<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-56/19 P</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62019CC0056</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:551">EU:C:2020:551</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>19</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>19</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Προτάσεις Campos Sánchez-Bordona — Υπόθεση C‑56/19 P</HT></P><P><HT TYPE="SC">RFA International κατά Επιτροπήσ</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του Γενικού Εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Manuel Campos Sánchez-Bordona</HT></P><P>της <DATE ISO="20200709">9ης Ιουλίου 2020</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η ισπανική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑56/19 P</HT></P><P>RFA International, LP</P><P>κατά</P><P>Ευρωπαϊκής Επιτροπής</P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Αίτηση αναιρέσεως</KEYWORD><KEYWORD>Ντάμπινγκ</KEYWORD><KEYWORD>Εισαγωγή σιδηροπυριτίου καταγωγής Ρωσίας</KEYWORD><KEYWORD>Κανονισμός (ΕΚ) 1225/2009</KEYWORD><KEYWORD>Άρθρο 11, παράγραφοι 9 και 10</KEYWORD><KEYWORD>Απόρριψη των αιτήσεων επιστροφής καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ</KEYWORD><KEYWORD>Μέθοδος έρευνας</KEYWORD><KEYWORD>Μεταβολή των συνθηκών σε σχέση με την αρχική έρευνα ή σε σχέση με έρευνες επιστροφής και ενδιάμεσης επανεξετάσεως</KEYWORD><KEYWORD>Κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής</KEYWORD><KEYWORD>Αφαίρεση των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ</KEYWORD><KEYWORD>Πειστική απόδειξη</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Το 2008, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) 172/2008<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Κανονισμός του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20080225">25ης Φεβρουαρίου 2008</DATE>, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Αιγύπτου, Καζακστάν, Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και Ρωσίας (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="055" PAGE.FIRST="6" DATE.PUB="2008">ΕΕ 2008, L 55, σ. 6</REF.DOC.OJ>· στο εξής: αρχικός κανονισμός).</P></NOTE> για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου (κράμα που χρησιμοποιείται στην παρασκευή σιδήρου και χάλυβα) καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ρωσίας<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Η διαδικασία κινήθηκε κατόπιν καταγγελίας που υπέβαλε στις <DATE ISO="20080225">25 Φεβρουαρίου 2008</DATE> η επιτροπή συνδέσεως της βιομηχανίας σιδηροκράματος (Euroalliages).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Με τον κανονισμό αυτόν επιβλήθηκε δασμός αντιντάμπινγκ (ύψους 22,7 %) επί της καθαρής τιμής <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/>, πριν από την καταβολή δασμού, για τα προϊόντα δύο επιχειρήσεων εγκατεστημένων στη Ρωσία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Επρόκειτο για τις εταιρίες Chelyabinsk electrometallurgical integrated plant OAO (στο εξής: CHEMK) και Kuzneckie Ferrsplavy OAO (στο εξής: KF).</P></NOTE> με τις οποίες συνδεόταν η RFA International, LP (στο εξής: RFA)<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Η RFA διαθέτει υποκατάστημα στην Ελβετία το οποίο είναι επιφορτισμένο με τις εξαγωγικές πωλήσεις των CHEMK και KF, ιδίως προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Οι επιχειρήσεις τις οποίες αφορούσαν τα μέτρα αντιντάμπινγκ του αρχικού κανονισμού κίνησαν σειρά διαδικασιών με αιτήματα τη μερική ακύρωση του κανονισμού, την αναθεώρησή του ή την επιστροφή των ήδη καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, η RFA ζήτησε την επιστροφή των ποσών που είχε καταβάλει ως δασμούς αντιντάμπινγκ από την <DATE ISO="20101001">1η Οκτωβρίου 2010</DATE> έως τις <DATE ISO="20121231">31 Δεκεμβρίου 2012</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20141218">18 Δεκεμβρίου 2014</DATE>, η Επιτροπή απέρριψε το αίτημα αυτό επιστροφής με τις αποφάσεις C(2014) 9805 τελικό, C(2014) 9806 τελικό, C(2014) 9807 τελικό, C(2014) 9808 τελικό, C(2014) 9811, τελικό, C(2014) 9812 τελικό και C(2014) 9816 τελικό (στο εξής: επίδικες αποφάσεις).</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20150304">4 Μαρτίου 2015</DATE>, η RFA άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ακυρώσεως κατά των αποφάσεων αυτών, ισχυριζόμενη ότι οι τελευταίες παρέβαιναν διάφορες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 1225/2009<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Κανονισμός του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20091130">30ής Νοεμβρίου 2009</DATE>, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="343" PAGE.FIRST="51" DATE.PUB="2009">ΕΕ 2009, L 343, σ. 51</REF.DOC.OJ>· στο εξής: βασικός κανονισμός).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή της RFA με απόφαση της <DATE ISO="20181115">15ης Νοεμβρίου 2018</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P><REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Απόφαση RFA International κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑113/15</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2018:783">EU:T:2018:783</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>· στο εξής: αναιρεσιβαλλομένη απόφαση).</P></NOTE>, κατά της οποίας στρέφεται η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Νομικό πλαίσιο. Κανονισμός 1225/2009</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 11:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>[…]</P><PARAG IDENTIFIER="011.008"><NO.PARAG>8.</NO.PARAG><ALINEA>Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, ένας εισαγωγέας δύναται να ζητήσει την επιστροφή δασμών που έχουν ήδη εισπραχθεί, εφόσον αποδεικνύεται ότι το περιθώριο ντάμπινγκ που ελήφθη ως βάση για την καταβολή των δασμών έχει εξαλειφθεί ή μειωθεί σε επίπεδο κατώτερο του ύψους του ισχύοντος δασμού.</ALINEA><ALINEA>Προκειμένου να ζητήσει την επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ, ο εισαγωγέας υποβάλλει σχετική αίτηση στην Επιτροπή. Η αίτηση υποβάλλεται μέσω του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου τα προϊόντα ετέθησαν σε ελεύθερη κυκλοφορία, εντός έξι μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία οι αρμόδιες αρχές καθόρισαν με τον προβλεπόμενο τρόπο το ύψος των προς επιβολή οριστικών δασμών ή από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης για την οριστική είσπραξη των ποσών που έχουν καταβληθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν πάραυτα την αίτηση στην Επιτροπή.</ALINEA><ALINEA>Μια αίτηση επιστροφής θεωρείται δεόντως τεκμηριωμένη βάσει αποδεικτικών στοιχείων μόνον όταν περιέχει ακριβείς πληροφορίες σχετικά με το ποσό της ζητούμενης επιστροφής δασμών αντιντάμπινγκ, καθώς και το σύνολο των τελωνειακών εγγράφων που αναφέρονται στον υπολογισμό και την καταβολή του εν λόγω ποσού. Επίσης, πρέπει να περιέχει αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία να καλύπτουν αντιπροσωπευτικό χρονικό διάστημα, σχετικά με τις κανονικές αξίες και τις τιμές εξαγωγής προς την Κοινότητα που ισχύουν για τον υποκείμενο στο δασμό εξαγωγέα ή παραγωγό. Στις περιπτώσεις που ο εισαγωγέας δεν συνδέεται με τον εκάστοτε εξαγωγέα ή παραγωγό και τα αναγκαία πληροφοριακά στοιχεία δεν είναι δυνατό να διατεθούν αμέσως ή σε περίπτωση που ο εκάστοτε εξαγωγέας ή παραγωγός δεν είναι διατεθειμένος να τα καταστήσει γνωστά στον εισαγωγέα, η αίτηση πρέπει να διαλαμβάνει δήλωση του εξαγωγέα ή του παραγωγού στην οποία να αναφέρεται ότι το περιθώριο ντάμπινγκ έχει ελαττωθεί ή εξαλειφθεί, κατά τα προβλεπόμενα στο παρόν άρθρο, και ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που απαιτούνται για την υποστήριξη της αίτησης πρόκειται να υποβληθούν στην Επιτροπή. Αν τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία δεν υποβληθούν από τον εξαγωγέα ή τον παραγωγό εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος, η αίτηση απορρίπτεται.</ALINEA><ALINEA>Η Επιτροπή, μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή, αποφασίζει αν και σε ποιο βαθμό πρέπει να κάνει δεκτή την αίτηση· επίσης, δύναται οποτεδήποτε να αποφασίσει την έναρξη ενδιάμεσης επανεξέτασης, τα δε στοιχεία και τα πορίσματα που θα προκύψουν από την επανεξέταση αυτή, η οποία διενεργείται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται για τέτοιου είδους επανεξετάσεις, χρησιμοποιούνται για να αποφασισθεί αν και σε ποιο βαθμό δικαιολογείται η επιστροφή. […]</ALINEA></PARAG><?PAGE NO="3"?><PARAG IDENTIFIER="011.009"><NO.PARAG>9.</NO.PARAG><ALINEA>Για όλες τις επανεξετάσεις και τις έρευνες που διεξάγονται για το θέμα της επιστροφής δυνάμει του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή εφαρμόζει, υπό τον όρο ότι δεν έχει επέλθει μεταβολή των συνθηκών, την ίδια μέθοδο που έχει εφαρμοσθεί και για την έρευνα που οδήγησε στην επιβολή του δασμού, λαμβανομένου δεόντως υπόψη του άρθρου 2, και ιδιαίτερα των παραγράφων 11 και 12 του εν λόγω άρθρου, όπως επίσης των διατάξεων του άρθρου 17.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="011.010"><NO.PARAG>10.</NO.PARAG><ALINEA>Στο πλαίσιο κάθε έρευνας που διεξάγεται βάσει του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή εξετάζει την αξιοπιστία των τιμών εξαγωγής κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 2. Εντούτοις, όταν αποφασίζεται η κατασκευή της τιμής εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9, η Επιτροπή υποχρεούται να υπολογίζει την τιμή εξαγωγής χωρίς να αφαιρεί το ποσό των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν υποβληθεί πειστικά αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι ο δασμός αντανακλάται δεόντως στις τιμές μεταπώλησης και στις μεταγενέστερες τιμές πώλησης στην Κοινότητα.<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ιστορικό της διαφοράς</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Για να γίνει καλύτερα κατανοητή η εξέλιξη των πραγματικών περιστατικών, είναι σκόπιμο να υπομνησθεί η δικονομική πορεία των αιτημάτων της RFA (ή των συνδεόμενων με αυτήν επιχειρήσεων), σχετικά με τους δασμούς αυτούς αντιντάμπινγκ, τα οποία τόσο το Γενικό Δικαστήριο όσο και το Δικαστήριο κλήθηκαν να εξετάσουν.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Α.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η (πρώτη) προσφυγή ακυρώσεως</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Μετά την έγκριση του αρχικού κανονισμού το 2008, οι CHEMK και KF άσκησαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή με αίτημα τη μερική ακύρωσή του.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή αυτή με απόφαση της <DATE ISO="20111025">25ης Οκτωβρίου 2011</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>CHEMK και KF κατά Συμβουλίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑190/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2011:618">EU:T:2011:618</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, κατά της οποίας οι προσφεύγουσες εταιρίες άσκησαν αίτηση αναιρέσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως με απόφαση της <DATE ISO="20131128">28ης Νοεμβρίου 2013</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>CHEMK και KF κατά Συμβουλίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑13/12 P</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:780">EU:C:2013:780</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Β.