ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ - Σοβαρές παραβάσεις των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής που διαπιστώθηκαν το 2001

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Σοβαρές παραβάσεις των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής που διαπιστώθηκαν το 2001

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το Συμβούλιο θέσπισε το 1999 πίνακα ενεργειών που θίγουν σοβαρά τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής [1]. Στον πίνακα αυτό παρουσιάζεται σε κοινοτικό επίπεδο μία σειρά ενεργειών που θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν από τους οικονομικούς φορείς του τομέα της αλιείας. Οι ενέργειες αυτές θεωρούνται ότι θίγουν ιδιαίτερα την ορθή εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για την διασφάλιση της υλοποίησης των στόχων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Λόγω της σοβαρότητάς τους, οι ενέργειες αυτές θα μπορούσαν να επισύρουν "αναλογικές, αποτελεσματικές και αποτρεπτικές" κυρώσεις από τις εθνικές αρχές.

[1] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1447/1999 του Συμβουλίου περί πίνακος ενεργειών που θίγουν σοβαρά τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. (ΕΕ L 167 της 02.07.1999, σ. 5).

Για λόγους διαφάνειας, το Συμβούλιο προέβλεψε επίσης την κοινοποίηση σε ετήσια βάση εκ μέρους των κρατών μελών προς την Επιτροπή πληροφοριών σχετικά με κάθε διαδικασία που έχει κινηθεί κατά ενός επιχειρηματία για τον οποίο υπάρχουν υπόνοιες ότι έχει διαπράξει "σοβαρή παράβαση". Η παρούσα ανακοίνωση περιέχει τα στατιστικά δεδομένα σχετικά με τις κοινοποιήσεις εκ μέρους των κρατών μελών όσον αφορά τις διαδικασίες που κινήθηκαν το 2001.

Οι πληροφορίες που πρέπει να διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη για τις παραβάσεις που απαριθμούνται στον πίνακα που θεσπίστηκε από το Συμβούλιο αφορούν ιδίως τον τύπο της διαδικασίας που έχει κινηθεί, την περιοχή ή την παράβαση που διαπράχθηκε καθώς και τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν [2]. Οι περιπτώσεις που πρέπει να κοινοποιούνται είναι εκείνες που αποτέλεσαν αντικείμενο δίωξης εκ μέρους των εθνικών αρχών.

[2] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2740/1999 της Επιτροπής για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1447/1999 του Συμβουλίου περί πίνακος ενεργειών που θίγουν σοβαρά τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΕΕ L 328 της 22.12.1999, σ. 62).

Σύμφωνα με τις προθέσεις του νομοθέτη, η ανάλυση των πληροφοριών αυτών θα έπρεπε να επιτρέπει την πραγματοποίηση συγκρίσεων μεταξύ των κρατών μελών και την εκτίμηση του εάν οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν είναι επαρκείς και αποτρεπτικές.

Παρουσιάζοντας τα δεδομένα σχετικά με το έτος 2000 στην πρώτη έκθεσή της [3], η Επιτροπή εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι τα κράτη μέλη δεν είχαν τηρήσει πλήρως τις υποχρεώσεις τους και ότι, κατά συνέπεια, ήταν αδύνατον να εξαχθούν ενιαία συμπεράσματα από τις διαθέσιμες στατιστικές. Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που εμφαίνονται στους πίνακες που είναι συνημμένοι στην ανακοίνωση, η Επιτροπή συνεπέρανε ωστόσο ότι τα συστήματα ελέγχου και καταστολής των παραβάσεων των κρατών μελών εμφάνιζαν σημαντικές διαφορές και ότι το επίπεδο των κυρώσεων που επιβλήθηκαν δεν φαινόταν αρκετά υψηλό για να αποθαρρύνει την επανάληψη των παραβάσεων.

[3] COM(2001)650 της 12.11.2001.

Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώθηκε εξάλλου από τα στοιχεία που περιέχονται στην έκθεση της Επιτροπής "Έκθεση για τον έλεγχο της εφαρμογής της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής - Έκθεση σχετικά με την παρακολούθηση της εφαρμογής της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής - συγκεντρωτική παρουσίαση της εφαρμογής του συστήματος ελέγχου από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής" [4].

[4] COM(2001) 526 της 28.9.2001.

Είναι γεγονός ότι η κατάσταση δεν ήταν τέτοια ώστε να ενθαρρύνει την τήρηση των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής στα κράτη μέλη. Κατά συνέπεια, επιβάλλονται νέες πρωτοβουλίες, τόσο εκ μέρους των κρατών μελών όσο και εκ μέρους της Επιτροπής.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμφώνησε εξάλλου με την κριτική που εξέφρασε η Επιτροπή για τα κράτη μέλη. Το Κοινοβούλιο ζήτησε ταυτόχρονα βελτιώσεις στις κοινοποιήσεις που πρέπει να υποβάλλονται για τα προσεχή έτη [5].

[5] Βλ. έκθεση της κας Elspeth Attwooll (αριθ. τελικό A5-0228/2002).

