<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ1982ELA.0900384701.case.xml"><NO.CASE>137/81</NO.CASE><NO.CASE>140/81</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61981J0137</NO.CELEX><NO.SEQ>0030.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>3848</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>3864</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>17</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ <DATE ISO="19821028">28. 10. 1982</DATE> — ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΟΜΕΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ 137 ΚΑΙ 140/81</LEFT><RIGHT>AFFAIRES MARITIMES DU LITTORAL DU SUD-OUEST / CAMPANDEGUY SAGARZAZU</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><IE/></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στίς συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 137 καί 140/81,</P><P>πού έχουν ὡς ἀντικείμενο αιτήσεις τοῦ Tribunal de grande instance τῆς Bayonne πρός τό Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή τοῦ ἄρθρου 177 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, μέ τίς όποιες ζητείται, στό πλαίσιο τῶν διαφορῶν πού εκκρεμοῦν ενώπιον τοῦ αἰτοῦντος δικαστηρίου μεταξύ</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Directeur des affaires maritimes du littoral du Sud-Ouest, τῆς Bayonne, διοικούσης ἀρχής,</P><P>καί</P><P>Procureur de la République, συγκατηγορούσης ἀρχής,</P><P>καί</P><P>Alfonso Campandeguy Sagarzazu, Fontarrabie, 'Ισπανίας (υπόθεση 137/81)</P></PLAINTIFS><AGAINST>καί μεταξύ</AGAINST><DEFENDANTS><P>Administrateur des affaires maritimes τῆς Bayonne και Procureur de la République</P><P>καί</P><P>Antonio Echevarría Sagasti, Pasajes de San Pedro, 'Ισπανίας (υπόθεση 140/81)</P></DEFENDANTS></PARTIES><P>ἡ ἔκδοση προδικαστικής ἀποφάσεως ὡς πρός τό κύρος κανονισμών τοῦ Συμβουλίου περί ὁρισμένων ενδιαμέσων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τῶν ἁλιευτικών πόρων, τά όποια εφαρμόζονται σέ σκάφη ὑπό Ισπανική σημαία,</P><?PAGE NO="3849"?><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμῆμα)</P><P>συγκείμενο ἀπό τους Α. O'Keeffe, πρόεδρο τμήματος, G. Bosco καί Τ. Koopmans, δικαστές,</P><P>γενικός εἰσαγγελεύς: F. Capotorti</P><P>γραμματεύς: Α. W. Η. Meij, εισηγητής σέ γραφείο δικαστοῦ</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει τήν ἀκόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>ΑΠΟΦΑΣΗ</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Περιστατικά</P></TI></TITLE><P>Τά πραγματικά περιστατικά τῆς υποθέσεως, ἡ εξέλιξη τῆς διαδικασίας καί οἱ παρατηρήσεις πού κατετέθησαν δυνάμει τοῦ ἄρθρου 20 τοῦ Πρωτοκόλλου περί τοῦ 'Οργανισμοῦ τοῦ Δικαστηρίου ΕΟΚ έχουν συνοπτικῶς ὡς έξης:</P><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Πραγματικά περιστατικά καί διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Οἱ Campandeguy Sagarzazu καί Echevarria Sagasti, κυβερνήτες ἁλιευτικῶν, νηολογημένων στην 'Ισπανία, διώκονται ενώπιον τοῦ Tribunal de grande instance της Bayonne γιά παράνομη ἁλιεία, λόγω μή κατοχῆς τῆς ἀπαιτουμένης, κατά τήν εφαρμοζόμενη στά ὑπό ισπανική σημαία σκάφη κοινοτική ρύθμιση, ἀδείας ἁλιείας.</TXT><P>Οἱ ἀνωτέρω συνελήφθησαν ἁλιεύοντες, στίς <DATE ISO="19810202">2 Φεβρουαρίου 1981</DATE> ὁ πρώτος καί στίς <DATE ISO="19810310">10 Μαρτίου 1981</DATE> ὁ δεύτερος, ἐντός της γαλλικής οἰκονομικῆς ζώνης, στά ἀνοικτά της Bayonne, στην θαλάσσια περιοχή μεταξύ 12 καί 200 μιλίων ἀπό τήν ἀκτή.</P><P>Ὅπως προκύπτει ἀπό τίς ἀποφάσεις περί παραπομπῆς στίς δύο υποθέσεις, τό Tribunal de grande instance έκρινε ὅτι οἱ επίδικοι κοινοτικοί κανονισμοί, περιορίζοντας τό δικαίωμα τῶν ισπανών υπηκόων μέ τήν επιβολή διαφόρων ὅρών γιά τήν ἐκ μέρους τους άσκηση ἁλιείας, ειδικότερα μάλιστα λήψεως ἀδείας, δύνανται νά τροποποιήσουν προγενέστερες διεθνείς δεσμεύσεις, ἀπορρέουσες ιδίως ἀπό τήν σύμβαση τοῦ Λονδίνου περί ἁλιείας, τῆς <DATE ISO="19640309">9ης Μαρτίου 1964</DATE>, τήν γαλλοϊσπανική συμφωνία περί ἁλιείας, τῆς <DATE ISO="19670320">20ης Μαρτίου 1967</DATE>, καθώς καί τήν σύμβαση τῆς Γενεύης περί ἁλιείας καί διατηρήσεως τῶν βιολογικών πόρων της ἀνοικτής θαλάσσης, τῆς <DATE ISO="19580429">29ης 'Απριλίου 1958</DATE>. Τό ἀνωτέρω δικαστήριο ἀνεγνώρισε<?PAGE NO="3850"?> περαιτέρω ὅτι ἡ υπογραφείσα στίς <DATE ISO="19800415">15 'Απριλίου 1980</DATE> αλιευτική συμφωνία, μεταξύ ΕΟΚ καί ισπανικής κυβερνήσεως, ἡ ὁποία προβλέπει ιδίως τήν χορήγηση άδειων στά ἁλιευτικά, δέν εἶχε τεθεί ἀκόμα σέ ἰσχύ τόν Φεβρουάριο 1981 καί έθεώρησε ὅτι ἡ ἐν λόγω συμφωνία δέν φαίνεται ὅτι ήδύνατο νά εφαρμόζεται προσωρινά, διότι αυτό θά ήδύνατο νά ὁδηγήσει σέ κατάργηση των ἀναφερθεισῶν προγενεστέρων διεθνῶν δεσμεύσεων.</P><P>Κατά συνέπεια, τό Tribunal de grande instance, μέ ἀποφάσεις τῆς <DATE ISO="19810423">23ης 'Απριλίου 1981</DATE> (υπόθεση 137/81) καί τῆς <DATE ISO="19810521">21ης Μαΐου 1981</DATE> (υπόθεση 140/81) ἀνέβαλε τήν έκδοση τῆς ὁριστικής του ἀποφάσεως μέχρις ὅτου τό Δικαστήριο ἀποφανθεί προδικαστικῶς ἄν εἶναι ἔγκυροι, ἐν σχέσει μέ προηγούμενες διεθνείς συμφωνίες καί, σέ περίπτωση καταφατικής ἀπαντήσεως, ἄν ισχύουν έναντι τῶν ισπανῶν ὑπηκόων, οἱ κοινοτικοί κανονισμοί περί ορισμένων ενδιαμέσων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τῶν ἁλιευτικῶν πόρων τά όποια εφαρμόζονται σέ σκάφη ὑπό ισπανική σημαία, κατά τό ὅτι οἱ ἀνωτέρω κανονισμοί ἐξαρτοῦν ἀπό ὁρισμένους ὅρούς τήν άσκηση ἁλιείας ἀπό τους ἰσπανούς ὑπηκόους εντός τῆς οικονομικής ζώνης πού καθιέρωσε τό διάταγμα 77-130 τῆς <DATE ISO="19770211">11ης Φεβρουαρίου 1977</DATE>.</P></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Οἱ επίμαχες κοινοτικές καί συμβατικές διατάξεις πού ἀφοροῦν τίς δύο υποθέσεις έχουν συνοπτικῶς ὡς έξῆς:</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>Κοινοτική ρύθμιση περί ἁλιείας εφαρμοστέα στά σκάφη υπό ισπανική σημαία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Σύμφωνα μέ τήν ἀπόφαση τοῦ Συμβουλίου, της <DATE ISO="19761103">3ης Νοεμβρίου 1976</DATE>, πού άφορᾶ ὁρισμένα εξωτερικά θέματα λόγω τῆς καθιερώσεως ἀπό <DATE ISO="19770101">1ης Ἰανουαρίου 1977</DATE> κοινοτικής ζώνης ἁλιείας μέχρι 200 μιλίων (<REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="105" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="1">ΕΕ C 105, 1981, σ. 1</REF.DOC.OJ>), τά κράτη μέλη τῆς Κοινότητος ἐπεξέτειναν ἀπό <DATE ISO="19770101">1ης 'Ιανουαρίου 1977</DATE> τίς οἰκείες ζώνες ἁλιείας σέ 200 μίλια ἀπό τίς ἀκτές τους στην Βόρειο Θάλασσα καί στον Βόρειο 'Ατλαντικό. 'Εκτοτε, ἡ εντός των ζωνών αυτών εκμετάλλευση τῶν ἁλιευτικών πόρων ἀπό ἁλιευτικά τρίτων χωρών ρυθμίζεται ἀπό σειρά ενδιαμέσων κοινοτικών μέτρων γιά κάθε ενδιαφερομενη χώρα. Τά ἐν λόγω μέτρα ελήφθησαν ἐν ἀναμονή τῆς συνάψεως μεταξύ Κοινότητος καί τῶν τρίτων αυτών χωρών, συμφωνιῶν-πλαίσιο περί ἁλιείας.</P><P>'Οσον άφορᾶ τά ὑπό ισπανική σημαία σκάφη, τό ἐφαρμοστέο στίς αρχές τοῦ έτους 1981 καθεστώς ἀπέρρεε πρωτίστως ἀπό τόν κανονισμό 1719/80 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19800630">30ής 'Ιουνίου 1980</DATE>, ὁ όποιος καθιέρωνε γιά τό 1980 ὁρισμένα μέτρα διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τῶν ἁλιευτικών πόρων, τά όποια εφαρμόζονται στά σκάφη ὑπό ισπανική σημαία (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="168" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="27">JO L 168, σ. 27</REF.DOC.OJ>).