C-85/0262002J00850012.00021696117016CJARREST VAN 13. 2. 2003 — ZAAK C-85/02COMMISSIE / FRANKRIJK<TI><P><HT TYPE="UC">Arrest van het Hof</HT> (Tweede kamer)</P><P><DATE ISO="20030213">13 februari 2003</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Procestaal: Frans.</P></NOTE></P></TI>

In zaak C-85/02,

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door M. Wolfcarius als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,

verzoekster,tegen

Franse Republiek, vertegenwoordigd door G. de Bergues en S. Pailler als gemachtigden, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,

verweerster,

betreffende een verzoek aan het Hof om vast te stellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn ter omzetting van punt 12 van bijlage II bij richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1), of althans door die bepalingen niet aan de Commissie mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen,

wijst

HET HOF VAN JUSTITIE (Tweede kamer),

samengesteld als volgt: R. Schintgen (rapporteur), kamerpresident, V. Skouris en N. Colneric, rechters,

advocaat-generaal: F. G. Jacobs,

griffier: R. Grass,

gezien het rapport van de rechterrapporteur,gehoord de conclusie van de advocaatgeneraal ter terechtzitting van 12 december 2002,

het navolgende

<TI><P>Arrest</P></TI>1Bij verzoekschrift neergelegd ter griffie van het Hof op 13 maart 2002, heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen krachtens artikel 226 EG beroep ingesteld teneinde te doen vaststellen dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn ter omzetting van punt 12 van bijlage II bij richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs (PB L 237, blz. 1; hierna: richtlijn), of althans door die bepalingen niet aan haar mee te delen, de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.2Volgens artikel 7, lid 1, sub a, van de richtlijn is de afgifte van het rijbewijs onder meer afhankelijk van het slagen voor een examen inzake rijvaardigheid en rijgedrag en een theoretisch examen overeenkomstig de bepalingen van bijlage II.3Volgens punt 12 van bijlage II bij de richtlijn mag de duur van het examen met betrekking tot het rijgedrag voor de categorieën A, B en B + E nooit minder dan 25 minuten bedragen.4Krachtens artikel 12, lid 1, van de richtlijn moeten de lidstaten vóór 1 juli 1994 de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vaststellen die nodig zijn om vanaf 1 juli 1996 aan de richtlijn te voldoen.5In Frankrijk is de gemiddelde duur van het praktijkexamen voor het rijbewijs van categorie B, zoals geregeld in een circulaire van de overheid, 22 minuten.6Aangezien zij van oordeel was dat punt 12 van bijlage II bij de richtlijn nog niet in Frans recht was omgezet, heeft de Commissie de niet-nakomingsprocedure ingeleid. Na de Franse Republiek te hebben aangemaand om haar opmerkingen te maken, heeft de Commissie op 17 januari 2001 een met redenen omkleed advies uitgebracht waarin zij deze lidstaat verzocht, binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving ervan de nodige maatregelen te nemen om aan de richtlijn te voldoen.7Op 28 maart 2001 heeft de Franse regering de Commissie laten weten, dat de litigieuze bepaling zo spoedig mogelijk zou worden omgezet.8Aangezien de Franse regering haar vervolgens geen enkele omzettingsmaatregel heeft meegedeeld, heeft de Commissie besloten het onderhavige beroep in te stellen.9Onder verwijzing naar de verplichtingen die op de lidstaten rusten krachtens de artikelen 10, eerste alinea, EG en 249, derde alinea, EG betoogt de Commissie, dat de Franse Republiek de maatregelen had moeten nemen die nodig waren om binnen de gestelde termijn aan de richtlijn te voldoen en deze onmiddellijk aan haar had moeten meedelen.10De Franse regering betwist niet dat zij de richtlijn niet binnen de voorgeschreven termijn heeft omgezet. Zij preciseert evenwel dat zij bij de omzetting ervan op praktische problemen is gestuit in verband met het aantal inspecteurs dat nodig is om de correcte toepassing van punt 12 van bijlage II bij de richtlijn te verzekeren. Inmiddels zijn maatregelen in behandeling om de niet-nakoming te beëindigen. Zo zijn reeds nieuwe inspecteurs aangeworven en zijn extra vacatures opengesteld.11In dit verband moet worden herinnerd aan de vaste rechtspraak dat het bestaan van een niet-nakoming moet worden beoordeeld naar de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn, en dat het Hof met sedertdien opgetreden wijzigingen geen rekening kan houden (zie met name arrest van 17 januari 2002, Commissie/Ierland, C-394/00, Jurispr. blz. I-581, punt 12).12In casu staat vast dat de Franse Republiek niet de noodzakelijke maatregelen heeft getroffen om binnen de gestelde termijn aan het met redenen omkleed advies te voldoen.13Bovendien heeft het Hof herhaaldelijk geoordeeld, dat een lidstaat zich niet op nationale bepalingen, praktijken of situaties kan beroepen ter rechtvaardiging van de niet-uitvoering van een richtlijn binnen de gestelde termijn (zie met name arrest van 7 november 2002, Commissie/Spanje, C-352/01, Jurispr. blz. I-10263, punt 8).14Het beroep van de Commissie is dan ook gegrond.15Bijgevolg moet worden geconstateerd dat de Franse Republiek, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn ter omzetting van punt 12 van bijlage II bij de richtlijn, de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen.<TI><P>Kosten</P></TI>16Volgens artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen, voorzover dit is gevorderd. Aangezien de Franse Republiek in het ongelijk is gesteld, moet zij overeenkomstig de vordering van de Commissie in de kosten worden verwezen.

HET HOF VAN JUSTITIE (Tweede kamer),

rechtdoende, verstaat:

1)Door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die nodig zijn ter omzetting van punt 12 van bijlage II bij richtlijn 91/439/EEG van de Raad van 29 juli 1991 betreffende het rijbewijs, is de Franse Republiek de krachtens die richtlijn op haar rustende verplichtingen niet nagekomen.2)De Franse Republiek wordt verwezen in de kosten.

Schintgen

Skouris

Colneric

Uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op 13 februari 2003.

De griffier

R. Grass

De president van de Tweede kamer

R. Schintgen