*****

VERORDENING (EEG) Nr. 450/89 VAN DE RAAD

van 20 februari 1989

tot instelling van een definitief anti-dumpingrecht op de invoer van ureum van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika en Venezuela en tot aanpassing van het definitief anti-dumpingrecht ten opzichte van Saoedi-Arabië, vastgesteld bij Verordening (EEG) nr. 3339/87

DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,

Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap,

Gelet op Verordening (EEG) nr. 2423/88 van de Raad van 11 juli 1988 betreffende beschermende maatregelen tegen invoer met dumping of subsidiëring uit landen die geen lid zijn van de Europese Economische Gemeenschap (1), inzonderheid op artikel 12,

Gezien het voorstel van de Commissie, ingediend na overleg in het kader van het bij genoemde verordening ingestelde Raadgevend Comité,

Overwegende hetgeen volgt:

I. HUIDIGE PROCEDURE

A. Voorlopige maatregelen

(1) Bij Verordening (EEG) nr. 2623/88 (2) heeft de Commissie een voorlopig anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van ureum van oorsprong uit Oostenrijk, Hongarije, Maleisië, Roemenië, de Verenigde Staten van Amerika en Venezuela. Dat recht is bij Verordening (EEG) nr. 4018/88 (3) voor een periode van niet meer dan twee maanden verlengd.

B. Verdere procedure

(2) Na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht hebben de producenten uit de Gemeenschap en verschillende exporteurs van het betrokken produkt gevraagd en verkregen dat zij door de Commissie zouden worden gehoord, en hun standpunt ten aanzien van de verordening tot instelling van het voorlopige recht schriftelijk bekendgemaakt.

(3) Een exporteur heeft verzocht in kennis te worden gesteld van de voornaamste feiten en overwegingen op basis waarvan de Commissie definitieve maatregelen overwoog aan te bevelen. Zijn verzoek is ingewilligd.

(4) Op grond van artikel 7, lid 6, van Verordening (EEG) nr. 2423/88 is een bijeenkomst belegd tussen de Venezolaanse exporteur en de producenten uit de Gemeenschap, die werden vertegenwoordigd door CMC-Engrais.

(5) Afgezien van het onderzoek dat heeft geleid tot de vaststelling van het voorlopige anti-dumpingrecht heeft de Commissie nader onderzoek ter plaatse bij de volgende communautaire producenten verricht:

België

Nederlandse Stikstof Maatschappij BV (NSM), Brussel;

Frankrijk

- Compagnie française de l'azote (Cofaz), Parijs,

- Société Chimique de la Grande Paroisse, Parijs;

Ierland

Irish Fertilizer Industries (IFI), Dublin.

C. Dumping

a) Normale waarde

1. Venezuela

(6) De normale waarde is definitief berekend op basis van de aangenomen waarde, aangezien de gemiddelde verkoopprijs op de binnenlandse markt tijdens de referentieperiode lager lag dan de produktiekosten. De normale waarde is definitief vastgesteld volgens de methode en aan de hand van de gegevens toegelicht in de overwegingen 11, 13 en 14 van Verordening (EEG) nr. 2623/88.

Op de normale waarde die overeenkomstig artikel 2, lid 3, onder b), ii), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 op basis van de aangenomen waarde was vastgesteld, zijn evenwel bepaalde verlagingen voor kosten in verband met grondstoffen en voor bedrijfskosten toegepast, nadat aanvullend bewijsmateriaal tot staving van het verzoek daartoe was verstrekt.

2. Verenigde Staten

(7) Aangezien de bij deze procedure betrokken ondernemingen geen nieuwe gegevens hebben aangevoerd, is de normale waarde definitief berekend volgens de voor de voorlopige berekening toegepaste methode, die in de overwegingen 15, 16 en 17 van Verordening (EEG) nr. 2623/88 is uiteengezet.

b) Prijs bij uitvoer

(8) De prijzen bij uitvoer zijn definitief vastgesteld op basis van de werkelijk betaalde of te betalen prijzen voor de met het oog op uitvoer naar de Gemeenschap verkochte produkten.

