<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="ECRCJ2003ELA.0100030301.case.xml"><NO.CASE>C-178/00</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62000C0178</NO.CELEX><NO.SEQ>0005.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>306</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>322</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>17</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><LEFT>ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ LÉGER — ΥΠΟΘΕΣΗ C-178/00</LEFT><RIGHT>ΙΤΑΛΙΑ κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ</RIGHT></CURR.TITLE><CONTENTS.CONCLUSION><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Philippe Léger</HT></P><P>της <DATE ISO="20020926">26ης Σεπτεμβρίου 2002</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Πώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Με την παρούσα προσφυγή, που ασκήθηκε βάσει του άρθρου 230, πρώτο εδάφιο, ΕΚ, η Ιταλική Δημοκρατία ζητεί τη μερική ακύρωση της αποφάσεως 2000/197/ΕΚ της Επιτροπής, της <DATE ISO="20000301">1ης Μαρτίου 2000</DATE>, για την τροποποίηση της απόφασης 1999/187/ΕΚ σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη όσον αφορά τις δαπάνες του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων (στο εξής: ΕΓΤΠΕ), για το οικονομικό έτος 1995<NOTE NOTE.ID="E0002" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="061" DATE.PUB="2000" PAGE.FIRST="15">EE L 61, σ. 15</REF.DOC.OJ>, στο εξής: προσβαλλόμενη απόφαση.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Δημοκρατία βάλλει κατά της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον επιβάλλει πέντε σειρές δημοσιονομικών διορθώσεων για τις δαπάνες που δηλώθηκαν για το οικονομικό έτος 1995. Οι δαπάνες αυτές αφορούν τα έξοδα διαχείρισης και ελέγχου του δημοσίου αποθέματος των δημητριακών. Οι επιβληθείσες διορθώσεις είναι οι ακόλουθες:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>επιμέρους δημοσιονομικές διορθώσεις <FT TYPE="NUMBER">3358746955</FT> ITL, <FT TYPE="NUMBER">807967249</FT> ITL και <FT TYPE="NUMBER">22116046015</FT> ITL για δαπάνες σχετικά με τα έξοδα αποθεματοποιήσεως σκληρού σίτου</P></ITEM><ITEM><P>επιμέρους δημοσιονομικές διορθώσεις συνολικού ποσού <FT TYPE="NUMBER">54518294818</FT> ITL για δαπάνες σχετικά με τα έξοδα αποθεματοποιήσεως σκληρού σίτου</P></ITEM><ITEM><P>δημοσιονομική διόρθωση <FT TYPE="NUMBER">1923101478</FT> ITL αντιστοιχούσα στο ύψος της εγγυήσεως η οποία θα έπρεπε να καταπέσει στο πλαίσιο πωλήσεως σκληρού σίτου με προορισμό την Αλγερία</P></ITEM><ITEM><P>δημοσιονομική διόρθωση <FT TYPE="NUMBER">9965368843</FT> ITL αντιστοιχούσα στην αξία των διαφορών που διαπιστώθηκαν στα αποθέματα μαλακού σίτου, κριθής και αραβοσίτου μεταξύ του τέλους του οικονομικού έτους 1994 και της αρχής του οικονομικού έτους 1995, και</P></ITEM><ITEM><P>δημοσιονομική διόρθωση <FT TYPE="NUMBER">2502127250</FT> ITL αντιστοιχούσα στο ύψος των διορθώσεων που πραγματοποίησε η Επιτροπή σε προηγούμενη μηνιαία δήλωση όσον αφορά τον μαλακό σίτο, την κριθή και τον αραβόσιτο.</P></ITEM></LIST></P></NP><?PAGE NO="I-307"?><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>ΗΙταλική Δημοκρατία βάλλειεπίσης κατά της αποφάσεως της Επιτροπής με την οποία η τελευταία αυτή αρνήθηκε να της χορηγήσει το ποσό των <FT TYPE="NUMBER">11952457079</FT> ITL στο πλαίσιο της τακτοποιήσεως των τιμολογίων πωλήσεως δημητριακών στη δημόσια παρέμβαση.</TXT></NP><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Οι λόγοι των εφαρμοσθεισών διορθώσεων συνοψίζονται σε μια ανακεφαλαιωτική έκθεση, σχετικά με τα αποτελέσματα των ελέγχων για την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, για το οικονομικό έτος 1995<NOTE NOTE.ID="E0003" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Έγγραφο W6462/98, όπως οριστικοποιήθηκε σης <DATE ISO="19990112">12 Ιανουαρίου 1999</DATE> (στο εξής: ανακεφαλαιωτική έκθεση) (αποσπάσματα συνημμένα στο παράρτημα Ι του υπομνήματος αντικρούσεως).</P></NOTE>. Θα εξετάσω διαδοχικά τα στοιχεία που αφορούν ειδικότερα τις διάφορες αυτές διορθώσεις (σημεία I έως VII).</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>Ι —</NO.P><TXT>Οι επιμέρους δημοσιονομικές διορθώσεις <FT TYPE="NUMBER">3358746955</FT> ITL, <FT TYPE="NUMBER">807967249</FT> ITL και <FT TYPE="NUMBER">22116046015</FT> ITL για δαπάνες σχετικά με τα έξοδα αποθεματοποιήσεως σκληρού σίτου</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Τα πραγματικά περιστατικά</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>5.</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αποστολών ελέγχου, που διενεργήθηκε επί τόπου, η Επιτροπή διαπίστωσε, όσον αφορά τα αποθέματα παρεμβάσεως σκληρού σίτου, σημαντικές διαφορές μεταξύ της ετήσιας δηλώσεως των ιταλικών αρχών για το οικονομικό έτος 1995 και της πραγματικής καταστάσεως των αποθεμάτων. Η Επιτροπή, στηριζόμενη στα διαθέσιμα στοιχεία, αποφάσισε:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>να μειώσει τις δαπάνες που δηλώθηκαν βάσει της θέσεως του προϋπολογισμού 1011.003, κατά ποσό <FT TYPE="NUMBER">3358746955</FT> ITL.</P></ITEM><ITEM><P>να μειώσει τις δαπάνες που δηλώθηκαν βάσει της θέσεως του προϋπολογισμού 1012.003 κατά ποσό <FT TYPE="NUMBER">807967249</FT> ITL, και</P></ITEM><ITEM><P>να αυξήσει τις δαπάνες που δηλώθηκαν βάσει της θέσεως του προϋπολογισμού 1013.003 κατά ποσό <FT TYPE="NUMBER">22116046015</FT> ITL.</P></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Γα επιχειρήματα της Ιταλικής Δημοκρατίας</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>6.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η επίδικη διόρθωση είναι παράνομη. Προς<?PAGE NO="I-308"?> στήριξη της απόψεώς της, αναπτύσσει τα ακόλουθα επιχειρήματα<NOTE NOTE.ID="E0004" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προσφυγή (σ. 2 και 3).</P></NOTE>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>[...] η ποσότητα των αποθεματοποιημένων σιτηρών, όπως αποκαταστάθηκε την <DATE ISO="19941001">1η Οκτωβρίου 1994</DATE> (ήτοι την αρχή του οικονομικού έτους 1995) [ανερχόταν] σε <FT TYPE="DECIMAL">715241,791</FT> τόνους [και] αναλυόταν ως εξής:</P><P>απόθεμα συσταθέν την <DATE ISO="19941001">1η Οκτωβρίου 1994</DATE> (βάσει ελέγχων απογραφής) <FT TYPE="DECIMAL">639282,836</FT> τόνοι</P><P>+ απόθεμα στην εταιρία Casillo <FT TYPE="DECIMAL">91664,845</FT> τόνοι</P><P>+ απόθεμα στην εταιρία Federconsorzi 117,980 τόνοι</P><P>+ απόθεμα στην εταιρία Molini Nuova Daunia <FT TYPE="DECIMAL">7681,500</FT> τόνοι</P><P>μείον τις ελλείπουσες ποσότητες στην εταιρία CO.GE.A</P><P><FT TYPE="DECIMAL">23505,900</FT> τόνοι</P><P>απόθεμα την <DATE ISO="19941001">1η Οκτωβρίου 1994</DATE> <FT TYPE="DECIMAL">715214,251</FT> τόνοι</P><P>Οι υπηρεσίες της Επιτροπής παρατήρησαν, σχετικά με αυτό το απόθεμα που δήλωσαν οι ιταλικές αρχές, ότι ήταν μεγαλύτερο κατά <FT TYPE="DECIMAL">174640,558</FT> τόνους από την ποσότητα που εμφαινόταν προηγουμένως στους πίνακες του ΕΓΤΠΕ, στις <DATE ISO="19940930">30 Σεπτεμβρίου 1994</DATE> (ημερομηνία αντιστοιχούσα στο τέλος του 1994), η οποία αντιστοιχούσε σε <FT TYPE="DECIMAL">540601,233</FT> τόνους, η δε διαφορά αυτή εξηγούνταν, κατά τις υπηρεσίες αυτές, από μια αύξηση των αποθεμάτων εκ μέρους των ιταλικών αρχών κατά <FT TYPE="DECIMAL">198146,458</FT> τόνους και μια αντίστοιχη μείωση των ίδιων αποθεμάτων κατά <FT TYPE="DECIMAL">23505,900</FT> τόνους.</P><P>Πρέπει να επισημανθεί ότι, ανεξάρτητα από τους λόγους που δικαιολόγησαν τις πραγματοποιηθείσες ειδικές διορθώσεις, οι υπηρεσίες της Επιτροπής, [...] με το έγγραφό τους αριθ. 4014 της <DATE ISO="20000209">9ης Φεβρουαρίου 2000</DATE> [...], δήλωσαν ότι εδέχθησαν την αύξηση κατά <FT TYPE="DECIMAL">174640,558</FT> τόνους των αποθεμάτων σκληρού σίτου από το οικονομικό έτος 1995 και μετά, τούτο δε μολονότι η Επιτροπή επιβεβαίωσε στη συνέχεια την αρνητική διόρθωση.</P><P>Η θέση που εκφράζει η Επιτροπή ισοδυναμεί με αδικαιολόγητο πλουτισμό της, αν ληφθούν<?PAGE NO="I-309"?> υπόψη τα διάφορα έξοδα αποθεματοποιήσεως τα οποία πραγματοποίησε το ιταλικό Δημόσιο σχετικά με τα εν λόγω αποθέματα καθ' όλη τη διάρκεια του οικονομικού έτους 995.</P><P>[...]</P><P>Κατά συνέπεια πρέπει [...] να ακυρωθεί η προτεινόμενη αρνητική διόρθωση κατά <FT TYPE="NUMBER">26282760219</FT> ITL.<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Γ —</NO.P><TXT>Εκτίμηση</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>7.</NO.P><TXT>Πρέπει να υπομνησθεί ότι, βάσει του άρθρου 38, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, κάθε εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο πρέπει να αναφέρει το αντικείμενο της διαφοράς και συνοπτική έκθεση των προβαλλομένων ισχυρισμών. Κατά πάγια νομολογία<NOTE NOTE.ID="E0005" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., για παράδειγμα, απόφαση της <DATE ISO="19901213">13ης Δεκεμβρίου 1990</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-347/88" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-4747">C-347/88, Επιτροπή κατά Ελλάδος (Συλλογή 1990, σ. I-4747, σκέψη 28)</REF.DOC.ECR> και της <DATE ISO="19920331">31ης Μαρτίου 1992</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-52/90" YEAR="1992" PAGE.ECR="I-2187">C-52/90, Επιτροπή κατά Δανίας (Συλλογή 1992, σ. I-2187, σκέψεις 17 έως 19)</REF.DOC.ECR>, καθώς επίσης και αποφάσεις του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19970506">6ης Μαΐου 1997</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-195/95" YEAR="1997" PAGE.ECR="II-679">T-195/95, Guérin automobiles κατά Επιτροπής (Συλ-λογή 1997, σ. II-679, σκέψεις 20 έως 27)</REF.DOC.ECR>, της <DATE ISO="19980129">29ης Ιανουαρίου 1998</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-113/96" YEAR="1998" PAGE.ECR="II-125">T-113/96, Dubois et Fils κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή 1998, σ. II-125, σκέψεις 29 και 30)</REF.DOC.ECR>, τικ <DATE ISO="19990420">20ής Απριλίου 1999</DATE> στις υποθέσεις <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-305/94—T-307/94+T-313/94—T-316/94+T-318/94+T-325/946+T-328/94+T-329/94+T-335/94" YEAR="1999" PAGE.ECR="II-931">T-305/94 έως T-307/94, T-313/94 έως T-316/94, T-318/94, T-325/94, T-328/94, T-329/94 και T-335/94, limburøe Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής (Συλλογή1999, α II-931, σκέψεις 39 έως 43)</REF.DOC.ECR>. Βλ., επίσης, τις διατάξεις του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19930428">28ης Απριλίου 1993</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-85/92" YEAR="1993" PAGE.ECR="II-523">Τ-85/92. De Hoe κατά Επιτροπής (Συλλογή 1993, σ. II-523, σκέψεις 20 έως 26)</REF.DOC.ECR>, της <DATE ISO="19931129">29ης Νοεμβρίου 1993</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-56/92" YEAR="1993" PAGE.ECR="II-1267">Τ-56/92, Koelmann κατά Επιτρατής(Συλλογή 1993, σ. II-1267, σκέψεις 21 έως 24)</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19990601">1ης Ιουνίου 1999</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-73/99" YEAR="1999" PAGE.ECR="II-1739">Τ-73/99, Meyer κατά Συμβουλίου και Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. II-1739, σκέψεις 7 και 8)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>, η ένδειξη αυτή πρέπει να είναι αρκούντως σαφής και ακριβής ώστε να μπορεί ο αντίδικος να προετοιμάσει την άμυνά του και το Δικαστήριο να ασκήσει τον έλεγχο του, ενδεχομένως, χωρίς πρόσθετα στοιχεία. Για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου και η ορθή απονομή της δικαιοσύνης είναι απαραίτητο, για να είναιπαραδεκτή η προσφυγή, τα ουσιώδη πραγματικά και νομικά στοιχεία επί των οποιών αυτή στηρίζεται να προκύπτουν, τουλάχιστον συνοπτικά, αλλά κατά τρόπο συνεκτικό και κατανοητό, από το ίδιο το δικόγραφο.</TXT></NP><NP><NO.P>8.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, όμως, θεωρώ ότι η προσφυγή δεν ικανοποιεί αυτές τις ελάχιστες απαιτήσεις.</TXT></NP><NP><NO.P>9.</NO.P><TXT>Από την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε η Ιταλική Δημοκρατία δεν καθίσταται δυνατός ο σαφής προσδιορισμός των νομικών και πραγματικών στοιχείων επί των οποίων αυτή στηρίζει το αίτημα ακυρώσεως. Ναι μεν είναι γεγονός ότι η Επιτροπή μπόρεσε να προβάλει λυσιτελώς την άμυνά της, χάρη στη γνώση του φακέλου και στον ρόλο που έχει στην προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία, πλην όμως επιβάλλεται η διαπίστωση ότι το Δικαστήριο, αντιθέτως, δεν είναι σε θέση να ασκήσει τον δικαστικό έλεγχο του βασιζόμενο σε μόνα τα στοιχεία που περιέχει η προσφυγή. Συναφώς, πρέπει να υπομνηστεί ότι δεν εναπόκειται στον κοινοτικό δικαστή να υποκαταστήσει τον προσφεύγοντα, ή τον συνήγορο του, προσπαθώντας να ανεύρει και να εντοπίσει ο ίδιος, στα έγγραφα της δικογραφίας, τα στοιχεία που θα μπορούσε να θεωρήσει ότι μπορούν να δικαιολογήσουν τα αιτήματα που διατυπώνονται στην προσφυγή<NOTE NOTE.ID="E0006" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., για παράδειγμα, προπαρατεθείσα διάταξη Koelman κατά Επιτροπής (σκέψη 23).</P></NOTE>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-310"?><NP><NO.P>10.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, προτείνω οτο Δικαστήριο να κρίνει απαράδεκτο τον πρώτο λόγο ακυρώσεως.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>Π —</NO.P><TXT>Οι επιμέρους δημοσιονομικές διορθώσεις συνολικού ποσού <FT TYPE="NUMBER">54518294818</FT> ITL για δαπάνες σχετικά με τα έξοδα αποθεματοποιήσεως σκληρού σίτου</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Το νομικό πλαίσιο</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>11.</NO.P><TXT>Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2727/75 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19751029">29ης Οκτωβρίου 1975</DATE><NOTE NOTE.ID="E0007" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των σιτηρών (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/013, σ. 158).</P></NOTE>, αποσκοπεί στην επίτευξη των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής στον τομέα των σιτηρών και, ιδιαίτερα, στη σταθερότητα των αγορών<NOTE NOTE.ID="E0008" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Τέταρτη αιτιολογική σκέψη.