<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.00-20081231.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="ECRCJ2002ELB.1000937501.case.xml"><NO.CASE>C-99/01</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62001J0099</NO.CELEX><NO.SEQ>0018.0002</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>9391</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>9409</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>19</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><LEFT>ΑΠΟΦΑΣΗ της <DATE ISO="20021024">24.10.2002</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ C-99/01</LEFT><RIGHT>LINHART και BIFFL</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Απόφαση του Δικαστηρίου</HT> (έκτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="20021024">24ης Οκτωβρίου 2002</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><JUDGMENT.INIT><P>Στην υπόθεση C-99/01,</P><P>που έχει ως αντικείμενο αίτηση του Verwaltungsgerichtshof (Αυστρία) προς το Δικαστήριο, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, με την οποία ζητείται, στο πλαίσιο των ποινικών δικών που εκκρεμούν ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P>Gottfried Linhart</P></PLAINTIFS><AGAINST>και</AGAINST><DEFENDANTS><P>Hans Biffi</P></DEFENDANTS></PARTIES><P>η έκδοση προδικαστικής αποφάσεως ως προς την ερμηνεία των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 28 ΕΚ και 30 ΕΚ) καθώς και των οδηγιών 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19760727">27ης Ιουλίου 1976</DATE>, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/004, σ. 145), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930614">14ης Ιουνίου 1993</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="151" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="32">ΕΕ L 151, σ. 32</REF.DOC.OJ>), και 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19840910">10ης Σεπτεμβρίου 1984</DATE>, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="250" DATE.PUB="1984" PAGE.FIRST="17">ΕΕ L 250, σ. 17</REF.DOC.OJ>),</P><?PAGE NO="I-9392"?><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους J.-P Puissochet, πρόεδρο τμήματος, R. Schintgen, Β. Σκουρή, F. Macken και J. Ν. Cunha Rodrigues (εισηγητή), δικαστές,</P><P>γενικός εισαγγελέας: L. Α. Geelhoed</P><P>γραμματέας: R. Grass</P></PREAMBLE.INIT><GR.CONSID><CONSID><P>λαμβάνοντας υπόψη τις γραπτές παρατηρήσεις που κατέθεσαν:</P><P><LIST TYPE="DASH"><ITEM><P>ο G. Linhart, εκπροσωπούμενος από τον G. Legat, Rechtsanwalt,</P></ITEM><ITEM><P>ο Η. Biffi, εκπροσωπούμενος από τον C Hauer, Rechtsanwalt,</P></ITEM><ITEM><P>η Αυστριακή Κυβέρνηση, εκπροσωπούμενη από την C. Pesendorfer,</P></ITEM><ITEM><P>η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκπροσωπούμενη από τους J. Sack και Μ. França,</P></ITEM></LIST></P></CONSID></GR.CONSID><GR.VISA><VISA>έχοντας υπόψη την έκθεση του εισηγητή δικαστή,</VISA><VISA>αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα που ανέπτυξε τις προτάσεις του κατά τη συνεδρίαση της <DATE ISO="20020307">7ης Μαρτίου 2002</DATE>,</VISA></GR.VISA><?PAGE NO="I-9393"?><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Απόφαση</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Με διάταξη της <DATE ISO="20010129">29ης Ιανουαρίου 2001</DATE>, που περιήλθε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20010228">28 Φεβρουαρίου 2001</DATE>, το Verwaltungsgerichtshof υπέβαλε, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 234 ΕΚ, δύο προδικαστικά ερωτήματα ως προς την ερμηνεία των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης ΕΚ (νυν, κατόπιν τροποποιήσεως, άρθρων 28 ΕΚ και 30 ΕΚ) καθώς και των οδηγιών 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19760727">27ης Ιουλίου 1976</DATE>, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα (ΕΕ ειδ. έκδ. 13/004, σ. 145), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930614">14ης Ιουνίου 1993</DATE> (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="151" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="32">ΕΕ L 151, σ. 32</REF.DOC.OJ>, στο εξής: οδηγία 76/768), και 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19840910">10ης Σεπτεμβρίου 1984</DATE>, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραπλανητική διαφήμιση (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="250" DATE.PUB="1984" PAGE.FIRST="17">ΕΕ L 250, σ. 17</REF.DOC.OJ>).