<!DOCTYPE html PUBLIC "yes" "xhtml1-strict.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml">
<!--GENDOC2XHTML # converter_version: 1.2.15-->
  <head>
    <title>2025-09-202509T110202304350-00-TRA-DOC-EL-ARRET-T-0435-23-202508108-07_00</title>
    <meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedDate"/>
    <meta content="0" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ContentBits"/>
    <meta content="Commission Use" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Name"/>
    <meta content="el-GR" name="Gendoc_Lang"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GenerationDate"/>
    <meta content="" name="IsFlattened"/>
    <meta content="1" name="NumProc"/>
    <meta content="1" name="EP_Mention"/>
    <meta content="Final" name="Gendoc_EditionType"/>
    <meta content="0001" name="Gendoc_CaseNumberSuite"/>
    <meta content="24/04/2026 19:06:06" name="Gendoc_LastVerificationDate"/>
    <meta content="" name="Gendoc_ProcedureNumber"/>
    <meta content="Publication intégrale au Rec ou RecFP, mention Rec" name="Mention"/>
    <meta content="el" name="Gendoc_LangCode"/>
    <meta content="ARR" name="TypeDoc"/>
    <meta content="VCCnw6FDcHHL0bJi+3oZm3mSPIaEjAne+IyFYxgGbwiG0L+i9CaL/DKzX9s3WCAm+mnuTJkUXCOfTZl9r+eEm9Hhwh8yWsgwy1vYcYOsxsPbaphe/L4aZMC/DIt4v+2KkORDl/xtJ9zeW8OvjAMlW55KI6U4dkHJmoh23AKgdEo=" name="GenDocUID"/>
    <meta content="P" name="TypeProc"/>
    <meta content="" name="CreateCustomParts"/>
    <meta content="" name="Gendoc_GendocTemplateSubType"/>
    <meta content="OK" name="ReadyToPublish"/>
    <meta content="svc_wsgendoc" name="Gendoc_User"/>
    <meta content="10, 3, 0, 1" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Tag"/>
    <meta content="" name="EP_Mode"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGenerated"/>
    <meta content="" name="Gendoc_Vademecum"/>
    <meta content="true" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Enabled"/>
    <meta content="2f2ca997-e45a-46a8-83f8-ed03f933b51b" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_ActionId"/>
    <meta content="0435" name="NumeroOrdre"/>
    <meta content="2023" name="Annee"/>
    <meta content="P" name="Gendoc_ProcedureType"/>
    <meta content="" name="EP_Version"/>
    <meta content="EL" name="Langue"/>
    <meta content="" name="Gendoc_DGTGeneratedUser"/>
    <meta content="b24c8b06-522c-46fe-9080-70926f8dddb1" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SiteId"/>
    <meta content="FAST_document_go_orange" name="Gendoc_LastVerificationStatus"/>
    <meta content="ARR_T" name="Gendoc_GendocTemplateType"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlockFlatP"/>
    <meta content="GenDoc 28-08-25 15:12:44" name="Created"/>
    <meta content="" name="Canevas3_Vademecum"/>
    <meta content="2025-09-11T08:39:51Z" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_SetDate"/>
    <meta content="TRUE" name="WithoutAuthorBlock"/>
    <meta content="" name="Gendoc_CaseYear"/>
    <meta content="false" name="Generation_In_Progress"/>
    <meta content="Public" name="Version"/>
    <meta content="T" name="Juridiction"/>
    <meta content="0261b0eb0a19433e93ffc3622c49f662" name="DocumentIdentifier"/>
    <meta content="0435" name="Gendoc_CaseNumber"/>
    <meta content="ImportedWithoutSource" name="SdlIdentifier"/>
    <meta content="RF" name="NatureAff"/>
    <meta content="RF" name="Gendoc_CaseNature"/>
    <meta content="0001" name="NumSuite"/>
    <meta content="T" name="Gendoc_Juridiction"/>
    <meta content="Standard" name="MSIP_Label_6bd9ddd1-4d20-43f6-abfa-fc3c07406f94_Method"/>
  </head>
  <body>
    <div style="header">
      <div id="rId24" style="first"/>
      <div id="rId20" style="even">Απόφαση της 10.9.2025 – Υποθέσεις T‑435/23 και T‑224/24</div>
      <div id="rId21" style="default">YL κατά Συμβουλίου και EUIPO</div>
    </div>
    <p class="C19Centre" id="para-1" title="page-1">
      ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ (τμήμα διευρυμένης συνθέσεως)
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-2" title="page-1">
      της 10ης Σεπτεμβρίου 2025  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-1" href="#t-1">*</a>
</span>)
    </p>
    <p class="C71Indicateur" id="para-3" title="page-1">
      «Υπαλληλική υπόθεση – Έκτακτοι υπάλληλοι – Απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του EUIPO να μην υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος-ενάγοντος – Απόφαση του Συμβουλίου περί μη παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος-ενάγοντος – Δικαίωμα ακροάσεως – Υποχρέωση αιτιολογήσεως – Πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως – Ευθύνη»
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-4" title="page-1">
      Στις υποθέσεις T‑435/23 και T‑224/24,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-5" title="page-1">
      YL, εκπροσωπούμενος από τους A. Guillerme, T. Bontinck και L. Bouchet, δικηγόρους,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-6" title="page-1">
      προσφεύγων-ενάγων στις υποθέσεις T‑435/23 και T‑224/24,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-7" title="page-1">
      κατά
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-8" title="page-1">
      Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενου από τον M. Bauer και την A.‑L. Meyer,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-9" title="page-1">
      καθού-εναγομένου στις υποθέσεις T‑435/23 και T‑224/24,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-10" title="page-1">
      υποστηριζόμενου από τη
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-11" title="page-1">
      Δημοκρατία της Λεττονίας, εκπροσωπούμενη από τις K. Pommere και J. Davidoviča,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-12" title="page-1">
      από τη
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-13" title="page-1">
      Δημοκρατία της Πολωνίας, εκπροσωπούμενη από τους B. Majczyna και M. Horoszko,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-14" title="page-1">
      από την
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-15" title="page-1">
      Πορτογαλική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από τις A. Pimenta, P. Barros da Costa, M. Ramos και V. Couto,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-16" title="page-1">
      και από τη
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-17" title="page-1">
      Σλοβακική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από την E. Larišová και τον A. Lukáčik,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-18" title="page-1">
      παρεμβαίνουσες στην υπόθεση T‑435/23,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-19" title="page-1">
      και
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-20" title="page-1">
      Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO), εκπροσωπούμενου από τις A. Lukošiūtė, E. Lekan και G. Bertoli,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-21" title="page-1">
      καθού-εναγομένου στην υπόθεση T‑435/23,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-22" title="page-1">
      υποστηριζόμενου από τη
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-23" title="page-1">
      Δημοκρατία της Πολωνίας, εκπροσωπούμενη από τους M. Majczyna και M. Horoszko,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-24" title="page-1">
      και από τη
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-25" title="page-1">
      Σλοβακική Δημοκρατία, εκπροσωπούμενη από την E. Larišová και τον A. Lukáčik,
    </p>
    <p class="C72Alineadroite" id="para-26" title="page-1">
      παρεμβαίνουσες στην υπόθεση T‑435/23,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-27" title="page-1">
      ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τμήμα διευρυμένης συνθέσεως),
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-28" title="page-1">
      συγκείμενο από τους R. da Silva Passos, προεδρεύοντα, J. Svenningsen, O. Porchia, H. Kanninen, L. Madise, N. Półtorak, P. Nihoul, S. Verschuur (εισηγητή) και H. Cassagnabère, δικαστές,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-29" title="page-1">
      γραμματέας: Σ. Σπυροπούλου, διοικητική υπάλληλος,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-30" title="page-1">
      έχοντας υπόψη την έγγραφη διαδικασία,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-31" title="page-1">
      κατόπιν της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως της 10ης Απριλίου 2025,
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-32" title="page-1">
      εκδίδει την ακόλουθη
    </p>
    <p class="C75Debutdesmotifs" id="para-33" title="page-1">
      Απόφαση
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με την προσφυγή-αγωγή του (στο εξής: προσφυγή) στην υπόθεση T‑435/23, η οποία στηρίζεται στο άρθρο 270 ΣΛΕΕ, ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) YL ζητεί, κατά πρώτον, την ακύρωση, πρώτον, των διαφόρων αποφάσεων που έλαβε το διοικητικό συμβούλιο του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EUIPO) στις 22 Νοεμβρίου 2022, ήτοι της αποφάσεως περί μη υποβολής στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτάσεως παρατάσεως της θητείας του ως εκτελεστικού διευθυντή του EUIPO (στο εξής: απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος), και των αποφάσεων περί κινήσεως της διαδικασίας επιλογής για τη θέση του εκτελεστικού διευθυντή, η οποία περιλαμβάνει τα στάδια και το ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα της εν λόγω διαδικασίας επιλογής (στο εξής: αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής), δεύτερον, της αποφάσεως που έλαβε το διοικητικό συμβούλιο του EUIPO στις 6 Μαρτίου 2023 να αναστείλει προσωρινώς τις εξουσίες του ως αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής (στο εξής: ΑΔΑ) και ως αρμόδιας για τη σύναψη συμβάσεων προσλήψεως αρχής (στο εξής: ΑΣΣΠΑ) (στο εξής: απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ) και, τρίτον, της αποφάσεως του Συμβουλίου να μην παρατείνει τη θητεία του, όπως αυτή αποτυπώνεται στο έγγραφο της 30ής Μαΐου 2023 του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του EUIPO (στο εξής: απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας), και, κατά δεύτερον, την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που ισχυρίζεται ότι υπέστη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με την προσφυγή-αγωγή του (στο εξής: προσφυγή) στην υπόθεση T‑224/24, η οποία στηρίζεται στο άρθρο 270 ΣΛΕΕ, ο προσφεύγων-ενάγων (στο εξής: προσφεύγων) ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του καθώς και την αποκατάσταση της υλικής ζημίας και την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που ισχυρίζεται ότι υπέστη συνεπεία της εν λόγω αποφάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ιστορικό της διαφοράς και μεταγενέστερα της ασκήσεως των προσφυγών-αγωγών πραγματικά περιστατικά</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τη 18η Σεπτεμβρίου 2018 ο προσφεύγων διορίσθηκε, δυνάμει του άρθρου 158, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2017, για το σήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ 2017, L 154, σ. 1), εκτελεστικός διευθυντής του EUIPO (στο εξής: εκτελεστικός διευθυντής) για περίοδο πέντε ετών, από την 1η Οκτωβρίου 2018 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2023.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 27ης Ιουλίου 2022, ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του EUIPO (στο εξής: διοικητικό συμβούλιο) ενημέρωσε τον προσφεύγοντα ότι, κατά την επόμενη συνεδρίασή του τον Νοέμβριο του 2022, το διοικητικό συμβούλιο θα όφειλε να λάβει απόφαση σχετικά με ενδεχόμενη παράταση της θητείας του. Με το ίδιο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου ζήτησε από τον προσφεύγοντα να τον ενημερώσει αν επιθυμούσε να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντά του στο EUIPO και ήταν διαθέσιμος. Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Αυγούστου 2022, ο προσφεύγων απάντησε καταφατικά.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 27 Οκτωβρίου 2022 η γραμματεία του διοικητικού συμβουλίου κοινοποίησε στον προσφεύγοντα το σχέδιο σημειώματος MB/22/S14/4.1/EN (Ο), με τίτλο «Πρόταση παρατάσεως της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή του [EUIPO]», το οποίο περιλάμβανε, αφενός, αξιολόγηση των επιδόσεών του κατά την πρώτη θητεία του και, αφετέρου, περιγραφή των μελλοντικών καθηκόντων και προκλήσεων του EUIPO. Στο συνοδευτικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, η γραμματεία του διοικητικού συμβουλίου ανέφερε ότι το σχέδιο θα διαβιβαζόταν στον πρόεδρο του εν λόγω διοικητικού συμβουλίου για έγκριση το ίδιο βράδυ. Αυθημερόν, ο προσφεύγων απήντησε με ορισμένες παρατηρήσεις επί του σχεδίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 31 Οκτωβρίου 2022 ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου υπέβαλε στα μέλη του το τελικό κείμενο του σημειώματος MB/22/S14/4.1/EN (Ο) (στο εξής: σημείωμα της 31ης Οκτωβρίου 2022). Αυτό άρχιζε με την εξήγηση, αφενός, ότι σκοπός του ήταν να παράσχει στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου τις κρίσιμες πληροφορίες για την εξέταση των επιδόσεων του προσφεύγοντος, η θητεία του οποίου έληγε στις 30 Σεπτεμβρίου 2023, και, αφετέρου, ότι τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου καλούντο να λάβουν απόφαση σχετικά με το ζήτημα της παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος, απόφαση η οποία η οποία επρόκειτο να υποβληθεί ως πρόταση στο Συμβούλιο. Περαιτέρω, το ως άνω σημείωμα διελάμβανε ότι, σε περίπτωση που από τη ψηφοφορία του διοικητικού συμβουλίου δεν συγκεντρωνόταν η απαιτούμενη πλειοψηφία, αυτό θα καλείτο να λάβει απόφαση σχετικά με την κίνηση της διαδικασίας επιλογής μέσω της δημοσιεύσεως της ανακοινώσεως περί κενώσεως της οικείας θέσεως. Στο τμήμα με τίτλο «Συμπέρασμα» του εν λόγω σημειώματος αναφερόταν ότι κατά τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου, «η αξιολόγηση [μπορούσε] να θεωρηθεί θετική».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το διοικητικό συμβούλιο, κατά τη συνεδρίασή του της 22ας Νοεμβρίου 2022, εξέδωσε την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος. Η απόφαση αυτή είχε ως εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-42" title="page-3">
      «Απόφαση περί μη υποβολής στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτάσεως παρατάσεως της θητείας του [προσφεύγοντος] ως εκτελεστικού διευθυντή για μία ακόμη πενταετία, λαμβανομένης υπόψη της αξιολογήσεως των επιδόσεών του κατά την πρώτη θητεία του, καθώς και τα μελλοντικά καθήκοντα και προκλήσεις του [EUIPO]. Με ένδεκα ψήφους υπέρ, επτά ψήφους κατά και δώδεκα αποχές, η απόφαση δεν συγκέντρωσε την πλειοψηφία των δύο τρίτων των μελών.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά την ίδια συνεδρίαση της 22ας Νοεμβρίου 2022, το διοικητικό συμβούλιο εξέδωσε επίσης τις αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">9</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 22 Νοεμβρίου 2022 πολλές ισπανικές εφημερίδες ανέφεραν το γεγονός ότι το διοικητικό συμβούλιο είχε αποφασίσει να μην υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος ως εκτελεστικού διευθυντή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">10</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 7ης Δεκεμβρίου 2022, το διοικητικό συμβούλιο διαβίβασε στο Συμβούλιο την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και τις αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, επισημαίνοντας τα εξής:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-46" title="page-4">
      «Κατά τη [συνεδρίαση της 22ας Νοεμβρίου 2022], το [διοικητικό συμβούλιο] αποφάσισε να μην υποβάλει στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρόταση για παράταση της θητείας του [προσφεύγοντος] ως εκτελεστικού διευθυντή για μία ακόμη πενταετία, λαμβάνοντας υπόψη την αξιολόγηση των επιδόσεών του κατά την πρώτη θητεία του και τα μελλοντικά καθήκοντα και προκλήσεις του [EUIPO]. Η απόφαση αυτή ελήφθη σύμφωνα με το άρθρο 158, παράγραφος 3, του [κανονισμού 2017/1001] ([α]πόφαση MB‑22‑19).
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-47" title="page-4">
      Κατά συνέπεια, κατά την ίδια συνεδρίαση, το [διοικητικό συμβούλιο] αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία επιλογής για τη θέση του εκτελεστικού διευθυντή, η οποία είχε κενωθεί από 1ης Οκτωβρίου 2023, και να εκδώσει την προκήρυξη πληρώσεως κενής θέσεως ([α]πόφαση MB‑22‑20). Η προκήρυξη πληρώσεως κενής θέσεως προβλέπεται να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 8 Δεκεμβρίου 2022.
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-48" title="page-4">
      Σύμφωνα με το άρθρο 158, παράγραφος 2 του [κανονισμού 2017/1001], το [διοικητικό συμβούλιο] θα λάβει απόφαση κατά την προσεχή συνεδρίασή του, στις 6 Ιουνίου 2023, επί τη βάσει καταλόγου [τριών] κατ’ ανώτατον όριο υποψηφίων ο οποίος πρέπει να υποβληθεί στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης εν όψει του διορισμού νέου εκτελεστικού διευθυντή.»
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">11</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 8 Δεκεμβρίου 2022 η προκήρυξη πληρώσεως κενής θέσεως για τη διαδικασία επιλογής δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προέβλεπε, μεταξύ άλλων, ότι ο υποψήφιος έπρεπε να είναι σε θέση να ολοκληρώσει μια πρώτη πλήρη πενταετή θητεία πριν από τη συμπλήρωση της ηλικίας συνταξιοδοτήσεως των 66 ετών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">12</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τον Ιανουάριο του 2023 ο προσφεύγων αποφάσισε να μην ανανεώσει τις συμβάσεις έξι εθνικών εμπειρογνωμόνων αποσπασμένων στο EUIPO οι οποίες επρόκειτο να λήξουν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">13</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 31 Ιανουαρίου 2023 το σχέδιο πρακτικών της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022 διανεμήθηκε στα πρόσωπα που μετείχαν στην εν λόγω συνεδρίαση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">14</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 3 Φεβρουαρίου 2023 ο προσφεύγων ζήτησε να προστεθούν στα πρακτικά της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022 οι δηλώσεις στις οποίες είχε προβεί αφού έλαβε γνώση της αρνητικής αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου σχετικά με ενδεχόμενη παράταση της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">15</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αυθημερόν, οι δικηγόροι του προσφεύγοντος ζήτησαν από τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου να τους ενημερώσει για τα μέτρα που ελήφθησαν ως αντίδραση στις δημοσιογραφικές αποκαλύψεις σχετικά με τη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022 (βλ. σκέψη 9 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">16</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 17 Φεβρουαρίου 2023 ο προσφεύγων υπέβαλε ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου διοικητική ένσταση δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του Κανονισμού Υπηρεσιακής Καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: ΚΥΚ) κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του και κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και ζήτησε, στο πλαίσιο αυτό, αποκατάσταση της υλικής του ζημίας ύψους 442 561,11 ευρώ, καθώς και χρηματική ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης ύψους 75 000 ευρώ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">17</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 18 Φεβρουαρίου 2023 εις εκ των δικηγόρων του προσφεύγοντος διαβίβασε, με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, αντίγραφο της διοικητικής ενστάσεως στον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου, καθώς και στον γενικό γραμματέα και στον γενικό διευθυντή της υπηρεσίας εσωτερικού ελέγχου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">18</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 22 Φεβρουαρίου 2023 ο προσφεύγων, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας, επισήμανε στον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου ότι η συμμετοχή του στην προπαρασκευαστική υποεπιτροπή για την επιλογή του μελλοντικού εκτελεστικού διευθυντή δεν τον περιήγε σε κατάσταση συγκρούσεως συμφερόντων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">19</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 24 Φεβρουαρίου 2023 ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου απήντησε στην από 3 Φεβρουαρίου 2023 επιστολή των δικηγόρων του προσφεύγοντος (βλ. σκέψη 15 ανωτέρω), τονίζοντας ότι δεν υπήρξε διαρροή δεδομένων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">20</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 27 Φεβρουαρίου 2023 ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου απέστειλε εμπιστευτικό σημείωμα στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου εν όψει της συνεδριάσεως της 6ης Μαρτίου 2023. Το σημείωμα αυτό αποσκοπούσε, πρώτον, στην ενημέρωση του διοικητικού συμβουλίου για το γεγονός ότι ο προσφεύγων είχε υποβάλει διοικητική ένσταση δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του και κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, δεύτερον, στην έκδοση αποφάσεως περί αποκλεισμού του προσφεύγοντος από την προπαρασκευαστική υποεπιτροπή για την επιλογή νέου εκτελεστικού διευθυντή και, τρίτον, στην έκδοση αποφάσεως περί αναστολής, σύμφωνα με το άρθρο 153, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001 