimh. 139/2004, ar ar a bhonn a glacadh an cinneadh atá faoi chonspóid, nach mór a léiriú i gcinntí lena n‑iarrtar faisnéis an ceart chun cinntí den sórt sin a chur faoi bhráid Chúirteanna an Aontais lena n‑athbhreithniú.
440 Dá bhrí sin, maidir le leis na teorainneacha arna bhforchur leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ar an gceart go ndéanfar an saol príobháideach a urramú a bheith comhréireach go docht, a ráthaítear in Airteagal 7 den Chairt, is cosúil nach bhfuil na míbhuntáistí a bhaineann le cur chun feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid díréireach i ndáil leis an gcuspóir leasa ghinearálta a shaothraítear leis an gcinneadh sin, arb é atá ann an iomaíocht sa mhargadh inmheánach a chosaint (féach míreanna 419 go 423 thuas).
441 Ní féidir amhras a chaitheamh ar an gconclúid sin le hargóintí eile an iarratasóra.
442 Sa chéad áit, maidir leis an idirdhealú a bhfuil an t‑iarratasóir ag brath air idir an coincheap ‘sonraí pearsanta’ agus coincheap na faisnéise a a bhaineann leis an ‘saol príobháideach’, is fíor go mbunaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid coimircí nós imeachta maidir le sonraí pearsanta íogaire mar a shainmhínítear in Airteagal 9(1) de RGCS.
443 Mar sin féin, ní mór a thabhairt faoi deara nach gciallaíonn an fíoras nach dtagraíonn na coimircí nós imeachta a bhunaítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ach do shonraí pearsanta íogaire agus ní, go ginearálta, do shonraí a bhaineann leis an saol príobháideach, ann féin, nach n‑urramaítear, leis an gcinneadh sin, an ceart bunúsach go n‑urramófaí an saol príobháideach a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt.
444 Tá dlúthbhaint ag an gceart go ndéanfar sonraí pearsanta a chosaint, a leagtar amach in Airteagal 8(1) den Chairt, leis an gceart go ndéanfar an saol príobháideach a urramú a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt (breithiúnais an 9 Samhain 2010, Volker und Markus Schecke agus Eifert, C‑92/09 agus C‑93/09, EU:C:2010:662, mír 47, agus an 24 Samhain 2011, Asociación Nacional de Establecimientos Financieros de Crédito, C‑468/10 agus C‑469/10, EU:C:2011:777, mír 41).
445 I dtaca leis sin, de réir chásdlí na Cúirte, baineann urraim don cheart chun príobháideachais maidir le próiseáil sonraí pearsanta, a aithnítear in Airteagail 7 agus 8 den Chairt, le haon fhaisnéis a bhaineann le duine nádúrtha sainaitheanta nó in‑sainaitheanta (breithiúnas an 9 Samhain 2010, Volker und Markus Schecke agus Eifert, C‑92/09 agus C‑93/09, EU:C:2010:662, mír 52). Dá bhrí sin, ar choinníoll go gcomhlíontar na coinníollacha maidir le próiseáil dhleathach sonraí pearsanta faoi RGCS, meastar, i bprionsabal, go gcomhlíonann an phróiseáil sin na ceanglais a leagtar síos in Airteagail 7 agus 8 den Chairt freisin (breithiúnas an 5 Meitheamh 2023, an Coimisiún v an Pholainn (Neamhspleáchas agus saol príobháideach na mbreithiúna), C‑204/21, EU:C:2023:442, mír 332).
446 Sa chás seo, ní mór a thabhairt chun cuimhne, faoi Airteagal 6(1)(c) de RGCS, go bpróiseálann an t‑iarratasóir sonraí pearsanta go dleathach trí dhoiciméid ina bhfuil sonraí sin a iarrtar faoin gcinneadh atá faoi chonspóid a tharchur chuig an gCoimisiún.
