TEKST skonsolidowany: 32003R2295 — PL

Dokument ten służy wyłącznie do celów dokumentacyjnych i instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego zawartość

wprowadzające szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (EWG) nr 1907/90 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 1907/90 z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj ( 1 ), w szczególności jego art. 5 ust. 3, art. 6 ust. 5, art. 7 ust. 1 lit. d), art. 10 ust. 3, art. 11 ust. 2, art. 20 ust. 1 oraz art. 22 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2092/91 z dnia 24 czerwca 1991 r. w sprawie produkcji ekologicznej produktów rolnych oraz znakowania produktów rolnych i środków spożywczych ( 2 ), w szczególności jego art. 2,

uwzględniając dyrektywę Komisji 2002/4/WE z dnia 30 stycznia 2002 r. w sprawie rejestracji zakładów hodujących kury nioski, objętych dyrektywą Rady 1999/74/WE ( 3 ), w szczególności pkt 2.1 i 2.3 załącznika do tej dyrektywy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1907/90 poddane zostało ostatnio istotnym zmianom. Zasady ustanowione w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 1274/91 z dnia 15 maja 1991 r. wprowadzającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 w sprawie niektórych norm handlowych w odniesieniu do jaj ( 4 ) powinny zostać zmienione w celu uwzględnienia tych zmian. Do celów przejrzystości i pewności prawnej, rozporządzenie (EWG) nr 1274/91 należy uchylić i zastąpić nowym rozporządzeniem.

(2)	Zarówno rozwój technologiczny, jak i wymagania konsumentów wymagają lepszej identyfikacji produktów i szybszej dostawy, skupu, klasyfikacji oraz pakowania jaj.

(3)

Jednakże niektórzy producenci są w stanie zagwarantować, że ich jaja są przechowywane w stałej temperaturze, co daje możliwość przyznania im stałego zwolnienia z ogólnego wymogu dziennego skupu lub dostarczania, w przypadku jaj przeznaczonych do znakowania datą zniesienia lub jaj do opatrzenia etykietą jaja klasy „ekstra”, zgodnie z art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90. Dlatego należy ustanowić mające zastosowanie nieprzekraczalne terminy dla skupu i dostarczania jaj oraz określić zasady działania w takim przypadku.

(4)

W celu zagwarantowania identyfikacji jaj oraz zapewnienia, że ich pochodzenie i metoda produkcji mogą być sprawdzone, każde jajo powinno być opatrzone numerem odróżniającym zakładu produkcyjnego, zgodnie z dyrektywą Komisji 2002/4/WE, na miejscu produkcji (na fermie) lub, najpóźniej, w pierwszym zakładzie pakowania, do którego jaja są wysyłane. Jednakże znakowanie jaj w miejscu produkcji musi być obowiązkowe, gdy jaja mają opuścić terytorium kraju produkcji, z wyjątkiem przypadku, gdy producent zawarł z zakładem pakowania umowę na wyłączność. Każde opakowanie obowiązkowo przed opuszczeniem miejsca produkcji musi być oznaczone numerem odróżniającym zakładu produkcyjnego oraz datą lub okresem zniesienia jaj.

(5)

W celu zagwarantowania konsumentom, że cechy jakościowe świeżych jaj, nazywanych również jajami klasy „A”, są kontrolowane i że znajdują one zastosowanie tylko do jaj najwyższej jakości, oraz że niektóre jaja posiadają gwarancję „ekstra świeżych”, dla każdej klasy jakości powinny być ustalone kryteria wysokiej jakości, rygorystyczne zasady powinny być w szczególności stosowane w odniesieniu do skupu jaj oraz ich dalszej dystrybucji, jak też jaja powinny być klasyfikowane i znakowane numerem odróżniającym zakładu produkcyjnego oraz, gdzie stosowne, datą zniesienia.

(6)

Jedynie przedsiębiorstwa, których pomieszczenia i wyposażenie techniczne dostosowane są do skali ich działań i które dlatego są w stanie zapewnić właściwą obróbkę jaj, powinny być dopuszczone do sortowania jaj według jakości i wagi. W celu uniknięcia pomyłek i ułatwienia identyfikacji wysyłanych partii, każdemu skupującemu oraz zakładowi pakowania należy przydzielić rejestracyjny numer odróżniający w ramach jednolitego systemu kodowania.

(7)

Jaja zwykłej jakości, których cechy nie pozwalają na włączenie ich do klasy „jaja świeże”, należy traktować jako jaja drugiego gatunku i odpowiednio klasyfikować. W praktyce jaja te w przeważającej mierze przeznaczone są do bezpośredniej dostawy do przemysłu spożywczego, w tym przedsiębiorstw przemysłu spożywczego zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą Rady 89/437/EWG z dnia 20 czerwca 1989 r. w sprawie problemów higienicznych i zdrowotnych wpływających na produkcję i wprowadzanie do obrotu produktów jajecznych ( 5 ). W omówionych wyżej sytuacjach jaja takie nie muszą być opatrzone znakiem odróżniającym, który informowałby, że są to „jaja klasy B”, pod warunkiem że opakowania zawierające takie jaja opatrzone zostaną etykietą o wymienionym powyżej przeznaczeniu. Oznaczanie takie powinno także wykluczyć możliwość jakiegokolwiek pomylenia go, przypadkowego lub umyślnego, z oznaczaniem przewidzianym dla jaj nienadających się do spożycia przez ludzi, które mogą być dostarczane wyłącznie na potrzeby przemysłu niespożywczego.

(8)

Poza obowiązkową datą minimalnej trwałości w odniesieniu do jaj klasy „A” oraz datą pakowania dla jaj klasy „B”, którą zamieszcza się na opakowaniach zbiorczych oraz w przypadku sprzedaży jaj luzem, datą klasyfikacji, dodatkowe istotne informacje mogą być podawane konsumentom w drodze fakultatywnego zamieszczania na jajach lub na ich opakowaniach wyrażeń: „zalecana data sprzedaży …”, „najlepiej spożyć przed dniem …” i/lub daty zniesienia. Minimalny okres przechowywania powinien być powiązany z kryteriami jakości stosowanymi w odniesieniu do jaj.

(9)

W celu ochrony konsumentów przed zamieszczaniem oszukańczych informacji z nieuczciwym zamiarem uzyskania cen wyższych od cen stosowanych przeważnie do jaj kurzych wstawianych do aparatu wylęgowego lub do jaj o standardowej jakości, niezbędne jest ustanowienie minimalnych kryteriów dotyczących chowu, z obowiązkiem ich przestrzegania, wyłączając ekologiczny chów kur, którego dotyczy rozporządzenie (EWG) nr 2092/91. Szczególnie rygorystyczne procedury należy ustanowić w odniesieniu do ewidencji, prowadzenia dokumentacji i nadzoru, w szczególności w przypadku fakultatywnego stosowania oznakowań dotyczących daty zniesienia, rodzaju paszy podawanej drobiowi oraz regionu pochodzenia.

(10)	Na mocy art. 7 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 należy sporządzić wykaz państw trzecich zapewniających równoważne z normami wspólnotowymi gwarancje w odniesieniu do metod chowu.

(11)	Banderole i etykiety powinny umożliwiać łatwą identyfikację opakowań i ich zawartości. Szczególną uwagę należy zwrócić na opakowania transportowe i jednostkowe zawierające jaja przemysłowe i jaja oznaczone jako „ekstra”.

(12)

W sytuacji, w której pośrednik ma zamiar sprzedawać jaja pod swoją własną firmą lub, gdy istnieje obowiązek przepakowania jaj znajdujących się w opakowaniach transportowych w opakowania jednostkowe, zakłady pakowania powinny mieć możliwość przepakowania jaj, gdy opakowanie zbiorcze zostało uszkodzone. W takich przypadkach pochodzenie oraz wiek jaj muszą być podane w ulotkach załączanych do banderol, etykiet i opakowań. Ulotki te muszą informować, że jaja zostały przeklasyfikowane lub przepakowane. Dodatkowy czas niezbędny do przepakowania powoduje obowiązek wprowadzenia zakazu zamieszczania, w przypadku jaj poddanych przepakowaniu, określenia „ekstra”.

(13)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, w szczególności przepisów dotyczących kontroli, włączając szczególne ustalenia dotyczące kontroli zamieszczania daty zniesienia jaj oraz informacji o konkretnych sposobach chowu drobiu, używanej do ich karmienia paszy oraz o pochodzeniu jaj, między Państwami Członkowskimi a Komisją musi istnieć ciągła wymiana informacji.

