–

AF, ag gníomhú thar a cheann féin agus ina cháil mar ionadaí dlíthiúil dá leanbh mionaoiseach, ag M. Gonzo, avvocata,

–

Rialtas na hIodáile, ag S. Fiorentino agus G. Palmieri, i gcáil Gníomhairí, le cúnamh ó L. D’Ascia agus D. G. Pintus, avvocati dello Stato,

–

Rialtas na Beilge, ag M. Jacobs agus M. Van Regemorter, i gcáil Gníomhairí, le cúnamh ó A. Deteux, avocat,

–

Rialtas na Cipire, ag I. Neophytou agus F. Sotiriou, i gcáil Gníomhairí,

–

Rialtas na Polainne, ag B. Majczyna agus D. Lutostańska, i gcáil Gníomhairí,

–

an Coimisiún Eorpach, ag F. Blanc, M. Debieuvre agus F. Tomat, i gcáil Gníomhairí,

1

Baineann an iarraidh ar réamhrialú le léiriú Airteagal 20 de Threoir 2013/33/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 lena leagtar síos caighdeáin a bhaineann le hiarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta a ghlacadh (IO 2013 L 180, lch. 96).

2

Rinneadh an iarraidh seo in imeachtaí idir an t-iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta, AF, ag gníomhú dó ina ainm féin agus ina cháil mar ionadaí dlíthiúil a linbh mhionaoisigh BF, agus an Ministero dell’Interno – U.T.G. - Prefettura di Milano (an Aireacht Gnóthaí Baile – U.T.G. – Maoracht Milano, an Iodáil) maidir le cinneadh Maoracht Milano tarraingt siar ó AF agus óna leanbh mionaoiseach, BF, na dálaí glactha ábharacha uile tar éis do AF diúltú arís agus arís eile a aistriú agus aistriú BF a chomhlíonadh in ionad cóiríochta seachas an t-ionad ina bhfuil siad i láthair.

An dlí lena mbaineann

Dlí an Aontais

Treoir 2013/32/AE

3

Foráiltear le hAirteagal 13 de Threoir 2013/32/AE ó Pharlaimint na hEorpa agus ón gComhairle an 26 Meitheamh 2013 maidir le nósanna imeachta coiteanna chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar (IO 2013 L 180, lch. 60), dar teideal ‘Oibleagáidí na n‑iarratasóirí’:

4

Foráiltear le hAirteagal 28 de Threoir 2013/32, dar teideal ‘Nós imeachta i gcás ina ndéantar an t‑iarratas a tharraingt siar nó a aisghabháil go hintuigthe’:

Treoir 2013/33

5

Luaitear an méid seo a leanas in aithrisí 22, 25, 26 agus 35 de Threoir 2013/33:

6

Foráiltear le hAirteagal 2 den Treoir sin, dar teideal ‘Sainmhínithe’:

7

Is mar seo a leanas atá an fhoclaíocht in Airteagal 3(1) den Treoir sin:

8

Foráiltear le hAirteagal 7(2) go (5) den Treoir sin, dar teideal ‘Cónaí agus saoirse gluaiseachta’:

9

De réir Airteagal 12 de Threoir 2013/33, dar teideal ‘Teaghlaigh’:

10

Foráiltear le hAirteagal 14(1) den Treoir sin, dar teideal ‘Scolaíocht agus oideachas do mhionaoisigh’:

11

Foráiltear le hAirteagal 17(1) agus (2) den Treoir sin, dar teideal ‘Rialacha ginearálta maidir le dálaí glactha ábharacha agus cúram sláinte’:

12

Foráiltear le hAirteagal 18(1) go (3) agus (6) den Treoir sin, dar teideal ‘Modúlachtaí maidir leis na dálaí glactha ábharacha’:

13

Foráiltear le hAirteagal 20(1) go (5) de Threoir 2013/33, dar teideal ‘Dálaí glactha ábharacha a laghdú nó a tharraingt siar’:

14

Foráiltear le hAirteagal 21 de Threoir 2013/33, dar teideal ‘Prionsabal ginearálta’, go gcuirfidh na Ballstáit san áireamh ina ndlí náisiúnta lena dtrasuitear an Treoir sin staid ar leith daoine leochaileacha, go háirithe mionaoisigh agus tuismitheoirí aonair a bhfuil leanaí mionaoiseacha acu. De réir Airteagal 22(1) den Treoir sin, dar teideal ‘Measúnú ar riachtanais glactha speisialta daoine leochaileacha’, ní mór do na Ballstáit, chun críocha chur chun feidhme éifeachtach Airteagal 21 den Treoir sin, a mheas an iarratasóir é an t‑iarratasóir a bhfuil riachtanais ghlactha speisialta aige. Ní mór do na Ballstáit cineál na riachtanas sin a shonrú freisin.

15

Foráiltear le hAirteagal 23(1), (2) agus (5) den Treoir sin, dar teideal ‘Mionaoisigh’:

16

Foráiltear le hAirteagal 26(1) den Treoir sin, dar teideal ‘Achomhairc’:

Dlí na hIodáile

17

In Airteagal 17(1) de decreto legislativo n. 142 – Attuazione della direttiva 2013/33/UE recante norme relative all’accoglienza dei richiedenti protezione internazionale, nonché della direttiva 2013/32/UE, recante procedure comuni ai fini del riconoscimento e della revoca dello status di protezione internazionale (Foraithne Reachtach Uimh. 142 lena gcuirtear chun feidhme Treoir 2013/33/AE lena leagtar síos caighdeáin a bhaineann le hiarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta a ghlacadh agus Treoir 2013/32/AE maidir le nósanna imeachta coiteanna chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú agus a tharraingt siar) an 18 Lúnasa 2015 (GURI Uimh. 214 an 15 Meán Fómhair 2015), arna leasú le decreto-legge n. 20 – Disposizioni urgenti in materia di flussi di ingresso legale dei lavoratori stranieri e di prevenzione e contrasto all’immigrazione irregolare (Foraithne Uimh. 20 lena leagtar síos forálacha práinneacha maidir le sreafaí iontrála dlíthiúla oibrithe eachtracha agus maidir leis an inimirce neamhdhleathach a chosc agus a chomhrac), an 10 Márta 2023 (GURI Uimh. 59 an 10 Márta 2023), a tiontaíodh ina dhlí, le leasuithe, ag legge n. 50 (Dlí Uimh. 50) an 5 Bealtaine 2023 (GURI Uimh. 104 an 5 Bealtaine 2023) (‘Foraithne Reachtach Uimh. 142’), dar teideal ‘Cóiríocht do dhaoine a bhfuil riachtanais speisialta acu’, foráiltear an méid seo a leanas:

18

Foráiltear le hAirteagal 23(1) go (4) d’Fhoraithne Reachtach Uimh. 142, dar teideal ‘Dálaí glactha ábharacha a laghdú nó a tharraingt siar’:

An díospóid sna príomhimeachtaí agus an cheist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

19

Is iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta iad AF agus a leanbh, BF, a bhí ina mhionaoiseach tráth na bhfíoras sna príomhimeachtaí, a bhfuil cónaí orthu in ionad cóiríochta in Milano.