και το άρθρο 4 της αποφάσεως MB‑17-01 του διοικητικού συμβουλίου, της 21ης Μαρτίου 2017 (στο εξής: απόφαση MB‑17-01), η οποία διέπει την ανάθεση των εξουσιών της ΑΔΑ και της ΑΣΣΠΑ (στο εξής, από κοινού: εξουσίες της ΑΔΑ), της γενόμενης αναθέσεως των εν λόγω εξουσιών στον προσφεύγοντα, καθώς και στον περιορισμό των διαχειριστικών εξουσιών του προσφεύγοντος στις τρέχουσες υποθέσεις για τη λειτουργία του EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">21</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Την 1η Μαρτίου 2023, ο προσφεύγων απέστειλε σημείωμα στα μέλη του διοικητικού συμβουλίου προκειμένου να παράσχει εξηγήσεις σχετικά με τη διοικητική ένσταση που είχε υποβάλει στις 17 Φεβρουαρίου 2023 κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του και κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 σχετικά με τη διαδικασία επιλογής (βλ. σκέψη 16 ανωτέρω) και τις σχετικές περιστάσεις και να διατυπώσει την άποψή του όσον αφορά τις ανεπίσημες πληροφορίες τις οποίες είχε λάβει σχετικά με τις πιθανές προς έκδοση αποφάσεις. Με το σημείωμα αυτό, επισήμανε ότι θα δεχόταν την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου σε περίπτωση κατά την οποία γινόταν δεκτή πρόταση περί αποκλεισμού του από την προπαρασκευαστική υποεπιτροπή για την επιλογή του μελλοντικού εκτελεστικού διευθυντή (βλ. σκέψη 20 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">22</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τη συνεδρίαση της 6ης Μαρτίου 2023, το διοικητικό συμβούλιο εξέδωσε διάφορες αποφάσεις, μεταξύ των οποίων την απόφαση MB‑23‑03 με την οποία αποκλείσθηκε ο προσφεύγων από την προπαρασκευαστική υποεπιτροπή για την επιλογή του μελλοντικού εκτελεστικού διευθυντή και την απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ. Λίγο αργότερα, η απόφαση αυτή τέθηκε υπόψη του προσωπικού του EUIPO και δημοσιεύθηκαν σχετικά άρθρα και στον Τύπο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">23</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 15 Μαρτίου 2023 η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου βεβαίωσε την παραλαβή του μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 7ης Δεκεμβρίου 2022, στο οποίο επισυνάπτονταν η απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και οι αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής (βλ. σκέψη 10 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">24</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 17 Μαρτίου 2023 ο προσφεύγων υπέβαλε, βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ και ζήτησε εκ του λόγου αυτού χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ύψους 50 000 ευρώ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">25</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 22 Μαρτίου 2023 το Συμβούλιο απέστειλε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ζητώντας από το διοικητικό συμβούλιο, διά του προέδρου του, να του υποβάλει την αξιολόγηση που διενεργήθηκε βάσει του άρθρου 158, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 (βλ. σκέψη 5 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">26</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Απαντώντας στο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 22ας Μαρτίου 2023, στις 25 Απριλίου 2023, ο πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου διαβίβασε το σημείωμα της 31ης Οκτωβρίου 2022 (βλ. σκέψη 6 ανωτέρω), επισημαίνοντας κατ’ ουσίαν στο συνοδευτικό έγγραφο ότι, κατόπιν εξετάσεως του ως άνω σημειώματος του προσφεύγοντος, το διοικητικό συμβούλιο είχε απορρίψει την πρόταση παρατάσεως της θητείας του. Διευκρινιζόταν ότι η πρόταση αυτή δεν είχε συγκεντρώσει την πλειοψηφία των δύο τρίτων των μελών του διοικητικού συμβουλίου, δεδομένου ότι ένδεκα μέλη είχαν ψηφίσει υπέρ της ανανεώσεως, επτά κατά, ενώ δώδεκα μέλη απείχαν.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">27</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας αποτυπώθηκε σε έγγραφο της 30ής Μαΐου 2023, το οποίο κοινοποιήθηκε στο EUIPO αυθημερόν και στο οποίο ο πρόεδρος του Συμβουλίου επισήμανε ότι στο Συμβούλιο είχε ληφθεί υπόψη η γενόμενη από το διοικητικό συμβούλιο αξιολόγηση και ότι δεν είχε επιτευχθεί η απαιτούμενη απλή πλειοψηφία για τη λήψη αποφάσεως περί παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος. Με την επιστολή αυτή, το Συμβούλιο καλούσε το διοικητικό συμβούλιο να του υποβάλει κατάλογο υποψηφίων από τους οποίους θα μπορούσε να επιλέξει τον μελλοντικό εκτελεστικό διευθυντή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">28</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 12 Ιουνίου 2023 το διοικητικό συμβούλιο δέχθηκε να προσθέσει στο σχέδιο πρακτικών της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022 σύνοψη των δηλώσεων των οποίων την προσθήκη είχε ζητήσει ο προσφεύγων (βλ. σκέψη 14 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">29</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 16 Ιουνίου 2023 το διοικητικό συμβούλιο απέρριψε τη διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του και κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής (βλ. σκέψη 16 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">30</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 17 Ιουλίου 2023 το διοικητικό συμβούλιο απέρριψε τη διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ (βλ. σκέψη 24 ανωτέρω) (στο εξής: απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">31</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 19 Ιουλίου 2023 το Συμβούλιο διόρισε [εμπιστευτικό]  (<span class="note footnote notemarker">
<a id="c-2" href="#t-2">1</a>
</span>) ως εκτελεστικό διευθυντή του EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">32</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 26 Ιουλίου 2023 ο προσφεύγων άσκησε προσφυγή στην υπόθεση T‑435/23, κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, κατά των αποφάσεων MB‑22‑20, MB‑22‑21, σχετικά με τη διαδικασία επιλογής, κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ και κατά της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">33</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 11 Αυγούστου 2023 ο προσφεύγων ενημερώθηκε από το Συμβούλιο για παραβίαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τον αφορούσαν, η οποία είχε διαπιστωθεί στις 17 Ιουλίου 2023. Ειδικότερα, τον ενημέρωσε ότι μη εξουσιοδοτημένο πρόσωπο είχε τηλεφορτώσει, από τους διακομιστές πληροφορικής του Συμβουλίου, την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος, το σημείωμα της 31ης Οκτωβρίου 2022 καθώς και τη γενόμενη αξιολόγηση της πρώτης θητείας του προσφεύγοντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">34</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 30 Αυγούστου 2023 ο προσφεύγων υπέβαλε ενώπιον του Συμβουλίου διοικητική ένσταση δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ κατά της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του και ζήτησε, εκ του λόγου αυτού, αποκατάσταση της υλικής του ζημίας ύψους 364 728,64 ευρώ καθώς και ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης ύψους 125 000 ευρώ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">35</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Μη έχοντας λάβει απόφαση επί της διοικητικής του ενστάσεως της 30ής Αυγούστου 2023 κατά της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του πριν από την τετράμηνη προθεσμία του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, ήτοι στις 30 Δεκεμβρίου 2023, ο προσφεύγων θεώρησε ότι η ανωτέρω διοικητική ένστασή του είχε σιωπηρώς απορριφθεί από το Συμβούλιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">36</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 6 Φεβρουαρίου 2024, στο πλαίσιο της υποθέσεως T‑435/23, ο προσφεύγων κατέθεσε στη γραμματεία του Γενικού Δικαστηρίου έγγραφο με τίτλο «Υπόμνημα προσαρμογής», με το οποίο ζήτησε να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι η διοικητική ένσταση την οποία είχε υποβάλει στις 30 Αυγούστου 2023 είχε απορριφθεί σιωπηρώς στις 30 Δεκεμβρίου 2023.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">37</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 27 Φεβρουαρίου 2024 το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση με την οποία απέρριψε ρητώς τη διοικητική ένσταση του προσφεύγοντος κατά της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">38</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στις 22 Απριλίου 2024 ο προσφεύγων άσκησε προσφυγή στην υπόθεση T‑224/24.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αιτήματα των διαδίκων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">39</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να ακυρώσει την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, τις αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, την απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ και την απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να υποχρεώσει το EUIPO και το Συμβούλιο από κοινού, στην υπόθεση T‑435/23, και το Συμβούλιο, στην υπόθεση T‑224/24, να καταβάλουν αποζημίωση για την υλική ζημία που υπέστη, ανερχόμενη, σε εκάστη υπόθεση, σε 364 728,64 ευρώ, πλέον της αντίστοιχης συνταξιοδοτικής εισφοράς, υπό την επιφύλαξη τυχόν προσαυξήσεως κατά τη διάρκεια της δίκης και υπό την επιφύλαξη τόκων υπερημερίας,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να υποχρεώσει το EUIPO, στην υπόθεση T‑435/23, και το Συμβούλιο, στην υπόθεση T‑224/24, να καταβάλουν χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης ύψους 125 000 ευρώ, υπό την επιφύλαξη τυχόν προσαυξήσεως κατά τη διάρκεια της δίκης και υπό την επιφύλαξη τόκων υπερημερίας, και</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να καταδικάσει το EUIPO στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">40</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στην υπόθεση T‑435/23, το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τη Δημοκρατία της Πολωνίας, την Πορτογαλική Δημοκρατία και τη Σλοβακική Δημοκρατία, καθώς και το EUIPO, υποστηριζόμενο από τη Δημοκρατία της Πολωνίας και τη Σλοβακική Δημοκρατία, και, στην υπόθεση T‑224/24, το Συμβούλιο ζητούν, κατ’ ουσίαν, από το Γενικό Δικαστήριο:</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να απορρίψει τις προσφυγές ως απαράδεκτες,</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">επικουρικώς, να απορρίψει τις προσφυγές ως αβάσιμες, και</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">να καταδικάσει τον προσφεύγοντα στα δικαστικά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">41</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στην ίδια υπόθεση η Δημοκρατία της Λεττονίας ζητεί την απόρριψη της