(14)

Przeprowadzenie skutecznych kontroli zgodności z normami handlowymi wymaga zbadania odpowiedniej ilości jaj tak wybranych, aby stanowiły one reprezentatywna próbkę kontrolowanej partii. Zgodnie z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 regulującymi i definiującymi sprzedaż luzem, parametry dotyczące pobierania próbek powinny być również rozszerzone na taką sprzedaż.

(15)

Ponieważ metody klasyfikacji jaj według jakości i wagi nie są w pełni odpowiednie, należy dopuścić pewne marginesy tolerancji. Z uwagi na to, że warunki przechowywania i transportu również mogą wpływać na jakość i wagę partii, marginesy tolerancji powinny być zróżnicowane w zależności od etapu obrotu. W celu ułatwienia wprowadzania do obrotu oraz kontroli jaj w opakowaniach transportowych, posortowanych według jakości i wagi, dla każdej kategorii wagowej należy ustanowić średnią minimalną wagę netto.

(16)

Jakość jaj zaliczonych do poszczególnych klas ulega pogorszeniu podczas przechowywania i transportu. Ryzyko pogorszenia, włączając skażenie mikrobiologiczne, może być znacząco zredukowane poprzez nałożenie surowych ograniczeń dotyczących używania niektórych materiałów do pakowania. Dlatego też należy ustanowić rygorystyczne wymogi dotycząc warunków, w których jaja są przechowywane, transportowane i pakowane.

(17)	Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Mięsa Drobiowego i Jaj,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

1. Jaja, które mają być ostemplowane datą zniesienia lub które przeznaczone są do wprowadzenia do obrotu jako jaja klasy „ekstra”, dostarczane są przez producenta bezpośrednio do zakładów pakowania lub skupowane są od niego przez zakład pakowania w następujący sposób:

2. Jaja nieobjęte przepisami ust. 1 niniejszego artykułu dostarczane są przez producentów do, lub skupowane od producentów przez, zakłady określone w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 w następujący sposób:

3. Każdy odbiorca dostarcza jaja do zakładów innych niż zakład odbiorcy, o których mowa w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, najpóźniej w dniu roboczym następującym po dniu odbioru.

4. Przed opuszczeniem miejsca produkcji, każde opakowanie jest znakowane poprzez zamieszczenie:

Powyższe informacje zamieszcza się na opakowaniu oraz w towarzyszącej dokumentacji; dokumentacja taka przechowywana jest przez zakład pakowania przez okres co najmniej sześciu miesięcy.

W przypadku gdy do zakładów pakowania dostarczane są jaja nieopakowane, pochodzące z ich własnych oddziałów produkcyjnych położonych w tym samym miejscu co zakłady pakowania, zamieszczanie informacji na opakowaniach może odbywać się w zakładzie pakowania.

1. Zakład pakujący klasyfikuje i znakuje jaja, najpóźniej w drugim dniu roboczym, który następuje po dniu odbioru. Dysponuje dodatkowo jednym dniem roboczym na ich zapakowanie i oznakowanie opakowań.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania, jeśli jaja otrzymane od producentów są dostarczane, po oznakowaniu, zgodnie z art. 8 ust. 6, do drugiej pakowni w celu klasyfikacji, ze względu na jakość i wagę, opakowanie i oznaczenie opakowań. W tym przypadku dostawa do drugiego zakładu pakującego ma miejsce najpóźniej w dniu roboczym następującym po dniu odbioru przez drugą pakownię. Drugi zakład pakujący dysponuje dodatkowo jednym dniem roboczym na ich zapakowanie i oznakowanie opakowań.

Jeśli pierwszy zakład pakujący dostarcza jaja do drugiego zakładu pakującego, po dokonaniu znakowania i klasyfikacji ze względu na jakość i wagę, pakowanie jaj i znakowanie opakowań mają miejsce w terminie jednego dnia roboczego następującego po terminie ich odbioru przez drugi zakład pakujący.

Artykuł 1 ust. 4 ma zastosowanie do dostaw, o których mowa w akapitach drugim i trzecim. W przypadku określonym w akapicie trzecim na każdym kontenerze umieszczona jest poza tym adnotacja na temat kategorii wagowej i jakości jaj.

2. Jeżeli na jajach, które zostały dostarczone przez oddziały produkcyjne położone w tym samym miejscu co zakład pakowania, i które nie znajdują się w pojemnikach, ma widnieć data zniesienia, jaja są klasyfikowane i pakowane w dniu zniesienia lub, jeżeli data zniesienia wypada w dniu wolnym od pracy, pierwszego kolejnego dnia roboczego.

1. Wyłącznie zakłady i producenci, którzy spełniają warunki określone w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu mogą uzyskać pozwolenie na działalność jako zakłady pakujące, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, lub zarejestrowani jako odbiorcy.

3. Zakłady pakowania dysponują takim wyposażeniem technicznym, aby zapewnione były warunki prawidłowego przygotowania jaj i w szczególności powinny posiadać:

Gdy do sortowania i klasyfikacji oraz do prześwietlania zgodnie z akapitem pierwszym lit. a) wykorzystywana jest automatyczna maszyna, sprzęt musi być zaopatrzony w oddzielną lampę prześwietlającą. W przypadku tak zautomatyzowanych systemów właściwy organ Państwa Członkowskiego może znieść wymóg ciągłej pracy maszyny, pod warunkiem że zasady kontroli jakości, opierające się na pobieraniu próbek, zostaną określone dla jaj wysyłanych.

4. Pomieszczenia i wyposażenie techniczne utrzymywane są w czystości oraz w dobrym stanie, i wolne są od obcych zapachów.

1. Każdy wniosek o koncesję na prowadzenie zakładu pakującego lub o rejestrację w charakterze odbiorcy musi zostać przesłany do właściwego organu Państwa Członkowskiego, na terytorium którego znajdują się pomieszczenia odbiorcy lub pakowni.

2. ►M2 Właściwy organ przyznaje zakładowi pakującemu odrębny numer koncesji, której kod początkowy jest następujący: ◄

BE	Belgia	AT	Austria	CZ	Republika Czeska
DK	Dania	PT	Portugalia	EE	Estonia
DE	Niemcy	FI	Finlandia	CY	Cypr
GR	Grecja	SE	Szwecja	LV	Łotwa
ES	Hiszpania	UK	Zjednoczone Królestwo	LT	Litwa
FR	Francja			HU	Węgry
IE	Irlandia			MT	Malta
IT	Włochy			PL	Polska
LU	Luksemburg			SL	Słowenia
NL	Niderlandy			SK	Słowacja

3. Wyłącznie specjalnie zatwierdzone zakłady pakowania mogą być upoważnione do pakowania jaj klasy „A” oznaczonych jako „ekstra” lub do znakowania daty zniesienia, zgodnie z art. 12.

4. Właściwy organ rejestruje oddzielnie przedsiębiorstwa, które prowadzą wyłącznie działalność odbiorcy, zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. określającego szczególne przepisy higieny stosowane do towarów żywnościowych pochodzenia zwierzęcego ( 6 ).

— skorupa i błona podskorupowa:	normalna, czysta, nieuszkodzona;
— komora powietrza:	wysokość nieprzekraczająca 6 mm, nieruchoma; jednakże w odniesieniu do jaj, które mają być wprowadzane do obrotu jako „ekstra” wysokość nie może przekraczać 4 mm;
— białko:	przezroczyste, klarowne, o konsystencji żelu, wolne od jakichkolwiek ciał obcych;
— żółtko:	słabo widoczne podczas prześwietlania, bez wyraźnego zarysu powierzchni, podczas obrotu jaja wykazuje niewielkie odchylenie od położenia centralnego, wolne od jakichkolwiek ciał obcych;
— tarczka zarodków:	nierozwinięta w stopniu widocznym;
— zapach:	pozbawione obcych zapachów

2. Jaja klasy „A” nie są myte, ani w inny sposób czyszczone przed lub po klasyfikacji.

Odpowiednio, jaja umyte, zgodnie z przepisami art. 6 ust. 4 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, nawet gdy spełniają kryteria dla jaj klasy „A”, nie mogą zostać oznaczone jako jaja klasy „A”, tylko należy je oznakować jako „jaja myte”.

3. Jaja klasy „A” nie są poddawane utrwaleniu ani chłodzeniu w pomieszczeniach lub zakładach, w których temperatura jest sztucznie utrzymywana na poziomie poniżej 5 °C. Jednakże jaja, które podczas transportu trwającego krócej niż 24 godziny lub w pomieszczeniach handlu detalicznego bądź przyległych były utrzymywane w temperaturze poniżej 5 °C, nie są uznawane za jaja chłodnicze, jeżeli w tych pomieszczeniach nie przechowuje się większej ilości jaj, niż koniecznej na okres trzydniowej sprzedaży detalicznej.