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρώτη διαδικασία επανεξετάσεως και (δεύτερη) προσφυγή ακυρώσεως</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20091130">30 Νοεμβρίου 2009</DATE>, οι CHEMK και KF κίνησαν διαδικασία ενδιάμεσης επανεξετάσεως του αρχικού κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Η διαδικασία αυτή περατώθηκε με την έκδοση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) 60/2012<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Εκτελεστικός κανονισμός του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20120116">16ης Ιανουαρίου 2012</DATE>, για την περάτωση της μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου προέλευσης, μεταξύ άλλων, Ρωσίας (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="022" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2012">ΕΕ 2012, L 22, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, ο οποίος επικύρωσε το αρχικό μέτρο αντιντάμπινγκ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Οι CHEMK και KF άσκησαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου προσφυγή ζητώντας τη μερική ακύρωση του εκτελεστικού κανονισμού 60/2012.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή αυτή με απόφαση της <DATE ISO="20150428">28ης Απριλίου 2015</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>CHEMK και KF κατά Συμβουλίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑169/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:231">EU:T:2015:231</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, κατά της οποίας οι προσφεύγουσες εταιρίες άσκησαν αίτηση αναιρέσεως.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αυτή αναιρέσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Διάταξη <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>CHEMK και KF κατά Συμβουλίου</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑345/15 P</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:433">EU:C:2016:433</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> με διάταξη της <DATE ISO="20160609">9ης Ιουνίου 2016</DATE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Γ.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Διαδοχικές διαδικασίες επιστροφής</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Πρώτη και δεύτερη περίοδος της έρευνας επιστροφής και (τρίτη) προσφυγή ακυρώσεως</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Μεταξύ <DATE ISO="20090730">30ής Ιουλίου 2009</DATE> και <DATE ISO="20101210">10ης Δεκεμβρίου 2010</DATE>, οι CHEMK και KF υπέβαλαν διάφορες αιτήσεις επιστροφής των δασμών αντιντάμπινγκ που είχαν καταβάλει μεταξύ της <DATE ISO="20090107">7ης Ιανουαρίου 2009</DATE> και της <DATE ISO="20101210">10ης Δεκεμβρίου 2010</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>Η έρευνα επιστροφής επικεντρώθηκε στην περίοδο από την <DATE ISO="20081001">1η Οκτωβρίου 2008</DATE> έως τις <DATE ISO="20100930">30 Σεπτεμβρίου 2010</DATE>, την οποία η Επιτροπή διαχώρισε σε δύο επιμέρους περιόδους: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>πρώτη περίοδος της έρευνας επιστροφής<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/>, από την <DATE ISO="20081001">1η Οκτωβρίου 2008</DATE> έως τις <DATE ISO="20090930">30 Σεπτεμβρίου 2009</DATE>, και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>δεύτερη περίοδος της έρευνας επιστροφής<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/>, από την <DATE ISO="20091001">1η Οκτωβρίου 2009</DATE> έως τις <DATE ISO="20100930">30 Σεπτεμβρίου 2010</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20120810">10 Αυγούστου 2012</DATE>, η Επιτροπή εξέδωσε τις αποφάσεις C(2012) 5577 τελικό, C(2012) 5585 τελικό, C(2012) 5588 τελικό, C(2012) 5595 τελικό, C(2012) 5596 τελικό, C(2012) 5598 τελικό και C(2012) 5611 τελικό, με τις οποίες έκανε δεκτές τις αιτήσεις επιστροφής σχετικά με την πρώτη περίοδο της έρευνας επιστροφής και απέρριψε αυτές που αφορούσαν τη δεύτερη περίοδο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Η RFA προσέβαλε τις αποφάσεις αυτές ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, το οποίο απέρριψε την προσφυγή της με απόφαση της <DATE ISO="20150317">17ης Μαρτίου 2015</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>RFA International κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:151">EU:T:2015:151</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Η RFA άσκησε αίτηση αναιρέσεως κατά της αποφάσεως της <DATE ISO="20150317">17ης Μαρτίου 2015</DATE> του Γενικού Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση αυτή αναιρέσεως με απόφαση της <DATE ISO="20170504">4ης Μαΐου 2017</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>RFA International κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑239/15 P</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:337">EU:C:2017:337</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Τρίτη και τέταρτη περίοδος της έρευνας επιστροφής και (τέταρτη) προσφυγή ακυρώσεως</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Μεταξύ της <DATE ISO="20110301">1ης Μαρτίου 2011</DATE> και της <DATE ISO="20130626">26ης Ιουνίου 2013</DATE>, η RFA υπέβαλε νέες αιτήσεις επιστροφής δασμών αντιντάμπινγκ, αυτή τη φορά για την περίοδο μεταξύ της <DATE ISO="20101001">1ης Οκτωβρίου 2010</DATE> και της <DATE ISO="20121231">31ης Δεκεμβρίου 2012</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή, αφού διέκρινε μεταξύ δύο επιμέρους περιόδων (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>τρίτη περίοδος της έρευνας επιστροφής<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/>, από την <DATE ISO="20101001">1η Οκτωβρίου 2010</DATE> έως τις <DATE ISO="20111231">31 Δεκεμβρίου 2011</DATE>, και <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>τέταρτη περίοδος της έρευνας επιστροφής<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/>, από την <DATE ISO="20120101">1η Ιανουαρίου 2012</DATE> έως τις <DATE ISO="20121231">31 Δεκεμβρίου 2012</DATE>) απέρριψε τις αιτήσεις της RFA με τις επίδικες αποφάσεις.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="20150304">4 Μαρτίου 2015</DATE>, η RFA άσκησε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου την (τέταρτη) προσφυγή ακυρώσεως, προσβάλλοντας τις εν λόγω αποφάσεις. Μετά την απόρριψη των αιτημάτων της με την απόφαση της <DATE ISO="20181115">15ης Νοεμβρίου 2018</DATE>, η RFA άσκησε κατ’ αυτής την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Δ.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Δεύτερη διαδικασία επανεξετάσεως και (πέμπτη) προσφυγή ακυρώσεως</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Κατά τη λήξη ισχύος των επιβληθέντων με τον αρχικό κανονισμό μέτρων αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία <HT TYPE="ITALIC">επανεξετάσεως ενόψει της λήξεως ισχύος τους</HT> η οποία περατώθηκε με τον εκτελεστικό κανονισμό 360/2014<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Εκτελεστικός κανονισμός της Επιτροπής, της <DATE ISO="20140409">9ης Απριλίου 2014</DATE>, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Ρωσίας, μετά την επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="107" PAGE.FIRST="13" DATE.PUB="2014">ΕΕ 2014, L 107, σ. 13</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. Ο κανονισμός αυτός διατήρησε τον δασμό αντιντάμπινγκ ύψους 22,7 % που είχε επιβληθεί με τον αρχικό κανονισμό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Οι CHEMK και KF προσέβαλαν τον εκτελεστικό κανονισμό 360/2014 ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, το οποίο απέρριψε την προσφυγή τους με απόφαση της <DATE ISO="20181115">15ης Νοεμβρίου 2018</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>CHEMK και KF κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑487/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2018:792">EU:T:2018:792</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Η απόφαση αυτή έχει καταστεί αμετάκλητη.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Διαδικασία ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Η ασκηθείσα στις <DATE ISO="20150304">4 Μαρτίου 2015</DATE> προσφυγή ακυρώσεως της RFA κατά των επίδικων αποφάσεων περιείχε τρεις λόγους, εκ των οποίων σημασία εν προκειμένω έχει μόνον ο δεύτερος, με τον οποίο προσήπτετο στις αποφάσεις αυτές παράβαση των παραγράφων 9 και 10 του άρθρου 11 του βασικού κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της RFA και της Επιτροπής επί του λόγου αυτού, παραπέμπω στις σκέψεις 58 έως 68 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, στις οποίες το Γενικό Δικαστήριο συνοψίζει τα επιχειρήματα αμφοτέρων των διαδίκων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Θα περιοριστώ, συνεπώς, στην παράθεση των σκέψεων 69 έως 75 και 77 έως 79 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, στις οποίες το Γενικό Δικαστήριο εξηγεί τους λόγους για τους οποίους απορρίπτει τον λόγο αυτόν ακυρώσεως. Το πράττει ως εξής:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>69</NO.P><TXT>Συναφώς, πρέπει, καταρχάς, να σημειωθεί ότι, όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, είναι δικαιολογημένο, σε περίπτωση σημαντικής εξελίξεως στο κόστος παραγωγής των οικείων προϊόντων μεταξύ της ληφθείσας προηγουμένως υπόψη περιόδου έρευνας και της νέας περιόδου έρευνας, η Επιτροπή να μην λαμβάνει υπόψη, προκειμένου να διαπιστώσει εάν οι δασμοί αντιντάμπινγκ αντανακλώνται δεόντως στις τιμές μεταπωλήσεως των εν λόγω προϊόντων στην Ένωση κατά τη διάρκεια της τελευταίας αυτής περιόδου, τις τιμές μεταπωλήσεως που είχαν διαπιστωθεί κατά τη διάρκεια της πρώτης εκ των περιόδων αυτών, αλλά το κόστος που διαπιστώθηκε κατά τη νέα περίοδο έρευνας. Οι εκτιμήσεις αυτές ισχύουν ακόμη και αν θεωρηθεί ότι υπήρξε αλλαγή μεθόδου σε σχέση με αυτήν που είχε χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο προηγούμενης έρευνας, ως εν προκειμένω, εν αντιθέσει προς όσα υποστηρίζει η Επιτροπή με τις επίδικες αποφάσεις, όπως εκτίθεται στη σκέψη 22 ανωτέρω.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>70</NO.P><TXT>Σκοπός της πρακτικής αυτής είναι να διασφαλισθεί η βασιμότητα της αναλύσεως κατά τη σύγκριση περίπλοκων, από οικονομικής απόψεως, καταστάσεων, ούτως ώστε όχι μόνο να δικαιολογηθεί η βασιμότητα των μέτρων που ελήφθησαν δυνάμει της νομοθεσίας αντιντάμπινγκ, αλλά και να εξασφαλιστεί η τήρηση της γενικής αρχής του δικαίου της Ένωσης περί ίσης μεταχειρίσεως των οικονομικών φορέων που μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο των μέτρων αυτών. Ωστόσο, αν και η διασφάλιση της βασιμότητας, κατά την οικονομική ανάλυση, της συγκρίσεως της καταστάσεως μεταξύ δύο περιόδων δικαιολογεί, κατά κανόνα, την εφαρμογή της ίδιας μεθόδου, αυτό δεν ισχύει όταν οι σχετικές παράμετροι έχουν μεταβληθεί επαρκώς ώστε να καταστήσουν την εφαρμογή της προγενέστερα χρησιμοποιηθείσας μεθόδου μη ικανή να οδηγήσει σε αξιόπιστο αποτέλεσμα, εν προκειμένω ώστε να εκτιμηθεί εάν οι δασμοί αντιντάμπινγκ έχουν ή<?PAGE NO="6"?