<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.7-->
  <head>
    <title>2021-04-202104C115201907290-00-TRA-DOC-NL-CONCL-C-0729-19-202009156-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="nl-NL" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="26/08/2021 08:59:49" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="nl" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="CNC" name="TypeDoc"/>
    <meta content="CXuGZdxHCux4iDhKTugI0M+cvkFAoF4Zzdh5AAjd3WwM4U+rGRVm6Uy0cvZ4L/mzpHzJJ0UblRqCKeiQ7sK2KwY0jgRG0E0pRYTPHHejoP1ThQnXTYSrOSfCLLhrkRKMOfsEBNv+EkjA9VXs5eGlcl9WX/ZlgIkqCjcNQz9nWo0=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="lenscar" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0729" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2019" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="NL" name="Langue"/>
    <meta content="lenscar" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="CNC_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 05/11/2020 13:07:28" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="8266f21fbebd4477a3fad2a6d8b4ffee" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0729" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId25" style="first"/>
      <div id="rId21" style="even">Conclusie van adv.-gen. Hogan – Zaak C‑729/19</div>
      <div id="rId22" style="default">Department of Justice for Northern Ireland</div>
    </div>
    <p class="C36Centre" id="para-1" title="page-1">
      CONCLUSIE VAN ADVOCAAT-GENERAAL
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-2" title="page-1">
      G. HOGAN
    </p>
    <p class="C36Centre" id="para-3" title="page-1">
      van 12 november 2020  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">1</a>
</span>)
      
    </p>
    <p class="C38Centregrasgrandespacement" id="para-4" title="page-1">
      Zaak C‑729/19
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-5" title="page-1">
      TKF
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-6" title="page-1">
      tegen
    </p>
    <p class="C37Centregras" id="para-7" title="page-1">
      Department of Justice for Northern Ireland
    </p>
    <p class="C39Centreespacement" id="para-8" title="page-1">
      [verzoek van de Court of Appeal in Northern Ireland (hoogste rechter in burgerlijke en strafzaken in Noord-Ierland, Verenigd Koninkrijk) om een prejudiciële beslissing]
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-9" title="page-1">
      „Verzoek om een prejudiciële beslissing – Justitiële samenwerking in burgerlijke zaken – Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen, en samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen – Verordening (EG) nr. 4/2009 – Artikel 75 – Temporele werkingssfeer – Mogelijkheid tot registratie en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen die zijn gegeven voordat de staat van herkomst toetrad tot de Europese Unie”
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">I.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Inleiding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Kan een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen die door een nationale rechter is gegeven voordat het betrokken land toetrad tot de Europese Unie, worden erkend op grond van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">2</a>
</span>), en – zo ja – onder welke voorwaarden? Dit is in wezen de kwestie die wordt opgeworpen in het volgende verzoek om een prejudiciële beslissing van de Court of Appeal in Northern Ireland (hoogste rechter in burgerlijke en strafzaken in Noord-Ierland, Verenigd Koninkrijk).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit verzoek om een prejudiciële beslissing betreft dus de erkenning en tenuitvoerlegging in het Verenigd Koninkrijk van rechterlijke beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen die in Polen zijn gegeven vóór de toetreding van dit land tot de Europese Unie op 1 mei 2004 en vóór het tijdstip waarop verordening nr. 4/2009 van toepassing is geworden, te weten 18 juni 2011. Voordat de feitelijke omstandigheden worden onderzocht die tot dit verzoek om een prejudiciële beslissing hebben geleid, moet eerst een overzicht worden gegeven van de relevante wettelijke bepalingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">II.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Toepasselijke bepalingen</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Unierecht</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Verordening nr. 44/2001 van de Raad</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 66 van verordening (EG) nr. 44/2001 van de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-3" href="#t-3">3</a>
</span>) bepaalt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-18" title="page-3">
      „1. Deze verordening is slechts van toepassing op rechtsvorderingen die zijn ingesteld en authentieke akten die zijn verleden na de inwerkingtreding van deze verordening.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-3">
      2. Indien de vordering in de lidstaat van herkomst werd ingesteld voor de inwerkingtreding van deze verordening worden beslissingen die na die datum zijn gegeven evenwel erkend en ten uitvoer gelegd overeenkomstig hoofdstuk III:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-20" title="page-4">
      a) indien de vordering in de lidstaat van herkomst werd ingesteld na de inwerkingtreding van het [Verdrag van 27 september 1968 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 1972, L 299, blz. 32; hierna: ‚Executieverdrag’)] of het [Verdrag van 16 september 1988 betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (PB 1988, L 319, blz. 9; hierna: ‚Verdrag van Lugano’)] in zowel de lidstaat van herkomst als de aangezochte lidstaat;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-21" title="page-4">
      b) in alle overige gevallen, indien de toegepaste bevoegdheidsregels overeenkomen met hetzij de regels van hoofdstuk II, hetzij met de regels van een verdrag dat tussen de lidstaat van herkomst en de aangezochte lidstaat van kracht was toen de vordering werd ingesteld.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Verordening nr. 4/2009</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De overwegingen 31, 44 en 47 van verordening nr. 4/2009 luiden:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-24" title="page-4">
      „(31) Ter vergemakkelijking van de grensoverschrijdende inning van levensonderhoud dient een regeling te worden getroffen voor de samenwerking van de door de lidstaten aangewezen centrale autoriteiten. Deze autoriteiten dienen onderhoudsgerechtigden en onderhoudsplichtigen bij te staan bij het in een andere lidstaat doen gelden van hun rechten, door de indiening van verzoeken tot erkenning, uitvoerbaarverklaring en tenuitvoerlegging van gegeven beslissingen, tot wijziging van zodanige beslissingen of tot verkrijging van een beslissing. Zij dienen ook informatie uit te wisselen om onderhoudsplichtigen en onderhoudsgerechtigden te lokaliseren en, voor zover nodig, hun inkomen en vermogen vast te stellen. Zij dienen, ten slotte, onderling samen te werken en algemene informatie uit te wisselen, alsmede de samenwerking van bevoegde autoriteiten van hun lidstaat te bevorderen.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-25" title="page-4">
      [...]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-26" title="page-4">
      (44) Deze verordening dient [verordening nr. 44/2001] te wijzigen door in de plaats te treden van de bepalingen daarvan die betrekking hebben op onderhoudsverplichtingen. Onder voorbehoud van de overgangsbepalingen van de onderhavige verordening dienen de lidstaten vanaf de datum waarop zij van kracht wordt, op onderhoudsverplichtingen de bepalingen van deze verordening over bevoegdheid, erkenning, uitvoerbaarheid en tenuitvoerlegging van beslissingen, en over rechtsbijstand, toe te passen in plaats van die van [verordening nr. 44/2001].
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-27" title="page-4">
      [...]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-28" title="page-5">
      (47) Overeenkomstig de artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende de positie van het Verenigd Koninkrijk en Ierland, gehecht aan het Verdrag betreffende de Europese Unie en het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, neemt het Verenigd Koninkrijk niet deel aan de aanneming van deze verordening en is bijgevolg niet door de verordening gebonden noch gehouden deze toe te passen. Dat laat onverlet de mogelijkheid voor het Verenigd Koninkrijk om mede te delen dat het voornemens is deze verordening, na de aanneming ervan, overeenkomstig artikel 4 van genoemd Protocol te aanvaarden.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 2 („Definities”), lid 1, punt 1, van verordening nr. 4/2009 bepaalt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-5">
      „In deze verordening wordt verstaan onder:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-31" title="page-5">
      1. ‚beslissing’, een door een gerecht van een lidstaat gegeven beslissing inzake onderhoudsverplichtingen, ongeacht de daaraan gegeven benaming, zoals arrest, vonnis, beschikking of rechterlijk bevel tot tenuitvoerlegging, alsmede de vaststelling door de griffier van het bedrag van de proceskosten. Voor de toepassing van de hoofdstukken VII en VIII wordt onder ‚beslissing’ mede verstaan, een in een derde land gegeven beslissing inzake onderhoudsverplichtingen”.
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hoofdstuk IV van verordening nr. 4/2009, met als opschrift „Erkenning, uitvoerbaarheid en tenuitvoerlegging van beslissingen”, is onderverdeeld in drie afdelingen. Volgens artikel 16 van deze verordening is afdeling 1, die de artikelen 17 tot en met 22 omvat, van toepassing op beslissingen die zijn gegeven in lidstaten die gebonden zijn door het Protocol van Den Haag van 23 november 2007 inzake het recht dat van toepassing is op onderhoudsverplichtingen (hierna: „Haags Protocol”), is afdeling 2, die de artikelen 23 tot en met 38 omvat, van toepassing op beslissingen die zijn gegeven in lidstaten die niet gebonden zijn door het Haagse Protocol, en is afdeling 3, die de artikelen 39 tot en met 43 omvat, van toepassing op alle beslissingen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hoofdstuk VII van verordening nr. 4/2009, dat de artikelen 49 tot en met 63 omvat, bevat bepalingen inzake de samenwerking tussen de centrale autoriteiten.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 75 van verordening nr. 4/2009, met als opschrift „Overgangsbepalingen”, bepaalt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-5">
      „1. Onder voorbehoud van de leden 2 en 3 is deze verordening slechts van toepassing op de procedures die zijn ingesteld, de gerechtelijke schikkingen die zijn goedgekeurd of getroffen, en de authentieke akten die zijn opgesteld vanaf de datum waarop de verordening van toepassing is geworden.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-36" title="page-5">
      2. De afdelingen 2 en 3 van hoofdstuk IV zijn van toepassing:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-37" title="page-5">
      a) op beslissingen, in lidstaten gegeven voordat de verordening van toepassing wordt, en waarvan vanaf dat tijdstip erkenning en uitvoerbaarverklaring wordt gevraagd;
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-38" title="page-5">
      b) op beslissingen die vanaf de datum waarop de verordening van toepassing wordt, worden gegeven in procedures die voor dat tijdstip zijn begonnen, 
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-39" title="page-6">
      voor zover deze beslissingen, wat erkenning en tenuitvoerlegging betreft, binnen het toepassingsgebied van [verordening nr. 44/2001] vallen.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-40" title="page-6">
      [Verordening nr. 44/2001] blijft van toepassing op de procedures inzake erkenning en tenuitvoerlegging die aanhangig zijn op het tijdstip waarop de onderhavige verordening van toepassing wordt.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-6">
      De eerste en de tweede alinea zijn van overeenkomstige toepassing op gerechtelijke schikkingen die worden goedgekeurd of getroffen, en authentieke akten die worden opgesteld in de lidstaten.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-6">
      3. Hoofdstuk VII betreffende samenwerking tussen de centrale autoriteiten is van toepassing op verzoeken die de centrale autoriteit in ontvangst neemt met ingang van de datum waarop deze verordening van toepassing wordt.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens artikel 76 van verordening nr. 4/2009 is deze verordening – met uitzondering van artikel 2, lid 2, artikel 47, lid 3, en de artikelen 71, 72 en 73 – van toepassing met ingang van 18 juni 2011, onder voorbehoud dat op dat tijdstip het Haagse Protocol in de Unie van toepassing is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Beschikking 2009/451</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Overeenkomstig artikel 2 van beschikking 2009/451/EG van de Commissie van 8 juni 2009 over het voornemen van het Verenigd Koninkrijk om deel te nemen aan verordening (EG) nr. 4/2009 (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-4" href="#t-4">4</a>
</span>), is deze verordening in het Verenigd Koninkrijk in werking getreden op 1 juli 2009.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Besluit 2009/941</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Overeenkomstig artikel 4 van besluit 2009/941/EG van de Raad van 30 november 2009 betreffende de sluiting door de Europese Gemeenschap van het [Haags Protocol] (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-5" href="#t-5">5</a>