Odpowiednio, jaja schłodzone zgodnie z przepisami art. 6 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 nie mogą zostać oznaczone jako jaja klasy „A”, nawet, gdy spełniają kryteria dla jaj klasy „A”. Zostają one oznakowane jako „jaja chłodnicze”.

Jajami klasy „B” są jaja, które nie spełniają wymagań stosowanych wobec jaj w klasie „A”. Mogą być one przekazywane wyłącznie do przedsiębiorstw przemysłu spożywczego zatwierdzonych zgodnie z przepisami art. 6 dyrektywy 89/437/EWG lub do przedsiębiorstw przemysłu niespożywczego.

1. Jaja klasy „A” oraz „jaja myte” klasyfikowane są według wagi w następujący sposób:

— XL-bardzo duże:	73 g i więcej,
— L-duże:	od 63 g aż do 73 g,
— M-średnie:	od 53 g aż do 63 g,
— S-małe:	poniżej 53 g.

2. Kategoria wagowa podawana jest na opakowaniach za pomocą odpowiednich liter lub opisów, zgodnie z definicją w ust. 1, bądź też przez ich połączenie, i może być uzupełniona odpowiednimi przedziałami wagowymi. Nie stosuje się żadnych podpodziałów przedziałów wagowych, określonych w ust. 1, przy pomocy różnych kolorów opakowań, symboli, znaków towarowych lub innych oznaczeń.

3. Jeśli jaja różnej wielkości „kategorii A” lub „jaja myte” różnej wielkości są kondycjonowane w tym samym opakowaniu, zgodnie z art. 13 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, całkowita waga netto jaj jest wskazana w gramach, a adnotacja „Jaja różnej wielkości” jest podana za pomocą odpowiednich słów.

Całkowita waga netto jaj, o której mowa w akapicie pierwszym, musi brać pod uwagę utratę fizjologiczną masy jaj podczas składowania i odpowiadać co najmniej całkowitej wadze netto jaj podczas sprzedaży konsumentowi końcowemu.

4. Jeśli jaja kategorii A są dostarczane pod tym oznaczeniem do przedsiębiorstw przemysłu spożywczego, koncesjonowanych zgodnie z dyrektywą 89/437/EWG, klasyfikacja według kategorii wagowej nie jest obowiązkowa, a dostawa odbywa się w warunkach określonych w art. 1 ust. 4, z podaniem na kontenerze dodatkowej adnotacji „Jaja kategorii A”.

1. ►M2 Oznaczenia, o których mowa w art. 7 i art. 10 ust. 1 i ust. 2 lit. c) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, są odpowiednio umieszczane, najpóźniej w dniu klasyfikacji i zapakowania. ◄

Jednakże oznakowania wskazujące numer odróżniający producenta, datę zniesienia, sposób karmienia kur niosek oraz pochodzenie regionalne jaj mogą być naniesione przez producenta.

2. Informacje zamieszczane na jajach i na opakowaniach należy podawać w sposób widoczny i czytelny, zgodnie z art. 7–10 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90.

Produkt wykorzystywany do znakowania musi być zgodny z obowiązującymi przepisami dotyczącymi barwników, które mogą być używane do środków spożywczych przeznaczonych do spożycia przez ludzi.

3. Oznaczenia identyfikacyjne umieszczane na jajach kategorii A oraz na jajach spełniających kryteria stosowane do jaj kategorii A, sprzedawanych jako „jaja myte” lub „jaja schładzane”, przedstawiają się następująco:

4. Znak odróżniający „klasa B” jest kołem o średnicy co najmniej 12 mm biegnącym wokół litery B, której wysokość wynosi co najmniej 5 mm.

5. Jeśli jaja są dostarczane od producenta do pakowni mającej siedzibę w innym Państwie Członkowskim, jaja są stemplowane z numerem identyfikacyjnym producenta, zanim opuszczą zakład produkcyjny.

Niemniej jednak, jeśli producent i zakład pakujący zawarły umowę na dostawę obejmującą wyłączność dla operacji zleconych w Państwie Członkowskim oraz na obowiązek wykonania znakowania, zgodnie z niniejszym artykułem, Państwo Członkowskie, na terytorium którego znajduje się zakład produkcyjny, może, na wniosek podmiotów gospodarczych i za zgodą udzieloną uprzednio przez Państwo Członkowskie, na terytorium którego znajduje się zakład pakujący, odstąpić od tego obowiązku. W powyższym przypadku kopia umowy, za której zgodność z oryginałem poświadczyły podmioty gospodarcze, towarzyszy wysyłce. Organy kontroli, o których mowa w art. 29 ust. 2 lit. e), są informowane o udzieleniu takiego odstępstwa.

Państwa Członkowskie określają minimalny okres obowiązywania umowy na dostawę, o której mowa w akapicie drugim, a który nie może być krótszy niż jeden miesiąc.

6. Jeśli jaja niesklasyfikowane są przewożone z jednego zakładu pakującego do drugiego, jaja są stemplowane za pomocą numeru identyfikacyjnego producenta, zanim opuszczą pierwszy zakład pakujący.

7. Jeśli jaja są dostarczane dla przemysłu, a znakowanie tych jaj nie jest obowiązkowe w związku z ich przeznaczeniem dla celów przetwórczych, na podstawie art. 2 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, zwolnienie ze znakowania jest możliwe tylko wtedy, jeśli dostawa jaj jest dokonywana:

W przypadkach nieprzewidzianych w poprzednim akapicie znakowanie jaj odbywa się zgodnie z ust. 3, 4 i 5.

1. Data minimalnej trwałości określona w art. 10 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 oznaczana jest w czasie pakowania, zgodnie z przepisami art. 9 ust. 2 dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 7 ), i zawiera jeden lub więcej terminów określonych w pkt 1 załącznika I.

W tym celu, data oznaczana jest zgodnie z art. 9 ust. 4 dyrektywy 2000/13/WE, w sposób i zgodnie z zasadami określonymi poniżej:

2. Datą minimalnej trwałości jest dzień, do którego jaja klasy „A” lub „jaja myte” zachowują właściwości opisane w art. 5 ust. 1, gdy są właściwie przechowywane. Okres ten ustala się na nie więcej niż 28 dni od zniesienia jaj. Gdy okres zniesienia wskazany został zgodnie z art. 1 ust. 4 lit. c), datę trwałości ustala się od pierwszego dnia tego okresu.

3. Opakowania transportowe oraz opakowania jednostkowe, nawet znajdujące się w opakowaniach transportowych, posiadają na swojej powierzchni zewnętrznej widoczną i czytelną wskazówkę informującą konsumentów o obowiązku przechowywania jaj po zakupie w warunkach chłodniczych.

4. W przypadku sprzedaży jaj luzem, oznaczenie równoważne do określonego w ust. 2 zamieszczane jest w taki sposób, aby było ono wyraźnie widoczne i jednoznaczne dla konsumentów.

5. Jeśli chodzi o jaja schładzane, przeznaczone do sprzedaży detalicznej we francuskich departamentach zamorskich, termin minimalnej trwałości nie może przekroczyć czterdziestego dnia od daty zniesienia.

Oznaczenie daty pakowania, określonej w art. 10 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, zawiera jedno lub więcej wyrażeń określonych w pkt 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, po których następują dwa zestawy cyfr lub liter określonych w art. 9 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia.

1. Oprócz daty minimalnej trwałości i/lub daty pakowania, zaleca się umieszczenie przez przedsiębiorcę w momencie pakowania, na jajach lub na opakowaniach zawierających jaja, bądź też na jednych i drugich, zalecanej daty sprzedaży.

2. Zalecana data sprzedaży nie może przekroczyć okresu 21 dni od dnia zniesienia, zgodnie z art. 3 ust. 1 decyzji Rady 94/371/WE ( 8 ).

Jednakże w przypadku jaj chłodniczych wysłanych do francuskich departamentów zamorskich i przeznaczonych tam do sprzedaży detalicznej, zgodnie z art. 6 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, zalecana data sprzedaży może być przedłużona do ►M2 33 ◄ dni.

3. Gdy okres zniesienia wskazany jest zgodnie z art. 1 ust. 4 lit. c), zalecaną datę sprzedaży ustala od pierwszego dnia tego okresu.

4. Do celów znakowania jaj i opakowań datami określonymi w niniejszym artykule, wykorzystuje się jedno lub więcej wyrażeń wymienionych w załączniku I.

5. Daty określone w niniejszym artykule oznaczane są zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit drugi.

1. Data zniesienia może być zamieszczona przez przedsiębiorcę w czasie pakowania. W takim przypadku datę zniesienia zamieszcza się również na jajach, które znajdują się w opakowaniach.