20

An 1 Meitheamh 2023, ghlac Maoracht Milano cinneadh lena dtarraingítear siar na dálaí glactha ábharacha i ndáil le AF agus BF (‘an cinneadh atá faoi chonspóid sna príomhimeachtaí’). Tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire, cé go dtagraíonn forais an chinnidh sin d’fhíorais éagsúla ar sáruithe ar rialacha an ionaid glactha iad, d’iompar an‑fhoréigneach nó d’fhíorais a dhéanann difear do na dálaí incháilitheachta do dhálaí glactha ábharacha, go bhfuil Airteagal 23(1)(a) d’Fhoraithne Reachtach Uimh. 142, a bhaineann le tréigean an ionaid cóiríochta, mar bhunús dlí leis an gcinneadh sin mar sin féin. Baineann an chúirt a rinne an tarchur de thátal as sin go bhfuil tarraingt siar na ndálaí glactha ábharacha sin bunaithe ar dhiúltú leanúnach AF a aistriú, lena leanbh, chuig ionad cóiríochta eile, atá lonnaithe in Milano freisin, arb é is cúis leis go bunúsach go bhfuil cóiríocht atá beartaithe do cheathrar á háitiú ag na hiarratasóirí faoi láthair.

21

Thug AF caingean le haghaidh neamhniú agus iarratas ar bhearta eatramhacha os comhair Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia (Cúirt Réigiúnach Riaracháin na Lombairde, an Iodáil), arb í an chúirt a rinne an tarchur í, ag maíomh go bhfuil údar lena dhiúltú aistriú chuig ionad cóiríochta eile toisc go bhfuil staidéar á dhéanamh ag BF gar don ionad cóiríochta ina bhfuil siad lonnaithe.

22

Maíonn AF, mar thoradh ar dhálaí glactha ábharacha a tharraingt siar, nach mbeidh sé in ann freastal ar a bhunriachtanais ná ar bhunriachtanais a linbh mhionaoisigh. I ndáil leis sin, líomhnaíonn sé, inter alia, sárú ar Airteagal 21 de Threoir 2013/33 agus ar Airteagal 17 d’Fhoraithne Reachtach Uimh. 142, sa mhéid nach gcuirtear san áireamh leis an gcinneadh atá faoi chonspóid sna príomhimeachtaí go mbaineann sé agus BF leis an gcatagóir ‘daoine leochaileacha’, sárú ar Airteagal 23(1)(a) d’Fhoraithne Reachtach Uimh. 142, sa mhéid nach cás a chumhdaítear leis an bhforáil sin é an diúltú aistrithe, agus sárú ar Airteagal 20 de Threoir 2013/33, arna léiriú ag an gCúirt ina breithiúnais an 12 Samhain 2019, Haqbin (C‑233/18, EU:C:2019:956), agus an 1 Lúnasa 2022, Ministero dell’Interno (Dálaí glactha ábharacha a tharraingt siar) (C‑422/21, EU:C:2022:616), as a leanann prionsabal ginearálta is infheidhme maidir le gach cás ina dtarraingítear siar dálaí glactha ábharacha, lena n‑áirítear i gcás nach bhfuil an tarraingt siar sin de chineál pionóis.

23

Maidir le hiarratas AF ar bhearta idirlinne, dhíbh an chúirt a rinne an tarchur é le hordú an 25 Iúil 2023, ar an bhforas gurbh é an cinneadh atá i gceist sna príomhimeachtaí léiriú ar chumhacht an riaracháin bainistiú na n‑ionad cóiríochta a eagrú.

24

Rinne AF achomharc i gcoinne an ordaithe sin os comhair an Consiglio di Stato (an Chomhairle Stáit, an Iodáil), a sheas, le hordú an 22 Meán Fómhair 2023, leis an achomharc sin ar an bhforas go bhféadfadh an cinneadh atá faoi chonspóid sna príomhimeachtaí cearta bunúsacha AF a shárú, go háirithe a cheart rochtana ar bhunriachtanais, amhail bia, cóiríocht agus éadaí.

25

Maidir leis an gcaingean le haghaidh neamhniú, sa chéad áit, sonraíonn an chúirt a rinne an tarchur, chun an reachtaíocht náisiúnta a thabhairt i gcomhréir le hAirteagal 20 de Threoir 2013/33, arna léiriú ag an gcásdlí dá dtagraítear i mír 22 den bhreithiúnas seo, gur leasaíodh Airteagal 23(1) d’Fhoraithne Reachtach Uimh. 142 ionas gur léiriú ar chumhacht lánroghnach anois í cumhacht an údaráis náisiúnta inniúil dálaí glactha ábhartha a chúlghairm, a bhfuil a fheidhmiú faoi réir measúnú sonrach ar thosca ábhartha uile an cháis. Dá réir sin, measann sé, ós rud é go bhfuil an foras maidir le neamh-chomhoiriúnacht na reachtaíochta náisiúnta le dlí an Aontais imithe i léig, nár cheart cur i bhfeidhm na reachtaíochta sin a dhiúltú a thuilleadh. Go háirithe, comhlíontar leis an reachtaíocht náisiúnta prionsabal na comhréireachta anois agus, go háirithe, an gá atá le hargóintí an duine lena mbaineann a chur san áireamh.

26

Sa dara háit, measann an chúirt a rinne an tarchur nár cheart an cinneadh atá faoi chonspóid sna príomhimeachtaí a mheas mar phionós. Sa chás seo, ní raibh sé i gceist ag an údarás inniúil náisiúnta an t‑iarratasóir sna príomhimeachtaí a eisiamh ón gcóras glactha, ach é a aistriú chuig ionad cóiríochta eile inar lean sé de chosaint iomlán a bheith aige. Dá bhrí sin, tá tarraingt siar dálaí glactha ábharacha mar thoradh díreach ar a dhiúltú leanúint de thairbhe a bhaint as na dálaí sin in ionad cóiríochta seachas an t‑ionad ina bhfuil cónaí air faoi láthair. Ina theannta sin, measann sí go dtagann an staid atá i gceist sna príomhimeachtaí faoi raon feidhme Airteagal 23(1)(a) d’Fhoraithne Reachtach Uimh. 142, ós rud é, amhail an staid dá dtagraítear go sainráite san fhoráil sin, eadhon, i gcás nach dtuairiscíonn an t‑iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta don ionad cóiríochta arna ainmniú ag an údarás náisiúnta inniúil nó ina dtréigeann sé é, nach mór diúltú den sórt sin a láimhseáil mar aistriú deonach ón gcóras glactha. Dá bhrí sin, de réir na cúirte a rinne an tarchur, má chailltear cumas an iarratasóra sin freastal ar a bhunriachtanais mar thoradh ar an diúltú sin, ní chuirtear é i staid atá éagsúil leis an staid ina mbeadh sé dá ndiúltódh sé a bheith san áireamh sa chóras glactha sin, a gceanglófaí i gcónaí leis an gcur i bhfeidhm sin ar an duine lena mbaineann dul isteach sa chóras glactha sin.

27

Sa tríú háit, tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire, ar dtús, go bhforáiltear don chumhacht chun cinneadh a ghlacadh chun coinníollacha glactha ábhartha a tharraingt siar in Airteagal 20 de Threoir 2013/33, agus go bhféadfadh an cinneadh sin a bheith i bhfoirm smachtbhanna, i gcomhréir le hAirteagal 20(4) den Treoir sin, nó i bhfoirm beart riaracháin tar éis mainneachtain na coinníollacha oibiachtúla maidir le rochtain ar choinníollacha glactha ábhartha a chomhlíonadh, i gcomhréir le hAirteagal 20(1) go (3) di.

