Uit punt 19, gelezen in samenhang met punt 21, van besluit C(2014) 9805 final (dat door het Gerecht in het bestreden arrest als model is gebruikt) blijkt dat de kosten van de Russische producenten-exporteurs significant (met ca. 100 %) waren gestegen ten opzichte van het oorspronkelijke onderzoek, en dat: i) de interne afzetstructuur van de groep kort na de afsluiting van het oorspronkelijke onderzoek was gewijzigd; ii) de uitvoerstromen van de Russische producenten-exporteurs waren gewijzigd; iii) de producenten-exporteurs het betrokken product tijdens het oorspronkelijke onderzoek voornamelijk hadden geëxporteerd FOB [Free On Board (franco aan boord): de verkoper levert het product aan boord van een schip in de laadhaven en vanaf dat moment zijn alle risico’s en kosten voor de koper] en DDP [Delivered Duty Paid (franco inclusief rechten): alle kosten zijn voor de verkoper tot de overdracht van de goederen aan de koper op het overeengekomen punt in het land van invoer]. Na het oorspronkelijke onderzoek begonnen de producenten-exporteurs te verkopen tegen de EXW‑prijs [Ex Works (af fabriek): de goederen worden geleverd in de installaties van de overdrager en de koper neemt het volledige risico (en de kosten) tot aan de bestemming op zich]; iv) de producten tijdens het oorspronkelijke onderzoek aan de afnemers in de Unie werden verkocht EXW, CIF [Cost, Insurance and Freight (kosten, verzekering en vracht): de overdrager draagt alle verzekerings‑ en vervoerskosten, en de koper neemt de goederen op zich aan boord van het schip in de haven van bestemming, met de risico’s (en de kosten) vanaf dat tijdstip], en DDP. Na het oorspronkelijke onderzoek vond de wederverkoop hoofdzakelijk plaats op basis van DDP; v) rekwirante en de onderneming Am General LLC – Mishawaka, USA (AMG) pas na het oorspronkelijke onderzoek zijn opgericht. Rekwirante werd de enige koper van het product en voerde dat met name uit naar de Europese Unie. AMG verrichtte administratieve diensten voor rekwirante, zoals de afwikkeling van bestellingen en verkopen, met inbegrip van de logistiek van de leveringen, de administratie van de opslag en de facturering. Deze taken werden door rekwirante aan AMG specifiek in het kader van de uitvoeractiviteit van de groep toevertrouwd; vi) ook de marktvoorwaarden die tijdens het oorspronkelijke onderzoek van toepassing waren, aanzienlijk waren gewijzigd.

Arrest RFA International/Commissie (C-239/15 P, EU:C:2017:337, punt 27).

In het (onherroepelijke) arrest in zaak T‑487/14, CHEMK en KF/Commissie (EU:T:2018:792), dat van dezelfde datum is als het thans bestreden arrest, heeft het Gerecht een soortgelijke vordering van CHEMK en KF tegen het definitieve besluit in het nieuwe onderzoek bij het vervallen van deze antidumpingrechten afgewezen. Punt 61 van dat arrest luidt: In casu vragen verzoeksters echter niet dat voor het nieuwe onderzoek bij het vervallen van de maatregelen dezelfde methode wordt toegepast als bij het oorspronkelijke onderzoek, maar wel dat dezelfde methode zou worden toegepast als bij het nieuwe onderzoek dat heeft geleid tot de tussentijdse verordening. Aan de orde is immers de kwestie van de doorberekening van de antidumpingrechten die per definitie nog niet van kracht waren tijdens het tijdvak van het oorspronkelijke onderzoek (cursivering van mij).

Zie onder meer het arrest van 27 februari 2020, Republiek Litouwen/Commissie (C‑79/19 P, EU:C:2020:129, punt 70): Volgens vaste rechtspraak van het Hof volgt uit artikel 256, lid 1, tweede alinea, VWEU en artikel 58, eerste alinea, van het Statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie dat het Hof niet bevoegd is om feiten vast te stellen, noch, in beginsel, om de bewijzen te onderzoeken die het Gerecht daarvoor in aanmerking heeft genomen. Wanneer deze bewijzen regelmatig zijn verkregen en de algemene rechtsbeginselen en de procedurevoorschriften inzake de bewijslast en de bewijsvoering zijn geëerbiedigd, staat het immers uitsluitend aan het Gerecht om te beoordelen welke waarde aan de voorgelegde bewijzen moet worden gehecht. Deze beoordeling levert dus geen rechtsvraag op die als zodanig vatbaar is voor toetsing door het Hof, behalve in het geval waarin die bewijzen onjuist zijn opgevat.

Punt 4.1, onder b) (Toepassing van artikel 11, lid 10, van de basisverordening), van de mededeling van de Commissie over de terugbetaling van antidumpingrechten luidt als volgt: Wanneer de uitvoerprijs krachtens artikel 2, lid 9, van de basisverordening is samengesteld, past de Commissie geen aftrek toe voor het bedrag van de betaalde antidumpingrechten wanneer [onweerlegbaar] kan worden aangetoond dat het recht in de wederverkoopprijs en latere verkoopprijzen in de Unie tot uiting is gekomen. De Commissie zal onderzoeken of een verhoging van de verkoopprijzen voor onafhankelijke afnemers in de Unie tussen het oorspronkelijke onderzoekstijdvak en het tijdvak van het terugbetalingsonderzoek de antidumpingrechten omvat.

Punt 94 van het verzoekschrift.

In het arrest van 22 maart 2012, GLS (C‑338/10, EU:C:2012:158, punt 32), heeft het Hof verklaard dat de Commissie ambtshalve alle beschikbare gegevens [moet] onderzoeken nu haar rol in een antidumpingonderzoek niet die van scheidsgerecht is dat enkel bevoegd is om te beslissen in het licht van de informatie en het bewijs die door partijen bij het onderzoek zijn overgelegd. Deze uitspraak is gedaan in een ander kader, waarin het geschil betrekking had op de vaststelling van de normale waarde in de loop van het oorspronkelijke onderzoek.