</P></NOTE>. Το άρθρο του 7 προβλέπει ότι οι οργανισμοί παρεμβάσεως, που έχουν οριστεί από τα κράτη μέλη, υποχρεούνται να αγοράζουν τα σιτηρά που τους προσφέρονται, εφόσον οι προσφορές ανταποκρίνονται σε ορισμένους όρους σχετικά με την ποιότητα των προϊόντων<NOTE NOTE.ID="E0009" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Η υποχρέωση αυτή διατηρήθηκε με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1766/92 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19920630">30ής Ιουνίου 1992</DATE>, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των σιτηρών (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="181" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="21">EE L 181, σ. 21</REF.DOC.OJ>), ο οποίος αντικατέστησε τον κανονισμό 2727/75 από την περίοδο εμπορίας 1993/1994.</P></NOTE>. Για να γίνουν δεκτά, τα προϊόντα πρέπει να είναι <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>υγιή, ανόθευτα και ποιότητας σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0010" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1569/77 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19770711">11ης Ιουλίου 1977</DATE>, περί καθορισμού της διαδικασίας και των όρων αναλήψεως των σιτηρών από τους οργανισμούς παρεμβάσεως (EE ειδ. έκδ. 03/018, ο. 203). Οι υποχρεώσεις αυτές διατηρήθηκαν με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 689/92 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19920319">19ης Μαρτίου 1992</DATE>, περί καθορισμού της διαδικασίας και των όρων ανάληψης των σιτηρών απότους οργανισμούς παρέμβασης (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="074" DATE.PUB="1992" PAGE.FIRST="18">EE L 74, ο. 18</REF.DOC.OJ>), ο οποίος αντικατέστησε τον κανονισμό 1569/77 από την <DATE ISO="19920701">1η Ιουλίου 1992</DATE>.</P></NOTE>. Η ποιότητα των προϊόντων καθορίζεται βάσει δειγμάτων που λαμβάνονται κατά την προσκόμιση των δημητριακών στον οργανισμό παρεμβάσεως<NOTE NOTE.ID="E0011" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Άρθρα 3 και 4 του κανονισμού 1569/77, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1022/90 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19900425">25ης Απριλίου 1990</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="106" DATE.PUB="1990" PAGE.FIRST="11">EE L 106, σ. 11</REF.DOC.OJ>). Η αρχή αυτή διατηρήθηκε με το άρθρο 3 του κανονισμού 689/92.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>12.</NO.P><TXT>Τα μέτρα αγοράς και αποθεματοποιήσεως των σιτηρών, που αναλαμβάνονται από τους οργανισμούς παρεμβάσεως, χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ<NOTE NOTE.ID="E0012" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1883/78 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19780802">2ας Αυγούστου 1978</DATE>, περί των γενικών κανόνων χρηματοδοτήσεως των παρεμβάσεων από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων (ΕΕ ειδ. έκδ. 03/022, 0-.91).</P></NOTE>, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει ο κανονισμός (ΕΟΚ) 3492/90 του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19901127">27ης Νοεμβρίου 1990</DATE><NOTE NOTE.ID="E0013" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός για τον καθορισμό των στοιχείων που λαμβάνονται υπόψη στους ετήσιους λογαριασμούς για τη χρηματοδότηση των μέτρων παρεμβάσεως με τη μορφή δημόσιας αποθεματοποίησης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="337" DATE.PUB="1990" PAGE.FIRST="3">ΕΕ L 337, σ. 3</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>13.</NO.P><TXT>Ο κανονισμός αυτός προβλέπει ότι οι εθνικοί οργανισμοί υποχρεούνται να καταρτίζουν ετήσιους λογαριασμούς για κάθε προϊόν που αποτελεί αντικείμενο μέτρου παρεμβάσεως δημόσιας αποθεματοποίησης<NOTE NOTE.ID="E0014" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Άρθρο 1, παράγραφος 1. Βλ, επίσης, άρθρο 4, παράγραφος 1, του κανονισμού 1883/78.</P></NOTE>. Οι ετήσιοι λογαριασμοί πρέπει να περιέχουν, μεταξύ άλλων, τις δαπάνες σχετικά με την αποθεματοποίηση των προϊόντων. Το άρθρο 2 ορίζει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν<?PAGE NO="I-311"?> την καλή διατήρηση των προϊόντων. Σύμφωνα με το άρθρο 5, οι ποσότητες που έχουν υποστεί φθορά λόγω των υλικών συνθηκών αποθήκευσης ή λόγω υπερβολικά μακροχρόνιας διατήρησης καταχωρίζονται λογιστικά ως εξελθούσες από το απόθεμα παρέμβασης κατά την ημερομηνία διαπίστωσης της απώλειας ή της φθοράς.</TXT></NP><NP><NO.P>14.</NO.P><TXT>Η διαδικασία εφαρμογής του νομοθετήματος αυτού προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) 3597/90 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19901212">12ης Δεκεμβρίου 1990</DATE><NOTE NOTE.ID="E0015" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός σχετικά με τους κανόνες λογιστικής καταχώρισης για τα μέτρα παρέμβασης που συνεπάγεται η αγορά, η αποθεματοποίηση και η πώληση γεωργικών προϊόντων από τους οργανισμούς παρέμβασης (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="350" DATE.PUB="1990" PAGE.FIRST="43">ΕΕ L 350, σ. 43</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>. Το άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο γ', προβλέπει ότι, σε περίπτωση αλλοίωσης ή καταστροφής του προϊόντος λόγω κακών συνθηκών διατηρήσεως, η αξία του προϊόντος υπολογίζεται λογιστικά σύμφωνα με τους κανόνες της παραγράφου 1. Η παράγραφος 1 ορίζει ότι η αξία των ελλειπουσών ποσοτήτων υπολογίζεται <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>πολλαπλασιάζοντας τις ποσότητες αυτές με τη βασική τιμή παρέμβασης που ισχύει, για τον αντιπροσωπευτικά ποιοτικό τύπο, την πρώτη ημέρα της τρέχουσας οικονομικής χρήσης προσαυξημένη κατά 5 %<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/>. Περαιτέρω, το άρθρο 7 προβλέπει ότι, αν το προϊόν δεν πληροί τους όρους αποθεματοποίησης, οι σχετικές ποσότητες πρέπει να καταχωρίζονται λογιστικά ως πωλήσεις, στην τιμή που αγοράστηκαν. Τα έξοδα εισόδου, εξόδου και αποθεματοποίησης που έχουν καταχωριστεί λογιστικά για κάθε μία από τις ποσότητες που δεν έγιναν δεκτές αφαιρούνται και καταχωρίζονται ξεχωριστά. Προς τούτο, τα έξοδα αποθεματοποίησης υπολογίζονται πολλαπλασιάζοντας τις ποσότητες που δεν έγιναν δεκτές επί τον αριθμό των μηνών που έχουν παρέλθει μεταξύ της εισόδου και της εξόδου, επί το κατ' αποκοπήν ποσό και επί τη γεωργική ισοτιμία, που ισχύουν τον μήνα της εξόδου.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Τα πραγματικά περιστατικά</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>15.</NO.P><TXT>Κατόπιν ελέγχου διενεργηθέντος τον Μάρτιο του 1995 εκ μέρους του Consorzio Controlli Integrati in Agricoltura (γεωργικού συνεταιρισμού ολοκληρωμένων ελέγχων, στο εξής: CCIA), προέκυψε ότι μια ποσότητα <FT TYPE="DECIMAL">122709,192</FT> τόνων σκληρού σίτου, αποθεμα-τοποιημένη στις αποθήκες της εταιρίας Coop. San Giorgio<NOTE NOTE.ID="E0016" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σημειωτέον ότι, στην Ιταλία, ο οργανισμός παρεμβάσεως — η Azienda di Stato per gli Interventi nel Mercato Agricolo (κρατικός οργανισμός για τις παρεμβάσεις στη γεωργική αγορά, στο εξής: ΑΙΜΑ) — μεταβίβασε την εξουσία πραγματοποιήσεως όλων των πράξεων αγοράς και αποθεματοποιήσεως των σιτηρών σε ιδιώτες επιχειρηματίες, οι οποίοι αποκαλούνται <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>enti assuntori<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/> (βλ. ανακεφαλαιωτική έκθεση, σ. 89). Η εταιρία Coop. San Giorgio είναι ένας από αυτούς τους ιδιώτες επιχειρηματίες.