(1)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 heeft de Raad een definitief antidumpingrecht ingesteld op modules en cellen (“het betrokken product”) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China (de “VRC”) die in de Unie worden ingevoerd. Bij Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 heeft de Raad eveneens een definitief compenserend recht ingesteld op het betrokken product dat in de Unie wordt ingevoerd.

(2)

De Chinese Kamer van Koophandel voor de in- en uitvoer van machines en elektronische producten (“de CCCME”, China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic Products) heeft namens een groep producenten-exporteurs een prijsverbintenis bij de Commissie ingediend. Bij Besluit 2013/423/EU (8) heeft de Commissie deze prijsverbintenis met betrekking tot het voorlopige antidumpingrecht aanvaard. Naar aanleiding van de kennisgeving van een gewijzigde versie van de door een groep producenten-exporteurs en de CCCME aangeboden prijsverbintenis heeft de Commissie bij Uitvoeringsbesluit 2013/707/EU (9) de aanvaarding van de gewijzigde prijsverbintenis bevestigd voor de periode waarin de definitieve antidumpingmaatregelen en definitieve compenserende maatregelen worden toegepast (“de verbintenis”). De Commissie heeft de verbintenis onder meer aanvaard voor de producent-exporteur Zhejiang Trunsun Solar Co. Ltd, met de aanvullende Taric-code B917 (“Trunsun Solar”).

(3)

Tevens heeft de Commissie een besluit ter verduidelijking van de uitvoering van de verbintenis vastgesteld (10), alsmede 15 verordeningen tot intrekking van de aanvaarding van de verbintenis voor diverse producenten-exporteurs (11).

(4)

Bij de Uitvoeringsverordeningen (EU) 2016/185 (12) en (EU) 2016/184 (13) heeft de Commissie de definitieve antidumping- en compenserende rechten op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen), van oorsprong uit of verzonden uit de VRC, uitgebreid tot fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) verzonden uit Maleisië en Taiwan, met uitzondering van een aantal werkelijke producenten-exporteurs.

(5)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/367 (“de NOVM-antidumpingverordening”) heeft de Commissie het definitieve antidumpingrecht op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 11, lid 2, verlengd en het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 11, lid 3, van Verordening (EU) 2016/1036 (“de antidumpingbasisverordening”) beëindigd.

(6)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/366 (“de NOVM-antisubsidieverordening”) heeft de Commissie het definitieve compenserende recht op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit de Volksrepubliek China naar aanleiding van een nieuw onderzoek bij het vervallen van de maatregelen op grond van artikel 18, lid 2, verlengd en het gedeeltelijk tussentijds nieuw onderzoek op grond van artikel 19, lid 3, van Verordening (EU) 2016/1037 (“de antisubsidiebasisverordening”) beëindigd.

(7)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1570 (“de intrekkingsverordening”) heeft de Commissie de verbintenis ingetrokken.

(8)

Bij de berichten 2018/C 310/06 (14) en 2018/C 310/07 (15) heeft de Commissie meegedeeld dat het antidumpingrecht en het compenserend recht op fotovoltaïsche modules van kristallijn silicium en de belangrijkste componenten daarvan (cellen) van oorsprong uit of verzonden uit de VRC op 3 september 2018 zijn vervallen.

(9)

Volgens de bepalingen van de verbintenis hebben de producenten-exporteurs er onder meer mee ingestemd het betrokken product niet onder een bepaalde minimuminvoerprijs (“de MIP”) aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie te verkopen. De MIP werd onderworpen aan een driemaandelijks aanpassingsmechanisme onder verwijzing naar de internationale prijzen op de spotmarkt van modules, zoals gerapporteerd door de Bloomberg-databank.

(10)

In de verbintenis werd in een niet-uitputtende lijst ook verduidelijkt wat een schending van de verbintenis vormde. Die lijst vermeldde met name de afgifte door de producent-exporteur van een handelsfactuur waarvan de onderliggende financiële transactie niet overeenstemde met de nominale waarde van de factuur. Ook de afgifte van een handelsfactuur waarvan de nettoverkoopprijs niet overeenstemde met de MIP leverde een schending op.

(11)

Volgens de bepalingen van de verbintenis verbond elke producent-exporteur zich ertoe geen handelsfactuur af te geven voor een verkoop van het betrokken product die niet overeenstemde met een van de verplichtingen van de verbintenis. De producent-exporteur kon derhalve alleen facturen afgeven die strookten met de vereisten in bijlage III bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 2 bij de NOVM-antisubsidieverordening (“verbintenisfacturen”) en, zolang de verbintenis gold, het product met inachtneming van de bepalingen daarvan verkopen. Zolang de verbintenis gold, konden de exporteurs met andere woorden geen “gewone” handelsfactuur afgeven overeenkomstig bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening. De datum om te bepalen of aan deze vereisten was voldaan, was de datum van afgifte van de factuur.

(12)

Op grond van de rapportageverplichtingen uit hoofde van de verbintenis moest elke producent-exporteur bij de Commissie onder meer ook driemaandelijkse verslagen indienen over zijn directe verkoop aan onafhankelijke afnemers in de Unie, zijn verkoop aan verbonden partijen in de Unie en de verkoop van de met hem verbonden partijen aan de eerste onafhankelijke afnemer in de Unie (“wederverkoop”). Dit impliceerde dat de gegevens in die driemaandelijkse verslagen volledig en correct moesten zijn en dat de gemelde transacties volledig in overeenstemming waren met de bepalingen van de verbintenis.

(13)

De producenten-exporteurs hadden zich er eveneens toe verplicht om met de Commissie overleg te plegen over eventuele technische of andersoortige problemen of vragen die zich tijdens de uitvoering van de verbintenis zouden kunnen voordoen.