> όχι ενσωματωθεί δεόντως στις τιμές μεταπωλήσεως και στις μεταγενέστερες τιμές πωλήσεως στην Ένωση (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140918">18ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Valimar</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑374/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2231">EU:C:2014:2231</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Όπως υποστηρίζει η Επιτροπή, εάν το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί σημαντικά μεταξύ των δύο υπό σύγκριση περιόδων, μια αύξηση των τιμών μεταπωλήσεως στην Ένωση, καίτοι σημαντική, δεν διασφαλίζει κατ’ ανάγκην ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ έχουν δεόντως, δηλαδή πλήρως, ενσωματωθεί στις εν λόγω τιμές. Το κόστος παραγωγής μπορεί να έχει αυξηθεί περισσότερο από τις τιμές. Στην περίπτωση αυτή, ακόμη και αν οι νέες τιμές είναι υψηλότερες του επιπέδου των παλαιών τιμών, προσαυξημένων με τους δασμούς αντιντάμπινγκ, οι ενδιαφερόμενοι δεν μετακυλίουν δεόντως τους δασμούς αντιντάμπινγκ λαμβανομένης υπόψη της εξελίξεως του κόστους παραγωγής τους.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>71</NO.P><TXT>Τα επιχειρήματα που προέβαλε η προσφεύγουσα στο πλαίσιο της υπό κρίση προσφυγής δεν θέτουν υπό αμφισβήτηση την ανάλυση αυτή. Καταρχάς, εν αντιθέσει προς όσα υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, η προσφεύγουσα, το άρθρο 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού ουδόλως συνεπάγεται, στο μέτρο που αφορά το ζήτημα εάν <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>ο δασμός αντανακλάται δεόντως στις τιμές μεταπωλήσεως<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="201D" ID="QE0008"/>, ότι, προκειμένου να δοθεί θετική απάντηση, μόνον το ισοδύναμο του δασμού αντιντάμπινγκ πρέπει να ενσωματώνεται στη νέα τιμή μεταπωλήσεως, πλέον της τιμής μεταπωλήσεως που ίσχυε προγενέστερα. Πράγματι, ένας συμπληρωματικός δασμός σε σχέση με τα έξοδα που πραγματοποιούνται κανονικά <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>αντανακλάται δεόντως<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="201D" ID="QE0009"/> μόνον εάν προστίθεται στα άλλα αυτά έξοδα. Συναφώς, εάν τα άλλα αυτά έξοδα αυξάνονται, αλλά η τιμή μεταπωλήσεως αυξάνεται σε μικρότερη κλίμακα, στην πραγματικότητα ο δασμός προστίθεται μόνον εν μέρει ή δεν προστίθεται καθόλου στα άλλα αυτά έξοδα, ακόμη και αν το ισοδύναμο του δασμού έχει προστεθεί στην τιμή μεταπωλήσεως που ίσχυε προηγουμένως. Το απόσπασμα από την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ, το οποίο επικαλέστηκε η προσφεύγουσα και το οποίο παρατίθεται στη σκέψη 58 ανωτέρω, ουδόλως αντιφάσκει με την ανάλυση αυτή. Το ίδιο ισχύει και για την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151118">18ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Einhell Germany κ.λπ. κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑73/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:865">EU:T:2015:865</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), την οποία επικαλέστηκε η προσφεύγουσα. Συγκεκριμένα, από τη σκέψη 155 της εν λόγω αποφάσεως συνάγεται, λαμβανομένου υπόψη του πλαισίου στο οποίο εντάσσεται, ότι, για να διαπιστωθεί εάν οι δασμοί αυτοί αντανακλώνται ή όχι στις νέες τιμές μεταπωλήσεως στην Ένωση, ενδέχεται να είναι κατάλληλη και κάποια άλλη μέθοδος, πέραν της συγκρίσεως των τιμών μεταπωλήσεως που ισχύουν στην Ένωση πριν και μετά την επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>72</NO.P><TXT>Ως προς τα συγκεκριμένα στοιχεία της υπό κρίση υποθέσεως, σε σχέση με την αφορώσα το έτος 2012 τέταρτη περίοδο της έρευνας επιστροφής, πρέπει να σημειωθεί ότι, στις επίδικες αποφάσεις, παραδείγματος χάριν στην αιτιολογική σκέψη 85 της αποφάσεως C(2014) 9805 τελικό, η Επιτροπή διαπίστωσε σημαντική αύξηση του κόστους παραγωγής σε σχέση με την περίοδο της αρχικής έρευνας, της τάξεως του 109 %, χωρίς η προσφεύγουσα να αντικρούσει επί της ουσίας τη διαπίστωση αυτή, ιδίως στο πλαίσιο της παρούσας προσφυγής. Υπό τις συνθήκες αυτές, προκειμένου να διαπιστώσει εάν οι δασμοί αντιντάμπινγκ είχαν ενσωματωθεί δεόντως στις τιμές μεταπωλήσεως που εφάρμοζε η προσφεύγουσα στην Ένωση για λογαριασμό των CHEMK και KF κατά τη διάρκεια της τέταρτης περιόδου της έρευνας επιστροφής, η Επιτροπή ορθώς δεν έλαβε υπόψη τις τιμές μεταπωλήσεως που είχαν διαπιστωθεί κατά την αρχική έρευνα, αλλά το κόστος παραγωγής που διαπιστώθηκε το 2012.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>73</NO.P><TXT>Ωστόσο, εφόσον, όπως επισήμανε η Επιτροπή στις επίδικες αποφάσεις, παραδείγματος χάριν στην αιτιολογική σκέψη 84 της αποφάσεως C(2014) 9805 τελικό, οι τιμές μεταπωλήσεως καλύπτουν το κόστος των προϊόντων μόνο στο 1 % των περιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένου του δασμού αντιντάμπινγκ, ουδόλως αποδεικνύεται ότι οι δασμοί αυτοί έχουν πράγματι ενσωματωθεί δεόντως.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>74</NO.P><TXT>Ομοίως, ο ισχυρισμός της προσφεύγουσας περί αυξήσεως των τιμών μεταπωλήσεως πλέον του 100 % μεταξύ της περιόδου της αρχικής έρευνας και της τέταρτης περιόδου της έρευνας επιστροφής, δεν επαρκεί στο πλαίσιο αυτό για να αποδειχθεί ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ είχαν ενσωματωθεί πλήρως κατά τη διάρκεια της δεύτερης εκ των περιόδων αυτών. Συγκεκριμένα,<?PAGE NO="7"?> αρκεί, όπως παρατίθεται κατ’ ουσίαν στη σκέψη 70 ανωτέρω, το κόστος παραγωγής να έχει αυξηθεί περισσότερο από τις ισχύουσες τιμές ώστε οι τελευταίες να μην ενσωματώνουν δεόντως τους δασμούς αντιντάμπινγκ, λαμβανομένης υπόψη της εξελίξεως του κόστους παραγωγής. Τούτο, όμως, αποδεικνύεται a priori από την περίσταση την οποία επισήμανε η Επιτροπή ότι, στο 99 % των περιπτώσεων, το κόστος των προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του δασμού αντιντάμπινγκ, δεν καλυπτόταν από τις τιμές μεταπωλήσεως στην Ένωση το 2012.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>75</NO.P><TXT>Ορθώς, συνεπώς, η Επιτροπή αφαίρεσε, για τους σκοπούς του καθορισμού της κατασκευασμένης τιμής εξαγωγής σε σχέση με την τέταρτη περίοδο της έρευνας επιστροφής, τον δασμό αντιντάμπινγκ από την τιμή μεταπωλήσεως στον πρώτο ανεξάρτητο αγοραστή στην Ένωση, δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκε ότι ο δασμός αντιντάμπινγκ είχε ενσωματωθεί δεόντως στην πρώτη εκ των τιμών αυτών.</TXT></NP></ITEM></LIST><P>[…]</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>77</NO.P><TXT>Ωστόσο, ορθώς η Επιτροπή υποστηρίζει, όπως εκθέτει στις επίδικες αποφάσεις, παραδείγματος χάριν στην αιτιολογική σκέψη 78 της αποφάσεως C(2014) 9805 τελικό, ότι η ανάλυση των τιμών μεταπωλήσεως στην Ένωση προκειμένου να διαπιστωθεί σε ποιον βαθμό οι δασμοί αντιντάμπινγκ αντανακλώνται στις τιμές αυτές πρέπει να διενεργείται κατά το στάδιο εμπορίας που έπεται της καταβολής των εν λόγω δασμών, ήτοι, εξ ορισμού, σε ένα στάδιο εμπορίας κατά το οποίο η τιμή λαμβάνει υπόψη πρόσθετα έξοδα σε σχέση με αυτά που είχαν διαπιστωθεί σε επίπεδο εργοστασιακής τιμής ή τιμής CIF [τιμή CIF (Cost, Insurance and Freight. Κόστος, ασφάλιστρα, ναύλος)]. Συναφώς, πρέπει να σημειωθεί ότι, όταν ο βασικός κανονισμός προβλέπει τη δυνατότητα προσαρμογής ορισμένων τιμών σε ένα στάδιο εμπορίας διαφορετικό από αυτό στο οποίο ισχύουν, το πράττει για να διασφαλίσει μια δίκαιη σύγκριση μεταξύ τιμών που δεν αντανακλούν κατ’ ανάγκη τις ίδιες παροχές. Στο πλαίσιο αυτό, το άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχείο δʹ, του βασικού κανονισμού [νυν άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχείο δʹ, του κανονισμού (ΕΕ) 2016/1036<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20160608">8ης Ιουνίου 2016</DATE>, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="176" PAGE.FIRST="21" DATE.PUB="2016">ΕΕ 2016, L 176, σ. 21</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>] προβλέπει ότι η δίκαιη σύγκριση μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας ενδέχεται να χρήζει προσαρμογών που θα λαμβάνουν υπόψη τα διάφορα στάδια εμπορίας στα οποία ίσχυσαν οι εν λόγω τιμές. Τούτο, όμως, δεν ισχύει όσον αφορά την εκτίμηση των τιμών μεταπωλήσεως στην Ένωση αποκλειστικώς στο πλαίσιο του άρθρου 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, το οποίο δεν προβλέπει τέτοιες προσαρμογές. Αφετέρου, στον βαθμό κατά τον οποίον είναι δικαιολογημένο, για τους σκοπούς της εφαρμογής της διατάξεως αυτής, η Επιτροπή να εξετάζει, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις όπως η υπό κρίση, τις τιμές μεταπωλήσεως λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό κόστος που είχε προκύψει πριν από την εν λόγω μεταπώληση, όπως υπομνήσθηκε στη σκέψη 69 ανωτέρω, μια ανάλυση των τιμών που έχουν καθορισθεί σε επίπεδο εργοστασιακής τιμής ή τιμής CIF, ακόμη και αν οι δασμοί αντιντάμπινγκ προστίθενται τεχνητώς στις τιμές αυτές, όπως υποστηρίζει η προσφεύγουσα ότι συνέβη, ήτοι χωρίς να ληφθεί υπόψη συγκεκριμένος αριθμός εξόδων που είχαν πραγματοποιηθεί πριν από την εν λόγω μεταπώληση, δεν θα ήταν συνεπής. Επιπλέον, στις περιπτώσεις αυτές, δεν είναι αναγκαίο να πραγματοποιείται σύγκριση των τιμών μεταπωλήσεως στην Ένωση μεταξύ δύο διαδοχικών περιόδων, σύγκριση που, ως εν προκειμένω, μπορεί να επηρεαστεί από την έλλειψη χρονικής εγγύτητας μεταξύ των σταδίων εμπορίας κατά τα οποία οι εισαγωγείς των οικείων προϊόντων τα τιμολόγησαν στους πρώτους ανεξάρτητους αγοραστές στην Ένωση. Αντιθέτως, είναι αναγκαίο να εξετάζεται εάν τα στοιχεία που έχει προσκομίσει ο οικείος εισαγωγέας αποδεικνύουν ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ αντανακλώνται δεόντως στο τίμημα που καταβλήθηκε πράγματι από τους αγοραστές αυτούς κατά τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου. Συναφώς, στις επίδικες αποφάσεις σημειώνεται, χωρίς να αμφισβητηθεί από την προσφεύγουσα, ότι, κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου, η τελευταία πωλούσε, ως επί το πλείστον, τα προϊόντα βάσει της τιμής <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>παραδόσεως με καταβολή δασμών<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="201D" ID="QE0010"/>, ήτοι, συμπεριλαμβανομένων όλων των εξόδων που πραγματοποιούνται πριν από την παράδοση, κάτι που θα μπορούσε να διευκολύνει την προαναφερθείσα σύγκριση.</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="8"?