28

Ina dhiaidh sin, tugann sí faoi deara, i gcomhthéacs na hincháilitheachta do dhálaí glactha ábharacha, gur faoin údarás náisiúnta inniúil atá sé an t‑ionad cóiríochta ina mbeidh cónaí ar an iarratasóir a ainmniú agus, i gcás inarb iomchuí, é nó í a aistriú chuig ionad cóiríochta eile, i bhfianaise na measúnuithe a bhaineann le bainistiú agus eagrú ghlacadh na n‑iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta agus, go háirithe, infhaighteacht áiteanna i ngach saoráid chóiríochta. Is léir ón ordú tarchuir, sa chás seo, go bhfuil údar le AF agus BF a aistriú chuig ionad cóiríochta seachas an t‑ionad ina bhfuil siad lonnaithe toisc go bhfuil cóiríocht acu atá beartaithe do cheathrar, rud a chomhlíonann riachtanais aonaid teaghlaigh níos mó dá bhrí sin. I ndáil leis sin, tugann an chúirt a rinne an tarchur dá haire, sna himthosca sin, gur chomhlíon an t‑údarás inniúil míreanna 49 agus 50 de bhreithiúnas an 12 Samhain 2019, Haqbin (C‑233/18, EU:C:2019:956), agus Airteagal 20(5) de Threoir 2013/33 trí chinneadh a dhéanamh iad a aistriú chuig ionad cóiríochta eile sa chathair chéanna, áit a bhféadfadh AF agus BF leanúint de thairbhe a bhaint as na dálaí glactha ábharacha. Ina theannta sin, ní raibh údar le diúltú AF d’aistriú chuig ionad cóiríochta eile mar gheall ar neamhdhóthanacht léirithe an ionaid cóiríochta nua i bhfianaise a riachtanas ríthábhachtach, ach mar gheall ar ghaireacht níos mó den mhéid ina gcuirtear cóiríocht ar fáil dó don scoil ar a bhfreastalaíonn BF, nach féidir, dar leis an gcúirt a rinne an tarchur, údar a thabhairt le diúltú den sórt sin, ós rud é go n‑áirithítear oideachas BF, in aon chás.

29

Cuireann an chúirt a rinne an tarchur in iúl, mar is léir ó Airteagal 20(1) go (3) de Threoir 2013/33, arna léiriú le breithiúnais an 12 Samhain 2019, Haqbin (C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 44), agus an 1 Lúnasa 2022, Ministero dell’Interno (Dálaí glactha ábharacha a tharraingt siar) (C‑422/21, EU:C:2022:616, míreanna 37 agus 38), go bhforáiltear leis an Treoir sin go bhféadfaidh na Ballstáit freagairt do mhí-úsáid a d’fhéadfaí a bhaint as an gcóras glactha trí dhálaí glactha ábharacha a tharraingt siar. Sa chás seo, measann sé gurb ionann diúltú AF agus iompar mí-úsáideach trína mbaineann sé leas as rochtain ar na dálaí sin chun a chríocha féin agus trína gcuireann sé bac, sa chleachtas, ar chumhacht an riaracháin bainistiú na n‑ionad cóiríochta a eagrú, go háirithe sannadh thairbhithe na ndálaí sin d’ionad cóiríochta.

30

Dá bhrí sin, de réir na cúirte sin, ós rud é gurbh é tarraingt siar thairbhe na ndálaí sin, sa chás seo, an t‑aon bheart a d’fhéadfaí a ghlacadh, ag féachaint don chúis leis an aistriú chuig ionad cóiríochta eile, eadhon méid na cóiríochta atá ag AF agus BF agus an easpa infhaighteacht cóiríochta atá oiriúnaithe níos fearr dá staid san ionad cóiríochta ina bhfuil siad lonnaithe, b’ionann eisiamh birt den sórt sin le hAirteagal 20 de Threoir 2013/33 agus ‘bac’ ar chumhacht an riaracháin bainistiú na n‑ionad cóiríochta a eagrú agus cineál ‘cirt fanachta’ iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta a bhunú san ionad cóiríochta a ainmníodh ar dtús, gan foráil a dhéanamh dó le dlí an Aontais nó leis an dlí náisiúnta.

31

Sna himthosca sin, chinn Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia (Cúirt Réigiúnach Riaracháin na Lombairde) bac a chur ar na himeachtaí agus an cheist seo a leanas a tharchur chuig an gCúirt le haghaidh réamhrialú:

An cheist a tharchuirtear le haghaidh réamhrialú

32

Mar réamhphointe, ba cheart a thabhairt faoi deara gur léir ón ordú tarchuir, ar thaobh amháin, gur tharraing an cinneadh atá i gceist sna príomhimeachtaí siar na dálaí glactha ábharacha go léir i ndáil le hiarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta agus a leanbh mionaoiseach ar an bhforas gur dhiúltaigh an t‑iarratasóir arís agus arís eile aistriú leis an leanbh sin chuig ionad cóiríochta seachas an t‑ionad ina bhfuil cónaí orthu agus, ar an taobh eile, go bhfuil an cinneadh sin bunaithe ar fhoráil den dlí náisiúnta lena gcuirtear Airteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33 chun feidhme.

33

Dá bhrí sin, ní mór a mheas, lena ceist, go bhfiafraíonn an chúirt a rinne an tarchur, go bunúsach, an bhfuil Airteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33 le léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc ar reachtaíocht Ballstáit faoina bhféadfaidh an t‑údarás inniúil na dálaí glactha ábharacha go léir a tharraingt siar ó iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a dhiúltaíonn dá aistriú chuig ionad cóiríochta seachas an t‑ionad ina bhfuil cónaí air, fiú más rud é, tar éis na tarraingthe siar sin, nach bhfuil an t‑iarratasóir sin in ann freastal a thuilleadh ar a riachtanais ríthábhachtacha agus ar riachtanais ríthábhachtacha a theaghlaigh.

34

I ndáil leis sin, ní mór a mheabhrú, mar is léir ó na sainmhínithe a leagtar amach in Airteagal 2(f) agus (g) de Threoir 2013/33, go gciallaíonn ‘dálaí glactha ábhartha’ gach beart a dhéanann na Ballstáit, i gcomhréir leis an Treoir sin, i bhfabhar iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta, lena n‑áirítear cóiríocht, bia agus éadaí, a sholáthraítear i gcomhchineál, mar liúntais airgeadais, i bhfoirm dearbháin, nó mar mheascán de na roghanna sin, chomh maith le liúntas speansas laethúil (breithiúnas an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 32).

35

Faoi Airteagal 17(1) agus (2) de Threoir 2013/33, ceanglaítear ar na Ballstáit a áirithiú go mbeidh rochtain ag iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta ar dhálaí glactha ábharacha nuair a dhéanfaidh siad a n‑iarratas agus go gcuirfidh na bearta a ghlacfar chun na gcríoch sin caighdeán leordhóthanach maireachtála ar fáil d’iarratasóirí lena ráthaítear a gcothú agus lena gcosnaítear a sláinte fhisiciúil agus mheabhrach. I gcás ‘daoine leochaileacha’, de réir bhrí Airteagal 21 den Treoir sin, lena n‑áirítear mionaoisigh agus tuismitheoirí aonair a bhfuil leanaí mionaoiseacha acu, foráiltear leis an dara fomhír d’Airteagal 17(2) den Treoir sin go gceanglaítear ar na Ballstáit a áirithiú go bhfuil caighdeán maireachtála den sórt sin ‘ráthaithe’ dóibh (féach, chuige sin, breithiúnas an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, míreanna 33 agus 34).

36

Mar sin féin, ní dearbhoibleagáid í an oibleagáid atá ar na Ballstáit a áirithiú go mbeidh rochtain ag iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta ar dhálaí glactha ábharacha. Rinne reachtóir an Aontais foráil, in Airteagal 20 de Threoir 2013/33, i gCaibidil III di, dar teideal, amhail Airteagal 20, ‘Dálaí glactha ábharacha a laghdú nó a tharraingt siar’, do na himthosca ina bhféadfaí tairbhe na ndálaí sin a laghdú nó a tharraingt siar (breithiúnas an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 35).

37

Foráiltear go sainráite go bhféadfaidh na Ballstáit dálaí glactha ábharacha a laghdú nó a tharraingt siar, de réir mar a bheidh, in Airteagal 20(1) go (3) de Threoir 2013/33, a bhaineann go bunúsach, mar is léir ó aithris 25 den Treoir sin, le cásanna ina bhfuil baol ann go mbainfidh iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta mí-úsáid as an gcóras glactha a bhunaítear leis an Treoir sin (breithiúnas an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 44).

38

Go háirithe, faoi Airteagal 20(1)(a) den Treoir sin, féadfaidh na Ballstáit dálaí glactha ábharacha a laghdú nó, i gcásanna eisceachtúla a bhfuil údar cuí leo, a tharraingt siar i gcás ina dtréigeann iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta an áit chónaithe arna cinneadh ag an údarás inniúil gan an t‑údarás sin a chur ar an eolas nó, más gá údarú chun na críche sin, gan é a fháil.

39

Ós rud é go gcuirtear an fhoráil sin chun feidhme leis an reachtaíocht náisiúnta atá i gceist sna príomhimeachtaí, is gá a chinneadh an féidir feidhm a bheith aici maidir le cás iarratasóra ar chosaint idirnáisiúnta a dhiúltaíonn dá aistriú chuig ionad cóiríochta seachas an t‑ionad ina bhfuil cónaí air.

40

I gcomhréir le cásdlí socair, agus foráil dhlí an Aontais á léiriú, is gá machnamh a dhéanamh ní hamháin ar a foclaíocht ach freisin ar an gcomhthéacs ina bhfuil sí agus ar na cuspóirí a shaothraítear leis na rialacha ar cuid díobh í (breithiúnas an 1 Lúnasa 2022, Ministero dell’Interno (Dálaí glactha ábharacha a tharraingt siar), C‑422/21, EU:C:2022:616, mír 28 agus an cásdlí dá dtagraítear).

41

Sa chéad áit, maidir le foclaíocht Airteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar thaobh amháin, go dtagraíonn úsáid an bhriathair ‘tréigean’, i gcomhthéacs an natha ‘thar an áit chónaithe arna cinneadh ag an údarás inniúil’, de réir ghnáthbhrí an bhriathair sin sa ghnáthchaint laethúil, don fhíoras go bhfágann iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta an áit chónaithe sin dá dheoin féin ar feadh tréimhse fhada nó fiú go buan.

42

Ar an taobh eile, ba cheart a thabhairt faoi deara go dtagraítear go sainráite leis an abairt sin, arna léamh i gcomhar leis na habairtí ‘gan an t‑údarás sin a chur ar an eolas’ agus ‘nó, más gá údarú chun na críche sin, gan é a fháil’, san fhoráil sin, go sainráite do neamhchomhlíonadh na n‑oibleagáidí a bhaineann le cónaí iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta, arna bhforchur ag na Ballstáit orthu de bhun Airteagal 7 de Threoir 2013/33.

43

Faoi Airteagal 7(2) agus (3) den Treoir sin, tá sé de rogha ag na Ballstáit, ar thaobh amháin, cinneadh a dhéanamh maidir le háit chónaithe iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta ar mhaithe le leas an phobail nó leis an mbeartas poiblí nó, de réir mar a bheidh, chun próiseáil thapa agus faireachán éifeachtach a dhéanamh ar a n‑iarratas, agus, ar an taobh eile, foráil a dhéanamh nach mór do na hiarratasóirí sin, chun tairbhe a bhaint as dálaí glactha ábharacha, cónaí iarbhír a bheith orthu in áit shonrach a roghnaigh siad. I gcomhréir le hAirteagal 7(4) den Treoir sin, tá na Ballstáit le foráil a dhéanamh maidir leis an bhféidearthacht údarú sealadach a dheonú chun an áit chónaithe dá dtagraítear in Airteagal 7(2) agus (3) a fhágáil. I ngach cás, ceanglaítear le hAirteagal 7(5) den Treoir sin ar na Ballstáit oibleagáid a leagan síos d’iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta a seoladh a chur in iúl do na húdaráis inniúla agus aon athrú ar a seoladh a chur in iúl dóibh a luaithe is féidir.

44

Dá bhrí sin, cumhdaítear le hAirteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33 cásanna ina ‘dtréigeann’ iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta an áit chónaithe arna cinneadh ag an údarás náisiúnta inniúil ar bhonn Airteagal 7(2) nó (3) den Treoir sin, trína oibleagáid fógra a thabhairt faoina athrú ar sheoladh, dá bhforáiltear in Airteagal 7(5) den Treoir sin, agus/nó, i gcás inarb infheidhme, a oibleagáid an t‑údarú dá dtagraítear in Airteagal 7(4) den Treoir sin a fháil, má tá gá leis an údarú sin chun an áit sin a fhágáil.

45

Sa dara háit, maidir le comhthéacs Airteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33, ní mór a mheas go bhfuil cosúlacht áirithe idir na cásanna dá dtagraítear ann agus na cásanna dá dtagraítear in Airteagal 20(1)(b) den Treoir sin, eadhon cásanna nach gcomhlíonann an t‑iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta an oibleagáid tuairisciú do na húdaráis, ina dteipeann air freagra a thabhairt ar iarratais ar fhaisnéis nó ina dteipeann air freastal ar agallaimh phearsanta maidir leis an nós imeachta tearmainn laistigh de thréimhse réasúnta a leagtar síos leis an dlí náisiúnta.

46

Leagtar béim ar an analaí sin leis an dara fomhír d’Airteagal 20(1), lena bhforáiltear, sna cásanna dá dtagraítear i gcásanna (a) agus (b) den chéad fhomhír de mhír 1 sin, i gcás ina n-aimsítear an t‑iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta nó ina gcuirfidh sé é féin i láthair na n‑údarás inniúil dá dheoin féin, go ndéanfar cinneadh cuí-réasúnaithe, bunaithe ar na cúiseanna a thug ar an iarratasóir ‘imeacht’, maidir le hathbhunú roinnt de na dálaí glactha ábharacha, nó iad go léir, a aischur, ar dálaí iad a tarraingíodh siar nó a laghdaíodh.

47

Is léir ó na soiléirithe dá bhforáiltear sa dara fomhír sin, i ngach cás dá dtagraítear i bhfomhíreanna (a) agus (b) den chéad fhomhír d’Airteagal 20(1) de Threoir 2013/33, go bhfuil tarraingt siar nó laghdú na ndálaí glactha ábharacha dá bhforáiltear inti mar thoradh ar iompar an iarratasóra ar chosaint idirnáisiúnta, rud a fhágann, trí na hoibleagáidí a leagtar síos leis an dlí náisiúnta a sheachaint chun críocha scrúdú a dhéanamh ar a iarratas nó chun a cheart chun fanacht i gcríoch an Bhallstáit lena mbaineann ina cháil mar iarratasóir a chur chun feidhme, de réir bhrí Airteagal 3(1) den Treoir sin, nach bhfuil an t‑iarratasóir sin ar fáil a thuilleadh do na húdaráis inniúla, agus mar thoradh air sin nach féidir leis na húdaráis sin é a aimsiú a thuilleadh. Go deimhin, nuair a fhilleann sé ar an staid sin toisc gur ‘aimsíodh’ é nó gur ‘chuir sé é féin dá dheoin féin’ i láthair na n‑údarás inniúil, ní mór a chás a athscrúdú, i bhfianaise na gcúiseanna a thug air ‘imeacht’, chun a chinneadh an gá tairbhe na ndálaí glactha ábharacha sin a athbhunú ina fhabhar.

48

Deimhnítear an léiriú sin le hAirteagail 13 agus 28 de Threoir 2013/32, a bhaineann le nósanna imeachta coiteanna chun cosaint idirnáisiúnta a dheonú nó a tharraingt siar.

49

Ar thaobh amháin, foráiltear le hAirteagal 13(1) den Treoir sin go bhforchuirfidh na Ballstáit ar iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta an oibleagáid comhoibriú leis na húdaráis inniúla chun a gcéannacht a shuíomh agus na heilimintí eile dá dtagraítear in Airteagal 4(2) de Threoir 2011/95, atá riachtanach chun bunús a thabhairt lena n‑iarratas. Faoi Airteagal 13(1), féadfaidh na Ballstáit oibleagáidí eile a fhorchur ar na hiarratasóirí sin a bhaineann le comhar leis na húdaráis inniúla a mhéid atá na hoibleagáidí sin riachtanach chun an t‑iarratas a phróiseáil, lena n‑áirítear an oibleagáid a leagtar síos in Airteagal 13(2)(a) de Threoir 2013/32, arb é atá ann ceangal a chur ar na hiarratasóirí sin tuairisciú do na húdaráis inniúla nó teacht i láthair go pearsanta, láithreach nó ar dháta sonrach. Freagraíonn an oibleagáid dheireanach sin do cheann dóibh siúd a bhféadfadh a neamhchomhlíonadh cosc a chur ar laghdú nó tarraingt siar dálaí glactha ábharacha ar bhonn Airteagal 20(1)(b) de Threoir 2013/33.

50

Ar an gcaoi chéanna, freagraíonn ceann de na cásanna dá dtagraítear in Airteagal 20(1)(a) den Treoir sin do shárú ar na hoibleagáidí a d’fhéadfaí a fhorchur ar iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta de bhun Airteagal 13(2)(c) de Threoir 2013/32, eadhon an oibleagáid na húdaráis inniúla a chur ar an eolas faoina n‑áit chónaithe nó faoina seoladh agus faoi aon athrú air a luaithe is féidir, agus an oibleagáid teacht ar chomhaontú maidir le haon chumarsáid a fháil ag an áit chónaithe dheireanach nó ag an seoladh deireanach a chuir siad in iúl amhlaidh.

51

Ar an taobh eile, i gcomhréir le fomhíreanna (a) agus (b) den dara fomhír d’Airteagal 28(1) de Threoir 2013/32, féadfaidh na Ballstáit a thoimhdiú go ndearna an t‑iarratasóir a iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a tharraingt siar nó a thréigean go hintuigthe, i gcás nár fhreagair sé iarrataí ar fhaisnéis a sholáthar atá riachtanach dá iarratas, i bhfianaise Airteagal 4 de Threoir 2011/95, nó nár fhreastail sé ar agallamh pearsanta i gcomhréir le hAirteagail 14 go 17 de Threoir 2013/32, nó i gcás inar theith sé nó inar fhág sé gan údarú an áit ina raibh cónaí air, gan teagmháil a dhéanamh leis an údarás inniúil laistigh de thréimhse réasúnach ama nó i gcás nár chomhlíon sé, laistigh de thréimhse réasúnach ama, an oibleagáid tuairisciú go tráthrialta do na húdaráis nó oibleagáidí tuairiscithe eile.

52

Ní mór a lua go gcomhfhreagraíonn na cásanna sin, go bunúsach, do na cásanna sin ina bhféadfar cinneadh a dhéanamh maidir le dálaí glactha ábharacha a laghdú nó a tharraingt siar, de bhun Airteagal 20(1)(a) nó (b) de Threoir 2013/33.

53

Sa tríú háit, maidir leis na cuspóirí a shaothraítear leis an Treoir dheireanach sin, ní mór a mheabhrú, mar is léir ó mhír 43 den bhreithiúnas seo, gurb é is aidhm do na hoibleagáidí a leagtar síos in Airteagal 7 di a chur ar chumas na mBallstát cinntí a ghlacadh maidir le saorghluaiseacht agus cónaí iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta, lena ráthaítear, i gcomhréir lena gcearta bunúsacha, go mbeidh siad ar fáil do na húdaráis inniúla fad a bheidh siad údaraithe fanacht ar a gcríoch chun scrúdú a dhéanamh ar a n‑iarratas ar fhorais leas an phobail nó an bheartais phoiblí nó, i gcás inarb iomchuí, chun a n‑iarratas a phróiseáil go tapa agus chun obair leantach éifeachtach a dhéanamh air.

54

Dá bhrí sin, maidir le hiarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a thréigeann, de shárú ar na hoibleagáidí sin, an áit chónaithe arna cinneadh ag na húdaráis náisiúnta inniúla, gan iad a chur ar an eolas nó gan údarú a bheith aige é sin a dhéanamh, téann sé timpeall de facto ar rialú na n‑údarás sin agus, ar an gcaoi sin, baineann sé an bonn de chuspóirí leas an phobail, den bheartas poiblí nó d’fhaireachán éifeachtach a dhéanamh ar a iarratas a chomhlíonann cinneadh na háite cónaithe sin.

55

Dá bhrí sin, i gcás den sórt sin, is ionann teorannú dálaí glactha ábharacha nó, ar bhonn eisceachtúil agus cuí-réasúnaithe, a tharraingt siar agus beart trína ndéanann na Ballstáit iarmhairtí a tharraingt as mainneachtain na hoibleagáidí a fhorchuirtear ar an iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a chomhlíonadh de bhua a dhualgais comhoibriú leis na húdaráis inniúla d’fhonn scrúdú a dhéanamh ar a iarratas, nó i ndlúthcheangal leis an dualgas sin, trí na sochair a bhfuil sé i dteideal a fháil, de bhua a ghlactha ar chríoch an Bhallstáit atá freagrach as a iarratas, a bhaint den iarratasóir sin, go páirteach nó go hiomlán, agus a bhfuil a bhfáil faoi réir thaisceadh agus scrúdú an iarratais sin.