W przypadku gdy wskazuje się datę zniesienia, stosuje się zasady ustanowione w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.

2. Gdy jaja są dostarczane do zakładu pakowania w pojemnikach, wszystkie jaja w pojemniku, na którym ma się znaleźć data zniesienia, są klasyfikowane i pakowane z zachowaniem ciągłości. Data zniesienia jest zamieszczana na jajach podczas lub niezwłocznie po klasyfikacji.

3. Jeśli zaopatrywanie w jaja zakładu pakującego nie odbywa się kontenerami, ale zapewniane jest jego własnymi jednostkami produkcyjnymi, znajdującymi się w tym samym miejscu, jaja muszą być stemplowane, ze wskazaniem daty zniesienia, w dniu zniesienia.

Niemniej jednak jaja zniesione w dni nie robocze mogą być stemplowane w pierwszy dzień roboczy po zniesieniu, w tym samym czasie, co jaja zniesione tego dnia, ze wskazaniem daty pierwszego dnia nieroboczego.

4. Jeżeli zakłady pakowania zaopatrywane są również w jaja pochodzące od producentów zewnętrznych, i nie są one przeznaczone do oznaczania datą zniesienia, jaja te przechowuje się i przygotowuje oddzielnie.

Wyrażenia wymienione w załączniku II mogą być uzupełniane oznaczeniami odnoszącymi się do poszczególnych cech danych sposobów chowu.

Wyrażenia te, umieszczane na jajach, mogą być dodane do numeru odróżniającego producenta.

2. Znaczenie numeru identyfikacyjnego producenta jest wyjaśnione w odrębnej instrukcji, w przypadku sprzedaży luzem oraz na lub w opakowaniu, w przypadku jaj zapakowanych.

3. Na opakowaniach zawierających jaja przeznaczone do przedsiębiorstw przemysłu spożywczego, zatwierdzonych zgodnie z dyrektywą 89/437/EWG, mogą być zamieszczane oznaczenia określone w załączniku II, pod warunkiem że jaja zostały wyprodukowane na fermach drobiu spełniających warunki odpowiadające ustanowionym w załączniku III.

4. Przepisy ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla krajowych środków technicznych, wykraczających poza minimalne wymagania ustanowione w załączniku III, które mogą znaleźć zastosowanie jedynie w odniesieniu do producentów zainteresowanego Państwa Członkowskiego oraz pod warunkiem, że są zgodne z prawem wspólnotowym i zgodnie ze wspólnymi normami handlowymi dotyczącymi jaj.

1. W przypadku gdy jaja klasy „A” i „jaja myte” oraz ich opakowania zbiorcze posiadają oznaczenie sposobu karmienia kur niosek, stosuje się minimalne wymagania ustanowione w załączniku IV.

2. Opakowania transportowe zawierające jaja oraz opakowania jednostkowe, na których wskazany jest sposób karmienia kur niosek, znakowane są w ten sam sposób. W przypadku sprzedaży jaj luzem oznaczenia te mogą być zastosowane jedynie wówczas, gdy każde poszczególne jajo zostanie odpowiednio oznaczone.

3. Przepisy ust. 2 stosuje się bez uszczerbku dla krajowych środków technicznych, wykraczających poza minimalne wymagania ustanowione w załączniku IV, które mogą znaleźć zastosowanie jedynie do producentów zainteresowanego Państwa Członkowskiego oraz pod warunkiem, że są zgodne z prawem wspólnotowym i zgodnie ze wspólnymi normami handlowymi dotyczącymi jaj

1. Opakowania jaj klasy „A” oraz „jaj mytych” mogą wskazywać pochodzenie jaj albo zawierać słowa: „pochodzenie jaj: patrz kod na jaju”.

2. W celu oznaczenia pochodzenia jaj klasy „A”, „jaj mytych” lub opakowań jednostkowych zawierających takie jaja, zgodnie z art. 10 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, mogą być użyte wyrażenia lub symbole, które odnoszą się do Państwa Członkowskiego lub do jednostki podziału administracyjnego lub innego regionu zdefiniowanego przez właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym jaja są produkowane.

W przypadku sprzedaży jaj luzem informacje o pochodzeniu mogą być zastosowane wyłącznie wówczas, gdy poszczególne jaja są oznakowane za pomocą odpowiednich wyrażeń lub symboli.

3. Opakowania transportowe zawierające jaja lub opakowania jednostkowe oznakowane wyrażeniami lub symbolami określonymi w ust. 2 zawierają takie same wyrażenia lub symbole.

1. Jaja kategorii „A”, poza jajami z hodowli ekologicznej, przywożone z Norwegii, jak również jaja pochodzące z hodowli ekologicznej, przywożone zgodnie z art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91, są stemplowane w państwie pochodzenia z numerem identyfikacyjnym producenta, na takich samych warunkach jak te, o których mowa w art. 8 niniejszego rozporządzenia.

2. Jaja kategorii „A”, przywożone z krajów trzecich, inne niż ten, o którym mowa w ust. 1, są stemplowane w kraju pochodzenia, w sposób wyraźnie widoczny i doskonale czytelny, ze wskazaniem kodu ISO państwa pochodzenia, poprzedzonym następującą adnotacją: „normy nie WE –”.

3. Opakowania jaj klasy „A” przywożonych z państw trzecich spełniają wymagania ustanowione w art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90.

Oznaczenia daty minimalnej trwałości oraz daty pakowania, określonych w art. 15 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, zawierają jedno lub więcej wyrażeń określonych w pkt 2 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, po których następują dwa zestawy cyfr lub liter określonych w art. 9 ust. 1 akapit drugi.

4. ►M2 Oznaczenie sposobu hodowli na opakowaniach jaj kategorii „A”, poza jajami z hodowli ekologicznej, przywożonymi z Norwegii, i na opakowaniach jaj pochodzących z hodowli ekologicznej, przywożonymi zgodnie z art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 2092/91, odbywa się w tych samych warunkach, jak te przewidziane w art. 13 niniejszego rozporządzenia. ◄

Na opakowaniach jaj klasy „A” przywożonych z państw trzecich, innych niż wskazane w akapicie pierwszym, sposób chowu drobiu oznaczany jest poprzez zamieszczenie wyrażenia: „sposób chowu nieokreślony”.

5. Banderole i etykiety przymocowywane są do opakowań i jaj, które poddawane są przeklasyfikowaniu i przepakowaniu, zgodnie z takimi samymi zasadami i warunkami jak ustanowione dla Państw Członkowskich w rozdziale IV niniejszego rozporządzenia.

6. Jaja innej kategorii niż A, przywożone z państw trzecich, są zwolnione ze stemplowania. Jednakże dostawa tych jaj dla przemysłu podlega kontroli ich ostatecznego przeznaczenia, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 296 rozporządzenia (WE) nr 2454/93 ( 9 ), w celu ich przetworzenia. Zgodnie z tym założeniem dokument kontrolny T5 zawiera w rubryce 104 jedną z adnotacji, o których mowa w załączniku V.

1. Banderole i etykiety, przewidziane w art. 11 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 dla jaj klasy „A” oraz „jaj mytych” są koloru białego, a informacje na nich podawane drukowane są w kolorem czarnym, zgodnie z art. 10 i 15 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90.

2. Odstępstwo, określone w art. 11 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, stosuje się w przypadku dziennej ilości wynoszącej mniej niż 3 600 jaj na dostawę oraz 360 jaj na kupca. Nazwa, adres i numer zakładu pakowania, liczba jaj, klasy jakości i waga, data minimalnej trwałości oraz sposób chowu drobiu podawane są w dokumentach towarzyszących.

1. W opakowaniach opatrzonych żółtą banderolą lub etykietą, których nie można użyć ponownie po otwarciu opakowania, wprowadzane są do obrotu następujące rodzaje jaj:

1. Jaja przemysłowe w rozumieniu art. 1 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 są wprowadzane do obrotu w opakowaniach z czerwoną banderolą lub etykietą.

1. Banderole lub etykiety określone w art. 12 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, muszą być nadrukowane lub umieszczone w taki sposób, aby żadna z informacji zamieszczonych na opakowaniu nie została zakryta.

Wyrażenie „ekstra” nadrukowywane jest na banderoli lub etykiecie kursywą o wysokości co najmniej 1 cm, po którym następuje słowo „do” oraz dwa zestawy cyfr, określonych w art. 9 ust. 1 akapit drugi niniejszego rozporządzenia, wskazujących siódmy dzień od dnia zapakowania jaj lub dziewiąty dzień od dnia ich zniesienia

W przypadku zamieszczenia na opakowaniu daty pakowania, wyrażenie określone w akapicie drugim może być zastąpione słowami „ekstra do siódmego dnia od dnia zapakowania”.