</TXT></NP><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Τα ερωτήματα αυτά ανέκυψαν στο πλαίσιο δικών λόγω της επιβολής προστίμου κατά των G. Linhart και Η. Biffi, στους οποίους προσάπτεται ότι διέθεσαν στην αγορά καλλυντικά προϊόντα με ανακριβείς ενδείξεις.</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="I-9394"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Το νομικό πλαίσιο</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Η κοινοτική ρύθμιση</P></TI></TITLE><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768 προβλέπει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε πρόσφορο μέτρο ώστε στην επισήμανση, στην προσφορά προς πώληση και στη διαφήμιση των καλλυντικών προϊόντων το κείμενο, οι ονομασίες, τα σήματα, οι εικόνες ή τα άλλα σύμβολα παραστατικά ή μη, να μη χρησιμοποιούνται για να αποδώσουν σε αυτά τα προϊόντα χαρακτηριστικά τα οποία δεν έχουν. [...]<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Το άρθρο 7α, παράγραφος 1, της οδηγίας 76/768 προβλέπει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>Ο παρασκευαστής ή ο εντολοδόχος του ή το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου παρασκευάζεται ένα καλλυντικό προϊόν ή το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τη διάθεση εισαγόμενων καλλυντικών στην κοινοτική αγορά εξασφαλίζει ότι οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων κρατών μελών έχουν, για λόγους ελέγχου, εύκολα πρόσβαση, στη διεύθυνση που προσδιορίζεται στην ετικέτα σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο α', στις ακόλουθες πληροφορίες:</P><P>[...]</P><?PAGE NO="I-9395"?><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>στ)</NO.P><TXT>τα υφιστάμενα στοιχεία όσον αφορά τις παρενέργειες της χρήσης του καλλυντικού για την ανθρώπινη υγεία·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>ζ)</NO.P><TXT>την απόδειξη του αποτελέσματος την οποία υποτίθεται ότι έχει το καλλυντικό, όταν αυτό αιτιολογείται από τη φύση του αποτελέσματος ή του προϊόντος.<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Το άρθρο 4, παράγραφος 1, πρώτο εδάφιο, της οδηγίας 84/450 προβλέπει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/>Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να υπάρχουν κατάλληλα και αποτελεσματικά μέσα για τον έλεγχο της παραπλανητικής διαφήμισης προς το συμφέρον τόσο των καταναλωτών όσο και των ανταγωνιστών και γενικότερα του κοινού.</P><P>[...]<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 7 της οδηγίας 84/450:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="00AB"/>Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να διατηρούν ή να θεσπίζουν διατάξεις προκειμένου να εξασφαλίσουν μεγαλύτερη προστασία στους καταναλωτές, στα πρόσωπα που ασκούν εμπορική, βιομηχανική, βιοτεχνική ή επαγγελματική δραστηριότητα, καθώς και στο κοινό γενικότερα.<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-9396"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Η εθνική ρύθμιση</P></TI></TITLE><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Ο Bundesgesetz über den Verkehr mit Lebensmittel, Verzehrprodukten, Zusatzstoffen, Kosmetischen Mitteln und Gebrauchsgegenständen (Lebensmittelgesetz 1975) (ομοσπονδιακός νόμος για τη διάθεση στο εμπόριο τροφίμων, προϊόντων για ανθρώπινη κατανάλωση, προσθετικών, καλλυντικών προϊόντων και αντικειμένων για τρέχουσες χρήσεις, στο εξής: LMG), της <DATE ISO="19750223">23ης Φεβρουαρίου 1975</DATE>, προβλέπει στο άρθρο 8:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="00AB"/>Τα τρόφιμα, προϊόντα για κατανάλωση και προσθετικά:</P></QUOT.S></P><P>[...]</P><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>f)</NO.P><TXT>φέρουν ψευδή επισήμανση, όταν τίθενται σε κυκλοφορία με ενδείξεις ικανές να παραπλανήσουν τον καταναλωτή όσον αφορά στοιχεία που είναι ουσιώδη κατά τις αντιλήψεις των συναλλαγών και ιδίως κατά τις προσδοκίες των καταναλωτών, όπως είναι οι ενδείξεις περί είδους, προελεύσεως, χρήσεως, χρόνου διατηρήσεως, χρόνου παραγωγής, ποιότητας, περιεκτικότητας σε συστατικά που καθορίζουν την αξία του προϊόντος, ποσότητας, μεγέθους, αριθμού ή βάρους, ή όταν τίθενται σε κυκλοφορία με τέτοια μορφή ή συσκευασία που είναι δυνατόν να παραπλανήσει ή με απαγορευμένες ενδείξεις που αφορούν την υγεία.<QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP><?PAGE NO="I-9397"?><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>To άρθρο 9, παράγραφοι 1 και 3, του LMG προβλέπει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="00AB"/>1.