><ITEM><NP><NO.P>78</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, η προσφεύγουσα δεν μπορούσε να στηριχθεί στην εξέλιξη των τιμών που ίσχυαν σε επίπεδο εργοστασιακής τιμής ή τιμής CIF, έστω και προσαυξημένης με τους δασμούς αντιντάμπινγκ, προκειμένου να αποδείξει ότι, κατά τη διάρκεια της τρίτης περιόδου της έρευνας επιστροφής, ενσωμάτωνε τους δασμούς αντιντάμπινγκ στις τιμές της μεταπωλήσεως στην Ένωση. Η προσφεύγουσα όφειλε να έχει προσκομίσει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι τιμές <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>παραδόσεως με καταβολή δασμών<QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="201D" ID="QE0011"/> τις οποίες είχε εφαρμόσει κατά την εν λόγω περίοδο κάλυπταν το συνολικό κόστος στο οποίο είχε υποβληθεί κατά το στάδιο αυτό όσον αφορά τα επίμαχα προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των δασμών αντιντάμπινγκ, πράγμα που δεν έπραξε. Επομένως, ορθώς η Επιτροπή αφαίρεσε τον δασμό αντιντάμπινγκ από την τιμή μεταπωλήσεως στον πρώτο ανεξάρτητο αγοραστή στην Ένωση προκειμένου να καθορίσει την κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής σε σχέση με την τρίτη περίοδο της έρευνας επιστροφής, καθόσον δεν είχε αποδειχθεί ότι ο δασμός αντιντάμπινγκ είχε ενσωματωθεί δεόντως στην πρώτη εκ των τιμών αυτών. Δεν είναι, συνεπώς, αναγκαίο να εξεταστούν τα επιχειρήματα των διαδίκων ως προς την αξιοπιστία ή τον τρόπο υπολογισμού των εν λόγω εργοστασιακών τιμών ή τιμών CIF. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας, τον οποίον προέβαλε με το υπόμνημά της απαντήσεως, ότι ακόμη και η σύγκριση των τιμών μεταπωλήσεως κατά το στάδιο <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>παραδόσεως με καταβολή δασμών<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="201D" ID="QE0012"/> θα είχε ως αποτέλεσμα να ανακύψει υποχρέωση μερικής επιστροφής δασμών, πρέπει να επισημανθεί ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένος ώστε να μπορεί να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο του ελέγχου νομιμότητας των επίδικων αποφάσεων (πρβλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150317">17ης Μαρτίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>International κατά Επιτροπής</NAME.CASE>, <NO.CASE>T‑466/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:151">EU:T:2015:151</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>79</NO.P><TXT>Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως της προσφεύγουσας, ο οποίος αντλείται από παράβαση του άρθρου 11, παράγραφοι 9 και 10, του βασικού κανονισμού κατά την κατασκευή της τιμής εξαγωγής, είναι επίσης αβάσιμος<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/>.</TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και αιτήματα των διαδίκων</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Το δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις <DATE ISO="20190125">25 Ιανουαρίου 2019</DATE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Η RFA ζητεί από το Δικαστήριο να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και να αποφανθεί αμετακλήτως επί της διαφοράς, εφόσον αυτή είναι ώριμη προς εκδίκαση. Επικουρικώς, ζητεί να αναπεμφθεί η υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να την κρίνει. Σε κάθε περίπτωση, ζητεί την καταδίκη της Επιτροπής στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή ζητεί από το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως και να καταδικάσει την RFA στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Η προσδιορισθείσα για τις <DATE ISO="20200325">25 Μαρτίου 2020</DATE> επ’ ακροατηρίου συζήτηση αντικαταστάθηκε από ερωτήσεις του Δικαστηρίου προς τους διαδίκους, οι οποίες έπρεπε να απαντηθούν γραπτώς.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Εξέταση της αιτήσεως αναιρέσεως</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Α.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Προκαταρκτικές παρατηρήσεις</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Από την ανάγνωση του ιστορικού της διαφοράς προκύπτει ότι, ήδη από τον χρόνο επιβολής τους δυνάμει του αρχικού κανονισμού, οι δασμοί αντιντάμπινγκ είχαν αποτελέσει αντικείμενο διαφόρων αμφισβητήσεων (προσφυγές ακυρότητας, αιτήσεις επιστροφής των καταβληθέντων δασμών και έρευνες επανεξετάσεως, τόσο ενδιάμεσης όσο και ενόψει της λήξεως ισχύος τους) οι οποίες δεν μπορούν να αγνοηθούν κατά την εκδίκαση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="9"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, κρίνω, σκόπιμο, προτού υπεισέλθω στην εξέταση των λόγων αναιρέσεως, να υπενθυμίσω, in abstracto, ότι, μετά τη θέσπιση των δασμών αντιντάμπινγκ, είναι δυνατή είτε η επανεξέτασή τους είτε η υποβολή αιτήματος επιστροφής τους, σύμφωνα με τις διατάξεις του βασικού κανονισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Ως προς την <HT TYPE="ITALIC">επανεξέταση</HT>, το Δικαστήριο προέβη, με την απόφαση της <DATE ISO="20140918">18ης Σεπτεμβρίου 2014</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Valimar</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑374/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:2231">EU:C:2014:2231</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>· στο εξής: απόφαση Valimar, σκέψεις 52 και 55). Όσον αφορά τον έλεγχο με τον οποίον είναι επιφορτισμένη η Επιτροπή κατά την ενδιάμεση επανεξέταση, το Δικαστήριο προσέθεσε ότι αυτός <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>ενδέχεται να την οδηγήσει στην εκπόνηση όχι απλώς μιας αναδρομικής ανάλυσης της εξέλιξης της κατάστασης, με αφετηρία την επιβολή του αρχικού οριστικού μέτρου, προκειμένου να αξιολογήσει την αναγκαιότητα της διατήρησής του ή της τροποποίησής του, ώστε να εξουδετερωθεί η πρακτική ντάμπινγκ που προκάλεσε τη ζημία, αλλά και μιας ανάλυσης των προοπτικών της πιθανής εξέλιξης της κατάστασης, με αφετηρία την υιοθέτηση του μέτρου της επανεξέτασης, ούτως ώστε να αξιολογήσει την πιθανή επίπτωση μιας κατάργησης ή μιας τροποποίησης του εν λόγω μέτρου<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/>.</P></NOTE>, στις ακόλουθες εκτιμήσεις: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>Όσον αφορά […] την επανεξέταση, κατά το άρθρο 11, παράγραφος 2, του βασικού κανονισμού, μέτρων των οποίων επίκειται η λήξη της ισχύος, πρέπει να εκτιμάται κυρίως αν η κατάργηση του αρχικού μέτρου αντιντάμπινγκ θα ευνοούσε πιθανώς τη συνέχιση ή την επανεμφάνιση του ντάμπινγκ και της ζημίας. Όσον αφορά […] την ενδιάμεση επανεξέταση κατά το άρθρο 11, παράγραφος 3, του κανονισμού αυτού, η Επιτροπή μπορεί, μεταξύ άλλων, να εξετάζει κατά πόσον έχει σημειωθεί σημαντική μεταβολή των συνθηκών όσον αφορά το ντάμπινγκ και τη ζημία ή κατά πόσον με τα υφιστάμενα μέτρα έχουν επιτευχθεί τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα ως προς την εξάλειψη της ζημίας που είχε διαπιστωθεί προηγουμένως, προκειμένου να προτείνει την κατάργηση, τη μεταβολή ή τη διατήρηση του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε μετά το πέρας της αρχικής έρευνας<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Η διαδικασία <HT TYPE="ITALIC">επιστροφής</HT>, καίτοι συναφής με τη διαδικασία ενδιάμεσης επανεξετάσεως (πράγματι, το άρθρο 11, παράγραφος 8, τέταρτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού επιτρέπει τη σώρευσή τους), επιτρέπει μόνον την εξέταση του πραγματικού περιθωρίου ντάμπινγκ και όχι την επανεξέταση του γενικού ζητήματος της ζημίας.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Τα στοιχεία που είναι κοινά στις διαδικασίες επανεξετάσεως και επιστροφής των εισπραχθέντων δασμών περιλαμβάνονται στις παραγράφους 9 και 10 του άρθρου 11 του βασικού κανονισμού, οι οποίες είναι ακριβώς αυτές τις οποίες, σύμφωνα με την RFA, παρέβη το Γενικό Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>η παράγραφος 9 αφορά τη μέθοδο που πρέπει να χρησιμοποιείται στις έρευνες επανεξετάσεως και επιστροφής. Ο κανόνας είναι ότι, στις έρευνες αυτές, χρησιμοποιείται η ίδια μέθοδος με αυτήν <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>που έχει εφαρμοσθεί και για την έρευνα που οδήγησε στην επιβολή του δασμού<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/>, εφόσον δεν έχει επέλθει μεταβολή των συνθηκών.</P></ITEM><ITEM><P>Η παράγραφος 10 αφορά την κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής. Καθ’ ο μέρος ενδιαφέρει εν προκειμένω, ορίζει ότι η τιμή αυτή μπορεί να καθορισθεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>χωρίς να αφαιρε[θεί] το ποσό των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/>, υπό τις προϋποθέσεις στις οποίες αναφέρομαι εν συνεχεία.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Β.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Λόγοι αναιρέσεως</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Η RFA διευκρινίζει ότι η αίτησή της αναιρέσεως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>περιορίζεται στην αμφισβήτηση των κρίσεων του Γενικού Δικαστηρίου επί του δευτέρου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε πρωτοδίκως η αναιρεσείουσα και, πιο συγκεκριμένα, των σκέψεων 69 έως 75 και 77 έως 79 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, σημείο 16.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="10"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Πρώτος λόγος: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού και τη σχετική νομολογία και προέβη σε ανακριβείς κατ’ ουσίαν εκτιμήσεις επί των πραγματικών περιστατικών<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/></HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Ο λόγος υποδιαιρείται σε δύο σκέλη.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">α)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Πρώτο σκέλος: έλλειψη αιτιολογίας</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρηματολογία της αναιρεσείουσας και της Επιτροπής</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Ο ισχυρισμός της RFA ως προς τη φερόμενη έλλειψη αιτιολογίας είναι λακωνικός. Περιορίζεται στη δήλωση ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε το επιχείρημα της προσφεύγουσας περί της μη μεταβολής των συνθηκών<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Όπ.π. (σημείο 28).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή επισημαίνει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντά εξαντλητικώς επί ενός εκάστου των επιχειρημάτων του προσφεύγοντος, αλλά αρκεί μια έμμεση αιτιολογία στο σκεπτικό της αποφάσεως.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Εκτίμηση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Δύσκολα μπορεί να γίνει κατανοητή η αιτίαση της RFA ως προς το σημείο αυτό, αφ’ ης στιγμής η ίδια έχει αναγνωρίσει ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η αύξηση του κόστους παραγωγής συνιστούσε μεταβολή των συνθηκών η οποία δικαιολογούσε την αλλαγή της μεθόδου κατασκευής της τιμής εξαγωγής, σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Όπ.π. (σημείο 22).