Τόν 'Ιούλιο 1979, ἡ επιχείρηση Eggers εξήγαγε πρός τήν Μεγάλη Βρετανία μία παρτίδα 19940 κιλών χοιρείου λίπους. Λόγω ἀμελείας τοῦ ὁδηγοῦ, στόν όποιο εἶχε ἀνατεθεί ἡ μεταφορά τῶν εμπορευμάτων, ή εξαγωγή έγινε χωρίς νά έχουν τηρηθεί στην Γερμανία οἱ τελωνειακές διατυπώσεις.

Λόγω ἀδυναμίας ἀποδείξεως τῆς εξαγωγῆς, μέ τά προβλεπόμενα ἀντίτυπα έλεγχου, τό κεντρικό τελωνείο τοῦ Hamburg-Jonas ἠρνήθη τήν καταβολή τῶν ζητουμένων νομισματικῶν εξισωτικών ποσών γιά τά εμπορεύματα πού εξήχθησαν. Γιά τόν λόγο αυτόν, ἡ επιχείρηση Eggers υπέβαλε πρός τό κεντρικό τελωνείο τοῦ Kassel αίτηση γιά τήν ἐκ τῶν υστέρων έκδοση τῶν ἀντιτύπων έλεγχου. Τό κεντρικό τελωνείο τοῦ Kassel ἠρνήθη, ἡ δέ ένσταση κατά τῆς ἀποφάσεως αὐτης ἐνώπιον τῆς Oberfinanzdirektion ('Ανωτέρας Διευθύνσεως Οικονομικών), ἀπερρίφθη. Κατά τῆς ἀπορριπτικής αὐτῆς ἀποφάσεως, ἡ επιχείρηση Eggers ἤσκησε Hessisches Finanzgericht.

Τό δικαστήριο αυτό, μετά τήν διαπίστωση ὅτι τό κοινοτικό δίκαιο δέν προβλέπει τήν ἐκ τῶν υστέρων έκδοση ἀντιτύπων ἐλεγχου, θεωρεί ὅτι ἡ έκδοση τῶν ἀντιτύπων επιτρέπεται μόνον στά πλαίσια τῶν εθνικών διατάξεων οἱ όποιες, κατά τήν διοίκηση, έχουν θεσπισθεί κατόπιν συμφωνίας πού συνήφθη εντός τῆς ἐπιτροπής κοινοτικής διαμετακομίσεως, κατά τήν 21η συνοδό της, ἀπό 6 έως 8 Ἰουλίου 1971.

Τό εθνικό δικαστήριο ἀμφιβάλλει, ἐν τούτοις, ἄν ἡ συμφωνία αυτή συνιστά επαρκές νόμιμο έρεισμα γιά νά επιτρέψει στά κράτη μέλη τήν ἐκ τῶν υστέρων έκδοση ἀντιτύπων έλεγχου, ἐν πάση δέ περιπτώσει, σέ περίπτωση πού συνιστᾶ επαρκές έρεισμα, τό εθνικό δικαστήριο διερωτάται ἄν μία τέτοια συμφωνία παρέχει στά κράτη μέλη την δυνατότητα νά εξαρτήσουν τήν ἐκ τῶν υστέρων ἔκδοση ἀντιτύπων έλεγχου ἀπό πρόσθετες προϋποθέσεις οι όποιες δέν έχουν καθορισθεί στην συμφωνία πού συνήφθη σέ κοινοτικό επίπεδο.

Κατά συνέπεια, τό Finanzgericht τῆς Ἔσσης, μέ διάταξη τῆς 9ης Νοεμβρίου 1981, απεφάσισε νά υποβάλει στό Δικαστήριο τά ἀκόλουθα τέσσαρα προδικαστικά ερωτήματα:

Σύμφωνα μέ τό άρθρο 20 τοῦ Πρωτοκόλλου περί τοῦ Ὀργανισμοῦ τοῦ Δικαστηρίου τῆς ΕΟΚ, παρατηρήσεις κατέθεσαν τό Hauptzollamt (Κεντρικό Τελωνείο) Kassel, εκπροσωπούμενο ἀπό τόν διευθυντή του Μ. Nessier, επικουρούμενο ἀπό τήν Α. Schwintuchowski, Oberregierungsrätin τῆς Oberfinanzdirektion τῆς Φραγκφούρτης, καί ή 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν Α. Prozillo, νομικό σύμβουλο τῆς Επιτροπής, επικουρούμενο ἀπό τόν J. Grunwald, μέλος τῆς νομικῆς ὑπηρεσίας της. Ή επιχείρηση Eggers & Co. ἐδήλωσε ὅτι δέν επιθυμεῖ νά καταθέσει παρατηρήσεις ἐπί τῆς προκειμένης υποθέσεως καί περιωρίσθη στην πρός τό Δικαστήριο κοινοποίηση αντιγράφου τῆς ἀναπτυχθείσης εγγράφως ενώπιον τοῦ Finanzgericht τῆς Ἔσσης επιχειρηματολογίας της.