</span>), worden de regels van dit Protocol binnen de Unie vanaf 18 juni 2011 voorlopig toegepast.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Recht van het Verenigd Koninkrijk</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Rule 4(1A) van de Magistrates’ Courts (Civil Jurisdiction and Judgments Act 1982) Rules (Northern Ireland) 1986 [regeling van 1986 (Noord-Ierland) inzake rechterlijke bevoegdheid en rechterlijke beslissingen in burgerlijke zaken (wet van 1982) voor de Magistrates’ Courts] luidt als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-50" title="page-7">
      „Indien de clerk of petty sessions op grond van artikel 26 van [verordening nr. 4/2009] een verzoek ontvangt om een vonnis inzake onderhoudsverplichtingen dat is gewezen in een andere door die verordening gebonden staat dan het Verenigd Koninkrijk, te registreren met het oog op de tenuitvoerlegging van dit vonnis, dient hij er, behoudens de toepassing van artikel 24 van [verordening nr. 4/2009] en de paragrafen (3) en (4) van deze regeling, voor te zorgen dat het vonnis in kwestie bij de betreffende rechtbank wordt geregistreerd door middel van een proces-verbaal of memorandum dat door hem wordt ondertekend en ingevoerd in het uitsprakenregister.”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">III.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Feiten in het hoofdgeding</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">TKF en AKF, beiden Poolse staatsburgers, zijn in 1991 in Polen in het huwelijk getreden. Zij hebben twee zonen gekregen. Op 1 april 1999 heeft een Poolse rechter een vonnis inzake onderhoudsverplichtingen gewezen ten gunste van AKF en ten nadele van TKF. Tussen december 2002 en februari 2003 is bij de Poolse rechterlijke instanties een verdere procedure in verband met onderhoudsverplichtingen ingeleid. Die latere procedure heeft geleid tot wat de verwijzende rechter heeft omschreven als „bijgewerkte beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen”, die zijn gegeven op 14 februari 2003 en die „wijzigingen van het oorspronkelijke vonnis van 1 april 1999” van dezelfde rechter behelsden. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-6" href="#t-6">6</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">TKF en AKF zijn in 2004 uit de echt gescheiden. Twee jaar later, in augustus 2006, is TKF naar Noord-Ierland gegaan, waar hij sindsdien woonachtig is.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij beslissingen van 24 oktober 2013 en 15 augustus 2014 (hierna: „registratiebeslissingen”) heeft een Clerk (griffier) van de Magistrates’ Court for the Petty Sessions District of Belfast and Newtownabbey (rechter in eerste aanleg in de districten Belfast en Newtownabbey, Verenigd Koninkrijk) de twee onderhoudsbeslissingen van de Poolse rechter van 14 februari 2003 geregistreerd en uitvoerbaar verklaard. De registratiebeslissingen zijn genomen overeenkomstig artikel 75 van verordening nr. 4/2009. In laatstgenoemde beslissingen is tevens bepaald dat de daarbij geregistreerde beslissingen uitvoerbaar zijn voor de toepassing van hoofdstuk IV, afdeling 2, van die verordening.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">TKF is tegen de registratiebeslissingen opgekomen bij de High Court of Justice in Northern Ireland, Queen’s Bench Division (hoogste rechterlijke instantie van Noord-Ierland, afdeling van de Queen’s Bench, Verenigd Koninkrijk) omdat Polen geen lidstaat was toen de Poolse rechter zijn beslissingen gaf, zodat hoofdstuk IV, afdeling 2, van verordening nr. 4/2009 niet van toepassing was. Hij betoogde eveneens dat de artikelen 23 en 26 van deze verordening niet van toepassing waren op de beslissingen van de Poolse rechter en dat deze beslissingen hoe dan ook in strijd waren met artikel 24 van verordening nr. 4/2009, aangezien niet kon worden aangetoond dat TKF weet had van of aanwezig dan wel vertegenwoordigd was bij de procedure in kwestie.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zijn beroep is door de High Court of Justice in Northern Ireland, Queen’s Bench Division, evenwel verworpen op grond dat verordening nr. 4/2009 geen bepaling bevat die de temporele werkingssfeer van deze verordening beperkt tot rechterlijke onderhoudsbeslissingen die in Polen zijn gegeven na de toetreding van dit land tot de Europese Unie. Daarnaast heeft die rechter vastgesteld dat artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009 weliswaar niet van toepassing was aangezien Polen partij is bij het Haagse Protocol, maar dat hoofdstuk VII van deze verordening, krachtens artikel 75, lid 3, ervan, in casu wel van toepassing was. De High Court of Justice in Northern Ireland, Queen’s Bench Division, heeft dan ook geoordeeld dat de beslissingen van de Poolse rechter overeenkomstig dat hoofdstuk naar behoren waren geregistreerd en uitgevoerd. TKF heeft vervolgens tegen deze beslissing hoger beroep ingesteld bij de Court of Appeal in Northern Ireland (hoogste rechter in burgerlijke en strafzaken in Noord-Ierland, Verenigd Koninkrijk; hierna: „verwijzende rechter”).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De bij de verwijzende rechter aanhangige zaak heeft dus betrekking op de juiste toepassing ratione temporis van verordening nr. 4/2009 voor de registratie en de uitvoerbaarverklaring van onderhoudsbeslissingen, alsook op de toepasselijkheid van artikel 75, lid 2, op beslissingen die zijn gegeven in een staat die partij is bij het Haagse Protocol. In zoverre twijfelt de verwijzende rechter of verordening nr. 4/2009 van toepassing is op onderhoudsbeslissingen die in Polen zijn gegeven voordat dit land toetrad tot de Europese Unie, en of de Magistrates’ Court for the Petty Sessions District of Belfast and Newtownabbey krachtens enige bepaling van artikel 75 van verordening nr. 4/2009 bevoegd is om die beslissingen te registreren.