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Πράγματι, στο σκεπτικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το Γενικό Δικαστήριο εξηγεί ότι, κατά την κρίση του, υφίσταντο επαρκείς λόγοι για να δικαιολογηθεί η εκ μέρους της Επιτροπής αλλαγή μεθόδου υπολογισμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Συγκεκριμένα, στη σκέψη 70 της αποφάσεως αυτής σημειώνεται ότι η εφαρμογή της ιδίας μεθόδου μπορεί να παρακαμφθεί <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>όταν οι σχετικές παράμετροι έχουν μεταβληθεί επαρκώς ώστε να καταστήσουν την εφαρμογή της προγενέστερα χρησιμοποιηθείσας μεθόδου μη ικανή να οδηγήσει σε αξιόπιστο αποτέλεσμα<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Βάσει της παραδοχής αυτής, το Γενικό Δικαστήριο υπογραμμίζει ότι, στην υπό κρίση υπόθεση, υπήρξε διακύμανση των παραμέτρων αυτών, ιδίως, του κόστους παραγωγής. Είναι αληθές (και εξ αυτού μπορεί να προκληθεί κάποια σύγχυση) ότι η διακύμανση αυτή του κόστους παραγωγής αποτελεί στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να εκτιμηθεί εάν οι δασμοί αντιντάμπινγκ πρέπει να αφαιρεθούν κατά την κατασκευή της τιμής εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού. Τούτο, ωστόσο, δεν αποκλείει ότι η ίδια αυτή αύξηση του κόστους παραγωγής μπορεί, κατ’ ουσίαν, να θεωρηθεί, κατά το σκεπτικό του Γενικού Δικαστηρίου, ως ένας ακόμη καθοριστικός παράγοντας για τη <HT TYPE="ITALIC">μεταβολή των συνθηκών</HT> η οποία δικαιολογούσε την <HT TYPE="ITALIC">αλλαγή της εφαρμοζόμενης μεθόδου</HT>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Τούτων δοθέντων, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου δεν πάσχει έλλειψη αιτιολογίας η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναίρεσή της. Η παρατεθείσα αιτιολογία, ακόμη και εσφαλμένη, υφίσταται και αρκεί ώστε η αναιρεσείουσα να κατανοήσει το περιεχόμενό της, το οποίο αμφισβητεί επί της ουσίας.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="11"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Πρέπει, επιπλέον, να ληφθεί υπόψη ότι, στις επίδικες αποφάσεις, η Επιτροπή επισημαίνει μια σειρά πραγματικών μεταβολών και σημαντικών διακυμάνσεων σε σύγκριση με την αρχική έρευνα, οι οποίες σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της επίμαχης έρευνας και δικαιολογούσαν την αλλαγή μεθόδου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Μεταξύ των μεταβολών αυτών, το Γενικό Δικαστήριο επέστησε την προσοχή στην αύξηση του κόστους παραγωγής, κάτι που είναι λογικό, καθόσον η RFA είχε επίσης αναφερθεί, με την προσφυγή της, στο στοιχείο αυτό, καίτοι συνέτρεχαν άλλου είδους στοιχεία<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Η αιτιολογική σκέψη 19, σε συνδυασμό με την αιτιολογική σκέψη 21, της αποφάσεως C(2014) 9805 τελικό (την οποία το Γενικό Δικαστήριο λαμβάνει ως πρότυπο στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση) αναφέρει ότι το κόστος των δύο Ρώσων παραγωγών-εξαγωγέων αυξήθηκε σημαντικά (περί του 100 %) σε σχέση με την αρχική έρευνα, και ότι: i) η δομή των εγχώριων πωλήσεων του ομίλου αναθεωρήθηκε λίγο μετά την ολοκλήρωση της αρχικής έρευνας· ii) οι εμπορικές εξαγωγικές ροές των Ρώσων παραγωγών-εξαγωγέων τροποποιήθηκαν· iii) κατά τη διάρκεια της αρχικής έρευνας, ο παραγωγός-εξαγωγέας εξήγε το οικείο προϊόν κυρίως υπό τα καθεστώτα FOB [Free On Board (ελεύθερο επί του πλοίου): ο πωλητής παραδίδει το προϊόν επί του πλοίου στον λιμένα φορτώσεως. Από τη στιγμή αυτή, ο αγοραστής αναλαμβάνει το σύνολο των κινδύνων και των εξόδων] και DDP [Delivered Duty Paid (παράδοση με καταβολή δασμών): περιλαμβάνει το σύνολο των εξόδων έως την παράδοση του εμπορεύματος στον αγοραστή στο συμφωνημένο σημείο στη χώρα εισαγωγής]. Μετά την αρχική έρευνα, οι ως άνω παραγωγοί-εξαγωγείς άρχισαν να πωλούν σε τιμή EXW [(Ex Works. Εκ του εργοστασίου): το εμπόρευμα παραδίδεται στις εγκαταστάσεις του πωλητή και ο αγοραστής αναλαμβάνει το σύνολο των κινδύνων (και των εξόδων) έως τον προορισμό]· iv) κατά τη διάρκεια της αρχικής έρευνας, οι πωλήσεις του προϊόντος στους πελάτες της Ένωσης πραγματοποιούνταν υπό τα καθεστώτα EXW, CIF [ο πωλητής αναλαμβάνει το κόστος της ασφαλίσεως και του ναύλου και ο αγοραστής οφείλει να παραλάβει το εμπόρευμα επί του πλοίου στον λιμένα προορισμού, φέροντας από τη στιγμή αυτή τον κίνδυνο (και τα έξοδα)] και DDP. Μετά την αρχική έρευνα, η μεταπώληση πραγματοποιείτο κυρίως υπό το καθεστώς DDP· v) η αιτούσα και η επιχείρηση Am General LLC – Mishawaka, USA (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0022" REF.END="QE0022"/>AMG<QUOT.END REF.START="QS0022" CODE="00BB" ID="QE0022"/>) ιδρύθηκαν μετά την αρχική έρευνα. Η αιτούσα κατέστη μοναδικός αγοραστής του προϊόντος και το εξήγε, κυρίως, προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η AMG παρείχε στην αιτούσα διοικητικές υπηρεσίες, όπως διεκπεραίωση παραγγελιών αγοράς και πωλήσεως, συμπεριλαμβανομένων της εφοδιαστικής παραδόσεων, της διοικήσεως αποθήκης, και της τιμολογήσεως. Συγκεκριμένα, η αιτούσα της ανέθεσε τα καθήκοντα αυτά στο πλαίσιο της εξαγωγικής δραστηριότητας του ομίλου· και vi) οι συνθήκες της αγοράς που επικρατούσαν κατά τη διάρκεια της αρχικής έρευνας άλλαξαν επίσης σημαντικά.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Τέλος, όπως είχε την ευκαιρία να εκθέσει το Δικαστήριο, με την απόφασή του της <DATE ISO="20170504">4ης Μαΐου 2017</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>RFA International κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑239/15 P</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2017:337">EU:C:2017:337</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, έναντι ανάλογου ισχυρισμού που είχε προβάλει η RFA, αρκεί να σημειωθεί ότι, στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως, ο έλεγχος του Δικαστηρίου έχει ως αντικείμενο να διαπιστώσει, ιδίως, εάν το Γενικό Δικαστήριο έδωσε επαρκή απάντηση στο <HT TYPE="ITALIC">σύνολο</HT> των επιχειρημάτων του προσφεύγοντος. Τούτο συμβαίνει εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Πρέπει να προσθέσω ότι, εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν κάποια χωρία των σκέψεων 69 και 78 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ενδέχεται να δίδουν, εκ πρώτης όψεως, την εντύπωση ότι το Γενικό Δικαστήριο έχει αναπτύξει μια συλλογιστική που βαίνει πέραν αυτής της Επιτροπής, τούτο δεν σημαίνει ότι Γενικό Δικαστήριο υποκατέστησε την αιτιολογία των επίδικων αποφάσεων (παρά μόνον τη συμπλήρωσε). Πολύ ορθώς, επομένως, η RFA δεν προβάλλει, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, μια τέτοια προφανή υποκατάσταση αιτιολογίας.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">β)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Δεύτερο σκέλος: τα φερόμενα νομικά σφάλματα και οι ανακριβείς κατ’ ουσίαν διαπιστώσεις επί των πραγματικών περιστατικών</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρηματολογία της αναιρεσείουσας και της Επιτροπής</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Η RFA συνοψίζει τα επιχειρήματά της ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0023" REF.END="QE0023"/>[…] Κατά την εκτίμηση του ζητήματος εάν ο δασμός αντιντάμπινγκ αντανακλάται στις τιμές μεταπωλήσεως, η Επιτροπή δεν έπραξε τούτο επί τη βάσει των τιμών μεταπωλήσεως που διαπιστώθηκαν κατά την έρευνα που κατέληξε στην έκδοση του αρχικού κανονισμού, αλλά βάσει του τρέχοντος κόστους παραγωγής στη Ρωσία. Τούτο συνιστά αλλαγή μεθοδολογίας κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού. Η Επιτροπή εξέθεσε ότι είχε επέλθει ουσιώδης μεταβολή των συνθηκών καθόσον η αρχική έρευνα και ιδίως το κόστος παραγωγής των Ρώσων εξαγωγέων είχε αυξηθεί κατά περίπου 100 %. Ωστόσο, η αύξηση του κόστους υφίστατο και ήταν ήδη γνωστή κατά τη διάρκεια της έρευνας για τις περιόδους επιστροφής μεταξύ των ετών 2008 έως 2010<QUOT.END REF.START="QS0023" CODE="00BB" ID="QE0023"/>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="12"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει, στηριζόμενη στο γράμμα του άρθρου 11, παράγραφος 9, ότι το μόνο έγκυρο σημείο αναφοράς είναι αυτό του αρχικού κανονισμού, καθόσον αυτός <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0024" REF.END="QE0024"/>οδήγησε στην επιβολή του δασμού<QUOT.END REF.START="QS0024" CODE="00BB" ID="QE0024"/>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Εκτίμηση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Όπως έχει ήδη εκτεθεί, το άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αναφέρεται, αφενός, στην <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0025" REF.END="QE0025"/>έρευνα που οδήγησε στην επιβολή του δασμού<QUOT.END REF.START="QS0025" CODE="00BB" ID="QE0025"/> και, αφετέρου, στις έρευνες επανεξετάσεως και επιστροφής. Όσον αφορά τις δύο τελευταίες, πρέπει, εφόσον δεν έχει επέλθει μεταβολή των συνθηκών, να χρησιμοποιείται η ίδια μέθοδος με αυτήν που έχει εφαρμοστεί στην πρώτη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Συνεπώς, το άρθρο που φέρεται να έχει παραβιαστεί επιβάλλει, απλώς, τη μεταγενέστερη χρήση της <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0026" REF.END="QE0026"/>ίδια[ς] [μεθόδου] που έχει εφαρμοσθεί και για την έρευνα που οδήγησε στην επιβολή του δασμού<QUOT.END REF.START="QS0026" CODE="00BB" ID="QE0026"/>. Καθόσον, εν προκειμένω, ο δασμός αντιντάμπινγκ είχε επιβληθεί με τον αρχικό κανονισμό, ως σημείο αναφοράς πρέπει, βάσει του γράμματος του κανόνα, να ληφθεί η μέθοδος που είχε χρησιμοποιηθεί κατά την αρχική έρευνα και όχι αυτή που τυχόν χρησιμοποιήθηκε κάποια άλλη στιγμή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Βάσει της παραδοχής αυτής (την οποία, όπως σημειώνει η Επιτροπή στο υπόμνημά της ανταπαντήσεως, η RFA αναγνωρίζει, καθυστερημένα, με το σημείο 9 του υπομνήματός της απαντήσεως, σε αντίθεση προς αυτό που φαινόταν να συνάγεται από το σημείο 25 του δικογράφου της αιτήσεώς της αναιρέσεως), το δεύτερο αυτό σκέλος του πρώτου λόγου αναιρέσεως δεν μπορεί να γίνει δεκτό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Με το δικόγραφο της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η RFA υποστήριζε ότι η Επιτροπή έπρεπε να έχει ακολουθήσει την ίδια μέθοδο όπως σε <HT TYPE="ITALIC">άλλες</HT> μεταγενέστερες έρευνες διαφορετικές από αυτήν η οποία, το 2008, είχε οδηγήσει στην επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ. Συγκεκριμένα, έβαλλε κατά του γεγονότος ότι η Επιτροπή (και το Γενικό Δικαστήριο καθ’ ο μέρος επικύρωσε τη θέση της τελευταίας) δεν ακολούθησε την ίδια μέθοδο που είχε ήδη χρησιμοποιήσει όταν αποφάσισε την <HT TYPE="ITALIC">επιστροφή</HT> δασμών αντιντάμπινγκ που αντιστοιχούσαν σε άλλες προγενέστερες περιόδους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Με την (αμετάκλητη) απόφαση στην υπόθεση <REF.DOC.ECR><NO.CASE>T‑487/14</NO.CASE>, <NAME.CASE>CHEMK και KF κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2018:792">EU:T:2018:792</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), της αυτής ημερομηνίας με την εν προκειμένω αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο είχε απορρίψει παρόμοιο αίτημα των CHEMK και KF κατά της αποφάσεως με την οποία είχε περατωθεί η διαδικασία επανεξετάσεως ενόψει της λήξεως ισχύος των δασμών αυτών αντιντάμπινγκ. Κατά τη σκέψη 61 της αποφάσεως αυτής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0027" REF.END="QE0027"/><HT TYPE="ITALIC">[ω]στόσο, εν προκειμένω, οι προσφεύγουσες δεν ζητούν, για την επανεξέταση ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων, την εφαρμογή της ίδιας μεθόδου που χρησιμοποιήθηκε κατά την αρχική