Κατόπιν εκθέσεως τοῦ εἰσηγητοῦ δικαστοῦ καί μετ᾽ ἀκρόαση τῆς γενικής εισαγγελέως, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε τήν έναρξη τῆς προφορικής διαδικασίας χωρίς προηγουμένη διεξαγωγή ἀποδείξεων καί τήν ἀνάθεση τῆς υποθέσεως στό τρίτο τμήμα.

Τό Δικαστήριο πάντως έζήτησε ἀπό τήν 'Επιτροπή νά τοῦ ἀνακοινώσει τό πλήρες κείμενο τῶν πρακτικών τῆς 21ης συνόδου τῆς επιτροπής κοινοτικῆς διαμετακομίσεως, καθώς καί τό πλήρες κείμενο τῶν πρακτικών τῆς συνεδριάσεως τῆς 25ης Μαΐου 1974 τῆς ομάδος εμπειρογνωμόνων τῆς επιτροπής Μηχανισμός ἀνταλλαγῶν. Ἐπί πλέον, ἐζήτησε ἀπό τήν 'Επιτροπή καί ἀπό τό Hauptzollamt τοῦ Kassel νά τοῦ διευκρινίσουν ποιες εἶναι οἱ πρόσθετες προϋποθέσεις, πού δέν προβλέπονται στην συμφωνία πού συνήφθη στά πλαίσια τῆς επιτροπής κοινοτικῆς διαμετακομίσεως, ἀπό τίς όποιες οἱ γερμανικές ἀρχές ἐξαρτοῦσαν την ἐκ τῶν υστέρων έκδοση τοῦ αντιτύπου έλεγχου.

Τό Hauptzollamt τοῦ Kassel διακρίνει μεταξύ των ἐγγράφων έλεγχου ἀναλόγως ἄν προορίζονται γιά ἀπόδειξη τῆς εξαγωγής ἀπό την Γερμανία, καί συνεπώς γιά την γένεση ἀπαιτήσεως ἐπί τῶν γερμανικών εξισωτικών ποσών λόγω εξαγωγής ἡ ἄν προορίζονται γιά ἀπόδειξη τῆς εισαγωγής σέ άλλο κράτος μέλος καί την γένεση ἀπαιτήσεως ἐπί τῶν εξισωτικών ποσών λόγω εισαγωγής τοῦ άλλου αὐτοῦ κράτους μέλους.

Όσον άφορᾶ τήν ἀπόδειξη περί τῆς εξαγωγής, τό Hauptzollamt τοῦ Kassel υπογραμμίζει ὅτι τό ἀποδεικτικό μέσο ἐν προκειμένω δέν καθορίζεται στόν κανονισμό 1380/75 τῆς 'Επιτροπής, τῆς 29ης Μαΐου 1975, περί τοῦ τρόπου εφαρμογής τῶν νομισματικών εξισωτικών ποσών. Τά κράτη μέλη εἶναι συνεπώς ελεύθερα νά ὁρίζουν ἐν προκειμένω μόνα τους τό ἀποδεικτικό αυτό μέσο καί δύνανται, στά πλαίσια τῆς ἁρμοδιότητος αυτής, νά ἀποφασίσουν τήν χρήση ὡς ἀποδεικτικοῦ μέσου ενός ὑπάρχοντος κοινοτικού έγγράφου, ὅπως τό ἀντίτυπο έλεγχου Τ ἀριθ. 5. Αυτό έκανε καί ή κυβέρνηση τῆς 'Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας τῆς Γερμανίας. Κατά τό μέτρο πού ὁ καθορισμός τοῦ ἀποδεικτικοί) μέσου 'έχει ἀφεθεί στην διακριτική ευχέρεια τῶν κρατών μελών, τά κράτη αυτά δέν δεσμεύονται ἀπό τό κοινοτικό δίκαιο ὡς πρός τήν δυνατότητα καί τίς προϋποθέσεις μεταγενέστερης χορηγήσεως του. Τά ζητήματα αὐτά ρυθμίζονται μόνον ἀπό τό εθνικό δίκαιο.

Όσον άφορᾶ τά ἀποδεικτικά έγγραφα περί τῆς εισαγωγής σέ άλλο κράτος μέλος, αυτά καθορίζονται στό άρθρο 11, παράγραφος 2 τοῦ κανονισμού 1380/75 τῆς Επιτροπής. Ὡς πρός τήν δυνατότητα τῆς ἐκ τῶν ὑστέρων εκδόσεως τοῦ ἀντιτύπου έλεγχου, τόν 'Ιούλιο 1971 συνήφθη συμφωνία στην επιτροπή διαμετακομίσεως. Ή 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θεωρεί ὅτι δεσμεύεται ἀπό τήν συμφωνία αυτή, ὅπως προκύπτει ἀπό τίς δηλώσεις τῆς κατά τήν συνεδρίαση τῆς ὁμάδος εμπειρογνωμόνων τῆς επιτροπής Μηχανισμός ἀνταλλαγών, τῆς 25ης Μαΐου 1974.

