(1)

Ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2022/127 της Επιτροπής (2) συμπληρώνει τον κανονισμό (ΕΕ) 2021/2116 με κανόνες για τους οργανισμούς πληρωμών και άλλους οργανισμούς, τη δημοσιονομική διαχείριση, την εκκαθάριση λογαριασμών, τις εγγυήσεις και τη χρήση του ευρώ.

(2)

Η πείρα που αποκτήθηκε από το πρώτο έτος εφαρμογής της ετήσιας διαδικασίας εκκαθάρισης επιδόσεων που αναφέρεται στο άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2116, καθώς και από την προετοιμασία του δεύτερου έτους, δείχνει ότι τα κράτη μέλη επωμίζονται δυσανάλογο διοικητικό φόρτο όσον αφορά την παροχή αιτιολογήσεων στο πλαίσιο της ετήσιας εκκαθάρισης επιδόσεων για τις αποκλίσεις των μοναδιαίων αξιών που επιτεύχθηκαν σε σχέση με τις προβλεπόμενες μοναδιαίες αξίες.

(3)

Σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2116, οι δαπάνες που σχετίζονται με τις παρεμβάσεις που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΕ) 2021/2115 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) είναι επιλέξιμες για ενωσιακή χρηματοδότηση μόνον εάν έχουν πραγματοποιηθεί από διαπιστευμένους οργανισμούς πληρωμών σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες της Ένωσης και με τα ισχύοντα συστήματα διακυβέρνησης και εάν συνοδεύονται από αντίστοιχη εκροή. Η συμμόρφωση με τις απαιτήσεις αυτές διασφαλίζεται από τους οργανισμούς πληρωμών που αναφέρονται στο άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2116, τους οργανισμούς πιστοποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 12 του εν λόγω κανονισμού και από την Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας συμμόρφωσης που αναφέρεται στο άρθρο 55 του εν λόγω κανονισμού. Με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται ότι οι εκροές επιτεύχθηκαν σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ένωσης και ότι τα στρατηγικά σχέδια της ΚΓΠ επιτυγχάνουν τα ορόσημα και τους στόχους που καθορίζονται από τα κράτη μέλη στα στρατηγικά τους σχέδια για την ΚΓΠ στο πλαίσιο των οικείων συστημάτων επιδόσεων.

(4)

Επιπλέον, ως αποτέλεσμα της τροποποίησης που επέφερε ο κανονισμός (ΕΕ) 2024/1468 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (4) στους κανονισμούς (ΕΕ) 2021/2115 και (ΕΕ) 2021/2116, τα κράτη μέλη επιτρέπεται να υποβάλλουν στην Επιτροπή δύο αιτήματα τροποποίησης ανά έτος, και αυτό για στοιχεία όπως οι προβλεπόμενες μοναδιαίες αξίες, οι εκροές και τα χρηματοδοτικά κονδύλια για παρεμβάσεις που αποτελούν τη βάση για την ετήσια εκκαθάριση επιδόσεων. Τα κράτη μέλη κάνουν επίσης όλο και περισσότερο χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στο άρθρο 119 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115 να προβαίνουν σε τροποποιήσεις των στοιχείων των στρατηγικών τους σχεδίων για την ΚΓΠ που σχετίζονται με τις παρεμβάσεις που προβλέπονται στον τίτλο III κεφάλαιο IV του εν λόγω κανονισμού και να τις εφαρμόζουν. Αυτό επηρεάζει την ετήσια εκκαθάριση επιδόσεων και αυξάνει τον διοικητικό φόρτο που συνδέεται με αυτήν.

(5)

Για την ελάφρυνση του διοικητικού φόρτου και τη βελτίωση της οικονομικής αποδοτικότητας της ετήσιας εκκαθάρισης επιδόσεων, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να υποχρεούνται να παρέχουν αιτιολογήσεις για τις αποκλίσεις των μοναδιαίων αξιών που επιτεύχθηκαν σε σχέση με τις προβλεπόμενες μοναδιαίες αξίες για τους σκοπούς της ετήσιας εκκαθάρισης επιδόσεων, όταν το συνολικό ποσό των δαπανών που αντιστοιχεί στις εν λόγω αποκλίσεις δεν υπερβαίνει ένα κατώτατο όριο εκφραζόμενο ως ποσοστό των δαπανών που δηλώνονται στην ετήσια έκθεση επιδόσεων σύμφωνα με το άρθρο 134 παράγραφος 5 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115. Το εν λόγω συνολικό ποσό υπολογίζεται πολλαπλασιάζοντας την απόκλιση για κάθε μοναδιαία αξία με τον αντίστοιχο αριθμό εκροών και αθροίζοντας τα ποσά που προκύπτουν. Για τους σκοπούς του υπολογισμού αυτού, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνο οι αποκλίσεις που οδηγούν σε υπέρβαση των δαπανών. Προκειμένου να αποφευχθούν δυσμενείς επιπτώσεις στα ταμεία της Ένωσης και να διασφαλιστεί η αναλογικότητα, είναι σκόπιμο να καθοριστεί το κατώτατο όριο στο 2 %. Το ποσοστό αυτό ευθυγραμμίζεται με το γενικά αποδεκτό όριο όσον αφορά την εύλογη βεβαιότητα που εφαρμόζεται στους ελέγχους των πολιτικών και του προϋπολογισμού της Ένωσης.