έρευνα, αλλά την εφαρμογή της ίδιας μεθόδου που χρησιμοποιήθηκε κατά την επανεξέταση η οποία οδήγησε στην έκδοση του ενδιάμεσου κανονισμού</HT>. Πράγματι, το επίμαχο ζήτημα είναι η ενσωμάτωση των δασμών αντιντάμπινγκ οι οποίοι, εξ ορισμού, δεν ίσχυαν κατά την περίοδο της αρχικής έρευνας<QUOT.END REF.START="QS0027" CODE="00BB" ID="QE0027"/> (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Δεν αποκλείεται, θεωρητικώς, η θέση της RFA να έχει κάποιο άλλο νομικό έρεισμα διαφορετικό από αυτό που η ίδια έχει επιλέξει (παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού). Ωστόσο, η μόνη νομική διάταξη που, σύμφωνα με το δικόγραφο της αιτήσεώς της αναιρέσεως (στην οποία πρέπει να στηριχθεί το Δικαστήριο), θεωρεί ότι έχει παραβιαστεί είναι το εν λόγω άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού, την εσφαλμένη ερμηνεία του οποίου προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως δεν μπορεί να ευδοκιμήσει καθόσον, επαναλαμβάνω, η ερμηνεία που προτείνει η RFA, έναντι αυτής του Γενικού Δικαστηρίου, δεν συνάδει με το γράμμα του εν λόγω άρθρου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει, όπως καθιστά σαφές το Γενικό Δικαστήριο, η υιοθέτηση νέας μεθόδου, διαφορετικής από αυτήν που είχε χρησιμοποιηθεί σε προγενέστερες έρευνες, θα ήταν δικαιολογημένη εάν διαπιστωνόταν <HT TYPE="ITALIC">μεταβολή συνθηκών</HT>. Στο ενδεχόμενο αυτό αναφέρεται το Γενικό Δικαστήριο με τη σκέψη 70 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0028" REF.END="QE0028"/>αν και η διασφάλιση της βασιμότητας, κατά την οικονομική ανάλυση, της συγκρίσεως της καταστάσεως μεταξύ δύο περιόδων δικαιολογεί, κατά<?PAGE NO="13"?> κανόνα, την εφαρμογή της ίδιας μεθόδου, αυτό δεν ισχύει όταν οι σχετικές παράμετροι έχουν μεταβληθεί επαρκώς ώστε να καταστήσουν την εφαρμογή της προγενέστερα χρησιμοποιηθείσας μεθόδου μη ικανή να οδηγήσει σε αξιόπιστο αποτέλεσμα<QUOT.END REF.START="QS0028" CODE="00BB" ID="QE0028"/>. Το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαιώνει, με το χωρίο αυτό, αυτό που είχε ήδη κρίνει το Δικαστήριο με την απόφαση Valimar.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Εξάλλου, το ζήτημα του κατά πόσον υπήρξε, εν τοις πράγμασι, μεταβολή συνθηκών αποτελεί εκτίμηση που, όπως οι λοιπές φερόμενες ως <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0029" REF.END="QE0029"/>κατ’ ουσίαν ανακριβείς διαπιστώσεις επί των πραγματικών περιστατικών<QUOT.END REF.START="QS0029" CODE="00BB" ID="QE0029"/> τις οποίες η RFA προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο, δεν μπορεί να αποτελέσει έρεισμα για την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως, η οποία αφορά μόνο νομικά και όχι πραγματικά ζητήματα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Πράγματι, κατά πάγια νομολογία, το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να εξακριβώνει τα πραγματικά περιστατικά ούτε, κατ’ αρχήν, να εξετάζει τα αποδεικτικά στοιχεία που έλαβε υπόψη το Γενικό Δικαστήριο σε σχέση με τα περιστατικά αυτά<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Βλ., αντί άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20200227">27ης Φεβρουαρίου 2020</DATE>, <NAME.CASE>Δημοκρατία της Λιθουανίας κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑79/19 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2020:129">EU:C:2020:129</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>): <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0030" REF.END="QE0030"/>[…] από το άρθρο 256, παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ και από το άρθρο 58, πρώτο εδάφιο, του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν είναι αρμόδιο να εξακριβώνει τα πραγματικά περιστατικά ούτε, καταρχήν, να εξετάζει τα αποδεικτικά στοιχεία που έλαβε υπόψη το Γενικό Δικαστήριο σε σχέση με τα περιστατικά αυτά. Συγκεκριμένα, εφόσον η προσκόμιση των αποδεικτικών αυτών στοιχείων ήταν νομότυπη και τηρήθηκαν οι γενικές αρχές του δικαίου και οι δικονομικοί κανόνες που διέπουν το βάρος αποδείξεως και τη διεξαγωγή των αποδείξεων, το Γενικό Δικαστήριο είναι το μόνο αρμόδιο να εκτιμά την αξία που πρέπει να προσδοθεί στα στοιχεία που του έχουν υποβληθεί. Επομένως, η εκτίμηση αυτή δεν αποτελεί νομικό ζήτημα υποκείμενο, ως τέτοιο, στον έλεγχο του Δικαστηρίου, υπό την επιφύλαξη της περιπτώσεως παραμορφώσεως των στοιχείων αυτών<QUOT.END REF.START="QS0030" CODE="00BB" ID="QE0030"/>.</P></NOTE>. Οι πραγματικές διαπιστώσεις της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως δεν μπορούν, συνεπώς, να προσβληθούν αναιρετικώς, εκτός εάν προβληθεί παραμόρφωση των αποδεικτικών στοιχείων η οποία προκύπτει, προδήλως, από τα έγγραφα της δικογραφίας, κάτι που δεν συμβαίνει εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Εν πάση περιπτώσει, καθ’ ο μέρος η διαφορά επικεντρώνεται στη μεταγενέστερη μετακύλιση των δασμών αντιντάμπινγκ (η οποία αποτελεί, στην πραγματικότητα, τον πυρήνα της διαφοράς), το άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού δεν είναι η κατάλληλη διάταξη για την επίλυσή της. Στο πλαίσιο της αρχικής έρευνας δεν μπορεί να γίνεται λόγος για <HT TYPE="ITALIC">μέθοδο</HT> ικανή να εντοπίσει τη μετακύλιση, ή την απουσία μετακυλίσεως, των δασμών αντιντάμπινγκ: το στοιχείο αυτό ελλείπει, κατ’ ανάγκην, από οποιαδήποτε αρχική έρευνα, η οποία αποσκοπεί, ακριβώς, στην επιβολή του δασμού αντιντάμπινγκ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Συνεπώς, εξ ορισμού δεν μπορεί να υπάρξει, όσον αφορά τη μετακύλιση των δασμών αντιντάμπινγκ επί της τιμής μεταπωλήσεως των προϊόντων στην Ένωση, μία και μόνη <HT TYPE="ITALIC">μέθοδος</HT>, κοινή για την αρχική έρευνα και τις επακόλουθες έρευνες επιστροφής. Στον ίδιον αυτό βαθμό, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για <HT TYPE="ITALIC">αλλαγή μεθόδου</HT>, καθόσον, επιμένω, στις αρχικές έρευνες δεν υφίσταται, εξ ορισμού, κάποια μέθοδος βάσει της οποίας να μπορεί να διαπιστωθεί η μετακύλιση ενός ανύπαρκτου έως τότε δασμού αντιντάμπινγκ στις τιμές μεταπωλήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Το κριτήριο της διατηρησιμότητας της μεθόδου (υπό την επιφύλαξη τυχόν μεταβολής συνθηκών) που θεσπίζει το άρθρο 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού δεν έχει, συνεπώς, εφαρμογή στις περιπτώσεις αυτές.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Δεύτερος λόγος αναιρέσεως</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Η RFA συνοψίζει τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0031" REF.END="QE0031"/>Το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως το άρθρο 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, εφαρμόζοντας λανθασμένο νομικό κριτήριο. Το νομικό κριτήριο που εφαρμόστηκε από το Γενικό Δικαστήριο απαιτεί, αφενός, η ενσωμάτωση των δασμών αντιντάμπινγκ στις τιμές εξαγωγών να αποδεικνύεται αποκλειστικώς μέσω των δεδομένων τιμολογήσεως DDP και, αφετέρου, να αποδεικνύεται ότι στις νέες τιμές έχουν<?PAGE NO="14"?> ενσωματωθεί όχι μόνον ο δασμός αντιντάμπινγκ αλλά και οποιοδήποτε συνολικό κόστος παραγωγής. Ούτε το άρθρο 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού ούτε η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ [<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P><REF.DOC.OJ COLL="C" NO.OJ="164" PAGE.FIRST="9" DATE.PUB="2014">ΕΕ 2014, C 164, σ. 9</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE><HT TYPE="SUP">]</HT> […] επιβάλλουν τέτοιου είδους υποχρέωση<QUOT.END REF.START="QS0031" CODE="00BB" ID="QE0031"/>.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">α)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Πρώτο σκέλος: συνυπολογισμός, κατά την κατασκευή της τιμής εξαγωγής, όχι μόνον των δασμών αντιντάμπινγκ αλλά και του κόστους παραγωγής</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρηματολογία της αναιρεσείουσας και της Επιτροπής</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Η RFA βάλλει κατά του περιεχομένου των σκέψεων 72 έως 75 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, υποστηρίζοντας ότι το άρθρο 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού απαιτεί απλώς ο παραγωγός να προσκομίσει πειστικά αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι ο δασμός έχει ενσωματωθεί δεόντως στις τιμές πωλήσεως στην Ένωση.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Κατά την RFA, αρκεί οι τιμές μεταπωλήσεως να έχουν αυξηθεί επαρκώς σε σχέση με τις τιμές που είχαν διαπιστωθεί κατά τη διάρκεια της αρχικής έρευνας. Εάν η εκτίμηση του κόστους παραγωγής ήταν κρίσιμη προς τον σκοπό αυτόν, η Επιτροπή θα έπρεπε να έχει συμπληρώσει το σημείο 4.1, στοιχείο βʹ, της ανακοινώσεώς της σχετικά με την επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Το σημείο 4.1, στοιχείο βʹ (<QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0032" REF.END="QE0032"/>Εφαρμογή του άρθρου 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού<QUOT.END REF.START="QS0032" CODE="00BB" ID="QE0032"/>) της ανακοινώσεως της Επιτροπής σχετικά με την επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ έχει ως εξής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0033" REF.END="QE0033"/>Όταν η τιμή εξαγωγής έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή υποχρεούται να υπολογίζει την τιμή εξαγωγής χωρίς να αφαιρεί το ποσό των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν υποβληθεί πειστικά αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι ο δασμός αντανακλάται δεόντως στις τιμές μεταπώλησης και στις μεταγενέστερες τιμές πώλησης στην Ένωση. Η Επιτροπή εξετάζει κατά πόσον η αύξηση των τιμών πώλησης σε ανεξάρτητους πελάτες στην Ένωση, ανάμεσα στην περίοδο της αρχικής έρευνας και την περίοδο της έρευνας επιστροφής των δασμών, περιλαμβάνει τους δασμούς αντιντάμπινγκ<QUOT.END REF.START="QS0033" CODE="00BB" ID="QE0033"/>.</P></NOTE> προκειμένου να το συμπεριλάβει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι ο αιτών οφείλει να αποδείξει όχι μόνον ότι έχει επέλθει αύξηση των τιμών μεταπωλήσεως, αλλά και ότι ο δασμός <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0034" REF.END="QE0034"/>αντανακλάται δεόντως<QUOT.END REF.START="QS0034" CODE="00BB" ID="QE0034"/> στις εν λόγω τιμές.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Εκτίμηση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0071"><NO.P>71.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 11, παράγραφος 8, πρώτο εδάφιο, του βασικού κανονισμού, οι διαδικασίες επιστροφής στηρίζονται στην απόδειξη ότι το περιθώριο ντάμπινγκ που ελήφθη ως βάση για την καταβολή των δασμών έχει εξαλειφθεί ή μειωθεί σε επίπεδο κατώτερο του ύψους του ισχύοντος δασμού.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0072"><NO.P>72.</NO.P><TXT>Το άρθρο 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού επιτρέπει να μην αφαιρείται το ποσό των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ κατά την κατασκευή της τιμής εξαγωγής (σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 9). Η δυνατότητα, ωστόσο, υφίσταται μόνον <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0035" REF.END="QE0035"/>υπό την προϋπόθεση ότι έχουν υποβληθεί πειστικά αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι ο δασμός αντανακλάται δεόντως στις τιμές μεταπώλησης και στις μεταγενέστερες τιμές πώλησης στην Κοινότητα<QUOT.END REF.START="QS0035" CODE="00BB" ID="QE0035"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0073"><NO.P>73.