(1)

W sytuacji bardzo dużego zapotrzebowania na finansowanie ze źródeł zewnętrznych łotewski rynek kapitałowy i rynek finansowy znalazły się ostatnio pod presją, w następstwie ogólnego pogorszenia się nastrojów na rynku oraz w związku z coraz większymi obawami co do stanu łotewskiej gospodarki w obliczu znacznych zaburzeń równowagi, objawiających się dużym deficytem bilansu płatniczego i bardzo dużym zadłużeniem zewnętrznym, a także wobec pogorszenia się stanu finansów publicznych oraz wysokiej inflacji kosztowej i cenowej. W łotewskim sektorze bankowym występują poważne problemy z płynnością i zaufaniem. Rezerwy walutowe zmalały w następstwie interwencji banku centralnego mającej na celu utrzymanie powiązania waluty łotewskiej z euro przy dotychczasowym kursie wymiany.

(2)

Rada dokonuje regularnie przeglądów polityki gospodarczej prowadzonej przez Łotwę, w szczególności w kontekście programu konwergencji i krajowego programu reform Łotwy oraz w kontekście sprawozdań z konwergencji.

(3)

Szacuje się, że potrzeby Łotwy w zakresie finansowania zewnętrznego w okresie do pierwszego kwartału 2011 r. wyniosą 7,5 mld EUR.

(4)

Władze Łotwy zwróciły się do UE, innych międzynarodowych instytucji finansowych oraz innych krajów o udzielenie znacznej pomocy finansowej na potrzeby wsparcia równowagi bilansu płatniczego.

(5)

Równowaga bilansu płatniczego Łotwy jest w poważnym stopniu zagrożona, w związku z czym uzasadnione jest pilne udzielenie przez Wspólnotę wzajemnej pomocy finansowej, w powiązaniu z pomocą ze strony MFW i innych podmiotów. Dodatkowo, z uwagi na pilność tej sprawy, konieczne jest odstąpienie od sześciotygodniowego okresu, o którym mowa w pkt I ust. 3 Protokołu w sprawie roli parlamentów państw członkowskich w Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie.

(6)

Warunkiem przyznania pomocy finansowej jest podjęcie przez władze Łotwy zobowiązania do realizacji ambitnego programu reform finansów publicznych, reform systemu finansowego i reform strukturalnych, celem ułatwienia niezbędnych dostosowań zewnętrznych i wewnętrznych, ustabilizowania gospodarki oraz przywrócenia wiarygodności polityce gospodarczej. Komisja szczegółowo weryfikuje w regularnych odstępach czasu, we współpracy z KEF, czy związane z pomocą finansową warunki dotyczące polityki gospodarczej są w pełni wdrażane,