</P></NOTE>, ήταν πολύ κακής ποιότητας.</TXT></NP><NP><NO.P>16.</NO.P><TXT>Όσον αφορά μια ποσότητα <FT TYPE="DECIMAL">84481,128</FT> τόνων, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι ο σίτος δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να γίνει δεκτός στην παρέμβαση. Κατ' αυτήν, η κακή ποιότητα του προϊόντος υφίστατο ήδη κατά τον χρόνο της αγοράς. Κατ' εφαρμογήν του άρθρου 7 του κανονισμού 3597/90, καταλόγισε συνεπώς εις βάρος των ιταλικών αρχών την τιμή αγοράς των επίδικων ποσοτήτων, καθώς και τα έξοδα αποθεματοποιήσεως που είχαν καταχωριστεί λογιστικά από την αρχή της περιόδου 1990/1991 μέχρι το τέλος του οικονομικού έτους 1995.</TXT></NP><NP><NO.P>17.</NO.P><TXT>Όσον αφορά τους υπόλοιπους <FT TYPE="DECIMAL">38228,064</FT> τόνους, η Επιτροπή θεώρησε ότι η αλλοίωση του προϊόντος προέκυπτε από τις κακές<?PAGE NO="I-312"?> συνθήκες διατηρήσεως. Σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 3, στοιχείο γ', του κανονισμού 3597/90, καταλόγισε συνεπώς εις βάρος των ιταλικών αρχών την αντίστοιχη αξία της ποσότητας αυτής, καθώς και τα έξοδα αποθεματοποιήσεως που είχαν καταχωριστεί λογιστικά από τον Μάρτιο του 1995 μέχρι το τέλος του 1995. Το συνολικό ποσό της επιβληθείσας διορθώσεως ανέρχεται σε <FT TYPE="NUMBER">54518294818</FT> ITL.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Γ —</NO.P><TXT>Η προσφυγή</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>18.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Δημοκρατία αμφισβητεί τη διόρθωση αυτή. Προβάλλει δύο σειρές επιχειρημάτων, τα οποία αφορούν αντιστοίχως:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>παράβαση των άρθρων 2 και 7 του κανονισμού 3597/90, και</P></ITEM><ITEM><P>πεπλανημένη εκτίμηση κατά τον υπολογισμό της ποσότητας των επίδικων προϊόντων.</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>19.</NO.P><TXT>Θα εξετάσω διαδοχικά έκαστο των σημείων αυτών.</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>1.</NO.P><TXT>Επί της παραβάσεως των άρθρων 2 και 7 του κανονισμού 3597/90</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>20.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η πρώτη ποσότητα <FT TYPE="DECIMAL">84481,128</FT> τόνων σκληρού σίτου, όταν προσκομίστηκε στον οργανισμό παρεμβάσεως, πληρούσε όλες τις ποιοτικές προϋποθέσεις που απαιτεί ο κοινοτικός νομοθέτης. Προς τούτο, προσκομίζει 37 πιστοποιητικά αναλύσεων που πραγματοποίησε το ιδιωτικό εργαστήριο Consulchimica di Crotone (Ιταλία)<NOTE NOTE.ID="E0017" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Παραρτήματα Β1 έως Β37 της προσφυγής.</P></NOTE>, τα οποία πιστοποιούν την ποιότητα του προϊόντος κατά τον χρόνο της αγοράς του από τον αποθεματοποιητή. Η Ιταλική Δημοκρατία φρονεί ότι, υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή δεν μπορούσε να εφαρμόσει το άρθρο 7 του κανονισμού 3597/90 και να καταλογίσει τα έξοδα αγοράς και αποθεματοποιήσεως από την ημερομηνία αγοράς των προϊόντων. Η Επιτροπή θα έπρεπε να εφαρμόσει το άρθρο 2, παράγραφος 3, στοιχείο γ', του κανονισμού 3597/90 και να καταλογίσει μόνον την αντιστοιχούσα αξία και τα έξοδα αποθεματοποιήσεως από την ημερομηνία της διαπιστώσεως της αλλοιώσεως του προϊόντος.</TXT></NP><NP><NO.P>21.</NO.P><TXT>Προτού εξετάσω το επιχείρημα αυτό, πρέπει να υπενθυμιστούν οι αρχές που έχει θέσει η νομολογία του Δικαστηρίου όσον αφορά το βάρος της αποδείξεως στις διαφορές σχετικά με την εκκαθάριση των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ.</TXT></NP><NP><NO.P>22.</NO.P><TXT>Είναι γνωστό ότι το ΕΓΤΠΕ χρηματοδοτεί αποκλειστικά τις παρεμβάσεις που<?PAGE NO="I-313"?> πραγματοποιούνται σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες στο πλαίσιο της κοινής οργανώσεως των γεωργικών αγορών. Σε περίπτωση αμφισβητήσεως, εναπόκειται στην Επιτροπή να αποδείξει την ύπαρξη παραβάσεως των κανόνων της κοινής οργανώσεως των γεωργικών αγορών<NOTE NOTE.ID="E0018" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <DATE ISO="19880324">24ης Μαρτίου 1988</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="347/85" YEAR="1988" PAGE.ECR="1749">347/85, Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής (Συλλογή 1988, σ. 1749, σκέψη 16)</REF.DOC.ECR>, της <DATE ISO="19910219">19ης Φεβρουαρίου 1991</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-281/89" YEAR="1991" PAGE.ECR="I-347">C-281/89, Ιταλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1991, σ. I-347, σκέψη 19)</REF.DOC.ECR>, της <DATE ISO="19931006">6ης Οκτωβρίου 1993</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-55/91" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-4813">C-55/91, Ιταλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1993, σ. I-4813, σκέψη 13)</REF.DOC.ECR> και της <DATE ISO="19931110">10ης Νοεμβρίου 1993</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-48/91" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-5611">C-48/91, Κάτω Χώρες κατά Επιτροπής (Συλλογή 1993, σ. I-5611, σκέψη 14)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>. Η Επιτροπή υποχρεούται συνεπώς <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>να δικαιολογεί την απόφασή της με την οποία διαπιστώνει την έλλειψη ελέγχων ή το ανεπαρκές των θεσπισθέντων από τα οικεία κράτη μέλη ελέγχων<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/><NOTE NOTE.ID="E0019" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Αποφάσεις της <DATE ISO="19900612">12ης Ιουνίου 1990</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="8/88" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-2321">C-8/88, Γερμανία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1990, σ. I-2321, σκέψη 23)</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19991028">28ης Οκτωβρίου 1999</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-253/97" YEAR="1990" PAGE.ECR="I-7529">C-253/97, Ιταλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. I-7529, σκέψη 6)</REF.DOC.ECR>.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>23.</NO.P><TXT>Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν μπορεί να απορρίψει τις διαπιστώσεις της Επιτροπής, χωρίς να στηρίξει τους ισχυρισμούς του σε στοιχεία που να αποδεικνύουν την ύπαρξη αξιόπιστου και επιχειρησιακού συστήματος ελέγχου<NOTE NOTE.ID="E0020" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Αποφάσεις της <DATE ISO="19981001">1ης Οκτωβρίου 1998</DATE> στην υπόθεση <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-242/96" YEAR="1998" PAGE.ECR="I-5863">C-242/96, Ιταλία κατά Επιτροπής (Συλλογή 1998, σ. I-5863, σκέψη 59)</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19991028">28ης Οκτωβρίου 1999</DATE>, Ιταλία κατά Επιτροπής, προπαρατεθείοα (σκέψη 7).</P></NOTE>. Αν το κράτος μέλος δεν κατορθώσει να αποδείξει ότι οι διαπιστώσεις της Επιτροπής είναι ανακριβείς, οι διαπιστώσεις αυτές αποτελούν στοιχεία ικανά να γεννήσουν σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη θέσπιση ενός κατάλληλου και αποτελεσματικού συνόλου μέτρων εποπτείας και ελέγχου<NOTE NOTE.ID="E0021" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προπαρατεθείσες αποφάσεις της <DATE ISO="19900712">12ης Ιουλίου 1990</DATE>, Γερμανία κατά</P><P>Επιτροπής (σκέψη 28), της <DATE ISO="19981001">1ης Οκτωβρίου 1998</DATE>, Ιταλία κατά Επιτροπής (σκέψη 59), και της <DATE ISO="19991028">28ης Οκτωβρίου 1999</DATE>, Ιταλία κατά Επιτροπής (σκέψη 7).