</NO.P><TXT>Κατά τη διάθεση στην αγορά τροφίμων, προϊόντων που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση ή προσθετικών, απαγορεύεται:</TXT></NP></ITEM></LIST><P><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>η αναφορά στην προφύλαξη, καταπράϋνση ή θεραπεία ασθενειών ή συμπτωμάτων ασθενειών, ή στις φαρμακολογικές συνέπειες ή στις επιπτώσεις επί της λειτουργίας του οργανισμού, ιδίως από τη δράση τους που συμβάλλει στη διατήρηση της νεότητας, επιβραδύνοντας τη διαδικασία γηράνσεως, που συμβάλλει στο αδυνάτισμα ή στη διατήρηση της υγείας, ή προκαλεί την εντύπωση ότι έχει μια τέτοια δράση·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>η παραπομπή στο ιστορικό ασθενών, σε ιατρικές συστάσεις ή γνωματεύσεις·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>η χρησιμοποίηση σχετικών με την υγεία εικονογραφήσεων ή περιγραφών των οργάνων του ανθρωπίνου σώματος, απεικονίσεων των ασκούντων ιατρικά επαγγέλματα ή των μελών θεραπευτηρίων ή άλλων απεικονίσεων που παραπέμπουν σε θεραπευτικές δραστηριότητες.</TXT></NP></ITEM></LIST></P><P>[...]</P><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>3.</NO.P><TXT>Με απόφαση του Ομοσπονδιακού Υπουργού Υγείας και Περιβάλλοντος παρέχεται άδεια, κατόπιν υποβολής σχετικής αιτήσεως, για την αναγραφή στοιχείων που αφορούν την υγεία επί συγκεκριμένων τροφίμων ή καταναλωτικών ειδών εφόσον εξασφαλίζεται η προστασία του καταναλωτή από παραπλανήσεις. Η απόφαση ανακαλείται εφόσον δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδείας.<QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></P></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-9398"?><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Το άρθρο 26, παράγραφος 1, του LGM απαγορεύει τη διάθεση στην αγορά καλλυντικών προϊόντων τα οποία:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="alpha"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="00AB"/>a)</NO.P><TXT>βλάπτουν την υγεία υπό συνήθεις ή προβλέψιμες συνθήκες χρήσεως·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>περιέχουν φαρμακολογικά δραστικές ή μη επιτρεπόμενες χρωστικές ουσίες οι οποίες δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση αδείας ή απαντούν σε απαγορευμένες ποσότητες·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>c)</NO.P><TXT>είναι αλλοιωμένα·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>d)</NO.P><TXT>έχουν -ψευδείς ενδείξεις·</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>e)</NO.P><TXT>δεν ανταποκρίνονται στους κανόνες του άρθρου 27.<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 26, παράγραφος 2, του LMG:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0008" REF.END="QE0008" CODE="00AB"/>Το άρθρο 8, στοιχεία a), b) και f), εφαρμόζεται κατ' αναλογίαν [για το εμπόριο καλλυντικών προϊόντων], το δε άρθρο 9 εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη ότι δεν επιτρέπονται παραπλανητικές αναφορές στις επιπτώσεις επί της λειτουργίας του<?PAGE NO="I-9399"?> οργανισμού ή σε φαρμακευτικά αποτελέσματα καθώς και οι εικονογραφικές παραστάσεις για τη διευκρίνιση του τομέα χρήσεως του προϊόντος. Σε περίπτωση που αναφέρεται η ύπαρξη τέτοιων αποτελεσμάτων, οι δραστικές συστατικές ουσίες πρέπει να γνωστοποιούνται στις αρχές, εφόσον αυτές το ζητήσουν.<QUOT.END ID="QE0008" REF.START="QS0008" CODE="00BB"/></P></QUOT.S></P><P>Οι διαφορές στην κύρια δίκη και τα προδικαστικά ερωτήματα</P></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Δύο διαφορές στην κύρια δίκη αποτέλεσαν την αφορμή για την υποβολή της παρούσας αιτήσεως για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Με απόφαση του Unabhängiger Verwaltungssenat Wien (Αυστρία) της <DATE ISO="19990222">22ας Φεβρουαρίου 1999</DATE>, κρίθηκε ότι ο G. Linhart, διαχειριστής της Colgate Palmolive GmbH, υπέπεσε σε διοικητική παράβαση βάσει της συνδυασμένης εφαρμογής των άρθρων 74, παράγραφος 1, 9, παράγραφος 1, στοιχείο a), και 8, στοιχείο f), του LMG, λόγω του ότι η ανωτέρω εταιρία διέθεσε στην αγορά το καλλυντικό προϊόν <QUOT.START ID="QS0009" REF.END="QE0009" CODE="00AB"/>Palmolive flüssige Seife Prima Antibakteriell<QUOT.END ID="QE0009" REF.START="QS0009" CODE="00BB"/> επί της συσκευασίας του οποίου υπήρχε η ένδειξη <QUOT.START ID="QS0010" REF.END="QE0010" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0010" REF.START="QS0010" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Το Unabhängiger Verwaltungssenat im Land Niederösterreich (Αυστρία) έκρινε με απόφαση της <DATE ISO="20000509">9ης Μαΐου 2000</DATE> ότι ο Η. Biffi, ως διαχειριστής της Haarkos Parfumeriewaren und Kosmetika GmbH, είχε παραβεί τα άρθρα 74, παράγραφος 1, 9, παράγραφος 1, στοιχείο b), και 8, στοιχείο f), του LMG, λόγω του ότι η ανωτέρω εταιρία διένειμε το προϊόν <QUOT.START ID="QS0011" REF.END="QE0011" CODE="00AB"/>Keralogie Creme-Peeling Anti Schuppen regulierendes Haarbad<QUOT.END ID="QE0011" REF.START="QS0011" CODE="00BB"/> επί της συσκευασίας του οποίου υπήρχε η ένδειξη <QUOT.START ID="QS0012" REF.END="QE0012" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0012" REF.START="QS0012" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9400"?><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Στις προσφυγές που άσκησαν κατά των αποφάσεων αυτών ενώπιον του Verwaltungsgerichtshof, οι G. Linhart και Η. Biffi υποστήριξαν ότι η ισχύουσα αυστριακή νομοθεσία, επί της οποίας στηρίζονται οι εν λόγω αποφάσεις, αντιβαίνει στο κοινοτικό δίκαιο, ιδίως στις διατάξεις της οδηγίας 76/768 και στη νομολογία του Δικαστηρίου, όπως αυτή διαμορφώθηκε κυρίως με την απόφαση της <DATE ISO="19990128">28ης Ιανουαρίου 1999</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-77/97" YEAR="1999" PAGE.ECR="I-431">C-77/97, Unilever (Συλλογή 1999, σ. Ι-431)</REF.DOC.ECR>.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Το Verwaltungserichtshof τονίζει ότι το ζήτημα της συμβατότητας της αυστριακής ρυθμίσεως, όπως αυτή θα έπρεπε να εφαρμοστεί στο πλαίσιο της κύριας δίκης, προς τη Συνθήκη ΕΚ και προς τις οδηγίες 76/768 και 84/450 δεν έχει πλήρως διευκρινιστεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου. Εν προκειμένω, το αιτούν δικαστήριο φρονεί ότι η οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20000320">20ής Μαρτίου 2000</DATE>, για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="109" DATE.PUB="2000" PAGE.FIRST="29">ΕΕ L 109, σ. 29</REF.DOC.OJ>), σύμφωνα με την οποία η επισήμανση δεν πρέπει να αποδίδει σε τρόφιμα ιδιότητες προλήψεως, αγωγής και θεραπείας ασθενειών που προσβάλλουν ανθρώπους ή να προβάλλει τις ιδιότητες αυτές, εφαρμόζεται εξίσου στα καλλυντικά.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Verwaltungsgerichtshof αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START ID="QS0013" REF.END="QE0013" CODE="00AB"/>1)</NO.P><TXT>Αντιβαίνει στα άρθρα 28 και 30 ΕΚ, στην οδηγία 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου της <DATE ISO="19760727">27ης Ιουλίου 1976</DATE>, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/667/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19881221">21ης Δεκεμβρίου 1988</DATE>, και με την οδηγία 93/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930614">14ης Ιουνίου 1993</DATE> [...], ιδίως στο άρθρο της 6, παράγραφος 3, καθώς και στην οδηγία 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19840910">10ης Σεπτεμβρίου 1984</DATE>, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παραπλανητική<?PAGE NO="I-9401"?> διαφήμιση [...], ιδίως στα άρθρα της 4 και 7, η ρύθμιση ενός κράτους μέλους η οποία απαγορεύει κατά την κυκλοφορία στην αγορά καλλυντικών προϊόντων να γίνεται αναφορά σε ιατρικές έρευνες — ιδίως με την αναγραφή της ενδείξεως <QUOT.START ID="QS0014" REF.END="QE0014" CODE="201C"/>κλινικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0014" REF.START="QS0014" CODE="201D"/> ή <QUOT.START ID="QS0015" REF.END="QE0015" CODE="201C"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0015" REF.START="QS0015" CODE="201D"/> — εφόσον ενδέχεται ο καταναλωτής να σχηματίσει, ελλείψει στοιχείων σχετικά με το αντικείμενο και το αποτέλεσμα της έρευνας, εσφαλμένες παραστάσεις σχετικά με την ποιότητα και τον τρόπο δράσεως του καλλυντικού;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Αντιβαίνει στα άρθρα 28 ΕΚ και 30 ΕΚ, στην οδηγία 76/768, ιδίως στο άρθρο της 6, παράγραφος 3, και στην οδηγία 84/450, ιδίως στα άρθρα της 4 και 7, η ρύθμιση ενός κράτους μέλους κατά την οποία η χρήση ενδείξεων κατά την έννοια του πρώτου ερωτήματος επιτρέπεται μόνον κατόπιν προηγούμενης άδειας από τον αρμόδιο ομοσπονδιακό υπουργό;<QUOT.END ID="QE0013" REF.START="QS0013" CODE="00BB"/></TXT></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></P></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Εισαγωγικές παρατηρήσεις</P></TI></TITLE><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Κατ' αρχάς, πρέπει να υπομνηστεί ότι με την οδηγία 76/768 έγινε πλήρης εναρμόνιση των εθνικών κανόνων περί συσκευασίας και επισημάνσεως των καλλυντικών προϊόντων (βλ., μεταξύ άλλων, την προαναφερθείσα απόφαση Unilever, σκέψη 24, και την απόφαση της <DATE ISO="20000113">13ης Ιανουαρίου 2000</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-220/98" YEAR="2000" PAGE.ECR="I-117">C-220/98, Estée Lauder, Συλλογή 2000, σ. Ι-117, σκέψη 23</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Όπως το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει, όταν ένα ζήτημα ρυθμίζεται κατά τρόπο εναρμονισμένο στο κοινοτικό επίπεδο, κάθε σχετικό εθνικό μέτρο πρέπει να εκτιμάται υπό το πρίσμα των διατάξεων αυτού του μέτρου εναρμονίσεως και όχι υπό το πρίσμα των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης (βλ. αποφάσεις της <DATE ISO="19891123">23ης Νοεμβρίου 1989</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-150/88" YEAR="1989" PAGE.ECR="3891">C-150/88, Parfümerie-Fabrik 4711, Συλλογή 1989, σ. 3891, σκέψη 28</REF.DOC.ECR>, της <DATE ISO="19931012">12ης Οκτωβρίου 1993</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-37/92" YEAR="1993" PAGE.ECR="I-4947">C-37/92, Vanacker και Lesage, Συλλογή 1993, σ. Ι-4947, σκέψη 9</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="20011213">13ης Δεκεμβρίου 2001</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-324/99" YEAR="2001" PAGE.ECR="I-9897">C-324/99, Daimler Chrysler, Συλλογή 2001, σ. Ι-9897, σκέψη 32</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><?PAGE NO="I-9402"?><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Πρέπει επίσης να υπομνησθεί ότι το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768 επιβάλλει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν κάθε πρόσφορο μέτρο ώστε στην επισήμανση, στην παρουσίαση προς πώληση και στη διαφήμιση των καλλυντικών προϊόντων, το κείμενο, οι ονομασίες, τα σήματα, οι εικόνες ή τα άλλα σύμβολα, παραστατικά ή μη, να μην χρησιμοποιούνται για να προσδώσουν στα προϊόντα αυτά ιδιότητες που δεν έχουν.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, πρόκειται για μια συγκεκριμένη διάταξη η οποία απαγορεύει τις παραπλανητικές ενδείξεις που αφορούν αποκλειστικά τα χαρακτηριστικά των καλλυντικών προϊόντων και η οποία, κατά συνέπεια, πρέπει να ερμηνευθεί ως ειδικός κανόνας σε σχέση με τους γενικούς κανόνες της οδηγίας 84/450 οι οποίοι διέπουν την προστασία από την παραπλανητική διαφήμιση.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, προκειμένου να απαντηθούν τα προδικαστικά ερωτήματα, το Δικαστήριο πρέπει να περιοριστεί στην ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί του πρώτου ερωτήματος</P></TI></TITLE><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Με το πρώτο ερώτημά του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν αντιβαίνει στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768 ρύθμιση κράτους μέλος η οποία απαγορεύει κατά την κυκλοφορία στην αγορά καλλυντικών προϊόντων να γίνεται αναφορά σε ιατρικές έρευνες — ιδίως με τη χρήση της ενδείξεως <QUOT.START ID="QS0016" REF.END="QE0016" CODE="00AB"/>κλινικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0016" REF.START="QS0016" CODE="00BB"/> ή <QUOT.START ID="QS0017" REF.END="QE0017" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0017" REF.START="QS0017" CODE="00BB"/> — εφόσον ενδέχεται ο καταναλωτής να σχηματίσει, ελλείψει στοιχείων σχετικά με το αντικείμενο και το αποτέλεσμα των ερευνών αυτών, εσφαλμένες παραστάσεις σχετικά με την ποιότητα και τον τρόπο δράσεως του καλλυντικού.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9403"?><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Πρέπει να υπομνησθεί ότι το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768 επιβάλλει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν κάθε πρόσφορο μέτρο ώστε στην επισήμανση, στην παρουσίαση προς πώληση και στη διαφήμιση των καλλυντικών προϊόντων, το κείμενο, οι ονομασίες, τα σήματα, οι εικόνες ή τα άλλα σύμβολα, παραστατικά ή μη, να μη χρησιμοποιούνται για να προσδώσουν στα προϊόντα αυτά ιδιότητες που δεν έχουν.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Ο εξαντλητικός χαρακτήρας της ρυθμίσεως αυτής, όπως ήδη τονίσθηκε στη σκέψη 17 της παρούσας αποφάσεως, συνεπάγεται ότι δεν επιτρέπεται πλέον στα κράτη μέλη να λαμβάνουν αυστηρότερα εθνικά μέτρα για την καταστολή της παραπλανητικής διαφημίσεως όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των καλλυντικών προϊόντων.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Πράγματι, κατά πάγια νομολογία, μολονότι είναι αληθές ότι το άρθρο 36 της Συνθήκης επιτρέπει στα κράτη μέλη να διατηρούν περιορισμούς όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, εντούτοις η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται εφόσον υπάρχουν κοινοτικές οδηγίες οι οποίες προβλέπουν την εναρμόνιση των μέτρων που απαιτούνται για την πραγματοποίηση του ειδικού σκοπού που θα επιδίωκε η εφαρμογή του άρθρου 36 (βλ., μεταξύ άλλων, τις αποφάσεις της <DATE ISO="19980319">19ης Μαρτίου 1998</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-1/96" YEAR="1998" PAGE.ECR="I-1251">C-1/96, Compassion in World Farming, Συλλογή 1998, σ. I-1251, σκέψη 47</REF.DOC.ECR>, και της <DATE ISO="19990325">25ης Μαρτίου 1999</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-112/97" YEAR="1999" PAGE.ECR="I-1821">C-112/97, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 1999, σ. I-1821, σκέψη 54</REF.DOC.ECR>). Η εφαρμογή του άρθρου 36 αποκλείεται επίσης και στην περίπτωση που γίνεται επίκληση της ανάγκης προστασίας των καταναλωτών (απόφαση της <DATE ISO="19981112">12ης Νοεμβρίου 1998</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="C-102/96" YEAR="1998" PAGE.ECR="I-6871">C-102/96, Επιτροπή κατά Γερμανίας, Συλλογή 1998, σ. I-6871, σκέψη 21</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Ωστόσο, τα μέτρα που καλούνται να λάβουν τα κράτη μέλη για την εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768 πρέπει να είναι σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας (βλ., μεταξύ άλλων, τις προαναφερθείσες αποφάσεις Unilever, σκέψη 27, και Estéé Lauder, σκέψη 26).</TXT></NP><?PAGE NO="I-9404"?><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 26, παράγραφος 2, του LMG, απαγορεύονται ol αναφορές σε ιατρικές έρευνες εκτός και αν έχει χορηγηθεί άδεια για την αναγραφή μη παραπλανητικών ενδείξεων όσον αφορά τις φαρμακολογικές συνέπειες ή τις επιπτώσεις επί της λειτουργίας του οργανισμού του οικείου προϊόντος.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τη διάταξη περί παραπομπής, η αναγραφή της ενδείξεως <QUOT.START ID="QS0018" REF.END="QE0018" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0018" REF.START="QS0018" CODE="00BB"/> επί της συσκευασίας των επίδικων στην κύρια δίκη προϊόντων απηγορεύθη για τον λόγο και μόνον ότι τα προϊόντα αυτά κυκλοφόρησαν στην αγορά χωρίς να γίνεται μνεία του αντικειμένου και του αποτελέσματος της ιατρικής έρευνας την οποία σιωπηρώς προϋποθέτει η ανωτέρω ένδειξη.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>Πράγματι, σύμφωνα με την αυστριακή ρύθμιση και τη νομολογία των εθνικών δικαστηρίων, η παράλειψη ρητής αναφοράς στο αντικείμενο και στο αποτέλεσμα της ιατρικής έρευνας στην οποία υποβλήθηκαν τα καλλυντικά προϊόντα ενδέχεται να προκαλέσει στον καταναλωτή την εσφαλμένη εντύπωση ότι τα προϊόντα αυτά έχουν θεραπευτική δράση.</TXT></NP><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να εξεταστεί αν η απλή ένδειξη <QUOT.START ID="QS0019" REF.END="QE0019" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0019" REF.START="QS0019" CODE="00BB"/>, η οποία αναγράφεται επί της συσκευασίας ενός καλλυντικού προϊόντος, είναι δυνατόν να προσδώσει σε αυτό χαρακτηριστικά που δεν έχει, παρέχοντας έτσι στις εθνικές αρχές τη δυνατότητα να απαγορεύσουν την κυκλοφορία του στην αγορά κατ' εφαρμογήν του άρθρου 6, παράγραφος 3 της οδηγίας 76/768.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Συναφώς, το Δικαστήριο έκρινε ότι το κριτήριο της τεκμαιρόμενης προσδοκίας του μέσου καταναλωτή, που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, εφαρμόζεται και στον τομέα της κυκλοφορίας στο εμπόριο καλλυντικών προϊόντων εφόσον η αναγραφή εσφαλμένων χαρακτηριστικών του προϊόντος δεν μπορεί να βλάψει τη δημόσια υγεία (προαναφερθείσα απόφαση Estéé Lauder, σκέψεις 27 και 28).</TXT></NP><?PAGE NO="I-9405"?><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Η εφαρμογή του κριτηρίου αυτού στη διαφορά της κύριας δίκης οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η ένδειξη <QUOT.START ID="QS0020" REF.END="QE0020" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0020" REF.START="QS0020" CODE="00BB"/>, που αναγράφεται στη συσκευασία ορισμένων καλλυντικών προϊόντων, εν προκειμένω σαπώνων και προϊόντων για τα μαλλιά, δεν είναι δυνατόν να προκαλέσει στον μέσο καταναλωτή, που έχειτη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, άλλη εντύπωση από αυτήν ότι το εν λόγω προϊόν υποβλήθηκε σε έρευνες με αντικείμενο τη μελέτη των επιπτώσεών του επί του δέρματος και ότι, κατά συνέπεια, η κυκλοφορία του στην αγορά προϋποθέτει ότι τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών ήσαν θετικά και ότι είναι φιλικό προς την επιδερμίδα ή, τουλάχιστον, δεν προκαλεί ερεθισμούς στο δέρμα.