</P><P>Σύμφωνα μέ τίς αιτιολογικές σκέψεις τοῦ κανονισμοῦ αὐτοῦ ἡ Κοινότης καί ή 'Ισπανία ἐπραγματοποίησαν διαβουλεύσεις κατά τήν διαδικασία πού προβλέπεται ἀπό τήν περί ἁλιείας συμφωνία-πλαίσιο, τήν ὁποία υπέγραψαν στίς <DATE ISO="19800415">15 'Απριλίου 1980</DATE> σχετικά μέ τους ὅρούς ἀσκήσεως τῆς ἁλιείας ἐκ μέρους τῶν πλοίων τῆς μιᾶς συμβαλλόμενης εντός τῆς αλιευτικής ζώνης τῆς άλλης γιά τό έτος 1980, μετά τό πέρας τῶν ὁποίων ἡ Κοινότης ανέλαβε τήν δέσμευση νά συστήσει στίς ἁρμόδιες ὑπηρεσίες της τήν λήψη ὁρισμένων μέτρων επιτρεπόντων τήν άσκηση ἁλιείας γιά τό ἀνωτέρω διάστημα ἀπό τά ισπανικά σκάφη εντός τῶν υπαγομένων στην κοινοτική ρύθμιση ζωνών ἁλιείας τῶν κρατών μελών.</P><P>Τά άρθρα 1 καί 2 τοῦ κανονισμοῦ 1719/80 έχουν ὡς έξῆς:</P><?PAGE NO="3851"?><QUOT.S LEVEL="1"><ARTICLE IDENTIFIER="001"><TI.ART><QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>'Αρθρο 1</TI.ART><ALINEA>Οἱ μόνες πράξεις ἁλιείας, πού τά ὑπό ισπανική σημαία σκάφη δύνανται νά πραγματοποιήσουν κατά τήν περίοδο ἀπό <DATE ISO="19800101">1ης 'Ιανουαρίου</DATE> ἕως <DATE ISO="19801231">31ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> εντός τῆς ἁλιευτικῆς ζώνης τῶν κρατῶν μελῶν πού ἐκτείνεται έως τά 200 ναυτικά μίλια καί ἀποτελεί ἀντικείμενο τῆς κοινοτικής ρυθμίσεως περί αλιείας εἶναι εκείνες πού προβλέπονται στό παράρτημα Ι εντός τοῦ ὁρίου τῶν ποσοτήτων πού καθορίζονται ἐκεῖ καί σύμφωνα μέ τους ὅρους πού προβλέπονται στόν παρόντα κανονισμό.</ALINEA></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="002"><TI.ART>'Αρθρο 2</TI.ART><PARAG IDENTIFIER="002.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA>Ή άσκηση τῶν ἁλιευτικών δραστηριοτήτων εξαρτάται ἀπό τήν κατοχή ἐπί τοῦ σκάφους ἀδείας πού χορηγεί ἡ Επιτροπή γιά λογαριασμό τῆς Κοινότητος, καθώς καί ἀπό τήν τήρηση τῶν μέτρων διατηρήσεως καί έλεγχου καί τῶν λοιπών διατάξεων πού διέπουν τίς ἁλιευτικές δραστηριότητες εντός τῆς ζώνης πού προβλέπει τό άρθρο πρώτο.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="002.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Ό ἀριθμός τῶν άδειων πού δύνανται νά χορηγηθούν στά ὑπό ισπανική σημαία σκάφη καθορίζεται στό παράρτημα Ι, σημείο 3.<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/></ALINEA></PARAG></ARTICLE></QUOT.S><P>Μέ τόν κανονισμό 3305/80 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19801217">17ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="344" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="33">JO L 344, σ. 33</REF.DOC.OJ>), παρετάθη μέχρι τήν <DATE ISO="19810131">31η 'Ιανουαρίου 1981</DATE> ἡ ἰσχύς τῶν ἀδειῶν ἁλιείας γιά τά ὑπό ισπανική σημαία σκάφη πού ἴσχυαν έως τήν <DATE ISO="19801231">31η Δεκεμβρίου 1980</DATE> βάσει τοῦ κανο-νισμοῦ 1719/80.</P><P>'Εν συνεχεία, μέ τόν κανονισμό 554/81, τῆς <DATE ISO="19810227">27ης Φεβρουαρίου 1981</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="057" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 57, σ. 1</REF.DOC.OJ>), τό Συμβούλιο έθέσπισε παρόμοια ενδιάμεσα μέτρα γιά τό χρονικό διάστημα ἀπό <DATE ISO="19810304">4 Μαρτίου</DATE> έως <DATE ISO="19810531">31 Μαίου 1981</DATE>, θεωρώντας ἀφ' ενός ὅτι οἱ αλιευτικές δραστηριότητες τῶν ισπανικών σκαφών εντός τῶν ζωνών ἁλιείας τῶν κρατών μελών διεκόπησαν ἀπό <DATE ISO="19810201">1ης Φεβρουαρίου 1981</DATE> (πέμπτη αιτιολογική σκέψη) καί ἀφ' έτερου ὅτι ἡ υπογραφείσα στίς <DATE ISO="19800415">15 'Απριλίου 1980</DATE> συμφωνία ἁλιείας μεταξύ Κοινότητος καί 'Ισπανίας ἐφηρμό-ζετο ἀπό τῆς ημερομηνίας υπογραφής της δυνάμει τοῦ ἄρθρου 12 (πρώτη αἰτιολογική σκέψη).</P><P>Ή ὁριστική ρύθμιση γιά τό έτος 1981 ἀπορρέει ἀπό τόν κανονισμό 1569/81 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19810601">1ης 'Ιουνίου 1981</DATE>, περί καθο-ρισμοῦ, γιά τό 1981, ὁρισμένων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τῶν ἁλιευτικών πόρων, τά όποια εφαρμόζονται σέ σκάφη ὑπό ισπανική σημαία. (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="154" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 154, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P><P>Κατά τό άρθρο 10, παράγραφος 3, τοῦ ἀνωτέρω κανονισμοῦ</P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>3. Καμμία άδεια δέν Ισχύει κατά τήν περίοδο ἀπό <DATE ISO="19810201">1 Φεβρουαρίου</DATE> μέχρι <DATE ISO="19810303">3 Μαρτίου 1981</DATE>. Κάθε ἁλιευτική δραστηριότητα πού ἀσκείται στην ζώνη πού ἀναφέρεται στό άρθρο 1, ἀπό σκάφη πού φέρουν ἰσπα-νική σημαία, ἀπαγορεύεται κατά τήν περίοδο αυτή.<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>6)</NO.P><TXT>Συμβατικές διατάξεις</TXT></NP></TI></TITLE><P>Κατόπιν τῆς ἀπό <DATE ISO="19770101">1ης 'Ιανουαρίου 1977</DATE> επεκτάσεως σέ 200 μίλια τῶν ζωνών αλιείας τῶν κρατών μελών τῆς Κοινότητος, ή 'Επιτροπή τῶν Εὐρωπαϊκών Κοινοτήτων ἤρχισε διαπραγματεύσεις γιά τήν σύναψη συμφωνιών ἁλιείας μεταξύ Κοινότητος καί τρίτων χωρών στίς ὁποῖες συγκαταλέγεται καί ἡ 'Ισπανία. 'Ετσι, στίς <DATE ISO="19780923">23 Σεπτεμβρίου 1978</DATE> ἐμονογραφήθη καί στίς <DATE ISO="19800415">15 'Απριλίου 1980</DATE> υπεγράφη συμφωνία-πλαίσιο μέ τήν 'Ισπανία. 'Η συμφωνία αυτή ενεκρίθη ἐξ ὀνόματος τῆς Κοινότητος μέ τόν κανονισμό 3062/80 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19801125">25ης Νοεμβρίου 1980</DATE>, περί τῆς συνάψεως τῆς ἁλιευτικής συμφωνίας μεταξύ τῆς Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος καί τῆς ισπανικής κυβερνήσεως (ΕΕ εἰδ. ἔκδ. 04/001, σ. 22).</P><P>Μετά τήν ὁλοκλήρωση τῆς διαδικασίας επικυρώσεως ἐκ μέρους τῆς'Ισπανίας, ή συμφωνία ἤρχισε νά ισχύει ἀπό τίς <DATE ISO="19810522">22 Μαίου 1981</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="204" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="34">ΕΕ 1981, L 204, σ. 34</REF.DOC.OJ>).</P><P>Σύμφωνα μέ τό άρθρο 12 καί ἐν ἀναμονή τῆς ενάρξεως ἰσχύος της, ἡ συμφωνία εφαρμόζεται προσωρινά ἀπό τήν ημερομηνία τῆς υπογραφής της, ήτοι ἀπό <DATE ISO="19800415">15ης 'Απριλίου 1980</DATE>.</P><P>Τά άρθρα 1, παράγραφοι 1, 2, 3 καί 4 τῆς συμφωνίας έχουν ὡς έξῆς:</P><?PAGE NO="3852"?><QUOT.S LEVEL="1"><ARTICLE IDENTIFIER="001"><TI.ART><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>'Αρθρο 1</TI.ART><PARAG IDENTIFIER="001.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA>Σκοπός τῆς παρούσας συμφωνίας εἶναι ή θέσπιση τῶν άρχων καί κανόνων πού θά διέπουν τό σύνολο τῶν ορών ἀσκήσεως της αλιείας ἀπό τά σκάφη καθενός τῶν μερῶν εντός τῶν ζωνών ἁλιείας πού υπόκεινται στη δικαιοδοσία τοῦ άλλου μέρους.</ALINEA><ALINEA>...</ALINEA></PARAG></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="002"><TI.ART>'Αρθρο 2</TI.ART><ALINEA>Καθένα ἀπό τά μέρη ἐπιτρέπει στά ἁλιευτικά σκάφη τοῦ άλλου μέρους την πρόσβαση στη ζώνη ἁλιείας πού υπάγεται στη δικαιοδοσία του, ὑπό τους ὅρούς πού προβλέπονται ἀπό τά ἀκόλουθα άρθρα.</ALINEA></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="003"><TI.ART>'Αρθρο 3</TI.ART><PARAG IDENTIFIER="003.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA>Καθένα ἀπό τά μέρη καθορίζει κάθε έτος γιά τή ζώνη ἁλιείας πού υπάγεται στη δικαιοδοσία του, ὑπό την επιφύλαξη των προσαρμογών πού θά ήταν δυνατόν νά καταστοῦν ἀναγκαίες λόγω ἀπροβλέπτων περιστάσεων καί λαμβάνοντας υπόψη τήν ἀνάγκη νά εξασφαλισθεί ὀρθολογική διαχείριση τῶν βιολογικών πόρων:</ALINEA><ALINEA><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>α)</NO.P><TXT>τόν συνολικό ὄγκο τῶν ἐπιτρεπομένων ἁλιευμάτων γιά τά ειδικά ἀποθέματα ή τά σύνολα ἀποθεμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τά πλέον υπεύθυνα επιστημονικά δεδομένα τά όποια 'έχει στή διάθεση του, τήν ἀλληλεξάρτηση τῶν ἀποθεμάτων, τίς εργασίες τῶν ἁρμοδίων διεθνών ὀργανισμών καί ὅλους τους άλλους συναφείς παράγοντες</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>β)</NO.P><TXT>μετά ἀπό κατάλληλες ἀμοιβαίες διαβουλεύσεις, τόν όγκο τῶν ἁλιευμάτων πού χορηγούνται στά ἁλιευτικά σκάφη τοῦ άλλου μέρους καί τίς ζώνες εντός τῶν ὁποίων τά ἁλιεύματα αυτά δύνανται νά πραγματοποιηθοῦν. Τά δύο μέρη ὁρίζουν ὡς στόχο τήν επίτευξη ικανοποιητικής ἐξισορροπήσεως τῶν δυνατοτήτων ἁλιείας καθενός τῶν μερών εντός τῆς ζώνης ἁλιείας πού υπάγεται στή δικαιοδοσία τοῦ άλλου μέρους.