447 Ina theannta sin, faoi Airteagal 5(1)(a) de Rialachán 2018/1725, féadfaidh institiúidí an Aontais sonraí pearsanta a phróiseáil go dleathach i gcás inar gá chun cúram a chur i gcrích a dhéantar ar mhaithe le leas an phobail nó i bhfeidhmiú údaráis oifigiúil atá dílsithe dóibh.
448 I dtaca leis sin, is léiriú é an cinneadh atá faoi chonspóid ar fheidhmiú na gcumhachtaí a thugtar don Choimisiún le Rialachán Uimh. 139/2004, rud a rannchuidíonn, mar is léir ó mhír 420 thuas, leis an gcóras iomaíochta atá beartaithe leis na Conarthaí a choinneáil ar bun, a bhfuil sé éigeantach do ghnóthais é a urramú.
449 Ina theannta sin, ní mór a mheabhrú nach saincheart gan srian é an ceart bunúsach a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt, ach nach mór é a mheas i ndáil lena fheidhm sa tsochaí (féach, chuige sin, breithiúnas an 21 Meitheamh 2022, Ligue des droits humains, C‑817/19, EU:C:2022:491, mír 112 agus an cásdlí dá dtagraítear).
450 Sa chás seo, mar is léir ón anailís a rinneadh i míreanna 403 go 418 agus 424 go 440 thuas, ní bhaineann na teorainneacha a fhorchuirtear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid ar an gceart go ndéanfar an saol príobháideach a urramú, a ráthaítear in Airteagal 7 den Chairt, an bonn de bhunbhrí an chirt bhunúsaigh agus níl siad díréireach leis an gcuspóir iomaíocht éifeachtach agus neamhshaofa a chosaint sa mhargadh inmheánach, a shaothraítear leis an gcinneadh sin.
451 Dá bhrí sin, ní féidir le hargóint an iarratasóra, ar dá réir nach bhfuil feidhm ag na coimircí nós imeachta a leagtar síos sa chinneadh atá faoi chonspóid maidir leis na sonraí uile a bhaineann le saol príobháideach na ndaoine lena mbaineann, ach maidir le sonraí pearsanta íogaire amháin, amhras a chaitheamh, inti féin, ar chomhlíonadh an chirt bhunúsaigh a chumhdaítear in Airteagal 7 den Chairt ag an gcinneadh atá faoi chonspóid.
452 In aon chás, cé gur fíor nach luaitear sa chinneadh atá faoi chonspóid ach coimircí a bhaineann le sonraí pearsanta íogaire, is léir freisin ó mhír 23 thuas gur chuir an Coimisiún coimirce an tseomra sonraí fhíorúil i bhfeidhm maidir le sonraí sa réimse príobháideach.
453 Ní mór a thabhairt faoi deara nár cuireadh an leathnú sin ar raon feidhme an tseomra sonraí fhíorúil chuig doiciméid sa réimse príobháideach ar bhonn foirmiúil le cinneadh.
454 Mar sin féin, mar is léir ó mhíreanna 472 agus 473 thíos, léirigh an Coimisiún a ghealltanas príobháideachas na ndaoine lena mbaineann a chosaint, tríd an iarraidh ar dhoiciméid áirithe ina bhfuil faisnéis a bhaineann leis an saol príobháideach a bhaint, a sheol an t‑iarratasóir an 21 Eanáir 2025, a dheonú.
455 Ar an dara dul síos, maidir le hargóint an iarratasóra a bhaineann leis an gceanglas, atá i bpointe III(9) den Iarscríbhinn a ghabhann leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, na doiciméid a chomhfhreagraíonn do phointe III(7) den Iarscríbhinn sin a sholáthar ina n‑iomláine, is leor a mheabhrú, mar is léir ó mhír 240 thuas, nach féidir le hargóint den sórt sin sárú ar phrionsabal na comhréireachta a shuí a mhéid is dócha go n‑éascódh comhthéacs míre faisnéise a thuiscint agus a ábharthacht a shoiléiriú chun críocha an imscrúdaithe.