56

Mar sin féin, ní féidir iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a bhfuil cónaí air in ionad cóiríochta agus a dhiúltaíonn cinneadh maidir le haistriú chuig ionad cóiríochta eile a chomhlíonadh, agus é fós sa chéad cheann de na hionaid sin, a mheas mar iarratasóir ‘a thréigeann an áit chónaithe arna cinneadh ag an údarás inniúil gan an t‑údarás sin a chur ar an eolas nó, más gá údarú chun na críche sin, gan é a fháil’, de réir bhrí Airteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33.

57

Ar an gcéad dul síos, fiú má ghlactar leis, i gcás amhail an cás dá dtagraítear i mír 56 den bhreithiúnas seo, go gcuireann an t‑údarás inniúil náisiúnta an t‑iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta atá i gceist faoi réir ceanglas den sórt sin cónaí san ionad cóiríochta nua, ní féidir a mheas, i gcás ina ndiúltaítear aistriú, gur fhág an t‑iarratasóir an t‑ionad sin gan an t‑údarás inniúil náisiúnta a chur ar an eolas nó gan údarú a fháil, ach nach mór a mheas go leanann sé de bheith ina chónaí, go héifeachtach, san ionad cóiríochta a shocraigh an t‑údarás sin ar dtús agus, dá bhrí sin, go bhfuil sé fós ar fáil don údarás sin agus, má tá siad éagsúil, do na húdaráis atá inniúil chun a iarratas ar chosaint idirnáisiúnta a phróiseáil.

58

Dá bhrí sin, i gcás den sórt sin, murab ionann agus an cás dá dtagraítear in Airteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33, tá an t‑iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta fós inaimsithe, agus mar thoradh air sin, sa chás sin, ní bheadh aon chuspóir leis an oibleagáid atá ar na húdaráis inniúla, a leagtar síos sa dara fomhír d’Airteagal 20(1) den Treoir sin, cinneadh cuí-réasúnaithe a ghlacadh, bunaithe ar na cúiseanna le ‘himeacht’ an iarratasóra sin, maidir le sochar roinnt de na dálaí glactha ábharacha nó na ndálaí glactha ábharacha uile a tarraingíodh siar nó a laghdaíodh a athbhunú.

59

I bhfianaise an mhéid sin roimhe seo, ní mór a mheas nach raibh sé i gceist ag reachtas an Aontais foráil a dhéanamh don fhéidearthacht do na Ballstáit tairbhe na ndálaí sin a tharraingt siar nó a laghdú, ar bhonn Airteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33, maidir leis an áit chónaithe a thréigean, i gcás ina ndiúltaítear cinneadh aistrithe chuig ionad cóiríochta eile a chomhlíonadh, a mhéid nach mbeidh ‘imeacht’ an iarratasóra ar chosaint idirnáisiúnta mar thoradh ar an diúltú sin, de réir bhrí an dara fomhír d’Airteagal 20(1).

60

Ar an dara dul síos, mar a luaitear i míreanna 51 agus 52 den bhreithiúnas seo, comhfhreagraíonn na cásanna dá dtagraítear in Airteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33, go bunúsach, do chuid de na cásanna inar féidir leis na Ballstáit a thoimhdiú go ndearna an t‑iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a iarratas a tharraingt siar nó a thréigean go hintuigthe. Mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara, go bunúsach, i mír 41 dá Thuairim, ní féidir le diúltú an iarratasóra sin nósanna imeachta áirithe maidir le gabháil ar láimh a chomhlíonadh, ann féin, tarraingt siar intuigthe a iarratais nó tarscaoileadh intuigthe ina leith a léiriú.

61

Ar an tríú dul síos, mar a luaitear in aithris 25 de Threoir 2013/33 agus a mheabhraítear i míreanna 36 agus 37 den bhreithiúnas seo, tá sé beartaithe le hAirteagal 20 den Treoir sin ‘na himthosca a shonrú’ ina bhféadfar dálaí glactha ábharacha a laghdú nó a tharraingt siar. Dá bhrí sin, mar a léirítear le foclaíocht Airteagal 20(1)(a), thairis sin, liostaítear go huileghabhálach na cásanna dá dtagraítear i míreanna 1 go 3, agus mar thoradh air sin ní féidir leis na Ballstáit a gcur i bhfeidhm a leathnú chuig cásanna nach gcomhfhreagraíonn do na cásanna dá dtagraítear sna míreanna sin.

62

Mar sin féin, más rud é, mar atá sa chás seo, go ndiúltaíonn iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta arís agus arís eile é féin agus a leanbh mionaoiseach a aistriú chuig ionad cóiríochta seachas an t‑ionad ina bhfuil siad i láthair agus, dá bhrí sin, go bhfanann sé leis an leanbh sin, san ionad sin, ní féidir a chur as an áireamh, i bhfianaise na n‑imthosca ábhartha go léir, go dtugann an t‑iompar sin údar le glacadh pionóis ag an údarás náisiúnta inniúil ar bhonn Airteagal 20(4) de Threoir 2013/33.

63

I ndáil leis sin, sa chéad áit, faoi Airteagal 18(6) den Treoir sin, ní mór do na Ballstáit a áirithiú nach n‑aistreofar iarratasóirí ó theaghais amháin go teaghais eile ach amháin ‘i gcás inar gá’. Dá bhrí sin, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara, go bunúsach, i mír 49 dá Thuairim, d’fhéadfadh sé go mbeadh gá le haistriú iarratasóra ar chosaint idirnáisiúnta, go háirithe i gcás ina n‑éilítear amhlaidh mar gheall ar acmhainneacht na saoráidí glactha, i gcás ina n‑éilítear amhlaidh mar gheall ar leordhóthanacht na saoráidí sin do riachtanais shonracha an iarratasóra sin nó i gcás ina mbíonn deacrachtaí oiriúnaithe ag an iarratasóir sin san ionad cóiríochta ina bhfuil sé i láthair. Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, mar a chinn an Chúirt, sna cásanna dá dtagraítear in Airteagal 20(4) den Treoir sin, go bhféadfar aistriú iarratasóra ar chosaint idirnáisiúnta chuig ionad cóiríochta seachas an t‑ionad ina bhfuil sé i láthair a chinneadh mar phionós (féach, chuige sin, breithiúnais an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 52, agus an 1 Lúnasa 2022, Ministero dell’Interno (Dálaí glactha ábharacha a tharraingt siar), C‑422/21, EU:C:2022:616, mír 43).

64

Is fíor gur cheart a thabhairt faoi deara gurb ionann cinneadh lena n‑ordaítear iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a aistriú ó chóiríocht amháin go cóiríocht eile, ar bhonn Airteagal 18(6) de Threoir 2013/33, agus cinneadh maidir le deonú na sochar dá bhforáiltear leis an Treoir sin, de réir bhrí Airteagal 26 di, nach mór, i gcomhréir leis an bhforáil dheireanach sin, a bheith in ann a bheith faoi réir achomhairc faoi chuimsiú na nósanna imeachta dá bhforáiltear leis an dlí náisiúnta agus, ar a laghad, mar rogha dheireanach, achomharc a dhéanamh os comhair údarás breithiúnach. Dá bhrí sin, leanann sé ó Airteagal 26, má mheasann iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta nach gcomhlíonann an chóiríocht a bhfuil siad le haistriú chuici ceanglais Threoir 2013/33, go bhféadfaidh siad a gceart chun cóiríochta os comhair na cúirte inniúla a dhearbhú i gcomhréir leis na dálaí a leagtar síos chun na críche sin leis an Treoir sin (féach, de réir analaí, breithiúnas an 14 Bealtaine 2020, Országos Idegenrendészeti Főigazgatóság Dél-alföldi Regionális Igazgatóság, C‑924/19 PPU agus C‑925/19 PPU, EU:C:2020:367, míreanna 296 agus 298).