(14)

Oorspronkelijk werd de verbintenis van meer dan 120 ondernemingen/groepen van ondernemingen aanvaard. Intussen heeft de Commissie de aanvaarding van de verbintenis voor 19 ondernemingen ingetrokken. Ten aanzien van 17 van deze ondernemingen werd geconstateerd dat zij de verbintenis hadden geschonden, terwijl de andere 2 ondernemingen een bedrijfsmodel hanteerden dat het onmogelijk maakte om op de naleving van de verbintenis door deze ondernemingen toe te zien. Daarnaast hebben 16 andere Chinese ondernemingen hun verbintenis vrijwillig opgezegd.

(15)

Bij de intrekkingsverordening trok de Commissie de verbintenis in en stelde zij een variabel recht in de vorm van een minimuminvoerprijs (“variabel recht in de vorm van een MIP”) in. Het variabele recht in de vorm van een MIP had tot gevolg dat de in aanmerking komende invoer met een aangegeven waarde gelijk aan of hoger dan de MIP niet aan rechten zou worden onderworpen. Bovendien zouden de douaneautoriteiten onmiddellijk rechten heffen indien het product werd ingevoerd tegen een prijs die onder de MIP lag. Om in aanmerking te komen voor het variabele recht in de vorm van een MIP moest op het tijdstip waarop de goederen in de Unie in het vrije verkeer werden gebracht een overeenkomstig bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening opgestelde handelsfactuur worden overgelegd.

(16)

Ten tijde van de inwerkingtreding van de intrekkingsverordening op 1 oktober 2017 zette de Commissie overeenkomstig de overwegingen 54 en 57 daarvan haar onderzoeken inzake de naleving van de verbintenis voort, en achtte zij het passend nieuwe onderzoeken te openen voor goederen die in het vrije verkeer waren gebracht terwijl de verbintenis nog van kracht was. In het kader van die onderzoeken zou een douaneschuld ontstaan op het ogenblik van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer: a) wanneer ten aanzien van ingevoerde goederen die worden gefactureerd door ondernemingen waarvoor de verbintenis geldt, wordt vastgesteld dat aan een of meer voorwaarden van de verbintenis niet is voldaan, of b) wanneer de Commissie bij een verordening of besluit vaststelt dat de verbintenis is geschonden en daarbij naar specifieke transacties verwijst en de desbetreffende verbintenisfacturen ongeldig verklaart.

(17)

De intrekkingsverordening is op 1 oktober 2017 in werking getreden, en is ratione temporis dan ook alleen van toepassing op goederen die op of na die datum zijn ingevoerd. Facturen die vóór 1 oktober 2017 zijn afgegeven, moeten eveneens ongeldig worden verklaard. Dit geldt ongeacht het tijdstip waarop deze facturen aan de douaneautoriteiten zijn overgelegd, en ook voor gevallen waarin deze als handelsfactuur in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening zijn gebruikt voor goederen die op of na 1 oktober 2017 zijn ingevoerd.

(18)

Bij Uitvoeringsverordening (EU) 2018/1551 (16), Uitvoeringsverordening (EU) 2019/1329 (17) en Uitvoeringsverordening (EU) 2020/444 (18) heeft de Commissie de facturen die door vier producenten-exporteurs zijn afgegeven onder schending van de verbintenis terwijl deze nog van kracht was, ongeldig verklaard.

(19)

Op grond van artikel 8, lid 7, en artikel 14, lid 7, van de antidumpingbasisverordening en artikel 13, lid 9, en artikel 24, lid 7, van de antisubsidiebasisverordening hebben de Sloveense belastingautoriteiten bij de Commissie bewijsmateriaal ingediend betreffende de niet-naleving van de verbintenis door Trunsun Solar. Dit bewijsmateriaal heeft betrekking op transacties die blijken uit handelsfacturen die Trunsun Solar vóór 1 oktober 2017 heeft afgegeven aan een importeur. Voor elke transactie heeft Trunsun Solar zowel een verbintenisfactuur als een handelsfactuur in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening afgegeven. De verbintenisfactuur en de handelsfactuur in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening hebben betrekking op dezelfde zending, hebben hetzelfde factuurnummer, dezelfde factuurdatum, en vermelden dezelfde gefactureerde hoeveelheid en dezelfde factuurprijs. Beide facturen werden door de importeur op of na 1 oktober 2017 gebruikt om in aanmerking te komen voor het variabele recht in de vorm van een MIP. De Commissie heeft de informatie die Trunsun Solar haar op grond van de rapportageverplichting heef overgelegd verder geanalyseerd en heeft met name de prijzen op de haar door de belastingautoriteiten meegedeelde facturen vergeleken met de voor dezelfde factuurnummers door Trunsun Solar gerapporteerde prijzen.

(20)

De bevindingen in de overwegingen 21 tot en met 24 betreffen de schendingen die met betrekking tot Trunsun Solar aan het licht zijn gekomen na ontvangst van het bewijsmateriaal van de Sloveense belastingautoriteiten.

(21)

De vergelijking van de informatie die is ontvangen van de Sloveense belastingautoriteiten met de informatie die Trunsun Solar in haar driemaandelijkse verslagen aan de Commissie heeft verstrekt, geeft het volgende beeld. Vóór 1 oktober 2017 gaf Trunsun Solar voor zonnepanelen verbintenisfacturen en handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening af met een prijs die onder de MIP lag, in strijd met de bepalingen van de verbintenis zoals beschreven in overweging 9. Dat zijn de facturen waarvan de Sloveense belastingautoriteiten kennis hebben gegeven. Tegelijkertijd rapporteerde Trunsun Solar die facturen als verbintenisfacturen bij de Commissie, maar zij vermeldde daarbij een hogere prijs dan die op de aan de Sloveense belastingautoriteiten overgelegde facturen, zodat de Commissie de indruk zou krijgen dat de toepasselijke MIP in acht was genomen.