(6)

Ωστόσο, το κατώτατο όριο για την υποβολή αιτιολογήσεων για τους σκοπούς της ετήσιας εκκαθάρισης επιδόσεων δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις αποκλίσεις των μοναδιαίων αξιών από τις μέγιστες προβλεπόμενες μοναδιαίες αξίες που αναφέρονται στο άρθρο 102 του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115, δεδομένου ότι οι μέγιστες προβλεπόμενες μοναδιαίες αξίες έχουν καθοριστεί ώστε να διασφαλίζεται ευελιξία για την αποφυγή της μη χρησιμοποίησης κονδυλίων, ενώ παράλληλα θα αποφεύγεται η υπεραντιστάθμιση των γεωργών.

(7)

Η απαίτηση να παρέχονται αιτιολογήσεις στις ετήσιες εκθέσεις επιδόσεων σύμφωνα με το άρθρο 134 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115 για τον σκοπό του άρθρου 40 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2116, για τυχόν υπέρβαση της επιτευχθείσας μοναδιαίας αξίας σε σχέση με την προβλεπόμενη μοναδιαία αξία άνω του 50 % δεν επηρεάζεται από τον παρόντα κανονισμό.

(8)

Είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί το κείμενο του άρθρου 14 παράγραφος 8 και του άρθρου 15 παράγραφος 4 του κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμού (ΕΕ) 2022/127, καθώς η διατύπωση θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την ακούσια εφαρμογή από την Επιτροπή επιπέδου κατ’ αποκοπή διόρθωσης χαμηλότερου από τον κίνδυνο για τον προϋπολογισμό της Ένωσης. Οι εν λόγω διατάξεις του κανονισμού θα πρέπει, επομένως, να αναδιατυπωθούν ώστε να αναφέρεται σαφώς ότι, εφόσον αντικειμενικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι η μέγιστη απώλεια για τα Ταμεία είναι χαμηλότερη ή ίση με την απώλεια που θα προέκυπτε από την εφαρμογή κατ’ αποκοπή ποσοστού χαμηλότερου από εκείνο που πρότεινε η Επιτροπή, η Επιτροπή πρέπει να εφαρμόσει αυτό το χαμηλότερο κατ’ αποκοπή ποσοστό για τη λήψη απόφασης σχετικά με τα ποσά που πρέπει να αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση της Ένωσης.

(9)

Δεδομένου ότι οι ετήσιες εκθέσεις επιδόσεων για το οικονομικό έτος 2024 πρέπει να υποβληθούν έως τις 15 Φεβρουαρίου 2025, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν και το κατώτατο όριο θα πρέπει να εφαρμόζεται στις ετήσιες διαδικασίες εκκαθάρισης επιδόσεων από το οικονομικό έτος 2024.

(10)

Συνεπώς, ο κατ’ εξουσιοδότηση κανονισμός (ΕΕ) 2022/127 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,

1)

στο άρθρο 13 παράγραφος 2 προστίθεται το ακόλουθο δεύτερο εδάφιο:

«Κατά παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να παρέχουν αιτιολόγηση για τους σκοπούς της ετήσιας εκκαθάρισης επιδόσεων για τις αποκλίσεις των μοναδιαίων αξιών που επιτεύχθηκαν σε σχέση με τις προβλεπόμενες μοναδιαίες αξίες, όταν οι συνολικές δαπάνες που αντιστοιχούν στις εν λόγω αποκλίσεις δεν υπερβαίνουν το 2 % των συνολικών δαπανών που δηλώνονται στην ετήσια έκθεση επιδόσεων σύμφωνα με το άρθρο 134 παράγραφος 5 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) 2021/2115 για το οικείο οικονομικό έτος. Για τους σκοπούς του υπολογισμού του εν λόγω ορίου, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνον οι αποκλίσεις που οδηγούν σε υπέρβαση των δαπανών.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη παρέχουν αιτιολόγηση για τους σκοπούς της ετήσιας εκκαθάρισης επιδόσεων για όλες τις υπερβάσεις των μοναδιαίων αξιών που επιτεύχθηκαν σε σχέση με τις μέγιστες προβλεπόμενες μοναδιαίες αξίες.»·

2)

στο άρθρο 14, η παράγραφος 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

3)

στο άρθρο 15, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: