<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-12-202512C118202401840-00-TRA-DOC-EL-ARRET-C-0184-24-202512269-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="true" name="ParExtraits_2021"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="19/03/2026 14:09:20" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="XV6O1DlVTQwF0/NQbQRT5gdbL2mSQn4KIz9z5VLMyMTofHF+MIZS1JZHFREHHi4Mh/9y3YPVh5Jl48d60j2n+o1Hmi04n+JEDkwxxyr+1FBpH2CUyjChZtmRAEmdbEF7xJWGZa/8qNjG06WVX+kk5NIzrRQ3jhREcpf2DyKWvA8=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="svc_wsgendoc" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="0184" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2024" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="FAST_document_go_ok" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_C" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 01-12-25 16:32:58" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="C" name="Juridiction"/>
    <meta content="41843619a43d4711ae351203532b69f9" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0184" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RP" name="NatureAff"/>
    <meta content="RP" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="C" name="Gendoc_Juridiction"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Απόφαση της 18.12.2025 – Υπόθεση C‑184/24</div>
      <div id="rId21" style="default">Sidi Bouzid</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (πέμπτο τμήμα)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 18ης Δεκεμβρίου 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Προδικαστική παραπομπή – Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης – Πολιτική ασύλου – Οδηγία 2013/33/ΕΕ – Αιτούντες διεθνή προστασία – Άρθρο 7 – Τόπος διαμονής – Άρθρο 18 – Υλικές συνθήκες υποδοχής – Στέγαση – Κέντρα φιλοξενίας – Μεταφορά – Άρνηση του αιτούντος – Άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ – Περιορισμός των υλικών συνθηκών υποδοχής ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, ανάκλησή τους – Εγκατάλειψη του τόπου διαμονής χωρίς ενημέρωση ή χωρίς άδεια – Άρθρο 20, παράγραφος 4 – Σοβαρή παράβαση των κανόνων του κέντρου φιλοξενίας – Άρθρο 20, παράγραφος 5 – Αναλογικότητα – Αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης – Άρθρο 21 – Αιτούντες που εμπίπτουν στην κατηγορία των ευάλωτων προσώπων – Άρθρο 23 – Ανήλικοι – Ευχέρεια κράτους μέλους να ανακαλέσει τις υλικές συνθήκες υποδοχής, σε περίπτωση αρνήσεως του αιτούντος να μεταφερθεί σε άλλο κέντρο φιλοξενίας»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στην υπόθεση C‑184/24 [Sidi Bouzid]  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">i</a>
</span>),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      με αντικείμενο αίτηση προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia (διοικητικό πρωτοδικείο Περιφέρειας Λομβαρδίας, Ιταλία) με απόφαση της 5ης Μαρτίου 2024, η οποία περιήλθε στο Δικαστήριο στις 7 Μαρτίου 2024, στο πλαίσιο της δίκης
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-6" title="page-1">
      AF, ο οποίος ενεργεί ιδίω ονόματι και υπό την ιδιότητα του νομίμου αντιπροσώπου του ανήλικου τέκνου του BF,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-7" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      Ministero dell’Interno – U.T.G. – Prefettura di Milano,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-9" title="page-1">
      ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πέμπτο τμήμα),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      συγκείμενο από τους M. L. Arastey Sahún, πρόεδρο τμήματος, J. Passer, E. Regan, Δ. Γρατσία (εισηγητή) και B. Smulders, δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      γενικός εισαγγελέας: J. Richard de la Tour
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      γραμματέας: A. Calot Escobar
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      λαμβάνοντας υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">ο AF, ενεργών ιδίω ονόματι και υπό την ιδιότητα του νομίμου αντιπροσώπου του ανήλικου τέκνου του BF, εκπροσωπούμενος από την M. Gonzo, avvocata,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ιταλική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον S. Fiorentino και την G. Palmieri, επικουρούμενους από τους L. D’Ascia και D. G. Pintus, avvocati dello Stato,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Βελγική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις M. Jacobs και M. Van Regemorter, επικουρούμενες από τον A. Deteux, avocat,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Κυπριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τις Ει. Νεοφύτου και Φ. Σωτηρίου,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Πολωνική Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από τον B. Majczyna και την D. Lutostańska,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τις F. Blanc, M. Debieuvre και F. Tomat,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-21" title="page-1">
      αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της 19ης Ιουνίου 2025,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-22" title="page-1">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-23" title="page-1">
      Απόφαση
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία του άρθρου 20 της οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (ΕΕ 2013, L 180, σ. 96).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αίτηση υποβλήθηκε στο πλαίσιο ένδικης διαφοράς μεταξύ του AF, αιτούντος διεθνή προστασία ο οποίος ενεργεί ιδίω ονόματι και υπό την ιδιότητα του νομίμου αντιπροσώπου του ανήλικου τέκνου του BF, και του Ministero dell’Interno – U.T.G. – Prefettura di Milano (Υπουργείου Εσωτερικών – U.T.G. – Νομαρχία Μιλάνου, Ιταλία) σχετικά με την απόφαση της νομαρχίας Μιλάνου να ανακαλέσει, όσον αφορά τον AF και το ανήλικο τέκνο του BF, το σύνολο των υλικών συνθηκών υποδοχής, κατόπιν της επανειλημμένης άρνησης του AF να αποδεχθεί τη μεταφορά του ιδίου και του BF σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο βρίσκονται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το νομικό πλαίσιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δίκαιο της Ένωσης</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η οδηγία 2013/32/ΕΕ</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 13 της οδηγίας 2013/32/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (ΕΕ 2013, L 180, σ. 60, και διορθωτικό ΕΕ 2015, L 29, σ. 16), το οποίο τιτλοφορείται «Υποχρεώσεις των αιτούντων», ορίζει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-2">
      «1. Τα κράτη μέλη επιβάλλουν στους αιτούντες την υποχρέωση να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς τους και των λοιπών στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 2011/95/ΕΕ [του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας (ΕΕ 2011, L 337, σ. 9)]. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν στους αιτούντες άλλες υποχρεώσεις συνεργασίας με τις αρμόδιες αρχές στο μέτρο που οι υποχρεώσεις αυτές είναι αναγκαίες για τη διεκπεραίωση της αίτησης.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-2">
      2. Τα κράτη μέλη μπορούν, ιδίως, να προβλέπουν ότι:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-32" title="page-2">
      α) οι αιτούντες πρέπει να αναφέρονται στις αρμόδιες αρχές ή να παρουσιάζονται ενώπιόν τους αυτοπροσώπως, χωρίς καθυστέρηση ή σε καθορισμένο χρόνο·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-33" title="page-2">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-34" title="page-2">
      γ) οι αιτούντες πρέπει να ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές για τον παρόντα τόπο διαμονής ή τη διεύθυνσή τους και να τις ενημερώνουν για την αλλαγή του το συντομότερο δυνατόν. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι ο αιτών υποχρεούται να δέχεται κάθε γνωστοποίηση στον πιο πρόσφατο τόπο διαμονής ή στη διεύθυνση που έχει δηλώσει κατά τον τρόπο αυτό·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-35" title="page-2">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 28 της οδηγίας 2013/32, το οποίο φέρει τον τίτλο «Διαδικασία σε περίπτωση σιωπηρής ανάκλησης της αίτησης ή υπαναχώρησης από αυτήν», προβλέπει τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-37" title="page-3">
      «1. Όταν υπάρχει εύλογη αιτία να θεωρείται ότι ο αιτών έχει σιωπηρά ανακαλέσει την αίτησή του, ή έχει υπαναχωρήσει από αυτήν, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η αποφαινόμενη αρχή να αποφασίσει είτε να σταματήσει την εξέταση είτε, σε περίπτωση που η αποφαινόμενη αρχή θεωρήσει την αίτηση ως αβάσιμη αφού την εξετάσει επαρκώς επί της ουσίας σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας [2011/95], να απορρίψει την αίτηση.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-38" title="page-3">
      Τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρήσουν ότι ο αιτών έχει ανακαλέσει σιωπηρά την αίτησή του για διεθνή προστασία ή έχει υπαναχωρήσει από αυτήν, ιδίως όταν διαπιστώνεται ότι:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-39" title="page-3">
      α) δεν ανταποκρίθηκε σε αιτήματα για παροχή πληροφοριών με ουσιώδη σημασία για την αίτησή του σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 4 της οδηγίας [2011/95] ή δεν παρέστη στην προσωπική συνέντευξη όπως προβλέπεται στα άρθρα 14 έως 17 της παρούσας οδηγίας, εκτός εάν ο αιτών αποδείξει εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος ότι αυτό οφείλεται σε συνθήκες ανεξάρτητες από τη θέλησή του·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-40" title="page-3">
      β) διέφυγε ή αναχώρησε χωρίς άδεια από το μέρος όπου ζούσε […], χωρίς να έρθει σε επαφή με την αρμόδια αρχή εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, ή δεν εκπλήρωσε εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος την υποχρέωση αναφοράς ή άλλες υποχρεώσεις επικοινωνίας, εκτός εάν αποδείξει ότι αυτό οφειλόταν σε συνθήκες ανεξάρτητες από τη θέλησή του.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-41" title="page-3">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η οδηγία 2013/33</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Οι αιτιολογικές σκέψεις 22, 25, 26 και 35 της οδηγίας 2013/33 έχουν ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-44" title="page-3">
      «(22) Κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με τις ρυθμίσεις στέγασης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη το ύψιστο συμφέρον του παιδιού, καθώς και τις ιδιαίτερες συνθήκες οποιουδήποτε αιτούντος εξαρτάται από μέλη της οικογένειας ή άλλους στενούς συγγενείς, όπως ανήλικα άγαμα αδέλφια ευρισκόμενα ήδη στο κράτος μέλος.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-45" title="page-3">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-46" title="page-3">
      (25) Θα πρέπει να περισταλεί η δυνατότητα κατάχρησης του συστήματος υποδοχής με τον καθορισμό των περιστάσεων κατά τις οποίες οι υλικές συνθήκες υποδοχής των αιτούντων ενδέχεται να περιοριστούν ή να ανακληθούν, διασφαλίζοντας παράλληλα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους τους αιτούντες.
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-47" title="page-4">
      (26) Θα πρέπει να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των εθνικών συστημάτων υποδοχής […].
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-48" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-49" title="page-4">
      (35) Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και συνάδει με τις αρχές που αναγνωρίζονται, ιδίως στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, η παρούσα οδηγία αποβλέπει στη διασφάλιση του πλήρους σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και στην προώθηση της εφαρμογής των άρθρων 1, 4, 6, 7, 18, 21, 24 και 47 του Χάρτη [των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων] και πρέπει να εφαρμοσθεί αναλόγως.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 2 της οδηγίας, το οποίο επιγράφεται «Ορισμοί», έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-51" title="page-4">
      «Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-52" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-53" title="page-4">
      στ) “συνθήκες υποδοχής”: η πλήρης δέσμη μέτρων που τα κράτη μέλη εφαρμόζουν προς όφελος των αιτούντων σύμφωνα με την παρούσα οδηγία·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-54" title="page-4">
      ζ) “υλικές συνθήκες υποδοχής”: οι συνθήκες υποδοχής που περιλαμβάνουν την παροχή στέγης, τροφής και ρουχισμού, σε είδος ή υπό μορφή οικονομικού βοηθήματος ή δελτίων, ή συνδυασμό των τριών, καθώς και ένα βοήθημα για τα καθημερινά έξοδα·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-55" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-56" title="page-4">
      θ) “κέντρο φιλοξενίας”: κάθε χώρος που χρησιμοποιείται για την ομαδική φιλοξενία των αιτούντων·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-57" title="page-4">
      […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 3, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας έχει ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-59" title="page-4">
      «Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών και τους ανιθαγενείς που ασκούν αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας στο έδαφος […] κράτους μέλους, εφόσον τους επιτρέπεται να παραμείνουν στο έδαφος ως αιτούντες, καθώς και στα μέλη της οικογενείας τους, εφόσον καλύπτονται από αυτήν την αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 7 της οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Διαμονή και ελευθερία κυκλοφορίας», προβλέπει στις παραγράφους 2 έως 5 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-61" title="page-4">
      «2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν σχετικά με τη διαμονή του αιτούντος, για λόγους δημόσιου συμφέροντος, δημόσιας τάξης ή, όταν είναι αναγκαίο, για την ταχεία επεξεργασία και την αποτελεσματική παρακολούθηση της αίτησής του/της για παροχή διεθνούς προστασίας.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-62" title="page-4">
      3. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνδέουν την παροχή των υλικών συνθηκών υποδοχής με την πραγματική διαμονή των αιτούντων σε συγκεκριμένο τόπο, τον οποίο καθορίζουν τα κράτη μέλη. Η σχετική απόφαση, η οποία μπορεί να είναι γενικού χαρακτήρα, πρέπει να λαμβάνεται σε ατομική βάση και θεσπίζεται από το εθνικό δίκαιο.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-63" title="page-4">
      4. Τα κράτη μέλη προβλέπουν τη δυνατότητα να παρέχεται στους αιτούντες προσωρινή άδεια απομάκρυνσης από τον τόπο διαμονής που αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3 […]. Οι αποφάσεις λαμβάνονται σε ατομική, αμερόληπτη και αντικειμενική βάση και πρέπει να αιτιολογούνται όταν είναι απορριπτικές.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-64" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-65" title="page-4">
      5. Τα κράτη μέλη ζητούν από τους αιτούντες να γνωστοποιούν στις αρμόδιες αρχές τη διεύθυνσή τους και να τους κοινοποιούν οποιαδήποτε μεταβολή της διεύθυνσης αυτής, το συντομότερο δυνατόν.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 12 της οδηγίας 2013/33, το οποίο φέρει τον τίτλο «Οικογένειες»:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-67" title="page-4">
      «Τα κράτη μέλη λαμβάνουν, στο μέτρο του δυνατού, τα κατάλληλα μέτρα για τη διατήρηση της ενότητας οικογενείας που ευρίσκεται στο έδαφός τους, εάν παρέχεται στους αιτούντες στέγαση από το συγκεκριμένο κράτος μέλος. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται με τη συμφωνία του αιτούντος.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 14 της οδηγίας, το οποίο επιγράφεται «Μαθητεία και εκπαίδευση των ανηλίκων», προβλέπει στην παράγραφο 1 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-69" title="page-4">
      «Τα κράτη μέλη παρέχουν στα ανήλικα τέκνα των αιτούντων και στους ανηλίκους αιτούντες πρόσβαση στο εκπαιδευτικό σύστημα, υπό προϋποθέσεις ανάλογες με αυτές που ισχύουν για τους δικούς τους υπηκόους, ενόσω δεν είναι εκτελεστό μέτρο απομάκρυνσης κατ’ αυτών των ιδίων ή των γονέων τους. […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-70" title="page-4">
      […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 17 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Γενικοί κανόνες για τις υλικές συνθήκες υποδοχής και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη», προβλέπει στις παραγράφους 1 και 2 τα ακόλουθα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-72" title="page-4">
      «1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την παροχή υλικών συνθηκών υποδοχής στους αιτούντες όταν ασκούν αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-73" title="page-4">
      2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι υλικές συνθήκες υποδοχής να εξασφαλίζουν στους αιτούντες επαρκές βιοτικό επίπεδο, το οποίο να διασφαλίζει τη συντήρησή τους και να προστατεύει τη σωματική και την ψυχική τους υγεία.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-74" title="page-4">
      Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να επιτυγχάνεται αυτό το βιοτικό επίπεδο στην ειδική περίπτωση των ευάλωτων προσώπων, σύμφωνα με το άρθρο 21 […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 18 της οδηγίας, το οποίο επιγράφεται «Λεπτομέρειες για τις υλικές συνθήκες υποδοχής», ορίζει στις παραγράφους 1 έως 3 και 6 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-76" title="page-4">
      «1. Εφόσον η στέγαση παρέχεται σε είδος, θα πρέπει να λαμβάνει μία από τις κατωτέρω μορφές […]:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-77" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-78" title="page-4">
      β) κέντρα φιλοξενίας που εξασφαλίζουν κατάλληλο βιοτικό επίπεδο·
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-79" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-80" title="page-4">
      2. […] σχετικά με τη στέγαση που αναφέρεται στα στοιχεία α), β) και γ) της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε:
    </p>
    <p class="C11Marge1avecretrait" id="para-81" title="page-4">
      α) να εξασφαλίζεται στους αιτούντες η προστασία της οικογενειακής τους ζωής·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-82" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-83" title="page-4">
      3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη […] την κατάσταση ευάλωτων προσώπων, στην περίπτωση αιτούντων εντός των χώρων και των κέντρων φιλοξενίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β).
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-84" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-85" title="page-4">
      6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η μεταφορά αιτούντων από ένα χώρο στέγασης σε άλλο να πραγματοποιείται μόνον όταν είναι αναγκαία. […]»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 20 της οδηγίας 2013/33, το οποίο τιτλοφορείται «Περιορισμός ή ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής», ορίζει στις παραγράφους 1 έως 5 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-87" title="page-4">
      «1. Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, να ανακαλούν τις υλικές συνθήκες υποδοχής όταν ο αιτών:
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-88" title="page-4">
      α) εγκαταλείπει τον τόπο διαμονής που έχει καθορίσει η αρμόδια αρχή χωρίς να την ενημερώσει ή, εφόσον απαιτείται, χωρίς άδεια, ή
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-89" title="page-4">
      β) δεν συμμορφούται με υποχρεώσεις δήλωσης στοιχείων ή δεν ανταποκρίνεται σε αιτήσεις παροχής πληροφοριών ή δεν προσέρχεται, στα πλαίσια της διαδικασίας ασύλου, σε προσωπική συνέντευξη εντός εύλογης προθεσμίας που ορίζεται από το εθνικό δίκαιο, ή
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-90" title="page-4">
      γ) έχει υποβάλει μεταγενέστερη αίτηση όπως καθορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο ιζ) της οδηγίας [2013/32].
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-91" title="page-4">
      Για τις περιπτώσεις α) και β), όταν ο αιτών εντοπισθεί ή προσέλθει αυτοβούλως στην αρμόδια αρχή, λαμβάνεται δεόντως αιτιολογημένη απόφαση, βασιζόμενη στους λόγους της εξαφάνισης, σχετικά με την ανανέωση της παροχής μερικών ή όλων των υλικών συνθηκών υποδοχής που είχαν αποσυρθεί ή περιορισθεί.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-92" title="page-4">
      2. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να περιορίζουν τις υλικές συνθήκες υποδοχής, όταν διαπιστώνουν ότι ο αιτών, χωρίς δικαιολογημένη αιτία, δεν έχει υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας το συντομότερο ευλόγως δυνατόν, μετά την άφιξη στο εν λόγω κράτος μέλος.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-93" title="page-4">
      3. Τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή να αφαιρούν την πρόσβαση στις υλικές συνθήκες υποδοχής, όταν ο αιτών έχει αποκρύψει τους οικονομικούς του πόρους και έχει, κατά συνέπεια, επωφεληθεί με τρόπο αθέμιτο από τις υλικές συνθήκες υποδοχής.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-94" title="page-4">
      4. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν τις κυρώσεις που ισχύουν για σοβαρές παραβάσεις των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας, καθώς και για την επίδειξη ιδιαίτερα βίαιης συμπεριφοράς.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-95" title="page-4">
      5. Οι αποφάσεις για τον περιορισμό ή την αφαίρεση πρόσβασης στις υλικές συνθήκες υποδοχής ή για κυρώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου λαμβάνονται σε ατομική, αντικειμενική και αμερόληπτη βάση και πρέπει να αιτιολογούνται. Οι αποφάσεις βασίζονται στην ειδική κατάσταση του συγκεκριμένου προσώπου, ιδίως όσον αφορά τα πρόσωπα τα οποία καλύπτονται από το άρθρο 21, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αναλογικότητας. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες την πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σύμφωνα με το άρθρο 19 και εξασφαλίζουν αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης για όλους τους αιτούντες.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 21 της οδηγίας 2013/33, το οποίο φέρει τον τίτλο «Γενική αρχή», προβλέπει ότι, κατά τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την ειδική κατάσταση των ευάλωτων προσώπων, στα οποία συγκαταλέγονται οι ανήλικοι καθώς και οι μονογονεϊκές οικογένειες με ανήλικα παιδιά. Κατά το άρθρο 22, παράγραφος 1, της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Αξιολόγηση των ειδικών αναγκών υποδοχής των ευάλωτων προσώπων», τα κράτη μέλη, για την αποτελεσματική εφαρμογή του άρθρου 21 της οδηγίας, εκτιμούν κατά πόσον ο αιτών είναι αιτών με ειδικές ανάγκες υποδοχής. Τα κράτη μέλη αναφέρουν επίσης τη φύση των αναγκών αυτών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 23 της εν λόγω οδηγίας, το οποίο φέρει τον τίτλο «Ανήλικοι», ορίζει στις παραγράφους 1, 2 και 5 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-98" title="page-4">
      «1. Το μείζον συμφέρον του παιδιού αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα των κρατών μελών κατά την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας σχετικά με τους ανηλίκους. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν στον ανήλικο επίπεδο διαβίωσης κατάλληλο για τη σωματική, πνευματική, διανοητική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξή του.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-99" title="page-4">
      2. Κατά την εκτίμηση του μείζονος συμφέροντος του παιδιού, τα κράτη μέλη λαμβάνουν δεόντως υπόψη ιδίως τους ακόλουθους παράγοντες:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-100" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-101" title="page-4">
      β) την ποιότητα ζωής και την κοινωνική ανάπτυξη του ανηλίκου, λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη το υπόβαθρο του ανηλίκου,
    </p>
    <p class="C09Marge0avecretrait" id="para-102" title="page-4">
      […]
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-103" title="page-4">
      5. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα ανήλικα τέκνα των αιτούντων ή οι ανήλικοι αιτούντες να διαμένουν με τους γονείς τους […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 26 της οδηγίας, το οποίο τιτλοφορείται «Προσφυγές», ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-105" title="page-4">
      «Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αποφάσεις όσον αφορά την παροχή, την απόσυρση ή τον περιορισμό πλεονεκτημάτων κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας ή οι αποφάσεις που λαμβάνονται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 7, οι οποίες θίγουν ατομικά τους αιτούντες, να μπορούν να προσβάλλονται με τις διαδικασίες που προβλέπει το εθνικό δίκαιο. Στον τελευταίο βαθμό τουλάχιστον χορηγείται η δυνατότητα προσφυγής ή επανεξέτασης, για νομικούς ή πραγματικούς λόγους, ενώπιον δικαστικής αρχής.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το ιταλικό δίκαιο</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 17 του decreto legislativo n. 142 – Attuazione della direttiva 2013/33/UE recante norme relative all’accoglienza dei richiedenti protezione internazionale, nonché della direttiva 2013/32/UE, recante procedure comuni ai fini del riconoscimento e della revoca dello status di protezione internazionale (νομοθετικού διατάγματος αριθ. 142 περί εφαρμογής της οδηγίας 2013/33/ΕΕ σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία, καθώς και της οδηγίας 2013/32/ΕΕ σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας), της 18ης Αυγούστου 2015 (GURI αριθ. 214, της 15ης Σεπτεμβρίου 2015), όπως τροποποιήθηκε με την decreto-legge n. 20 – Disposizioni urgenti in materia di flussi di ingresso legale dei lavoratori stranieri e di prevenzione e contrasto all’immigrazione irregolare (πράξη νομοθετικού περιεχομένου αριθ. 20, περί επειγουσών διατάξεων σχετικά με τη ροή της νόμιμης εισόδου των αλλοδαπών εργαζομένων και την πρόληψη και την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης), της 10ης Μαρτίου 2023 (GURI αριθ. 59, της 10ης Μαρτίου 2023), η οποία κυρώθηκε, κατόπιν τροποποιήσεων, με τον legge n. 50 (νόμο αριθ. 50), της 5ης Μαΐου 2023 (GURI αριθ. 104, της 5ης Μαΐου 2023) (στο εξής: νομοθετικό διάταγμα αριθ. 142), το οποίο φέρει τον τίτλο «Φιλοξενία ατόμων με ιδιαίτερες ανάγκες», ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-108" title="page-4">
      «Τα μέτρα υποδοχής που προβλέπει το παρόν διάταγμα λαμβάνουν υπόψη την ειδική κατάσταση των ευάλωτων προσώπων, όπως είναι οι ανήλικοι, […] οι μονογονεϊκές οικογένειες με ανήλικα παιδιά […]».
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 23 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 142, το οποίο φέρει τον τίτλο «Περιορισμός ή ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής», ορίζει στις παραγράφους 1 έως 4 τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-110" title="page-4">
      «1. Ο νομάρχης της επαρχίας όπου βρίσκονται οι δομές που αναφέρονται στα άρθρα 9 και 11 εκδίδει αιτιολογημένη απόφαση για την ανάκληση των μέτρων υποδοχής σε περιπτώσεις που:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-111" title="page-4">
      a) ο αιτών δεν εμφανίζεται στην καθορισμένη δομή ή εγκαταλείπει το κέντρο φιλοξενίας, χωρίς να έχει ενημερώσει προηγουμένως, κατά τρόπο αιτιολογημένο, την αρμόδια νομαρχία – τοπικό γραφείο κυβερνήσεως·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-112" title="page-4">
      b) ο αιτών δεν παρίσταται στην ακρόαση ενώπιον του οργάνου που εξετάζει την αίτηση·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-113" title="page-4">
      c) ο αιτών υποβάλλει νέα αίτηση κατά την έννοια του άρθρου 29 του [decreto legislativo n. 25 – Attuazione della direttiva 2005/85/CE recante norme minimme per le procedure applicate negli Stati membri ai fini del riconoscimento e della revoca dello status di rifugiato (νομοθετικού διατάγματος αριθ. 25, για την εφαρμογή της οδηγίας 2005/85/ΕΚ σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα), της 28ης Ιανουαρίου 2008 (GURI αριθ. 40, της 16ης Φεβρουαρίου 2008)], όπως έχει μεταγενέστερα τροποποιηθεί·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-114" title="page-4">
      d) αποδεικνύεται ότι ο αιτών διαθέτει επαρκή οικονομικά μέσα.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-115" title="page-4">
      2. Σε περίπτωση σοβαρής ή επανειλημμένης παραβίασης, από τον αιτούντα διεθνή προστασία, των κανόνων της δομής στην οποία φιλοξενείται, συμπεριλαμβανομένης της εκ προθέσεως ζημίας σε κινητά ή ακίνητα περιουσιακά στοιχεία, ή σε περίπτωση σοβαρής βίαιης συμπεριφοράς, ακόμη και εκτός της δομής φιλοξενίας, ο νομάρχης, με την επιφύλαξη του δικαιώματος να διατάξει τη μεταφορά του αιτούντος σε άλλη δομή, λαμβάνει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα:
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-116" title="page-4">
      a) προσωρινό αποκλεισμό από τη συμμετοχή στις δραστηριότητες που διοργανώνει ο υπεύθυνος του κέντρου·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-117" title="page-4">
      b) προσωρινό αποκλεισμό από την πρόσβαση σε μία ή περισσότερες από τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 10, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, εξαιρουμένης της υλικής στήριξης·
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-118" title="page-4">
      c) αναστολή, για περίοδο τουλάχιστον τριάντα ημερών και όχι μεγαλύτερη των έξι μηνών, ή ανάκληση των παρεπόμενων οικονομικών οφελών που προβλέπονται στη συγγραφή υποχρεώσεων που αναφέρεται στο άρθρο 12.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-119" title="page-4">
      2-bis. Τα μέτρα που αναφέρονται στο παρόν άρθρο θεσπίζονται σε ατομική βάση, τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας και λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης του αιτούντος, ιδίως όσον αφορά τους όρους του άρθρου 17, και αιτιολογούνται. Τα μέτρα που λαμβάνει ο νομάρχης κατά του αιτούντος κοινοποιούνται στην αρμόδια περιφερειακή επιτροπή που είναι επιφορτισμένη με την εξέταση της αίτησης διεθνούς προστασίας.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-120" title="page-4">
      3. Στην περίπτωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, στοιχείο a), ο υπεύθυνος του κέντρου υποχρεούται να ενημερώσει αμέσως τη νομαρχία – τοπικό γραφείο κυβερνήσεως για τη μη εμφάνιση του αιτούντος ή για την εγκατάλειψη της δομής από τον αιτούντα. Εάν ο αιτών άσυλο εντοπισθεί ή παρουσιαστεί αυτοβούλως στις αρχές επιβολής του νόμου ή στο κέντρο στο οποίο έχει τοποθετηθεί, ο κατά τόπον αρμόδιος νομάρχης διατάσσει, με αιτιολογημένη απόφαση, την ενδεχόμενη αποκατάσταση του ευεργετήματος των μέτρων υποδοχής βάσει των πληροφοριών που παρέχει ο αιτών. Η αποκατάσταση διατάσσεται μόνον εάν η μη εμφάνιση ή η εγκατάλειψη οφείλεται σε ανωτέρα βία, τυχαίο γεγονός ή, εν πάση περιπτώσει, σοβαρούς προσωπικούς λόγους.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-121" title="page-4">
      4. Σε περίπτωση παράβασης των κανόνων του κέντρου, ο υπεύθυνος του κέντρου προειδοποιεί επισήμως τον αιτούντα και, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, διαβιβάζει χωρίς καθυστέρηση στη νομαρχία έκθεση σχετικά με τα γεγονότα.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η διαφορά της κύριας δίκης και το προδικαστικό ερώτημα</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο AF και το τέκνο του, BF, το οποίο ήταν ανήλικο κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών της κύριας δίκης, είναι αιτούντες διεθνή προστασία που διαμένουν σε κέντρο φιλοξενίας στο Μιλάνο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Την 1η Ιουνίου 2023 η νομαρχία Μιλάνου εξέδωσε απόφαση περί ανάκλησης των υλικών συνθηκών υποδοχής όσον αφορά τους AF και BF (στο εξής: επίμαχη στην κύρια δίκη απόφαση). Το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει ότι, μολονότι η αιτιολογία της αποφάσεως αυτής αναφέρεται σε διάφορα πραγματικά περιστατικά που στοιχειοθετούν παραβάσεις των κανόνων του κέντρου υποδοχής, σοβαρές βίαιες συμπεριφορές ή γεγονότα με επιπτώσεις όσον αφορά τις προϋποθέσεις παροχής των υλικών συνθηκών υποδοχής, εντούτοις η εν λόγω απόφαση έχει ως νομική βάση τις διατάξεις του άρθρου 23, παράγραφος 1, στοιχείο a, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 142, οι οποίες αφορούν την εγκατάλειψη του κέντρου φιλοξενίας. Το αιτούν δικαστήριο συνάγει εξ αυτού ότι η ανάκληση των εν λόγω υλικών συνθηκών υποδοχής στηρίζεται στο γεγονός ότι ο AF αρνήθηκε επανειλημμένως τη μεταφορά του ιδίου και του τέκνου του σε άλλο κέντρο φιλοξενίας, ευρισκόμενο επίσης στο Μιλάνο, μεταφορά ως κύρια αιτιολογία της οποίας προβλήθηκε ότι επί του παρόντος οι αιτούντες καταλαμβάνουν χώρο στέγασης που προορίζεται για τέσσερα άτομα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο AF άσκησε προσφυγή ακυρώσεως καθώς και αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, ζητώντας τη λήψη προσωρινών μέτρων, ενώπιον του Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia (διοικητικού πρωτοδικείου Περιφέρειας Λομβαρδίας, Ιταλία), το οποίο είναι το αιτούν δικαστήριο, υποστηρίζοντας ότι η άρνησή του να μεταφερθεί σε άλλο κέντρο φιλοξενίας δικαιολογείται από το γεγονός ότι ο BF φοιτά σε εκπαιδευτικό ίδρυμα πλησίον του κέντρου φιλοξενίας στο οποίο βρίσκονται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο AF ισχυρίζεται ότι, λόγω της προαναφερθείσας ανάκλησης των υλικών συνθηκών υποδοχής, δεν θα μπορεί να καλύψει τις βασικές του ανάγκες ούτε αυτές του ανήλικου τέκνου του. Συναφώς, προβάλλει, μεταξύ άλλων, παράβαση του άρθρου 21 της οδηγίας 2013/33 και του άρθρου 17 του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 142, καθόσον η επίμαχη στην κύρια δίκη απόφαση δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι ο ίδιος και ο BF ανήκουν στην κατηγορία των «ευάλωτων προσώπων», παράβαση του άρθρου 23, παράγραφος 1, στοιχείο a, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 142, καθόσον η άρνηση αποδοχής της μεταφοράς δεν αποτελεί περίπτωση προβλεπόμενη από τη διάταξη αυτή, καθώς και παράβαση του άρθρου 20 της οδηγίας 2013/33, όπως ερμηνεύθηκε από το Δικαστήριο με τις αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin (C‑233/18, EU:C:2019:956), και της 1ης Αυγούστου 2022, Ministero dell’Interno (Ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής) (C‑422/21, EU:C:2022:616), εξ ων συνάγεται μια γενική αρχή, η οποία έχει εφαρμογή σε όλες τις περιπτώσεις ανάκλησης των υλικών συνθηκών υποδοχής, ακόμη και όταν η εν λόγω ανάκληση δεν έχει τον χαρακτήρα κύρωσης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων του AF, το αιτούν δικαστήριο την απέρριψε με διάταξη της 25ης Ιουλίου 2023, με το σκεπτικό ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη απόφαση αποτελούσε έκφραση της οργανωτικής εξουσίας της διοίκησης όσον αφορά τη διαχείριση των κέντρων φιλοξενίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο AF άσκησε έφεση κατά της διατάξεως αυτής ενώπιον του Consiglio di Stato (Συμβουλίου της Επικρατείας, Ιταλία), το οποίο, με διάταξη της 22ας Σεπτεμβρίου 2023, έκανε δεκτή την έφεση με το σκεπτικό ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη απόφαση θα μπορούσε να θίξει τα θεμελιώδη δικαιώματα του AF, ιδίως το δικαίωμά του στην πρόσβαση σε βασικές ανάγκες, όπως η διατροφή, η στέγαση και η ένδυση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την προσφυγή ακυρώσεως, κατά πρώτον, το αιτούν δικαστήριο εκθέτει ότι, προκειμένου η εθνική νομοθεσία να εναρμονιστεί με το άρθρο 20 της οδηγίας 2013/33, όπως έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία που μνημονεύεται στη σκέψη 22 της παρούσας αποφάσεως, το άρθρο 23, παράγραφος 1, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 142 τροποποιήθηκε κατά τρόπον ώστε η εξουσία της αρμόδιας εθνικής αρχής όσον αφορά την ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής να αποτελεί πλέον έκφραση διακριτικής ευχέρειας, η άσκηση της οποίας υπόκειται σε συγκεκριμένη εκτίμηση όλων των κρίσιμων στοιχείων της συγκεκριμένης περιπτώσεως. Ως εκ τούτου, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι, καθόσον έχει εκλείψει ο λόγος αντιθέσεως της εθνικής νομοθεσίας προς το δίκαιο της Ένωσης, η εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας δεν πρέπει πλέον να αποκλείεται. Ειδικότερα, η νομοθεσία αυτή τηρεί πλέον την αρχή της αναλογικότητας και, ιδίως, την ανάγκη να ληφθούν υπόψη τα επιχειρήματα του ενδιαφερομένου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη απόφαση δεν πρέπει να θεωρηθεί ως κύρωση. Συγκεκριμένα, εν προκειμένω, η αρμόδια εθνική αρχή δεν είχε την πρόθεση να αποκλείσει τον προσφεύγοντα της κύριας δίκης από το σύστημα υποδοχής, αλλά σκόπευε απλώς να τον μεταφέρει σε άλλο κέντρο φιλοξενίας στο οποίο θα εξακολουθούσε να απολαύει πλήρους προστασίας. Επομένως, η ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής αποτελεί άμεση συνέπεια της αρνήσεως του προσφεύγοντος της κύριας δίκης να συνεχίσει να απολαύει των συνθηκών αυτών σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο διαμένει επί του παρόντος. Επιπλέον, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη περίπτωση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 23, παράγραφος 1, στοιχείο a, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 142, δεδομένου ότι, όπως και στην περίπτωση που ρητώς διαλαμβάνεται στη διάταξη αυτή, ήτοι στην περίπτωση κατά την οποία ο αιτών διεθνή προστασία δεν εμφανίζεται στο κέντρο φιλοξενίας που έχει ορίσει η αρμόδια εθνική αρχή ή το εγκαταλείπει, η εν λόγω άρνηση πρέπει να εξομοιωθεί με εκούσια αποχώρηση από το σύστημα υποδοχής. Επομένως, κατά το αιτούν δικαστήριο, η στέρηση από τον εν λόγω αιτούντα της δυνατότητας να καλύψει τις βασικές ανάγκες του, η οποία αποτελεί συνέπεια της ως άνω άρνησης, δεν τον περιάγει σε κατάσταση διαφορετική από εκείνη στην οποία θα βρισκόταν αν είχε αρνηθεί να ενταχθεί στο σύστημα υποδοχής, η εφαρμογή του οποίου απαιτεί πάντοτε την προσχώρηση του ενδιαφερομένου σε αυτό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τρίτον, το αιτούν δικαστήριο επισημαίνει, κατ’ αρχάς, ότι η εξουσία έκδοσης απόφασης περί ανάκλησης των υλικών συνθηκών υποδοχής προβλέπεται στο άρθρο 20 της οδηγίας 2013/33, η απόφαση μπορεί δε να λάβει τη μορφή κύρωσης, σύμφωνα με το άρθρο 20, παράγραφος 4, της οδηγίας, ή διοικητικού μέτρου συνεπεία μη τήρησης των αντικειμενικών προϋποθέσεων πρόσβασης στις υλικές συνθήκες υποδοχής, σύμφωνα με το άρθρο 20, παράγραφοι 1 έως 3, της οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν συνεχεία, παρατηρεί ότι, στο πλαίσιο της υπαγωγής στο ευεργέτημα των υλικών συνθηκών υποδοχής, εναπόκειται στην αρμόδια εθνική αρχή να ορίσει το κέντρο φιλοξενίας στο οποίο θα διαμένει ο αιτών και, ενδεχομένως, να τον μεταφέρει σε άλλο κέντρο φιλοξενίας, λαμβανομένων υπόψη εκτιμήσεων που αφορούν τη διαχείριση και την οργάνωση της υποδοχής των αιτούντων διεθνή προστασία και, ιδίως, τη διαθεσιμότητα των θέσεων σε κάθε δομή φιλοξενίας. Από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει ότι, εν προκειμένω, η μεταφορά των AF και BF σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο βρίσκονται δικαιολογείται από το γεγονός ότι καταλαμβάνουν χώρο στέγασης προοριζόμενο για τέσσερα άτομα, ο οποίος ανταποκρίνεται, επομένως, στις ανάγκες οικογενειακού πυρήνα με περισσότερα μέλη. Συναφώς, το αιτούν δικαστήριο παρατηρεί ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η αρμόδια αρχή συμμορφώθηκε προς τις σκέψεις 49 και 50 της αποφάσεως της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin (C‑233/18, EU:C:2019:956), και προς το άρθρο 20, παράγραφος 5, της οδηγίας 2013/33, αποφασίζοντας τη μεταφορά τους σε άλλο κέντρο φιλοξενίας ευρισκόμενο στην ίδια πόλη, όπου οι AF και BF θα μπορούσαν να συνεχίσουν να απολαύουν των υλικών συνθηκών υποδοχής. Επιπλέον, ως δικαιολογητικός λόγος της άρνησης του AF να μεταφερθεί σε άλλο κέντρο φιλοξενίας δεν προβλήθηκε αποδεδειγμένη ακαταλληλότητα του νέου κέντρου φιλοξενίας υπό το πρίσμα των βιοτικών αναγκών του, αλλά μόνον η μεγαλύτερη εγγύτητα του κέντρου στο οποίο φιλοξενείται με το σχολείο στο οποίο φοιτά ο BF, όπερ, κατά το αιτούν δικαστήριο, δεν μπορεί να δικαιολογήσει την εν λόγω άρνηση, αφ’ ης στιγμής διασφαλίζεται, εν πάση περιπτώσει, η σχολική εκπαίδευση του BF.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το αιτούν δικαστήριο υπογραμμίζει ότι, όπως προκύπτει από το άρθρο 20, παράγραφοι 1 έως 3, της οδηγίας 2013/33, όπως το άρθρο αυτό ερμηνεύθηκε με τις αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin (C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 44), και της 1ης Αυγούστου 2022, Ministero dell’Interno (Ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής) (C‑422/21, EU:C:2022:616, σκέψεις 37 και 38), η οδηγία προβλέπει τη δυνατότητα των κρατών μελών να αντιδρούν σε ενδεχόμενες καταχρήσεις του συστήματος υποδοχής ανακαλώντας τις υλικές συνθήκες υποδοχής. Εν προκειμένω, το αιτούν δικαστήριο εκτιμά ότι η άρνηση του AF συνιστά καταχρηστική συμπεριφορά με την οποία ο AF εργαλειοποιεί την πρόσβαση στις υλικές συνθήκες υποδοχής για δικούς του σκοπούς και παρακωλύει, στην πράξη, την οργανωτική εξουσία της διοίκησης όσον αφορά τη διαχείριση των κέντρων φιλοξενίας, ειδικότερα δε την τοποθέτηση των δικαιούχων των υλικών συνθηκών υποδοχής σε ένα κέντρο φιλοξενίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, κατά το αιτούν δικαστήριο, δεδομένου ότι η ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής αποτελούσε, εν προκειμένω, το μόνο μέτρο που μπορούσε να ληφθεί, λαμβανομένου υπόψη του λόγου της μεταφοράς σε άλλο κέντρο φιλοξενίας, ήτοι του μεγέθους του χώρου στέγασης τον οποίο καταλαμβάνουν οι AF και BF και της έλλειψης διαθεσιμότητας χώρου στέγασης καλύτερα προσαρμοσμένου στην κατάστασή τους στο κέντρο φιλοξενίας όπου βρίσκονται, ο αποκλεισμός ενός τέτοιου μέτρου από το άρθρο 20 της οδηγίας 2013/33 θα ισοδυναμούσε με «παράλυση» της οργανωτικής εξουσίας της διοίκησης όσον αφορά τη διαχείριση των κέντρων φιλοξενίας και με θέσπιση μιας μορφής «δικαιώματος παραμονής» των αιτούντων διεθνή προστασία στο αρχικώς ορισθέν κέντρο φιλοξενίας, και δη χωρίς αυτό να προβλέπεται ούτε από το δίκαιο της Ένωσης ούτε από το εθνικό δίκαιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπό τις συνθήκες αυτές, το Tribunale amministrativo regionale per la Lombardia (διοικητικό πρωτοδικείο Περιφέρειας Λομβαρδίας) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο το ακόλουθο προδικαστικό ερώτημα:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-136" title="page-4">
      «Πρέπει να γίνει δεκτό ότι αντιβαίνει στο άρθρο 20 της οδηγίας [2013/33/ΕΕ] καθώς και ότι παραβιάζει τις αρχές που το Δικαστήριο διατύπωσε με τις αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 2019 [Haqbin (C‑233/18, EU:C:2019:956)] και της 1ης Αυγούστου 2022 [Ministero dell’Interno (Ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής) (C‑422/21, EU:C:2022:616)] –καθόσον οι εν λόγω αποφάσεις αποκλείουν τη δυνατότητα της διοίκησης του κράτους μέλους να αποφασίσει την ανάκληση των μέτρων υποδοχής, ως μέτρο κύρωσης, όταν τέτοια απόφαση έχει ως αποτέλεσμα να θέτει σε κίνδυνο την κάλυψη των στοιχειωδών αναγκών διαβίωσης του αλλοδαπού υπηκόου αιτούντος διεθνή προστασία και της οικογένειάς του–, εθνική ρύθμιση η οποία επιτρέπει, κατόπιν αιτιολογημένης εξατομικευμένης εκτίμησης που εξετάζει επίσης την αναγκαιότητα και την αναλογικότητα του μέτρου, την ανάκληση μέτρων υποδοχής για λόγους που δεν συνιστούν κύρωση, αλλά λόγω της επιγενόμενης μη πλήρωσης των προϋποθέσεων υπαγωγής στα μέτρα υποδοχής και, ειδικότερα, λόγω της άρνησης του αλλοδαπού υπηκόου, για λόγους που δεν σχετίζονται με την κάλυψη των βασικών αναγκών διαβίωσης και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, να αποδεχθεί τη μεταφορά του σε άλλο κέντρο φιλοξενίας, το οποίο προσδιόρισε η διοίκηση λόγω αντικειμενικών οργανωτικών αναγκών και το οποίο είναι ικανό να εξασφαλίσει, υπό την ευθύνη της ίδιας της διοίκησης, τη διατήρηση υλικών συνθηκών υποδοχής ισοδύναμων εκείνων των οποίων ο αλλοδαπός υπήκοος απολαύει στο αρχικό κέντρο φιλοξενίας, όταν η άρνηση αποδοχής της μεταφοράς και η επακόλουθη απόφαση ανάκλησης των μέτρων υποδοχής περιάγουν τον αλλοδαπό υπήκοο σε κατάσταση αδυναμίας κάλυψης στοιχειωδών βιοτικών αναγκών του ιδίου και της οικογένειάς του;»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του προδικαστικού ερωτήματος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκαταρκτικώς, επισημαίνεται ότι από την απόφαση περί παραπομπής προκύπτει, αφενός, ότι με την επίμαχη στην κύρια δίκη απόφαση ανακλήθηκε το σύνολο των υλικών συνθηκών υποδοχής όσον αφορά αιτούντα διεθνή προστασία και το ανήλικο τέκνο του για τον λόγο ότι ο αιτών αρνήθηκε, επανειλημμένως, να μεταφερθεί μαζί με το τέκνο του σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο διαμένουν και, αφετέρου, ότι η απόφαση αυτή στηρίζεται σε διάταξη του εθνικού δικαίου η οποία θέτει σε εφαρμογή το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, με το ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ζητεί, κατ’ ουσίαν, να διευκρινιστεί αν το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33 έχει την έννοια ότι αποκλείει κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας η αρμόδια αρχή μπορεί να ανακαλέσει το σύνολο των υλικών συνθηκών υποδοχής όσον αφορά αιτούντα διεθνή προστασία ο οποίος αρνείται τη μεταφορά του σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο διαμένει, η δε ως άνω ανάκληση είναι δυνατή ακόμη και αν, συνεπεία αυτής, ο αιτών δεν είναι πλέον σε θέση να αντιμετωπίσει τις βιοτικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειάς του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, όπως προκύπτει από τους ορισμούς του άρθρου 2, στοιχεία στʹ και ζʹ, της οδηγίας 2013/33, η φράση «υλικές συνθήκες υποδοχής» αναφέρεται στην πλήρη δέσμη μέτρων που τα κράτη μέλη εφαρμόζουν, σύμφωνα με την οδηγία αυτή, υπέρ των αιτούντων διεθνή προστασία και τα οποία περιλαμβάνουν την παροχή στέγης, τροφής και ρουχισμού, σε είδος ή υπό μορφή οικονομικού βοηθήματος ή δελτίων, ή με συνδυασμό των τριών, καθώς και ένα βοήθημα για τα καθημερινά έξοδα (απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 32).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 17, παράγραφοι 1 και 2, της οδηγίας 2013/33, τα κράτη μέλη οφείλουν να μεριμνούν ώστε να παρέχονται υλικές συνθήκες υποδοχής στους αιτούντες διεθνή προστασία όταν αυτοί υποβάλλουν την αίτησή τους και τα θεσπιζόμενα προς τούτο μέτρα να εξασφαλίζουν στους αιτούντες επαρκές βιοτικό επίπεδο, το οποίο να διασφαλίζει τη συντήρησή τους και να προστατεύει τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική τους υγεία. Στην περίπτωση των «ευάλωτων προσώπων», κατά την έννοια του άρθρου 21 της οδηγίας, στα οποία συγκαταλέγονται οι ανήλικοι, και οι μονογονεϊκές οικογένειες με ανήλικα παιδιά, το άρθρο 17, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να μεριμνούν ώστε να «επιτυγχάνεται» ένα τέτοιο βιοτικό επίπεδο για τα πρόσωπα αυτά (πρβλ. απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψεις 33 και 34).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, η υποχρέωση των κρατών μελών να μεριμνούν για την παροχή υλικών συνθηκών υποδοχής στους αιτούντες διεθνή προστασία δεν είναι απόλυτη. Συγκεκριμένα, ο νομοθέτης της Ένωσης έχει προβλέψει, στο άρθρο 20 της οδηγίας 2013/33, το οποίο περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο III της οδηγίας, αμφότερα τιτλοφορούμενα «Περιορισμός ή ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής», τις περιπτώσεις στις οποίες οι συνθήκες αυτές μπορούν να περιοριστούν ή να ανακληθούν (απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 35).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η δυνατότητα των κρατών μελών να περιορίζουν ή να ανακαλούν, ανάλογα με την περίπτωση, τις υλικές συνθήκες υποδοχής προβλέπεται ρητώς στις παραγράφους 1 έως 3 του άρθρου 20 της οδηγίας 2013/33, οι οποίες αφορούν κατ’ ουσίαν, όπως προκύπτει από την αιτιολογική σκέψη 25 της οδηγίας, περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει κίνδυνος κατάχρησης, εκ μέρους των αιτούντων διεθνή προστασία, του συστήματος υποδοχής που καθιερώνει η εν λόγω οδηγία (απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 44).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, κατά το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της εν λόγω οδηγίας, τα κράτη μέλη δύνανται να περιορίζουν ή, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, να ανακαλούν τις υλικές συνθήκες υποδοχής όταν ο αιτών διεθνή προστασία εγκαταλείπει τον τόπο διαμονής που έχει καθορίσει η αρμόδια αρχή χωρίς να την ενημερώσει ή, εφόσον απαιτείται άδεια προς τούτο, χωρίς άδεια.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι η επίμαχη στην κύρια δίκη εθνική ρύθμιση θέτει σε εφαρμογή τη διάταξη αυτή, πρέπει να κριθεί αν η διάταξη αυτή μπορεί να εφαρμοστεί στην περίπτωση αιτούντος διεθνή προστασία ο οποίος αρνείται τη μεταφορά του σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο διαμένει.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πάγια νομολογία, για την ερμηνεία διατάξεως του δικαίου της Ένωσης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνον το γράμμα της διάταξης, αλλά και το πλαίσιο στο οποίο αυτή εντάσσεται και οι σκοποί που επιδιώκονται με τη ρύθμιση της οποίας αποτελεί μέρος [απόφαση της 1ης Αυγούστου 2022, Ministero dell’Interno (Ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής), C‑422/21, EU:C:2022:616, σκέψη 28 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία]. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον, όσον αφορά το γράμμα του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33, επισημαίνεται, αφενός, ότι η χρήση του ρήματος «εγκαταλείπω», στο πλαίσιο της φράσης «εγκαταλείπει τον τόπο διαμονής που έχει καθορίσει η αρμόδια αρχή», αναφέρεται, κατά το σύνηθες νόημα του ρήματος αυτού στην καθημερινή γλώσσα, στο γεγονός ότι ο αιτών διεθνή προστασία απομακρύνεται οικειοθελώς από τον εν λόγω τόπο διαμονής για παρατεταμένη διάρκεια, ή ακόμη και οριστικώς.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφετέρου, διαπιστώνεται ότι η φράση αυτή, ερμηνευόμενη σε συνδυασμό με τις διαλαμβανόμενες στη διάταξη φράσεις «χωρίς να […] ενημερώσει [την εν λόγω αρχή]» και «ή, εφόσον απαιτείται, χωρίς άδεια», αναφέρεται ρητώς στη μη τήρηση των υποχρεώσεων σχετικά με τη διαμονή των αιτούντων διεθνή προστασία, τις οποίες επιβάλλουν σε αυτούς τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 7 της οδηγίας 2013/33.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, δυνάμει του άρθρου 7, παράγραφοι 2 και 3, της οδηγίας, τα κράτη μέλη έχουν την ευχέρεια, αφενός, να αποφασίζουν σχετικά με τον τόπο διαμονής των αιτούντων διεθνή προστασία για λόγους δημοσίου συμφέροντος ή δημόσιας τάξης ή, όταν είναι αναγκαίο, για την ταχεία επεξεργασία και την αποτελεσματική παρακολούθηση της αίτησής τους και, αφετέρου, να προβλέπουν ότι, προκειμένου να απολαύουν των υλικών συνθηκών υποδοχής, οι αιτούντες διεθνή προστασία πρέπει να διαμένουν πράγματι σε συγκεκριμένο τόπο τον οποίο έχουν καθορίσει τα κράτη μέλη. Κατά το άρθρο 7, παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας, τα κράτη μέλη προβλέπουν τη δυνατότητα παροχής προσωρινής άδειας απομάκρυνσης από τον τόπο διαμονής που αναφέρεται στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 7. Σε όλες τις περιπτώσεις, το άρθρο 7, παράγραφος 5, της οδηγίας επιβάλλει στα κράτη μέλη να προβλέπουν την υποχρέωση των αιτούντων διεθνή προστασία να γνωστοποιούν τη διεύθυνσή τους στις αρμόδιες αρχές και να τους κοινοποιούν οποιαδήποτε μεταβολή της διεύθυνσής τους το συντομότερο δυνατόν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33 καλύπτει τις περιπτώσεις στις οποίες ο αιτών διεθνή προστασία «εγκαταλείπει» τον τόπο διαμονής που έχει καθορίσει η αρμόδια εθνική αρχή βάσει της παραγράφου 2 ή της παραγράφου 3 του άρθρου 7 της οδηγίας, αθετώντας την προβλεπόμενη στο άρθρο 7, παράγραφος 5, της οδηγίας υποχρέωσή του να κοινοποιήσει τη μεταβολή της διεύθυνσής του και/ή, κατά περίπτωση, την υποχρέωσή του να διαθέτει την άδεια του άρθρου 7, παράγραφος 4, της οδηγίας, εφόσον η άδεια αυτή είναι απαραίτητη για την απομάκρυνσή του από τον τόπο αυτόν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, όσον αφορά το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33, διαπιστώνεται ότι οι περιπτώσεις τις οποίες αφορά η διάταξη παρουσιάζουν κάποια αναλογία με εκείνες στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας, ήτοι τις περιπτώσεις στις οποίες ο αιτών διεθνή προστασία δεν συμμορφούται με υποχρεώσεις δήλωσης στοιχείων, δεν ανταποκρίνεται σε αιτήσεις παροχής πληροφοριών ή δεν προσέρχεται, στα πλαίσια της διαδικασίας ασύλου, σε προσωπική συνέντευξη εντός εύλογης προθεσμίας που ορίζεται από το εθνικό δίκαιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η αναλογία αυτή υπογραμμίζεται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 20, που προβλέπει ότι, για τις περιπτώσεις του πρώτου εδαφίου, στοιχεία αʹ και βʹ, της παραγράφου 1, όταν ο αιτών διεθνή προστασία εντοπισθεί ή προσέλθει αυτοβούλως στην αρμόδια αρχή, λαμβάνεται δεόντως αιτιολογημένη απόφαση, βασιζόμενη στους λόγους της «εξαφάνισης», σχετικά με την αποκατάσταση της παροχής μερικών ή όλων των υλικών συνθηκών υποδοχής που είχαν ανακληθεί ή περιορισθεί. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Από τις διευκρινίσεις που παρέχει το ως άνω δεύτερο εδάφιο προκύπτει ότι, στο σύνολο των περιπτώσεων του άρθρου 20, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, στοιχεία αʹ και βʹ, της οδηγίας 2013/33, η κατά τα προβλεπόμενα στη διάταξη αυτή ανάκληση ή ο περιορισμός των υλικών συνθηκών υποδοχής αποτελεί συνέπεια συμπεριφοράς του αιτούντος διεθνή προστασία με την οποία ο αιτών, αθετώντας τις υποχρεώσεις που προβλέπει το εθνικό δίκαιο για την εξέταση της αίτησής του ή για την άσκηση του δικαιώματός του να παραμείνει στο έδαφος του οικείου κράτους μέλους υπό την ιδιότητα του αιτούντος διεθνή προστασία, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1, της οδηγίας, παύει να βρίσκεται στη διάθεση των αρμόδιων αρχών με αποτέλεσμα να μην μπορεί πλέον να εντοπισθεί από αυτές. Πράγματι, όταν αυτό καθίσταται εκ νέου δυνατόν επειδή ο αιτών έχει «εντοπισθεί» ή «προσέλθει αυτοβούλως» στις αρμόδιες αρχές, η κατάστασή του πρέπει να επανεξεταστεί, λαμβανομένων υπόψη των λόγων της «εξαφάνισής» του, προκειμένου να καθοριστεί αν πρέπει να αποκατασταθεί η παροχή των εν λόγω υλικών συνθηκών υποδοχής στον αιτούντα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ερμηνεία αυτή επιβεβαιώνεται από τα άρθρα 13 και 28 της οδηγίας 2013/32, σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συγκεκριμένα, αφενός, το άρθρο 13, παράγραφος 1, της οδηγίας αυτής ορίζει ότι τα κράτη μέλη επιβάλλουν στους αιτούντες διεθνή προστασία την υποχρέωση να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς τους και των λοιπών στοιχείων τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 2011/95 και τα οποία είναι αναγκαία για την τεκμηρίωση της αίτησής τους. Κατά το άρθρο 13, παράγραφος 1, τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν στους αιτούντες άλλες υποχρεώσεις συνεργασίας με τις αρμόδιες αρχές, στο μέτρο που οι υποχρεώσεις αυτές είναι αναγκαίες για τη διεκπεραίωση της αίτησης, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται η προβλεπόμενη στο άρθρο 13, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/32, βάσει της οποίας απαιτείται από τους αιτούντες να αναφέρονται στις αρμόδιες αρχές ή να παρουσιάζονται ενώπιόν τους αυτοπροσώπως, χωρίς καθυστέρηση ή σε καθορισμένο χρόνο. Η τελευταία αυτή υποχρέωση αντιστοιχεί σε μία από τις υποχρεώσεις των οποίων η παράβαση μπορεί να επιφέρει τον περιορισμό ή την ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής βάσει του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο βʹ, της οδηγίας 2013/33.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ομοίως, μία από τις περιπτώσεις του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας αυτής αντιστοιχεί στην παράβαση των υποχρεώσεων που μπορούν να επιβληθούν στους αιτούντες διεθνή προστασία κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 13, παράγραφος 2, στοιχείο γʹ, της οδηγίας 2013/32, ήτοι των υποχρεώσεων να ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές για τον τόπο διαμονής τους ή τη διεύθυνσή τους καθώς και για κάθε μεταβολή τους το συντομότερο δυνατόν, καθώς και της υποχρεώσεως να δέχονται να λαμβάνουν κάθε γνωστοποίηση στον τελευταίο τόπο διαμονής ή στην τελευταία διεύθυνση που έχουν δηλώσει κατ’ αυτόν τον τρόπο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφετέρου, σύμφωνα με το άρθρο 28, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, στοιχεία αʹ και βʹ, της οδηγίας 2013/32, τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρήσουν ότι ο αιτών έχει ανακαλέσει σιωπηρώς την αίτησή του για διεθνή προστασία ή έχει υπαναχωρήσει σιωπηρώς από αυτήν, είτε όταν δεν ανταποκρίθηκε σε αιτήματα για παροχή πληροφοριών με ουσιώδη σημασία για την αίτησή του, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 4 της οδηγίας 2011/95, ή δεν παρέστη στην προσωπική συνέντευξη όπως προβλέπεται στα άρθρα 14 έως 17 της οδηγίας 2013/32, είτε όταν διέφυγε ή αναχώρησε χωρίς άδεια από το μέρος όπου ζούσε, χωρίς να έρθει σε επαφή με την αρμόδια αρχή εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος ή δεν εκπλήρωσε, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, την υποχρέωση αναφοράς ή άλλες υποχρεώσεις επικοινωνίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επιβάλλεται η διαπίστωση ότι οι περιπτώσεις αυτές αντιστοιχούν, κατ’ ουσίαν, σε εκείνες στις οποίες μπορεί να αποφασιστεί ο περιορισμός ή η ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής, κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχεία αʹ ή βʹ, της οδηγίας 2013/33.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τρίτον, όσον αφορά τους σκοπούς που επιδιώκει η οδηγία 2013/33, υπενθυμίζεται ότι, όπως προκύπτει από τη σκέψη 43 της παρούσας αποφάσεως, οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 της οδηγίας έχουν ως σκοπό να παρέχουν στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία και διαμονή των αιτούντων διεθνή προστασία, οι οποίες εγγυώνται, με σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων των αιτούντων, ότι αυτοί παραμένουν στη διάθεση των αρμόδιων αρχών για όσο διάστημα τους επιτρέπεται να παραμείνουν στο έδαφος των κρατών μελών για την εξέταση της αίτησής τους, για λόγους δημόσιου συμφέροντος ή δημόσιας τάξης ή, κατά περίπτωση, για την ταχεία επεξεργασία και την αποτελεσματική παρακολούθηση της αίτησής τους. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, ο αιτών διεθνή προστασία ο οποίος, κατά παράβαση των υποχρεώσεων αυτών, εγκαταλείπει τον τόπο διαμονής που έχουν καθορίσει οι αρμόδιες εθνικές αρχές, χωρίς να τις ενημερώσει ή χωρίς να έχει λάβει σχετική άδεια, αποφεύγει εκ των πραγμάτων τον έλεγχο των εν λόγω αρχών και, ως εκ τούτου, υπονομεύει τους σκοπούς δημοσίου συμφέροντος, δημόσιας τάξης ή αποτελεσματικής παρακολούθησης της αίτησής του τους οποίους εξυπηρετεί ο καθορισμός του ως άνω τόπου διαμονής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, σε μια τέτοια περίπτωση, ο περιορισμός των υλικών συνθηκών υποδοχής ή, κατ’ εξαίρεση και κατόπιν αναφοράς της δέουσας αιτιολογίας, η ανάκλησή τους συνιστά μέτρο με το οποίο τα κράτη μέλη αντλούν τις συνέπειες της μη τήρησης των υποχρεώσεων τις οποίες υπέχει ο αιτών διεθνή προστασία δυνάμει του καθήκοντός του συνεργασίας με τις αρμόδιες αρχές για την εξέταση της αίτησής του ή οι οποίες συνδέονται στενά με το καθήκον αυτό, στερώντας από τον αιτούντα, εν μέρει ή εν όλω, τα ευεργετήματα τα οποία δικαιούται, στο πλαίσιο της υποδοχής στο έδαφος του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την αίτησή του, και των οποίων η χορήγηση εξαρτάται από την υποβολή και την εξέταση της αίτησης. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, αιτών διεθνή προστασία ο οποίος διαμένει σε κέντρο φιλοξενίας και αρνείται να συμμορφωθεί με απόφαση περί μεταφοράς σε άλλο κέντρο φιλοξενίας, ενώ παραμένει στο πρώτο από τα κέντρα αυτά, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αιτών ο οποίος «εγκαταλείπει τον τόπο διαμονής που έχει καθορίσει η αρμόδια αρχή χωρίς να την ενημερώσει ή, εφόσον απαιτείται, χωρίς άδεια», κατά την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρώτον, ακόμη και αν γίνει δεκτό ότι, σε περίπτωση όπως αυτή περί της οποίας γίνεται λόγος στη σκέψη 56 της παρούσας αποφάσεως, η αρμόδια εθνική αρχή επιβάλλει στον αιτούντα διεθνή προστασία τέτοια υποχρέωση διαμονής στο νέο κέντρο φιλοξενίας, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι ο αιτών, σε περίπτωση που αρνηθεί τη μεταφορά, εγκατέλειψε το νέο κέντρο χωρίς να ενημερώσει την αρμόδια εθνική αρχή ή χωρίς να λάβει σχετική άδεια, αλλά πρέπει να θεωρηθεί ότι εξακολουθεί να διαμένει, ουσιαστικά, στο κέντρο φιλοξενίας που είχε αρχικώς καθορίσει η αρχή και, ως εκ τούτου, ότι παραμένει στη διάθεση της εν λόγω αρχής και, αν πρόκειται για διαφορετικές αρχές, στη διάθεση των αρχών που είναι αρμόδιες για την εξέταση της αιτήσεώς του διεθνούς προστασίας. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, σε μια τέτοια περίπτωση, σε αντίθεση προς εκείνη του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33, ο εντοπισμός του αιτούντος διεθνή προστασία παραμένει δυνατός, οπότε, στην περίπτωση αυτή, θα καθίστατο άνευ αντικειμένου η προβλεπόμενη στο άρθρο 20, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας υποχρέωση των αρμόδιων αρχών να εκδώσουν, όσον αφορά την αποκατάσταση της παροχής ορισμένων ή όλων των υλικών συνθηκών υποδοχής που ανακλήθηκαν ή περιορίστηκαν, δεόντως αιτιολογημένη απόφαση, στηριζόμενη στους λόγους της «εξαφάνισης» του αιτούντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο νομοθέτης της Ένωσης δεν είχε την πρόθεση να προβλέψει δυνατότητα των κρατών μελών να ανακαλούν ή να περιορίζουν τις υλικές συνθήκες υποδοχής, βάσει του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33, περί εγκατάλειψης του τόπου διαμονής, στην περίπτωση αρνήσεως συμμορφώσεως προς απόφαση περί μεταφοράς σε άλλο κέντρο φιλοξενίας, στο μέτρο που η άρνηση αυτή δεν έχει ως συνέπεια την «εξαφάνιση» του αιτούντος διεθνή προστασία, κατά την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, όπως διαπιστώθηκε στις σκέψεις 51 και 52 της παρούσας αποφάσεως, οι περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33 αντιστοιχούν, κατ’ ουσίαν, σε ορισμένες από τις περιπτώσεις στις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρήσουν ότι ο αιτών διεθνή προστασία ανακάλεσε σιωπηρώς την αίτησή του ή υπαναχώρησε σιωπηρώς από αυτήν. Όπως επισήμανε, κατ’ ουσίαν, ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 41 των προτάσεών του, η άρνηση του αιτούντος να συμμορφωθεί προς ορισμένους όρους παροχής μέριμνας δεν μπορεί, αφ’ εαυτής, να καταδείξει σιωπηρή ανάκληση της αιτήσεώς του ή σιωπηρή υπαναχώρηση από αυτήν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τρίτον, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 25 της οδηγίας 2013/33 και υπενθυμίζεται στις σκέψεις 36 και 37 της παρούσας αποφάσεως, οι παράγραφοι 1 έως 3 του άρθρου 20 της οδηγίας αποσκοπούν στον «καθορισμό των περιστάσεων» υπό τις οποίες είναι δυνατόν να περιοριστούν ή να ανακληθούν οι υλικές συνθήκες υποδοχής. Επομένως, όπως αποτυπώνεται, άλλωστε, στο γράμμα της παραγράφου 1, στοιχείο αʹ, του άρθρου 20, οι περιπτώσεις στις οποίες αναφέρονται οι εν λόγω παράγραφοι 1 έως 3 απαριθμούνται εξαντλητικώς, οπότε τα κράτη μέλη δεν μπορούν να επεκτείνουν την εφαρμογή τους σε καταστάσεις που δεν αντιστοιχούν στις αναφερόμενες στις εν λόγω παραγράφους περιπτώσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, όταν, όπως εν προκειμένω, ο αιτών διεθνή προστασία αρνείται επανειλημμένως να αποδεχθεί τη μεταφορά του και τη μεταφορά του ανήλικου τέκνου του σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο βρίσκονται και, κατά συνέπεια, παραμένει, μαζί με το τέκνο, στο κέντρο αυτό, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο, λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των κρίσιμων περιστάσεων, η συμπεριφορά αυτή να δικαιολογεί την επιβολή κύρωσης από την αρμόδια εθνική αρχή, βάσει του άρθρου 20, παράγραφος 4, της οδηγίας 2013/33.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, κατά πρώτον, κατά το άρθρο 18, παράγραφος 6, της οδηγίας αυτής, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η μεταφορά αιτούντων από έναν χώρο στέγασης σε άλλον να πραγματοποιείται μόνον «όταν είναι αναγκαία». Κατά συνέπεια, όπως επισήμανε, κατ’ ουσίαν, ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 49 των προτάσεών του, η μεταφορά αιτούντος διεθνή προστασία ενδέχεται να αποδειχθεί αναγκαία, ιδίως όταν το απαιτεί η χωρητικότητα των δομών υποδοχής, στην περίπτωση που το απαιτεί η καταλληλότητά τους για τις ιδιαίτερες ανάγκες του αιτούντος ή επίσης όταν ο αιτών αντιμετωπίζει δυσκολίες προσαρμογής στο κέντρο φιλοξενίας στο οποίο βρίσκεται. Επιπλέον, επισημαίνεται ότι, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο, στις περιπτώσεις του άρθρου 20, παράγραφος 4, της εν λόγω οδηγίας, η μεταφορά αιτούντος διεθνή προστασία σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο βρίσκεται μπορεί να αποφασιστεί ως κύρωση [πρβλ. αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 52, και της 1ης Αυγούστου 2022, Ministero dell’Interno (Ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής), C‑422/21, EU:C:2022:616, σκέψη 43].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Βεβαίως, επισημαίνεται ότι απόφαση με την οποία διατάσσεται η μεταφορά αιτούντος διεθνή προστασία από έναν χώρο στέγασης σε άλλον, βάσει του άρθρου 18, παράγραφος 6, της οδηγίας 2013/33, συνιστά απόφαση όσον αφορά την παροχή των πλεονεκτημάτων που προβλέπει η οδηγία αυτή, κατά την έννοια του άρθρου 26 αυτής, δυνάμενη, σύμφωνα με την τελευταία αυτή διάταξη, να προσβληθεί με τις διαδικασίες που προβλέπει το εθνικό δίκαιο και, τουλάχιστον, στον τελευταίο βαθμό, με προσφυγή ενώπιον δικαστικής αρχής. Κατά συνέπεια, από το εν λόγω άρθρο 26 προκύπτει ότι, εάν οι αιτούντες διεθνή προστασία εκτιμούν ότι ο χώρος στέγασης στον οποίο πρέπει να μεταφερθούν δεν πληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας 2013/33, μπορούν να προβάλουν ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου το δικαίωμά τους στέγασης τηρουμένων των προϋποθέσεων που προβλέπει προς τούτο η εν λόγω οδηγία (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 14ης Μαΐου 2020, Országos Idegenrendézeti Főigazgatóság Dél-alföldi Regionális Igazgatóság, C‑924/19 PPU και C‑925/19 PPU, EU:C:2020:367, σκέψεις 296 και 298).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, πλην της περιπτώσεως ακυρώσεως της επίμαχης αποφάσεως περί μεταφοράς, αναστολής των αποτελεσμάτων της ή ανακλήσεώς της, ο αιτών υποχρεούται να συμμορφωθεί προς την απόφαση αυτή. Συγκεκριμένα, καίτοι από το άρθρο 12 της ως άνω οδηγίας προκύπτει ότι απαιτείται η συμφωνία του αιτούντος διεθνή προστασία για τη λήψη των μέτρων που αποσκοπούν στη διατήρηση της ενότητας της οικογένειας, δεν προκύπτει, ειδικότερα, από τις λοιπές διατάξεις της εν λόγω οδηγίας και, ιδίως, από το άρθρο 18, ότι η απόφαση περί μεταφοράς σε άλλο κέντρο φιλοξενίας απαιτεί, εκτός του πλαισίου της συγκεκριμένης αυτής πτυχής, τη συγκατάθεση του αιτούντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, το άρθρο 20, παράγραφος 4, της οδηγίας 2013/33 ορίζει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν τις κυρώσεις που ισχύουν «για σοβαρές παραβάσεις των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας», καθώς και «για την επίδειξη ιδιαίτερα βίαιης συμπεριφοράς» εκ μέρους του αιτούντος διεθνή προστασία.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά, ειδικότερα, την έννοια των «σοβαρών παραβάσεων των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας», επισημαίνεται, αφενός, ότι, ελλείψει διευκρινίσεως στην οδηγία 2013/33 ως προς το περιεχόμενο της έννοιας αυτής, το άρθρο 20, παράγραφος 4, της οδηγίας αφήνει στα κράτη μέλη τη μέριμνα να καθορίσουν τις περιλαμβανόμενες στους κανόνες αυτούς υποχρεώσεις των οποίων η μη τήρηση συνιστά «παράβαση» των κανόνων και μπορεί να επισύρει την επιβολή κυρώσεως, εξυπακουομένου ότι απαιτείται ορισμένος βαθμός σοβαρότητας της εν λόγω «παράβασης».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αφετέρου, ελλείψει ρητού περιορισμού στο γράμμα της εν λόγω διατάξεως και λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης ερμηνείας των διατάξεων του δικαίου της Ένωσης κατά τρόπο διασφαλίζοντα την πρακτική αποτελεσματικότητά τους [βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 1ης Αυγούστου 2022, Ministero dell’Interno (Ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής), C‑422/21, EU:C:2022:616, σκέψη 30 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία], στην έννοια των «κανόνων των κέντρων φιλοξενίας», κατά το άρθρο 20, παράγραφος 4, της οδηγίας 2013/33, πρέπει να δίδεται ευρεία ερμηνεία, καλύπτουσα το σύνολο των εφαρμοστέων στα κέντρα αυτά κανόνων τους οποίους πρέπει να τηρούν οι αιτούντες διεθνή προστασία κατά τη διάρκεια της διαμονής τους σε αυτά. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξ αυτού συνάγεται ότι η κατοχή χώρου στέγασης σε κέντρο φιλοξενίας από αιτούντα διεθνή προστασία για τον οποίο έχει εκδοθεί απόφαση περί μεταφοράς σε άλλο κέντρο φιλοξενίας μπορεί να συνιστά παράβαση των κανόνων που έχουν εφαρμογή στο πρώτο κέντρο φιλοξενίας, καθόσον, λόγω της απόφασης περί μεταφοράς, ο συγκεκριμένος χώρος στέγασης δεν παραχωρείται πλέον σε αυτόν και, κατά συνέπεια, σύμφωνα με τους κανόνες του κέντρου φιλοξενίας, ο αιτών δεν μπορεί να παραμένει στον χώρο αυτόν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η δε σοβαρότητα της παράβασης για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 20, παράγραφος 4, της οδηγίας 2013/33 πρέπει να εκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των περιστάσεων της συγκεκριμένης υπόθεσης και, ιδίως, της διάρκειας της παράνομης παραμονής στον επίμαχο χώρο στέγασης, της επιμονής που επιδεικνύει ο αιτών παραμένοντας σε αυτόν, των μέτρων που έχουν ήδη ληφθεί έναντι του αιτούντος διεθνή προστασία από τον υπεύθυνο του κέντρου φιλοξενίας και από την αρμόδια εθνική αρχή με σκοπό την αποχώρησή του από τον εν λόγω χώρο στέγασης, του νόμιμου ή μη χαρακτήρα των λόγων της παραμονής του και των αρνητικών συνεπειών που η παραμονή του συνεπάγεται για το εθνικό σύστημα υποδοχής των αιτούντων διεθνή προστασία. </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, όπως υπογραμμίζει, κατ’ ουσίαν, ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 50 των προτάσεών του, ο αιτών διεθνή προστασία ο οποίος καταλαμβάνει χώρο στέγασης που ανταποκρίνεται στις ανάγκες οικογενειακού πυρήνα με περισσότερα μέλη από τον δικό του, αλλά αρνείται να τον εκκενώσει και αντιτίθεται κατηγορηματικά και επίμονα, χωρίς νόμιμο λόγο, στη μεταφορά σε κατάλληλο για την οικογενειακή του κατάσταση χώρο στέγασης, στερεί από τον υπεύθυνο του επίμαχου κέντρου φιλοξενίας τη δυνατότητα να παραχωρήσει τον χώρο στέγασης που καταλαμβάνει ο αιτών σε οικογένεια ή σε μεμονωμένους αιτούντες στις ανάγκες των οποίων ο χώρος αυτός ανταποκρίνεται. Επομένως, μια τέτοια άρνηση είναι ικανή να θέσει σε κίνδυνο την αποτελεσματική διαχείριση των δυνατοτήτων στέγασης του οικείου κράτους μέλους και, εν τέλει, την εξυπηρέτηση του σκοπού του άρθρου 18 της οδηγίας 2013/33, ο οποίος συνίσταται στη διασφάλιση στέγασης για τους αιτούντες διεθνή προστασία σε κέντρα φιλοξενίας που εξασφαλίζουν κατάλληλο βιοτικό επίπεδο. Επομένως, όπως επισήμανε ο γενικός εισαγγελέας στο σημείο 51 των προτάσεών του, μια τέτοια συμπεριφορά μπορεί να συνιστά «σοβαρ[ή] παρ[άβαση] των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας», κατά την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 4, της οδηγίας αυτής, ικανή να επισύρει κύρωση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τρίτον, όσον αφορά τη φύση των κυρώσεων που μπορούν να επιβληθούν δυνάμει της διατάξεως αυτής, υπενθυμίζεται ότι, όπως έχει κρίνει το Δικαστήριο, η εν λόγω διάταξη δεν αποκλείει ρητώς τη δυνατότητα να αφορά μια κύρωση τις υλικές συνθήκες υποδοχής [πρβλ. αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 44, και της 1ης Αυγούστου 2022, Ministero dell’Interno (Ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής), C‑422/21, EU:C:2022:616, σκέψη 37].