W przypadku zamieszczenia na opakowaniu daty zniesienia, powyższe wyrażenie może być zastąpione słowami „ekstra do dziewiątego dnia od dnia zniesienia”.

2. Gdy banderola lub etykieta, określone w ust. 1, nie dadzą się usunąć z opakowania, opakowanie musi zostać usunięte z obszaru sprzedaży nie później niż siódmego dnia od dnia zapakowania lub dziewiątego dnia od dnia zniesienia, a jaja należy przepakować.

3. Opakowania transportowe zawierające opakowania jednostkowe oznakowane jako „ekstra” oznacza się drukowanymi literami o wysokości 2 cm: „OPAKOWANIE ZAWIERAJĄCE OPAKOWANIA JEDNOSTKOWE »EKSTRA«” w jednym lub kilku językach Wspólnoty.

1. Z wyjątkiem przypadku przewidzianego w art. 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, do przepakowania jaj klasy „A” i „jaj mytych” do innych opakowań transportowych lub jednostkowych upoważnione są jedynie zakłady pakowania. Każde opakowanie zawiera wyłącznie jaja pochodzące z jednej partii.

2. Na banderoli lub etykiecie opakowań transportowych należy widocznym i czytelnym pismem umieścić następujące informacje:

3. Na opakowaniach jednostkowych zawierających jaja przepakowane należy widocznym i czytelnym pismem umieścić wyłącznie informacje przewidziane w ust. 2. Ponadto opakowania jednostkowe mogą posiadać znak towarowy przedsiębiorstwa, które przepakowało lub zleciło przepakowanie jaj. Nie zezwala się na użycie słowa „ekstra”.

1. Jaja przeklasyfikowane zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 można wprowadzać do obrotu w opakowaniach, w których znajdowały się przed przeklasyfikowaniem. Jeżeli zostaną przepakowane, każde opakowanie może zawierać wyłącznie jaja pochodzące z jednej partii.

2. Na żółtych lub czerwonych banderolach lub etykietach znajdujących się na opakowaniach transportowych należy widocznymi i czytelnymi czarnymi literami zamieścić co najmniej informacje przewidziane w art. 18 i 19, razem z nazwą lub firmą i adresem przedsiębiorstwa które przeklasyfikowało jaja lub zleciło ich przeklasyfikowanie.

3. Informacje umieszczone na opakowaniach jednostkowych, zawierających jaja przeklasyfikowane, i niemające już zastosowania zostają zakryte. Ponadto opakowania jednostkowe mogą posiadać znak towarowy przedsiębiorstwa, które dokonało przeklasyfikowania jaj lub zleciło ich przeklasyfikowanie.

1. W przypadku wykorzystywania oryginalnych opakowań do przeklasyfikowania oraz przepakowania, opakowania te traktuje się je jako użyte ponownie w rozumieniu art. 36 ust. 2.

2. Informacje znajdujące się na poprzednich banderolach lub etykietach opakowań transportowych powtórnie użytych zgodnie z art. 36 ust. 2 należy całkowicie zakryć nowymi banderolami lub etykietami lub zamaskować w inny sposób, tak aby nie były czytelne.

3. Opakowania transportowe mogą być opatrzone jedną lub kilkoma informacjami, zamieszczonymi na banderolach i etykietach zamykających opakowania. Ponadto opakowania transportowe mogą posiadać znak towarowy przedsiębiorstwa, które przepakowało jaja lub zleciło ich przepakowanie.

Producenci, zakłady pakujące, odbiorcy, zakłady rolno-spożywcze, hurtownicy, a w przypadku zastosowania art. 14 producenci i dostawcy żywności są przedmiotem kontroli, których częstotliwość ustanawiają właściwe organy na podstawie analizy ryzyk, biorąc co najmniej pod uwagę:

2. ►M2 Kontrole są przeprowadzane w sposób regularny i niezapowiedziany we wszystkich placówkach. Jednostki produkcyjne i zakłady pakujące przeprowadzające znakowanie, o którym mowa w art. 12, są przedmiotem częstszych inspekcji. ◄

3. Przeprowadzenie kontroli informacji odnoszących się do daty zniesienia, sposobu karmienia kur niosek oraz pochodzenia regionalnego jaj, określonych w art. 12, 14 i 15, może być zlecone organom wyznaczonym przez Państwa Członkowskie, które są w stanie zapewnić gwarancje niezbędnej niezależności względem zainteresowanych producentów i które spełniają aktualnie obowiązujące kryteria określone w normie europejskiej EN/45011.

Wymienione organy działają na podstawie zezwoleń oraz pod nadzorem właściwych władz zainteresowanego Państwa Członkowskiego.

Koszty kontroli przeprowadzanych przez te organy ponoszone są przez podmiot zamieszczający informacje określone powyżej.

2. Jeśli producent znakuje niektóre jaja ze wskazaniem daty zniesienia, a inne bez tej wskazówki, informacje, o których mowa w ust. 1 lit. a) tiret trzecie, czwarte i piąte, są rejestrowane oddzielnie.

3. Producenci przechowują informacje wymienione w lit. a) i b) przez okres co najmniej sześciu miesięcy od zaprzestania prowadzenia przez nich działalności lub od zniszczenia hodowli.

1. Zakłady pakowania ewidencjonują osobno, w odniesieniu do sposobu chowu oraz w odniesieniu do każdego dnia:

2. W przypadku gdy na jajach klasy „A” i „jajach mytych” oraz opakowaniach podawane są informacje dotyczące sposobu karmienia kur niosek, daty zniesienia i/lub pochodzenia regionalnego, zakłady zamieszczające takie informacje prowadzą oddzielną ewidencję zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy.

3. Jednakże zamiast prowadzenia ewidencji sprzedaży i dostaw, mogą oni założyć rejestr faktur i specyfikacji wysyłkowych prowadzony zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy. Taka ewidencja i rejestry przechowywane są przez okres co najmniej sześciu miesięcy.

1. Dla jaj, o których mowa w art. 13, 14 i 15, odbiorcy muszą dysponować zaświadczeniami w zakresie:

Rejestrują oddzielnie, według sposobu hodowli, trybu odżywiania i z podziałem na dni, ilości jaj, których dostarczają do zakładów pakujących, w tym numery identyfikacyjne zakładów oraz datę zniesienia lub okres zniesienia.

2. Jeśli chodzi o jaja, o których mowa w art. 13, 14 i 15, hurtownicy, w tym pośrednicy, którzy nie dokonują żadnych fizycznych czynności kondycjonowania jaj, muszą dysponować zaświadczeniami w zakresie:

Poza tym hurtownicy, którzy dokonują czynności fizycznych kondycjonowania, muszą dokonywać cotygodniowej rejestracji zapasów fizycznych.

3. Odbiorcy i hurtownicy mają obowiązek przechowywania przez co najmniej sześć miesięcy zapisów dotyczących transakcji kupna i sprzedaży oraz stanu zapasów.

Zamiast prowadzenia rejestrów kupna i sprzedaży, mogą gromadzić faktury i kwity dostaw w dokumentacji, wskazując w niej adnotacje, o których mowa w art. 13, 14 oraz 15.

4. Producenci oraz dostawcy pasz prowadzą księgowość dostaw dokonywanych dla producentów, o których mowa w art. 25 ust. 1 lit. b), zaznaczając skład dostarczanych pasz.

Przechowują tę księgowość przez co najmniej sześć miesięcy od daty dokonania dostawy.

5. Zakłady rolno-spożywcze, koncesjonowane zgodnie z dyrektywą 89/437/EWG, przechowują przez co najmniej sześć miesięcy, od daty odbioru, zestawienie wszystkich dostaw, za które były odpowiedzialne, uzupełnione informacjami naniesionymi na kontenery i opakowania, jak również tygodniowy stan zapasów jaj.

6. Wszystkie rejestry, księgowość i inne zapisy, o których mowa w art. 25 i 26 oraz w niniejszym artykule, są przekazywane do dyspozycji właściwych organów na każde żądanie.

1. Państwa Członkowskie podejmują środki w celu zapewnienia poufności informacji dostarczanych na mocy art. 12, 13, 14 i 15, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady ( 10 ), w zakresie, w jakim dotyczą one osób fizycznych.

2. Dane wpisywane do rejestrów, ksiąg rachunkowych i innych akt mogą być wykorzystywane jedynie do celów stosowania niniejszego rozporządzenia.