</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Εξάλλου, η ακρίβεια των αποτελεσμάτων αυτών εξακολουθεί να υπόκειται στον έλεγχο των εθνικών αρχών.</TXT></NP><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Πράγματι, το άρθρο 7α, στοιχεία στ' και ζ', της οδηγίας 76/768 υποχρεώνει τον υπεύθυνο για τη διάθεση στην αγορά ενός καλλυντικού προϊόντος να βεβαιωθεί ότι οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών έχουν ευχερώς πρόσβαση στις πληροφορίες που αφορούν τα υπάρχοντα στοιχεία όσον αφορά τις παρενέργειες από τη χρήση του καλλυντικού και στα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το αποτέλεσμα που θεωρείται ότι έχει το καλλυντικό αυτό.</TXT></NP><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, η ένδειξη <QUOT.START ID="QS0021" REF.END="QE0021" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0021" REF.START="QS0021" CODE="00BB"/> δεν μπορεί να παραπλανήσει τον μιέσο καταναλωτή, που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, προσδίδοντας στα εν λόγω προϊόντα χαρακτηριστικά που δεν έχουν και, εν πάση περιπτώσει, ενδεχόμενη παραπλάνηση σχετικά με τα χαρακτηριστικά αυτά δεν μπορεί να έχει επιπτώσεις επί της δημόσιας υγείας.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η απαγόρευση της εν λόγω ενδείξεως, στις περιπτώσεις που δεν αναγράφεται επί της συσκευασίας των καλλυντικών προϊόντων το<?PAGE NO="I-9406"?> αντικείμενο και το αποτέλεσμα της ιατρικής ερεύνης, αποτελεί εθνικό μέτρο καταστολής της παραπλανητικής διαφημίσεως αυστηρότερο από αυτό του άρθρου 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768.</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Όσον αφορά την ένδειξη <QUOT.START ID="QS0022" REF.END="QE0022" CODE="00AB"/>κλινικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0022" REF.START="QS0022" CODE="00BB"/>, η οποία επίσης μνημονεύεται στη διάταξη περί παραπομπής, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι από τη δικογραφία προκύπτει ότι η ένδειξη αυτή είναι άσχετη με το αντικείμενο της διαφοράς στην κύρια δίκη. Πράγματι, η διαφορά αφορά αποκλειστικά την ένδειξη <QUOT.START ID="QS0023" REF.END="QE0023" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0023" REF.START="QS0023" CODE="00BB"/> που αναγράφεται στη συσκευασία των επίδικων προϊόντων.</TXT></NP><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, παρέλκει η απάντηση στο ερώτημα σχετικά με τη χρήση της ενδείξεως <QUOT.START ID="QS0024" REF.END="QE0024" CODE="00AB"/>κλινικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0024" REF.START="QS0024" CODE="00BB"/>.</TXT></NP><NP><NO.P>39</NO.P><TXT>Βάσει των προεκτεθέντων, πρέπει να δοθεί στο πρώτο ερώτημα η απάντηση ότι αντιβαίνει στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768 ρύθμιση κράτους μέλους η οποία, κατά την κυκλοφορία στην αγορά καλλυντικών προϊόντων, απαγορεύει την αναφορά σε ιατρικές έρευνες — ιδίως με τη χρήση της ενδείξεως <QUOT.START ID="QS0025" REF.END="QE0025" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0025" REF.START="QS0025" CODE="00BB"/> — εφόσον η ένδειξη αυτή δεν παραθέτει στοιχεία σχετικά με το αντικείμενο και το αποτέλεσμα των ερευνών αυτών.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί του δευτέρου ερωτήματος</P></TI></TITLE><NP><NO.P>40</NO.P><TXT>Με το δεύτερο ερώτημα του, το αιτούν δικαστήριο ερωτά κατ' ουσίαν αν αντιβαίνει στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768 ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία η αναγραφή ενδείξεων όπως αυτές που μνημονεύονται στο πρώτο ερώτημα επιτρέπεται μόνον κατόπιν προηγούμενης αδείας του αρμόδιου υπουργού.</TXT></NP><?PAGE NO="I-9407"?><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, δυνάμει της συνδυασμένης εφαρμογής των άρθρων 9, παράγραφος 3, και 26, παράγραφος 2, του LMG, επιτρέπεται με απόφαση του αρμόδιου υπουργού, κατόπιν σχετικού αιτήματος, η αναγραφή ενδείξεων που αφορούν την υγεία σε ορισμένα καλλυντικά προϊόντα, εφόσον αυτό συμβιβάζεται με την προστασία των καταναλωτών από την παραπλανητική διαφήμιση.