Ἡ συμφωνία αυτή, ἡ ὁποία συνήφθη στην επιτροπή διαμετακομίσεως, επιτρέπει, ἐν πάση περιπτώσει, στά κράτη μέλη τήν ἐκ τῶν υστέρων έκδοση ἀντιτύπων ελέγχου, ὑπό τίς προϋποθέσεις πού τά 'ίδια προβλέπουν. Πράγματι, ἡ συμφωνία αυτή παρέχει στά κράτη μέλη, ὑπό ορισμένες προϋποθέσεις, διακριτική εξουσία στό θέμα τῆς ἐκ τῶν υστέρων εκδόσεως τῶν ἀντιτύπων έλεγχου. 'Εξ αὐτοῦ προκύπτει ὅτι τά ενδιαφερόμενα πρόσωπα δέν δικαιοῦνται τῆς ἐκ τῶν υστέρων χορηγήσεως ἀντιτύπων έλεγχου καί ὅτι τά κράτη μέλη δύνανται νά εξαρτήσουν τήν ἐκ τῶν ὑστέρων έκδοση τῶν αντιτύπων έλεγχου ἀπό πρόσθετες προϋποθέσεις, ἐν πάση περιπτώσει, κατά τό μέτρο πού οἱ προϋποθέσεις αυτές ἀποβλέπουν στην πρόληψη καταστρατηγήσεως τῆς διαδικασίας.

'Εν συμπεράσματι, τό Hauptzollamt τοῦ Kassel προτείνει νά δοθεί στά προδικαστικά ερωτήματα, πού ὑπέβαλε τό Finanzgericht τῆς Ἔσσης, ἡ ἀκόλουθη ἀπάντηση:

Ή Ἐπιτροπή ἀναφέρει στην ἀρχή των παρατηρήσεων τῆς ὅτι τό ἀντίτυπο ἐλέγχου Τ ἀριθ. 5 καθωρίσθη ἀπό τό άρθρο 10 τοῦ κανονισμοῦ 223/77 τῆς Ἐπιτροπής, τῆς 22ας Δεκεμβρίου 1976, περί τῶν διατάξεων εφαρμογής ὡς καί τῶν μέτρων απλουστεύσεως τοῦ καθεστῶτος τῆς κοινοτικής διαμετακομίσεως (ΕΕ, εἰδ. ἔκδ. 02/012, σ. 27). Ἐν συνεχεία, διευκρινίζει ὅτι τό έγγραφο αυτό πρέπει σύμφωνα μέ τό άρθρο 11 τοῦ κανονισμοῦ 1380/75 τῆς Ἐπιτροπῆς νά χρησιμοποιείται υποχρεωτικῶς ὡς ἀποδεικτικό μέσο τοῦ δικαιώματος ἐπί νομισματικών εξισωτικών ποσών τοῦ κράτους μέλους εισαγωγής, ἐνῶ ὁ καθορισμός τοῦ ἀποδεικτικοῦ μέσου τοῦ δικαιώματος γιά τήν καταβολή νομισματικών εξισωτικών ποσών τῆς χώρας εξαγωγής ἀνήκει στην ἁρμοδιότητα τοῦ ενδιαφερομένου κράτους μέλους, ὅπως προκύπτει ἀπό τό άρθρο 10 τοῦ κανονισμού 1380/75 τῆς 'Επιτροπής.

'Εφ' ὅσον ἡ Ὁμοσπονδιακή Δημοκρατία τῆς Γερμανίας ἀπεφάσισε νά δεχθεί ὡς ἀποδεικτικό μέσο τῆς εξαγωγής τό ἀντίτυπο έλεγχου Τ ἀριθ. 5, τοῦτο σημαίνει, κατά τήν Ἐπιτροπή, ὅτι τό ἀντίτυπο έλεγχου εἶναι ταυτοχρόνως κοινοτικό έγγραφο καί ὅτι, στίς ἀπαντήσεις πού θά δοθούν στό παραπέμπον δικαστήριο, πρέπει νά γίνει διάκριση ἀνάμεσα στίς δύο χρήσεις τοῦ ἀντιτύπου ἐλεγχου Τ ἀριθ. 5.

Κατά τήν συνεδρίαση τῆς 17ης 'Ιουνίου 1982, ἡ Ἐπιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν J. Grunwald, μέλος τῆς νομικής τῆς υπηρεσίας, ἀνέπτυξε τίς παρατηρήσεις της.

Ή γενική εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις τῆς κατά τήν συνεδρίαση τῆς 16ης Σεπτεμβρίου 1982.