(22)

Blijkens het door de Sloveense belastingautoriteiten verstrekte bewijsmateriaal heeft een importeur na de inwerkingtreding van de intrekkingsverordening van Trunsun Solar gekochte zonnepanelen ingeklaard. De door die importeur bij de inklaring overgelegde facturen hebben dezelfde datum en hetzelfde referentienummer als in de door Trunsun Solar aan de Commissie gerapporteerde tabel van verbintenisfacturen. Zij voldeden niet aan de inhoudelijke eisen voor verbintenisfacturen in bijlage III bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 2 bij de NOVM-antisubsidieverordening. Die facturen bevatten immers niet de verplichte elementen van een verbintenisfactuur die zijn vermeld in de punten 1 en 9 van bijlage III bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 2 bij de NOVM-antisubsidieverordening (die facturen bevatten namelijk noch het vereiste opschrift, noch de naam van de werknemer van de onderneming en de vereiste ondertekende verklaring). Bovendien vermeldden deze facturen een lagere waarde dan de aan de Commissie gerapporteerde waarde.

(23)

Trunsun Solar heeft die facturen afgegeven terwijl de verbintenis nog van kracht was. Bovendien heeft Trunsun Solar die facturen aan de Commissie gerapporteerd als verbintenisfacturen. Op basis van dezelfde facturen heeft de CCCME de desbetreffende verbinteniscertificaten afgegeven. Later, na de intrekking van de verbintenis, gebruikte de niet-verbonden importeur de facturen om de zonnepanelen waarvoor een verbinteniscertificaat was afgegeven in te klaren.

(24)

Zolang de verbintenis van kracht was en het jaarlijkse contingent niet was bereikt, mocht Trunsun Solar geen handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening afgeven. Door niettemin parallel aan de verbintenisfacturen voor dezelfde transacties die facturen af te geven, heeft Trunsun Solar dit verbod geschonden.

(25)

Bijgevolg heeft Trunsun Solar haar verplichtingen uit hoofde van de verbintenis geschonden, ten eerste door verbintenisfacturen af te geven waarvoor de onderliggende financiële transacties niet overeenstemden met de MIP (zie overweging 21), ten tweede door verbintenisfacturen af te geven die niet voldeden aan de inhoudelijke vereisten in bijlage III bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 2 bij de NOVM-antisubsidieverordening, ten derde door een verkoopprijs te rapporteren die overeenstemde met de op de datum van de factuur geldende MIP, terwijl de verkoopprijs op de gewone handelsfactuur in werkelijkheid lager was dan de prijs die aan de Commissie werd gerapporteerd (overweging 21), en ten vierde door parallel daarmee handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening af te geven.

(26)

De verkooptransacties van Trunsun Solar die strijdig zijn met de verbintenis (overwegingen 21 tot en met 23) hangen samen met de volgende verbintenisfacturen:

(27)

De belanghebbenden werden in kennis gesteld van de bevindingen, met name van het voornemen om de verbintenisfacturen ongeldig te verklaren. Zij werden in de gelegenheid gesteld te worden gehoord en opmerkingen te maken overeenkomstig artikel 8, lid 9, van de antidumpingbasisverordening en artikel 13, lid 9, van de antisubsidiebasisverordening.

(28)

De CCCME en Trunsun Solar hebben respectievelijk op 29 mei en 1 juni 2020 schriftelijke opmerkingen ingediend. Trunsun Solar heeft om een hoorzitting verzocht; zij werd gehoord op 9 juni 2020. Na de hoorzitting diende Trunsun Solar op 12 juni 2020 aanvullende opmerkingen in. De opmerkingen zijn door de Commissie onderzocht en worden hieronder behandeld.

(29)

Zowel de CCCME als Trunsun Solar betoogde dat de in overweging 26 genoemde verkooptransacties niet onder de verbintenis maar onder de intrekkingsverordening vielen, aangezien volgens hen de datum waarop de zonnepanelen voor het vrije verkeer in de EU werden vrijgegeven, met andere woorden de datum van inklaring, bepalend was voor het rechtskader dat op de verkooptransacties van toepassing was. Ter staving van hun argument verwezen zij naar een e-mail van de diensten van de Commissie van 28 september 2017 aan de CCCME, waarbij de diensten van de Commissie antwoordden dat overeenkomstig artikel 172, lid 2, van het douanewetboek van de Unie de datum van aanvaarding van de douaneaangifte bepalend was voor de toepasselijke MIP. Bovendien schraagde de CCCME dit argument met een verwijzing naar artikel 10, lid 1, en artikel 5 van de antidumpingbasisverordening en artikel 16, lid 1, en artikel 10 van de antisubsidiebasisverordening, waarbij het tijdstip van het in het vrije verkeer brengen van goederen is vastgesteld als de termijn voor de toepasselijkheid van de maatregel.

(30)

De Commissie merkt op dat de in de overweging 26 genoemde verkooptransacties tussen Trunsun Solar en de importeur zijn gesloten tussen 23 augustus en 13 september 2017, dus lang vóór de e-mail van de Commissie is verzonden. Bovendien was het enige toepasselijke rechtskader toentertijd de verbintenis. De intrekkingsverordening is vastgesteld op 15 september 2017, bekendgemaakt op 16 september 2017 en in werking getreden op 1 oktober 2017.

