28.5.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

C 163/11

Skarga wniesiona w dniu 14 stycznia 2014 r. przez Urząd Nadzoru EFTA przeciwko Islandii

(Sprawa E-6/14)

(2014/C 163/10)

Skarga przeciwko Islandii została wniesiona do Trybunału EFTA w dniu 14 stycznia 2014 r. przez Urząd Nadzoru EFTA, reprezentowany przez Gjermunda Mathisena i Auður Ýr Steinarsdóttir, działających w charakterze pełnomocników Urzędu Nadzoru EFTA, Rue Belliard 35, 1040 Bruksela, Belgia.

Urząd Nadzoru EFTA występuje do Trybunału EFTA o:

1)

orzeczenie, że nie przyjmując w wyznaczonym terminie wszystkich środków niezbędnych do wdrożenia aktu prawnego przywołanego w pkt 5 rozdziału XXIX załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym (dyrektywa Komisji 2008/43/WE z dnia 4 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia systemu oznaczania i śledzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zgodnie z dyrektywą Rady 93/15/EWG), dostosowanego do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia, lub nie powiadamiając niezwłocznie Urzędu o przyjęciu takich środków, Islandia uchybiła swoim zobowiązaniom wynikającym z tego aktu prawnego i art. 7 Porozumienia EOG;

2)

obciążenie Islandii kosztami postępowania.

Kontekst prawny i faktyczny oraz zarzuty prawne przytoczone na poparcie skargi:

—

Skarga dotyczy niezastosowania się przez Islandię przed dniem 3 września 2013 r. do uzasadnionej opinii Urzędu Nadzoru EFTA z dnia 3 lipca 2013 r. dotyczącej niewdrożenia przez to państwo do swojego krajowego porządku prawnego dyrektywy Komisji 2008/43/WE z dnia 4 kwietnia 2008 r. w sprawie ustanowienia systemu oznaczania i śledzenia materiałów wybuchowych przeznaczonych do użytku cywilnego, zgodnie z dyrektywą Rady 93/15/EWG („akt prawny”), przywołanej w pkt 5 rozdziału XXIX załącznika II do Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym i dostosowanej do Porozumienia protokołem 1 do tego Porozumienia.

—

Urząd Nadzoru EFTA twierdzi, że Islandia uchybiła zobowiązaniom wynikającym z art. 15 aktu prawnego oraz art. 7 Porozumienia EOG poprzez nieprzyjęcie lub niepowiadomienie Urzędu Nadzoru EFTA o przyjęciu wszystkich środków niezbędnych do wdrożenia aktu prawnego w wyznaczonym terminie.