</TXT><P>Γιά τόν καθορισμό τῶν δυνατοτήτων αυτών, καθένα ἀπό τά μέρη λαμβάνει υπόψη:</P><P><LIST TYPE="roman"><ITEM><NP><NO.P>ι)</NO.P><TXT>τό συμφέρον διατηρήσεως τῶν παραδοσιακών χαρακτηριστικών τῶν ἁλιευτικών δραστηριοτήτων στίς μεθοριακές παράκτιες ζώνες</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ιι)</NO.P><TXT>τήν ἀνάγκη μειώσεως στό ελάχιστο τῶν δυσχερειών πού θά συναντούσε τό μέρος τοῦ ὁποίου οἱ δυνατότητες ἁλιείας θά ἐμειώνοντο κατά τή διάρκεια τῆς πραγματοποιήσεως τῆς ἀνωτέρω ἀναφερομένης ἐξισορροπήσεως.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ιιι)</NO.P><TXT>ὅλους τους άλλους συναφείς παράγοντες.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="003.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε μέρος δύναται νά λάβει κάθε άλλο μέτρο γιά τήν εξασφάλιση τῆς διατηρήσεως καί τῆς ὀρθολογικής διαχειρίσεως τῶν πόρων εντός τῆς ζώνης ἁλιείας πού ἀνήκει στην δικαιοδοσία του. Τά μέτρα πού λαμβάνονται κατ' αυτόν τόν τρόπο λόγω τοῦ ετησίου καθορισμοί) τῶν δυνατοτήτων ἁλιείας τοῦ άλλου μέρους ὀφείλουν νά μή θίγουν τήν πραγματική άσκηση τῆς ἁλιείας.</ALINEA></PARAG></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="004"><TI.ART>'Αρθρο 4</TI.ART><ALINEA>Κάθε μέρος δύναται νά ἀποφασίζει ὅτι ή άσκηση ἁλιευτικών δραστηριοτήτων εντός της ζώνης ἁλιείας πού ἀνήκει στην δικαιοδοσία του ἀπό ἁλιευτικά σκάφη τοῦ άλλου μέρους θά υπόκεινται στή χορήγηση ἀδείας.</ALINEA><ALINEA>Οἱ ἁρμόδιες ἀρχές κάθε μέρους κοινοποιούν στό άλλο μέρος τό ὄνομα, τόν ἀριθμό νηολογήσεως καί τά άλλα συναφή χαρακτηριστικά τῶν σκαφών, γιά τά όποια 'έχει ζητηθεί άδεια ἁλιείας εντός τῆς ζώνης ἁλιείας τοῦ άλλου μέρους. Ή διάταξη αυτή εφαρμόζεται επίσης σέ κάθε σκάφος πού προορίζεται νά βοηθεῖ ἡ νά παρέχει συνδρομή σέ ἁλιευτικό σκάφος γιά τήν εκτέλεση ἀποστολών πού έχουν άμεση σχέση μέ τήν ἁλιευτική δραστηριότητα τοῦ σκάφους αὐτοῦ. Τό δεύτερο μέρος θά χορηγεί τίς άδειες πού ἀντιστοιχούν στίς δυνατότητες ἁλιείας πού παραχωρούνται<?PAGE NO="3853"?> σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τοῦ ἄρθρου 3, παράγραφος 1 περίπτωση β).<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/></ALINEA></ARTICLE></QUOT.S><P>Ή σύμβαση τοῦ Λονδίνου περί ἁλιείας τῆς <DATE ISO="19640309">9ης Μαρτίου 1964</DATE> (Συλλογή συνθηκών των 'Ηνωμένων Ἐθνών 581, ἀριθ. 8432) προσδιορίζει τά κοινά στοιχεία ενός ἁλιευτικοῦ καθεστῶτος, ὅσον άφορᾶ την θαλασσια ζώνη πλάτους 6 μιλίων ἀπό τίς γραμμές βάσεως καί την ζώνη μεταξύ 6 καί 12 μιλίων ἀπό τίς 'ίδιες γραμμές.</P><P>Κάθε συμβαλλόμενο μέρος ἀναγνωρίζει ὑπέρ τῶν λοιπών συμβαλλομένων τό δικαίωμα νά θεσπίσουν τό ἁλιευτικό καθεστώς πού ὁρίζει ἡ σύμβαση (άρθρο 1, παράγραφος 1). Τά άρθρα 2, 3 καί 5 τῆς ἐν λόγω συμβάσεως προβλέπουν τά ἀκόλουθα:</P><QUOT.S LEVEL="1"><ARTICLE IDENTIFIER="002"><TI.ART><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>'Αρθρο 2</TI.ART><ALINEA>Τό παράκτιο κράτος 'έχει ἀποκλειστικό δικαίωμα αλιείας καί ἀποκλειστική δικαιοδοσία σέ θέματα ἁλιείας ἐντός τῆς ζώνης τῶν 6 μιλίων ἀρχομένων ἀπό τήν γραμμή βάσεως τῆς αιγιαλίτιδος ζώνης.</ALINEA></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="003"><TI.ART>'Αρθρο 3</TI.ART><ALINEA>'Εντός τῆς ζώνης πού περιλαμβάνεται μεταξύ 6 καί 12 μιλίων ἀρχομένων ἀπό τήν γραμμή βάσεως τῆς αἰγιαλίτιδος ζώνης, τό δικαίωμα ἁλιείας ἀσκείται μόνο ἀπό τό παράκτιο κράτος καθώς καί ἀπό τά λοιπά συμβαλλόμενα μέρη, τά ἁλιευτικά πλοία τῶν ὁποίων ἁλίευαν συνήθως εντός τῆς ζώνης αυτής κατά τό διάστημα μεταξύ <DATE ISO="19830101">1ης 'Ιανουαρίου 1953</DATE> καί <DATE ISO="19621231">31ης Δεκεμβρίου 1962</DATE>.</ALINEA></ARTICLE><P>...</P><ARTICLE IDENTIFIER="005"><TI.ART>'Αρθρο 5</TI.ART><PARAG IDENTIFIER="005.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA>'Εντός τῆς ζώνης πού ὁρίζει τό άρθρο 3 τό παράκτιο κράτος 'έχει τήν εξουσία νά ρυθμίζει τήν ἁλιεία καί νά επιβάλλει τήν τήρηση τῆς ἐν λόγω ρυθμίσεως, συμπεριλαμβανομένων τῶν κανονισμών πού προορίζονται, γιά τήν εφαρμογή τῶν μέτρων διατηρήσεως πού ἀπετέλεσαν ἀντικείμενο διεθνοῦς συμφωνίας, ὑπό τόν ὅρο ὅτι δέν προκύπτει διάκριση νομικοῦ ἡ πραγματικοῦ χαρακτῆρος εἰς βάρος τῶν ἁλιευτικών σκαφών καί άλλων συμβαλλομένων μερών, τά ὁποῖα αλιεύουν στην ἀνωτέρω ζώνη σύμφωνα μέ τά άρθρα 3 καί 4.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="005.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA>Πρό τῆς θεσπίσεως τῆς ἐν λόγω ρυθμίσεως, τό παράκτιο κράτος τήν γνωστοποιεί στά λοιπά ενδιαφερόμενα συμβαλλόμενα μέρη, μέ τά ὁποῖα διαβουλεύεται, ἄν τό ζητήσουν.<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/></ALINEA></PARAG></ARTICLE></QUOT.S><P>Τό άρθρο 10 ὁρίζει ὅτι καμμία διάταξη τῆς συμβάσεως δέν δύναται νά ἀποτελέσει εμπόδιο στην διατήρηση ἡ θέσπιση εἰδικοῦ καθεστώτος, έκτός τῶν άλλων, στόν τομέα τῆς ἁλιείας, μεταξύ τῶν κρατών μελών τῆς Ευρωπαϊκής Οἰκονομικῆς Κοινότητος.</P><P>Ή Γαλλία καί ἡ 'Ισπανία ἐπεκύρωσαν τήν ἀνωτέρω σύμβαση τό 1965.</P><P>Στό πλαίσιο τῶν διευθετήσεων γειτνιάσεως πού προβλέπει τό άρθρο 9, παράγραφος 2, τῆς συμβάσεως τοῦ Λονδίνου, ἡ Γαλλία καί ή 'Ισπανία συνήψαν, ὑπό μορφή ἀνταλλαγής διακοινώσεων τῆς <DATE ISO="19670320">20ής Μαρτίου 1967</DATE>, γενική συμφωνία περί ἁλιείας. Σχετικά μέ τά δικαιώματα τῶν ισπανών ἁλιέων νά ἁλιεύουν εντός τῶν γαλλικής δικαιοδοσίας ὑδάτων, ἡ σύμβαση αὐτή προβλέπει ἰδίως στό άρθρο 1.β:</P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>Εντός τῆς ζώνης μεταξύ 6 έως 12 μιλίων κατά μήκος τῶν γαλλικών ἀκτών, οἱ ισπανοί ὑπήκοοι ἀπολαύουν μονίμως τοῦ δικαιώματος νά αλιεύουν:</P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>στίς ἀκτές τοῦ Ἀτλαντικοῦ, ἀπό τήν εκβολή τοῦ Bidassoa έως τόν παράλληλο τοῦ βορείου σημείου τῆς Belle-Ile, ὅλα τά εἴδη <QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/></P></ITEM></LIST></QUOT.S><P>Ή σύμβαση τῆς Γενεύης περί ἁλιείας καί διατηρήσεως τῶν βιολογικών πόρων τῆς ἀνοικτής θαλάσσης, τῆς <DATE ISO="19580429">29ης 'Απριλίου 1958</DATE> (Συλλογή συνθηκών τῶν 'Ηνωμένων 'Εθνών 559, ἀριθ. 8164), ἀποσκοπεῖ, σύμφωνα μέ τό προοίμιο της, στην επίλυση, μέσω τῆς διεθνοῦς συνεργασίας, τῶν προβλημάτων πού θέτει ἡ διατήρηση τῶν βιολογικών πόρων τῆς θαλάσσης πού εἶναι εκτεθειμένοι στόν κίνδυνο εντατικής εκμεταλλεύσεως. Ή ἐν λόγω σύμβαση περιλαμβάνει ἰδίως τίς ακόλουθες διατάξεις:</P><?PAGE NO="3854"?><QUOT.S LEVEL="1"><ARTICLE IDENTIFIER="006"><TI.ART><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>'Αρθρο 6</TI.ART><PARAG IDENTIFIER="006.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA>Κάθε παράκτιο κράτος έχει ειδικό συμφέρον γιά την διατήρηση τῆς παραγωγικότητος τῶν βιολογικών πόρων ἐπί ὅλων τῶν τμημάτων τῆς ἀνοικτῆς θαλάσσης πού πρόσκεινται στην αιγιαλίτιδα ζώνη του.</ALINEA><ALINEA>...</ALINEA></PARAG></ARTICLE><ARTICLE IDENTIFIER="007"><TI.ART>Ἄρθρο 7</TI.ART><PARAG IDENTIFIER="007.001"><NO.PARAG>1.</NO.PARAG><ALINEA>Λαμβανομένων ὑπ᾽ ὄψη τῶν διατάξεων τοῦ ἄρθρου 6, παράγραφος 1, κάθε παράκτιο κράτος δύναται, πρός διατήρηση τῆς παραγωγικότητος τῶν βιολογικών πόρων τῆς θαλάσσης, νά θεσπίσει μονομερῶς τά προσήκοντα μέτρα διατηρήσεως ὡς πρός οιοδήποτε εἶδος ιχθύων ἤ άλλων θαλασσίων πόρων καί ἐπί ὅλων τῶν τμημάτων τῆς ἀνοικτής θαλάσσης πού πρόσκεινται στην αιγιαλίτιδα ζώνη του, ἐφ᾽ ὅσον έχουν διεξαχθεί σχετικώς ἐπί ἑξάμηνο ἀνεπιτυχώς διαπραγματεύσεις μέ τά λοιπά ενδιαφερόμενα κράτη.