Ten aanzien van sommige exporteurs uit de Verenigde Staten, die de Commissie geen medewerking hadden verleend, wordt bevestigd dat hun prijzen bij uitvoer op grond van artikel 7, lid 7, onder b), van Verordening (EEG) nr. 2423/88 zijn vastgesteld op basis van de beschikbare gegevens, dat wil zeggen de in de klacht vermelde prijzen bij uitvoer.

c) Vergelijking

(9) In het algemeen is de normale waarde per transactie vergeleken met de prijzen bij uitvoer, op basis van de prijzen af fabriek.

De correcties vermeld in overweging 23 van Verordening (EEG) nr. 2623/88, die naar gelang van de omstandigheden voorlopig waren toegepast ten einde rekening te houden met verschillen die van invloed zijn op de vergelijkbaarheid van de prijzen, zijn gehandhaafd.

d) Dumpingmarges

(10) De dumpingmarge, die per exporteur werd berekend, is gelijk aan het verschil tussen de normale vastgestelde prijs en de prijs per uitvoertransactie naar de Gemeenschap, met de nodige aanpassingen.

Op basis van de prijs franco grens ziet de gewogen gemiddelde marge voor de diverse betrokken exporteurs er als volgt uit:

- Verenigde Staten:

Agrico: 6,4 %,

First Mississippi Corp.: 0,0 %,

Overige exporteurs: 21,0 %;

- Venezuela:

Pequiven/Nitroven: 21,5 %.

D. Schade

(11) Hoewel onderhavige verordening slechts van toepassing is op een deel van de bij de huidige anti-dumpingprocedure betrokken landen, is bij de raming van de schade uitgegaan van alle bij de procedure betrokken landen en zal die raming ook dienen als grondslag voor het vaststellen van de definitieve maatregelen in de vorm van definitieve anti-dumpingrechten of verbintenissen.

(12) Als gevolg van de na de instelling van het voorlopige anti-dumpingrecht uitgevoerde aanvullende onderzoeken, die hebben geleid tot bepaalde wijzigingen van de gegevens betreffende de producenten uit de Gemeenschap, gelden thans de volgende definitieve constateringen:

a) Omvang van de invoer tegen dumpingprijzen

(13) Aangezien er geen nieuw bewijsmateriaal in verband met overweging 27 van Verordening (EEG) nr. 2623/88 is aangevoerd, bevestigt de Raad de gegevens die in die overweging zijn vervat.

b) Marktaandeel van de invoer

(14) De omvang van de onder deze procedure vallende invoer leidde tot een stijging van het aandeel dat de betrokken landen in de communautaire markt hebben en dat is toegenomen van 3,88 % in 1984 tot 3,90 % in 1985 en 3,97 % in 1986. Tijdens de eerste negen maanden van 1987 beliep hun marktaandeel 9,22 % en voor het gehele jaar 1987 wordt het op ongeveer 11,5 % geraamd. Laat men de cijfers alleen slaan op het verbruik op de niet gebonden ureummarkt, wat overeenstemt met het totale ureumverbruik in de Gemeenschap verminderd met de hoeveelheid ureum die de communautaire producenten voor gebonden gebruik vervaardigen, dan vertoont het marktaandeel de volgende ontwikkeling: 5,53 % in 1984, 5,43 % in 1985, 5,09 % in 1986, 11,96 % tijdens de eerste negen maanden van 1987 en naar schatting 15 % over het gehele jaar 1987.

Telt men daarbij de invoer die valt onder de bij Verordening (EEG) nr. 3339/87 (1) ingestelde anti-dumpingmaatregelen, dan vertegenwoordigt de totale invoer tijdens de eerste negen maanden van 1987 een gezamenlijk aandeel van 19,87 % van de totale communautaire markt voor ureum en van 25,78 % van het verbruik op de niet gebonden markt voor ureum.

Ureum voor gebruik in de landbouw vormt het grootste deel van de invoer tegen dumpingprijzen in deze sector. De ontwikkeling van de invoer van ureum voor de landbouw vergeleken met het verbruik daarvan, houdt een stijging in van het marktaandeel, dat is opgelopen van circa 5 % in 1984 en 1985 naar 5,5 % in 1986 en 13,91 % tijdens de eerste negen maanden van 1987 en naar schatting 20 % over het gehele jaar 1987.