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">IV.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Verzoek om een prejudiciële beslissing</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In deze omstandigheden heeft de Court of Appeal in Northern Ireland bij beslissing van 2 september 2019, ingekomen bij het Hof op 2 oktober 2019, de behandeling van de zaak geschorst en het Hof verzocht om een prejudiciële beslissing over de volgende vragen:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-60" title="page-8">
      „1) Moet artikel 75, lid 2, van [verordening nr. 4/2009] aldus worden uitgelegd dat die bepaling alleen van toepassing is op ‚beslissingen’ die zijn gegeven in staten die op het moment van die beslissingen lid van de Europese Unie waren?
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-61" title="page-9">
      2) Kunnen, gelet op het feit dat Polen thans een door het Haagse Protocol gebonden lidstaat van de Europese Unie is, onderhoudsbeslissingen die een rechter in Polen heeft gegeven in 1999 en 2003, dat wil zeggen vóór de toetreding van Polen tot de Europese Unie, nu in een andere lidstaat van de Unie geregistreerd en ten uitvoer gelegd worden op grond van enige bepaling van [verordening nr. 4/2009], en met name:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-62" title="page-9">
      a) op grond van artikel 75, lid 3, en artikel 56 van [verordening nr. 4/2009];
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-63" title="page-9">
      b) op grond van artikel 75, lid 2, en afdeling 2 van hoofdstuk IV van [verordening nr. 4/2009];
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-64" title="page-9">
      c) op grond van artikel 75, lid 2, onder a), en afdeling 3 van hoofdstuk IV van [verordening nr. 4/2009];
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-65" title="page-9">
      d) op grond van een ander artikel van [verordening nr. 4/2009]?”
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Schriftelijke opmerkingen zijn ingediend door TKF en de Europese Commissie. Daarnaast hebben TKF, het Department of Justice for Northern Ireland (ministerie van Justitie voor Noord-Ierland), de Poolse regering en de Europese Commissie allen pleidooi gehouden ter terechtzitting op 14 oktober 2020.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals ter terechtzitting is opgemerkt, is het een betreurenswaardig feit dat het onderhavige verzoek om een prejudiciële beslissing mogelijkerwijs de allerlaatste zaak uit Noord-Ierland is waarover het Hof zich rechtstreeks kan uitspreken. Het Verenigd Koninkrijk heeft de Europese Unie immers op 31 januari 2020 om middernacht (MET) verlaten. Opgemerkt dient echter te worden dat het arrest van het Hof volgens artikel 86, lid 2, en artikel 89, lid 1, van het Akkoord inzake de terugtrekking van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland uit de Europese Unie en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-7" href="#t-7">7</a>
</span>) in al zijn onderdelen verbindend blijft voor en in het Verenigd Koninkrijk (daaronder begrepen Noord-Ierland), ongeacht de datum waarop het arrest van het Hof wordt uitgesproken.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">V.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Analyse</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">A.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Eerste prejudiciële vraag</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met zijn eerste vraag wenst de verwijzende rechter te vernemen of de in artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009 neergelegde afwijking van de toepassing ratione temporis van deze verordening aldus moet worden uitgelegd dat zij alleen van toepassing is op „beslissingen” die zijn gegeven door nationale rechters in staten die reeds lid van de Europese Unie waren toen die beslissingen werden gegeven.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Volgens vaste rechtspraak van het Hof dient bij de uitlegging van een Unierechtelijke bepaling niet enkel rekening te worden gehouden met de bewoordingen van deze bepaling, maar ook met de context ervan en met de doelstellingen van de regeling waarvan zij deel uitmaakt. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-8" href="#t-8">8</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Bij het toepassen van deze beginselen op de onderhavige zaak moet allereerst worden opgemerkt dat het begrip „beslissing” volgens de definitie in artikel 2, lid 1, punt 1, van verordening nr. 4/2009 verwijst naar een beslissing inzake onderhoudsverplichtingen die is gegeven door een gerecht van een lidstaat. Uitgangspunt is dus dat verordening nr. 4/2009 onderstelt dat de beslissing is gegeven door een gerecht van een lidstaat. Dit gold vóór mei 2004 uiteraard niet voor Polen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 75 van verordening nr. 4/2009 is een overgangsbepaling die betrekking heeft op de status van beslissingen die zijn gegeven vóór de inwerkingtreding van die verordening. Het spreekt voor zich dat in herinnering dient te worden gebracht dat verordening nr. 4/2009 – zoals blijkt uit overweging 44 ervan – in wezen in de plaats is gekomen van de voorheen in verordening nr. 44/2001 opgenomen algemene bepalingen inzake de bevoegdheid voor en de tenuitvoerlegging van beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen. Verordening nr. 4/2009 is met andere woorden een lex specialis wat betreft de bevoegdheid en het toepasselijke recht alsook de erkenning en tenuitvoerlegging van rechterlijke beslissingen op het specifieke gebied van onderhoudsverplichtingen. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-9" href="#t-9">9</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Aangezien er een wezenlijke continuïteit tussen de twee verordeningen bestaat, lag het in de lijn van de verwachting dat verordening nr. 4/2009 een regeling zou bevatten voor beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen die in de lidstaten zijn gegeven voordat deze verordening, op 18 juni 2011, van toepassing is geworden. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-10" href="#t-10">10</a>
</span>) Zoals we hierna zullen zien, vindt deze regeling zijn neerslag in de overgangsbepalingen van artikel 75 van deze richtlijn. De essentiële vraag blijft echter of deze bepalingen aldus kunnen worden uitgelegd dat zij terugwerkende kracht hebben en van toepassing zijn op beslissingen die door nationale rechters zijn gegeven vóór de toetreding van het desbetreffende land tot de Europese Unie. Op deze sleutelkwestie zal ik thans ingaan.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 75, lid 1, van verordening nr. 4/2009 bepaalt allereerst dat deze verordening, onder voorbehoud van de leden 2 en 3 van datzelfde artikel, slechts van toepassing is op de procedures die zijn ingesteld, de gerechtelijke schikkingen die zijn goedgekeurd of getroffen, en de authentieke akten die zijn opgesteld vanaf de datum waarop de verordening van toepassing is geworden. Artikel 75, lid 3, betreft de overgangsregeling met betrekking tot de samenwerking tussen de centrale autoriteiten en is niet relevant voor de beantwoording van de eerste prejudiciële vraag. Ik stel echter voor om de mogelijke gevolgen van deze bepaling in aanmerking te nemen bij de behandeling van de tweede prejudiciële vraag.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009, en met name hetgeen daarin is bepaald onder a), is evenwel van cruciaal belang en ziet op twee lichtjes verschillende situaties. Ten eerste bepaalt artikel 75, lid 2, onder a), van verordening nr. 4/2009 dat afdeling 2 (die de artikelen 23 tot en met 38 omvat en van toepassing is op beslissingen die zijn gegeven in een niet door het Haagse Protocol gebonden lidstaat) en afdeling 3 (die de artikelen 39 tot en met 43 omvat en op alle beslissingen van toepassing is) van hoofdstuk IV van toepassing zijn op „beslissingen, in lidstaten gegeven voordat de verordening van toepassing wordt, en waarvan vanaf dat tijdstip erkenning en uitvoerbaarverklaring wordt gevraagd”. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-11" href="#t-11">11</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">De door mij gecursiveerde woorden („in lidstaten”) moeten uiteraard worden gelezen in samenhang met de in artikel 2, lid 1, punt 1, van verordening nr. 4/2009 vervatte definitie van „beslissing”. Dit alles levert duidelijk tekstueel bewijs op dat de beslissing van de betrokken nationale rechter moet zijn gegeven op een tijdstip waarop de betreffende staat lid was van de Unie. Dit gold vóór mei 2004 uiteraard niet voor Polen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten tweede bepaalt artikel 75, lid 2, onder a) en b), van verordening nr. 4/2009 dat de afdelingen 2 en 3 van hoofdstuk IV van toepassing zijn op beslissingen die worden gegeven voordat deze verordening van toepassing wordt, en op beslissingen die na deze datum worden gegeven in procedures die vóór dat tijdstip zijn begonnen, voor zover deze beslissingen, wat erkenning en tenuitvoerlegging betreft, binnen het toepassingsgebied van verordening nr. 44/2001 vallen. Uit deze bepaling komt dus duidelijk naar voren dat enkel beslissingen die binnen de werkingssfeer van verordening nr. 44/2001 vallen, in aanmerking komen voor de toepassing van de overgangsbepalingen van artikel 75, lid 2, onder a), respectievelijk onder b).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Derhalve dient artikel 66 van verordening nr. 44/2001, dat betrekking heeft op de toepassing ratione temporis van deze verordening, te worden onderzocht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals de Poolse regering ter terechtzitting op 14 oktober 2020 in haar mondelinge opmerkingen heeft aangevoerd, is het juist dat artikel 66, lid 2, onder a), van verordening nr. 44/2001 bepaalt dat beslissingen die na de inwerkingtreding van deze verordening zijn gegeven, overeenkomstig hoofdstuk III van de verordening erkend en ten uitvoer gelegd worden „indien de vordering in de lidstaat van herkomst werd ingesteld na de inwerkingtreding van het [Executieverdrag] of het Verdrag van Lugano in zowel de lidstaat van herkomst als de aangezochte lidstaat”.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Zoals het Hof in zijn arrest van 21 juni 2012, Wolf Naturprodukte (C‑514/10, EU:C:2012:367, punt 34), bijzonder duidelijk heeft vastgesteld, is verordening nr. 44/2001 echter slechts van toepassing op de erkenning en tenuitvoerlegging van een rechterlijke beslissing indien deze verordening op de datum waarop die beslissing is gegeven, van kracht was in zowel de lidstaat van herkomst als de lidstaat waaraan het verzoek om erkenning en tenuitvoerlegging is gericht.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met andere woorden, wat de onderhavige zaak betreft, zij allereerst opgemerkt dat de vordering is ingesteld op een tijdstip waarop het Verdrag van Lugano niet van toepassing was op Polen, aangezien de onderhoudsbeslissing dateert van 1 april 1999. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-12" href="#t-12">12</a>
</span>) Het staat aan de verwijzende rechter om na te gaan of de verzoeken om deze oorspronkelijke beslissing bij te werken daadwerkelijk in het kader van dezelfde vordering zijn ingediend, zoals uit het begrip „bijwerken” lijkt te kunnen worden afgeleid. Dat het Verdrag van Lugano van toepassing werd in Polen toen deze verzoeken werden ingediend, is hoe dan ook niet relevant aangezien de recentste beslissingen zijn gegeven op 14 februari 2003, dat wil zeggen op een tijdstip waarop Polen nog geen lidstaat van de Europese Unie was.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Uit deze uitlegging van de overgangsbepalingen van verordening nr. 44/2001 volgt in elk geval dat litigieuze beslissingen die door een rechterlijke instantie van een staat zijn gegeven op een tijdstip waarop deze staat nog geen lid van de Europese Unie was, niet binnen de werkingssfeer van verordening nr. 44/2001 vallen – aangezien deze verordening nog niet op die staat van toepassing was – en bijgevolg ook niet binnen de werkingssfeer van de overgangsbepalingen van artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ten derde bevestigt een nauwkeurige lezing van de tekst van artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009 ondubbelzinnig dat zogenoemde pretoetredingsbeslissingen buiten de werkingssfeer van die erkennings- en tenuitvoerleggingsbepalingen vallen, een conclusie die hoe dan ook wordt bevestigd en onderstreept door elke doelgerelateerde of teleologische uitlegging van artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009. Uit overweging 44 van verordening nr. 4/2009 volgt immers dat de overgangsbepalingen van artikel 75 tot doel hebben te zorgen voor de overgang van de algemene regeling van verordening nr. 44/2001 naar de specifieke regeling inzake onderhoudsverplichtingen die is neergelegd in verordening nr. 4/2009, waardoor het mogelijk wordt om op grond van de eerste verordening gegeven beslissingen te erkennen en ten uitvoer te leggen. Aangezien beslissingen die zijn gegeven in staten die op dat tijdstip geen lid waren van de Unie, niet binnen de werkingssfeer van verordening nr. 44/2001 vallen, is er dus geen reden om het voordeel van bovengenoemde overgangsbepalingen tot deze beslissingen uit te breiden.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Het Hof heeft in verband met het gehele stelsel van het Executieverdrag en de bijhorende verordeningen consequent benadrukt dat de erkennings- en tenuitvoerleggingsregeling is gebaseerd op wederzijds vertrouwen, waaronder niet het minst het vertrouwen dat de rechterlijke instanties van alle lidstaten zorgvuldig (en indien nodig uit eigen beweging) de bevoegdheidsregels en de procedurele waarborgen van het Executieverdrag en van de daaropvolgende verordeningen zullen toepassen, zodat de erkenning van pretoetredingsbeslissingen afhangt van het antwoord op de vraag of de rechterlijke instantie die de beslissing heeft gegeven, zichzelf bevoegd heeft verklaard op grond van bevoegdheidsregels die overeenkomen met de in het relevante verdrag of de relevante verordening vastgestelde regels. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-13" href="#t-13">13</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Hieruit volgt dat de toepassing van de vereenvoudigde erkennings- en tenuitvoerleggingsregels, die de verzoeker beschermen door hem met name in staat te stellen de snelle, zekere en doeltreffende tenuitvoerlegging van de in de lidstaat van herkomst te zijnen gunste gegeven beslissing te verkrijgen, alleen gerechtvaardigd is voor zover de te erkennen of ten uitvoer te leggen beslissing is gegeven in overeenstemming met bevoegdheidsregels waardoor de belangen van de verweerder kunnen worden beschermd. Het is echter niet waarschijnlijk dat een dergelijke bescherming wordt gewaarborgd wanneer de beslissing is gegeven in een staat waar verordening nr. 44/2001 niet van toepassing was toen de vordering werd ingesteld die tot de beslissing in kwestie heeft geleid, met name omdat het betrokken gerecht toentertijd niet gehouden was ervoor te zorgen dat de regels betreffende zijn bevoegdheid zelf waren gebaseerd op de bevoegdheidsregels van artikel 3 en van hoofdstuk II, afdelingen 2 tot en met 7, van die verordening.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit standpunt is door het Hof laatstelijk naar voren gebracht in zijn arrest van 21 juni 2012, Wolf Naturprodukte (C‑514/10, EU:C:2012:367), waarin het Hof heeft geoordeeld dat een Oostenrijkse beslissing uit 2003 niet krachtens verordening nr. 44/2001 ten uitvoer kon worden gelegd in Tsjechië in 2007, aangezien deze verordening in Tsjechië niet van kracht was toen de beslissing werd gegeven door de Oostenrijkse rechterlijke instanties. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-14" href="#t-14">14</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In het licht van deze overwegingen ben ik dan ook van mening dat de in artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009 neergelegde afwijking van de toepassing ratione temporis van deze verordening aldus moet worden uitgelegd dat zij alleen van toepassing is op „beslissingen” die zijn gegeven door een rechter van een staat die reeds lid was van de Europese Unie toen de betreffende beslissing werd gegeven.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Deze uitlegging is in overeenstemming met de bewoordingen, de context en de doelstelling van artikel 75 van verordening nr. 4/2009. Bovendien strookt zij met het beginsel dat uitzonderingen strikt dienen te worden uitgelegd om te voorkomen dat algemene regelingen worden uitgehold. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-15" href="#t-15">15</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">B.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Tweede prejudiciële vraag</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Met zijn tweede vraag wenst de verwijzende rechter in wezen te vernemen of een beslissing die door een rechter van een staat is gegeven voordat deze staat toetrad tot de Unie, in een andere lidstaat erkend en ten uitvoer gelegd kan worden op grond van enige bepaling van verordening nr. 4/2009.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Om te beginnen dient in herinnering te worden gebracht dat verordening nr. 4/2009, overeenkomstig artikel 76 ervan, van toepassing is met ingang van 18 juni 2011, behalve wat betreft artikel 2, lid 2, artikel 47, lid 3, en de artikelen 71, 72 en 73. Bovendien zijn de enige afwijkingen van deze regel uitdrukkelijk door de Uniewetgever geregeld in artikel 75, leden 2 en 3, van verordening nr. 4/2009. Derhalve komt het mij voor dat enkel deze bepalingen relevant zijn voor de beantwoording van de tweede prejudiciële vraag.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Uit mijn antwoord op de eerste vraag van de verwijzende rechter volgt evenwel dat artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009 niet kan worden toegepast op beslissingen die zijn gegeven in staten die nog geen lid waren van de Europese Unie toen die beslissingen werden gegeven. Indien deze uitlegging van artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009 juist is, lijkt het vrij onwaarschijnlijk dat de aanvullende bepalingen van artikel 75, lid 3, van verordening nr. 4/2009 het indirecte effect zouden hebben dat zij de erkenning en tenuitvoerlegging zouden vergemakkelijken van een beslissing die door een rechter van een staat is gegeven voordat deze staat toetrad tot de Unie. Ik ben tot de slotsom gekomen dat deze bepaling ook niet in deze zin kan worden uitgelegd. Dit is mijns inziens het geval om de hiernavolgende redenen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">In de eerste plaats volgt uit de bewoordingen van artikel 75, lid 3, van verordening nr. 4/2009 dat de bepalingen van hoofdstuk VII van deze verordening, die betrekking hebben op samenwerking tussen de centrale autoriteiten, van toepassing zijn op verzoeken die de centrale autoriteit in ontvangst neemt vanaf de datum waarop die verordening van toepassing is geworden, zonder enige verdere beperking. Volgens de in artikel 2, lid 1, punt 1, van verordening nr. 4/2009 gegeven definitie van het begrip „beslissing”, strekt dit begrip zich voor de toepassing van voornoemd hoofdstuk VII echter mede uit tot beslissingen inzake onderhoudsverplichtingen die in een derde land gegeven zijn.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Niettemin kunnen deze bepalingen realistisch gezien niet tot de gevolgtrekking leiden dat een beslissing die in een derde land is gegeven voordat dit land toetrad tot de Unie, in een lidstaat erkend en ten uitvoer gelegd wordt doordat zij profiteert van de vereenvoudigde regels van verordening nr. 4/2009, enkel ten gevolge van het feit dat de onderhoudsgerechtigde een beroep kan doen op een centrale autoriteit.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Dit zou met name ingaan tegen het streven naar evenwicht tussen verzoekers en verweerders dat ten grondslag ligt aan de restrictieve uitlegging van de afwijking waarin artikel 75, lid 2, van verordening nr. 4/2009 voorziet. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-16" href="#t-16">16</a>
</span>) In de tweede plaats zou aldus onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds onderhoudsgerechtigden die een beroep doen op de centrale autoriteiten en anderzijds onderhoudsgerechtigden die alleen handelen, ook al heeft het Hof uitdrukkelijk erkend dat het een recht – en geen verplichting – is de centrale autoriteiten te verzoeken om bijstand op grond van de bepalingen van hoofdstuk VII van verordening nr. 4/2009. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-17" href="#t-17">17</a>
</span>) Derhalve kan bezwaarlijk worden geopperd dat de erkenning en tenuitvoerlegging van een pretoetredingsbeslissing zou kunnen afhangen van het antwoord op de vraag of de onderhoudsgerechtigde daadwerkelijk heeft gebruikgemaakt van de mogelijkheden die hoofdstuk VII biedt. Zoals de vertegenwoordiger van TKF ter terechtzitting heeft opgemerkt, wijst ook niets erop dat enige bepaling van hoofdstuk VII – in schril contrast met de bepalingen van hoofdstuk IV – was bedoeld om rechtsmacht te verlenen.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Opdat artikel 75, lid 3, van verordening nr. 4/2009 zijn betekenis niet wordt ontnomen, moet duidelijk worden gemaakt dat de voorgestelde restrictieve uitlegging niet geldt voor de in de artikelen 51 en 56 van die verordening bedoelde verzoeken die niet rechtstreeks betrekking hebben op de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen die door een rechter van een staat zijn gegeven voordat deze staat toetrad tot de Europese Unie. Het zou bijvoorbeeld zeer wel mogelijk zijn dat een dergelijke onderhoudsgerechtigde zich tot de centrale autoriteit wendt om een onderhoudsplichtige te helpen lokaliseren (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-18" href="#t-18">18</a>
</span>) of om de zoektocht naar relevante informatie over diens inkomen en, indien nodig, andere financiële omstandigheden te vergemakkelijken (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-19" href="#t-19">19</a>