(31)

Voorts heeft de Commissie in een brief aan de CCCME van 20 september 2017 verduidelijkt dat de rechten en het variabele recht in de vorm van een MIP automatisch van toepassing zouden zijn op goederen die voor het in het vrije verkeer brengen in de EU werden aangegeven met ingang van 1 oktober 2017, zelfs indien de goederen vergezeld gingen van een verbintenisfactuur en een verbinteniscertificaat die vóór die datum waren afgegeven. Ook heeft de Commissie verduidelijkt dat de CCCME en de producenten-exporteurs vanaf die datum, namelijk 1 oktober 2017, overeenkomstig clausule 5 van de verbintenis geen rapportageverplichtingen meer hadden. Hoewel de betrokken zonnepanelen voor het vrije verkeer zijn vrijgegeven onder vigeur van de intrekkingsverordening, kon Trunsun Solar dus onmogelijk de desbetreffende facturen afgeven en de verkooptransacties sluiten in een ander rechtskader dan het op dat tijdstip toepasselijke, namelijk de verbintenis. Derhalve wordt dit argument afgewezen.

(32)

De CCCME en Trunsun Solar stelden voorts dat, nu de datum van de vrijgave voor het vrije verkeer bepalend is voor het toepasselijke rechtskader, Trunsun Solar geen enkele uit de verbintenis voortvloeiende verplichting heeft geschonden aangezien de verbintenis niet langer van kracht was op het tijdstip van de vrijgave voor het vrije verkeer van de betrokken zonnepanelen. Meer in het bijzonder waren de rapportageverplichtingen en de verplichting tot naleving van de MIP volgens Trunsun Solar niet langer van toepassing op deze invoer. Volgens Trunsun Solar kan de Commissie de verbintenisfacturen dus niet ongeldig verklaren, aangezien de bepalingen van de verbintenis en de rechtsgevolgen die uit de schending daarvan voortvloeien niet van toepassing zijn op de betrokken invoer.

(33)

Zoals uiteengezet in overweging 31, moest Trunsun Solar, toen de verkooptransacties werden gesloten en de verbintenisfacturen werden afgegeven, de verbintenis naleven. De verbintenis was van kracht tot 1 oktober 2017. Bij brief van 20 september 2017 lichtte de Commissie toe dat de CCCME en de producenten-exporteurs vanaf 1 oktober 2017 zouden worden vrijgesteld van de uit de verbintenis voortvloeiende verplichtingen en verzocht zij om de verkoop tot en met 30 september 2017 aan de Commissie te melden. Het enkele feit dat de betrokken zonnepanelen onder vigeur van de intrekkingsverordening zijn vrijgegeven voor het vrije verkeer in de EU, impliceert niet dat Trunsun Solar niet aan de verbintenis hoefde te voldoen terwijl die nog van kracht was. Deze argumenten werden derhalve afgewezen.

(34)

Bovendien stelden de CCCME en Trunsun Solar dat de Commissie niet bevoegd is om mogelijke schendingen van de verbintenis te onderzoeken voor zonnepanelen die vanaf 1 oktober 2017 zijn vrijgegeven voor het vrije verkeer. Volgens Trunsun Solar kan de Commissie overeenkomstig de overwegingen 54 en 57 van de intrekkingsverordening onderzoeken voeren in verband met de naleving van de prijsverbintenis en kan zij slechts nieuwe onderzoeken openen voor goederen die voor het vrije verkeer werden vrijgegeven terwijl de prijsverbintenis nog van toepassing was.

(35)

Zoals reeds is vermeld in overweging 33, merkt de Commissie op dat het feit dat de betrokken zonnepanelen onder vigeur van de intrekkingsverordening zijn vrijgegeven voor het vrije verkeer in de EU, niet impliceert dat Trunsun Solar niet aan de verbintenis hoefde te voldoen terwijl die nog van kracht was. Bovendien werden voor de zonnepanelen de betrokken verkooptransacties gesloten met de importeur en werden de verbintenisfacturen en de overeenkomstige verbinteniscertificaten afgegeven toen de verbintenis van kracht was. Dit argument wordt derhalve afgewezen.

(36)

In haar opmerkingen schetste Trunsun Solar de feitelijke achtergrond van de in overweging 26 genoemde transacties: zij heeft de twaalf verbintenisfacturen afgegeven voor de verkoop van zonnepanelen aan een importeur tegen het op de datum van de verbintenisfacturen toepasselijke prijspeil van de MIP. Trunsun Solar heeft de twaalf verbintenisfacturen afgegeven tussen 23 augustus en 13 september 2017, en zij heeft van de CCCME de overeenkomstige verbinteniscertificaten verkregen. Na de bekendmaking van de intrekkingsverordening op 16 september 2017 hebben de importeur en Trunsun Solar de verkoopprijs voor deze transacties naar beneden bijgesteld tot het niveau van het variabele recht in de vorm van een MIP dat bij de intrekkingsverordening zou worden ingevoerd. Als gevolg daarvan hebben Trunsun Solar en de importeur op 20 september 2017 een aanvullende overeenkomst ondertekend en heeft Trunsun Solar twaalf nieuwe handelsfacturen afgegeven overeenkomstig de bepalingen van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening (“facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP”). Die facturen zijn geantedateerd op de datum van de verbintenisfacturen. Trunsun Solar stelde dat zij de twaalf facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP heeft afgegeven met dezelfde datum en hetzelfde referentienummer als de verbintenisfacturen om consistent te zijn met andere transactiedocumenten en om de verbintenisfacturen te vervangen, en dat deze laatste, voor zover haar bekend, bij de inklaring door de importeur niet zijn overgelegd. Bovendien stelde Trunsun Solar dat zij de facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP heeft afgegeven om te voldoen aan de intrekkingsverordening. Zij betoogde dat indien de importeur alleen de verbintenisfacturen voor inklaring had ingediend, niet zou zijn voldaan aan de voorwaarden voor de toepassing van het variabele recht in de vorm van een MIP, aangezien deze facturen niet voldeden aan de vereisten van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening.