1. Do dnia 1 kwietnia każdego roku, każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję za pomocą elektronicznych środków porozumiewania się o średniej liczbie kur niosek utrzymywanych ( 11 ) w gospodarstwie, w odniesieniu do każdego rodzaju chowu drobiu.

2. Do dnia 1 lipca 2004 r. każde Państwo Członkowskie powiadamia Komisję za pomocą elektronicznych środków porozumiewania się o środkach, które przyjęło w celu wykonania niniejszego rozporządzenia, w szczególności o:

3. Komisja zbiera informacje określone w ust. 1 i 2 i udostępnia je Państwom Członkowskim z dniem 1 lipca 2005 r. Do tego czasu Państwa Członkowskie przekazują będące w ich posiadaniu dane pozostałym Państwom Członkowskim.

Każda zmiana list, metod kontroli i środków technicznych, o których mowa w ust. 2, jest przekazywana Komisji, drogą elektroniczną, najpóźniej 1 kwietnia każdego roku.

4. Dyskusja na temat kontroli przeprowadzanych w Państwach Członkowskich odbywa się regularnie zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2771/75 ( 12 ).

5. W dowolnym czasie i na wniosek Komisji Państwa Członkowskie przekazują wszelkie informacje konieczne do oceny zgodności środków wymienionych w ust. 2 lit. d) niniejszego artykułu z prawem wspólnotowym i wspólnymi normami handlowymi w odniesieniu do jaj.

Każde Państwo Członkowskie, na którego terytorium partia jaj pochodząca z innego Państwa Członkowskiego jest poddawana przeklasyfikowaniu, zapewnia, że decyzja w sprawie przeklasyfikowania podawana jest w ciągu trzech dni roboczych do wiadomości właściwego organu tego Państwa Członkowskiego, zgodnie z art. 29 ust. 2 lit. f).

1. Przepisy art. 19 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90 znajdują zastosowanie tylko wówczas gdy kontrola została przeprowadzona zgodnie z ust. 2–5 niniejszego artykułu.

2. W przypadku gdy jaja znajdują się w opakowaniach transportowych bez opakowań jednostkowych, do kontroli należy pobrać co najmniej poniższe ilości jaj:

Liczba jaj w partii	Liczba badanych jaj
Liczba jaj w partii	% partii	Minimalna liczba jaj
do 180	100	0
181 do 1 800	15	180
1 801 do 3 600	10	270
3 601 do 10 800	5	360
10 801 do 18 000	4	540
18 001 do 36 000	3	720
36 001 do 360 000	1,5	1 080
ponad 360 000	0,5	5 400

3. W przypadku jaj w opakowaniach jednostkowych, niezależnie od tego, czy są one umieszczone w opakowaniach transportowych czy nie, do kontroli należy pobrać co najmniej następującą liczbę opakowań i jaj:

Liczba jaj w partii	Procent kontrolowa- nych opakowań jednostkowych	Liczba jaj do zbadania na 1 kontrolowane opakowanie (%)
do 180	100	100
181 do 1 800	15	100
1 801 do 3 600	10	100
3 601 do 10 800	5	100
10 801 do 18 0004100	4	100
18 001 do 36 000	3	100
36 001 do 360 000	1,5	100
Ponad 360 000	0,5	100

4. W przypadku partii, w której liczba jaj nie przekracza 18 000, do badania należy pobrać jaja z co najmniej 20 % opakowań transportowych.

W przypadku partii, w której liczba jaj jest większa niż 18 000, do badania należy pobrać jaja z co najmniej 10 % opakowań transportowych i co najmniej z dziesięciu opakowań transportowych.

5. W przypadku jaj nieopakowanych, wystawionych na sprzedaż lub sprzedawanych w obrocie detalicznym, jako próbę, przy liczbie jaj do 180, badaniu należy poddać 100 % jaj, a przy większej liczbie jaj — 15 % jaj z danej partii, lecz nie mniej niż 180 sztuk.

1. Po przeprowadzeniu kontroli oraz niezbędnej korekcie partii pod względem zgodności z przepisami rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, kontrolujący może, na wniosek właściciela partii, załączyć do opakowania banderolę z pieczęcią urzędową oraz następującymi informacjami szczegółowymi:

2. Banderola kontrolna jest biała z czerwonym nadrukiem. W razie zamknięcia opakowania przed podjęciem czynności kontrolnych, zamyka się opakowanie ponownie za pomocą banderoli kontrolnej, która może być, stosownie do przypadku, umieszczona na poprzedniej banderoli lub etykiecie.

3. Po dokonaniu kontroli opakowań jednostkowych z napisem „ekstra”, umieszcza się na nich banderolę kontrolną zawierająca informacje wymienione w ust. 1 oraz wyraz „ekstra” kursywą o wysokości 1 cm.

1. Podczas kontroli partii jaj klasy „A” oraz „jaj mytych” dopuszcza się następujące marginesy tolerancji:

Jednakże przy kontroli jaj wprowadzanych do obrotu jako „ekstra” wykluczona jest jakakolwiek tolerancja w odniesieniu do wysokości komory powietrznej, zarówno w czasie pakowania, jak i przy przywozie tych jaj.

2. Gdy kontrolowana partia zawiera mniej niż 180 jaj, marginesy określone w ust. 1 podwaja się.

Z wyjątkiem przypadku przewidzianego w art. 13 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 1907/90, podczas kontroli partii jaj klasy „A” i „jaj mytych” dopuszcza się tolerancje w zakresie wagi jednostkowej. Partia taka może zawierać nie więcej niż 10 % jaj o kategorii wagowej graniczącej z oznaczoną na opakowaniu, nie więcej jednak niż 5 % jaj następnej niższej kategorii wagowej.

W przypadku gdy kontrolowana partia zawiera mniej niż 180 jaj, powyższe marginesy zostają podwojone

Opakowania transportowe jaj klasy „A” i „jaj mytych”, sklasyfikowanych według wagi, posiadają następującą minimalną wagę netto:

— XL-bardzo duże:	7,3 kg/100 jaj,
— L-duże:	6,4 kg/100 jaj,
— M-średnie:	5,4 kg/100 jaj,
— S-małe:	4,5 kg/100 jaj.

1. Opakowania, włączając wewnętrzny materiał do pakowania, powinny być odporne na wstrząsy, suche, czyste i w dobrym stanie, wykonane z materiałów, które chronią jaja przed obcymi zapachami oraz ryzykiem pogorszenia jakości.

2. Zakazuje się ponownego używania opakowań transportowych wykorzystywanych do transportu i wysyłki jaj, włączając wewnętrzny materiał do pakowania, jeżeli nie znajdują się one w stanie odpowiadającym stanowi nowych opakowań oraz jeśli nie spełniają wymogów technicznych i sanitarnych określonych w ust. 1. Opakowania transportowe używane ponownie nie mogą zawierać naniesionych wcześniej oznakowań, które mogłyby wprowadzać w błąd.

1. Podczas przechowywania w pomieszczeniach producenta oraz w trakcie transportu od producenta do skupującego lub do zakładu pakowania, jaja utrzymywane są w odpowiedniej temperaturze pozwalającej na zachowanie ich najwyższej jakości

2. Jaja muszą być przechowywane w czystych, suchych miejscach, wolnych od obcych zapachów.

3. Podczas transportu i przechowywania jaja muszą być utrzymywane w czystości i suchości, w miejscach wolnych od obcych zapachów, skutecznie zabezpieczonych przed wstrząsami i działaniem światła oraz przed nadmiernymi wahaniami temperatury.

Odniesienia do uchylonego rozporządzenia traktowane są jak odniesienia do niniejszego rozporządzenia i odczytywane zgodnie z tabelą korelacji zamieszczoną w załączniku IV.

1. Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się z dniem 1 stycznia 2004 r. Jednakże w zakresie początkowych kodów państw: CZ, EE, CY, LV, LT, HU, MT, PL, SL i SK podlegających ratyfikacji w Traktacie o Przystąpieniu, przepisy art. 4 ust. 2 stosuje się od dnia 1 maja 2004 r.