Για το έτος 2000, δεδομένου ότι ορισμένα κράτη μέλη, τα οποία δεν είχαν κοινοποιήσει δεδομένα, διαβίβασαν συμπληρωματικές πληροφορίες μετά τη δημοσίευση της ανακοίνωσης, θεωρήθηκε σκόπιμο να επικαιροποιηθεί ο περιλαμβανόμενος σε αυτήν πίνακας παρουσιάζοντας τον αριθμό των παραβάσεων κατά τη διάρκεια του έτους 2000 προκειμένου να καταστεί δυνατή μία καλύτερη σύγκριση για περίοδο δύο ετών. Ο πίνακας αυτός επισυνάπτεται στο παρόν έγγραφο ως παράρτημα ΙΙ.

2. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

Τα κράτη μέλη έπρεπε να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή, πριν την 31η Μαρτίου 2002, τα στοιχεία σχετικά με τις περιπτώσεις που διαπιστώθηκαν το 2001, με μέσα πληροφορικής και σύμφωνα με την ηλεκτρονική μορφή που παρουσιάστηκε κατά τη σύσκεψη της ομάδας εμπειρογνωμόνων για τον έλεγχο της αλιείας της 21ης Φεβρουαρίου 2000 (έγγραφο εργασίας «καθορισμός μηνύματος FIDES [6] II»). Όλα τα κράτη μέλη διαβίβασαν με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο τις εκθέσεις τους. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος των εκθέσεων των κρατών μελών λήφθηκε μετά την προθεσμία της 31ης Μαρτίου (Παράρτημα I) και οι ενδείξεις σχετικά με τους κωδικούς δεν είχαν τηρηθεί πλήρως, γεγονός που απαίτησε επεμβάσεις και προκάλεσε καθυστερήσεις στην παρουσίαση του εγγράφου [7].

[6] FIDES: Σύστημα ανταλλαγής δεδομένων αλιείας.

[7] Δεν ήταν δυνατόν, επί παραδείγματι, να συνταχθεί ένας συνεκτικός πίνακας που να παρουσιάζει τις παραβάσεις ανά ζώνη αλιείας λόγω της μη τήρησης των απαιτούμενων κωδικών.

Η κατάσταση για κάθε κράτος μέλος μπορεί να συνοψισθεί ως εξής :

2.1. ΒΕΛΓΙΟ

Το Βέλγιο διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 56 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που αφορούν 6 τύπους παραβάσεων. 32 περιπτώσεις αφορούσαν σκάφη υπό βελγική σημαία ή Βέλγους αλιείς. Το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων (21) αφορούν μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5]. Όλες οι περιπτώσεις που διαπιστώθηκαν, αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 18 περιπτώσεις. Πρέπει να σημειωθεί ότι μόνο 5 περιπτώσεις από τις 21 που διαπιστώθηκαν για μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] αποτέλεσαν αντικείμενο κυρώσεων. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε για 11 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 2.356 ευρώ, με υψηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την περίπτωση χρήσης και κατοχής απαγορευμένων εργαλείων [Δ1] (7.436 ευρώ) και χαμηλότερο εκείνο στην περίπτωση μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5] (869 ευρώ). Για 11 περιπτώσεις, το Βέλγιο επέβαλε την κατάσχεση των αλιευμάτων, 2 φορές για μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] και 9 φορές για την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1]. Καμία περίπτωση ανάκλησης άδειας δεν κοινοποιήθηκε από το Βέλγιο.

2.2. ΔΑΝΙΑ

Η Δανία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 381 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που αφορούν 10 τύπους παραβάσεων. Οι δύο βασικοί τύποι αφορούν την παραποίηση των δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1] (202 περιπτώσεις) και τη χρήση και κατοχή απαγορευμένων εργαλείων [Δ1] (93 περιπτώσεις). 355 περιπτώσεις αφορούσαν σκάφη υπό σημαία Δανίας ή Δανούς αλιείς. Η πλειονότητα των περιπτώσεων (241) αποτέλεσε αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας, ενώ ασκήθηκε δίωξη σε 123 περιπτώσεις στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας και σε 6 περιπτώσεις στο πλαίσιο τόσο ποινικής όσο και διοικητικής διαδικασίας. 276 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο κυρώσεων. Μόνο 124 περιπτώσεις από 202 περιπτώσεις που διαπιστώθηκαν σχετικά με την παραποίηση των δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1] αποτέλεσαν αντικείμενο κυρώσεων. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε για τη δίωξη σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 369 ευρώ, με χαμηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την παραποίηση των δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1] (202 ευρώ) και υψηλότερο εκείνο για την εκφόρτωση προϊόντων αλιείας κατά παράβαση των κανόνων ελέγχου [ΣΤ1] (1.342 ευρώ). Εξάλλου, η Δανία επέβαλε την κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 11 περιπτώσεις, οι οποίες αφορούσαν σε 4 περιπτώσεις την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5]. Αντιθέτως, προσέφυγε 91 φορές στην ανάκληση της άδειας, ιδίως για τις περιπτώσεις χρήσης ή κατοχής απαγορευμένων εργαλείων [Δ1].

2.3. ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Η Γερμανία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 120 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων, από τις οποίες 109 αφορούσαν σκάφη υπό γερμανική σημαία ή Γερμανούς αλιείς. Οι περιπτώσεις που κοινοποιήθηκαν, ταξινομήθηκαν σε 7 τύπους παραβάσεων. Το μεγαλύτερο μέρος τους (83) αφορά την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1]. Όλες οι διαπιστωθείσες περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής δίωξης και επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 99 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε για τη δίωξη σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 522 ευρώ, με χαμηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την μη τήρηση των ελάχιστων μεγεθών [Δ6] (56 ευρώ) και υψηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (6.141 ευρώ). Καμία περίπτωση κατάσχεσης ή ανάκλησης αδείας δεν κοινοποιήθηκε από τη Γερμανία.