456 Ar an tríú dul síos, áitíonn an t‑iarratasóir go bhféadfaí doiciméid a chumhdaítear le rúndacht an tsaoil phríobháidigh nó ina bhfuil sonraí pearsanta a bhaineann le ‘tuairimí polaitiúla’ nó ‘creidimh reiligiúnacha’ ábhar sonraí áirithe a sheoladh chuig an gCoimisiún faoin gcinneadh atá faoi chonspóid. I ndáil leis sin, ba cheart a thabhairt faoi deara, mar a thug an Coimisiún faoi deara, go bhféadfadh doiciméid áirithe ina bhfuil ‘tuairimí polaitiúla’ nó ‘creidimh reiligiúnacha’ a bheith i measc na ndoiciméad a bhaineann le gníomhaíocht tráchtála an iarratasóra agus go bhféadfadh siad a bheith ábhartha d’imscrúdú an Choimisiúin, a mhéid a bhaineann an t‑imscrúdú sin go páirteach le tionchar cinntitheach a d’fhéadfadh a bheith ann ar fhoilseacháin nó ar eintitis ghrúpa Lagardère maidir le hábhair pholaitiúla, reiligiúnacha nó fhealsúnacha. Ina theannta sin, ní shainaithníonn an t‑iarratasóir téarmaí cuardaigh malartacha nó breise ar lú an seans go nochtfar sonraí a bhaineann le tuairimí polaitiúla na ndaoine lena mbaineann leo.
457 Ar an gceathrú dul síos, maidir le hargóint an iarratasóra ar dá réir go gcuirtear cosc le dlí saothair na Fraince ar an urghaire a eisítear leis an gcinneadh atá faoi chonspóid, ba cheart a mheabhrú, ar an gcéad dul síos, de réir cásdlí socair, go gcumhdaítear le prionsabal thosaíocht dhlí an Aontais tosaíocht an dlí sin ar dhlí na mBallstát agus go gceanglaítear leis ar chomhlachtaí uile na mBallstát sin lánéifeacht a thabhairt do rialacha éagsúla an Aontais, agus nach féidir le dlí na mBallstát an bonn a bhaint den éifeacht a thugtar do na rialacha éagsúla ar chríoch na Stát sin (féach breithiúnas an 18 Eanáir 2022, Thelen Technopark Berlin, C‑261/20, EU:C:2022:33, mír 25 agus an cásdlí dá dtagraítear).
458 Sa chás seo, ní mór a thabhairt faoi deara, in aon chás, nach soláthraíonn an t‑iarratasóir anailís shonrach ar fhorálacha sonracha dhlí na Fraince, nach luaitear ach amháin i bhfonótaí 160 agus 161 den iarratas.
459 In éagmais mínithe nó fianaise bhreise, ní mór diúltú d’argóint an iarratasóra bunaithe ar dhlí saothair na Fraince toisc nach gcomhlíonann sí na ceanglais bheachtais a cheanglaítear le hAirteagal 76(d) de na Rialacha Nós Imeachta.
460 Dá bhrí sin, ní mór diúltú don seachtú saincheist dlí.
Fianaise bhreise arna cur isteach ag an iarratasóir
An fhianaise a cuireadh isteach an 26 Iúil 2024
461 Trí dhoiciméad a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 26 Iúil 2024, chuir an t‑iarratasóir fianaise bhreise ar fáil, ag brath ar Airteagal 85(3) de na Rialacha Nós Imeachta, ina raibh roinnt litreacha arna malartú idir é agus an Coimisiún maidir le cé acu a bhí nó nach raibh eolas ag RSF ar an ráiteas agóidí a díríodh air i gcomhthéacs an nós imeachta um rialú chomhchruinnithe a chláraigh an Coimisiún faoin uimhir M.10433 – Vivendi v Lagardère agus cad iad na coinníollacha faoina raibh an t‑eolas sin acu.