</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>24.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η Επιτροπή προσκομίζει διάφορα στοιχεία ικανά να δικαιολογήσουν την επίδικη διόρθωση. 'Ετσι, από τον φάκελο<NOTE NOTE.ID="E0022" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ανακεφαλαιωτική έκθεση (α. 103).</P></NOTE> προκύπτει ότι, για μια ποσότητα <FT TYPE="DECIMAL">84481,128</FT> τόνων σκληρού σίτου αποθεμα-τοποιημένου από την εταιρία Coop. San Giorgio, το προϊόν δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις που επιβάλλουν οι διατάξεις του κανονισμού 1569/77. Η κακή ποιότητα του σίτου υφίστατο κατά τον χρόνο της εκ μέρους του αποθεματοποιητή αγοράς του. Από τον φάκελο προκύπτει επίσης ότι η διαπίστωση αυτή στηρίζεται στο αποτέλεσμα των αναλύσεων των δειγμάτων που ελήφθησαν τον Μάρτιο του 1995 από το CCLA στην εταιρία Coop. San Giorgio<NOTE NOTE.ID="E0023" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Idem.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>25.</NO.P><TXT>Όπως και η Επιτροπή<NOTE NOTE.ID="E0024" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Υπόμνημα αντικρούσεως (σημεία 24 και 26) και υπόμνημα ανταπαντήσεως (σημεία 3 έως 5).</P></NOTE>, θεωρώ ότι τα 37 πιστοποιητικά που προσκόμισε η Ιταλική Δημοκρατία δεν είναι ικανά να ανατρέψουν τη διαπίστωση αυτή.</TXT></NP><NP><NO.P>26.</NO.P><TXT>Πρέπει να υπομνηστεί ότι, κατά την περίοδο εμπορίας 1990-1991, ο κανονισμός 1022/90 τροποποίησε τον κανονισμό 1569/77 προκειμένου να τονιστεί η ανάγκη να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία του προσώπου που προβαίνει στη λήψη των δειγμάτων δημητριακών. Η τρίτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού 1022/90 αναφέρει ρητώς ότι, στην περίπτωση κατά την οποία <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>ο οργανισμός παρέμβασης αναθέτειτις αρμοδιότητες σε τρίτο πρόσωπο, ο οργανισμός παρέμβασης πρέπει να εξασφαλίζει ότι το εν λόγω πρόσωπο εγγυάται την ανεξαρτησία του έναντι του προσφέροντος<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-314"?><NP><NO.P>27.</NO.P><TXT>Αυτή όμως η προϋπόθεση ανεξαρτησίας δεν πληρούται εν προκειμένω. Συγκεκριμένα, δεν αμφισβητείται<NOTE NOTE.ID="E0025" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. υπόμνημα αντικρούσεως (σημείο 26) και υπόμνημα απαντήσεως (σ. 2 και 3).</P></NOTE> ότι τα δείγματα που ανάλυσε το ιδιωτικό εργαστήριο Consulchimica di Crotone ελήφθησαν από τον ίδιο τον αποθεματοποιητή και όχι από ένα ανεξάρτητο πρόσωπο. Η Ιταλική Δημοκρατία αναγνωρίζει εξάλλου ότι το γεγονός αυτό μπορεί να βλάψει την αντικειμενικότητα των αποτελεσμάτων των αναλύσεων, καθόσον ο αποθεματοποιητής καλείται να αιτιολογήσει, ενώπιον του ΑΙΜΑ, την απόφαση αγοράς των δημητριακών, καθώς και την ενδεχόμενη αλλοίωση των προϊόντων που τελούν υπό καθεστώς αποθεματοποίησης.</TXT></NP><NP><NO.P>28.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, θεωρώ ότι τα πιστοποιητικά αναλύσεων που προσκόμισε η προσφεύγουσα δεν είναι ικανά να ανατρέψουν τις διαπιστώσεις της Επιτροπής. Προτείνω συνεπώς στο Δικαστήριο να απορρίψει την πρώτη αιτίαση.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P>2.</NO.P><TXT>Επί της υπάρξεως πεπλανημένης εκτιμήσεως κατά τον υπολογισμό της ποσότητας των επίδικων προϊόντων</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>29.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη εκτιμήσεως υπολογίζοντας την υπόλοιπη ποσότητα σίτου σε <FT TYPE="DECIMAL">38228,064</FT> τόνους. Υποστηρίζει ότι, κατά τον έλεγχο που διενήργησε τον Μάρτιο του 1995, το CCIA διαπίστωσε ρητώς ότι η ποσότητα σίτου που κατείχε η εταιρία Coop. San Giorgio ανερχόταν σε <FT TYPE="DECIMAL">37042,795</FT> τόνους, ήτοι σε <FT TYPE="DECIMAL">1185,269</FT> τόνους λιγότερους από την ποσότητα που είχε λάβει υπόψη η Επιτροπή. Μολονότι όμως οι ιταλικές αρχές κοινοποίησαν τον αριθμό αυτό στην Επιτροπή τον Μάρτιο του 1999, αυτή διατήρησε την επίδικη διόρθωση στο προταθέν επίπεδο, ήτοι στους <FT TYPE="DECIMAL">38228,064</FT> τόνους. Στον βαθμό αυτό συνεπώς η εν λόγω διόρθωση δεν είναι δικαιολογημένη.</TXT></NP><NP><NO.P>30.</NO.P><TXT>Η επιχειρηματολογία της Ιταλικής Δημοκρατίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή.</TXT></NP><NP><NO.P>31.</NO.P><TXT>Από τον φάκελο<NOTE NOTE.ID="E0026" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ., μεταί-ύ άλλων, έγγραφο αριθ. 22783 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19990325">25ης Μαρτίου 1999</DATE> (σημείο 8) (παράρτημα 5 της προσφυγής).</P></NOTE> προκύπει ότι, κατά τον έλεγχο που διενεργήθηκε τον Μάρτιο του 1995, το COA διαπίστωσε ότι μια ποσότητα <FT TYPE="DECIMAL">37042,795</FT> τόνων σκληρού σίτου αποθεμα-τοποιημένη από την εταιρία Coop. San Giorgio ήταν κακής ποιότητας και ότι έλειπε μια άλλη ποσότητα <FT TYPE="DECIMAL">1185,269</FT> τόνων. Η Επιτροπή επέβαλε συνεπώς δημοσιονομική διόρθωση αφορώσα τις δύο αυτές ποσότητες, υπολογίζοντας την ίδια αξία τόσο για την αλλοιωμένη όσο και για την ελλείπουσα ποσότητα.</TXT></NP><NP><NO.P>32.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω όμως η Ιταλική Δημοκρατία δεν προβάλλει κανένα αποδεικτικό στοιχείο προς στήριξη των επιχειρημάτων της. Περιορίζεται να αναφέρει ότι η έκθεση του CCLA είναι στην κατοχή της Επιτροπής<NOTE NOTE.ID="E0027" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Υπόμνημα απαντήσεως (α. 3).</P></NOTE>. Δεδομένου ότι η προσφεύγουσα δεν κατορθώνει να αποδείξει ότι οι διαπιστώσεις της Επιτροπής είναι ανακριβείς, πρέπει να απορριφθεί η δεύτερη αιτίαση.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-315"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>III —</NO.P><TXT>Η πώληση σκληρού σίτου με προορισμό την Αλγερία</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Το νομικό πλαίσιο και τα πραγματικά περιστατικά</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>33.</NO.P><TXT>Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 2131/93 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19930728">28ης Ιουλίου 1993</DATE><NOTE NOTE.ID="E0028" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός για τον καθορισμό των διαδικασιών και των όρων διάθεσης των σιτηρών που κατέχουν οι οργανισμοί παρέμβασης (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="191" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="76">ΕΕ L 191, α 76</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>, προβλέπει ότι η διάθεση των σιτηρών που έχουν αγοραστεί από τους οργανισμούς παρεμβάσεως πρέπει να πραγματοποιείται στο πλαίσιο διαδικασιών δημοπρασίας.</TXT></NP><NP><NO.P>34.