</span>), of zelfs om een beslissing te verkrijgen wanneer het niet mogelijk is dat een in een andere staat dan de aangezochte lidstaat gegeven beslissing erkend wordt en uitvoerbaar wordt verklaard. (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-20" href="#t-20">20</a>
</span>)
      </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op het voorgaande ben ik dan ook van mening dat het niet mogelijk is om op grond van artikel 75 van verordening nr. 4/2009 of enige andere bepaling van deze verordening te verkrijgen dat een beslissing die door een rechter van een staat is gegeven voordat deze staat toetrad tot de Unie, erkend en ten uitvoer gelegd wordt overeenkomstig de regels van die verordening. Hieruit volgt dat de beslissingen die de Poolse rechterlijke instanties hebben gegeven voordat Polen toetrad tot de Europese Unie, niet in aanmerking komen voor erkenning en tenuitvoerlegging op die grond.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">VI.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Conclusie</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50.</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Gelet op een en ander geef ik het Hof in overweging de prejudiciële vragen van de Court of Appeal in Northern Ireland te beantwoorden als volgt:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-101" title="page-16">
      „1) De afwijking van de toepassing ratione temporis van verordening (EG) nr. 4/2009 van de Raad van 18 december 2008 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen, die is neergelegd in artikel 75, lid 2, van deze verordening, moet aldus worden uitgelegd dat zij alleen van toepassing is op beslissingen die zijn gegeven door een rechter van een staat die reeds lid was van de Europese Unie toen de betreffende beslissing werd gegeven.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-102" title="page-16">
      2) Het is niet mogelijk om op grond van artikel 75 van verordening nr. 4/2009 of enige andere bepaling van deze verordening te verkrijgen dat een beslissing die door een rechter van een staat is gegeven voordat deze staat toetrad tot de Unie, erkend en ten uitvoer gelegd wordt overeenkomstig de regels van die verordening.”
    </p>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">1</a>
</span>) Oorspronkelijke taal: Engels.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">2</a>
</span>) PB 2009, L 7, blz. 1, met rectificaties in PB 2011, L 131, blz. 26, en PB 2013, L 8, blz. 19.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-3" href="#c-3">3</a>
</span>) PB 2001, L 12, blz. 1.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-4" href="#c-4">4</a>
</span>) PB 2009, L 149, blz. 73.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-5" href="#c-5">5</a>
</span>) PB 2009, L 331, blz. 17.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-6" href="#c-6">6</a>
</span>) Uit de stukken komt echter niet geheel duidelijk naar voren of de procedure van 2002‑2003 een geheel nieuwe procedure was, dan wel of (wat wellicht waarschijnlijker is) de „bijgewerkte” beslissing inzake onderhoudsverplichtingen het resultaat was van nieuwe verzoeken die in 2002‑2003 waren ingediend met betrekking tot de eerdere procedure van 1999. Dit zal uiteindelijk door de verwijzende rechter moeten worden vastgesteld.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-7" href="#c-7">7</a>
</span>) PB 2020, L 29, blz. 7.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-8" href="#c-8">8</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 12 november 2014, L (C‑656/13, EU:C:2014:2364, punt 38).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-9" href="#c-9">9</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 4 juni 2020, FX (Verzet tegen de tenuitvoerlegging van een aanspraak op levensonderhoud) (C‑41/19, EU:C:2020:425, punt 33).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-10" href="#c-10">10</a>
</span>) Zoals bepaald in artikel 76 van verordening nr. 4/2009.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-11" href="#c-11">11</a>
</span>) Cursivering van mij.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-12" href="#c-12">12</a>
</span>) Het Verdrag van Lugano is in Polen van kracht geworden op 1 februari 2000.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-13" href="#c-13">13</a>
</span>) Zie bijvoorbeeld arrest van 9 oktober 1997, von Horn (C‑163/95, EU:C:1997:472, punten 18‑20).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-14" href="#c-14">14</a>
</span>) Zie punten 28‑30.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-15" href="#c-15">15</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 26 februari 2015, Wucher Helicopter en Euro-Aviation Versicherung (C‑6/14, EU:C:2015:122, punt 24). Zie ook arrest van 29 juli 2019, Commissie/Oostenrijk (Civiel ingenieurs, octrooigemachtigden en dierenartsen) (C‑209/18, EU:C:2019:632, punt 35).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-16" href="#c-16">16</a>
</span>) Zie punt 38 van deze conclusie.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-17" href="#c-17">17</a>
</span>) Zie in die zin arrest van 9 februari 2017, S. (C‑283/16, EU:C:2017:104, punt 40).</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-18" href="#c-18">18</a>
</span>) Artikel 51, lid 2, onder b), van verordening nr. 4/2009.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-19" href="#c-19">19</a>
</span>) Artikel 51, lid 2, onder c), van verordening nr. 4/2009.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-20" href="#c-20">20</a>
</span>) Artikel 56, lid 1, onder d), van verordening nr. 4/2009.</p>
</body>
</html>
