(1)

De bevoegde autoriteit van de respectieve lidstaat is op grond van artikel 8, lid 2, van Richtlijn 2003/99/EG verplicht om samen met de bevoegde autoriteiten die verantwoordelijk zijn voor de aanpak van ernstige grensoverschrijdende bedreigingen voor de gezondheid van de mens en de gevolgen daarvan, uitbraken van door voedsel overgedragen zoönosen te onderzoeken overeenkomstig Beschikking nr. 2119/98/EG van het Europees Parlement en de Raad (2). Die beschikking is ingetrokken bij Besluit nr. 1082/2013/EU van het Europees Parlement en de Raad (3), dat later is ingetrokken bij en vervangen door Verordening (EU) 2022/2371 van het Europees Parlement en de Raad (4). Die onderzoeken moeten gegevens opleveren over het epidemiologische profiel, de mogelijk betrokken levensmiddelen en de mogelijke oorzaken van de uitbraken, en zij moeten adequaat epidemiologisch en microbiologisch onderzoek omvatten.

(2)

Om de gevolgen voor de volksgezondheid te beperken en de economische gevolgen in verband met het terugroepen en uit de handel nemen van onveilige of mogelijk onveilige levensmiddelen te minimaliseren, is efficiëntie en sectoroverschrijdende samenwerking tussen volksgezondheids- en voedselveiligheidsautoriteiten van essentieel belang. Om die reden is het nodig snel en betrouwbaar vast te stellen welke partijen of zendingen de verontreinigde levensmiddelen bevatten en wat de oorzaak van de uitbraak is.

(3)

Sequencing van het volledige genoom (“whole genome sequencing”, WGS) is een moderne moleculaire analysetechniek voor microbiologisch onderzoek die het veel makkelijker maakt om clusters van micro-organismen snel te identificeren, waardoor het epidemiologisch onderzoek wordt ondersteund. Deze techniek maakt het mogelijk om tijdens het onderzoek van de uitbraak verbanden te leggen tussen isolaten van door voedsel overgedragen ziekteverwekkers die zijn verkregen van mensen, levensmiddelen, dieren, diervoeders en van de bijbehorende omgeving.

(4)

Om onderzoeken naar uitbraken van door voedsel overgedragen zoönosen en de tijdige opsporing van de bronnen van die uitbraken aanzienlijk te vergemakkelijken, moeten de lidstaten worden verplicht om isolaten te verzamelen van Salmonella enterica, Listeria monocytogenes, Escherichia coli, Campylobacter jejuni en Campylobacter coli die zijn verkregen van levensmiddelen, dieren, diervoeders en van de bijbehorende omgeving, bij exploitanten van levensmiddelen- en diervoederbedrijven en tijdens officiële controles, wanneer die isolaten verband houden met een uitbraak van een door voedsel overgedragen zoönose. De lidstaten moeten ook worden verplicht een WGS van die isolaten uit te voeren.

(5)

De lidstaten moeten de resultaten van de WGS van isolaten van die ziekteverwekkers afkomstig van levensmiddelen, diervoeders en de bijbehorende omgeving toezenden aan de Europese Autoriteit voor voedselveiligheid (EFSA), die samen met het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC) een gezamenlijk “één gezondheid”-systeem heeft ontwikkeld. De EFSA kan binnen het gezamenlijke “één gezondheid”-systeem de resultaten van de WGS van isolaten van die ziekteverwekkers die overeenkomstig deze verordening zijn verzameld, vergelijken met de resultaten van de WGS van humane isolaten die aan het ECDC zijn verstrekt overeenkomstig artikel 13, lid 3, punt d), van Verordening (EU) 2022/2371. Wanneer een dergelijke vergelijking wordt gecombineerd met gegevens van epidemiologisch onderzoek, kan worden vastgesteld wat de bron van de uitbraak is en welke zendingen zijn getroffen. Wanneer de resultaten van de WGS aan de EFSA worden toegezonden, moeten die resultaten daarmee samenhangende aanvullende gegevens bevatten die van essentieel belang zijn voor het onderzoek van uitbraken van door voedsel overgedragen zoönosen.

(6)

Het is passend de lidstaten en de EFSA voldoende tijd te geven om zich aan te passen aan de nieuwe voorschriften voor het verzamelen van isolaten die afkomstig zijn van monsters van levensmiddelen, dieren en diervoeders en uit de bijbehorende omgeving, voor de WGS van die isolaten en voor het toezenden van de desbetreffende gegevens, zodat in de nodige technische toepassingen en financiële middelen kan worden voorzien. Daarom moeten de bepalingen van deze verordening 18 maanden na de datum van inwerkingtreding van deze verordening van toepassing worden.

(7)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het Permanent Comité voor planten, dieren, levensmiddelen en diervoeders,