</NO.P><TXT>Με τον κανονισμό (ΕΚ) 2668/94, της <DATE ISO="19941031">31ης Οκτωβρίου 1994</DATE><NOTE NOTE.ID="E0029" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="284" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="45">EE L 284, σ. 45</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>, η Επιτροπή επέτρεψε στον ιταλικό οργανισμό παρεμβάσεως να προβεί σε δημοπρασία <FT TYPE="NUMBER">148000</FT> τόνων σκληρού σίτου με σκοπό την εξαγωγή τους υπό μορφή σιμιγδαλιού προς την Αλγερία. Το άρθρο 11, παράγραφος 2, προέβλεπε ότι ο υπερθεματιστής έπρεπε να συστήσει εγγύηση 50 ECU ανά τόνο σκληρού σίτου για να ασφαλίσει την εκπλήρωση της υποχρεώσεως εξαγωγής και εισαγωγής των προϊόντων στην Αλγερία. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, ένα πρώτο ποσό 25 ECU ανά τόνο έπρεπε να συσταθεί κατά την παράδοση του πιστοποιητικού εξαγωγής και ένα δεύτερο ποσό 25 ECU ανά τόνο έπρεπε να συσταθεί πριν από την ανάληψη των σιτηρών. Το άρθρο 11, παράγραφος 2, ανέφερε ότι το συνολικό ποσό της εγγυήσεως θα αποδεσμευόταν εντός 15ημερών μετά την ημερομηνία κατά την οποία ο υπερθεματιστής θα προσκόμιζε την απόδειξη ότι το σιμιγδάλιείχε πράγματι φθάσει στην Αλγερία. Το άρθρο 11, παράγραφος 4, διευκρίνιζε ότι η καταβολή της τιμής αγοράς του σίτου, καθώς και η εξαγωγή του σιμιγδαλιού, εντός της καθορισθείσας προθεσμίας, συνιστούσε <QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>πρωτογενή απαίτηση<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/> κατά την έννοια του άρθρου 20 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2220/85 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19850722">22ας Ιουλίου 1985</DATE><NOTE NOTE.ID="E0030" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός για τονκαθορισμό των κοινών λεπτομερειών Εφαρμογής του καθεστώτος εγγυήσεων για τα γεωργικά προϊόντα (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="205" DATE.PUB="1985" PAGE.FIRST="5">ΕΕ L 205, σ. 5</REF.DOC.OJ>). Επί της εννοίας αυτής, βλ., μεταξύ άλλων, τις προτάσεις που διατύπωσα σήμερα στην υπόθεση C-177/00, Ιταλία κατά Επιτροπής (σημεία 106 και 107), η οποία είναι εκκρεμής ενώπιον του Δικαστηρίου.</P></NOTE>. Ο τελευταίος αυτός κανονισμός περιέχει τις διατάξεις που διέπουν το καθεστώς των εγγυήσεων που επιβάλλουν διάφοροι κοινοτικοί κανονισμοί στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής<NOTE NOTE.ID="E0031" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Πρώτη αιτιολογική σκέψη.</P></NOTE>.</TXT></NP><NP><NO.P>35.</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19950310">10 Μαρτίου 1995</DATE>, η Επιτροπή τροποποίησε τον κανονισμό 2668/94 εκδίδοντας τον κανονισμό (ΕΚ) 545/95<NOTE NOTE.ID="E0032" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="055" DATE.PUB="1995" PAGE.FIRST="27">EE L 55, σ. 27</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE>. Προέβλεψε ότι το συνολικό ποσό της εγγυήσεως θα αποδεσμευόταν εντός 15ημερών μετά την ημερομηνία κατά την οποία ο υπερθεματιστής θα προσκόμιζε την απόδειξη ότι <QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>έχει ικανοποιηθεί η πρωτογενής απαίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>36.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η Επιτροπή θεώρησε ότι η ιταλική διοίκηση είχε αποδεσμεύσει την εγγύηση που είχε συστήσει ένας από τους υπερθεματιστές, ήτοι η εταιρία Italgrani SpA, χωρίς η εταιρία αυτή να έχει προσκομίσει την απόδειξη της καταβολής της τιμής αγοράς των προϊόντων. Επέβαλε συνεπώς δημοσιονομική διόρθωση <FT TYPE="NUMBER">1923101478</FT> ITL, αντιστοιχούσα στο ποσό της εγγυήσεως η οποία θα έπρεπε να είχε καταπέσει.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-316"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Η προσφυγή</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>37.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Δημοκρατία υποστηρίζει ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ασφαλείας δικαίου. Κατ' αυτήν, η επίδικη διόρθωση στηρίζεται στο γεγονός ότι ο υπερθεματιστής δεν εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις που επιβάλλει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του κανονισμού 2668/94, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 545/95. Ο τελευταίος όμως αυτός κανονισμός δεν ίσχυε κατά τον χρόνο των επίδικων πραγματικών περιστατικών. Η Επιτροπή εφάρμοσε συνεπώς το νομοθέτημα αυτό αναδρομικώς και παρανόμως.</TXT></NP><NP><NO.P>38.</NO.P><TXT>Όπως και η Επιτροπή, θεωρώ ότι το επιχείρημα αυτό δεν ευσταθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>39.</NO.P><TXT>Από τον φάκελο<NOTE NOTE.ID="E0033" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Ανακεφαλαιωτική έκθεση (σ. 105).</P></NOTE> προκύπτει ότι, αντίθετα προς ό,τι υποστηρίζει η Ιταλική Δημοκρατία, η επίδικη διόρθωση δεν στηρίζεται στην παράβαση του άρθρου 11, παράγραφος 2, του κανονισμού 2668/94, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 545/95. Αντιθέτως, η Επιτροπή θεώρησε ότι οι ιταλικές αρχές δεν μπορούσαν να αποδεσμεύσουν την εγγύηση της Italgrani SpA χωρίς αυτή να έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που επιβάλλει το άρθρο 11, παράγραφος 4, του κανονισμού 2668/94. Η τελευταία αυτή διάταξη όμως δεν τροποποιήθηκε με τον κανονισμό 545/95, οπότε η αιτίαση που αφορά αναδρομική εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας πρέπει να απορριφθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>40.</NO.P><TXT>Επιπλέον, βάσει των στοιχείων του φακέλου μπορεί να θεωρηθεί ότι η επίδικη διόρθωση ήταν νομίμως δικαιολογημένη. Σύμφωνα με το άρθρο 11, παράγραφος 4, του κανονισμού 2668/94, η καταβολή της τιμής αγοράς του σίτου, καθώς και η εξαγωγή του σιμιγδαλιού εντός της καθορισθείσας προθεσμίας, συνιστούσαν πρωτογενή απαίτηση υπό την έννοια του άρθρου 20 του κανονισμού 2220/85. Το άρθρο 21 του τελευταίου αυτού κανονισμού, που εφαρμόζεται εν προκειμένω<NOTE NOTE.ID="E0034" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Σύμφωνα με το άρθρο του 1, στοιχεία α', ο κανονισμός 2220/85 εφαρμόζεται στις εγγυήσεις που πρέπει να παρέχονται κατ' εφαρ-μογην των διατάξεων του κανονισμού 2727/75.</P></NOTE>, διευκρινίζει ότι η εγγύηση πρέπει να αποδεσμεύεται αμέσως μόλις παρασχεθεί η απόδειξη ότι έχουν τηρηθεί όλες οι πρωτογενείς απαιτήσεις. Αντιθέτως, το άρθρο 22 προβλέπει ότι η εγγύηση καταπίπτει υπέρ του οργανισμού παρεμβάσεως όταν η πρωτογενής απαίτηση δεν έχει τηρηθεί.</TXT></NP><NP><NO.P>41.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω όμως δεν αμφισβητείται ότι η εταιρία Italgrani SpA παρέλειψε να καταβάλει την τιμή αγοράς της ποσότητας σκληρού σίτου που της κατακυρώθηκε<NOTE NOTE.ID="E0035" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Βλ. ανακεφαλαιωτική έκθεση (σ. 105), προσφυγή (σ. 5) και υπόμνημα αντικρούσεως (σημεία 29 και 30).</P></NOTE>. Στον βαθμό που ο υπερθεματιστής δεν τήρησε μια πρωτογενή απαίτηση, υπό την έννοια του άρθρου 20 του κανονισμού 2220/85, οι ιταλικές αρχές δεν μπορούσαν συνεπώς να αποδεσμεύσουν την εγγύηση την οποία αυτός είχε συστήσει.</TXT></NP><NP><NO.P>42.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, προτείνω στο Δικαστήριο να απορρίψει τον λόγο ακυρώσεως.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-317"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>IV —</NO.P><TXT>Η δημοσιονομική διόρθωση <FT TYPE="NUMBER">9965368843</FT> ITL σχετικά με τις διαφορές στα αποθέματα μαλακού σίτου, κριθής και αραβοσίτου</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Τα πραγματικά περιστατικά</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>43.