2.4. ΕΛΛΑΔΑ

Η Ελλάδα διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 364 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (δύο περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό σημαία άλλου κράτους μέλους και μία περίπτωση αφορά σκάφος τρίτης χώρας), οι οποίες αφορούν 8 τύπους παραβάσεων. Οι δύο κυριότεροι τύποι σοβαρών παραβάσεων είναι η μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (178 περιπτώσεις) και η χρήση απαγορευμένων μεθόδων αλιείας [Δ2] (72 περιπτώσεις). 349 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και 15 περιπτώσεις αντικείμενο τόσο ποινικής όσο και διοικητικής διαδικασίας. Σε 336 περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε για τη δίωξη 320 περιπτώσεων σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 811 ευρώ, με υψηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την περίπτωση της χρήσης απαγορευμένων μεθόδων αλιείας [Δ2] (1.032 ευρώ) και το χαμηλότερο για την άσκηση αλιείας με παραποιημένα έγγραφα [C2] (300 ευρώ). Εξάλλου, η Ελλάδα επέβαλε την κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 136 περιπτώσεις, από τις οποίες 45 φορές για περιπτώσεις μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5] και 40 φορές για την περίπτωση μη τήρησης των ελάχιστων μεγεθών [Δ6]. Προσέφυγε συχνά στην ανάκληση της άδειας (235 φορές), κυρίως για παραβάσεις μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5].

2.5. ΙΣΠΑΝΙΑ

Η Ισπανία διαπίστωσε και κοινοποίησε 3.717 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που καλύπτουν όλους τους τύπους παραβάσεων που περιλαμβάνονται στον πίνακα (για 6 περιπτώσεις, η φύση της παράβασης δεν προσδιορίστηκε). Το μεγαλύτερο μέρος αφορά την άσκηση αλιείας χωρίς γενική ή ειδική αλιευτική άδεια [Γ1] (1.226 περιπτώσεις) και την μη επιτρεπόμενη αλιεία σε μία συγκεκριμένη ζώνη ή κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου [Δ5] (684 περιπτώσεις). 3.662 περιπτώσεις αφορούσαν σκάφη υπό σημαία Ισπανίας ή Ισπανούς αλιείς. Όλες οι περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας, εκτός 4 περιπτώσεων που αποτέλεσαν αντικείμενο τόσο ποινικής όσο και διοικητικής διαδικασίας. Επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 2.966 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε σε 2.803 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 928 ευρώ με σημαντικές διαφορές μεταξύ εκείνου που επιβλήθηκε στην περίπτωση μη πρόσδεσης απαγορευμένων αλιευτικών εργαλείων [Δ3] (3.005 ευρώ) και εκείνης που επιβλήθηκε για την παραποίηση, απόκρυψη ή συγκάλυψη των σημείων αναγνώρισης του σκάφους [Γ3] (241 ευρώ). Επιβλήθηκε κατάσχεση των αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 43 περιπτώσεις, από τις οποίες 21 φορές για την περίπτωση άσκησης αλιείας χωρίς γενική ή ειδική αλιευτική άδεια [Γ1]. Καμία περίπτωση ανάκλησης άδειας δεν κοινοποιήθηκε από την Ισπανία.

2.6. ΓΑΛΛΙΑ

Η Γαλλία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 372 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που αφορούν 12 τύπους παραβάσεων. 294 περιπτώσεις αφορούσαν σκάφη υπό γαλλική σημαία ή Γάλλους αλιείς. Οι δύο κυριότεροι τύποι σοβαρών παραβάσεων αφορούν την παραποίηση ή μη αναγραφή των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1] (104 περιπτώσεις) και τη μη τήρηση των ελάχιστων μεγεθών [Δ6] (73 περιπτώσεις). 115 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας, ενώ 254 περιπτώσεις αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και 3 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο τόσο ποινικής όσο και διοικητικής διαδικασίας. Επιβλήθηκαν κυρώσεις μόνο σε 103 περιπτώσεις από τις 372 περιπτώσεις που διαπιστώθηκαν. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε για 35 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 2.483 ευρώ, με υψηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την περίπτωση άσκησης αλιείας χωρίς γενική ή ειδική αλιευτική άδεια [Γ1] (30.000 ευρώ [8]) και το χαμηλότερο για την περίπτωση εκφόρτωσης αλιευτικών προϊόντων που δεν πληρούν τους κανόνες ελέγχου και καταπολέμησης της απάτης [ΣΤ1] (114 ευρώ). Σε 53 περιπτώσεις, η Γαλλία επέβαλε την κατάσχεση των αλιευμάτων ή των αλιευτικών εργαλείων, από τις οποίες 15 φορές για τη μη τήρηση των ελάχιστων μεγεθών [Δ6]. Η Γαλλία επέβαλε μία μόνο φορά την ανάκληση αλιευτικής άδειας.

[8] Το πρόστιμο αυτό εμφανίζεται ως το υψηλότερο πρόστιμο. Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι, αντίθετα προς τις ενδείξεις, δεν πρόκειται εδώ για μέση τιμή.