(37)

In de eerste plaats merkt de Commissie op dat Trunsun Solar alleen verbintenisfacturen kon afgeven terwijl de verbintenis van kracht was. Overeenkomstig bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening mocht zij geen handelsfacturen afgeven. In die geest heeft de Commissie op 20 september 2017 juist verduidelijkt dat de invoer van zonnepanelen die vergezeld gaan van een verbintenisfactuur en een verbinteniscertificaat en die worden ingeklaard vanaf 1 oktober, onderworpen zouden zijn aan en dienden te voldoen aan de intrekkingsverordening. In de tweede plaats merkt de Commissie op dat, terwijl Trunsun Solar stelde dat zij na 20 september 2017 de facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP had afgegeven, de grote meerderheid van de betrokken zonnepanelen reeds vóór die datum naar de EU was verzonden en dus alleen met de desbetreffende verbintenisfactuur had kunnen worden verzonden. In de derde plaats heeft Trunsun Solar, door ter vervanging van de verbintenisfacturen voor zonnepanelen die reeds naar de importeur waren verzonden in haar eigen nadeel de facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP opnieuw af te geven tegen een lagere prijs en waarde, de geest en de doeltreffendheid van de verbintenis in twijfel getrokken. In de vierde plaats heeft Trunsun Solar de facturen opnieuw afgegeven omdat zij ervan uitging dat de betrokken zonnepanelen voor het vrije verkeer vrijgegeven zouden worden onder vigeur van de intrekkingsverordening. De prijsdaling werd door geen andere commerciële overweging betreffende de zonnepanelen in kwestie gerechtvaardigd. Ten slotte heeft Trunsun Solar de verkopen in kwestie niet tegen hun reële waarde bij de Commissie aangemeld, maar tegen de waarde en de prijs van de verbintenisfactuur, ook al gebeurde de rapportage lang na de afgifte van de facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP, waarin een lagere waarde was vermeld. In het licht van het bovenstaande meent de Commissie dat de in overweging 26 vermelde verkopen zijn verricht in het kader van de verbintenis en dat zij vergezeld hadden moeten gaan van de desbetreffende verbintenisfactuur en het desbetreffende verbinteniscertificaat, en dat de prijs in overeenstemming moest zijn met de prijsverbintenis.

(38)

De Commissie merkt ook op dat voor elk van de in overweging 26 vermelde verkooptransacties de importeur bij de inklaring de volgende twee reeksen facturen heeft overgelegd: een factuur overeenkomstig de bepalingen van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening en een andere factuur die de Commissie als een verbintenisfactuur heeft aangemerkt. Beide facturen bevatten dezelfde specificaties (datum, referentienummer, klant, hoeveelheid en waarde), maar hadden een verschillend formaat en vermeldden andere betalingsvoorwaarden. De Commissie merkt ook op dat de betalingsvoorwaarden in de door Trunsun Solar na de aanvullende overeenkomst van 20 september 2017 afgegeven facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP (zie overweging 37) niet overeenstemmen met de daarin overeengekomen betalingsvoorwaarden. Dit doet vragen rijzen over de betrouwbaarheid en nauwkeurigheid van de facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP.

(39)

Trunsun Solar stelde dat het voorstel van de Commissie om de verbintenisfacturen en de facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP ongeldig te verklaren, in strijd is met het beginsel van het gewettigd vertrouwen, aangezien zij verwachtte dat het variabele recht in de vorm van een MIP van toepassing zou zijn op haar invoer in de EU op of na 1 oktober 2017. Bovendien heeft de Commissie volgens Trunsun Solar niet aangetoond dat zij niet aan de vereisten van de intrekkingsverordening voldeed.

(40)

Zoals gezegd in overweging 31, moest Trunsun Solar, toen de verkooptransacties met de importeur werden gesloten, de verbintenis naleven. Toen de verkooptransacties werden afgesloten en de desbetreffende handelsfacturen werden afgegeven, was de intrekkingsverordening nog niet gepubliceerd, noch in werking getreden. Daarom heeft Trunsun Solar de desbetreffende verbinteniscertificaten aangevraagd en gekregen, en heeft zij deze verkopen aan de Commissie gemeld als verkopen overeenkomstig de verbintenis. De Commissie heeft vastgesteld dat nu Trunsun Solar de geldende verbintenis niet in acht nam, zij niet had mogen profiteren van het bij de intrekkingsverordening ingevoerde variabele recht in de vorm van een MIP. De argumenten worden derhalve afgewezen. De Commissie merkt voorts op dat de facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP zijn afgegeven vóór de e-mail van de diensten van de Commissie van 28 september 2017. Die e-mail kan dus onmogelijk een gewettigd vertrouwen hebben gewekt op een datum vóór de verzending ervan. Hoe dan ook levert de inhoud van die e-mail geen aanwijzing op dat de naleving van de verbintenis mogelijk vóór 1 oktober 2017 zou kunnen worden beëindigd.

(41)

Trunsun Solar stelde dat het huidige voorstel van de Commissie onevenredig is, aangezien de zonnepanelen in de EU in het vrije verkeer zijn gebracht met volledige inachtneming van het variabele recht in de vorm van een MIP en zij de bedrijfstak van de Unie dus geen schade hebben berokkend. Trunsun Solar mag derhalve niet dezelfde strafmaatregelen worden opgelegd als andere ondernemingen die de verbintenis opzettelijk hebben geschonden.