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="007.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Τά μέτρα πού δύναται νά θεσπίσει τό παράκτιο κράτος δυνάμει τῆς προηγουμένης παραγράφου δέν συνεπάγονται έννομο ἀποτέλεσμα έναντι τῶν λοιπών παρά:</P><P>...</P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>ἄν δέν εισάγουν τύποις ἡ ουσία διάκριση εἰς βάρος τῶν ἀλλοδαπών ἁλιέων.<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA></PARAG></ARTICLE></QUOT.S><P>Ή Γαλλία καί ἡ 'Ισπανία ἐπεκύρωσαν τήν σύμβαση αυτή τό 1970 καί 1971 ἀντιστοίχως.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P>γ)</NO.P><TXT>'Εφαρμοστέα γαλλική νομοθεσία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Ἡ εφαρμοστέα ἐπί ἀμφοτέρων τῶν υποθέσεων γαλλική νομοθεσία προκύπτει ἀπό τό διάταγμα 77-130 τῆς <DATE ISO="19770211">11ης Φεβρουαρίου 1977</DATE>, τό όποιο ἐθεσπίσθη κατ' εφαρμογή τοῦ νόμου 76-655, τῆς <DATE ISO="19760416">16ης 'Ιουλίου 1976</DATE>. Μέ τό ἐν λόγω διάταγμα καθιερώνεται οἰκονομική ζώνη στά ἀνοικτά τῶν ἀκτών τῆς επικρατείας τῆς Γαλλικής Δημοκρατίας στην Βόρειο Θάλασσα, τήν Μάγχη καί τόν 'Ατλαντικό ἀπό τά γαλλοβελγικά έως τά γαλλοϊσπανικά σύνορα καί ἀπό τά ἐξωτερικά ὅρια τῆς αιγιαλίτιδος ζώνης μέχρι μία ἀπόσταση 188 ναυτικών μιλίων ἀπό τά ὅρια αὐτά.</P><P>Τό άρθρο 2 τοῦ προαναφερθέντος διατάγματος ὁρίζει:</P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>Ὑπό τήν επιφύλαξη τῶν διατάξεων τῆς συνθήκης περί τῆς Ευρωπαϊκής Οἰκονομικῆς Κοινότητος καί τῶν κειμένων πού ἐθεσπίσθησαν κατ' ἐφαρμογήν της, ἀπαγορεύεται, σύμφωνα μέ τόν νόμο τῆς <DATE ISO="18880401">1ης Μαρτίου 1888</DATE>, ὁπως ἐτροποποιήθη, ή ἁλιεία ἐκ μέρους τῶν ξένων πλοίων εντός τῆς ἀνωτέρω οικονομικής ζώνης.</P><P>Ἐν τούτοις, κατά παρέκκλιση τῶν ἐν λόγω διατάξεων, δύνανται νά χορηγηθοῦν άδειες ἁλιείας σέ ὁρισμένα ξένα πλοία ὑπό τους ὅρούς πού προβλέπονται στην συνθήκη περί Ευρωπαϊκής Οἰκονομικῆς Κοινότητος καί τά κείμενα πού ἐθεσπίσθησαν κατ' ἐφαρμογήν της, καθώς καί τίς διεθνεῖς συμφωνίες καί τό γαλλικό εσωτερικό δίκαιο.<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/></P></QUOT.S><P>Τό άρθρο 3 ὁρίζει τίς επιβαλλόμενες κυρώσεις.</P><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Οἱ περί παραπομπής ἀποφάσεις τοῦ Tribunal de grande instance τῆς Bayonne τῆς <DATE ISO="19810423">23ης 'Απριλίου 1981</DATE> καί <DATE ISO="19810521">21ης Μαΐου 1981</DATE> ἐπρωτοκολλήθησαν στό Δικαστήριο στίς <DATE ISO="19810605">5 Ἰουνίου 1981</DATE>.</TXT><P>Σύμφωνα μέ το άρθρο 20 τοῦ Πρωτοκόλλου περί τοῦ 'Οργανισμού τοῦ Δικαστηρίου ΕΟΚ κατέθεσαν γραπτές παρατηρήσεις ὁ κατηγορούμενος στην κυρία υπόθεση 137/81, Campandeguy Sagarzazu καί ὁ κατηγορούμενος στην κυρία υπόθεση 140/81 Echevarria Sagasti, εκπροσωπούμενοι ἀπό τόν J. Tournaire, δικηγόρο Bayonne, καί στίς δύο υποθέσεις ἀπό τήν κυβέρνηση τῆς Γαλλικής Δημοκρατίας, ἐκπροσωπούμενη ἀπό τόν Gilbert Guillaume,<?PAGE NO="3855"?> διευθυντή νομικών υποθέσεων τοῦ υπουργείου τῶν εξωτερικών, τό Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενο ἀπό τόν Daniel Vignes, διευθυντή τῆς νομικής του υπηρεσίας, επικουρούμενο ἀπό τόν Aidan Larkin, υπάλληλο διοικήσεως στην ἐν λόγω υπηρεσία, καί ἡ Ἐπιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν νομικό τῆς σύμβουλο Jacques Bourgeois, επικουρούμενο ἀπό τόν François Lamoureux, μέλος τῆς νομικής της υπηρεσίας.</P><P>Μέ διάταξη τῆς <DATE ISO="19820120">20ής 'Ιανουαρίου 1982</DATE>, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε νά ἑνώσει καί συ-νεκδικάσει τίς υποθέσεις 137/81 καί 140/81 πρός διευκόλυνση τῆς προφορικής διαδικασίας καί έκδοση κοινής ἀποφάσεως.</P><P>Μέ διάταξη τῆς <DATE ISO="19820120">20ής 'Ιανουαρίου 1982</DATE>, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε, κατί εφαρμογή τοῦ άρθρου 95, παράγραφοι 1 καί 2, τοῦ κανονισμοῦ διαδικασίας, νά ἀναθέσει τίς ἑνω-θεῖσες υποθέσεις στό πρώτο τμήμα του.</P><P>Κατόπιν ἐκθέσεως τοῦ εισηγητού δικαστού καί μετ᾽ ἀκρόαση τοῦ γενικοῦ εισαγγελέως, τό Δικαστήριο ἀπεφάσισε τήν έναρξη τῆς προφορικής διαδικασίας, χωρίς προηγουμένη διεξαγωγή ἀποδείξεων.</P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>ΙΙ —</NO.P><TXT>Περίληψη τῶν γραπτών παρατηρήσεων πού κατετέθησαν ενώπιον τοῦ Δικαστηρίου</TXT></NP></TI></TITLE><P>Οἱ <HT TYPE="ITALIC">κατηγορούμενοι σνίς κύριες δίκες Campandeguy Sagarzazu καί Echevarría Sagasti</HT> εφιστούν κατ' ἀρχάς τήν προσοχή ἐπί τοῦ γεγονότος ὅτι κατά τό μεταξύ <DATE ISO="19810201">1ης Φεβρουαρίου</DATE> καί <DATE ISO="19810303">3ης Μαρτίου 1981</DATE> χρονικό διάστημα, κατά τό όποιο συνέβησαν τά πραγματικά περιστατικά τῆς ὑποθέσεως 137/81, δέν ὑφίστατο καμμία κοινοτική διάταξη ἀφορῶσα εἰδικῶς τοῦς Ισπανούς ἁλιείς. Κατά συνέπεια, ἐφ᾽ ὅσον ἡ ἀπό τά ὑπό ἰσπανική σημαία σκάφη άσκηση ἁλιείας δέν προϋπέθετε τήν κατοχή ἀδείας, ή έλλειψη τῆς δέν δύναται νά συνεπάγεται ποινικές κυρώσεις.</P><P>Διαπιστώνοντας ὅτι οἱ ἁλιευτικές δραστηριότητες τῶν ἰσπανικῶν σκαφών ἐντός τῶν ζωνών ἁλιείας τῶν κρατών μελών διεκόπησαν ἀπό <DATE ISO="19810201">1ης Φεβρουαρίου 1981</DATE>, ή πέμπτη αιτιολογική σκέψη τοῦ κανονισμοῦ 554/81 δίδει τήν εσφαλμένη εντύπωση ὅτι υφίσταται γενική ἀπαγόρευση σέ συνδυασμό μέ τήν χορήγηση συγκεκριμένων ἀδειῶν δυνάμει προσωρινών κανονισμών. Πάντως, παρόμοια υπόθεση εἶναι ἀντίθετη πρός τά ἀνεγνωρισμένα υπέρ τῶν ισπανών ἁλιέων προϋφιστάμενα δικαιώματα, ἰδίως στά ἀνοικτά τῶν γαλλικών ἀκτών. Θά ἐσή-μαινε τήν πλήρη κατάργηση τῶν ἐν λόγω προϋφισταμένων δικαιωμάτων, γεγονός πού δέν συμβιβάζεται περαιτέρω μέ τήν άποψη πού υποστηρίζεται κατά καιρούς καί σύμφωνα μέ τήν ὁποία τό επιβληθέν μονομερώς στους Ισπανούς σύστημα ἀδειων συνιστά περιορισμό μή εἰσάγοντα δυσμενή διάκριση καί δικαιολογούμενο ἀπό τήν ἀνάγκη ἑνός <HT TYPE="ITALIC">α priori</HT> έλεγχου τῶν ἁλιευτικών δραστηριοτήτων τῶν ὑπηκόων τρίτων χωρών. Ἑπομένως, τό άρθρο 10, παράγραφος 3, τοῦ κανονισμοῦ 1569/81, τῆς <DATE ISO="19810601">1ης 'Ιουνίου 1981</DATE>, πού ἀπαγορεύει ρητώς τήν ἁλιεία γιά τό διαρρρεῦσαν διάστημα μεταξύ <DATE ISO="19810201">1ης Φεβρουαρίου</DATE> καί <DATE ISO="19810303">3ης Μαρτίου 1981</DATE>, στερείται νομιμότητος, τουλάχιστον ὅσον άφορᾶ τήν ἀναδρομική ἰσχύ του.</P><P>Οἱ κατηγορούμενοι στίς κύριες δίκες διατείνονται περαιτέρω ὅτι, επιβάλλοντας σέ μόνους τους ἰσπανούς ὑπηκόους ἕνα σύστημα πού εισάγει διακρίσεις, οἱ επίδικοι κοινοτικοί κανονισμοί εἶναι ἀσυμβίβαστοι πρός τά Ιστορικά δικαιώματα ἁλιείας τῶν ισπανών ἁλιέων, ὅπως προστατεύονται ἀπό τήν σύμβαση τοῦ Λονδίνου, τῆς <DATE ISO="19640309">9ης Μαρτίου 1964</DATE>, καί ἀπό τήν σύμβαση τῆς Γενεύης, τῆς <DATE ISO="19580429">29ης Ἀποιλίου 1958</DATE>. Συναφώς, ἀναφέρονται ιδίως</P><?PAGE NO="3856"?><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ἀφ' ἑνός, στό άρθρο 7 τῆς συμβάσεως της Γενεύης σύμφωνα μέ τό όποιο τό παράκτιο κράτος δέν δύναται νά λάβει μονομερῶς μέτρα διατηρήσεως παρά μόνον ἐφ' ὅσον αυτά <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>δέν συνεπάγονται τύποις καί ουσία δυσμενή διάκριση έναντι τῶν ἀλλοδαπῶν αλιέων<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/>, καί</P></ITEM><ITEM><P>ἀφ' έτερου, στό άρθρο 5 τῆς συμβάσεως τοῦ Λονδίνου, τό όποιο ἀπαγορεύει, ἰδίως ὅσον άφορᾶ την ζώνη μεταξύ 6 καί 12 μιλίων, οιαδήποτε δυσμενή διάκριση de jure ἡ de facto εἰς βάρος τῶν πλοίων τῶν έτερων συμβαλλομένων πού ἁλιεύουν εντός τῆς ἐν λόγω ζώνης σύμφωνα μέ τά άρθρα 3 καί 4 τῆς ἰδίας συμβάσεως. 