</NO.P><TXT>Οι υπηρεσίες της Επιτροπής επέβαλαν δημοσιονομική διόρθωση, καθόσον διαπίστωσαν διαφορές στα αποθέματα μαλακού σίτου, κριθής και αραβοσίτου που είχαν δηλωθεί από τις ιταλικές αρχές μεταξύ του τέλους του οικονομικού έτους 1994 και της αρχής του οικονομικού έτους 1995.</TXT></NP><NP><NO.P>44.</NO.P><TXT>Έτσι, όσον αφορά τον μαλακό σίτο, η ποσότητα που δηλώθηκε κατά τα τέλη του οικονομικού έτους 1994 ήταν 361 τόνοι, ενώ η ποσότητα που δηλώθηκε στην αρχή του οικονομικού έτους 1995 ήταν 636,3 τόνοι (ήτοι μια αύξηση κατά 275 τόνους). Όσον αφορά την κριθή, η ποσότητα που δηλώθηκε κατά τα τέλη του οικονομικού έτους 1994 ήταν <FT TYPE="DECIMAL">80039,67</FT> τόνοι, ενώ η ποσότητα που δηλώθηκε την αρχή του οικονομικού έτους 1995 ήταν <FT TYPE="DECIMAL">52195,07</FT> τόνοι (ήτοι μείωση κατά <FT TYPE="DECIMAL">27844,6</FT> τόνους). Τέλος, όσον αφορά τον αραβόσιτο, η ποσότητα που δηλώθηκε κατά τα τέλη του οικονομικού έτους 1994 ήταν <FT TYPE="DECIMAL">27371,061</FT> τόνοι, ενώ η ποσότητα που δηλώθηκε την αρχή του 1995 ανερχόταν σε <FT TYPE="DECIMAL">62817,324</FT> τόνους (ήτοι αύξηση κατά <FT TYPE="DECIMAL">35446,263</FT> τόνους).</TXT></NP><NP><NO.P>45.</NO.P><TXT>Η Επιτροπή αποφάσισε συνεπώς να επιβαρύνει τις ιταλικές αρχές με την αξία λογιστικής μεταφοράς των πλεοναζουσών ποσοτήτων μαλακού σίτου και αραβοσίτου, καθώς και με την αξία που αντιστοιχούσε στις ελλείπουσες ποσότητες κριθής. Το συνολικό ποσό της διορθώσεως ανέρχεται σε <FT TYPE="NUMBER">9965368843</FT> ITL.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Τα επιχειρήματα της Ιταλικής Δημοκρατίας</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>46.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Δημοκρατία φρονεί ότι οι επίδικες διορθώσεις δεν είναι βάσιμες. Προς στήριξη της απόψεως της, αναπτύσσει τα ακόλουθα επιχειρήματα<NOTE NOTE.ID="E0036" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προσφυγή (σ. 6).</P></NOTE>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>Η Ιταλική Κυβέρνηση παρατηρεί [...] ότι οι διορθώσεις αποθεμάτων προκύπτουν από το γεγονός ότι η ιταλική διοίκηση προέβη, τον Οκτώβριο του 1994, στην υποχρεωτική προσαρμογή σε σχέση με τα πραγματικά αποθέματα, όπως αυτά καθορίστηκαν κατόπιν του ελέγχου απογραφής που ενήργησε [...] η εταιρία CCIA.</P><P>[...]</P><P>[Η προσέγγιση της Επιτροπής είναι] καιροσκοπική, καθόσον συνίσταται στη μετατροπή του γεγονότος ότι η ιταλική διοίκηση ορθώς<?PAGE NO="I-318"?> προσάρμοσε τα λογιστικά αποθέματα προς τα αποθέματα που βρίσκονταν πράγματι στην αποθήκη σε οικονομικά πλεονεκτήματα γι' αυτήν. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή προσπορίζεται, αφενός, την <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="201C"/>αξία λογιστικής μεταφοράς<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="201D"/> λόγω της αυξήσεως των αποθεμάτων μαλακού σίτου και αραβοσίτου, χωρίς ωστόσο να πράττει το αυτό έναντι του ιταλικού κράτους όσον αφορά την κριθή [...] και, αφετέρου, την αξία που υπολογίστηκε βάσει του κανονισμού [...] 3597/90 κατόπιν της μειώσεως του αποθέματος κριθής, η οποία δεν προκύπτει από την πραγματική απώλεια του προϊόντος.</P><P>[...] αν έπρεπε να ακολουθηθεί η συλλογιστική της Επιτροπής, θα έπρεπε να αναγνωριστούν επίσης υπέρ της ιταλικής διοικήσεως οι ακόλουθες θετικές διορθώσεις:</P><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Η επιστροφή στο ιταλικό κράτος της μειώσεως της αξίας της λογιστικής μεταφοράς με την οποία αυτό επιβαρύνθηκε στο πλαίσιο του οικονομικού έτους 1994, όσον αφορά <FT TYPE="DECIMAL">27844,600</FT> τόνους κριθής [...]</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>τα τεχνικά έξοδα αποθεματοποιήσεως (θέση του προϋπολογισμού 1011.03) που οφείλονταν στο πλαίσιο του οικονομικού έτους 1994 επί των <FT TYPE="DECIMAL">35446,263</FT> τόνων αραβοσίτου που δηλώθηκαν επιπλέον και εντοπίστηκαν κατόπιν της αναλύσεως των ελέγχων απογραφής που διενήργησε η εταιρία CCIA, αύξηση προκύπτουσα από το ότι δεν ελήφθη υπόψη η ποσότητα αυτή στους πίνακες του ΕΓΤΠΕ στο πλαίσιο του οικονομικού έτους 1994.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>τεχνικά έξοδα αποθεματοποιήσεως (θέση του προϋπολογισμού 1011.03) οφειλόμενα στο πλαίσιο των οικονομικών ετών 1992,1993 και 1994 επί των 275 αποθεματοποιημένων τόνων μαλακού σίτου, λόγω της μη παραδόσεως του συνόλου των <FT TYPE="NUMBER">5000</FT> τόνων μαλακού σίτου που έπρεπε να παρασχεθούν στο πλαίσιο της επισιτιστικής βοήθειας προς την Αλβανία τον Δεκέμβριο του 1992.<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Γ —</NO.P><TXT>Εκτίμηση</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>47.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, η επιχειρηματολογία της Ιταλικής Δημοκρατίας δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 38, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου. Από την επιχειρηματολογία αυτή δεν καθίσταται δυνατός ο προσδιορισμός των νομικών και πραγματικών στοιχείων επί των οποίων η προσφεύγουσα στηρίζει το αίτημά της. Ναι μεν είναι αληθές ότι η Επιτροπή μπόρεσε να διατυπώσει την άμυνά της, χάρη στη θέση που κατέχει στο πλαίσιο της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας, πλην όμως το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να ασκήσει τον δικαστικό έλεγχο του με βάση μόνο τα στοιχεία που παρέχονται με την προσφυγή. Συναφώς, υπενθυμίζω ότι δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να υποκαθιστά τον προσφεύγοντα, ή τον συνήγορο του, προσπαθώντας να αναζητήσει και να εντοπίσει το ίδιο τα στοιχεία που μπορούν να δίκαιολογήσουν<?PAGE NO="I-319"?> τα αιτήματα που διατυπώνονται με την προσφυγή. Ο τέταρτος λόγος ακυρώσεως πρέπει συνεπώς να κριθεί απαράδεκτος.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>V —</NO.P><TXT>Η δημοσιονομική διόρθωση <FT TYPE="NUMBER">2502127250</FT> ITL, που αντιστοιχεί στο ποσό των διορθώσεων που πραγματοποιήθηκαν σε μια προηγούμενη μηνιαία δήλωση (μαλακός σίτος, κριθή και αραβόσιτος)</TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Α —</NO.P><TXT>Τα πραγματικά περιστατικά</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>48.</NO.P><TXT>Οι υπηρεσίες της Επιτροπής επέβαλαν διόρθωση <FT TYPE="NUMBER">2502127250</FT> ITL, με σκοπό να διορθώσουν ένα σφάλμα που διέπραξαν οι ιταλικές αρχές με την ετήσια δήλωση. Συγκεκριμένα, η ιταλική διοίκηση, όταν κατάρτισε τους ετήσιους πίνακες του ΕΓΤΠΕ για το οικονομικό έτος 1995, παρέλειψε να μεταφέρει τις διορθώσεις που πραγματοποίησε η Επιτροπή σε μια μηνιαία δήλωση, βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 7, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2776/88 της Επιτροπής, της <DATE ISO="19880907">7ης Σεπτεμβρίου 1988</DATE><NOTE NOTE.ID="E0037" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Κανονισμός για τα στοιχεία που πρέπει να διαβιβάζουν τα χράτη μίλη για την ανάληψη των δαπανών που χρηματοδοτούνται στα πλαίσια του τρίματος Εγγυήσεων του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="249" DATE.PUB="1988" PAGE.FIRST="9">ΕΕ L 249, σ. 9</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Β —</NO.P><TXT>Τα επιχειρήματα της Ιταλικής Δημοκρατίας</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>49.