προσφυγής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Σκεπτικό</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">42</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Γενικό Δικαστήριο, αφού άκουσε τις απόψεις των διαδίκων επί του ζητήματος αυτού, αποφασίζει να συνεκδικάσει τις υπό κρίση υποθέσεις προς έκδοση κοινής αποφάσεως, σύμφωνα με το άρθρο 68 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της νομικής βάσεως των προσφυγών</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκαταρκτικές παρατηρήσεις</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">43</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Διαπιστώνεται ότι η προσφυγή στην υπόθεση T‑435/23, με την οποία ζητείται η ακύρωση της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος, των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ και της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας, ασκήθηκε βάσει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και, επικουρικώς, καθόσον αφορά την απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας, βάσει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">44</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπενθυμίζεται επίσης ότι η προσφυγή στην υπόθεση T‑435/23 ασκήθηκε αφού ο προσφεύγων είχε υποβάλει, ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου, διοικητικές ενστάσεις δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ και ότι οι εν λόγω διοικητικές ενστάσεις απορρίφθηκαν (βλ. σκέψεις 16, 24, 29 και 30 ανωτέρω), αλλά χωρίς ο προσφεύγων να έχει ακολουθήσει την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία ως προς την απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">45</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο προσφεύγων διευκρινίζει συναφώς ότι η απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, οι αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ εκδόθηκαν στο πλαίσιο του ΚΥΚ, στο μέτρο που το διοικητικό συμβούλιο ενήργησε ως ΑΣΣΠΑ ως προς τον ίδιον, όπως ρητώς προβλέπουν το άρθρο 153, παράγραφος 1, στοιχείο ηʹ, του κανονισμού 2017/1001 και τα άρθρα 1 και 2 της αποφάσεως MB‑17-01.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">46</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η απαίτηση περί υποβολής διοικητικής ενστάσεως στην ΑΔΑ ή στην ΑΣΣΠΑ προ της ασκήσεως προσφυγής αφορά μόνον τα μέτρα τα οποία η εν λόγω αρχή μπορεί να μεταρρυθμίσει και ότι, ως εκ τούτου, δεν ήταν αναγκαία η υποβολή διοικητικής ενστάσεως δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, δεδομένου ότι το διοικητικό συμβούλιο, ως ΑΣΣΠΑ, δεν μπορούσε να επανεξετάσει την εν λόγω απόφαση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">47</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την προσφυγή στην υπόθεση T‑224/24, με την οποία ζητείται επίσης η ακύρωση της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του και η οποία στηρίζεται επίσης επί του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, υπενθυμίζεται ότι αυτή ασκήθηκε αφού ο προσφεύγων είχε υποβάλει, ενώπιον του Συμβουλίου, διοικητική ένσταση δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ και ότι η ένσταση αυτή απορρίφθηκε, σιωπηρώς και εν συνεχεία ρητώς (βλ. σκέψεις 34 έως 37 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">48</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο προσφεύγων διευκρινίζει συναφώς ότι ενήργησε κατ’ αυτόν τον τρόπο, λαμβανομένης υπόψη της αβεβαιότητας ως προς το αν, κατά την έκδοση της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του, το Συμβούλιο είχε επίσης ενεργήσει ως ΑΣΣΠΑ, οπότε, ως συμπληρωματικό και συντηρητικό μέτρο, ακολούθησε παρά ταύτα την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία ενώπιον του Συμβουλίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">49</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το EUIPO, υποστηριζόμενο από τη Δημοκρατία της Πολωνίας και τη Σλοβακική Δημοκρατία, καθώς και το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τη Δημοκρατία της Λεττονίας, τη Δημοκρατία της Πολωνίας, την Πορτογαλική Δημοκρατία και τη Σλοβακική Δημοκρατία, υποστηρίζουν ότι κακώς οι προσφυγές στις υποθέσεις T‑435/23 και T‑224/24 στηρίζονται επί του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, καθόσον το σύνολο των προσβαλλομένων αποφάσεων στις ανωτέρω υποθέσεις δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του ΚΥΚ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">50</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, η απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος, οι αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και η απόφαση περί μη παράτασης της θητείας του εκδόθηκαν στο πλαίσιο των ειδικών εξουσιών που απονέμονται στο διοικητικό συμβούλιο και στο Συμβούλιο, δυνάμει του άρθρου 158 του κανονισμού 2017/1001, το οποίο θεσπίζει ειδικής φύσεως διαδικασία σχετικά με τον διορισμό του εκτελεστικού διευθυντή και την απαλλαγή από τα καθήκοντά του, ενώ η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ εκδόθηκε βάσει του άρθρου 153, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001 και της αποφάσεως MB‑17-01, με την οποία θεσπίζεται χωριστό σύστημα σε σχέση με τις εξουσίες της ΑΔΑ και με την άσκησή τους εντός του EUIPO και παρέχεται απευθείας και αποκλειστικώς στο διοικητικό συμβούλιο η εξουσία να αναστείλει τις ανατεθείσες στον εκτελεστικό διευθυντή ως άνω εξουσίες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">51</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το EUIPO, υποστηριζόμενο από τη Δημοκρατία της Πολωνίας και τη Σλοβακική Δημοκρατία, καθώς και το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από τη Δημοκρατία της Λεττονίας, τη Δημοκρατία της Πολωνίας, την Πορτογαλική Δημοκρατία και τη Σλοβακική Δημοκρατία, οι προσφυγές έπρεπε να στηρίζονται στο άρθρο 263 ΣΛΕΕ και, στο μέτρο που τα αιτήματα τα οποία στρέφονται κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος, κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ δεν υποβλήθηκαν εντός των προθεσμιών που τάσσει το εν λόγω άρθρο, οι αποφάσεις αυτές κατέστησαν απρόσβλητες και, κατά συνέπεια, μη αμφισβητήσιμες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της εφαρμογής του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και των άρθρων 90 και 91 του ΚΥΚ</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">52</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Υπενθυμίζεται ότι, δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί οποιασδήποτε διαφοράς μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των υπαλλήλων της εντός των ορίων και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τον ΚΥΚ καθώς και από το Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της Ένωσης (στο εξής: ΚΛΠ) και ότι, στο πλαίσιο αυτό, η έννοια της «διαφοράς μεταξύ της Ένωσης και των υπαλλήλων της» ερμηνεύεται ευρέως από τη νομολογία (βλ. απόφαση της 5ης Οκτωβρίου 2004, Sanders κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑45/01, EU:T:2004:289, σκέψη 45 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">53</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το άρθρο 270 ΣΛΕΕ θεσπίζει, επομένως, ένδικο βοήθημα για υπαλληλικές διαφορές διακριτό από τα γενικά ένδικα βοηθήματα, όπως είναι η προσφυγή ακυρώσεως που διέπεται από το άρθρο 263 ΣΛΕΕ (απόφαση της 5ης Μαΐου 2022, Επιτροπή κατά Missir Mamachi di Lusignano, C‑54/20 P, EU:C:2022:349, σκέψη 39).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">54</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, προκειμένου να καθορισθεί η αρμοδιότητα του δικαστηρίου της Ένωσης που επιλαμβάνεται της υποθέσεως δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, πρέπει να ληφθούν υπόψη, πέραν του γράμματος του άρθρου αυτού, οι διατάξεις του ΚΥΚ, δεδομένης της παραπομπής του άρθρου αυτού στον ΚΥΚ, και, ιδίως, τα άρθρα 90 και 91 του ΚΥΚ, τα οποία εφαρμόζουν το άρθρο 270 ΣΛΕΕ. Το σύνολο των διατάξεων αυτών καθορίζει τόσο τη ratione materiae όσο και τη ratione personae αρμοδιότητα (βλ. απόφαση της 5ης Μαΐου 2022, Επιτροπή κατά Missir Mamachi di Lusignano, C‑54/20 P, EU:C:2022:349, σκέψη 40 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">55</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τη ratione personae αρμοδιότητα των δικαιοδοτικών οργάνων της Ένωσης δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, το άρθρο 91, παράγραφος 1, του ΚΥΚ διευκρινίζει ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να αποφαίνεται για κάθε διαφορά μεταξύ της Ένωσης και «ενός προσώπου που υπόκειται στον [ΚΥΚ]» περί της νομιμότητας μέτρου θίγοντος τα συμφέροντα του προσώπου αυτού, κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ. Κατά την τελευταία αυτή διάταξη, «[κ]άθε πρόσωπο που υπόκειται στον [ΚΥΚ]» δύναται να υποβάλει στην ΑΔΑ διοικητική ένσταση κατά βλαπτικής πράξεως θίγουσας τα συμφέροντά του (απόφαση της 5ης Μαΐου 2022, Επιτροπή κατά Missir Mamachi di Lusignano, C‑54/20 P, EU:C:2022:349, σκέψη 45).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">56</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τη ratione materiae αρμοδιότητα, κατά πάγια νομολογία, στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 91, παράγραφος 1, του ΚΥΚ εμπίπτει κάθε διαφορά μεταξύ υπαλλήλου και του θεσμικού οργάνου στο οποίο αυτός υπάγεται, εφόσον η διαφορά πηγάζει από τη σχέση εργασίας που συνδέει τον υπάλληλο με το θεσμικό όργανο (βλ. απόφαση της 5ης Μαΐου 2022, Επιτροπή κατά Missir Mamachi di Lusignano, C‑54/20 P, EU:C:2022:349, σκέψη 42 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία· πρβλ. επίσης διάταξη της 11ης Ιουλίου 1996, Gomes de Sá Pereira κατά Συμβουλίου, T‑30/96, EU:T:1996:107, σκέψη 24 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">57</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, διαπιστώνονται τα ακόλουθα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">58</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον, όσον αφορά τη ratione personae αρμοδιότητα, από το άρθρο 158, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001 προκύπτει ότι ο εκτελεστικός διευθυντής προσλαμβάνεται ως έκτακτος υπάλληλος, σύμφωνα με το άρθρο 2, στοιχείο αʹ, του ΚΛΠ. Διαπιστώνεται επίσης ότι ο εκτελεστικός διευθυντής ανήκει στο προσωπικό του EUIPO, στο οποίο εφαρμόζονται, όπως προκύπτει από το άρθρο 143, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001, ο ΚΥΚ και το ΚΛΠ καθώς και οι εκτελεστικοί κανόνες των διατάξεων αυτών. Προσέτι, από το άρθρο 153, παράγραφος 1, στοιχείο ηʹ, του κανονισμού 2017/1001 και από τα άρθρα 1 και 2 της αποφάσεως MB‑17-01 προκύπτει ότι το διοικητικό συμβούλιο ορίζεται ως ΑΣΣΠΑ του εκτελεστικού διευθυντή, δυνάμει του άρθρου 6, πρώτο εδάφιο, του ΚΛΠ, όσον αφορά τον τρόπο ασκήσεως των εξουσιών του εκτελεστικού διευθυντή για τους σκοπούς της λειτουργίας του EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">59</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Περαιτέρω, το άρθρο 1 της υπογραφείσας συμβάσεως εργασίας μεταξύ του EUIPO και του προσφεύγοντος προβλέπει ρητώς ότι ο προσφεύγων προσελήφθη ως έκτακτος υπάλληλος δυνάμει του άρθρου 2, στοιχείο αʹ, του ΚΛΠ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">60</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τη ratione materiae αρμοδιότητα, πρέπει να υπομνησθεί, αφενός, ότι η αναστολή της αναθέσεως στον εκτελεστικό διευθυντή των εξουσιών της ΑΔΑ αποφασίζεται από το διοικητικό συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 153, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001 και το άρθρο 4 της αποφάσεως MB‑17-01, και, αφετέρου, ότι η διαδικασία παρατάσεως της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή είναι μια σταδιακή διαδικασία στην οποία συμμετέχει τόσο το διοικητικό συμβούλιο όσο και το Συμβούλιο, στο πλαίσιο δε αυτής το διοικητικό συμβούλιο προβαίνει σε εξέταση η οποία λαμβάνει υπόψη την αξιολόγηση των επιδόσεων του εκτελεστικού διευθυντή καθώς και των μελλοντικών καθηκόντων και προκλήσεων του EUIPO, σύμφωνα με το άρθρο 158, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/2001, ενώ το Συμβούλιο, αφού λάβει υπόψη την αξιολόγηση αυτή, δύναται να παρατείνει τη θητεία του εκτελεστικού διευθυντή επί τη βάσει του άρθρου 158, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">61</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, επισημαίνεται ότι αυτή έχει ως αντικείμενο την αναστολή των εξουσιών της ΑΔΑ τις οποίες το διοικητικό συμβούλιο ανέθεσε στον προσφεύγοντα υπό την ιδιότητά του ως εκτελεστικού διευθυντή. Επομένως, στο μέτρο που η διαφορά αφορά την εν λόγω απόφαση, αφορά τη σχέση εργασίας που συνδέει τον προσφεύγοντα με το EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">62</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τη διαδικασία παρατάσεως της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή, πρέπει να προστεθεί ότι, μολονότι είναι αληθές ότι ο εκτελεστικός διευθυντής δεν συνδέεται τυπικώς με το Συμβούλιο με σχέση εργασίας, εντούτοις το θεσμικό αυτό όργανο εκδίδει απόφαση η οποία, ανεξαρτήτως του περιεχομένου της, επηρεάζει τη σχέση εργασίας μεταξύ του εκτελεστικού διευθυντή και του εργοδότη του, ήτοι του EUIPO, και, ως εκ τούτου, την πρόσληψή του ως εκτάκτου υπαλλήλου. Επομένως, το Συμβούλιο πρέπει να θεωρηθεί ως ΑΣΣΠΑ του εκτελεστικού διευθυντή όσον αφορά τη διαδικασία παρατάσεως της θητείας του (βλ., κατ’ αναλογίαν, διάταξη της 11ης Ιουλίου 1996, Gomes de Sá Pereira κατά Συμβουλίου, T‑30/96, EU:T:1996:107, σκέψη 29).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">63</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, διαπιστώνεται ότι το EUIPO δεν μπόρεσε να εξηγήσει σε ποιον βαθμό τα χαρακτηριστικά των καθηκόντων του εκτελεστικού διευθυντή, ιδίως βάσει του ορισμού τους στο άρθρο 157 του κανονισμού 2017/1001, συνεπάγονταν ότι η απόφαση περί της ενδεχόμενης παρατάσεως της θητείας του δεν ενέπιπτε στο άρθρο 270 ΣΛΕΕ παρά την ιδιότητά του ως εκτάκτου υπαλλήλου. Συγκεκριμένα, το εν λόγω άρθρο ουδόλως διακρίνει ανάλογα με τη φύση των καθηκόντων του ενδιαφερομένου ή το επίπεδο των αρμοδιοτήτων που αυτός ασκεί.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">64</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τρίτον, διαπιστώνεται ότι οι αρχές που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο της υποθέσεως επί της οποίας εκδόθηκε η διάταξη της 13ης Ιουνίου 2022, Mendes de Almeida κατά Συμβουλίου (T‑334/21, EU:T:2022:375), όσον αφορά τους Ευρωπαίους εισαγγελείς, δεν έχουν εφαρμογή εν προκειμένω.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">65</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, σε αντίθεση με την περίπτωση του εκτελεστικού διευθυντή (βλ. σκέψη 58 ανωτέρω), σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2, σημείο 4, και του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΕ) 2017/1939 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 2017, σχετικά με την εφαρμογή ενισχυμένης συνεργασίας για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (ΕΕ 2017, L 283, σ. 1), οι Ευρωπαίοι εισαγγελείς δεν ανήκουν στο προσωπικό της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτουν στον ΚΥΚ (διάταξη της 13ης Ιουνίου 2022, Mendes de Almeida κατά Συμβουλίου, T‑334/21, EU:T:2022:375, σκέψη 37).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">66</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, πρέπει να γίνει δεκτό ότι ο προσφεύγων ενεργεί, για τους σκοπούς των υπό κρίση προσφυγών, ως υπάλληλος της Ένωσης, κατά την έννοια του άρθρου 270 ΣΛΕΕ, και ως πρόσωπο που υπόκειται στον ΚΥΚ κατά την έννοια των άρθρων 90 και 91 του ΚΥΚ. Προσέτι, δεδομένου ότι η διαφορά έχει ως αντικείμενο την αναστολή ορισμένων από τις εξουσίες του προσφεύγοντος ως εκτελεστικού διευθυντή καθώς και τη μη παράταση της θητείας του, απορρέει από τη σχέση εργασίας που συνέδεε τον προσφεύγοντα με το EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">67</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο είναι αρμόδιο να εκδικάσει τις υπό κρίση προσφυγές δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί της τηρήσεως της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">68</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πρέπει να υπομνησθεί ότι, δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, κάθε πρόσωπο που υπόκειται στον ΚΥΚ δύναται να υποβάλει στην ΑΔΑ διοικητική ένσταση κατά οιασδήποτε πράξεως η οποία θίγει τα συμφέροντά του, τόσο στην περίπτωση που η εν λόγω αρχή έχει ήδη λάβει απόφαση όσο και όταν παρέλειψε να λάβει μέτρο που επιβάλλεται από τον ΚΥΚ. Εξάλλου, από το άρθρο 91, παράγραφος 2, του ΚΥΚ προκύπτει ότι προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου είναι παραδεκτή μόνον αν έχει προηγουμένως υποβληθεί στην ΑΔΑ διοικητική ένσταση κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ εντός της ταχθείσας προθεσμίας και αν αυτή απορρίφθηκε με σιωπηρή ή ρητή απόφαση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">69</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την υπόθεση T‑224/24, διαπιστώνεται ότι ο προσφεύγων άσκησε την προσφυγή στην υπόθεση αυτή αφού υπέβαλε διοικητική ένσταση δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ ενώπιον του Συμβουλίου και αφού η ένσταση αυτή απορρίφθηκε.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">70</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία τηρήθηκε ενώπιον του Συμβουλίου, το οποίο, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαιτερότητας της διαδικασίας παρατάσεως της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή, όπως αυτή προκύπτει από τη σκέψη 60 ανωτέρω, για τις ανάγκες της εν λόγω διαδικασίας, είναι η αρμόδια ΑΣΣΠΑ προκειμένου να αποφανθεί επί της διοικητικής ενστάσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">71</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την υπόθεση T‑435/23, διαπιστώνεται ότι ο προσφεύγων υπέβαλε διοικητικές ενστάσεις ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, και ότι άσκησε την προσφυγή του μετά την απόρριψη των ανωτέρω διοικητικών ενστάσεων (βλ. σκέψη 44 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">72</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία τηρήθηκε ενώπιον της αρμόδιας ΑΣΣΠΑ πριν από την άσκηση της προσφυγής ακυρώσεως στην υπόθεση T‑435/23, κατά το μέρος που αυτή αφορά την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος, τις αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και την απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">73</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την τήρηση της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας σχετικά με την απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του στο πλαίσιο της προσφυγής στην υπόθεση T‑435/23, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, δεδομένου ότι το παραδεκτό προσφυγής εκτιμάται κατά τον χρόνο ασκήσεώς της, ο προσφεύγων δύναται να προσαρμόσει τα αιτήματα και τους ισχυρισμούς του κατά τρόπον ώστε να αφορούν την επέλευση νέων πράξεων κατά τη διάρκεια της δίκης μόνον εφόσον και το ίδιο το αίτημά του περί ακυρώσεως της αρχικώς προσβληθείσας πράξεως ήταν παραδεκτό κατά τον χρόνο της ασκήσεώς της (βλ. διάταξη της 21ης Νοεμβρίου 2019, ZW κατά ΕΤΕπ, T‑727/18, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:809, σκέψη 27 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">74</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, χωρίς να χρειάζεται να αποφανθεί το Γενικό Δικαστήριο επί του ζητήματος αν το έγγραφο που κατέθεσε ο προσφεύγων στις 6 Φεβρουαρίου 2024 μπορεί να θεωρηθεί υπόμνημα προσαρμογής κατά την έννοια του άρθρου 86, παράγραφος 4, του Κανονισμού Διαδικασίας, αρκεί η διαπίστωση ότι, κατά την ημερομηνία ασκήσεως της προσφυγής στην υπόθεση T‑435/23, ήτοι στις 26 Ιουλίου 2023, ο προσφεύγων δεν είχε ακόμη υποβάλει διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του, δεδομένου ότι η διοικητική αυτή ένσταση υποβλήθηκε το πρώτον στις 30 Αυγούστου 2023. Επομένως, κατά τον χρόνο ασκήσεως της προσφυγής στην υπόθεση T‑435/23, το αίτημα του προσφεύγοντος περί ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως δεν ήταν παραδεκτό, λόγω μη τηρήσεως της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">75</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν πάση περιπτώσει, το συμπέρασμα αυτό δεν ασκεί επιρροή εν προκειμένω, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι στη σκέψη 70 ανωτέρω κρίθηκε ότι ο προσφεύγων είχε τηρήσει την προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία πριν ασκήσει την προσφυγή στην υπόθεση T‑224/24 κατά της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">76</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, μολονότι το αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του είναι απαράδεκτο στην υπόθεση T‑435/23, τούτο δεν ισχύει, αντιθέτως, για το αίτημα που υποβλήθηκε κατά της ίδιας ως άνω αποφάσεως στην υπόθεση T‑224/24.