'Υπογραμμίζουν περαιτέρω τό μόνιμο δικαίωμα ἁλιεύσεως ὅλων τῶν ειδών πού ἀναγνωρίζει υπέρ τῶν ισπανών ἁλιέων τό άρθρο 1. β τῆς γαλλοϊσπανικῆς συμφωνίας τῆς <DATE ISO="19670320">20ῆς Μαρτίου 1967</DATE>, εντός τῆς μεταξύ 6 καί 12 μιλίων ζώνης κατά μήκος τῶν γαλλικών ἀκτών.</P></ITEM></LIST><P>Όσον άφορᾶ την γεωγραφική έκταση τῶν ἐπικαλεσθεισῶν συμφωνιών, θεωρούν ὅτι ὑπό τό φῶς τῆς ratio καί τῆς πρακτικής ὠφελιμότητός τους οἱ ἐν λόγω διεθνείς συμβάσεις πρέπει νά τυγχάνουν εφαρμογής όχι μόνον στην μεταξύ 6 καί 12 μιλίων ζώνη, ἡ ὁποία προβλέπεται ρητώς, ἀλλ' επίσης καί στην μεταξύ 12 καί 200 μιλίων ἐκτεινομένη ἀποκλειστική οικονομική ζώνη. 'Ετσι, ἡ ἐκτεινομένη <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>ἀπό τά εξωτερικά ὅρια τῆς αιγιαλίτιδος ζώνης μέχρι μία ἀπόσταση 188 ναυτικών μιλίων ἀπό τά ὅρια αὐτα<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/> γαλλική οικονομική ζώνη — σύμφωνα μέ τόν νόμο 76-655 τῆς <DATE ISO="19760716">16ης 'Ιουλίου 1976</DATE> καί τό διάταγμα 77-130 τῆς <DATE ISO="19770211">11ης Φεβρουαρίου 1977</DATE> — περιλαμβάνεται εντός <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>οιουδήποτε τμήματος τῆς ἀνοικτής θαλάσσης συνορεύοντος μέ τήν αιγιαλίτιδα ζώνη<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/> πού ἀναφέρεται στό άρθρο 7 τῆς συμβάσεως τῆς Γενεύης. Ἐπί πλέον, τά συνήθη δικαιώματα ἁλιείας πού ἀναγνωρίζει ἡ σύμβαση τοῦ Λονδίνου ἀφοροῦν τήν ζώνη πού εκτείνεται ἀπό τά 6 μίλια μέχρι τήν ἀνοικτή θάλασσα, ἰδίως δέ τήν μεταξύ 12 καί 200 μιλίων ζώνη. Τέλος, τό προοίμιο τῆς γαλλοϊσπανικῆς συμφωνίας ἀναφέρεται ρητώς σέ ἐπέκταση τῶν ἀποκλειστικών ζωνών ἁλιείας, επέκταση πού έπραγματοποιήθη στην Γαλλία μέ τό διάταγμα τῆς <DATE ISO="19670607">7ης 'Ιουνίου 1967</DATE>. Πράγματι, τό ὁριζόμενο ἀπό τήν ἀνωτέρω συμφωνία ὅριο τῶν 12 μιλίων δέν συνιστᾶ άκαμπτο σύνορο, διότι τό πεδίον ἐφαρμογής τῆς γαλλοισπανικῆς συμφωνίας εκτείνεται ἀπό τά 6 μίλια μέχρι τό παρόν ὅριο τῶν ἀποκλειστικών ζωνών ἁλιείας, τῶν ὑπαγομένων στην δικαιοδοσία τῶν δύο κρατών.</P><P>Όσον άφορᾶ τήν σύμβαση τοῦ Λονδίνου, οἱ κατηγορούμενοι στίς κύριες δίκες τονίζουν περαιτέρω ὅτι τό άρθρο 11 τῆς ἐν λόγω συμβάσεως, σύμφωνα μέ τό ὁποῖο τό παράκτιο κράτος δύναται νά ἀποκλείσει ὁρισμένες περιοχές ἀπό τήν πλήρη εφαρμογή τῶν άρθρων 3 καί 4 υπέρ τοῦ τοπικού πληθυσμοῦ, συνιστά τήν μοναδική εξαίρεση τῆς ἀρχής περί μή διακρίσεως πού θέτει τό άρθρο 5. Τό άρθρο 10 τῆς συμβάσεως, πού προβλέπει τήν δυνατότητα θεσπίσεως ειδικού καθεστώτος μεταξύ τῶν κρατών μελών τῆς Κοινότητος, ἀποτελεί εξαίρεση τῆς ρήτρας τοῦ μάλλον ευνοουμένου κράτους, πού προβλέπει τό άρθρο 8, παράγραφος 2, τῆς ἰδίας συμβάσεως, μέ ἀποκλειστικό σκοπό τήν ἀποφυγή οιουδήποτε εμποδίου στην καθιέρωση κοινής ἁλιευτικής πολιτικής μεταξύ τῶν κρατών μελών καί τῶν συνδεδεμένων πρός τήν ΕΟΚ μελών καί τήν κατ' αυτόν τόν τρόπον δυνατότητα προσβάσεως τῶν υπηκόων τους στίς ἀποκλειστικές τους ζώνες, ἀκόμη καί στην περίπτωση πού οἱ ἐν λόγω υπήκοοι δέν εἶναι σέ θέση νά ισχυρισθούν ὅτι ἀσκούν ιστορικά δικαιώματα κατά τήν έννοια τοῦ ἄρθρου 3 τῆς συμβάσεως. Ή ἀνωτέρω διάταξη δέν δύναται νά συνεπάγεται τόν ἀποκλεισμό τῶν υπηκόων ἑτερου συμβαλλομένου, ἐν προκειμένω τῆς 'Ισπανίας, ἀπό περιοχή στην ὁποία τους παρέχεται εγγύηση προσβάσεως σέ ἴση βάση μέ τους υπηκόους τοῦ παρακτίου κράτους. Σχετικώς ἀναφέρουν τήν ἀπόφαση τοῦ<?PAGE NO="3857"?> Δικαστηρίου τῆς <DATE ISO="19780216">16ης Φεβρουαρίου 1978</DATE> ('Επιτροπή κατά 'Ιρλανδίας, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="61/77" YEAR="1978" PAGE.ECR="417">61/77, Rec. σ. 417</REF.DOC.ECR>) ἀπό την ὁποία συνάγεται ὅτι <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>ὁ καθιερωμένος κανών τοῦ κοινοτικοῦ δικαίου περί 'ίσης μεταχειρίσεως ἀπαγορεύει ὄχι μόνον τίς καταφανείς ἀλλα καί οιαδήποτε συγκεκαλυμμένη μορφή διακρίσεως, ἡ ὁποία καταλήγει ουσιαστικῶς στό αυτό ἀποτέλεσμα μέ τήν εφαρμογή διαφορετικῶν κριτηρίων διακρίσεως<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/>.</P><P>Ἐξ άλλου, ἐάν ἀληθεύει ὅτι ἡ επέκταση τῶν ἁλιευτικών ζωνών τῶν κρατών μελών της Κοινότητος σέ 200 μίλια καί ἡ ἀνάγκη διατηρήσεως τῶν πόρων ὡδήγησαν στην διαμόρφωση νέου διεθνοῦς εθίμου, πού υπερισχύει τῆς προγενεστέρας καταστάσεως, τό έθιμο αυτό δέν δύναται νά 'έχει ὡς ἀποτέλεσμα τήν κατάργηση τῶν ισχυουσών διεθνών συμφωνιών. 'Επί πλέον, οἱ προμνησθεῖσες συμφωνίες ούτε ἐξέπνευσαν ούτε κατηγγέλθησαν.</P><P>Ή ἀνωτέρω άποψη ἐπιβεβαιώνεται ἀπό τήν ὑπογραφείσα στίς <DATE ISO="19800415">15 'Απριλίου 1980</DATE> μεταξύ Κοινότητος καί 'Ισπανίας συμφωνία περί ἁλιείας. Σύμφωνα μέ τό άρθρο 1 ἡ ἐν λόγω συμφωνία 'έχει ὡς μοναδικό σκοπό τήν ρύθμιση τῶν ὅρών ἀσκήσεως τῆς ἁλιείας. Ὑπ' αυτή καί μόνον τήν έννοια ἡ 'Ισπανία, μέ δήλωση στην ὁποία προέβη κατά τήν μονογράφηση τῆς συμφωνίας, ἀνεγνώρισε ὅτι οἱ διατάξεις τῆς ἀντικαθιστοῦν εκείνες τῶν προϋφισταμένων συμφωνιών. Τά καθαυτά Ιστορικά δικαιώματα ἁλιείας καί ὁ ἀπορρέων ἀπό τίς συμβάσεις Γενεύης καί Λονδίνου κανών περί μή διακρίσεως δέν δύνανται, επομένως, νά θίγουν ἀπό τήν συμφωνία αυτή. Πράγματι, τά εφαρμοστέα εντός τῶν ἀποκλειστικών ζωνών μέτρα, πού ἀφοροῦν συγκεκριμένα εἴδη, πρέπει νά είναι τά 'ίδια γιά τους ἀλλοδαπούς ἁλιείς καί γιά τους υπαγόμενους στην εσωτερική δικαιοδοσία (πρβλ. J. L. Meseguer, Accord de pêche entre l'Espagne et la CEE (συμφωνία περί ἁλιείας μεταξύ 'Ισπανίας καί ΕΟΚ), στην Revue du marché commun, 1980, σ. 527-534 καί 589-594, στην σ. 594).</P><P>Τέλος, οἱ πράξεις πού προσάπτονται στους κατηγορουμένους έλαβαν χώρα κατά τό διάστημα προσωρινής εφαρμογής τῆς συμφωνίας. Καί προσωρινά μέτρα πού δέν ἐπεκυρώθησαν δέν εἶναι ἱκανά νά καταργήσουν ἰσχύουσες διεθνείς συνθήκες.</P><P>Τό ἀμφισβητούμενο κοινοτικό καθεστώς εἶναι, επομένως, ἀσυμβίβαστο πρός τίς συμβάσεις Γενεύης καί Λονδίνου, τήν γαλλοϊ-σπανική συμφωνία καί τό άρθρο 1 τῆς συμφωνίας ΕΟΚ — 'Ισπανίας. Ή υπεροχή τῶν προγενεστέρων συμβάσεων ἀπορρέει ιδίως ἀπό τήν γενική ἀρχή τοῦ δικαίου τῶν συνθηκών πού εξαγγέλλει τό άρθρο 30, παράγραφος 4 περίπτωση β), τῆς συμβάσεως τῆς Βιέννης τοῦ 1969 περί τοῦ δικαίου τῶν συνθηκών, καί ἡ ὁποία επαναλαμβάνεται στό άρθρο 234 τῆς συνθήκης ΕΟΚ.</P><P>Σύμφωνα μέ τήν ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου τῆς <DATE ISO="19801014">14ης 'Οκτωβρίου 1980</DATE> (Attorney General κατά Burgoa, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="812/79" YEAR="1980" PAGE.ECR="2787">812/79, Rec. σ. 2787</REF.DOC.ECR>), τά όργανα τῆς Κοινότητος υποχρεοῦνται νά μή παρεμποδίζουν τήν ἀπό τό ἐνδιαφερόμενο κράτος μέλος εκτέλεση τῶν προϋφισταμένων δεσμεύσεων του. Ή ἐν λόγω ἀρχή εφαρμόζεται επίσης ἐπί τῶν κανόνων τοῦ παραγώγου δικαίου.</P><P>Πάντως, στό μέτρο πού οἱ κοινοτικοί κανονισμοί θά έκρίνοντο έγκυροι, τό Δικαστήριο θά ήταν ἀναρμόδιο νά ἀποφανθεῖ έπί τοῦ ερωτήματος κατά πόσον Ισχύουν έναντι τῶν ισπανών ὑπηκόων, δεδομένου ὅτι τό ἀνωτέρω ὅτι τό ἀνωτέρω ερώτημα θά ὠδήγει τό Δικαστήριο σέ ερμηνεία διατάξεων τοῦ διεθνοῦς δικαίου πού δεσμεύουν τά κράτη μέλη έκτός τοῦ πλαισίου τοῦ κοινοτικοῦ δικαίου (πρβλ. ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19731127">27ης Νοεμβρίου 1973</DATE>, Vandeweghe, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="130/73" YEAR="1973" PAGE.ECR="1329">130/73, Rec. σ. 1329</REF.DOC.ECR>).</P><?PAGE NO="3858"?