2.7. ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Η Ιρλανδία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 63 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που αφορούσαν 11 τύπους παραβάσεων. Οι δύο σημαντικότεροι τύποι παραβάσεων είναι η παραποίηση ή μη αναγραφή των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1] (23 περιπτώσεις) και η κατευθυνόμενη αλιεία ή διατήρηση επί του σκάφους απαγορευμένου είδους [Δ4] (13 περιπτώσεις). 48 περιπτώσεις αφορούσαν σκάφη υπό ιρλανδική σημαία ή Ιρλανδούς αλιείς. 42 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 29 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε σε 32 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 7.470 ευρώ με σημαντική διαφορά μεταξύ εκείνου που εφαρμόστηκε στην περίπτωση χρήσης ή κατοχής απαγορευμένων εργαλείων [Δ1] (15.250 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση εκφόρτωσης αλιευτικών προϊόντων που δεν πληρούν τους κανόνες ελέγχου και καταπολέμησης της απάτης [ΣΤ1] (95 ευρώ). Η Ιρλανδία κοινοποίησε 18 περιπτώσεις κατάσχεσης, από τις οποίες 5 φορές για περιπτώσεις παραποίησης ή μη αναγραφής των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1] καθώς και κατευθυνόμενης αλιείας ή διατήρησης επί του σκάφους απαγορευμένου είδους [Δ4]. Καμία περίπτωση ανάκλησης αδείας δεν κοινοποιήθηκε από την Ιρλανδία.

2.8. ΙΤΑΛΙΑ

Η Ιταλία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 1.628 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (μία περίπτωση αφορά σκάφος τρίτης χώρας και σε 33 περιπτώσεις δεν προσδιορίστηκε η εθνικότητα), οι οποίες αφορούν 13 τύπους παραβάσεων (για 26 περιπτώσεις, η φύση της παράβασης δεν προσδιορίστηκε). Οι δύο κυριότεροι τύποι σοβαρών παραβάσεων αφορούν την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (669 περιπτώσεις) και την μη τήρηση των κανόνων εμπορίας [ΣΤ2] (228). 1.258 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας, 304 περιπτώσεις αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και 2 περιπτώσεις αντικείμενο τόσο ποινικής όσο και διοικητικής διαδικασίας. Επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 1.564 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε για 1.143 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 1.350 ευρώ, με υψηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την μη τήρηση των κανόνων εμπορίας [ΣΤ2] (3.665 ευρώ) και χαμηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για τη μη τήρηση των κοινοτικών κανόνων που διέπουν την τηλεανακοίνωση των κινήσεων των πλοίων [E3] (57 ευρώ). Εξάλλου, η Ιταλία επέβαλε την κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 1.095 περιπτώσεις, από τις οποίες 429 φορές για την περίπτωση της μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5] και 222 φορές για την περίπτωση μη τήρησης των κανόνων εμπορίας [ΣΤ2]. Η Ιταλία επέβαλε την ανάκληση της αλιευτικής άδειας σε 4 περιπτώσεις.

2.9. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ

Οι Κάτω Χώρες διαπίστωσαν και κοινοποίησαν στην Επιτροπή 167 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (από τις οποίες 128 περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό ολλανδική σημαία ή Ολλανδούς αλιείς και 39 περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό σημαία άλλου κράτους μέλους ή αλιείς άλλης εθνικότητας), οι οποίες αφορούν 13 τύπους παραβάσεων. Οι δύο σημαντικότεροι τύποι παραβάσεων είναι η παραποίηση των δεδομένων των εγγράφων ελέγχου [E1] (47 περιπτώσεις) και η μη τήρηση των ελάχιστων μεγεθών [Δ6] (41 περιπτώσεις). 68 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και 99 περιπτώσεις αντικείμενο ποινικής διαδικασίας. Ωστόσο, επιβλήθηκαν κυρώσεις μόνο σε 46 περιπτώσεις. Η κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων επιβλήθηκε σε 40 περιπτώσεις, και για 9 περιπτώσεις επιβλήθηκε χρηματικό πρόστιμο. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε, ανέρχεται σε 653 ευρώ, με σημαντική διαφορά μεταξύ εκείνου που επιβλήθηκε για την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (1.174 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση της παραποίησης ή μη αναγραφής των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1] (82 ευρώ). Η κατάσχεση επιβλήθηκε κυρίως στην περίπτωση μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5] (16 φορές) και στην περίπτωση της μη τήρησης των ελάχιστων μεγεθών [Δ6] (18 φορές). Καμία περίπτωση ανάκλησης αδείας δεν κοινοποιήθηκε από τις Κάτω Χώρες.

2.10. ΑΥΣΤΡΙΑ

Η Αυστρία κοινοποίησε 1 μόνο περίπτωση σοβαρής παράβασης σχετικά με την μη τήρηση των κανόνων εμπορίας αλιευτικών προϊόντων [ΣΤ2].