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των ακυρωτικών αιτημάτων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">77</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς στήριξη των ακυρωτικών αιτημάτων στην υπόθεση T‑435/23, ο προσφεύγων προβάλλει, κατά πρώτον, την έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του και των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και, κατά δεύτερον, την έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">78</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς στήριξη των ακυρωτικών αιτημάτων στην υπόθεση T‑224/24, ο προσφεύγων προβάλλει την έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">79</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατ’ αρχάς, πρέπει να εξετασθούν τα ακυρωτικά αιτήματα στην υπόθεση T‑435/23 κατά το μέρος που στρέφονται κατά, αφενός, της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και, αφετέρου, των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, εν συνεχεία πρέπει να αναλυθούν τα ακυρωτικά αιτήματα στην υπόθεση T‑224/24, τα οποία αφορούν την απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του, και τέλος πρέπει να κριθεί το ακυρωτικό αίτημα στην υπόθεση T‑435/23 κατά το μέρος που στρέφεται κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των ακυρωτικών αιτημάτων στην υπόθεση T‑435/23 κατά το μέρος που στρέφονται κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">80</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, απόφαση την οποία θεωρεί ως πράξη υποκείμενη σε προσφυγή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">81</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς τούτο, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι το EUIPO, εκδίδοντας απόφαση με την οποία το διοικητικό συμβούλιο έθεσε εις γνώσιν του Συμβουλίου ότι δεν επρόκειτο να του υποβάλει πρόταση παρατάσεως της θητείας του, χωρίς ωστόσο να έχει την εξουσία προς τούτο, εμπόδισε de facto την παράταση αυτή και, ως εκ τούτου, εξέδωσε βλαπτική απόφαση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">82</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, το EUIPO, υποστηριζόμενο από τη Δημοκρατία της Πολωνίας και τη Σλοβακική Δημοκρατία, ζητεί να κριθεί απαράδεκτο το αίτημα του προσφεύγοντος, καθόσον με την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του πραγματοποιήθηκε η αξιολόγηση του άρθρου 158, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001 η οποία έχει, επομένως, μόνον συμβουλευτικό χαρακτήρα, δεδομένου ότι το Συμβούλιο είναι, πράγματι, το μόνο αρμόδιο να εκδώσει πράξη έχουσα χαρακτήρα αποφάσεως όσον αφορά την παράταση της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">83</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το παραδεκτό του αιτήματος ακυρώσεως της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος, κατά πάγια νομολογία, συνιστούν πράξεις δεκτικές προσφυγής ακυρώσεως όλες οι πράξεις των θεσμικών και λοιπών οργάνων ή οργανισμών της Ένωσης, ανεξαρτήτως της φύσεως ή της μορφής τους, οι οποίες αποσκοπούν στην παραγωγή δεσμευτικών εννόμων αποτελεσμάτων ικανών να θίξουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας ουσιωδώς τη νομική του κατάσταση. Συναφώς, αποτελούν, κατ’ αρχήν, πράξεις δυνάμενες να προσβληθούν τα μέτρα με τα οποία καθορίζεται οριστικώς η θέση θεσμικού ή άλλου οργάνου ή οργανισμού της Ένωσης κατά το πέρας της διοικητικής διαδικασίας και τα οποία παράγουν δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, όχι όμως και τα ενδιάμεσα μέτρα που κατατείνουν στην προετοιμασία της τελικής αποφάσεως χωρίς να παράγουν τέτοια αποτελέσματα (πρβλ. απόφαση της 25ης Ιουνίου 2020, EUSC κατά KF, C‑14/19 P, EU:C:2020:492, σκέψη 70 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">84</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, κατά το άρθρο 158, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001, στο πλαίσιο της διαδικασίας παρατάσεως της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή, το διοικητικό συμβούλιο προβαίνει απλώς σε εξέταση η οποία λαμβάνει υπόψη την αξιολόγηση των επιδόσεών του καθώς και των μελλοντικών καθηκόντων και προκλήσεων του EUIPO, ενώ, σύμφωνα με το άρθρο 158, παράγραφος 4, του εν λόγω κανονισμού, το Συμβούλιο οφείλει, λαμβάνοντας υπόψη την εν λόγω αξιολόγηση, να εκδώσει την απόφαση περί ενδεχόμενης παρατάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">85</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πάντως, το γεγονός ότι, εν προκειμένω, το διοικητικό συμβούλιο τιτλοφόρησε την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος «Απόφαση περί μη υποβολής στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτάσεως παρατάσεως της θητείας του [προσφεύγοντος]» και παρουσίασε, με το από 7 Δεκεμβρίου 2022 έγγραφό του προς το Συμβούλιο, την αποχώρηση του εκτελεστικού διευθυντή και την πρόσληψη διαδόχου του ως γενόμενες κατά τρόπο μη αναστρέψιμο (βλ. σκέψεις 7 και 10 ανωτέρω), δεν ασκεί, αφ’ εαυτού, επιρροή στο ζήτημα του παραδεκτού του αιτήματος ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">86</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, από το άρθρο 158, παράγραφοι 3 και 4, του κανονισμού 2017/1001 προκύπτει σαφώς ότι η διαδικασία παρατάσεως της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή διεξάγεται σε δύο στάδια, εκ των οποίων το πρώτο συνίσταται στη διενέργεια αξιολογήσεως από το διοικητικό συμβούλιο, ενώ το δεύτερο στην έκδοση αποφάσεως από το Συμβούλιο η οποία λαμβάνει υπόψη την εν λόγω αξιολόγηση, χωρίς να ορίζεται ότι το Συμβούλιο δεσμεύεται από αυτή (βλ. σκέψη 60 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">87</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όταν όμως η έκδοση πράξεων ή αποφάσεων πραγματοποιείται μετά το πέρας διαδικασίας περιλαμβάνουσας περισσότερα στάδια επεξεργασίας, μόνον τα μέτρα τα οποία καθορίζουν οριστικώς τη θέση του θεσμικού οργάνου συνιστούν πράξεις δυνάμενες να προσβληθούν, αποκλειομένων των ενδιαμέσων μέτρων που προηγήθηκαν αυτών και τα οποία είχαν ως αντικείμενο την προπαρασκευή τους (βλ. απόφαση της 2ας Φεβρουαρίου 2022, LU κατά BEI, T‑536/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:40, σκέψη 38 και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">88</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου ότι η τελική απόφαση περί ενδεχόμενης παρατάσεως της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή πρέπει, εν προκειμένω, υπό το πρίσμα της υπομνησθείσας στη σκέψη 86 ανωτέρω διαδικασίας, να ληφθεί από το Συμβούλιο, παρέπεται ότι η απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος είναι προπαρασκευαστική πράξη, καθόσον δεν παράγει κανένα δεσμευτικό έννομο αποτέλεσμα ικανό να θίξει τα συμφέροντα του προσφεύγοντος (πρβλ. αποφάσεις της 11ης Νοεμβρίου 1981, IBM κατά Επιτροπής, 60/81, EU:C:1981:264, σκέψη 9, και της 18ης Νοεμβρίου 2010, NDSHT κατά Επιτροπής, C‑322/09 P, EU:C:2010:701, σκέψη 45 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), και ότι δεν είναι ικανή να θίξει την ελευθερία επιλογής του Συμβουλίου όσον αφορά την παράταση της θητείας του προσφεύγοντος.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">89</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από το επιχείρημα του προσφεύγοντος ότι η καθυστερημένη διαβίβαση του σημειώματος της 31ης Οκτωβρίου 2022 στο Συμβούλιο (βλ. σκέψη 26 ανωτέρω) δεν άφηνε σε αυτό άλλη επιλογή πέραν της μη παρατάσεως της θητείας του. Συγκεκριμένα, ο προσφεύγων δεν προσκόμισε, εν πάση περιπτώσει, κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναχθεί ότι το εναπομείναν χρονικό διάστημα μεταξύ της εν λόγω διαβιβάσεως, στις 25 Απριλίου 2023, και της λήξεως της θητείας του, στις 30 Σεπτεμβρίου 2023, δεν επαρκούσε για να μπορέσει το Συμβούλιο να σχηματίσει ιδία εκτίμηση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">90</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά συνέπεια, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος δεν παράγει κανένα δεσμευτικό έννομο αποτέλεσμα ικανό να θίξει τα συμφέροντα του, οπότε το αίτημα ακυρώσεως της εν λόγω αποφάσεως είναι απαράδεκτο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των ακυρωτικών αιτημάτων στην υπόθεση T‑435/23 κατά το μέρος που στρέφονται κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">91</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι οι αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής θίγουν τα συμφέροντά του, δεδομένου ότι συνδέονται άρρηκτα με την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, στο μέτρο που, για την προκήρυξη πληρώσεως κενής θέσεως, πρέπει να υπάρχει η βεβαιότητα ότι η θέση είναι κενή ή ότι πρόκειται να κενωθεί σύντομα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">92</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, δυνάμει του άρθρου 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας, το εισαγωγικό δικόγραφο της δίκης πρέπει να περιέχει συνοπτική έκθεση των προβαλλόμενων ισχυρισμών. Η εν λόγω συνοπτική έκθεση πρέπει να είναι αρκούντως σαφής και ακριβής ώστε να μπορεί ο μεν καθού διάδικος να προετοιμάσει την άμυνά του, το δε Γενικό Δικαστήριο να αποφανθεί επί της προσφυγής, χωρίς να χρειάζεται ενδεχομένως άλλα στοιχεία. Ως εκ τούτου, με το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να διευκρινίζεται σε τι συνίσταται ο λόγος ακυρώσεως στον οποίο στηρίζεται η προσφυγή, οπότε απλώς και μόνον η αφηρημένη επίκλησή του δεν πληροί τα όσα επιτάσσει ο Κανονισμός Διαδικασίας [βλ. απόφαση της 4ης Ιουλίου 2017, Systema Teknolotzis κατά Επιτροπής, T‑234/15, EU:T:2017:461, σκέψη 139 (μη δημοσιευθείσα) και εκεί μνημονευόμενη νομολογία]. Πράγματι, από το δικόγραφο της προσφυγής πρέπει να προκύπτει κατά τρόπο μη επιδεχόμενο αμφισβήτηση αυτό το οποίο προσφεύγων είχε την πρόθεση να υποστηρίξει (πρβλ. απόφαση της 5ης Μαρτίου 2019, Pethke κατά EUIPO, T‑169/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:135, σκέψη 115).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">93</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Διαπιστώνεται, όμως, ότι η προσφεύγουσα δεν προέβαλε κανένα επιχείρημα που να αποσκοπεί ειδικώς στην αμφισβήτηση της νομιμότητας των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB- ‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής (πρβλ. απόφαση της 7ης Ιουνίου 2018, Winkler κατά Επιτροπής, T‑369/17, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:334, σκέψη 54).