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Δημοκρατία φρονεί ότι η Επιτροπή, πραγματοποιώντας την επίδικη διόρθωση, της επέβαλε διττή κύρωση. Προβάλλει τα ακόλουθα επιχειρήματα<NOTE NOTE.ID="E0038" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προσφυγή (σ. 7 και 8).</P></NOTE>:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>1)</NO.P><TXT>Με τη 12η μηνιαία δήλωση για το οικονομικό έτος 1995, η ιταλική διοίκηση παρέσχε, με τους πίνακες 8, πρώτη γραμμή, και 52, τριακοστή γραμμή, τα ακόλουθα στοιχεία:</TXT><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>αποθέματα αραβοσίτου, την <DATE ISO="19941001">1η Οκτωβρίου 1994</DATE>, ίσα προς <FT TYPE="DECIMAL">27371,061</FT> τόνους,</P></ITEM><ITEM><P>τεχνικά έξοδα (θέση του προϋπολογισμού 1011.006): <FT TYPE="NUMBER">472481200</FT> ITL,</P></ITEM><?PAGE NO="I-320"?><ITEM><P>χρηματοοικονομικά έξοδα (θέση του προϋπολογισμού 1012.006): <FT TYPE="NUMBER">141376660</FT> ITL,</P></ITEM><ITEM><P>λοιπά έξοδα (θέση του προϋπολογισμού 1013.006): <FT TYPE="NUMBER">2946864571</FT> ITL</P></ITEM></LIST></P></NP><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>με το έγγραφο αριθ. 12367, της <DATE ISO="19960319">19ης Μαρτίου 1996</DATE> (βλ. το έγγραφο ΕΙ), οι υπηρεσίες της Επιτροπής ενημέρωσαν τις ιταλικές αρχές σχετικά με την ανάγκη πραγματοποιήσεως, για το οικονομικό έτος 1995, των προβλεπομένων στον κανονισμό [...] 2776/88 διορθώσεων, οι οποίες προκύπτουν από την εκ μέρους της Επιτροπής μη αναγνώριση των εξόδων που αναφέρθηκαν ανωτέρω [...], καθόσον οι εν λόγω υπηρεσίες είχαν γνωστοποιήσει, με το έγγραφο αριθ. 22990, της <DATE ISO="19950614">14ης Ιουνίου 1995</DATE>, την απόφαση τους να μη δεχθούν τους επίμαχους <FT TYPE="DECIMAL">27371,061</FT> τόνους προκειμένου να υπάρξει δημόσια παρέμβαση, λόγω της αλλοιώσεως τους που προκλήθηκε από φυσική καταστροφή επελθούσα στην εταιρία Cavalli.</TXT></NP><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>εν συνεχεία, κατά την εκκαθάριση των λογαριασμών του οικονομικού έτους 1994, αποφασίστηκε, με βάση τη διαδικασία συμβιβασμού, όσον αφορά τον όγκο του αραβοσίτου που ήταν αποθε-ματοποιημένος στην εταιρία Cavalli, να επιβαρυνθεί η ιταλική διοίκηση με δύο <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="201C"/>αρνητικές διορθώσεις<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="201D"/> (448148256 ITL και <FT TYPE="NUMBER">123262537</FT> ITL) καθώς και με μια <QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="201C"/>θετική διόρθωση<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="201D"/> <FT TYPE="NUMBER">8132491172</FT> ITL, οι οποίες αναφέρονται όλες, όπως πρέπει, στο σημείο 4.5.1.3.2 της ανακεφαλαιωτικής εκθέσεως (παράρτημα Π).</TXT><P>Εντεύθεν προκύπτει ότι η <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201C"/>αρνητική διόρθωση<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/> που προτάθηκε βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού [...] 2776/88 είναι αβάσιμη, στον βαθμό που, αφενός, αντιφάσκει προς τις αποφάσεις που ελήφθησαν κατά τη διαδικασία συμβιβασμού για το οικονομικό έτος 1994 και, αφετέρου, συνεπάγεται, εις βάρος της ιταλικής διοικήσεως, την επιβολή διττής κυρώσεως, η οποία ισοδυναμεί με τα εξής ποσά:</P><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P><FT TYPE="NUMBER">472481200</FT> ITL για τη θέση του προϋπολογισμού 1011.006,</P></ITEM><ITEM><P><FT TYPE="NUMBER">141376660</FT> ITL για τη θέση του προϋπολογισμού 1012.006 και</P></ITEM><ITEM><P><FT TYPE="NUMBER">2946864571</FT> ITL για τη θέση του προϋπολογισμού 1013.006.<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/></P></ITEM></LIST></P></NP></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-321"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P>Γ —</NO.P><TXT>Εκτίμηση</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>50.</NO.P><TXT>Η επιχειρηματολογία της Ιταλικής Δημοκρατίας δεν πληροί τις προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 38, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου. Από την επιχειρηματολογία αυτή δεν καθίσταται δυνατός ο προσδιορισμός των νομικών και πραγματικών στοιχείων επί των οποίων η προσφεύγουσα στηρίζει το αίτημά της. Ναι μεν είναι αληθές ότι η Επιτροπή μπόρεσε να διατυπώσει την άμυνά της, χάρη στη θέση που κατέχει στο πλαίσιο της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας, πλην όμως το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να ασκήσει τον δικαστικό έλεγχο του με βάση μόνο τα στοιχεία που παρέχονται με την προσφυγή. Όπως είδαμε ανωτέρω, υπενθυμίζω ότι δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να υποκαθιστά τον προσφεύγοντα, ή τον συνήγορό του, προσπαθώντας να αναζητήσει και να εντοπίσει το ίδιο τα στοιχεία που μπορούν να δικαιολογήσουν τα αιτήματα που διατυπώνονται με την προσφυγή. Ο πέμπτος λόγος ακυρώσεως πρέπει συνεπώς να κριθεί απαράδεκτος.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VI —</NO.P><TXT>Η τακτοποίηση των τιμολογίων πωλήσεως δημητριακών στη δημόσια παρέμβαση</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>51.</NO.P><TXT>Η Ιταλική Δημοκρατία προβάλλει έναν τελευταίο λόγο ακυρώσεως ο οποίος, όπως και η ίδια αναφέρει<NOTE NOTE.ID="E0039" NUMBERING.CONTINUED="YES"><P>Προσφυγή (σ. 8).</P></NOTE>, δεν αφορά την προσβαλλόμενη απόφαση. Εξηγεί ότι, κατά τη διαδικασία συμβιβασμού, υπέβαλε ένα αίτημα να της χορηγηθεί το ποσό των <FT TYPE="NUMBER">11952457079</FT> ITL λόγω της τακτοποιήσεως των τιμολογίων της πωλήσεως δημητριακών στη δημόσια παρέμβαση. Υποστηρίζει ότι, αν δεν της χορηγηθεί το ποσό αυτό από την Επιτροπή, θα υποστεί διττή κύρωση.</TXT></NP><NP><NO.P>52.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 38, παράγραφος 1, στοιχείο δ', του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, κάθε εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο πρέπει να περιέχει τα αιτήματα του προσφεύγοντος. Εν προκειμένω όμως ο λόγος ακυρώσεως που προβάλλει η Ιταλική Δημοκρατία στρέφεται κατά πράξεως της οποίας δεν ζητεί την ακύρωση με τα αιτήματά της. Ο λόγος αυτός ακυρώσεως είναι συνεπώς απαράδεκτος.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VII —</NO.P><TXT>Τα δικαστικά έξοδα</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>53.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 69, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα έξοδα, εφόσον υπήρχε σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Δεδομένου ότι η Επιτροπή ζήτησε την καταδίκη της Ιταλικής Δημοκρατίας και αυτή ηττήθηκε, πρέπει να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-322"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P>VIII —</NO.P><TXT>Πρόταση</TXT></NP></TI></TITLE><NP><NO.P>54.</NO.P><TXT>Κατόπιν των προεκτεθέντων, προτείνω στο Δικαστήριο:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>να απορρίψει την προσφυγή</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>