2.11. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

Η Πορτογαλία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 1.118 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (από τις οποίες 1.078 αφορούσαν σκάφη υπό πορτογαλική σημαία ή Πορτογάλους αλιείς, 27 σκάφη υπό σημαία άλλου κράτους μέλους ή αλιείς υπηκόους άλλου κράτους μέλους, και 13 περιπτώσεις για τις οποίες δεν προσδιορίστηκε η σημαία ή η εθνικότητα), οι οποίες αφορούν 13 τύπους παραβάσεων (για 2 περιπτώσεις, δεν προσδιορίστηκε η τυπολογία τους). Οι δύο κυριότεροι τύποι σοβαρών παραβάσεων αφορούν την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (410 περιπτώσεις) και την αλιεία χωρίς γενική ή ειδική αλιευτική άδεια [Γ1] (241 περιπτώσεις). 1.035 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και μόνο μία περίπτωση αντικείμενο ποινικής διαδικασίας. Ωστόσο, επιβλήθηκαν κυρώσεις μόνο σε 579 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε για 330 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 4.309 ευρώ, με υψηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την περίπτωση της χρήσης ή της κατοχής απαγορευμένων εργαλείων [Δ1] (10.882 ευρώ) και χαμηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε στην περίπτωση της κατευθυνόμενης αλιείας ή της διατήρησης επί του σκάφους απαγορευμένου είδους [Δ4] (312 ευρώ). Η Πορτογαλία επέβαλε την κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 264 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων : πρόκειται ιδίως για περιπτώσεις μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5] (102 φορές). Καμία περίπτωση ανάκλησης άδειας δεν κοινοποιήθηκε από την Πορτογαλία.

2.12. ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

Η Φινλανδία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 12 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (όλες οι περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό φινλανδική σημαία ή Φιλανδούς αλιείς) οι οποίες αφορούν 3 τύπους παραβάσεων. Ο συνηθέστερος τύπος σοβαρής παράβασης είναι η μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (6 περιπτώσεις). Το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων αποτέλεσε αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας. Σε 4 περιπτώσεις επιβλήθηκαν χρηματικά πρόστιμα. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε σε 4 περιπτώσεις ανέρχεται σε 137 ευρώ, με υψηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την περίπτωση παραποίησης ή μη αναγραφής των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1] (191 ευρώ) και χαμηλότερο εκείνο για την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (84 ευρώ). Καμία κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων ή ανάκληση αλιευτικής άδειας δεν κοινοποιήθηκε από τη Φινλανδία.

2.13. ΣΟΥΗΔΙΑ

Η Σουηδία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 44 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (από τις οποίες 33 περιπτώσεις αφορούσαν σκάφη υπό σουηδική σημαία ή Σουηδούς αλιείς, 3 σκάφη υπό σημαία άλλου κράτους μέλους ή αλιείς υπηκόους άλλου κράτους μέλους και 8 περιπτώσεις σκάφη υπό σημαία τρίτης χώρας ή αλιείς υπηκόους τρίτης χώρας), οι οποίες αφορούν 9 τύπους παραβάσεων. Οι δύο βασικότεροι τύποι σοβαρών παραβάσεων είναι η αλιεία χωρίς γενική ή ειδική άδεια [Γ1] (10 περιπτώσεις) και η παραποίηση ή μη αναγραφή των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1] (7 περιπτώσεις). 16 περιπτώσεις που διαπιστώθηκαν, αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και επιβλήθηκαν κυρώσεις μόνο σε 5 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε ανέρχεται σε 324 ευρώ, με υψηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την περίπτωση αλιείας χωρίς γενική ή ειδική άδεια [Γ1] (367 ευρώ) και χαμηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την παραποίηση ή μη αναγραφή των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1] (260 ευρώ). Η Σουηδία επέβαλε την κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 2 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων. Καμία περίπτωση ανάκλησης άδειας δεν κοινοποιήθηκε από τη Σουηδία.

2.14. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Το Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 96 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (από τις οποίες 71 αφορούσαν σκάφη υπό βρετανική σημαία ή Βρετανούς αλιείς και 25 σκάφη υπό σημαία άλλου κράτους μέλους ή αλιείς υπηκόους άλλου κράτους μέλους), οι οποίες αφορούν 10 τύπους παραβάσεων. Το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων (46 περιπτώσεις) αφορούν την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1]. 48 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και 47 αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας. Σε 90 περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε σε 84 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 4.476 ευρώ, με υψηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε στην περίπτωση μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5] (6.334 ευρώ) και χαμηλότερο εκείνο που επιβλήθηκε για την περίπτωση παρεμπόδισης επιθεωρητών αλιείας [A1] (343 ευρώ). Κοινοποιήθηκαν δύο περιπτώσεις κατάσχεσης αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων και καμία περίπτωση ανάκλησης αλιευτικής άδειας από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Για λόγους ενημέρωσης, στον κατωτέρω πίνακα παρουσιάζεται, για κάθε κράτος μέλος, ο αριθμός των σκαφών που εμφαίνονται στο κοινοτικό μητρώο του στόλου την 1.1.2002) καθώς και ο αριθμός των σοβαρών παραβάσεων που διαπιστώθηκαν από το εν λόγω κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του έτους 2001:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

3. ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ

Με στόχο τη συμπλήρωση των πληροφοριών που διατίθενται όσον αφορά τα κατασταλτικά μέτρα που αποφασίζονται από τα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου, η Επιτροπή ανέλυσε τις άλλες κοινοποιήσεις που της διαβιβάστηκαν στο πλαίσιο άλλων κανονιστικών διατάξεων τις οποίες είχε στη διάθεσή της κατά τον χρόνο σύνταξης του παρόντος εγγράφου [9]. Κατά συνέπεια, εξέτασε, υπό το πρίσμα αυτό, τόσο τις εθνικές εκθέσεις που διαβιβάστηκαν κατ´εφαρμογή του άρθρου 35 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου που εφαρμόζεται στην κοινή αλιευτική πολιτική [10], όσο και τις εθνικές εκθέσεις που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3561/85 της Επιτροπής σχετικά με τις πληροφορίες που αφορούν τις επιθεωρήσεις αλιευτικών δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται από τις εθνικές αρχές ελέγχου [11], οι οποίες παρουσιάζουν ενδείξεις σχετικά με τις επίσημες προειδοποιήσεις, τις διοικητικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν και τις παραβάσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο δικαστικής δίωξης.