65

Mar sin féin, ach amháin i gcás ina ndéantar an cinneadh aistrithe atá faoi chonspóid a chur ar neamhní, a éifeachtaí a chur ar fionraí nó an cinneadh sin a tharraingt siar, ceanglaítear ar an iarratasóir sin an cinneadh sin a chomhlíonadh. Cé gur léir ó Airteagal 12 den Treoir sin go bhfuil gá le comhaontú an iarratasóra ar chosaint idirnáisiúnta chun bearta a ghlacadh chun aontacht teaghlaigh a chaomhnú, ní leanann sé, go háirithe, ó fhorálacha eile na Treorach sin agus, go háirithe, ó Airteagal 18 di go n‑éilítear toiliú an iarratasóra sin, seachas an ghné shonrach sin, chun cinneadh a dhéanamh aistriú chuig ionad cóiríochta eile.

66

Sa dara háit, foráiltear le hAirteagal 20(4) de Threoir 2013/33 go bhféadfaidh na Ballstáit na pionóis is infheidhme a chinneadh ‘i gcás mainneachtain thromchúiseach rialacha na n‑ionad cóiríochta a chomhlíonadh agus i gcás iompar an‑fhoréigneach’ ag an iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta.

67

Maidir leis an gcoincheap ‘mainneachtain thromchúiseach rialacha na n‑ionad cóiríochta a chomhlíonadh’, go háirithe, ba cheart a thabhairt faoi deara, ar thaobh amháin, in éagmais beachtas i dTreoir 2013/33 maidir le raon feidhme an choincheapa sin, go bhfágtar le hAirteagal 20(4) den Treoir sin faoi na Ballstáit na hoibleagáidí atá sa Rialachán sin a chinneadh, arb ionann neamhchomhlíonadh agus ‘mainneachtain’ an Rialachán sin a chomhlíonadh agus a bhféadfadh cur i bhfeidhm pionóis a bheith mar thoradh air, ar an tuiscint nach mór leibhéal áirithe tromchúise a bheith ag baint leis an ‘mainneachtain’ sin.

68

Ar an taobh eile, in éagmais teorannú sainráite ar fhoclaíocht na forála sin agus i bhfianaise an ghá atá le forálacha dhlí an Aontais a léiriú ar bhealach lena gcaomhnófar a n‑éifeachtacht (féach, de réir analaí, breithiúnas an 1 Lúnasa 2022, Ministero dell’Interno (Dálaí glactha ábharacha a tharraingt siar), C‑422/21, EU:C:2022:616, mír 30 agus an cásdlí dá dtagraítear), ní mór léiriú leathan a dhéanamh ar an gcoincheap ‘socrú ionad cóiríochta’, de réir bhrí Airteagal 20(4) de Threoir 2013/33, lena n‑áirítear na rialacha uile is infheidhme maidir leis na hionaid sin nach mór d’iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta a urramú le linn a bhfanachta iontu.

69

Dá bhrí sin, d’fhéadfadh sé gurb ionann cóiríocht a bheith á háitiú in ionad cóiríochta ag iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta, atá faoi réir cinneadh aistrithe chuig ionad cóiríochta eile, agus sárú ar na rialacha is infheidhme maidir leis an gcéad ionad cóiríochta, ós rud é, mar thoradh ar an gcinneadh sin, nach bhfuil an chóiríocht sin sannta air a thuilleadh agus, dá bhrí sin, i gcomhréir leis na rialacha sin, nach féidir leis fanacht ann.

70

Maidir le tromchúis na mainneachtana oibleagáidí dá dtagraítear in Airteagal 20(4) de Threoir 2013/33 a chomhlíonadh, ní mór measúnú a dhéanamh uirthi i bhfianaise imthosca uile an cháis agus, go háirithe, fad an fhanachta neamhdhleathaigh sa chóiríocht atá i gceist, a marthanacht, na bearta atá déanta cheana féin i leith an iarratasóra ar chosaint idirnáisiúnta ag bainisteoir an ionaid cóiríochta agus ag an údarás inniúil náisiúnta d’fhonn imeacht ón gcóiríocht lena mbaineann, cibé acu atá nó nach bhfuil na cúiseanna leis an bhfanacht sin dlisteanach agus na hiarmhairtí diúltacha a bhaineann leis don chóras náisiúnta chun iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta a ghlacadh.

71

I ndáil leis sin, mar a luann an tAbhcóide Ginearálta, go bunúsach, i mír 50 dá Thuairim, baineann iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a bhfuil cóiríocht aige a fhreastalaíonn ar riachtanais aonaid teaghlaigh níos mó ná a aonad teaghlaigh féin, ach a dhiúltaíonn é a scaoileadh saor agus a chuireann i gcoinne, go catagóiriúil agus go leanúnach, gan cúis dhlisteanach, an aistrithe chuig cóiríocht atá oiriúnaithe dá staid teaghlaigh, an fhéidearthacht de bhainisteoir an ionaid cóiríochta atá i gceist an chóiríocht atá faoi fhorghabháil a shannadh ar theaghlach nó ar iarratasóirí aonair a bhfreastalaíonn sé ar a riachtanais. Dá bhrí sin, d’fhéadfadh diúltú den sórt sin bainistiú éifeachtach acmhainneachtaí cóiríochta an Bhallstáit lena mbaineann a chur i mbaol agus, ar deireadh, an cuspóir a leagtar amach in Airteagal 18 de Threoir 2013/33 a shaothrú maidir lena áirithiú go gcuirfear iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta in ionaid chóiríochta a thairgeann caighdeán leordhóthanach maireachtála. Dá bhrí sin, mar a thug an tAbhcóide Ginearálta faoi deara i mír 51 dá Thuairim, d’fhéadfadh iompar den sórt sin a bheith ina ‘mainneachtain thromchúiseach rialacha na n‑ionad cóiríochta a chomhlíonadh’, de réir bhrí Airteagal 20(4) den Treoir sin, a d’fhéadfadh a bheith ina chúis le pionós.

72

Sa tríú háit, maidir le cineál na bpionós is féidir a chur i bhfeidhm faoin bhforáil sin, ba cheart a mheabhrú, mar a chinn an Chúirt, nach n‑eisiatar go sainráite leis an bhforáil sin go bhféadfadh baint a bheith ag pionós le dálaí glactha ábharacha (féach, chuige sin, breithiúnais an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 44, agus an 1 Lúnasa 2022, Ministero dell’Interno (Dálaí glactha ábharacha a tharraingt siar), C‑422/21, EU:C:2022:616, mír 37).