(15) Bij een beoordeling van de ontwikkeling van het marktaandeel van de invoer tegen dumpingprijzen in de Gemeenschap moet rekening worden gehouden met de ontwikkeling van het ureumverbruik. Van 1984 tot 1986 is het totale ureumverbruik met ongeveer 30 % gestegen, dat wil zeggen van 3 923 692 ton naar 5 116 159 ton. In 1987 is het ureumverbruik echter enigszins afgenomen. Tijdens de eerste negen maanden van 1987 bedroeg het 3 707 605 ton en naar schatting zou het over het gehele jaar 5 057 674 ton belopen, wat een daling met ongeveer 1 % vertegenwoordigt.

c) Prijsonderbieding

(16) Aangezien geen nieuw bewijsmateriaal betreffende de prijsverschillen is aangevoerd, bevestigt de Raad de gegevens die in overweging 30 van Verordening (EEG) nr. 2623/88 zijn vervat.

d) Gevolgen voor de bedrijfstak van de Gemeenschap

- Produktie

(17) Terwijl het verbruik van ureum in de Gemeenschap tussen 1984 en 1987 met circa 29 % is toegenomen, is de communautaire ureumproduktie van 1984 tot 1985 teruggevallen met 12,5 %, dat wil zeggen van 5 567 049 ton naar 4 869 820 ton, en in 1986 met nog eens 7 % naar 4 537 068 ton. In 1987 beliep de produktie naar schatting 4 564 795 ton, in de veronderstelling dat de trend van de eerste negen maanden van 1987 (3 423 596 ton) zich tijdens de laatste maanden van het jaar heeft doorgezet.

De hoeveelheid ureum die voor de vrije ureummarkt wordt geproduceerd (dat wil zeggen de totale produktie min het ureum voor gebonden gebruik) is gedaald van 4 397 756 ton in 1984 naar 3 703 340 ton in 1985 en 3 413 534 ton in 1986, wat een vermindering met respectievelijk ongeveer 16 % en 8 % vergeleken met de voorgaande jaren betekent. Het is mogelijk dat deze hoeveelheid in 1987 met ongeveer 0,5 % is gestegen tot naar schatting 3 431 499 ton.

- Gebruik van de capaciteit

(18) De benutting van de produktiecapaciteit van de Gemeenschap, die 85,38 % bedroeg in 1984, is gedaald naar 77,32 % in 1985 en 69,95 % in 1986. In 1987 bleef ze vrij stabiel vergeleken met 1986, maar de voorraden van de communautaire producenten zijn aanzienlijk opgelopen.

- Verkoop

(19) De totale verkoop in de Gemeenschap van door communautaire producenten vervaardigd ureum bleef in 1984 en 1985 vrij stabiel met respectievelijk 3 627 183 en 3 639 945 ton; in 1986 liep hij op tot 3 745 607 ton, wat een stijging van circa 3 % vertegenwoordigt, en tijdens de eerste negen maanden van 1987 beliep hij 2 784 873 ton. Naar schatting zou de verkoop in 1987 3 713 164 ton vertegenwoordigen, wat een daling met 1 % vergeleken met 1986 vertegenwoordigt, aangenomen dat de tendens tijdens de eerste negen maanden van 1987 zich ook tijdens het laatste kwartaal van dat jaar heeft doorgezet. De verkoop door de communautaire ureumproducenten van produkten bestemd voor de niet gebonden communautaire markt is opgelopen van 2 457 890 ton in 1984 naar 2 622 073 ton in 1986, wat een stijging met 6,6 % vertegenwoordigt, en is tijdens de eerste negen maanden van 1987 enigszins teruggelopen naar 1 934 901 ton, wat de verkoop voor het jaar 1987 brengt op naar schatting 2 579 868 ton, ofwel een daling met ongeveer 1 %. De verkoop van ureum voor gebruik in de landbouw is van 1984 tot 1986 met ongeveer 5 % gestegen, dat wil zeggen van 1 870 511 ton naar 1 967 225 ton, is tijdens de eerste negen maanden van 1987 gezakt naar 1 425 957 ton en zal naar schatting in 1987 in totaal 1 901 276 ton bedragen, wat een daling met ongeveer 3 % vertegenwoordigt. Deze stagnatie staat in tegenstelling tot de toename van het ureumverbruik in de Gemeenschap (zie overweging 16 van de onderhavige verordening).

(20) Een en ander betekent dat het totale marktaandeel van de communautaire producenten in de Gemeenschap, dat in 1984 nog 92,4 % vertegenwoordigde, is teruggelopen naar 88,2 % in 1985, 73,2 % in 1986 en circa 75 % in 1987. Het aandeel van de communautaire producenten in de niet gebonden ureummarkt in de Gemeenschap kende het volgende verloop: van 89,2 % in 1984 naar 83,5 % in 1985, 65,6 % in 1986 en 67,7 % tijdens de eerste negen maanden van 1987. Het aandeel van deze producenten in de markt voor landbouwureum is gedaald van 88,8 % in 1984 naar 82,4 % in 1985 en 61,6 % in 1986. Tijdens de eerste negen maanden van 1987 bedroeg hun aandeel circa 63 %, wat een licht herstel betekent. De tendens tot een zekere verbetering van het marktaandeel van de communautaire producenten zou het gevolg kunnen zijn van de bekendmaking van het voorgaande anti-dumpingonderzoek en van de anti-dumpingmaatregelen die ten aanzien van acht uitvoerlanden zijn genomen (zie de overwegingen 1, 2 en 3 van Verordening (EEG) nr. 2623/88). Deze tendensen tekenen zich het duidelijkst af op de belangrijkste communautaire ureummarkten.

In Italië, dat de voornaamste ureummarkt vormt, bedroeg het verbruik 1 025 273 ton in 1984, wat 37,2 % van het totale verbruik op de niet gebonden communautaire ureummarkt vertegenwoordigt. Terwijl dat verbruik van 1984 tot 1986 is opgelopen tot 1 258 834 ton (stijging met 22,7 %), is het aandeel van de communautaire producenten gedaald van 89,4 % naar 79,3 %. In 1987, toen het verbruik met ongeveer 8 % is gestegen, is het marktaandeel van de communautaire producenten verder teruggelopen tot 70 %, terwijl het marktaandeel van de invoer uit de zes bij deze procedure betrokken landen is gestegen tot circa 5 %.

In Frankrijk bedroeg het verbruik van ureum op de niet gebonden markt 522 933 ton in 1984, wat 18,9 % van het totale ureumverbruik op die markt in de Gemeenschap vertegenwoordigt. Dat verbruik is gestegen tot 626 014 ton in 1986, wat een toename met 19,7 % vergeleken met 1984 betekent. In 1987 zou het verbruik naar schatting 704 779 ton bedragen, wat een nieuwe stijging met ongeveer 12,5 % vertegenwoordigt. Tijdens deze periode is het marktaandeel van de communautaire producenten in de niet gebonden ureummarkt gedaald van 95,7 % naar 73,5 % in 1986 en 69 % in 1987, terwijl het aandeel van de onder deze procedure vallende invoer met dumping is opgelopen van 3,8 % naar 15,4 %.

(1) PB nr. L 209 van 2. 8. 1988, blz. 1.

(2) PB nr. L 235 van 25. 8. 1988, blz. 5.

(3) PB nr. L 355 van 23. 12. 1988, blz. 3.

(1) PB nr. L 317 van 7. 11. 1987, blz. 1.

In Ierland is het marktaandeel van de communautaire producenten in de niet gebonden ureummarkt, dat nog 100 % in 1984 en 98,1 % in 1985 bedroeg, gezakt naar 74,4 % in 1986, terwijl het voor 1987 wordt geschat op 72 %; daartegenover staat dat het verbruik op die markt van 1984 tot 1986 met 72,5 % is gestegen, dat wil zeggen van 96 201 ton tot 165 965 ton, terwijl het tussen 1986 en 1987 stabiel is gebleven. Het aandeel van de invoer uit de zes betrokken landen is opgelopen van 5,7 % in 1986 naar meer dan 19,5 % in 1987.

In het Verenigd Koninkrijk is het marktaandeel van de nationale producent in de niet gebonden markt voor ureum van 1984 tot 1987 vrij stabiel gebleven op ongeveer 44 %, terwijl het verbruik van ureum op die markt met 23,7 % is gestegen, dat wil zeggen van 292 349 ton naar 361 802 ton, en het marktaandeel van de invoer uit de zes betrokken landen van 6,1 % naar ongeveer 10 % is gestegen.

Uit deze ontwikkeling blijkt dat in het algemeen de producenten in de Gemeenschap niet hebben kunnen profiteren van de toename van het verbruik op de voornaamste markten en dat alleen de invoer tegen dumpingprijzen, inclusief de invoer waarop Verordening (EEG) nr. 3339/87 van toepassing is, daaruit voordeel heeft weten te halen.