[9] Οι προθεσμίες κοινοποίησης των εκθέσεων διαφέρουν ανάλογα με τον κανονισμό.

[10] ΕΕ L 261 της 20.10.1993, σ.1.

[11] ΕΕ L 339 της 18.12.1985, σ. 29.

Η σύγκριση των δεδομένων αυτών κατέστη δύσκολη λόγω του γεγονότος ότι δεν διαβιβάζονται βάσει ενός εντύπου ανάλογου προς εκείνο που αφορά τις σοβαρές παραβάσεις. Επιπλέον, οι κανονισμοί αυτοί δεν επιδιώκουν επακριβώς τους ίδιους στόχους οι οποίοι βρίσκονται στη βάση της συλλογής στοιχείων σχετικά με τις παραβάσεις βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1447/1999. Εν αναμονή της αναθεώρησης της νομοθεσίας με στόχο την απλοποίηση των υποχρεώσεων κοινοποίησης των κρατών μελών στον τομέα των παραβάσεων των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι εμφανείς διαφορές μεταξύ των διαφόρων κοινοποιήσεων μπορούν να δικαιολογηθούν από την μη τυποποίηση των εντύπων. Εξάλλου, υποθέτει ότι όλες οι διαδικασίες που κινήθηκαν στο πλαίσιο μιας σοβαρής παράβασης καταγράφονται στους πίνακες που είναι συνημμένοι στο παρόν έγγραφο. Ως εκ τούτου, πρέπει να ληφθεί υπόψη εδώ μόνο ο συνολικός αριθμός για το σύνολο των κρατών μελών των 1.757 περιπτώσεων γραπτών προειδοποιήσεων οι οποίες πρέπει να προστεθούν στον αριθμό των σοβαρών παραβάσεων για τις οποίες κινήθηκε διοικητική ή δικαστική διαδικασία.

Η Επιτροπή υπενθυμίζει εξάλλου ότι στα συστήματα ελέγχου που ισχύουν ήδη στο πλαίσιο ορισμένων περιφερειακών οργανώσεων αλιείας, όπως είναι η Οργάνωση Αλιείας ΒΔ Ατλαντικού [12] (η οποία στο εξής καλείται: NAFO), η Σύμβαση για την Μελλοντική Πολυμερή Συνεργασία στην Αλιεία του ΒΑ Ατλαντικού [13] (η οποία στο εξής καλείται NEAFC), ή η Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση των Τονοειδών του Ατλαντικού (η οποία στο εξής καλείται ICCAT) [14], προκύπτει το θέμα παραβάσεων των μέτρων διατήρησης που έχουν θεσπισθεί από τις εν λόγω οργανώσεις. Ορισμένες παραβάσεις θεωρούνται "σοβαρές" και απαιτούν την επιθεώρηση εκ μέρους του κράτους σημαίας [15].

[12] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1956/88 του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση των διατάξεων για την εφαρμογή του προγράμματος της αμοιβαίας διεθνούς επιθεώρησης που εγκρίθηκε από την Οργάνωση Αλιείας του Βορειοδυτικού Ατλαντικού (NAFO) (ΕΕ L 175 της 06.07.1988, σ. 1).

[13] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2791/1999 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση ορισμένων μέτρων ελέγχου που εφαρμόζονται στη ζώνη της Σύμβασης για τη Μελλοντική Πολυμερή Συνεργασία στον Τομέα της Αλιείας στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό (ΕΕ L 337 της 30.12.1999, σ. 1).

[14] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1936/2001 του Συμβουλίου περί ορισμένων μέτρων ελέγχου των δραστηριοτήτων αλιείας των άκρως μεταναστευτικών ιχθύων (ΕΕ L 263 της 03.10.2001, σ. 1).

[15] Ο πίνακας των σοβαρών παραβάσεων στο πλαίσιο της NAFO και της NEAFC έχει θεσπιστεί, αντίστοιχα, στο στοιχείο 9 του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1956/88 του Συμβουλίου και στο άρθρο 2 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2791/1999 του Συμβουλίου. Η τυπολογία των παραβάσεων δεν διαφέρει ουσιαστικά από τις « σοβαρές παραβάσεις » του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1447/1999. Στο πλαίσιο της ICCAT, βρίσκεται υπό συζήτηση πρόταση για ένα πίνακα' « σοβαρών παραβάσεων », που περιλαμβάνει τον πίνακα της NEAFC.

Ο αριθμός των περιπτώσεων που επισημάνθηκαν είναι πολύ μειωμένος και θα έπρεπε να συμπεριληφθούν στην κοινοποίηση των σοβαρών παραβάσεων. Ωστόσο, η Επιτροπή θα προσπαθήσει να διαθέτει στο μέλλον περισσότερες διευκρινίσεις.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Τα κράτη μέλη κοινοποίησαν συνολικά 8.139 περιπτώσεις, με αύξηση κατά 12% σε σχέση με τον αριθμό των περιπτώσεων του έτους 2001, μετά από αναθεώρηση των στοιχείων.

Από την άποψη των συνηθέστερων παραβάσεων, διαπιστώνεται, όπως και το 2000, ότι σχεδόν οι μισές από τις κοινοποιήσεις "σοβαρών παραβάσεων", αφορούν παράνομη αλιευτική δραστηριότητα, είτε λόγω του ότι πραγματοποιείται χωρίς την απαιτούμενη άδεια, είτε λόγω του ότι πραγματοποιείται σε μη επιτρεπόμενη περιοχή [Γ1 και Δ5]. Κατά σειρά σπουδαιότητας, παρατηρείται κατόπιν μία σημαντική αύξηση, σε σχέση προς το έτος 2000, των παραβάσεων των ελέγχων μετά την εκφόρτωση [ΣΤ1 και ΣΤ2] και παραβάσεων σχετικά με τις καταχωρήσεις στα έγγραφα ελέγχου [E1] [16], τη μη τήρηση των ελάχιστων μεγεθών [Δ 6] και τη χρήση απαγορευμένων εργαλείων [Δ1].

[16] Για τη Δανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιρλανδία, τις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο, ο τύπος αυτός παράβασης (ιδίως εσφαλμένες καταχωρήσεις στο ημερολόγιο του πλοίου), αποτελεί την συνηθέστερη παράβαση.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν πολύ λίγες περιπτώσεις δίωξης για παρεμπόδιση της δραστηριότητας παρατηρητών [A1] ή για μη τήρηση των κανόνων σχετικά με τις μεταφορτώσεις [Δ7]. Η απουσία δεδομένων για ορισμένους τύπους παραβάσεων, σε περίοδο δύο ετών, μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι είτε δεν υπάρχουν εθνικές κατασταλτικές διατάξεις είτε δεν εφαρμόζονται (π.χ., κακή τήρηση του ΣΠΣ [17] [E2]).

[17] Σύστημα Παρακολούθησης Σκαφών.

Λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των παραβάσεων που διαπιστώθηκαν, τα σκάφη τρίτων χωρών, δεν φαίνεται να αποτελούν πρόβλημα ως προς την τήρηση των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Εξάλλου, λιγότερο από το 4% των παραβάσεων αφορούν τα σκάφη κράτους μέλους εκτός εκείνου που κίνησε τη δίωξη κατά της παράβασης.

Όσον αφορά το ύψος του προστίμου, σημειώνουμε μία σημαντική διαφορά για τον ίδιο τύπο παράβασης. Επί παραδείγματι :

- για την περίπτωση αλιείας χωρίς γενική ή ειδική άδεια [Γ1], το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε για τη Σουηδία ανήλθε σε 367 ευρώ, ενώ στη Γαλλία, για μία όμως περίπτωση που επισημάνθηκε, το πρόστιμο ανήλθε σε 30.000 ευρώ,

- για την περίπτωση της μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5], το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε από τη Φινλανδία ανήλθε σε 84 ευρώ και από την Ιρλανδία σε 12.700 ευρώ,

- για τις περιπτώσεις της κατευθυνόμενης αλιείας απαγορευμένου είδους ή της διατήρησής του επί του σκάφους [Δ4], το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε από τη Γερμανία ανήλθε σε 150 ευρώ και από την Ιρλανδία σε 11.567 ευρώ.

Εξάλλου, τα κράτη μέλη προέβησαν σε σπάνιες μόνο περιπτώσεις στην κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων.

Το μεγαλύτερο μέρος των σοβαρών παραβάσεων αποτέλεσε αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας. Ωστόσο, το Βέλγιο, η Ιρλανδία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο κίνησαν συστηματικά ποινική διαδικασία για τη δίωξη των περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν, λόγω του γεγονότος ότι οι διοικητικές διαδικασίες είναι λιγότερο συνηθισμένες στις χώρες αυτές.

Ως προς την ανάκληση της άδειας μόνο η Δανία και η Ελλάδα, και σε περιορισμένο βαθμό, η Γαλλία και η Ιταλία, προσέφυγαν στον τύπο αυτό κύρωσης.

Για το έτος 2001, περατώθηκε το 75% των διαδικασιών παράβασης. Λαμβανομένου υπόψη του αριθμού των σκαφών (91.462) και του αριθμού των παραβάσεων στις οποίες επιβλήθηκαν κυρώσεις (6.115), προκύπτει ότι το 6,7% των σκαφών αποτέλεσαν αντικείμενο διαδικασίας. Το ποσοστό αυτό είναι στην πραγματικότητα κάπως μικρότερο, δεδομένου ότι ορισμένες διαδικασίες, οι οποίες περιλαμβάνονται στο σύνολο, κινήθηκαν κατά επιχειρηματιών στη ξηρά [ΣΤ2].

Αναλύοντας τα επίσημα δεδομένα και λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό των κοινοτικών σκαφών, η Επιτροπή έχει την εντύπωση ότι ο αριθμός των περιπτώσεων στις οποίες επιβλήθηκαν κυρώσεις πιθανόν να μην αντανακλά πιστά την πραγματικότητα ως προς το βαθμό τήρησης των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής το 2001. Κατά συνέπεια, θα μπορούσε να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο αριθμός των ελέγχων παραμένει ακόμη ανεπαρκής.