73

Chinn an Chúirt freisin, áfach, go mbeadh forchur pionóis arb é atá ann, ar bhonn foras dá dtagraítear in Airteagal 20(4) de Threoir 2013/33 amháin, na dálaí glactha ábharacha go léir a tharraingt siar nó na dálaí glactha ábharacha a bhaineann le cóiríocht, bia nó éadaí a tharraingt siar, fiú go sealadach, ar neamhréir leis an oibleagáid, a eascraíonn as an tríú habairt d’Airteagal 20(5) den Treoir sin, caighdeán maireachtála díniteach a ráthú d’iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta, ós rud é go mbainfeadh sé den iarratasóir sin an fhéidearthacht freastal ar a riachtanais is bunúsaí, amhail riachtanais cóiríochta, bia, éadaí agus níocháin (breithiúnais an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 47, agus an 1 Lúnasa 2022, Ministero dell’Interno (Dálaí glactha ábharacha a tharraingt siar), C‑422/21, EU:C:2022:616, mír 39).

74

Thairis sin, b’ionann pionós den sórt sin agus neamhaird a thabhairt ar cheanglas na comhréireachta a leagtar síos sa dara habairt d’Airteagal 20(5) de Threoir 2013/33, a mhéid nach féidir, fiú leis na pionóis is déine atá beartaithe chun pionós a ghearradh, in ábhair choiriúla, ar na sáruithe nó ar an iompar dá dtagraítear in Airteagal 20(4) den Treoir sin, an deis a bhaint den iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta foráil a dhéanamh dá riachtanais is bunúsaí (breithiúnais an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 48, agus an 1 Lúnasa 2022, Ministero dell’Interno (Dálaí glactha ábharacha a tharraingt siar), C‑422/21, EU:C:2022:616, mír 40).

75

Maidir le pionós arb é atá ann, ar bhonn foras dá dtagraítear in Airteagal 20(4) de Threoir 2013/33, dálaí glactha ábharacha a laghdú, lena n‑áirítear an liúntas speansais laethúil a tharraingt siar nó a laghdú, is faoi na húdaráis náisiúnta inniúla atá sé a áirithiú i ngach imthoisc, i gcomhréir le hAirteagal 20(5) den Treoir sin, go bhfuil pionós den sórt sin, ag féachaint do staid ar leith an iarratasóra ar chosaint idirnáisiúnta agus d’imthosca uile an cháis, i gcomhréir le prionsabal na comhréireachta agus nach mbaineann sé an bonn de dhínit an iarratasóra sin (breithiúnas an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 51).

76

Ina theannta sin, féadfaidh na Ballstáit, sna cásanna dá dtagraítear in Airteagal 20(4) de Threoir 2013/33, ag brath ar imthosca an cháis agus faoi réir chomhlíonadh na gceanglas a leagtar síos in Airteagal 20(5) den Treoir sin, pionóis a fhorchur nach bhfuil d’éifeacht acu cosaint idirnáisiúnta ar dhálaí glactha ábharacha a bhaint den iarratasóir (breithiúnas an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 52).

77

Ar deireadh, ba cheart a thabhairt faoi deara, i gcás inar tuismitheoir aonair agus a leanbh mionaoiseach iad iarratasóirí ar chosaint idirnáisiúnta, mar atá sna príomhimeachtaí, is é sin le rá, ‘daoine leochaileacha’, de réir bhrí Airteagal 21 de Threoir 2013/33, nach mór d’údaráis na mBallstát, agus pionóis á nglacadh acu faoi Airteagal 20(4) den Treoir sin, aird níos mó a thabhairt, mar is léir ón dara habairt d’Airteagal 20(5) den Treoir sin, ar staid ar leith na ndaoine sin agus ar phrionsabal na comhréireachta (féach, de réir analaí, breithiúnas an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 53).

78

I ndáil leis sin, is léir ó Airteagal 23(1) de Threoir 2013/33 go dtugann na Ballstáit tús áite do leas an linbh agus forálacha na Treorach sin á dtrasuí acu. Faoi Airteagal 23(2), ní mór do na Ballstáit, agus measúnú á dhéanamh acu ar an leas sin, aird chuí a thabhairt, go háirithe, ar thosca amhail folláine agus forbairt shóisialta an mhionaoisigh, agus aird ar leith á tabhairt ar a chúinsí pearsanta, chomh maith le tosca a bhaineann lena shábháilteacht agus lena shlándáil (breithiúnas an 12 Samhain 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, mír 54).

79

Ba cheart a thabhairt faoi deara freisin, mar is léir ó mhír 63 den bhreithiúnas seo, go bhfuil an léiriú sin ar Airteagal 20(1)(a) agus (4) de Threoir 2013/33 gan dochar do chumhacht na n‑údarás inniúil cinneadh a ghlacadh, go háirithe d’fhonn bainistiú éifeachtach na n‑acmhainneachtaí glactha a áirithiú, chun iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a aistriú chuig ionad cóiríochta eile arb é a áit chónaithe nua é, ina leanfaidh sé de thairbhe a bhaint as dálaí glactha ábharacha iomchuí, ar choinníoll go gcomhlíonann an cinneadh sin na ceanglais a leagtar síos leis an Treoir sin. Dá bhrí sin, i gcás amhail an cás dá dtagraítear i mír 71 den bhreithiúnas seo, ní chuirtear cosc le Treoir 2013/33, i gcás inarb iomchuí, ar chomhlíonadh phrionsabal na comhréireachta agus ar choinníoll nach féidir aon bheart eile is lú srianadh a ghlacadh, ar na húdaráis inniúla na cumhachtaí forfheidhmithe a thugtar dóibh leis an dlí náisiúnta a úsáid chun an t‑iarratasóir sin a aistriú, agus a áirithiú ag an am céanna go n‑urramófar cearta bunúsacha an iarratasóra sin agus a dhínit, i gcomhréir le haithris 35 den Treoir sin.

80

I bhfianaise na mbreithnithe go léir roimhe seo, is é an freagra ar an gceist a tharchuirtear ná nach mór Airteagal 20(1)(a) de Threoir 2013/33 a léiriú sa chaoi go gcuirtear cosc ar reachtaíocht Ballstáit faoina bhféadfaidh an t‑údarás inniúil na dálaí glactha ábharacha go léir a tharraingt siar ó iarratasóir ar chosaint idirnáisiúnta a dhiúltaíonn dá aistriú chuig ionad cóiríochta seachas an t‑ionad ina bhfuil cónaí air, gan dochar don fhéidearthacht pionós a fhorchur ar an iarratasóir sin, amhail, inter alia, dálaí glactha ábharacha a laghdú, i gcás inarb ionann an diúltú leanúnach sin agus mainneachtain thromchúiseach rialacha na n‑ionad cóiríochta a chomhlíonadh, de réir bhrí Airteagal 20(4) den Treoir sin, agus ar choinníoll go gcomhlíontar na dálaí a leagtar amach in Airteagal 20(5) di.

Costais

81

Ós rud é, a mhéid a bhaineann sé leis na páirtithe sna príomhimeachtaí, go bhfuil na himeachtaí mar chéim sa chás os comhair na cúirte a rinne an tarchur, baineann ceist na gcostas leis an gcúirt sin. Níl na costais a tabhaíodh trí bharúlacha a cuireadh faoi bhráid na Cúirte Breithiúnais, seachas costais na bpáirtithe sin, inghnóthaithe.