- Prijzen en winsten

(21) Aangezien geen nieuw bewijsmateriaal betreffende overweging 36 (prijzen) en overweging 37 (winsten) van Verordening (EEG) nr. 2623/88 is aangevoerd, bevestigt de Raad de gegevens die in die overwegingen zijn vervat.

e) Cumulatie

(22) In verband met dit punt voerde de Venezolaanse exporteur aan dat het niet passend was om met het oog op de bepaling van de schade zijn uitvoer op te tellen bij die van de bij deze procedure betrokken exporteurs, aangezien Venezuela pas zeer onlangs, namelijk in 1987, met uitvoer naar de Gemeenschap is begonnen.

Om te bepalen of de samenvoeging van de met de klacht bedoelde invoer in dit geval passend is, heeft de Commissie rekening gehouden met de vergelijkbaarheid van de ingevoerde produkten wat betreft hun fysische kenmerken, de ingevoerde hoeveelhden, het prijzenpeil en de mate waarin de produkten soortgelijke produkten van de communautaire bedrijfstak beconcurreren.

Al deze elementen zijn al onderzocht in overweging 38 van Verordening (EEG) nr. 2623/88. Bovendien ziet de Commissie in het aangevoerde argument geen grond om haar conclusies te wijzigen: hoewel Venezuela inderdaad pas in 1987 met de uitvoer is begonnen, heeft zijn uitvoer in negen maanden tijd een omvang bereikt die praktisch even groot is als die van de andere bij deze procedure betrokken exporteurs.

Onder deze omstandigheden en bij gebrek aan nieuw bewijsmateriaal in verband met de argumenten in overweging 38 van Verordening (EEG) nr. 2623/88 bevestigt de Raad de feiten en de conclusies die de Commissie in die overweging heeft uiteengezet.

f) Oorzakelijkheid en andere factoren

(23) Bij gebrek aan nieuwe argumenten en nieuw bewijsmateriaal bevestigt de Raad de conclusies van de Commissie in de overwegingen 39 en 40 van Verordening (EEG) nr. 2623/88.

E. Belang van de Gemeenschap

(24) Een vereniging van importeurs heeft haar overwegingen herhaald in verband met de negatieve weerslag van de anti-dumpingmaatregelen op de produktiekosten van de landbouwers en heeft aangevoerd dat deze niet in staat zijn de kostenstijging aan de consument door te berekenen. Er is evenwel geen enkel bewijs geleverd dat deze beschermende maatregelen een significante weerslag op de kosten in de landbouw zouden hebben of dat de landbouwers niet in staat zouden zijn deze verhogingen aan de consument door te berekenen.

(25) Venezuela heeft aangevoerd dat het niet juist is anti-dumpingmaatregelen te nemen ten aanzien van een land dat onder het stelsel van algemene preferenties valt.

In dit verband constateert de Raad dat, afgezien van het feit dat er juridisch beschouwd geen enkele incompatibiliteit bestaat tussen het vaststellen van anti-dumpingmaatregelen en het bestaan van het stelsel van algemene preferenties, bij de vaststelling van de hoogte van het anti-dumpingrecht, waarvan de methode in overweging 44 van Verordening (EEG) nr. 2623/88 is toegelicht, het krachtens het stelsel van algemene preferenties toegekende voordeel in aanmerking is genomen en is behouden.

Onder deze omstandigheden en bij gebrek aan nieuw bewijsmateriaal in verband met de gegevens in de overwegingen 41, 42 en 43 van Verordening (EEG) nr. 2623/88 bevestigt de Raad dat het in het belang van de Gemeenschap is definitieve anti-dumpingmaatregelen te nemen ten aanzien van de invoer van oorsprong uit de bij deze procedure betrokken landen.

F. Definitief recht

(26) De Raad bevestigt de conclusies van de Commissie, zowel betreffende de voor de vaststelling van het toe te passen recht gehanteerde methode als inzake de vorm van het recht, als vervat in de overwegingen 44 en 45 van Verordening (EEG) nr. 2623/88. Op deze basis heeft de Commissie de hoogte van de anti-dumpingrechten op de nettoprijs franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard, als volgt vastgesteld:

- Verenigde Staten van Amerika: 12,0 %,

met uitzondering van:

- Agrico Chemical Company: 6,0 %,

- First Mississippi Corporation: 0,0 %;

- Venezuela: 21,5 %.

