Overwegende dat ten aanzien van verzoeker, die de functie uitoefent van hoofdassistent bij het Directoraat-generaal Financiële Controle, een beoordelingsrapport is uitgebracht, gedagtekend 15 januari 1968;

dat verzoeker, die in de door hem gemaakte opmerkingen de rectificatie had verzocht van het hem overeenkomstig artikel 43, tweede lid, van het Statuut der ambtenaren medegedeelde rapport, zich op 27 maart 1968 tot de president van de Commissie der Europese Gemeenschappen heeft gewend met een administratief beroep als bedoeld in artikel 90 van het Statuut;

dat verzoeker bij een op 25 juli 1968 ter Griffie van het Hof gedeponeerd request het onderhavige beroep heeft ingesteld, hetwelk is gericht tegen de beoordeling van 15 januari 1968 en de stilzwijgende verwerping van zijn bezwaarschrift van 27 maart 1968;

dat verweerster bij memorie van 14 april 1968 een exceptie van niet-ontvankelijkheid heeft opgeworpen, daartoe stellende dat zij het rapport van 15 januari 1968 had ingetrokken, en voorts toepassing heeft verzocht van artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering;

dat verzoeker op 27 november 1968 zijn opmerkingen over deze exceptie heeft ingediend;

dat het Hof, de Advocaat-Generaal gehoord, besloot tot de mondelinge behandeling der exceptie van niet-ontvankelijkheid over te gaan;

Overwegende dat de Commissie concludeert dat het den Hove behage:

Ovetwegende dat verzoeker in zijn schriftelijke opmerkingen betreffende de exceptie van niet-ontvankelijkheid concludeert dat het den Hove behage:

Overwegende dat verweerster in haar memorie van 14 oktober 1968 het beroep niet ontvankelijk acht, daar het zonder voorwerp is en verzoeker het vereiste belang mist;

dat de hiërarchische meerderen van verzoeker, gezien het bezwaarschrift van 27 maart 1968, hun beoordeling hebben gewijzigd en een nieuw rapport hebben opgesteld, gedagtekend 22 mei 1968, hetwelk op de door verzoeker gewraakte punten wezenlijk van het eerste rapport verschilt;

dat verzoeker, toen hem dit tweede rapport door zijn meerderen werd voorgelegd, geweigerd heeft dit te ondertekenen;

dat verzoeker, door J. de Groote, afdelingshoofd bij het Directoraat-generaal Personeel en Algemeen Beheer, officieel opgeroepen om op 31 mei 1968 te verschijnen, aan deze oproep gevolg heeft gegeven en, na van het nieuwe rapport kennis te hebben genomen, andermaal de ondertekening heeft geweigerd, hetgeen door de Groote in een nota van diezelfde dag werd vastgesteld;

dat, nu het beoordelingsrapport van 22 mei 1968 alsmede de nota van 31 mei 1968 in verzoekers persoonsdossier werden neergelegd, naar het oordeel van verweerster moet worden aangenomen, dat het rapport van 13 januari 1968 werd ingetrokken en vervangen door dat van 22 mei 1968;

dat derhalve het eerste rapport niet meer bestaat on voor betrokkene ook niet meer nadelig kan zijn;

dat verweerster hieraan subsidiair toevoegt, dat, ook wanneer het rapport van 13 januari niet ware ingetrokken, het beroep niet in al zijn onderdelen ontvankelijk zou zijn, daar het onder ander? strekt tot nietigverklaring van no. 8 van het beoordelingsrapport en, in het bijzonder, van sub b) van de door het afdelingshoofd Haighton gegeven beoordeling, welke gedeelten van het rapport niet mede het voorwerp vormden van het bezwaarschrift van 17 maart 1968;

dat verzoeker deze vorderingen derhalve na het verstrijken van de in artikel 91 van het Statuut bedoelde termijn heeft voorgedragen; Overwegende dat verzoeker in zijn schriftelijk antwoord concludeert tot verwerping van de exceptie van niet-ontvankelijkheid, daar het rapport van 22 mei 1968 rechtens niet zou bestaan, nu het voorschrift van artikel 26 van het Statuut: de mededeling van elk stuk blijkt uit de handtekening die de ambtenaar daaronder heeft gesteld; bij gebreke daarvan geschiedt zij per aangetekende brief, niet werd nageleefd;

dat het rapport van 22 mei 1968 niet door verzoeker werd ondertekend en hem daarvan evenmin bij aangetekend schrijven m dedeling werd gedaan;

dat het hier wezenlijke vormvoorschriften betreft, gelijk blijkt uit artikel 6 van het Reglement inzake de beoordeling der ambtenaren van de vroegere E.E.G.-Commissie, hetwelk bepaalt dat de ambtenaar wordt uitgenodigd zijn beoordelingsrapport binnen 14 dagen voor gezien te tekenen en voorts dat hij daaraan alle opmerkingen toe mag voegen die hij dienstig acht;

dat verzoeker voorts stelt dat hem nimmer kennis werd gegeven van de beschikking krachtens welke het rapport van 15 januari 1968 zou zijn ingetrokken;

dat hem dientengevolge de gelegenheid werd ontnomen om, zonodig, een beroep tot nietigverklaring van het rapport van 22 mei in te stellen;

dat verzoeker subsidiair verzoekt hem akte te verlenen van het feit dat het rapport van 15 januari uit zijn persoonsdossier werd verwijderd;

dat hij het Hof voorts verzoekt te gelasten dat het rechtens niet bestaande rapport van 22 mei uit zijn dossier zal worden verwijderd; dat verzoeker ten slotte, in antwoord op het subsidiaire verweer van de Commissie, stelt dat het bezwaarschrift van 27 maart 1968 op het rapport in zijn geheel zag en dat derhalve de bij het gerechtelijk beroep nader ontwikkelde punten geen nieuw middel opleveren; dat verzoek r meer subsidiair en voor zover het Hof het subsidiaire middel van verweerster zou aanvaarden, toepassing verzoekt van artikel 42, tweede lid, van het Reglement voor de procesvoering;

Overwegende dat partijen ter terechtzitting van 14 januari 1969 zijn gehoord;

dat de Advocaat-Generaal tet zitting van 29 januari 1969 conclusie heeft genomen nopens de ontvankelijkheid van het beroep;