(42)

De Commissie onderzoekt in het licht van de bepalingen van de verbintenis of een onderneming de verbintenis eerbiedigt. De bepalingen van de verbintenis zijn door de producent-exporteur aanvaard. In ruil daarvoor heeft hij recht op toepassing van de vorm van handelsbeschermingsmaatregelen die voor hem het gunstigst is, omdat deze hem in staat stelt om, mits hij de verbintenis nakomt, de betaling van rechten te vermijden (19). Toepassing van de normale vorm van rechten in een situatie waarin de producent-exporteur de verbintenis heeft geschonden, is dus niet onevenredig, maar slechts de toepassing van de normale regels, omdat een schending van de verbintenis de gunstigste behandeling niet rechtvaardigt. Het enige argument waarmee Trunsun Solar rechtvaardigt dat de ongeldigverklaring onevenredig zou zijn, is dat zij bij de invoer van de goederen in wezen heeft voldaan aan het variabele recht in de vorm van een MIP. Dit argument faalt reeds om de eenvoudige reden dat de vraag of een concrete uitvoertransactie werkelijk dumping oplevert, slechts relevant is voor een eventuele terugbetaling op grond van artikel 11, lid 8, van de antidumpingbasisverordening (20). Indien de dumpingmarge bij de concrete uitvoer als gevolg van de eerbiediging van de MIP inderdaad is verminderd of zelfs nul is, kan de importeur om terugbetaling verzoeken. Bovendien merkt de Commissie op dat er ten tijde van de schending geen enkele garantie was dat de inklaring inderdaad na 30 september 2017 zou plaatsvinden. In het onderhavige geval is de Commissie van mening dat Trunsun Solar haar in overweging 25 omschreven uit de verbintenis voortvloeiende verplichtingen heeft geschonden. Het argument dat het voorstel van de Commissie onevenredig is, wordt derhalve afgewezen.

(43)

Zowel de CCCME als Trunsun Solar stelde dat de Commissie verbintenisfacturen niet ongeldig kan verklaren, aangezien de machtigingsbepalingen van artikel 3, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013, artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/367, artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 en artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/366 zijn vervallen en zijn ingetrokken bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1570, zodat er thans geen wettelijke bepaling is op grond waarvan verbintenisfacturen ongeldig kunnen worden verklaard. Verder betoogde Trunsun Solar dat de Commissie geen rechtsgrondslag heeft om facturen voor het variabele recht in de vorm van een MIP ongeldig te verklaren aangezien in artikel 2, lid 2, onder b), van de NOVM-anidumpingverordening en artikel 2, lid 2, onder b), van de NOVM-antisubsidieverordening alleen sprake is van de bevoegdheid van de Commissie om een in strijd met de verbintenis afgegeven verbintenisfactuur ongeldig te verklaren.

(44)

Trunsun Solar stelde ook dat de Commissie niet kan gelasten dat vermeendelijk retroactieve rechten zouden worden geïnd op ingevoerde producten die reeds in het vrije verkeer zijn gebracht. Volgens Trunsun Solar is de retroactieve inning van antidumping- en compenserende rechten zonder dat de invoer vooraf is geregistreerd en daarop opnieuw een voorlopig recht is ingesteld, in strijd met artikel 8, leden 1, 9 en 10, en artikel 10, lid 5, van de antidumpingbasisverordening en artikel 13, leden 1, 9 en 10, en artikel 16, lid 5, van de antisubsidiebasisverordening.

(45)

Aangaande het betoog dat maatregelen retroactief zouden zijn opgelegd, merkte de Commissie op dat volgens artikel 8, lid 10, van de antidumpingbasisverordening en artikel 13, lid 10, van de antisubsidiebasisverordening een voorlopig recht slechts kan worden ingesteld indien het onderzoek dat aanleiding tot de verbintenis heeft gegeven niet is voltooid. Deze bepalingen zijn in deze zaak echter niet van toepassing.

(46)

Deze zaak betreft de beëindiging van de tijdelijke niet-betaling van antidumping- en compenserende rechten omdat aan de voorwaarden voor verdere schorsing niet langer was voldaan.

(47)

De Commissie herinnert eraan dat, overeenkomstig haar Besluit 2013/423/EU, schendingen van de verbintenis het gevolg kunnen zijn van specifieke transacties (21). De Commissie heeft vastgesteld dat transacties in strijd waren met de verbintenis, en dat dit bleek uit de desbetreffende ongeldig verklaarde facturen. Daardoor kunnen de douaneautoriteiten van de lidstaten de volledige douaneschuld innen. Dit doet geen afbreuk aan de mogelijkheid dat de douaneautoriteiten deze rechten los van de formele vaststelling van een schending van de verbintenis door de Commissie innen op basis van de algemene regels van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 en Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013.

(48)

Door de verordeningen tot ongeldigverklaring stelt de Commissie de douaneautoriteiten van de lidstaten ervan in kennis dat de tijdelijke niet-inning van de toepasselijke antidumping- en compenserende rechten wordt opgeheven en dat de individuele rechten voor de betrokken invoer moeten worden geïnd. In die omstandigheden worden de definitieve rechten die zijn ingesteld bij artikel 9, lid 4, van de antidumpingbasisverordening en artikel 14, lid 4, van de antisubsidiebasisverordening weer van toepassing.

(49)

De inning van rechten die altijd al verschuldigd hadden moeten zijn, levert geen schending op van het beginsel van niet-terugwerkende kracht, noch een schending van het beginsel van gewettigd vertrouwen: Trunsun Solar diende de bepalingen van de verbintenis in acht te nemen; in ruil daarvoor werden de antidumping- en compenserende rechten tijdelijk niet geïnd. Aangezien zij deze bepalingen niet in acht heeft genomen, kan zij niet stellen dat bij haar een gewettigd vertrouwen is gewekt. Het argument inzake retroactiviteit werd derhalve afgewezen.