</NO.P><TXT>Η αίτηση αναιρέσεως εγείρει, ως προς το σημείο αυτό, ένα ζήτημα που, λόγω της ενδεχόμενης επιπτώσεώς του σε άλλες υποθέσεις, είναι σκόπιμο να εξεταστεί υπό γενικούς όρους, προτού ληφθούν συγκεκριμένα υπόψη οι περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="15"?><GR.SEQ LEVEL="6"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">i)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Καθορισμός της τιμής μεταπωλήσεως: πρέπει να εξετάζεται αποκλειστικώς και μόνον το εάν υπήρξε μετακύλιση των δασμών αντιντάμπινγκ;</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0074"><NO.P>74.</NO.P><TXT>Η θέση της RFA, όπως έχει επανειλημμένως εκτεθεί, είναι ότι, όταν, μετά την προσκόμιση πειστικών αποδεικτικών στοιχείων, εξετάζεται το εάν οι δασμοί αντιντάμπινγκ έχουν ενσωματωθεί (ή αντανακλώνται) στις τιμές μεταπωλήσεως, δεν πρέπει να εκτιμάται ο αντίκτυπος άλλων παραγόντων, όπως δέχεται το Γενικό Δικαστήριο ακολουθώντας τη γραμμή της Επιτροπής. Θα αρκούσε, συνεπώς, οι νέες τιμές να είναι υψηλότερες από το άθροισμα των προηγουμένων τιμών συν τον δασμό αντιντάμπινγκ ώστε ο τελευταίος να πρέπει να θεωρηθεί ενσωματωμένος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0075"><NO.P>75.</NO.P><TXT>Δεν συμμερίζομαι τη θέση αυτή. Κατά την άποψή μου, είναι πιο λογικό (και ανταποκρίνεται καλύτερα στη σφαιρική ερμηνεία του προβαλλόμενου κανόνα) να γίνει δεκτό ότι η αύξηση των τιμών μεταπωλήσεως στην Ένωση, σε σύγκριση με τις αρχικές τιμές, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ έχουν ενσωματωθεί δεόντως και πλήρως στις τελικές αυτές τιμές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0076"><NO.P>76.</NO.P><TXT>Πράγματι, μπορεί να συναχθεί ότι οι νέες τιμές, ακόμη και αν είναι υψηλότερες από τις προηγούμενες, δεν αντανακλούν δεόντως (ήτοι, δεν ενσωματώνουν) τους δασμούς αντιντάμπινγκ εάν: α) το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί σημαντικά κατά την ενδιάμεση περίοδο· και β) οι νέες τιμές μεταπωλήσεως δεν αντανακλούν την αύξηση αυτή του κόστους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0077"><NO.P>77.</NO.P><TXT>Η συλλογιστική αυτή, ως προς την ορθότητα της οποίας δεν αμφιβάλλω, είναι, κατ’ ουσίαν, αυτή που ακολουθεί το Γενικό Δικαστήριο: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0036" REF.END="QE0036"/>το άρθρο 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού ουδόλως συνεπάγεται, στο μέτρο που αφορά το ζήτημα εάν <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0037" REF.END="QE0037"/>ο δασμός αντανακλάται δεόντως στις τιμές μεταπωλήσεως<QUOT.END REF.START="QS0037" CODE="201D" ID="QE0037"/>, ότι, προκειμένου να δοθεί θετική απάντηση, μόνον το ισοδύναμο του δασμού αντιντάμπινγκ πρέπει να ενσωματώνεται στη νέα τιμή μεταπωλήσεως, πλέον της τιμής μεταπωλήσεως που ίσχυε προγενέστερα. Ένας συμπληρωματικός δασμός σε σχέση με τα έξοδα που πραγματοποιούνται κανονικά <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0038" REF.END="QE0038"/>αντανακλάται δεόντως<QUOT.END REF.START="QS0038" CODE="201D" ID="QE0038"/> μόνον εάν προστίθεται στα άλλα αυτά έξοδα. Συναφώς, εάν τα άλλα αυτά έξοδα αυξάνονται, αλλά η τιμή μεταπωλήσεως αυξάνεται σε μικρότερη κλίμακα, στην πραγματικότητα ο δασμός προστίθεται μόνον εν μέρει ή δεν προστίθεται καθόλου στα άλλα αυτά έξοδα, ακόμη και αν το ισοδύναμο του δασμού έχει προστεθεί στην τιμή μεταπωλήσεως που ίσχυε προηγουμένως<QUOT.END REF.START="QS0036" CODE="00BB" ID="QE0036"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Σκέψη 71 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Η σκέψη αυτή είναι ταυτόσημη με τη σκέψη 64 της αμετάκλητης αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20181115">15ης Νοεμβρίου 2018</DATE>, <NAME.CASE>CHEMK και KF κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑487/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2018:792">EU:T:2018:792</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0078"><NO.P>78.</NO.P><TXT>Προσθέτω ότι, εν πάση περιπτώσει, και όπως ορθώς υποστηρίζει η Επιτροπή, η ακολουθούμενη από το θεσμικό αυτό όργανο διοικητική πρακτική δεν είναι ικανή να τροποποιήσει νομικώς δεσμευτικούς κανόνες που έχουν θεσπίσει άλλα θεσμικά όργανα της Ένωσης.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="6"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">ii)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Εφαρμογή του κριτηρίου αυτού στην αναιρεσιβαλλομένη απόφαση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0079"><NO.P>79.</NO.P><TXT>Το Γενικό Δικαστήριο εξήγησε τους λόγους για τους οποίους η αύξηση πλέον του 100 % των τιμών μεταπωλήσεως μεταξύ της περιόδου της αρχικής έρευνας και της τέταρτης περιόδου της έρευνας επιστροφής, την οποία επικαλέστηκε η αναιρεσείουσα, δεν αρκούσε για να αποδειχθεί ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ είχαν ενσωματωθεί πλήρως στις τιμές αυτές.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0080"><NO.P>80.</NO.P><TXT>Κατά το Γενικό Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0039" REF.END="QE0039"/>αρκεί […] το κόστος παραγωγής να έχει αυξηθεί περισσότερο από τις ισχύουσες τιμές ώστε οι τελευταίες να μην ενσωματώνουν δεόντως τους δασμούς αντιντάμπινγκ, λαμβανομένης υπόψη της εξελίξεως του κόστους παραγωγής. Τούτο, όμως, αποδεικνύεται a priori από την περίσταση την οποία επισήμανε η Επιτροπή ότι, στο 99 % των περιπτώσεων, το κόστος των προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του δασμού αντιντάμπινγκ, δεν καλυπτόταν από τις τιμές μεταπωλήσεως στην Ένωση το 2012<QUOT.END REF.START="QS0039" CODE="00BB" ID="QE0039"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Όπ.π. (σκέψη 74).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="16"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0081"><NO.P>81.</NO.P><TXT>Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό της RFA ότι η ίδια είχε προσκομίσει <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0040" REF.END="QE0040"/>πειστικά αποδεικτικά στοιχεία<QUOT.END REF.START="QS0040" CODE="00BB" ID="QE0040"/> σχετικά με την ενσωμάτωση του δασμού αντιντάμπινγκ στην τιμή μεταπωλήσεως και ότι, ως εκ τούτου, δεν έπρεπε να αφαιρεθεί το ποσό των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ. Όπως αναλύω διεξοδικότερα κατωτέρω, δεν αμφισβητείται ότι το βάρος της αποδείξεως που απαιτείται για να μην εφαρμοστεί η αφαίρεση αυτή το φέρει ο οικονομικός φορέας και όχι η Επιτροπή, καθήκον της οποίας είναι να εκτιμήσει την <HT TYPE="ITALIC">πειστικότητα</HT> των αποδείξεων που της προσκομίζει ο πρώτος.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0082"><NO.P>82.</NO.P><TXT>Πρέπει, εκ νέου, να επισημάνω ότι οι εκτιμήσεις του Γενικού Δικαστηρίου περί των πραγματικών περιστατικών δεν μπορούν να επανεξετασθούν στο πλαίσιο της κατ’ αναίρεση δίκης, παρά μόνο διά των περιορισμένων μέσων στα οποία αναφέρθηκα προηγουμένως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Βλ. σημείο 63 των παρουσών προτάσεων και εκεί μνημονευόμενη νομολογία.</P></NOTE>. Επιπλέον, εν προκειμένω, το επίπεδο αποδείξεων που απαιτείτο από την αναιρεσείουσα ήταν ιδιαιτέρως υψηλό, καθόσον αυτή όφειλε να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία που, κατά τρόπο <HT TYPE="ITALIC">πειστικό</HT>, να αποδεικνύουν το επίμαχο πραγματικό περιστατικό.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0083"><NO.P>83.</NO.P><TXT>Εάν, υπό το πρίσμα της απαιτήσεως αυτής, το Γενικό Δικαστήριο εξηγεί, αιτιολογημένα, τους λόγους για τους οποίους εκτιμά ότι η RFA δεν είχε καταφέρει να αποδείξει το πραγματικό αυτό περιστατικό, πολύ δύσκολα το Δικαστήριο θα μπορούσε να επανεξετάσει, αναιρετικώς, την εκτίμηση αυτή. Κανένας από τους εξαιρετικούς λόγους (πρόδηλη παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών, προκύπτουσα από τα έγγραφα της δικογραφίας που την αποδεικνύουν) δεν συντρέχει εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0084"><NO.P>84.</NO.P><TXT>Πρέπει, επιπλέον, σημειωθεί ότι, κατά τον έλεγχο των στοιχείων που έλαβε υπόψη της η Επιτροπή, το Γενικό Δικαστήριο οφείλει να ακολουθεί το κριτήριο ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0041" REF.END="QE0041"/>τα όργανα της Ένωσης έχουν, στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής, και ειδικότερα σε σχέση με τα μέτρα εμπορικής άμυνας, ευρεία ευχέρεια εκτίμησης, λόγω της πολυπλοκότητας των οικονομικών, πολιτικών και νομικών καταστάσεων που καλούνται να εξετάσουν<QUOT.END REF.START="QS0041" CODE="00BB" ID="QE0041"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Απόφαση Valimar (σκέψη 51, με παράθεση της αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070927">27ης Σεπτεμβρίου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Ikea Wholesale</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑351/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:547">EU:C:2007:547</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120216">16ης Φεβρουαρίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Συμβούλιο και Επιτροπή κατά Interpipe Niko Tube και Interpipe NTRP</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑191/09 P και C‑200/09 P</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:78">EU:C:2012:78</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0063">63</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0085"><NO.P>85.</NO.P><TXT>Η εφαρμογή του κριτηρίου αυτού στην υπό κρίση υπόθεση συνηγορεί υπέρ της αποδοχής των θέσεων της Επιτροπής και μεταθέτει στην αναιρεσείουσα ένα ακόμη μεγαλύτερο βάρος προς αντίκρουση της αιτιολογίας των επίδικων αποφάσεων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0032"><P>Κατά την απόφαση Valimar, ο δικαστικός έλεγχος της διενεργούμενης από τα θεσμικά όργανα εκτιμήσεως περιορίζεται <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0042" REF.END="QE0042"/>στην εξακρίβωση του αν τηρήθηκαν οι διαδικαστικοί κανόνες, του αν είναι ακριβή τα πραγματικά περιστατικά βάσει των οποίων πραγματοποιήθηκε η αμφισβητούμενη επιλογή, του αν υπήρξε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των περιστατικών αυτών ή κατάχρηση εξουσίας<QUOT.END REF.START="QS0042" CODE="00BB" ID="QE0042"/> (σκέψη 51).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0086"><NO.P>86.