3. Numery odróżniające zakładów pakowania zatwierdzone do dnia 31 grudnia 2003 r. mogą być jednak nadal używane do dnia 31 grudnia 2004 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Kod językowy	Na jajach	Na opakowaniu
ES	Cons. pref.	Consúmase preferentemente antes del
CS	Spotřebujte vai S.	Spotřebujte do
DA	Mindst holdbar til vai M.H.	Mindst holdbar til
DE	Mind. haltbar vai M.H.D.	Mindestens haltbar bis
ET	Parim enne vai PE	Parim enne
EL	Ανάλωση πριν από	Ανάλωση κατά προτίμηση πριν από
EN	Best before vai B.B. (1)	Best before
FR	à cons. de préf. av. vai DCR (1)	A consommer de préférence avant le
IT	Entro	da consumarsi preferibilmente entro
LV	Izlietot līdz vai I.L. (1)	Izlietot līdz
LT	Geriausi iki vai G (1)	Geriausi iki
HU	Min. meg.: vai M.M. (1)	Minőségét megőrzi
MT	L-aћjar jintuża sa	L-aћjar jintuża sa
NL	Tenm. houdb. Tot vai THT (1)	Tenminste houdbaar tot
PL	Najlepiej spożyć przed vai N.S.P. (1)	Najlepiej spożyć przed
PT	Cons. pref.	A consumir de preferencia antes de
SK	Minimálna trvanlivosť do vai M.T.D. (1)	Minimálna trvanlivosť do
SL	Uporabno najmanj do vai U.N.D. (1)	Uporabno najmanj do
FI	Parasta ennen	Parasta ennen
SV	Bäst före	Bäst före
(1) W przypadku użycia skrótu, na opakowaniu należy widocznie zamieścić znaczenie skrótu.

Kod językowy	Na jajach	Na opakowaniu
ES	Emb.	Embalado el:
CS	Baleno vai D. B. (1)	Datum balení
DA	Pakket	Pakket den:
DE	Verp.	Verpackt am:
ET	Pakendamiskuupäev vai PK	Pakendamiskuupäev:
EL	Συσκευασϊα	Ημερομηνία συσκευασίας:
EN	Packed vai pkd	Packing date:
FR	Emb. le	Emballé le:
IT	Imb.	Data d'imballaggio:
LV	Iepakots	Iepakots
LT	Supakuota vai PK (1)	Pakavimo data
HU	Csom.	Csomagolás dátuma
MT	Ippakkjat	Data ta' l-ippakkjan
NL	Verp.	Verpakt op:
PL	Zapakowano w dniu vai ZWD	Zapakowano w dniu
PT	Emb.	Embalado em:
SK	Balené dňa vai B.D.	Balené dňa
SL	Pakirano vai Pak.	Datum pakiranja
FI	Pakattu	Pakattu:
SV	Förp. Den	Förpackat den:
(1) W przypadku użycia skrótu, na opakowaniu należy widocznie zamieścić znaczenie skrótu.

Kod językowy
ES	Vender antes
CS	Prodat do
DA	Sidste salgsdato
DE	Verkauf bis
ET	Viimane soovitav müügikuupäev vai VSM
EL	Πώληση
EN	Sell by
FR	à vend. préf. av. vai DVR (1)
IT	Racc.
LV	Realizēt līdz
LT	Parduoti iki
HU	Forgalomba hozható:… -ig
MT	Ghandu jinbiegh sa
NL	Uiterste verkoopdatüm vai Uit. verk. dat.
PL	Sprzedaż do dnia
PT	Vend. de pref. antes de
SK	Predávať do
SL	Prodati do
FI	Viimeinen myyntipäivä
SV	Sista försäljningsdag
(1) W przypadku użycia skrótu, na opakowaniu należy widocznie zamieścić znaczenie skrótu

Kod językowy
ES	Puesta
CS	Sneseno
DA	Læggedato
DE	Gelegt am
ET	Munemiskuupäev
EL	Ωοτοκία
EN	Laid
FR	Pondu le
IT	Dep.
LV	Izdēts
LT	Padėta
HU	Tojás rakás napja
MT	Tbiedu
NL	Gelegd op
PL	Zniesione w dniu
PT	Postura
SK	Znáška
SL	Zneseno
FI	Munintapäivä
SV	Värpta den

Wyrażenia, określone w art. 13, stosowane dla wskazania rodzajów produkcji jaj, zamieszczane: a) na opakowaniach; b) na jajach

Kod językowy		1	2	3
ES	a	Huevos de gallinas camperas	Huevos de gallinas criadas en el suelo	Huevos de gallinas criadas en jaula
ES	b	Camperas	Suelo	Jaula
CS	a	Vej ce nośnic ve volném výběhu	Vejce nosnic v halách	Vejce nosnic v klecích
CS	b	Výběh	Hala	Klec
DA	a	Frilandsæg	Skrabeæg	Buræg
DA	b	Frilandsæg	Skrabeæg	Buræg
DE	a	Eier aus Freilandhaltung	Eier aus Bodenhaltung	Eier aus Käfighaltung
DE	b	Freiland	Boden	Käfig
ET	a	Vabalt peetavate kanade munad	Õrrekanade munad	Puuris peetavate kanade munad
ET	b	Vabapidamine or V	Õrrelpidamine or	Puurispidamine or P
EL	a	Αυγά ελεύθερης βοσκής	Αυγά αχυρώνα	Αυγά κλωβοστοιχίας
	b	Ελεύθερης βοσκής	Αχυρώνα	Κλωβοστοιχία
	▼M2
	c	ή αυγά στρωμνής
d	ή στρωμνής
▼M1
EN	a	Free range eggs	Barn eggs	Eggs from caged hens
EN	b	Free range or F/range	Barn	Cage
FR	a	Oeufs de poules élevées en plein air	Oeufs de poules élevées au sol	Oeufs de poules élevées en cage
FR	b	Plein air	Sol	Cage
IT	a	Uova da allevamento all'aperto	Uova da allevamento a terra	Uova da allevamento in gabbie
IT	b	Aperto	A terra	Gabbia
LV	a	Brīvās turēšanas apstākļos dētās olas	Kūtī dētas olas	Sprostos dētas olas
LV	b	Brīvībā dēta	Kūtī dēta	Sprostā dēta
LT	a	Laisvai laikomų vištų kiaušiniai	Ant kraiko laikomų vištų kiaušiniai	Narvuose laikomų vištų kiaušiniai
LT	b	Laisvų	Ant kraiko	Narvuose
HU	a	Szabad tartásban termelt tojás	Alternatív tartásban termelt tojás	Ketreces tartásból származó tojás
HU	b	Szabad t.	Alternatív	Ketreces
MT	a	Bajd tat-tigieg imrobbija barra	Bajd tat-tigieg imrobbija ma 1-art	Bajd tat-tigieg imrobbija fil-gageg
MT	b	Barra	Ma 1-art	Gagga
NL	a	Eieren van hennen met vrije uitloop	Scharreleieren	Kooieieren
NL	b	Vrije uitloop	Scharrel	Kooi
PL	a	Jaja z chowu na wolnym wybiegu	Jaja z chowu ściółkowego	Jaja z chowu klatkowego
PL	b	Wolny wybieg	Ściółka	Klatka
PT	a	Ovos de galinhas criadas ao ar livre	Ovos de galinhas criadas no solo	Ovos de galinhas criadas em gaiolas
PT	b	Ar livre	Solo	Gaiola
SK	a	Vajcia z chovu na voľnom výbehu	Vajcia z podostieľkového chovu	Vajcia z klietkového chovu
SK	b	Voľný výbeh	Podstieľkové	Klietkové
SL	a	Jajca iz proste reje	Jajca iz hlevske reje	Jajca iz baterijske reje
SL	b	Prosta reja	Hlevska reja	Baterijska reja
FI	a	Ulkokanojen munia	Lattiakanojen munia	Häkkikanojen munia
FI	b	Ulkokanan	Lattiakanan	Häkkikanan
SV	a	Ägg från utehöns	Ägg från frigående höns inomhus	Ägg från burhöns
SV	b	Frigående (alt. Frig.) ute	Frigående (alt. Frig.) inne	Burägg

Minimalne wymagania, jakie muszą spełniać fermy drobiu w zależności od różnych metod produkcji jaj.

a) „Jaja z chowu na wolnym wybiegu” muszą być produkowane w fermach drobiu, które spełniają co najmniej warunki określone w art. 4 dyrektywy Rady 1999/74/WE ( 13 ) ►M2 ————— ◄ i w których:

▼M3

— kury mają w ciągu całego dnia stały dostęp do wybiegu na świeżym powietrzu; odstępstwo od tego wymagania będące wynikiem ograniczeń, łącznie z ograniczeniami weterynaryjnymi, nałożonych na podstawie prawa wspólnotowego, nie może przekroczyć dwunastu tygodni,

▼B

— wybiegi, do których kury mają dostęp, są w przeważającej części porośnięte roślinnością i nie są wykorzystywane do innych celów z wyjątkiem sadów, obszarów leśnych oraz terenu wypasania zwierząt gospodarskich, o ile to ostatnie jest dozwolone przez właściwe władze,