(50)

Ten slotte onderzocht de Commissie het argument dat artikel 3, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013, artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/367, artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 en artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/366 zijn vervallen en zijn ingetrokken bij Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1570.

(51)

De Commissie heeft uitgelegd dat de verbintenis is geschonden tijdens de periode waarin de verbintenis gold.

(52)

Zoals vermeld in overweging 16, luidt overweging 54 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/1570: “De Commissie blijft onderzoeken voeren in verband met de naleving van de prijsverbintenis en zij kan nieuwe onderzoeken openen voor goederen die voor het vrije verkeer werden vrijgegeven terwijl de prijsverbintenis nog van toepassing was. Voor die onderzoeken blijven de artikelen 2 en 3 van de Uitvoeringsverordeningen (EU) 2017/366 en (EU) 2017/367 de toepasselijke wetgeving. Er ontstaat in het bijzonder een douaneschuld op het ogenblik van de aanvaarding van de aangifte voor het vrije verkeer: a) wanneer ten aanzien van ingevoerde goederen die worden gefactureerd door ondernemingen waarvoor de verbintenis geldt, wordt vastgesteld dat aan een of meer voorwaarden van de verbintenis niet is voldaan, of b) wanneer de Commissie bij een verordening of besluit vaststelt dat de verbintenis is geschonden en daarbij naar specifieke transacties verwijst en de desbetreffende verbintenisfacturen ongeldig verklaart. De Commissie was voorts van mening dat een producent-exporteur van wie wordt geconstateerd dat hij de verbintenis heeft geschonden, niet mag profiteren van het variabele recht in de vorm van een MIP, ook als die constatering na de beëindiging van de prijsverbintenis wordt gedaan. In dergelijke gevallen mag het variabele recht in de vorm van een MIP niet langer van toepassing zijn. De Commissie moet in dat geval de namen van de desbetreffende onderneming(en) uit de nieuwe bijlage VI en de nieuwe bijlage 5 schrappen bij dezelfde rechtshandeling als deze waarbij ook de niet-naleving wordt vastgesteld.”

(53)

In dat verband heeft de Commissie opgemerkt dat haar bevoegdheid om verbintenisfacturen ongeldig te verklaren voortvloeit uit artikel 14 van de antidumpingbasisverordening en artikel 24 van de antisubsidiebasisverordening. Bovendien wordt in de uitvoeringsverordening van de Commissie tot ongeldigverklaring van facturen alleen het rechtsgevolg van de schending van de verbintenis tot uitdrukking gebracht, dat rechtstreeks voortvloeit uit artikel 8 van de antidumpingbasisverordening en artikel 13 van de antisubsidiebasisverordening. Die bevoegdheden zijn opnieuw vastgelegd in artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/366, artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/367, artikel 3 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013 en artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013.

(54)

Aangezien Trunsun Solar de verbintenis heeft geschonden vóór de inwerkingtreding van de intrekkingsverordening, mag de Commissie de verbintenisfacturen ongeldig verklaren op grond van artikel 3 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013, artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/367, artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 en artikel 2 van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/366. Dat de Commissie pas na de intrekking van die bepalingen bij de intrekkingsverordening kennis heeft gekregen van die schending, doet niet af aan de noodzaak van een doeltreffende toepassing van die regels en de verplichting om de facturen ongeldig te verklaren vanaf het tijdstip waarop de schending heeft plaatsgevonden. Dit argument werd daarom afgewezen.

(55)

Na de hoorzitting van 9 juni 2020 heeft Trunsun Solar de hierboven besproken argumenten herhaald. Daarnaast stelde zij het oneens te zijn met het standpunt van de Commissie dat zij geen verkooptransacties mocht sluiten in het kader van de intrekkingsverordening terwijl de verbintenis nog van kracht was. Trunsun Solar stelde dat het standpunt van de Commissie niet strookte met de wettelijke vereisten van de intrekkingsverordening aangezien het variabele recht in de vorm van een MIP bedoeld was om de rechtszekerheid voor de marktdeelnemers te vergroten door een passende MIP vast te stellen op een niveau dat geen schade veroorzaakt. Bovendien betoogde Trunsun Solar dat de overgangsperiode van twee weken voorafgaand aan de inwerkingtreding van het variabele recht in de vorm van een MIP de marktdeelnemers in staat moest stellen zich aan te passen aan de ingrijpend gewijzigde marktomstandigheden, zowel wat de procedurele vereisten als wat het vereiste prijsniveau bij toekomstige invoer betreft. Trunsun Solar stelde verder dat de exporteurs zonder de overgangsperiode van twee weken op 1 oktober 2017 (d.w.z. de datum van inwerkingtreding van de intrekkingsverordening) niet hadden kunnen verkopen tegen het variabele recht in de vorm van een MIP, maar slechts zes weken later, als gevolg van de tijd die nodig is voor het zeevervoer tussen de Chinese haven en de grens van de Unie.