462 Ina bharúlacha an 19 Lúnasa 2024, áitíonn an Coimisiún go bhfuil an fhianaise a thug an t‑iarratasóir ar aird do-ghlactha, a mhéid nach gcomhlíontar coinníollacha Airteagal 85(3) de na Rialacha Nós Imeachta mar gheall ar mhoill gan údar arb é iompar an iarratasóra is cúis léi agus an fhianaise sin á tíolacadh. De réir an Choimisiúin, ní mhíníonn an t‑iarratasóir cén fáth ar fhan sé 10 mí tar éis ráiteas RSF an 15 Meitheamh 2023 chun féachaint le ‘tuiscint a fháil ar na coinníollacha faoina bhféadfadh eolas a bheith ag RSF, nó faoina bhféadfadh sé go raibh eolas acu, ar dhoiciméad rúnda i gcomhad an Choimisiúin’ nó chun a iarraidh ar an gCoimisiún ‘imscrúdú inmheánach a thionscnamh’, nuair a d’fhéadfadh sé é sin a dhéanamh i bhfad roimh an gcéad mhalartú pléadálacha. In aon chás, áitíonn an Coimisiún gur léir nach bhfuil an fhianaise ábhartha le haghaidh an measúnú ar an gcaingean. De réir an Choimisiúin, níl sé i gceist leis an bhfianaise sin ach díospóid a bhí ann roimhe seo idir RSF agus an t‑iarratasóir a ionstraimiú agus ní thacaíonn sí ar bhealach ar bith leis na hargóintí a d’fhorbair an t‑iarratasóir cheana féin chun tacú lena phléadálacha. Níl i dtabhairt ar aird na fianaise sin ach léiriú breise ar straitéis an iarratasóra maidir le hiarrataí nós imeachta agus teagmhais a iolrú chun moill a chur ar dhul chun cinn an imscrúdaithe.
463 I ndáil leis sin, ba cheart a mheabhrú go bhforáiltear le hAirteagal 85(3) de na Rialacha Nós Imeachta go ‘[bh]féadfaidh na príomhpháirtithe tuilleadh fianaise a thabhairt ar aird nó a thairiscint go heisceachtúil tar éis clabhsúr a chur leis an gcuid ó bhéal den nós imeachta nó sula ndéanfaidh an Chúirt Ghinearálta cinneadh breith a thabhairt gan cuid ó bhéal den nós imeachta ar choinníoll go bhfuil údar leis an moill sin agus an fhianaise sin á tíolacadh.’
464 Sa chás seo, ní mór a lua go bhfuil dáta tar éis thaisceadh na hiarrata (an 23 Samhain 2023) agus an fhreagra (8 Aibreán 2024) ar na litreacha a chuir an t‑iarratasóir ar fáil. Ní raibh an t‑iarratasóir, dá bhrí sin, in ann an fhianaise sin a cheangal leis an bhfreagra ná, níos mó fós, leis an iarratas (féach, chuige sin, breithiúnas an 13 Eanáir 2021, Bezouaoui agus HB Consultant v an Coimisiún, T‑478/18, nár foilsíodh, EU:T:2021:2, mír 79 agus an cásdlí dá dtagraítear). Dá bhrí sin, sna himthosca sin, ní mór a mheas go bhfuil an fhianaise sin inghlactha.
465 Mar sin féin, mar a chuireann an Coimisiún in iúl, níl an fhianaise sin ábhartha le haghaidh an measúnú ar an gcaingean seo.
466 Ba cheart a thabhairt faoi deara, ar an gcéad dul síos, de réir an Choimisiúin, nár sheol sé leagan neamhrúnda den ráiteas agóidí i gCás M.10433 – Vivendi v Lagardère chuig RSF, nár aithníodh mar thríú páirtí leasmhar sa chás i gceist, toisc nár chuir sé isteach iarratas chun é a aithint mar sin. Dá bharr sin, d'fhéadfadh sé go bhfuair RSF rochtain ar an leagan seo trí thríú páirtí leasmhar nár chomhlíon a chuid oibleagáidí um neamhnochtadh agus nach raibh an Coimisiún in ann a aithint.