</TXT></NP><NP><NO.P>42</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, η κυκλοφορία στην αγορά καλλυντικών προϊόντων με την ένδειξη <QUOT.START ID="QS0026" REF.END="QE0026" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0026" REF.START="QS0026" CODE="00BB"/>, έστω και αν η ένδειξη αυτή, όπως έκρινε το Δικαστήριο με τη σκέψη 35 της παρούσης αποφάσεως, δεν είναι δυνατόν να παραπλανήσει τον μέσο καταναλωτή που έχει τη συνήθη πληροφόρηση και είναι ευλόγως προσεκτικός και ενημερωμένος, απαιτεί την προηγούμενη έγκριση από τις εθνικές αρχές.</TXT></NP><NP><NO.P>43</NO.P><TXT>Ωστόσο, δεδομένου ότι η ένδειξη <QUOT.START ID="QS0027" REF.END="QE0027" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0027" REF.START="QS0027" CODE="00BB"/> δεν μπορεί να παραπλανήσει τον ως άνω καταναλωτή, αφού δεν προσδίδει στα επίδικα καλλυντικά προϊόντα χαρακτηριστικά που δεν διαθέτουν, η κυκλοφορία των προϊόντων αυτών δεν εμπίπτει στις απαγορευτικές διατάξεις του άρθρου 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768.</TXT></NP><NP><NO.P>44</NO.P><TXT>Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η κυκλοφορία στην αγορά καλλυντικών προϊόντων τα οποία ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της οδηγίας 76/768 διέπεται από τον θεμελιώδη κανόνα της ελεύθερης κυκλοφορίας των αγαθών και, κατά συνέπεια, δεν επιτρέπεται στα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα που έχουν ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της κυκλοφορίας τους στην αγορά.</TXT></NP><NP><NO.P>45</NO.P><TXT>Συνεπώς, όπως το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει, η ανάγκη λήψεως της αδείας που προβλέπει το άρθρο 9, παράγραφος 3, του LMG συνιστά εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των εν λόγω προϊόντων, το οποίο ουδόλως μπορεί να δικαιολογηθεί (προαναφερθείσα απόφαση Unilever, σκέψη 34).</TXT></NP><?PAGE NO="I-9408"?><NP><NO.P>46</NO.P><TXT>Επομένως, στο δεύτερο ερώτημα πρέπει να δοθεί η απάντηση ότι αντιβαίνει στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768 ρύθμιση κράτους μέλους κατά την οποία η χρήση ενδείξεων κατά την έννοια του πρώτου ερωτήματος επιτρέπεται μόνον κατόπιν προηγούμενης αδείας από τον αρμόδιο υπουργό.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί των δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>47</NO.P><TXT>Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκαν η Αυστριακή Κυβέρνηση και η Επιτροπή, που κατέθεσαν παρατηρήσεις στο Δικαστήριο, δεν αποδίδονται. Δεδομένου ότι η παρούσα διαδικασία έχει ως προς τους διαδίκους της κύριας δίκης τον χαρακτήρα παρεμπίπτοντος που ανέκυψε ενώπιον του εθνικού δικαστηρίου, σ' αυτό εναπόκειται να αποφανθεί επί των δικαστικών εξόδων.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (έκτο τμήμα),</P><P>κρίνοντας επί των ερωτημάτων που του υπέβαλε με διάταξη της <DATE ISO="20010129">29ης Ιανουαρίου 2001</DATE> το Verwaltungsgerichtshof, αποφαίνεται:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19760727">27ης Ιουλίου 1976</DATE>, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των<?PAGE NO="I-9409"?> αναφερομένων στα καλλυντικά προϊόντα, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/35/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19930614">14ης Ιουνίου 1993</DATE>, αντιτίθεται σε ρύθμιση κράτους μέλους η οποία, κατά την κυκλοφορία στην αγορά καλλυντικών προϊόντων, απαγορεύει την αναφορά σε ιατρικές έρευνες — ιδίως με τη χρήση της ενδείξεως <QUOT.START ID="QS0028" REF.END="QE0028" CODE="00AB"/>δερματολογικά δοκιμασμένο<QUOT.END ID="QE0028" REF.START="QS0028" CODE="00BB"/> — εφόσον η ένδειξη αυτή δεν παραθέτει στοιχεία σχετικά με το αντικείμενο και το αποτέλεσμα των ερευνών αυτών.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Το άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 767768, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/35, απαγορεύει διάταξη κράτους μέλους κατά την οποία η χρήση ενδείξεων κατά την έννοια του πρώτου ερωτήματος επιτρέπεται μόνον κατόπιν προηγούμενης αδείας από τον αρμόδιο υπουργό.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><P>Puissochet</P><P>Schintgen</P><P>Σκουρής</P><P>Macken</P><P>Cunha Rodrigues</P><P>Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις <DATE ISO="20021024">24 Οκτωβρίου 2002</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ο Γραμματέας</P><P>R. Grass</P><P>Ο Πρόεδρος του έκτου τμήματος</P><P>J.-P Puissochet</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>