(56)

In antwoord op die opmerkingen merkt de Commissie op dat, zoals vermeld in overweging 37, Trunsun Solar tot en met 30 september 2017 de verbintenis moest nakomen. Volgens de bepalingen van de verbintenis kon Trunsun Solar geen handelsfacturen afgeven. De Commissie merkt ook op dat de intrekkingsverordening nog niet van kracht was en zelfs nog niet was bekendgemaakt toen de verkooptransacties voor het eerst werden gesloten. Zoals reeds vermeld in overweging 37, heeft de Commissie bovendien in een brief aan de CCCME verduidelijkt dat uitgevoerde goederen met een verbintenisfactuur met ingang van 1 oktober 2017 in het kader van de intrekkingsverordening zouden worden aanvaard en ingeklaard. Hoewel de overgangsperiode van twee weken inderdaad was ingesteld opdat de marktdeelnemers zich aan de nieuwe regeling zouden kunnen aanpassen, werden de commerciële voorwaarden voor de betrokken zonnepanelen overeengekomen vóór de bekendmaking van de intrekkingsverordening en werden deze herzien terwijl deze zonnepanelen reeds waren verzonden. De Commissie merkt ook op dat de vereisten inzake de procedure en het prijsniveau niet zouden zijn geschonden indien de ingevoerde goederen na de inwerkingtreding van de intrekkingsverordening zouden zijn ingeklaard met een verbintenisfactuur. Deze argumenten worden derhalve afgewezen.

(57)

De Commissie heeft overeenkomstig artikel 8, leden 7 en 9, van de antidumpingbasisverordening, artikel 13, leden 7 en 9, van de antisubsidiebasisverordening en de bepalingen van de verbintenis geconcludeerd dat Trunsun Solar de verbintenis heeft geschonden terwijl deze nog van kracht was.

(58)

Derhalve moeten de in overweging 25 genoemde facturen van Trunsun Solar in overeenstemming met artikel 3, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1238/2013, artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/367, artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) nr. 1239/2013 en artikel 2, lid 2, onder b), van Uitvoeringsverordening (EU) 2017/366, die golden op het ogenblik van afgifte van de verbintenisfacturen, ongeldig worden verklaard. Dit geldt zowel voor de verbintenisfacturen als de handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening.

(59)

Het staat aan de nationale douaneautoriteiten om te beoordelen of de toepasselijke verjaringstermijnen zijn verstreken overeenkomstig artikel 103 van Verordening (EU) nr. 952/2013 van het Europees Parlement en de Raad (22). Daar die regels materiële regels zijn, is de toepassing ratione temporis ervan afhankelijk van de datum waarop de goederen in het vrije verkeer zijn gebracht (23).

(60)

In de onderhavige zaak hebben de Sloveense douaneautoriteiten zich gebaseerd op de verbintenisfacturen en handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening om op of na 1 oktober 2017 goederen in te klaren. De douaneautoriteiten hebben het variabele recht in de vorm van een MIP aanvaard en hebben geen rechten geheven, omdat zij van mening waren dat de verbintenisfacturen en de handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening die bij deze verordening ongeldig worden verklaard, konden worden aangemerkt als handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening.

(61)

Volgens de Commissie is het om drie redenen uitgesloten om de verbintenisfacturen en de handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening als zodanig te gebruiken. In de eerste plaats mocht de producent-exporteur, Trunsun Solar, zolang de verbintenis van kracht was en het jaarlijkse contingent niet was opgebruikt, geen handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening afgeven. In de tweede plaats leverden de verbintenisfacturen en de handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening, zoals vastgesteld in deze verordening, een schending van de verbintenis op en kan daarop dus in geen geval een beroep worden gedaan. In de derde plaats luidt het in overweging 54 van de intrekkingsverordening: “De Commissie was voorts van mening dat een producent-exporteur van wie wordt geconstateerd dat hij de verbintenis heeft geschonden, niet mag profiteren van het variabele recht in de vorm van een MIP, ook als die constatering na de beëindiging van de prijsverbintenis wordt gedaan. In dergelijke gevallen mag het variabele recht in de vorm van een MIP niet langer van toepassing zijn. De Commissie moet in dat geval de namen van de desbetreffende onderneming(en) uit de nieuwe bijlage VI en de nieuwe bijlage 5 schrappen bij dezelfde rechtshandeling als deze waarbij ook de niet-naleving wordt vastgesteld.” Voorts merkt de Commissie op dat de verbintenisfacturen hoe dan ook evenmin voldeden aan de vereisten van bijlage III bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 2 bij de NOVM-antisubsidieverordening (zie overweging 22).

(62)

Bijgevolg meent de Commissie dat Trunsun Solar moet worden geacht te zijn geschrapt uit de nieuwe bijlage VI bij de NOVM-antidumpingverordening en de nieuwe bijlage 5 bij de NOVM-antisubsidieverordening, zoals gewijzigd bij de intrekkingsverordening. De invoer waarop de in overweging 25 vermelde verbintenisfacturen betrekking hadden, had niet in aanmerking mogen komen voor het bij de intrekkingsverordening ingestelde variabele recht in de vorm van een MIP; daarop had integendeel het toepasselijke antidumping- en compenserend recht moeten worden betaald. De situatie is anders voor andere importeurs die van Trunsun Solar zonnepanelen hebben gekocht met na de inwerkingtreding van de intrekkingsverordening afgegeven geldige handelsfacturen in de zin van bijlage V bij de NOVM-antidumpingverordening en bijlage 4 bij de NOVM-antisubsidieverordening. Die importeurs hadden een gewettigd vertrouwen om in aanmerking te komen voor het variabele recht in de vorm van een MIP, aangezien zij niet op de hoogte waren en niet op de hoogte hoefden te zijn van de hierbij vastgestelde schending. Die importeurs bleven derhalve in aanmerking komen voor het variabele recht in de vorm van een MIP. Dit loopt niet vooruit op nader onderzoek van deze zaak, waaruit zou kunnen blijken dat ook andere importeurs zich niet op een gewettigd vertrouwen kunnen beroepen omdat zij konden of hadden moeten weten dat Trunsun Solar de verbintenis schond,