467 Ní féidir iompar tríú páirtí leasmhar a chur i leith an Choimisiúin.
468 Thairis sin, mar a thugann an Coimisiún le fios, níl sé údaraithe rúin ghnó, faisnéis rúnda ná sonraí pearsanta íogaire a nochtadh do thríú páirtí.
469 Foráiltear le hAirteagal 16(2) de Rialachán Cur Chun Feidhme (AE) 2023/914 ón gCoimisiún an 20 Aibreán 2023 lena gcuirtear chun feidhme Rialachán Uimh. 139/2004 agus lena n‑aisghairtear Rialachán (CE) Uimh. 802/2004 ón gCoimisiún (IO 2023 L 119, lch. 22) mar a leanas: ‘I gcás ina mbeidh ráiteas agóidí nó ráiteas forlíontach agóidí eisithe, féadfaidh an Coimisiún leagan neamhrúnda den ráiteas sin a sheoladh chuig tríú daoine nó iad a chur ar an eolas faoi chineál agus faoi ábhar na n‑imeachtaí ar bhealaí iomchuí eile. Chun na críche sin, sainaithneoidh na páirtithe a bhfuil fógra á thabhairt acu aon fhaisnéis is faisnéis rúnda dar leo sna hagóidí, de bhun Airteagal 18(3), an dara habairt agus an tríú habairt, laistigh de 5 lá oibre ó thráth fála an ráitis. Soláthróidh an Coimisiún an leagan neamhrúnda de na hagóidí do thríú daoine nach mbeidh le húsáid ach chun críocha na n‑imeachtaí ábhartha de bhun Rialachán (CE) Uimh. 139/2004 agus chun na gcríoch sin amháin. Glacfaidh tríú daoine leis an srianadh úsáide sin roimh leagan neamhrúnda na n‑agóidí a fháil.’
470 Sa chás seo, áfach, níl aon fhianaise sa chomhad d’aon nochtadh faisnéise rúnda ag an gCoimisiún a bhaineann leis an iarratasóir. Thairis sin, ní thacaíonn an t‑iarratasóir ar bhealach ar bith lena argóint go bhféadfadh tionchar a bheith ag rochtain RSF ar an leagan neamhrúnda den ráiteas agóidí i gCás M.10433 – Vivendi v Lagardère ar dhlíthiúlacht an chinnidh atá faoi chonspóid.
471 Dá bhrí sin, níl an fhianaise a chuir an t‑iarratasóir isteach an 26 Iúil 2024 ábhartha le haghaidh an measúnú ar an gcaingean seo.
An fhianaise a cuireadh isteach an 6 Feabhra 2025
472 Trí dhoiciméad a taisceadh i gClárlann na Cúirte an 6 Feabhra 2025, chuir an t‑iarratasóir litir ar fáil, ag brath ar Airteagal 85(3) de na Rialacha Nós Imeachta, a seoladh chuig an gCoimisiún an 21 Eanáir 2025 lenar iarr sé ar an gCoimisiún doiciméid ina bhfuil faisnéis a bhaineann leis an saol príobháideach agus a áirítear i dtarchur doiciméid mhí Mheán Fómhair agus mhí Dheireadh Fómhair 2024 (‘an iarraidh ar tharraingt siar’) agus roinnt doiciméad a chumhdaítear leis an iarraidh ar tharraingt siar a bhaint den chomhad.