G. Inning van het voorlopige recht

(27) Gelet op de geconstateerde dumpingmarges en de veroorzaakte schade acht de Raad het nodig dat de door het voorlopige anti-dumpingrecht gewaarborgde bedragen definitief worden geïnd, hetzij volledig, hetzij ten belope van het bedrag van het definitief vastgestelde recht indien dit lager is dan het voorlopige recht.

II. HERZIENING VAN EERDERE MAAT- REGELEN

(28) Bij Verordening (EEG) nr. 3339/87 heeft de Raad een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van ureum van oorprong uit Libië en Saoedi-Arabië en ingestemd met de verbintenissen aangegaan uit hoofde van de invoer van ureum van oorsprong uit Tsjechoslowakije, de Duitse Democratische Republiek, Koeweit, de Sowjetunie, Trinidad en Tobago en Joegoslavië, en heeft hij deze onderzoeken afgesloten. In overweging 49 van voornoemde verordening had de Raad als zijn mening te kennen gegeven dat de vastgestelde maatregelen een overgangskarakter hadden en opnieuw moesten worden onderzocht na afloop van de aan de gang zijnde procedure.

(29) Op grond van het nieuwe onderzoek van de maatregelen heeft de Commissie het definitieve anti-dumpingrecht voor Saoedi-Arabië opnieuw berekend op basis van de nieuwe, in onderhavige procedure vastgestelde schadedrempel, ten einde rekening te houden met de ontwikkeling van de produktiekosten van de representatieve communautaire producent. De nieuwe produktiekosten, verhoogd met een winstmarge, zijn vergeleken met de uitvoerprijzen franco grens Gemeenschap, verhoogd met de douanerechten en een winstmarge voor de importeur.

Onder deze omstandigheden bedraagt de hoogte van het recht berekend op basis van de prijs franco grens Gemeenschap, niet ingeklaard, 12,8 % voor de invoer van oorsprong uit Saoedi-Arabië.

Wegens onvoldoende medewerking van de Libische exporteur blijft de berekening van het definitieve anti-dumpingrecht voor Libië ongewijzigd.

III. VERBINTENISSEN

(30) Aangezien een deel van de bij deze procedure betrokken landen een verbintenis heeft voorgesteld en de eerdere verbintenissen opnieuw moeten worden onderzocht, zal daarover een afzonderlijk besluit worden genomen,

HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING

VASTGESTELD:

Artikel 1

1. Er wordt een definitief anti-dumpingrecht ingesteld op de invoer van ureum, van de GN-codes 3102 10 10 en 3102 10 99, van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika en Venezuela.

2. Dit recht, berekend op basis van de prijs franco grens Gemeenschap van het niet ingeklaarde produkt, bedraagt:

- 12,0 % voor ureum van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika, met uitzondering van ureum geproduceerd en uitgevoerd door Agrico Chemical Company, New Orleans, waarvoor het recht 6 % bedraagt;

- 21,5 % voor ureum van oorsprong uit Venezuela.

3. Het in lid 2 genoemde recht op de uitvoer van oorsprong uit de Verenigde Staten van Amerika is niet van toepassing op het door de First Mississippi Corporation, Jackson, Mississippi, Verenigde Staten van Amerika, geproduceerde en voor uitvoer naar de Gemeenschap verkochte ureum.

4. De inzake douanerechten geldende bepalingen zijn van toepassing.

5. De overeenkomstig Verordening (EEG) nr. 2623/88 door het voorlopige anti-dumpingrecht gewaarborgde bedragen worden definitief geïnd, hetzij volledig, hetzij ten belope van de bedragen die de in onderhavige verordening vastgestelde percentages niet overschrijden. De gewaarborgde bedragen die de definitieve rechten overschrijden, worden vrijgegeven.

Artikel 2

Het definitieve anti-dumpingrecht op de invoer van ureum, van de GN-codes 3102 10 10 en 3102 10 99, van oorsprong uit Saoedi-Arabië, berekend op basis van de prijs franco grens Gemeenschap van het niet ingeklaarde produkt, bedraagt 12,8 %.

Artikel 3

Deze verordening treedt in werking op de dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publikatieblad van de Europese Gemeenschappen. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat.

Gedaan te Brussel, 20 februari 1989.

Voor de Raad

De Voorzitter

F. FERNANDEZ ORDOÑEZ