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">94</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσέτι, ερωτηθείς συναφώς κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ο προσφεύγων επιβεβαίωσε ότι στήριζε την έλλειψη νομιμότητας των σχετικών με τη διαδικασία επιλογής αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 παραπέμποντας, γενικόλογα, στην επιχειρηματολογία την οποίαν είχε προβάλει στο πλαίσιο της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του. Πάντως, σε κανένα σημείο του δικογράφου της προσφυγής η εν λόγω επιχειρηματολογία δεν είναι προσαρμοσμένη στις σχετικές με τη διαδικασία επιλογής αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">95</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, διαπιστώνεται ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας, δεδομένου ότι μια τέτοια γενικόλογη παραπομπή σε άλλα μέρη του δικογράφου της προσφυγής υποχρεώνει το Γενικό Δικαστήριο να προσπαθήσει να προσδιορίσει τα επιχειρήματα που θεωρεί ότι μπορούν να αφορούν την προβαλλόμενη έλλειψη νομιμότητας των σχετικών με τη διαδικασία επιλογής αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 (πρβλ. διάταξη της 6ης Ιουνίου 2024, Lucaccioni κατά Επιτροπής, T‑516/23, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2024:386, σκέψη 24), οπότε από το δικόγραφο της προσφυγής δεν προκύπτει κατά τρόπο μη διφορούμενο τι είχε την πρόθεση να υποστηρίξει συναφώς ο προσφεύγων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">96</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, σε περίπτωση που ο προσφεύγων προτίθετο να υποστηρίξει ότι η έλλειψη νομιμότητας των σχετικών με τη διαδικασία επιλογής αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 απέρρεε άμεσα από την έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, δεν πληρούνται ούτε οι προϋποθέσεις του άρθρου 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας, δεδομένου ότι, ελλείψει οποιασδήποτε σχετικής διευκρινίσεως, (βλ. σκέψη 93 ανωτέρω), δεν αποδεικνύεται ότι τα ελαττώματα της τελευταίας αυτής αποφάσεως (βλ. σκέψη 80 ανωτέρω) μπορούσαν επίσης να θέσουν υπό αμφισβήτηση τη νομιμότητα των σχετικών με τη διαδικασία επιλογής αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21, λαμβανομένης υπόψη της διαφορετικής φύσεως των αποφάσεων αυτών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">97</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν των ανωτέρω, τα ακυρωτικά αιτήματα στην υπόθεση T‑435/23 πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτα κατά το μέρος που αφορούν τις σχετικές με τη διαδικασία επιλογής αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21, καθόσον, ανεξαρτήτως του αν συνιστούν πράξεις υποκείμενες σε προσφυγής, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 76, στοιχείο δʹ, του Κανονισμού Διαδικασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των ακυρωτικών αιτημάτων στην υπόθεση T‑224/24, καθόσον αφορούν τη νομιμότητα της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">98</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο του μοναδικού λόγου ακυρώσεως στην υπόθεση T‑224/24, ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του υποστηρίζοντας, πρώτον, ότι αυτή δεν είναι σύμφωνη με τη διαδικασία του άρθρου 158 του κανονισμού 2017/1001, ελλείψει αρμοδιότητας του εκδότη της πράξεως και κατά παράβαση του δικαιώματος ακροάσεως, δεύτερον, ότι ενέχει πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως και, τρίτον, ότι αντιβαίνει στις αρχές της απαγορεύσεως των διακρίσεων, της ίσης μεταχειρίσεως και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">99</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την προβαλλόμενη προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία πρέπει να εξετασθεί πρώτα, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι δεν του παρασχέθηκε η δυνατότητα να υποβάλει τις παρατηρήσεις του πριν από την έκδοση της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">100</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι δεν υπήρξε προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως και προβάλλει, στο πλαίσιο αυτό, διάφορα επιχειρήματα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">101</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, πρώτον, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι το δικαίωμα ακροάσεως δεν έχει εφαρμογή εν προκειμένω, δεδομένου ότι η διαδικασία διορισμού του εκτελεστικού διευθυντή και η διαδικασία παρατάσεως της θητείας του δεν διέπονται από τον ΚΥΚ και από το ΚΛΠ. Αντιθέτως, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι ενήργησε ως πολιτική εξουσία η οποία αποφασίζει περί ενδεχόμενης παρατάσεως της θητείας, όπερ συνεπάγεται «ιδιαίτερα αυξημένη ευθύνη στο θεσμικό σύστημα της Ένωσης» στο πλαίσιο της οποίας αξιολόγησε τα μελλοντικά καθήκοντα και προκλήσεις του EUIPO και αποφάσισε να επιλέξει το πρόσωπο το οποίο έκρινε ως το πλέον κατάλληλο να τις αντιμετωπίσει κατά τα επόμενα πέντε έτη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">102</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Συμβούλιο προσθέτει ότι η διαδικασία σχετικά με την ενδεχόμενη παράταση της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή εξομοιώνεται με τη διαδικασία επιλογής νέου εκτελεστικού διευθυντή, με τη μόνη διαφορά ότι, κατά τη διαδικασία που αφορά ενδεχόμενη παράταση της θητείας του, το διοικητικό συμβούλιο δεν υποχρεούται να καταρτίσει κατάλογο υποψηφίων. Τούτου λεχθέντος, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, ο μη επιλεγείς υποψήφιος δεν έχει δικαίωμα ακροάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">103</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, το Συμβούλιο εκτιμά ότι ο προσφεύγων άσκησε το δικαίωμα ακροάσεως, δεδομένου ότι, κατά πρώτον, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που υπείχε από το άρθρο 157 του κανονισμού 2017/1001, ως εκτελεστικός διευθυντής, ενημέρωνε τακτικά το διοικητικό συμβούλιο σχετικά με τις δραστηριότητές του ως εκτελεστικού διευθυντή και ότι, κατά δεύτερον, είχε ενεργό συμμετοχή στην προετοιμασία του σημειώματος της 31ης Οκτωβρίου 2022. Επομένως, ο προσφεύγων δέχθηκε τα πραγματικά περιστατικά και τα στοιχεία που είχε συλλέξει το διοικητικό συμβούλιο και τα οποία υποβλήθηκαν στο Συμβούλιο στο πλαίσιο της αξιολογήσεως δυνάμει του άρθρου 158, παράγραφος 3, του εν λόγω κανονισμού.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">104</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τρίτον, το Συμβούλιο υποστηρίζει ότι το αποτέλεσμα της διαδικασίας δεν θα ήταν διαφορετικό σε περίπτωση ακροάσεως του προσφεύγοντος, δεδομένου ότι είναι δύσκολο να διαπιστωθεί ποια πρόσθετα στοιχεία ικανά να τροποποιήσουν ουσιωδώς την απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του θα μπορούσε να είχε προσκομίσει, στο μέτρο που, εν προκειμένω, έπρεπε να γίνει επιλογή αποκλειστικώς μεταξύ παρατάσεως και μη παρατάσεως της θητείας του υπό το πρίσμα της αξιολογήσεως των προηγούμενων επιδόσεων του ως εκτελεστικού διευθυντή καθώς και των μελλοντικών καθηκόντων και προκλήσεων του EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">105</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί, προκαταρκτικώς, ότι το άρθρο 41, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προβλέπει ότι το δικαίωμα χρηστής διοικήσεως περιλαμβάνει ιδίως το δικαίωμα κάθε προσώπου σε προηγούμενη ακρόαση πριν ληφθεί ατομικό μέτρο εις βάρος του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">106</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το δικαίωμα ακροάσεως επιτάσσει να παρέχεται στους αποδέκτες αποφάσεων οι οποίες επηρεάζουν ουσιωδώς τα συμφέροντά τους η δυνατότητα να γνωστοποιούν λυσιτελώς την άποψή τους επί των εις βάρος τους στοιχείων στα οποία στηρίχθηκε η επίμαχη πράξη στο πλαίσιο γραπτής ή προφορικής ανταλλαγής απόψεων κατόπιν πρωτοβουλίας της Διοικήσεως (απόφαση της 19ης Δεκεμβρίου 2019, Probelte κατά Επιτροπής, T‑67/18, EU:T:2019:873, σκέψη 86 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία· πρβλ. επίσης αποφάσεις της 10ης Ιανουαρίου 2019, RY κατά Επιτροπής, T‑160/17, EU:T:2019:1, σκέψη 45 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 9ης Φεβρουαρίου 2022, Van Walle κατά ECDC, T‑33/20, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:60, σκέψη 133 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">107</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, το δικαίωμα ακροάσεως συνεπάγεται ότι η Διοίκηση δίνει όλη την απαιτούμενη προσοχή στις σχετικές παρατηρήσεις του ενδιαφερομένου, εξετάζοντας με επιμέλεια και αμεροληψία όλα τα κρίσιμα στοιχεία της συγκεκριμένης περιπτώσεως και ότι μπορεί να εξετάσει τον φάκελο κατά τέτοιον τρόπον ώστε να λάβει απόφαση εν πλήρει γνώσει της καταστάσεως και να αιτιολογήσει προσηκόντως την απόφαση αυτή, ούτως ώστε ο ενδιαφερόμενος να μπορέσει, αν χρειαστεί, να ασκήσει αποτελεσματικά το δικαίωμά του για προσφυγή στη δικαιοσύνη (βλ. απόφαση της 10ης Ιανουαρίου 2019, RY κατά Επιτροπής, T‑160/17, EU:T:2019:1, σκέψεις 26 και 27 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">108</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά πρώτον, όσον αφορά την εφαρμογή, εν προκειμένω, του δικαιώματος ακροάσεως, υπενθυμίζεται ότι το εν λόγω δικαίωμα έχει εφαρμογή σε κάθε διαδικασία που κινείται κατά προσώπου και είναι ικανή να επηρεάσει δυσμενώς τα συμφέροντά του, έστω και αν η εφαρμοστέα νομοθεσία δεν το προβλέπει (απόφαση της 8ης Μαΐου 2019, PT κατά ΕΤΕπ, T‑571/16, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:301, σκέψη 164 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">109</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, διαπιστώνεται ότι, με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 3ης Αυγούστου 2022, ο προσφεύγων επιβεβαίωσε ρητώς τη βούλησή του να διατηρήσει τη θέση του στο EUIPO και τη διαθεσιμότητά του προς τούτο (βλ. σκέψη 4 ανωτέρω), οπότε η απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του πρέπει να θεωρηθεί ως εκδοθείσα κατόπιν αιτήματος του ιδίου για παράτασή της (πρβλ. απόφαση της 25ης Σεπτεμβρίου 2024, Kirimova κατά EUIPO, T‑727/20 RENV, EU:T:2024:646, σκέψεις 76 και 77 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">110</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεδομένου, όμως, ότι η απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του καταλήγει αναπόφευκτα στη μη ανανέωση της συμβάσεως του προσφεύγοντος ως εκτάκτου υπαλλήλου του EUIPO (πρβλ. απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2022, Van Walle κατά ECDC, T‑83/21, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:626, σκέψη 33 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), τον επηρεάζει δυσμενώς, οπότε έχει εφαρμογή το δικαίωμα ακροάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">111</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το συμπέρασμα αυτό δεν αναιρείται από τα επιχειρήματα που προέβαλε το Συμβούλιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">112</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατ’ αρχάς, το γεγονός ότι το Συμβούλιο ενήργησε ως «πολιτική εξουσία», αποφασίζοντας επί της ενδεχόμενης παρατάσεως της θητείας υπαλλήλου ο οποίος υπέχει «ιδιαίτερα αυξημένη ευθύνη στο θεσμικό σύστημα της Ένωσης», δεν ασκεί επιρροή, δεδομένου ότι το δίκαιο της Ένωσης δεν προβλέπει τέτοιες εξαιρέσεις από το δικαίωμα ακροάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">113</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν συνεχεία, δεν ασκεί επίσης επιρροή το ζήτημα αν η διαδικασία διορισμού του εκτελεστικού διευθυντή και παρατάσεως της θητείας του, όπως προβλέπεται στο άρθρο 158, παράγραφοι 2 και 4, του κανονισμού 2017/1001, διέπεται από τον ΚΥΚ και από το ΚΛΠ. Πράγματι, όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 108 ανωτέρω, το δικαίωμα ακροάσεως έχει εφαρμογή σε κάθε διαδικασία που κινείται κατά προσώπου και είναι ικανή να καταλήξει σε βλαπτική πράξη, ανεξαρτήτως του αν η οικεία διαδικασία προβλέπεται από τον ΚΥΚ ή από το ΚΛΠ ή αν η εφαρμοστέα ρύθμιση το προβλέπει.