473 Míníonn an Coimisiún, ina bharúlacha an 25 Feabhra 2025, gur dheonaigh sé an iarraidh ar tharraingt siar trí na doiciméid lena mbaineann a scriosadh agus tríd an mbaint sin a dheimhniú le ríomhphost an 19 Feabhra 2025. Ina theannta sin, ní mhíníonn an t‑iarratasóir ar bhealach ar bith cad iad na téarmaí cuardaigh as ar eascair tabhairt ar aird na ndoiciméad sin, ná conas a tháinig na doiciméid sin faoi raon feidhme an chinnidh atá faoi chonspóid, cé go sonraíonn an t‑iarratasóir féin nár cheart riamh iad a thabhairt ar aird. Sonraíonn an Coimisiún freisin gur ó uirlisí phroifisiúnta a thagann na doiciméid agus na comhaid go léir a chuir an t‑iarratasóir ar fáil mar fhreagairt ar an gcinneadh atá faoi chonspóid agus gur dhiúltaigh an t‑iarratasóir seomra sonraí fíorúil a chur ar bun. Ar deireadh, sonraíonn an Coimisiún gur chomhaontaigh sé malartuithe faisnéise a thagann faoin réimse príobháideach a eisiamh ó raon feidhme na hiarrata ar mhalartú faisnéise, mar a shainaithin an t‑iarratasóir féin.
474 I ndáil leis sin, is leor a thabhairt faoi deara, a mhéid, ar an gcéad dul síos, a aithníonn an t‑iarratasóir gur seoladh na doiciméid a chumhdaítear leis an iarraidh ar tharraingt siar chuig an gCoimisiún mar thoradh ar earráid theicniúil agus nár cheart iad a áireamh riamh ina tháirgeadh ar dhoiciméid mhí Mheán Fómhair agus mhí Dheireadh Fómhair 2024 agus, ar an dara dul síos, gur dheonaigh an Coimisiún an iarraidh ar tharraingt siar, nach bhfuil an fhianaise a thug an t‑iarratasóir ar aird an 6 Feabhra 2025 ábhartha a thuilleadh le haghaidh an measúnú ar an gcaingean seo.
Conclúid
475 Ós rud é nach bhfuil bunús le haon cheann de na saincheisteanna dlí a d’ardaigh an t‑iarratasóir, ní mór an chaingean ina hiomláine a dhíbhe.
Costais
476 Faoi Airteagal 134(1) de Rialacha Nós Imeachta na Cúirte, ordófar don pháirtí caillteach na costais a íoc, má iarrtar iad i bpléadálacha an pháirtí ar éirigh leis. Ós rud é nár éirigh leis an iarratasóir, ní mór a ordú dó a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag an gCoimisiún a íoc, i gcomhréir leis an ordú atá á lorg ag an gCoimisiún, lena n‑áirítear na costais sin a bhaineann leis na himeachtaí eatramhacha arna gclárú faoi uimhreacha T‑1097/23 R, C‑90/24 P(R)-R, C‑90/24 P(R), T‑1097/23 R-RENV agus C‑470/24 P(R)-R.
477 Faoi Airteagal 138(1) de na Rialacha Nós Imeachta, beidh ar Bhallstáit agus institiúidí a bhfuil idiragairt sna himeachtaí déanta acu a gcostais féin a íoc. Dá bhrí sin, ordaítear don Chomhairle a costais féin a íoc.
Ar na forais sin,
rialaíonn an Chúirt Ghinearálta (an Naoú Dlísheomra ina bhfuil cúigear Breithiúna ina suí)
mar seo a leanas:
1. Diúltaítear don chaingean..
2. Ordaítear do Vivendi SE a chostais féin agus na costais arna dtabhú ag an gCoimisiún Eorpach a íoc, lena n‑áirítear ina costais sin a bhaineann leis na himeachtaí eatramhacha arna gclárú faoi uimhreacha T‑1097/23 R, C‑90/24 P(R)-R, C‑90/24 P(R), T‑1097/23 R-RENV agus C‑470/24 P(R)-R.
3. Ordaítear do Chomhairle an Aontais Eorpaigh a costais féin a íoc.
|
Truchot |
Jaeger |
Schwarcz |
|
Sampol Pucurull |
Perišin |
arna thabhairt i gcúirt oscailte i Lucsamburg, an 3 Meitheamh 2026.
[Sínithe]
* Teanga an cháis: an Fhraincis