</NO.P><TXT>Τέλος, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η τέταρτη περίοδος της έρευνας επιστροφής συμπίπτει με τη χρονική περίοδο που είχε αποτελέσει το αντικείμενο της έρευνας επανεξετάσεως ενόψει της λήξεως ισχύος των δασμών αντιντάμπινγκ, η οποία οδήγησε στην έκδοση του κανονισμού 360/2014. Όπως έχω ήδη εκθέσει, η ασκηθείσα από τις CHEMK και KF (επιχειρήσεις συνδεόμενες με την RFA) προσφυγή κατά του κανονισμού αυτού είχε απορριφθεί με την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της <DATE ISO="20181115">15ης Νοεμβρίου 2018</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0033"><P>Απόφαση <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>CHEMK και KF κατά Επιτροπής</NAME.CASE> (<NO.CASE>T‑487/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2018:792">EU:T:2018:792</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, η οποία είναι αμετάκλητη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0087"><NO.P>87.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο και της ανωτέρω προσφυγής ακυρώσεως, το Γενικό Δικαστήριο εξέτασε την αλλαγή μεθόδου σε σχέση με την έρευνα ενδιάμεσης επανεξετάσεως, έλαβε δε υπόψη την αύξηση του κόστους παραγωγής ως καθοριστικό στοιχείο για την αφαίρεση των δασμών αντιντάμπινγκ κατά την κατασκευή της τιμής εξαγωγής, υιοθετώντας τα ίδια συμπεράσματα με αυτά της εν προκειμένω αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως. Η ομοιότητα της υποθέσεως αυτής με την υπό κρίση υπόθεση είναι περισσότερο από αξιοσημείωτη, το δε αποτέλεσμα στο οποίο κατέληξε το Γενικό Δικαστήριο συμπίπτει με την απάντησή μου επί του σκέλους αυτού του δευτέρου λόγου αναιρέσεως.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="17"?><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">β)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Δεύτερο σκέλος: απόδειξη της ενσωματώσεως των δασμών αντιντάμπινγκ στις τιμές εξαγωγής αποκλειστικώς βάσει των δεδομένων τιμολογήσεως DDP</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επιχειρηματολογία της αναιρεσείουσας και της Επιτροπής</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0088"><NO.P>88.</NO.P><TXT>Η RFA προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι, με τις σκέψεις 77 και 78 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, αναγνώρισε, ως μοναδικό τρόπο αποδείξεως ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ έχουν ενσωματωθεί στην τιμή μεταπωλήσεως, την προσκόμιση δεδομένων τιμολογήσεως DDP.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0089"><NO.P>89.</NO.P><TXT>Επικαλείται, συναφώς, το σημείο 4.1, στοιχείο βʹ, της ανακοινώσεως της Επιτροπής σχετικά με την επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ και προσθέτει ότι καμία ισχύουσα νομική διάταξη δεν ορίζει εάν είναι αναγκαία η προσκόμιση δεδομένων τιμολογήσεως DDP ή η παραπομπή σε τιμές EXW ή CIF που να περιλαμβάνουν τους δασμούς αντιντάμπινγκ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0090"><NO.P>90.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή αντιτάσσει στην προσέγγιση αυτή ότι, σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, ο κανόνας είναι η αφαίρεση του δασμού κατά την κατασκευή της τιμής εξαγωγής και ότι, για την παρέκκλιση από αυτόν, πρέπει να υφίσταται πειστική απόδειξη σχετικά με την ενσωμάτωση του δασμού στις τιμές μεταπωλήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0091"><NO.P>91.</NO.P><TXT>Κατά την Επιτροπή, το Γενικό Δικαστήριο δεν περιέστειλε τα αποδεικτικά μέσα που είχε στη διάθεσή της η αναιρεσείουσα, τουναντίον χρησιμοποίησε τα στοιχεία που αυτή είχε προσκομίσει. Επιπλέον, επαναλαμβάνει ότι δεν αρκεί οι τιμές μεταπωλήσεως να υφίστανται διακυμάνσεις, αλλά πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο δασμός αντιντάμπινγκ αντανακλάται στις τιμές μεταπωλήσεως.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Εκτίμηση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0092"><NO.P>92.</NO.P><TXT>Εν αντιθέσει προς όσα προβάλλει η RFA, το Γενικό Δικαστήριο δεν περιόρισε, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, τα αποδεικτικά μέσα που είχε στη διάθεσή της η αναιρεσείουσα. Τουναντίον, ακολούθησε το κριτήριο που είχε καθιερωθεί με την απόφαση Einhell Germany κ.λπ. κατά Επιτροπής: <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0043" REF.END="QE0043"/>υπό την προϋπόθεση ότι είναι <QUOT.START CODE="201C" ID="QS0044" REF.END="QE0044"/>πειστική<QUOT.END REF.START="QS0044" CODE="201D" ID="QE0044"/>, η απόδειξη της αντανακλάσεως των δασμών αντιντάμπινγκ στις τιμές μεταπωλήσεως και στις μεταγενέστερες τιμές πωλήσεως στην Ένωση μπορεί να πραγματοποιείται με κάθε μέσο<QUOT.END REF.START="QS0043" CODE="00BB" ID="QE0043"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0034"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151118">18ης Νοεμβρίου 2015</DATE> (<NO.CASE>T‑73/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:865">EU:T:2015:865</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0155">155</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0093"><NO.P>93.</NO.P><TXT>Η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, επιμένω, δεν θέτει όρια στα αποδεικτικά στοιχεία που όφειλε να προσκομίσει η RFA. Εξηγεί απλώς τους λόγους για τους οποίους αυτά που είχε προσκομίσει η εν λόγω επιχείρηση δεν ήταν κατάλληλα, στην υπό κρίση υπόθεση, για να καταστήσουν <HT TYPE="ITALIC">πειστική</HT> την απόδειξη ότι ο δασμός αντιντάμπινγκ αντανακλάτο στις τιμές μεταπωλήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0094"><NO.P>94.</NO.P><TXT>Πρόκειται για πραγματική κατάσταση η οποία πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με τις περιστάσεις κάθε υποθέσεως. Η Επιτροπή εξήγησε τον τρόπο με τον οποίον, στο πλαίσιο των προηγουμένων ερευνών, κατάφερε να εξαγάγει συμπεράσματα από τα συλλεγέντα στοιχεία, συμπεριλαμβανομένης της αναλύσεως σχετικά με την εξέλιξη των τιμών μεταπωλήσεως, και αμέσως εξέτασε σε βάθος διάφορα δεδομένα που της δημιουργούσαν την πεποίθηση ότι τα προσκομισθέντα στοιχεία δεν ήταν αξιόπιστα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0095"><NO.P>95.</NO.P><TXT>Το γεγονός ότι σε συγκεκριμένο πλαίσιο επιτυγχάνεται ορισμένη λύση δεν σημαίνει ότι, σε διαφορετικό πλαίσιο, πρέπει να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα. Συνεπώς, η προσοχή έπρεπε να δοθεί, όπως πράγματι συνέβη, στις περιστάσεις σχετικά με τις νέες περιόδους της έρευνας επιστροφής.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="18"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0096"><NO.P>96.</NO.P><TXT>Η RFA επικαλέστηκε ως απόδειξη έναν πίνακα που κατέγραφε την εξέλιξη των μέσων σταθμισμένων τιμών EXW και CIF, από την αρχική έρευνα έως την τέταρτη περίοδο έρευνας, με τον οποίον επιχειρούσε να αποδείξει ότι οι εφαρμοζόμενες από αυτήν τιμές μεταπωλήσεως περιλάμβαναν τον δασμό αντιντάμπινγκ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0097"><NO.P>97.</NO.P><TXT>Οι επίδικες αποφάσεις περιείχαν διάφορα επιχειρήματα στα οποία η Επιτροπή στήριζε την εκτίμησή της ότι τα δεδομένα αυτά, τα οποία είχε προσκομίσει η RFA, δεν ήταν αξιόπιστα. Με την προσφυγή της ακυρώσεως, η RFA επιδίωκε την άνευ ετέρου αποδοχή των ισχυρισμών της, κάτι στο οποίο η Επιτροπή αντιτάχθηκε.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0098"><NO.P>98.</NO.P><TXT>Το Γενικό Δικαστήριο, κατά τον έλεγχο των αποδεικτικών στοιχείων (η εκτίμηση των οποίων έπρεπε να πραγματοποιηθεί υπό τους προαναφερθέντες όρους), επικύρωσε τη διενεργηθείσα από την Επιτροπή εκτίμηση επί των πραγματικών περιστατικών, η δε κρίση αυτή της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, όπως έχω επίσης αναφέρει, δεν μπορεί να προσβληθεί αναιρετικώς, παρά μόνο μέσω της περιορισμένης οδού της παραμορφώσεως των κριθέντων ως αποδεδειγμένων πραγματικών περιστατικών, κάτι που δεν συνέβη εν προκειμένω.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">3)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επικουρική εκτίμηση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0099"><NO.P>99.</NO.P><TXT>Εν αντιθέσει προς όσα υποστήριξε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0035"><P>Σημείο 94 της προσφυγής ακυρώσεως.</P></NOTE>, η RFA δεν μετέφερε στην αίτηση αναιρέσεως την αιτίαση ότι η Επιτροπή, εφόσον εκτιμούσε ότι ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το κόστος δεν ήταν αξιόπιστες, έπρεπε να την είχε ενημερώσει κατά τη διάρκεια των επιτόπιων επιθεωρήσεων, ή το ταχύτερο δυνατό, για να τις διορθώσει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0100"><NO.P>100.</NO.P><TXT>Καθ’ ο μέρος η αιτίαση αυτή δεν περιλαμβάνεται στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, το Δικαστήριο δεν υποχρεούται, λογικά, να την εξετάσει.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0101"><NO.P>101.</NO.P><TXT>Ωστόσο, προς άρση κάθε αμφιβολίας ως προς το σημείο αυτό, είναι ενδεχομένως σκόπιμο να υπομνησθεί ότι, στο πλαίσιο του άρθρου 11, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή δεν είναι υποχρεωμένη να ενεργεί αυτεπαγγέλτως, παρά μόνο να αξιολογεί τα <HT TYPE="ITALIC">πειστικά αποδεικτικά στοιχεία</HT> που της προσκομίζει ο αιτών την έρευνα επιστροφής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0036"><P>Με την απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120322">22ας Μαρτίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>GLS</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑338/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:158">EU:C:2012:158</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0032">32</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), το Δικαστήριο έκρινε ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0045" REF.END="QE0045"/>η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να εξετάζει αυτεπαγγέλτως όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες, διότι ο ρόλος της κατά την έρευνα αντιντάμπινγκ δεν είναι ρόλος διαιτητή, του οποίου η αρμοδιότητα περιορίζεται στη λήψη απόφασης βάσει των πληροφοριών και των αποδεικτικών στοιχείων που προσκομίζουν οι συμμετέχοντες στην έρευνα<QUOT.END REF.START="QS0045" CODE="00BB" ID="QE0045"/>. Το πλαίσιο εντός του οποίου διατυπώθηκε η κρίση αυτή ήταν διαφορετικό, δεδομένου ότι επρόκειτο για διαφορά σχετική με τον καθορισμό της κανονικής αξίας κατά τη διάρκεια αρχικής έρευνας.</P></NOTE>. Ο αιτών, και όχι η Επιτροπή, φέρει το βάρος να αποδείξει, σύμφωνα με τις αυστηρές απαιτήσεις που συνεπάγεται το επίθετο <HT TYPE="ITALIC">πειστικός</HT>, ότι ο δασμός αντανακλάται δεόντως στις τιμές μεταπωλήσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0102"><NO.P>102.</NO.P><TXT>Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως δεν μπορεί να γίνει δεκτός, όπερ, σε συνδυασμό με την απόρριψη του πρώτου λόγου αναιρέσεως, επάγεται την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως στο σύνολό της.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0103"><NO.P>103.</NO.P><TXT>Δυνάμει του άρθρου 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, η RFA πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">VI.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0104"><NO.P>104.</NO.P><TXT>Βάσει των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>να απορρίψει την αίτηση αναιρέσεως·</TXT></NP></ITEM><?PAGE NO="19"?><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>να καταδικάσει την RFA International, LP στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>