— wybiegi na świeżym powietrzu muszą spełniać co najmniej warunki określone w art. 4 ust. 1, art. 4 ust. 3 lit. b) ppkt ii) dyrektywy Rady 1999/74/WE, według których maksymalna gęstość obsady wynosi nie więcej niż 2 500 kur na hektar powierzchni wybiegu dostępnej dla kur, lub jedną kurę na każde 4 metry kwadratowe w dowolnym czasie; jednakże w przypadku zapewnienia na jedną kurę powierzchni wynoszącej co najmniej 10 metrów kwadratowych i praktykowania rotacji, oraz zapewnienia kurom dostępu do całej powierzchni wybiegu w trakcie czasu chowu stada, każdy wybieg musi zawsze gwarantować powierzchnię co najmniej 2,5 metra kwadratowego na jedną kurę,

— powierzchnia wybiegów na świeżym powietrzu nie może przekraczać promienia 150 m od najbliższych otworów wyjściowych budynku; jednakże dopuszczalny jest zasięg wynoszący do 350 m od najbliższych otworów wyjściowych budynku, pod warunkiem że na całej przestrzeni wybiegu równomiernie rozmieszczona jest wystarczająca liczba osłon i poideł w rozumieniu tych przepisów, z ilością co najmniej czterech osłon na hektar.

b) „Jaja z chowu wolierowego” muszą być produkowane na fermach, które spełniają co najmniej warunki określone w art. 4 dyrektywy 1999/74/WE ►M2 ————— ◄ .

c) „Jaja z chowu klatkowego” muszą być produkowane na fermach drobiu, które spełniają co najmniej:

— warunki określone w art. 5 dyrektywy 1999/74/WE do dnia 31 grudnia 2011 r., lub

— warunki określone w art. 6 dyrektywy 1999/74/WE.

2. Do 31 grudnia 2006 r. wymagania dotyczące art. 4 ust. 1 dyrektywy 1999/74/WE, zawarte w pkt 1 niniejszego załącznika, nie mają zastosowania do instalacji hodowlanych zbudowanych, wyremontowanych lub po raz pierwszy uruchomionych przed 1 stycznia 2002, a które nie zostały jeszcze doprowadzone do zgodności z tą dyrektywą, zgodnie z art. 4 ust. 2.

W tym przypadku, bez uszczerbku dla odstępstw, jakich mogą udzielić Państwa Członkowskie, jeśli chodzi o zagęszczenie zwierząt, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4) niniejszej dyrektywy, powyższe instalacje muszą spełniać co najmniej następujące wymogi:

a) jeśli chodzi o systemy hodowli, które umożliwiają kurom nioskom swobodne przemieszczanie się między różnymi poziomami instalacji wewnętrznych budynków:

— instalacje są wyposażone w żerdzie, dostatecznej długości, aby każda kura dysponowała na nich przestrzenią co najmniej 15 centymetrów,

— zagęszczenie nie przekroczyło poziomu dwudziestu pięciu kur na metr kwadratowy powierzchni podłogi dostępnej dla kur;

b) jeśli chodzi o systemy hodowli, które uniemożliwiają kurom nioskom swobodne przemieszczanie się między różnymi poziomami instalacji wewnętrznych budynków:

— zagęszczenie nie przekroczyło poziomu siedmiu kur na metr kwadratowy powierzchni podłogi dostępnej dla kur,

— co najmniej jedna trzecia tej samej powierzchni jest pokryta wyściółką, taką jak słoma, trociny, piasek lub torf,

— wystarczająca część powierzchni dostępnej dla kur jest przeznaczona do zbierania odchodów ptactwa;

c) jeśli chodzi o systemy hodowli, które umożliwiają kurom nioskom dostęp do przestrzeni zewnętrznych:

— wnętrze budynków spełnia warunki, o których mowa w lit. a) oraz b),

— w ciągu dnia kury korzystają z nieprzerwanej możliwości swobodnego przebywania na powietrzu, poza przypadkami tymczasowych restrykcji narzuconych przez organy weterynaryjne,

— teren dostępny dla kur jest w zdecydowanej części pokryty roślinnością i nie jest używany do żadnych innych celów, chyba że jako sad, strefa zadrzewiona lub pastwisko, pod warunkiem że zgody na tę ostatnią opcję udzielą właściwe organy,

— powierzchnia wybiegu musi być dostosowana do zagęszczenia trzymanych kur i do rodzaju gruntu, przy czym zagęszczenie zwierząt nie może w żadnym momencie przekroczyć 2 500 kur na hektar terenu dostępnego dla kur lub jedna kura na 4 metry kwadratowe. Niemniej jednak, jeśli każda kura dysponuje co najmniej 10 metrenu kwadratowymi i stosowana jest rotacja, a kury mają swobodny dostęp do każdej przestrzeni przez cały okres życia stada, każda używana zagroda musi zagwarantować w każdym momencie co najmniej 2,5 metra kwadratowego dla każdej kury,

— przestrzenie zewnętrzne nie mogą rozciągać się powyżej promienia 150 metrów od najbliższego wyjścia z budynku, niemniej jednak dopuszczalne jest wydłużenie tego odcinka do 350 metrów od wyjściowych schodków najbliższego budynku, pod warunkiem że istnieje wystarczająca liczba wiat i wodopojów w rozumieniu tego postanowienia, które są rozmieszczone na całej przestrzeni zewnętrznej, przy czym liczba wiat musi wynosić co najmniej cztery na hektar.

Odniesienie do zboża jako składnika paszy może być zamieszczone tylko w przypadku, gdy stanowi ono co najmniej 60 % masy składu danej paszy, w której produkty uboczne zbóż nie mogą stanowić więcej niż 15 %.

Jednakże gdy odniesienie dotyczy określonych rodzajów zbóż, każde z tych zbóż musi stanowić co najmniej 30 % składu paszy w przypadku wymienienia jednego rodzaju zboża oraz co najmniej 5 % składu w przypadku gdy wymienia się kilka rodzajów zbóż.

Tabela korelacji

Rozporządzenie (WE) nr 1274/91	Niniejsze rozporządzenie
artykuł 1	artykuł 1
artykuł 2	artykuł 37 ust. 1
artykuł 3	artykuł 3 ust. 4 lit. a)
artykuł 4	artykuł 4
artykuł 5	artykuł 5
artykuł 6	artykuł 6
artykuł 7	–
artykuł 8	artykuł 7
artykuł 9	artykuł 8
artykuł 10	artykuł 8
artykuł 11	artykuł 8
artykuł 12 ust. 1, 2 i 3	–
artykuł 12 ust. 4 tiret pierwsze	artykuł 17 ust. 2
artykuł 13	–
artykuł 14	artykuł 9
artykuł 15	artykuł 10
artykuł 16	artykuł 11
artykuł 17	artykuł 12
artykuł 18	artykuł 13
artykuł 18a	artykuł 28
artykuł 18b	–
artykuł 18c	artykuł 14
artykuł 19	artykuł 15
artykuł 20	artykuł 29
artykuł 21	artykuł 17
artykuł 22	artykuł 18
artykuł 23	artykuł 19
artykuł 24	artykuł 20
artykuł 25	artykuł 22
artykuł 26	artykuł 21
artykuł 27	artykuł 23
artykuł 28	–
artykuł 29	artykuł 31
artykuł 30	artykuł 32
artykuł 31	artykuł 33
artykuł 32	artykuł 34
artykuł 33	artykuł 35
artykuł 34	artykuł 30
artykuł 35	artykuł 29 ust. 2
artykuł 36	artykuł 38
artykuł 37	artykuł 39
artykuł 38	–
załącznik I	załącznik I
załącznik II	załącznik II
załącznik III	załącznik III
załącznik IV	załącznik IV

( 1 ) Dz.U. L 173 z 6.7.1990, str. 5. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 2052/2003 (Dz.U. L 305 z 22.11.2003, str. 1).

( 2 ) Dz.U. L 198 z 22.7.1991, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

( 4 ) Dz.U. L 121 z 16.5.1991, str. 11. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) nr 326/2003 (Dz.U. L 47 z 21.2.2003, str. 31).

( 5 ) Dz.U. L 212 z 22.7.1989, str. 87. Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, str. 1).

( 9 ) Dz.U. L 253 z 11.10.1993, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1335/2003 z dnia 25 lipca 2003 r. (Dz.U. L 187 z 26.7.2003, str. 16).

( 11 ) Średni stan liczebności kur niosek = (liczba obsadzonych kur × liczba tygodniookresu nieśnego): 52.

		Dziennik Urzędowy
		No	page	date
►M1	ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) nr 818/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r.	L 231	56	30.6.2004
►M2	ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1515/2004 z dnia 26 sierpnia 2004 r.	L 278	7	27.8.2004
►M3	ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 89/2006 z dnia 19 stycznia 2006 r.	L 15	30	20.1.2006