Για τους λόγους αυτούς, θα πρέπει να ασκηθεί περισσότερη προσπάθεια από τα κράτη μέλη για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης του στόλου προς τους εν λόγω κανόνες και για την επίτευξη των στόχων διατήρησης των υπαρχόντων θαλάσσιων πόρων.

Το μέσο πρόστιμο των 1338 ευρώ, για τις 4969 περιπτώσεις, στις οποίες επιβλήθηκαν χρηματικές κυρώσεις, δεν φαίνεται να έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα. Σε 1667 περιπτώσεις επιβλήθηκε επίσης κατάσχεση αλιευμάτων και αλιευτικών εργαλείων, και σε ορισμένες περιπτώσεις η κύρωση αυτή, η οποία μπορεί να είναι πολύ αξιόλογη από οικονομικής πλευράς, προστέθηκε στο πρόστιμο. Ωστόσο, επιβεβαιώνεται η εντύπωση ότι το καθεστώς καταστολής των κρατών μελών είναι γενικά ανεπαρκές.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη να επιδείξουν επιμέλεια και πρωτοβουλίες στον τομέα της δίωξης των παραβάσεων των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, προσαρμόζοντας, εάν είναι αναγκαίο, τα δικαστικά μέσα τους. Θα έπρεπε, ανάλογα με την περίπτωση, να θεσπισθούν νομοθετικές διατάξεις, να αυξηθεί το επίπεδο των χρηματικών κυρώσεων ή να υπάρξει ευαισθητοποίηση, ως προς την ανάγκη διασφάλισης μιας ορθολογικής εκμετάλλευσης των θαλάσσιων πόρων, των αρμόδιων αρχών για την επιβολή των κυρώσεων, οι οποίες, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν είναι ειδικευμένες στον τομέα της αλιείας.

Από την πλευρά της, η Επιτροπή θα συνεχίσει να εργάζεται με στόχο τη διασφάλιση της ομοιόμορφης εφαρμογής των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής εκ μέρους των κρατών μελών, τα οποία πρέπει να τηρούν την υποχρέωση επιβολής αναλογικών, αποτελεσματικών και αποτρεπτικών κυρώσεων. Για το σκοπό αυτό, και όπως προβλέπεται στα συμπεράσματα της έκθεσης σχετικά με το έτος 2000, προτάθηκαν συγκεκριμένες διατάξεις όσον αφορά τις παραβάσεις και τη δίωξή τους στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής [18]. Η Επιτροπή προτείνει ιδιαίτερα στο Συμβούλιο να καθορίσει το επίπεδο των κυρώσεων που πρέπει να επιβάλλονται στην περίπτωση "σοβαρών παραβάσεων". Η δυνατότητα ανάκλησης της άδειας αλιείας λαμβάνεται επίσης υπόψη ως ιδιαίτερα αποτελεσματικό μέσο.

[18] COM(2002)181 και 185 της 28.5.2002.

Όσον αφορά την ετήσια κοινοποίηση των "σοβαρών παραβάσεων", η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι αποτελεί ένα αποτελεσματικό μέσο για την αύξηση της διαφάνειας των καθεστώτων καταστολής όσον αφορά τις παραβάσεις των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη καθώς και τη διαφάνεια όσον αφορά τις διαφορές τους. Ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να μεριμνούν για συνεχή βελτίωση, όπως μπόρεσε να διαπιστωθεί ήδη το 2001.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΙΝΑΚΩΝ *

* ημερομηνίες διαβίβασης των πληροφοριών (Παράρτημα I).

* αριθμός των περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος το 2000 : αναθεωρημένος πίνακας (Παράρτημα II).

* αριθμός των περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα III).

* αριθμός των περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν ανά εθνικότητα εκείνου που διέπραξε την σοβαρή παράβαση και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα IV).

* τύπος διαδικασίας που κινήθηκε ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα V).

* αριθμός των περιπτώσεων στις οποίες επιβλήθηκαν κυρώσεις ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα VI).

* μέσο πρόστιμο ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα VII).

* αριθμός κατασχέσεων ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα VIII).

* αριθμός ανακλήσεων άδειας ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα IX).

* αριθμός περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν στα λιμάνια ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα X).

*Σημ.: Λόγω του γεγονότος ότι ορισμένες κοινοποιήσεις περιέχουν διάφορους τύπους παραβάσεων, τα σύνολα δυνατόν να μην αντιστοιχούν στον αριθμό των περιπτώσεων που αναφέρονται στις διάφορες στήλες.

ΛΗΨΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΟΒΑΡΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΟΒΑΡΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΑΝΑ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜA V

ΤΥΠΟΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΚΙΝΗΘΗΚΕ (*) ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(*) Δ = Διοικητική Π = Ποινική Δ&Π = Διοικητική+Ποινική

ΠΑΡΑΡΤΗΜA VI

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* μεταξύ παρενθέσεων, ο αριθμός των διαπιστωθεισών περιπτώσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

ΜΕΣΟ ΥΨΟΣ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* μεταξύ παρενθέσεων, ο αριθμός των περιπτώσεων στις οποίες επιβλήθηκε πρόστιμο

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* μεταξύ παρενθέσεων, ο αριθμός των διαπιστωθεισών περιπτώσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΧ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΝΑΚΛΗΣΕΩΝ ΑΔΕΙΩΝ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Χ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΟΒΑΡΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΛΙΜΑΝΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2001

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>