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, το Δικαστήριο έχει επίσης κρίνει ότι η επιβολή κύρωσης συνιστάμενης, αποκλειστικά βάσει λόγου προβλεπόμενου στο άρθρο 20, παράγραφος 4, της οδηγίας 2013/33, στην ανάκληση, έστω και προσωρινή, του συνόλου των υλικών συνθηκών υποδοχής ή των υλικών συνθηκών υποδοχής που αφορούν τη στέγαση, την τροφή ή την ένδυση θα ήταν ασυμβίβαστη με την υποχρέωση η οποία απορρέει από το άρθρο 20, παράγραφος 5, τρίτη περίοδος, της οδηγίας αυτής και συνίσταται στην εξασφάλιση αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για τον αιτούντα διεθνή προστασία, καθώς θα του στερούσε τη δυνατότητα να αντιμετωπίσει τις πλέον στοιχειώδεις ανάγκες του, όπως είναι η στέγαση, η τροφή, η ένδυση και η προσωπική καθαριότητα [αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 47, και της 1ης Αυγούστου 2022, Ministero dell’Interno (Ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής), C‑422/21, EU:C:2022:616, σκέψη 39].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μια τέτοια κύρωση θα ήταν, επιπλέον, αντίθετη προς την απαίτηση περί αναλογικότητας η οποία κατοχυρώνεται στο άρθρο 20, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος, της οδηγίας 2013/33, καθόσον ακόμη και οι αυστηρότερες κυρώσεις που αποσκοπούν στην καταστολή, σε ποινικές υποθέσεις, των κατ’ άρθρο 20, παράγραφος 4, της οδηγίας αυτής παραβάσεων ή συμπεριφορών δεν μπορούν να στερούν από τον αιτούντα διεθνή προστασία τη δυνατότητα να καλύψει τις πλέον στοιχειώδεις ανάγκες του [αποφάσεις της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 48, και της 1ης Αυγούστου 2022, Ministero dell’Interno (Ανάκληση των υλικών συνθηκών υποδοχής), C‑422/21, EU:C:2022:616, σκέψη 40].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά κύρωση η οποία συνίσταται, βάσει λόγου προβλεπόμενου στο άρθρο 20, παράγραφος 4, της οδηγίας 2013/33, στον περιορισμό των υλικών συνθηκών υποδοχής, συμπεριλαμβανομένης της ανάκλησης ή του περιορισμού του βοηθήματος για τα καθημερινά έξοδα, εναπόκειται στις αρμόδιες εθνικές αρχές να εξασφαλίζουν υπό οποιεσδήποτε συνθήκες ότι, σύμφωνα με το άρθρο 20, παράγραφος 5, της οδηγίας αυτής, μια τέτοια κύρωση είναι, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαιτερότητας της κατάστασης του αιτούντος διεθνή προστασία και του συνόλου των περιστάσεων της συγκεκριμένης υπόθεσης, σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας και δεν θίγει την αξιοπρέπεια του αιτούντος (απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 51). </p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, τα κράτη μέλη μπορούν, στις περιπτώσεις του άρθρου 20, παράγραφος 4, της οδηγίας 2013/33, να επιβάλλουν, ανάλογα με τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης και υπό την επιφύλαξη της τήρησης των απαιτήσεων του άρθρου 20, παράγραφος 5, της οδηγίας, κυρώσεις οι οποίες δεν έχουν ως αποτέλεσμα να στερούν από τον αιτούντα διεθνή προστασία τις υλικές συνθήκες υποδοχής (πρβλ. απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 52).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, πρέπει να διευκρινιστεί ότι, όταν οι αιτούντες διεθνή προστασία είναι, όπως στην υπόθεση της κύριας δίκης, ένας γονέας μόνος και το ανήλικο τέκνο του, δηλαδή «ευάλωτα πρόσωπα» κατά την έννοια του άρθρου 21 της οδηγίας 2013/33, οι αρχές των κρατών μελών οφείλουν, κατά την επιβολή κυρώσεων βάσει του άρθρου 20, παράγραφος 4, της οδηγίας, να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη, όπως προκύπτει από το άρθρο 20, παράγραφος 5, δεύτερη περίοδος, της εν λόγω οδηγίας, την ιδιαιτερότητα της κατάστασης των ως άνω προσώπων καθώς και την αρχή της αναλογικότητας (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 53).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, από το άρθρο 23, παράγραφος 1, της οδηγίας 2013/33 προκύπτει ότι το μείζον συμφέρον του παιδιού αποτελεί πρωταρχικό μέλημα των κρατών μελών κατά τη μεταφορά των διατάξεων της οδηγίας αυτής στην εσωτερική έννομη τάξη. Κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 23, τα κράτη μέλη οφείλουν, κατά την εκτίμηση του μείζονος αυτού συμφέροντος, να λαμβάνουν δεόντως υπόψη ιδίως παράγοντες όπως είναι η ποιότητα ζωής και η κοινωνική ανάπτυξη του ανηλίκου, με απόδοση ιδιαίτερης προσοχής στο υπόβαθρο του ανηλίκου, καθώς και τα ζητήματα ασφάλειας και προστασίας του (απόφαση της 12ης Νοεμβρίου 2019, Haqbin, C‑233/18, EU:C:2019:956, σκέψη 54).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρέπει επίσης να διευκρινιστεί ότι, όπως προκύπτει από τη σκέψη 63 της παρούσας αποφάσεως, η ως άνω ερμηνεία του άρθρου 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, και παράγραφος 4, της οδηγίας 2013/33 δεν θίγει τη δυνατότητα των αρμόδιων αρχών να εκδίδουν, ιδίως προκειμένου να διασφαλίσουν την αποτελεσματική διαχείριση των δυνατοτήτων υποδοχής, απόφαση περί μεταφοράς αιτούντος διεθνή προστασία σε άλλο κέντρο φιλοξενίας το οποίο συνιστά τον νέο τόπο διαμονής του και στο οποίο θα συνεχίσει να απολαύει κατάλληλων υλικών συνθηκών υποδοχής, υπό την προϋπόθεση ότι η απόφαση περί μεταφοράς είναι σύμφωνη με τις απαιτήσεις της οδηγίας. Κατά συνέπεια, σε περίπτωση όπως αυτή περί της οποίας γίνεται λόγος στη σκέψη 71 της παρούσας αποφάσεως, η οδηγία 2013/33 επιτρέπει, εφόσον είναι αναγκαίο, στις αρμόδιες αρχές, τηρώντας την αρχή της αναλογικότητας και εφόσον δεν μπορεί να ληφθεί κανένα άλλο λιγότερο επαχθές μέτρο, να κάνουν χρήση των εξουσιών καταναγκασμού που τους απονέμει το εθνικό δίκαιο προκειμένου να εκτελέσουν τη μεταφορά του αιτούντος, μεριμνώντας συγχρόνως για τη διασφάλιση του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων του αιτούντος και της αξιοπρέπειάς του, σύμφωνα με την αιτιολογική σκέψη 35 της οδηγίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των ανωτέρω σκέψεων, στο υποβληθέν ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33 έχει την έννοια ότι αποκλείει κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας η αρμόδια αρχή μπορεί να ανακαλέσει το σύνολο των υλικών συνθηκών υποδοχής αιτούντος διεθνή προστασία ο οποίος αρνείται τη μεταφορά του σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο διαμένει, μη αποκλειομένης όμως της δυνατότητας επιβολής σε αυτόν κύρωσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, ο περιορισμός των υλικών συνθηκών υποδοχής, όταν η επανειλημμένη άρνησή του συνιστά σοβαρή παράβαση των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας, κατά την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 4, της οδηγίας, και εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 20, παράγραφος 5, αυτής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου, σ’ αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν όσοι υπέβαλαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, πλην των ως άνω διαδίκων, δεν αποδίδονται.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-189" title="page-4">
      Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο (πέμπτο τμήμα) αποφαίνεται:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-190" title="page-4">
      Το άρθρο 20, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, της οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία,
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-191" title="page-4">
      έχει την έννοια ότι:
    </p>
    <p class="C30Dispositifalinea" id="para-192" title="page-4">
      αποκλείει κανονιστική ρύθμιση κράτους μέλους δυνάμει της οποίας η αρμόδια αρχή μπορεί να ανακαλέσει το σύνολο των υλικών συνθηκών υποδοχής αιτούντος διεθνή προστασία ο οποίος αρνείται τη μεταφορά του σε κέντρο φιλοξενίας διαφορετικό από εκείνο στο οποίο διαμένει, μη αποκλειομένης όμως της δυνατότητας επιβολής σε αυτόν κύρωσης, όπως είναι, μεταξύ άλλων, ο περιορισμός των υλικών συνθηκών υποδοχής, όταν η επανειλημμένη άρνησή του συνιστά σοβαρή παράβαση των κανόνων των κέντρων φιλοξενίας, κατά την έννοια του άρθρου 20, παράγραφος 4, της οδηγίας, και εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 20, παράγραφος 5, αυτής.
    </p>
    <div class="signatures">
<p class="C77Signatures" id="para-193" title="page-4">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">i</a>
</span>) Η ονομασία που έχει δοθεί στην παρούσα υπόθεση είναι πλασματική. Δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό όνομα κανενός διαδίκου.</p>
</body>
</html>