><P>Ή <HT TYPE="ITALIC">γαλλική κυβέρνηση</HT> θεωρεί ὅτι τό Δικαστήριο δύναται, ὅσον άφορᾶ την υπόθεση 137/81, νά περιορισθεί στό νά διευκρινίσει στό Tribunal τῆς Bayonne ὅτι κατά την εποχή τῶν περιστατικῶν τῆς υποθέσεως δέν ὑφίστατο κανένας κοινοτικός κανών πού νά προβλέπει μέτρα διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τῶν πόρων εφαρμοζόμενα ἐπί των ισπανῶν αλιέων καί νά ἀναθέσει στό Tribunal τήν φροντίδα συναγωγῆς τῶν έννόμων συνεπειών κατά τό εσωτερικό γαλλικό δίκαιο. Πράγματι, ἡ επίλυση τῆς διαφοράς προκύπτει ἀπό τήν ἰσχύουσα γαλλική νομοθεσία πού ἀπαγορεύει τήν εντός τῆς γαλλικῆς οικονομικής ζώνης άσκηση ἁλιείας ἀπό τους ἀλλοδαπούς, άνευ ἀδείας παρεχομένης στό πλαίσιο τῆς Κοινότητος. Δεδομένου ὅτι κανένας κοινοτικός κανονισμός δέν προέβλεπε τήν χορήγηση ἀδειων γιά τό ἀπό <DATE ISO="19810201">1ης Φεβρουαρίου</DATE> έως <DATE ISO="19810303">3ης Μαρτίου 1981</DATE> διάστημα καί ὅτι καμμία περαιτέρω άδεια δέν ἐχορηγήθη, ὁ κατηγορούμενος στην υπόθεση 137/81 διέπραξε ἀδίκημα, ἁλιεύοντας χωρίς άδεια. Πάντως, δέν εναπόκειται στό Δικαστήριο νά υποκαταστήσει τόν εθνικό δικαστή στην εξουσία ἐκτιμήσεως του ἐπ' αὐτοῦ.</P><P>Στον βαθμό πού θά ήταν ἀναγκαίο στό πλαίσιο τῆς υποθέσεως 137/81 καί ειδικότερα ὅσον άφορᾶ τό κῦρος τοῦ κανονισμού 554/81 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19810227">27ης Φεβρουαρίου 1981</DATE>, πού ἴσχυε κατά τήν εποχή τῶν πραγματικών περιστατικών τῆς υποθέσεως 140/81, ἡ γαλλική κυβέρνηση προβαίνει ἐν συνεχεία στην εξέταση τῆς επιδίκου ρυθμίσεως ἐν σχέσει πρός τίς επικαλούμενες προϋφιστάμενες διεθνείς δεσμεύσεις.</P><P>'Υπενθυμίζει συναφώς ὅτι ἡ σύμβαση τῆς Γενεύης, τῆς <DATE ISO="19580429">29ης 'Απριλίου 1958</DATE>, ἔχει υπερκερασθεῖ μέ τήν ἀνάπτυξη διεθνούς εθίμου ἐπιφυλάσσοντος στά παράκτια κράτη τό δικαίωμα ἀποκλειστικής ἁλιείας σέ ζώνη μέχρι 200 μιλίων ἀπό τίς ἁκτές τους, εθίμου στό πλαίσιο τοῦ ὁποίου εντάσσεται ἡ δημιουργία ἁλιευτικής ζώνης τῆς Κοινότητος καί ἡ θέσπιση τοῦ επιμάχου κανονισμού. Τό αυτό συμπέρασμα επιβάλλεται ἐπίσης καί προκειμένου περί τῆς συμβάσεως τοῦ Λονδίνου, τῆς <DATE ISO="19640309">9ης Μαρτίου 1964</DATE>, καθώς καί τῆς γαλλοϊσπανικῆς συμφωνίας τῆς <DATE ISO="19670320">20ής Μαρτίου 1967</DATE>, οἱ ὁποῖες άλλωστε δέν ἀφορούν τήν ἐκτεινομένη μεταξύ 12 καί 200 μιλίων ζώνη ἐντός τῆς ὁποίας έλαβαν χώρα τά περιστατικά τῶν ὑπό κρίση υποθέσεων.</P><P>Ἐπί πλέον, ἡ υπογραφείσα στίς <DATE ISO="19800415">15 'Απριλίου 1980</DATE> συμφωνία περί ἁλιείας μεταξύ Κοινότητος καί 'Ισπανίας ἀντικατέστησε τό συμβατικό αὐτό πλέγμα. Πράγματι, παρ' ὅλον ὅτι ἡ συμφωνία περί ἁλιείας άρχισε νά ισχύει μόλις στίς <DATE ISO="19800522">22 Μαΐου 1980</DATE>, ἐφηρμίζετο πάντως, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 12, προσωρινώς ἀπό τήν ημερομηνία υπογραφής τῆς καί συνεπώς ἐδέσμευε τήν ΕΟΚ καί τήν 'Ισπανία ἀπό τίς <DATE ISO="19800415">15 'Απριλίου 1980</DATE>, σύμφωνα μέ τήν σύγχρονη πρακτική περί προσωρινής εφαρμογής τῶν συνθηκών πού ἀναγνωρίζει τό άρθρο 25 τῆς συμβάσεως τῆς Βιέννης περί τοῦ δικαίου τών συνθηκών. Θά ἤρκει, επομένως, τό Δικαστήριο νά ἀναγνωρίσει ὡς πρός τήν υπόθεση 140/81 τήν διαχρονική διαδοχή τῶν κειμένων καί νά συναγάγει ἐκ τούτου τίς ἀναγκαίες συνέπειες ἀναφορικῶς μέ τό τεθέν ζήτημα.</P><P>Ή γαλλική κυβέρνηση προσθέτει επίσης ὅτι οἱ συμβάσεις Λονδίνου καί Γενεύης δέν δεσμεύουν τήν Κοινότητα καί κατά τό μέτρο πού θά ἐγίνετο επίκληση τῆς συμφωνίας τῆς <DATE ISO="19800415">15ης 'Απριλίου 1980</DATE> εναντίον τοῦ επιδίκου κανονισμοί), ἡ ἀνωτέρω συμφωνία δέν γεννά δικαιώματα πού οἱ πολίτες δύνανται νά επιδιώξουν δικαστικώς. Τέλος, ὁ κανονισμός 554/81 συνάδει πρός ὅλες τίς επικαλούμενες συμβατικές διατάξεις.</P><?PAGE NO="3859"?><P>Τό <HT TYPE="ITALIC">Συμβούλιο τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων</HT> υπενθυμίζει κατ' ἀρχάς ὅτι κατά την άποψη του τό άρθρο 10 τῆς συμβάσεως τοῦ Λονδίνου προβλέπει <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>διάταξη υπέρ τρίτου<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/> πρός ὄφελος τῆς Κοινότητος καί ὅτι, συνεπώς, πάσα κοινοτική διάταξη περί ἁλιείας προέχει τῆς εφαρμογῆς τῆς ἐν λόγω συμβάσεως καί τῆς ευθέως συνδεομενης πρός αὐτήν γαλλοϊσπανικῆς συμφωνίας. 'Οσον άφορᾶ την σύμβαση τῆς Γενεύης, υπενθυμίζει ὅτι δέν εφαρμόζεται ούτε ἐπί της αιγιαλίτιδος ζώνης ούτε ἐπί τῆς συνορευούσης μέ αὐτήν ἀποκλειστικής ζώνης ἁλιείας.</P><P>Αυτή ήταν ἡ κατάσταση ἀπό τῆς ενάρξεως Ισχύος τοῦ κοινοτικού καθεστῶτος ἁλιείας έναντι τῶν Ισπανών ἁλιέων, ἡ δέ συμφωνία περί ἁλιείας μεταξύ Κοινότητος καί 'Ισπανίας ἀντικατέστησε ἐν συνεχεία τίς προϋφιστάμενες συμφωνίες, ἐφ᾽ ὅσον ἡ Κοινότης διεδέχθη τά κράτη μέλη στην Ικανότητα συνάψεως μέ τρίτα κράτη συνθηκῶν ἀφορωσῶν την άσκηση ἁλιείας ἐντός των υπαγομένων στην δικαιοδοσία τῶν κρατῶν μελών υδάτων. Ή ἀνωτέρω ἑρμηνεία επιβεβαιώνεται ἀπό τήν δήλωση τῆς <DATE ISO="19780923">23ης Σεπτεμβρίου 1978</DATE>, κατά τήν μονογράφηση τῆς συμφωνίας, σύμφωνα μέ τήν ὁποία <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>σχετικώς πρός τό άρθρο 1, ἡ ισπανική ἀντιπροσωπεία ἀναγνωρίζει ὅτι οἱ διατάξεις τῆς συμφωνίας ὑποκαθιστούν τίς διατάξεις τῶν συμφωνιών πού ἀφοροῦν τίς σχέσεις σέ θέματα ἁλιείας, συμβαλλόμενα μέρη τῶν ὁποίων εἶναι τά κατ' ἰδίαν κράτη μέλη τῆς ΕΟΚ καί ἡ 'Ισπανία σέ περίπτωση καταγγελίας τῆς συμφωνίας, ή Ἰσπανία επιφυλάσσει εἰς ἑαυτήν τήν δυνατότητα νά προβάλει έναντι τῆς Κοινότητος τίς διατάξεις τῶν περί ἁλιείας συμφωνιών πού διεῖπον τίς σχέσεις τῆς μέ τά κράτη μέλη τῆς Κοινότητος ἐπί θεμάτων αλιείας<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/>.</P><P>Τό Συμβούλιο θεωρεί, επομένως, ὅτι ἡ σύμβαση τοῦ Λονδίνου καί ἡ γαλλοϊσπανική συμφωνία τοῦ 1967 ἠτόνησαν καί ὅτι ἀπό τῆς υπογραφής τῆς συμφωνίας στίς <DATE ISO="19800415">15 Ἀπριλίου 1980</DATE> καί κατά τήν διάρκεια τῆς προσωπινῆς τῆς εφαρμογής δέν ἠδύναντο πλέον νά παραγάγουν έννομα ἀποτελέσματα. Οἱ προϋφιστάμενες συμφωνίες κατηργήθησαν ἀπό τῆς ενάρξεως ἰσχύος τῆς συμφωνίας στίς <DATE ISO="19810522">22 Μαΐου 1981</DATE>, πλην 'ίσως τῆς περιπτώσεως ἀναβιώσεώς τους κατόπιν καταγγελίας τῆς συμφωνίας τῆς <DATE ISO="19800415">15ης'Απριλίου 1980</DATE>.</P><P>Ὅσον άφορα τήν περίοδο μεταξύ <DATE ISO="19810201">1ης Φεβρουαρίου</DATE> καί <DATE ISO="19810303">3ης Μαρτίου 1981</DATE> κατά τήν ὁποίαν έλαβαν χώρα τά πραγματικά περιστατικά τῆς ὑποθέσεως 137/81, τό Συμβούλιο υπογραμμίζει ὅτι ἡ κοινοτική ρύθμιση δέν προέβλεψε καμμία δυνατότητα χορηγήσεως ἀδείας υπέρ τῶν ισπανών υπηκόων, δοθέντος ὅτι κατά τό διάστημα αυτό είχαν διακοπεῖ οἱ σχέσεις ἐπί θεμάτων ἁλιείας μεταξύ τῆς Κοινότητος καί τῆς 'Ισπανίας. Ή διακοπή αυτή πάντως δέν εἶχε ὡς συνέπεια τήν ελευθερία τῆς ἁλιείας, επειδή ἡ γαλλική νομοθεσία απαγορεύει ρητώς τήν ἁλιεία εντός τῆς αἰγιαλίτιδος ζώνης, έκτός ἐάν χορηγηθεί σχετική άδεια στά κοινοτικά πλαίσια. Τό Συμβούλιο διευκρινίζει ὅτι λόγω διαφωνίας μεταξύ Κοινότητος καί 'Ισπανίας ἐπί τοῦ ἀριθμού τῶν ἀδειων καί τοῦ ὄγκου τῶν ποσοστώσεων, τό καθεστώς γιά τό 1981 δέν ἠδυνήθη νά καθορισθεῖ ούτε τόν Δεκέμβριο 1980 ούτε τόν 'Ιανουάριο 1981. Ό κανονισμός 554/81 ἐθεσπίσθη τελικά ἀμέσως μετά τόν επιτυχή τερματισμό, στίς <DATE ISO="19810217">17 Φεβρουαρίου 1981</DATE>, τῶν διαβουλεύσεων.</P><P>Όσον άφορᾶ τήν υπόθεση 137/81, ἡ <HT TYPE="ITALIC">'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων</HT> παρατηρεί ὅτι σύμφωνα μέ τήν ἀπόφαση περί παραπομπής τό εθνικό δικαστήριο δέν παρέλειψε νά διαπιστώσει τήν διακοπή τῶν ἁλιευτικών δραστηριοτήτων τῶν Ισπανικών σκαφών. Κατά συνέπεια, θεωρεί ὅτι τό προδικαστικό ερώτημα άφορᾶ τήν 'ίδια τήν αρχή περί περιορισμοῦ τῆς παραβάσεως τῶν ισπανικών σκαφών στην ἁλιευτική<?PAGE NO="3860"?> ζώνη τῆς Κοινότητος, ὅτι κατά κανόνα ὁ ἀνωτέρω περιορισμός εκφράζεται μέ την υποχρέωση λήψεως ἀδείας ἤ κατ' εξαίρεση μέ τήν ἀπαγόρευση οιασδήποτε ἁλιευτικής δραστηριότητος, ὅπως συνέβη κατά τήν εποχή τῶν πραγματικών περιστατικῶν τῆς υποθέσεως 137/80. Κατά τήν άποψη τῆς 'Επιτροπής ἡ ἀπαίτηση χορηγήσεως ἀδείας ή ἡ διακοπή τῶν ἁλιευτικών δραστηριοτήτων ἀποτελοῦν λεπτομέρειες ἐνασκήσεως τῆς γενικής ἁρμοδιότητος τῆς Κοινότητος πρός τόν σκοπό λήψεως μέτρων προστασίας τῶν πόρων εντός τῆς ἀποκλειστικής τῆς ζώνης ἁλιείας.</P><P>Ή Ἐπιτροπή διευκρινίζει ὅτι ἀπό τῆς προσωρινής εφαρμογής τῆς συμφωνίας περί ἁλιείας μεταξύ τῆς Κοινότητος καί τῆς 'Ισπανίας τό Συμβούλιο, μετά ἀπό διαβουλεύσεις μέ τίς ισπανικές ἀρχές κατά τους ὅρους τῆς συμφωνίας, προσδιώρισε τά ισχύοντα ἐπί τῶν ισπανικών σκαφών μέτρα γιά κάθε έτος συνολικά, ήτοι μέ τόν κανονισμό 1719/80, τῆς <DATE ISO="19800630">30ής 'Ιουνίου 1980</DATE>, γιά τό έτος 1980 καί μέ τόν κανονισμό 1569/81, τῆς <DATE ISO="19810601">1ης 'Ιουνίου 1981</DATE>, γιά τό έτος 1981.</P><P>Θεωρεί ὅτι, ἐλλείψει συναινέσεως τῶν ισπανικών ἀρχων πρός τους προτεινόμενους ὅρους, ἡ Κοινότης εἶχε τό δικαίωμα νά διακόψει τίς ἁλιευτικές δραστηριότητες τῶν ισπανικών σκαφών. Πράγματι, ἡ 'Επιτροπή εἶχε επιστήσει τήν προσοχή τῆς ισπανικής ἀντιπροσωπείας ἐπί τῆς ἀνάγκης νά περαιωθούν σέ εύθετο χρόνο οἱ διαβουλεύσεις σχετικά μέ τό καθεστώς ἁλιείας γιά τό 1981, ἐνῶ μετά τήν διακοπή τῶν διαβουλεύσεων μέ πρωτοβουλία τῆς ἰσπανικής ἀντιπροσωπείας, τήν εἶχε ενημερώσει περαιτέρω γιά τήν διακοπή ἀπό <DATE ISO="19810131">31ης 'Ιανουαρίου 1981</DATE> τῶν ἁλιευτικών δραστηριοτήτων τῶν ἰσπανικών σκαφών.</P><P>'Οσον άφορᾶ τό κύρος τοῦ επιδίκου κοινοτικοί) καθεστώτος ἐν σχέσει πρός τίς προγενέστερες διεθνείς συμφωνίες, ἡ 'Επιτροπή θεωρεί ὅτι ἡ λύση πού εδόθη μέ τήν ἀπόφαση τῆς <DATE ISO="19801014">14ης 'Οκτωβρίου 1980</DATE> (Attorney General κατά Burgoa, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="812/79" YEAR="1980" PAGE.ECR="2787">812/79, Rec. σ. 2787</REF.DOC.ECR>) έχει γενικότερη σημασία, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἄν τά επίμαχα πραγματικά περιστατικά έλαβαν χώρα ἐντεύθεν ἡ εκείθεν τοῦ ὁρίου τῶν 12 μιλίων. Υπογραμμίζει ὅτι, σύμφωνα μέ τήν ἀνωτέρω ἀπόφαση, γιά τήν εκτίμηση τοῦ κύρους τῶν θεσπισθέντων ἀπό τήν Κοινότητα ενδιαμέσων μέτρων κανένας λόγος δέν συντρέχει, ώστε νά ληφθεί ὑπ᾽ ὄψη τό καθεστώς πού 'ίσχυε πρίν ἀπό τήν έναρξη ισχύος τῆς κοινοτικής ρυθμίσεως. Πράγματι, ἡ τελευταία στηρίζεται στίς νέες σχέσεις πού καθιερώθησαν μεταξύ 'Ισπανίας καί Κοινότητος μετά τήν επέκταση τῶν ἁλιευτικών ζωνών σέ 200 μίλια.</P><P>Τέλος, διατείνεται ὅτι οὔτε ἡ σύμβαση τῆς Γενεύης, ούτε ἡ σύμβαση τοῦ Λονδίνου καί ή γαλλοϊσπανική συμφωνία δύνανται νά εφαρμοσθούν στην επίδικο ζώνη μεταξύ 12 καί 200 μιλίων. Ἐξ άλλου, ἡ κοινοτική ρύθμιση δέν εἶναι ἀσυμβίβαστη πρός τίς διατάξεις τῶν συμβάσεων αυτών.</P></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>Προφορική διαδικασία</TXT></NP></TI></TITLE><P>Κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19820429">29ης 'Απριλίου 1982</DATE>, ἀνέπτυξαν προφορικώς τίς παρατηρήσεις τους οἱ κατηγορούμενοι στίς δύο κύριες δίκες Campandeguy Sagarzazu καί Echevarria Sagasti, εκπροσωπούμενοι ἀπό τόν J. Tournaire, δικηγόρο Bayonne, ή κυβέρνηση τῆς Γαλλικής Δημοκρατίας, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν Bernard Botte, ἀκόλουθο τοῦ υπουργείου εξωτερικών, τό Συμβούλιο τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενο ἀπό τόν νομικό του σύμβουλο Β. Schloh, καί ἡ 'Επιτροπή τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη ἀπό τόν F. Lamoureux, μέλος τῆς νομικής της ὑπηρεσίας.</P><P>Ό γενικός εἰσαγγελεύς ἀνέπτυξε τίς προτάσεις του κατά τήν συνεδρίαση τῆς <DATE ISO="19820527">27ης Μαΐου 1982</DATE>.</P></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="3861"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Σκεπτικό</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Μέ ἀποφάσεις τῆς <DATE ISO="19810423">23ης 'Απριλίου</DATE> καί <DATE ISO="19810521">21ης Μαΐου 1981</DATE>, οἱ όποιες περιήλθαν στό Δικαστήριο στις 5 'Ιουνίου, τό Tribunal de grande instance τῆς Bayonne υπέβαλε, δυνάμει τοῦ ἄρθρου 177 τῆς συνθήκης ΕΟΚ, προδικαστικό ερώτημα ἄν είναι έγκυροι ἐν ὄψει προγενεστέρων διεθνών συμφωνιών καί, σέ περίπτωση καταφατικής ἀπαντήσεως, ἄν ισχύουν έναντι τῶν ισπανών υπηκόων οἱ κανονισμοί τοῦ Συμβουλίου τῶν Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων περί ὁρισμένων ενδιαμέσων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τῶν ἁλιευτικῶν πόρων τά όποια εφαρμόζονται σέ σκάφη ὑπό ισπανική σημαία, καθ' ὅ μέρος οἱ ἐν λόγω κανονισμοί ἐξήρτησαν ἀπό ὁρισμένους ὅρούς τήν άσκηση ἁλιείας ἀπό τους ισπανούς ἁλιείς εντός τῆς οικονομικής ζώνης πού καθιέρωσε τό γαλλικό διάταγμα 77-130 τῆς <DATE ISO="19770211">11ης Φεβρουαρίου 1977</DATE> (Journal Officiel de la République française [Επίσημη Ἐφημερίς τῆς Γαλλικής Δημοκρατίας] τῆς <DATE ISO="19770212">12ης Φεβρουαρίου 1977</DATE>, σ. 864).</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Τό ερώτημα αὐτό ἀνέκυψε στό πλαίσιο ποινικών διώξεων πού ἠσκήθησαν κατά δύο κυβερνητών ἁλιευτικών σκαφών, νηολογημένων στην 'Ισπανία, κατηγορουμένων ὅτι κατελήφθησαν ἁλιεύοντες άνευ σχετικῆς ἀδείας στά ὕδατα τῆς γαλλικῆς οικονομικῆς ζώνης.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Όσον άφορᾶ τήν υπόθεση 137/81, στίς <DATE ISO="19810202">2 Φεβρουαρίου 1981</DATE> ὁ κατηγορούμενος στην κυρία δίκη Campandeguy Sagarzazu συνελήφθη ἁλιεύων εντός τῆς μεταξύ 12 καί 200 μιλίων ἀπό τίς γραμμές βάσεως ζώνης. Όσον άφορᾶ τήν υπόθεση 140/81, ὁ κατηγορούμενος στην κυρία δίκη Echevarria Sagasti ἁλίευε στίς <DATE ISO="19810310">1 Μαρτίου 1981</DATE> εντός τῆς ιδίας ζώνης.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Τό εθνικό δικαστήριο έκρινε ὅτι οἱ κατηγορούμενοι δέν ἠδυνήθησαν νά προσκομίσουν τήν άδεια πού ἀπαιτείται ἀπό τους κανονισμούς 1719/80, 3305/80 καί 554/81 τοῦ Συμβουλίου καί ὅτι, ὑπό τίς συνθήκες αυτές, οἱ ἀσκηθείσες ἀπό αυτούς ἁλιευτικές δραστηριότητες συνιστοῦσαν έγκλημα, προβλεπόμενο καί τιμωρούμενο ἀπό τήν γαλλική ποινική νομοθεσία.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Σέ ἀμφότερες τίς υποθέσεις οι κατηγορούμενοι στίς κύριες δίκες ὑπεστήριξαν ὅτι οἱ επίδικοι κοινοτικοί κανονισμοί εἶναι ἀνίσχυροι ἡ ὅτι ἐν πάση περιπτώσει δέν εφαρμόζονται σ᾽ αὐτούς ως ἀσυμβίβαστοι πρός τά δικαιώματα πού δύνανται νά επικαλεσθούν βάσει τῶν προγενεστέρων διεθνών συμφωνιών πού συνομολόγησαν ἡ Γαλλία καί ἡ 'Ισπανία. Πρός τόν σκοπό αυτό, ἐβασίσθησαν ιδίως στην σύμβαση τῆς Γενεύης, τῆς <DATE ISO="19580429">29ης 'Απριλίου 1958</DATE>, περί ἁλιείας καί διατηρήσεως τῶν βιολογικών πόρων τῆς ἀνοικτής θαλάσσης (Συλλογή συνθηκών<?PAGE NO="3862"?> τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν 559, ἀριθ. 8164), καθώς καί στην σύμβαση τοῦ Λονδίνου, τῆς <DATE ISO="19640309">9ης Μαρτίου 1964</DATE>, περί ἁλιείας (Συλλογή συνθηκῶν τῶν Ἡνωμένων Ἐθνών 581, ἀριθ. 8432), ἡ ὁποία, ἀναγνωρίζοντας δικαιώματα ἁλιείας εντός τῆς μεταξύ 6 καί 12 μιλίων ζώνης, ἔχει τήν ἔννοια ὅτι τό 'ίδιο καθεστώς ισχύει μετά την επέκταση τῶν ζωνών ἁλιείας μέχρι τά 200 μίλια.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Ό κανονισμός 1719/80 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19800630">30ης 'Ιουνίου 1980</DATE>, ὁ όποιος καθιέρωνε, γιά τό 1980, ὁρισμένα μέτρα διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τῶν ἁλιευτικών πόρων τά όποια εφαρμόζονται σέ σκάφη ὑπό ισπανική σημαία (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="168" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="27">JO L 168, σ. 27</REF.DOC.OJ>), 'ίσχυε κατά τό ἄρθρο του 12, εδάφιο 2, ἀπό <DATE ISO="19800101">1ης 'Ιανουαρίου</DATE> ἕως <DATE ISO="19801231">31ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>. Ό κανονισμός 3305/80 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19801217">17ης Δεκεμβρίου 1980</DATE>, ὁ όποιος παρέτεινε τόν χρόνο ἰσχύος τῶν ἀδειων ἁλιείας γιά τά ὑπό ισπανική σημαία σκάφη (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="344" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="33">JO L 344, σ. 33</REF.DOC.OJ>), προβλέπει ὅτι οἱ ἄδειες ἁλιείας, πού 'ίσχυαν σύμφωνα μέ τόν κανονισμό 1719/80 ως τίς <DATE ISO="19801231">31 Δεκεμβρίου 1980</DATE>, εξακολουθούν νά ισχύουν ως τίς <DATE ISO="19810131">31 'Ιανουαρίου 1981</DATE>. Ό κανονισμός 554/81 τοῦ Συμβουλίου, τῆς <DATE ISO="19810227">27ης Φεβρουαρίου 1981</DATE>, περί καθορισμοῦ ὁρισμένων ενδιάμεσων μέτρων διατηρήσεως καί διαχειρίσεως τῶν ἁλιευτικών πόρων, τά όποια εφαρμόζονται σέ σκάφη ὑπό ισπανική σημαία (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="057" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 57, σ. 1</REF.DOC.OJ>), ὁ όποιος ετέθη σέ ἰσχύ στίς <DATE ISO="19810304">4 Μαρτίου 1981</DATE>, προβλέπει στό ἄρθρο 11 εδάφιο 2 ὅτι εφαρμόζεται μέχρι τίς <DATE ISO="19810531">31 Μαίου 1981</DATE>.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Οἱ ἀνωτέρω τρεις κανονισμοί ἀποτελοῦν μέρος μιᾶς σειρᾶς κανονισμών τοῦ Συμβουλίου, οἱ όποιοι, ἐν ἀναμονή τῆς ενάρξεως ἰσχύος τῆς συμφωνίας περί ἁλιείας, τῆς <DATE ISO="19800415">15ης 'Απριλίου 1980</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="263" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="1">JO L 263, σ. 1</REF.DOC.OJ>) μεταξύ Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος καί ισπανικής κυβερνήσεως, καθιέρωσαν ενδιάμεσες ρυθμίσεις γιά περιόδους μικρῆς διάρκειας, πού υπέβαλαν τους ισπανούς αλιείς σέ ποσοστώσεις ἁλιευμάτων.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Μέ τήν ἀπόφαση του τῆς <DATE ISO="19811208">8ης Δεκεμβρίου 1981</DATE> (Crujeiras Tome καί Yurrita, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="180/80+266/80" YEAR="1981" PAGE.ECR="2997">180/80 καί 266/80, Συλλογή, σ. 2997</REF.DOC.ECR>) τό Δικαστήριο ἀνεγνώρισε ἤδη ὅτι τό ἐν λόγω ενδιάμεσο καθεστώς πού καθιέρωσε ἡ Κοινότης εντάσσεται στό πλαίσιο τῶν σχέσεων μεταξύ Κοινότητος καί 'Ισπανίας γιά τήν επίλυση τῶν συνδεδεμένων μέ τά μέτρα διατηρήσεως καί τήν επέκταση τῶν ἁλιευτικών ζωνών προβλημάτων καί γιά τήν ἀμοιβαία εξασφάλιση τῆς δυνατότητος τῶν ἁλιέων νά εισέρχονται στα ύδατα γιά τά όποια ελήφθησαν παρόμοια μέτρα καί ὅτι οἱ ἐν λόγω σχέσεις ἀντικατέστησαν τό προηγουμένως εφαρμοζόμενο ἐπί τῶν ζωνών αυτών σύστημα, ώστε νά ληφθεί ὑπ᾽ ὄψη ἡ γενική εξέλιξη τοῦ διεθνοῦς δικαίου στόν τομέα τῆς ἁλιείας στην ἀνοικτή θάλασσα, καθώς καί ἡ ὁλοένα επιτακτικότερη ἀνάγκη διατηρήσεως τῶν βιολογικών πόρων τῆς θαλάσσης.</TXT></NP><?PAGE NO="3863"?><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>'Από τά ἀνωτέρω συνάγεται ὅτι στό μέτρο πού εφαρμόζονται, στην μεταξύ 12 καί 200 μιλίων ἁπό τίς γραμμές βάσεως ζώνη ἁλιείας, οἱ διατάξεις τῶν κανονισμῶν 1719/80, 3305/80 καί 554/81 ἀπετέλεσαν μέρος τῆς προοδευτικῆς θεσπίσεως νέων ἀμοιβαίων σχέσεων μεταξύ Κοινότητος καί 'Ισπανίας στόν τομέα της θαλασσιας ἁλιείας πού ἀντικατέστησαν τό προηγουμένως ἰσχῦον σύστημα ἁλιείας στην ἀνοικτή θάλασσα. Ὑπό τίς συνθῆκες αὐτές οἱ ισπανοί ἁλιεῖς δέν δύνανται νά επικαλεσθοῦν προγενέστερες διεθνείς συμφωνίες μεταξύ Γαλλίας καί 'Ισπανίας κατά τῆς εφαρμογής τῶν θεσπισθέντων ἀπό την Κοινότητα ενδιαμέσων κανονισμών σέ περίπτωση ἀσυμβιβάστου μεταξύ τῶν δύο κατηγοριών διατάξεων.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Ἀπό την εξέταση τοῦ υποβληθέντος ερωτήματος δέν προκύπτουν ἑπομένως στοιχεία ἱκανά νά επηρεάσουν τό κύρος τῶν κανονισμῶν 1719/80, 3305/80 καί 554/81. Οἱ διατάξεις τῶν ἐν λόγω κανονισμών ισχύουν έναντι τῶν ισπανών υπηκόων.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Οἱ κατηγορούμενοι στίς κύριες δίκες, ἡ γαλλική κυβέρνηση, τό Συμβούλιο καί ή 'Επιτροπή ἐπέστησαν τήν προσοχή τοῦ Δικαστηρίου ἐπί τοῦ ὅτι, ὅταν ελάμβαναν χώρα τά πραγματικά περιστατικά τῆς υποθέσεως 137/81, ἤτοι στίς <DATE ISO="19810202">2 Φεβρουαρίου 1981</DATE>, κανένας κοινοτικός κανονισμός πού ν' άφορᾶ τό καθεστώς ἀδειων, δέν ἐφηρμόζετο στά σκάφη ὑπό Ισπανική σημαία. Μέ τίς αιτιολογικές σκέψεις τοῦ κανονισμοῦ 554/81 ἀναγνωρίζεται συναφώς ὅτι οἱ προβλεπόμενες ἀπό τήν ισχύουσα προσωρινώς ἀπό τῆς υπογραφῆς τῆς ἁλιευτική συμφωνία τοῦ 1980 διαβουλεύσεις μεταξύ Κοινότητος καί 'Ισπανίας έληξαν στίς <DATE ISO="19810217">17 Φεβρουαρίου 1981</DATE>, ὅτι ἡ άσκηση ἁλιευτικών δραστηριοτήτων ἀπό τά ισπανικά σκάφη εντός τῶν ὑπαγομένων στην κοινοτική ρύθμιση τῆς ἁλιείας ἁλιευτικών ζωνών τῶν κρατών μελών επετράπη μέ τόν κανονισμό 3305/80, γιά τήν περίοδο ἀπό <DATE ISO="19810101">1ης</DATE> ως <DATE ISO="19810131">31ης 'Ιανουαρίου 1981</DATE> καί ὅτι ἀπό τήν <DATE ISO="19810201">1η Φεβρουαρίου 1981</DATE> οἱ ἐν λόγω δραστηριότητες διεκόπησαν.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Οἱ κατηγορούμενοι στίς κύριες δίκες ἰσχυρίσθησαν ὅτι, δυνάμει τῆς συμφωνίας περί ἁλιείας, οἱ ισπανοί ἁλιείς ήταν ελεύθεροι νά ἀσκοῦν τίς δραστηριότητες τους ἐντός τῶν επίμάχων ζωνών κατά τίς περιόδους πού κανένας κοινοτικός κανονισμός δέν ἐθέσπιζε σύστημα ἀδειων υπέρ αυτών.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>'Εναπόκειται πάντως στό εθνικό δικαστήριο νά εκτιμήσει τίς έννομες συνέπειες τῆς ελλείψεως οιασδήποτε κοινοτικής ρυθμίσεως περί ἀδειων ἁλιείας, εφαρμοστέας στά ισπανικά ἁλιευτικά κατά τήν περίοδο ἀπό <DATE ISO="19810201">1ης Φεβρουαρίου 1981</DATE> μέχρι <DATE ISO="19810304">4ης Μαρτίου 1981</DATE>.</TXT></NP><?PAGE NO="3864"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P>'Επί τῶν δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Τά δικαστικά ἔξοδα, στά όποια υπεβλήθησαν ἡ γαλλική κυβέρνηση, τό Συμβούλιο καί ἡ Ἐπιτροπή τῶν Ευρωπαϊκῶν Κοινοτήτων πού κατέθεσαν παρατηρήσεις στό Δικαστήριο, δέν ἀποδίδονται. Δεδομένου ὅτι ἡ παρούσα διαδικασία 'έχει ως πρός τους διαδίκους τῶν κυρίων δικών χαρακτήρα παρεμπίπτοντος, πού ἀνέκυψε ενώπιον τοῦ ἐθνικοῦ δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται νά ἀποφανθεί ἐπί τῶν δικαστικών εξόδων,</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Διά ταῦτα</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (πρώτο τμῆμα)</P><P>κρίνοντας ἐπί τοῦ ερωτήματος πού τοῦ υπέβαλε τό Tribunal de grande instance τῆς Bayonne μέ ἀποφάσεις τῆς <DATE ISO="19810423">23ης 'Απριλίου</DATE>> καί <DATE ISO="19810502">21ης Μαΐου 1981</DATE>, ἀποφαίνεται:</P></INTRO><P>'Από τήν εξέταση τοῦ υποβληθέντος ερωτήματος δέν προέκυψε κανένα στοιχείο ικανό νά επηρεάσει τό κύρος τῶν κανονισμών τοῦ Συμβουλίου ὑπ' ἀριθ. 1719/80, τῆς <DATE ISO="19800630">30ής Ιουνίου 1980</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="168" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="27">JO L 168, σ. 27</REF.DOC.OJ>), 3305/80, τῆς <DATE ISO="19801217">17ης Δεκεμβρίου 1980</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="344" DATE.PUB="1980" PAGE.FIRST="33">JO L 344, σ. 33</REF.DOC.OJ>) καί 554/81, τῆς <DATE ISO="19810227">27ης Φεβρουαρίου 1981</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="057" DATE.PUB="1981" PAGE.FIRST="1">ΕΕ L 57, σ. 1</REF.DOC.OJ>). Οἱ διατάξεις τῶν ἐν λόγω κανονισμών ισχύουν έναντι τῶν ισπανών υπηκόων.</P></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>O'Keeffe</P><P>Bosco</P><P>Koopmans</P><P>Ἐδημοσιεύθη σέ δημοσία συνεδρίαση στό Λουξεμβοῦργο στίς <DATE ISO="19821028">28 Ὀκτωβρίου 1982</DATE>.</P><P>Κατ' εντολή τοῦ</P><P>γραμματέως</P><P>Η. Α. Rühl</P><P>Κύριος υπάλληλος διοικήσεως</P><SIGNATORY><P>Ό πρόεδρος τοῦ πρώτου τμήματος</P><P>Α. O'Keeffe</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>