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">114</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τέλος, πρέπει να απορριφθεί το επιχείρημα του Συμβουλίου ότι ο προσφεύγων δεν είχε δικαίωμα ακροάσεως, δεδομένου ότι η διαδικασία σχετικά με ενδεχόμενη παράταση της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή εξομοιώνεται με τη διαδικασία επιλογής νέου εκτελεστικού διευθυντή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">115</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, αρκεί η διαπίστωση ότι διαδικασία επιλογής νέου εκτελεστικού διευθυντή η οποία διεξήχθη δυνάμει του άρθρου 158, παράγραφος 2, του κανονισμού 2017/1001 περιλαμβάνει μόνον την αξιολόγηση της καταλληλότητας των διαφόρων υποψηφίων υπό το πρίσμα των προϋποθέσεων επιλογής. Αντιθέτως, πρώτον, η διαδικασία σχετικά με ενδεχόμενη παράταση της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή, η οποία διεξήχθη δυνάμει του άρθρου 158, παράγραφοι 3 και 4, του εν λόγω κανονισμού, προϋποθέτει, αφενός, αξιολόγηση των επιδόσεων του εκτελεστικού διευθυντή κατά τη διάρκεια της θητείας του και, αφετέρου, έκδοση αποφάσεως λαμβανομένων υπόψη της αξιολογήσεως αυτής καθώς και των μελλοντικών καθηκόντων και προκλήσεων του EUIPO. Δεύτερον, χαρακτηριστικό της διαδικασίας αυτής είναι ότι καταλήγει στη λήψη ατομικού μέτρου κατά την έννοια του άρθρου 41, παράγραφος 2, στοιχείο αʹ, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">116</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, όσον αφορά το επιχείρημα του Συμβουλίου ότι ο προσφεύγων είχε, εν πάση περιπτώσει, τη δυνατότητα να εκθέσει την άποψή του, πρέπει να σημειωθεί ότι το συμφέρον του να τύχει ακροάσεως εκδηλώθηκε κυρίως αφότου αποδείχθηκε, κατά το πέρας της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022, ότι δεν υπήρξε πλειοψηφία στο εν λόγω συμβούλιο υπέρ της παρατάσεως της θητείας του. Πράγματι, προ της ανωτέρω ημερομηνίας, ο προσφεύγων γνώριζε μόνον το σημείωμα της 31ης Οκτωβρίου 2022, το οποίο περιείχε θετική εισήγηση για τον ίδιο και σύσταση, εκ μέρους του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου, για παράταση της θητείας του. Επομένως, το Συμβούλιο όφειλε να παράσχει στον προσφεύγοντα τη δυνατότητα να ασκήσει λυσιτελώς το δικαίωμα ακροάσεως σε κατάλληλο χρόνο μεταξύ της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022 και της εκδόσεως της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">117</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Για την ταυτότητα του λόγου, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει το Συμβούλιο, η τακτική ανταλλαγή απόψεων μεταξύ του διοικητικού συμβουλίου και του προσφεύγοντος σχετικά με τις δραστηριότητές του ως εκτελεστικού διευθυντή και η συνεργασία του προσφεύγοντος για το υπηρεσιακό σημείωμα της 31ης Οκτωβρίου 2022 δεν του έδωσαν τη δυνατότητα να γνωστοποιήσει λυσιτελώς την άποψή του σχετικά με το ενδεχόμενο μη παρατάσεως της θητείας του, όπως απαιτείται από τη νομολογία που παρατίθεται στη σκέψη 106 ανωτέρω.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">118</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πράγματι, το δικαίωμα ακροάσεως απαιτεί να παρέχεται στον ενδιαφερόμενο η δυνατότητα να προβάλει την άποψή του σχετικά με τα εις βάρος του στοιχεία που θεμελιώνουν την επίμαχη πράξη (βλ. σκέψη 106 ανωτέρω). Πάντως, έστω και αν ο προσφεύγων είχε τη δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις επί του σημειώματος της 31ης Οκτωβρίου 2022, το οποίο ήταν ευνοϊκό γι’ αυτόν, επισημαίνεται ότι, για την έκδοση της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του, το Συμβούλιο έλαβε επίσης υπόψη την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος, επί της οποίας ούτος δεν έτυχε ακροάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">119</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν των προεκτεθέντων, διαπιστώνεται ότι συντρέχει προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">120</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τρίτον, όσον αφορά το ζήτημα αν το αποτέλεσμα της διαδικασίας θα μπορούσε να είναι διαφορετικό αν είχε ακουστεί ο προσφεύγων, πρέπει να υπομνησθεί ότι, ακόμη και στην περίπτωση που υπήρξε προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως, για να μπορεί να γίνει δεκτός ο λόγος ακυρώσεως, πρέπει, ελλείψει της πλημμέλειας αυτής, η διαδικασία να μπορούσε να καταλήξει σε διαφορετικό αποτέλεσμα (βλ. απόφαση της 6ης Φεβρουαρίου 2007, Wunenburger κατά Επιτροπής, T‑246/04 και T‑71/05, EU:T:2007:34, σκέψη 149 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Στο πλαίσιο αυτό, όμως, δεν μπορεί να επιβληθεί στον προσφεύγοντα που προβάλλει προσβολή των δικαιωμάτων του άμυνας η υποχρέωση να αποδείξει ότι η απόφαση του οικείου θεσμικού οργάνου της Ένωσης θα ήταν διαφορετική, αλλά μόνον ότι το ενδεχόμενο αυτό δεν αποκλείεται εντελώς (πρβλ. απόφαση της 25ης Σεπτεμβρίου 2024, Kirimova κατά EUIPO, T‑727/20 RENV, EU:T:2024:646, σκέψη 78 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">121</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, αντιθέτως προς όσα υποστηρίζει το Συμβούλιο, ο προσφεύγων θα μπορούσε να του παράσχει εξηγήσεις ή διευκρινίσεις όσον αφορά τη μη παράταση της θητείας του. Πράγματι, ακόμη και αν η απόφαση σχετικά με την ενδεχόμενη παράταση της θητείας του εκτελεστικού διευθυντή απηχεί όχι μόνον τα ατομικά προσόντα και τα επιτεύγματα του εν λόγω διευθυντή, αλλά και εκτιμήσεις γενικής ή ακόμη και πολιτικής φύσεως, τούτο δεν αναιρεί το γεγονός ότι πρόκειται, εξ ορισμού, για στοιχεία επί των οποίων ο προσφεύγων θα μπορούσε να έχει παράσχει δυνητικώς κρίσιμες εξηγήσεις. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η διαδικασία να είχε καταλήξει σε διαφορετικό αποτέλεσμα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">122</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσέτι, από τη δικογραφία προκύπτει ότι τα κράτη μέλη, τα οποία εκπροσωπούνται τόσο στο διοικητικό συμβούλιο όσο και στο Συμβούλιο, είχαν, κατά το στάδιο της αξιολογήσεως βάσει του άρθρου 158, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001, αποκλίνουσες απόψεις σχετικά με την ενδεχόμενη παράταση της θητείας του προσφεύγοντος. Συγκεκριμένα, στο διοικητικό συμβούλιο, ένδεκα μέλη είχαν ψηφίσει υπέρ της παρατάσεως της θητείας του, επτά κατά και δώδεκα είχαν απόσχει. Δεδομένου, όμως, ότι το Συμβούλιο εκδίδει την απόφαση, δυνάμει του άρθρου 158, παράγραφος 4, του κανονισμού 2017/1001, με απλή πλειοψηφία, δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο ο αριθμός των κρατών μελών που απαιτείτο για τη μετατόπιση της πλειοψηφίας υπέρ του προσφεύγοντος να είχε μεταβληθεί κατόπιν της περιελεύσεως εις γνώσιν των κρατών αυτών των συμπληρωματικών παρατηρήσεων τις οποίες ο προσφεύγων θα έπρεπε να έχει μπορέσει να υποβάλει σε εύθετο χρόνο μεταξύ της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022 και της εκδόσεως της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">123</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των προεκτεθέντων, η απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του πρέπει να ακυρωθεί, χωρίς να χρειάζεται να αποφανθεί το Γενικό Δικαστήριο επί των λοιπών επιχειρημάτων που προέβαλε ο προσφεύγων στο πλαίσιο του μοναδικού λόγου ακυρώσεως στην υπόθεση T‑224/24.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των ακυρωτικών αιτημάτων στην υπόθεση T‑435/23 κατά το μέρος που στρέφονται κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">124</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι είναι παράνομη η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, η οποία συνεπάγεται την αναστολή της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, καθώς και περιορισμό των εξουσιών του αποκλειστικώς στη διαχείριση των τρεχουσών υποθέσεων για τη λειτουργία του EUIPO, καθόσον η εν λόγω απόφαση προσβάλλει, πρώτον, το δικαίωμά του ακροάσεως, δεύτερον, το άρθρο 157 του κανονισμού 2017/1001 και, τρίτον, το άρθρο 4 της αποφάσεως MB‑17-01, καθώς και την αρχή της αναλογικότητας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">125</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατ’ αρχάς, πρέπει να εξετασθεί το τελευταίο επιχείρημα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του περιεχομένου της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">126</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, κατόπιν μνείας ότι το διοικητικό συμβούλιο είχε αποφασίσει να αναστείλει την ανάθεση στον προσφεύγοντα των εξουσιών της ΑΔΑ, αναφέρει ότι «το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να περιορίσει [τις] εξουσίες [του προσφεύγοντος] στη διαχείριση των τρεχουσών υποθέσεων για τη λειτουργία του [EUIPO], χωρίς επιπτώσεις για το μέλλον του [EUIPO], ούτε κάποια υποχρέωση για τον επόμενο εκτελεστικό διευθυντή».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">127</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04, διευκρινίζεται ότι είχε ανασταλεί μόνον η ανάθεση στον προσφεύγοντα των εξουσιών της ΑΔΑ και ότι κάθε άλλη εξουσία η οποία του είχε ανατεθεί, ιδίως δυνάμει του άρθρου 157 του κανονισμού 2017/1001, παραμένει σε ισχύ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">128</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένης υπόψη της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04, η αιτιολογία της οποίας πρέπει να ληφθεί υπόψη για την εκτίμηση της νομιμότητας της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ (πρβλ. αποφάσεις της 21ης Σεπτεμβρίου 2011, Adjemian κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑325/09 P, EU:T:2011:506, σκέψη 32 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 23ης Μαρτίου 2022, NV κατά eu-LISA, T‑661/20, EU:T:2022:154, σκέψεις 31 και 33, μη δημοσιευθείσες, και εκεί μνημονευόμενη νομολογία), πρέπει να θεωρηθεί ότι είχε ανασταλεί μόνον η ανάθεση στον προσφεύγοντα των εξουσιών της ΑΔΑ. Προσέτι, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι ο προσφεύγων αμφισβητεί μόνον τη νομιμότητα της αναστολής των εν λόγω εξουσιών.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του παραδεκτού των ακυρωτικών αιτημάτων στην υπόθεση T‑435/23 κατά το μέρος που στρέφονται κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ και επί του εννόμου συμφέροντος του προσφεύγοντος</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">129</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το EUIPO αμφισβητεί, εν προκειμένω, την ύπαρξη βλαπτικής πράξεως καθώς και την ύπαρξη εννόμου συμφέροντος, οι οποίες αποτελούν προϋποθέσεις του παραδεκτού κάθε προσφυγής ακυρώσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">130</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την ύπαρξη βλαπτικής πράξεως, κατά πρώτον, πρέπει να γίνει δεκτό ότι, λαμβανομένης υπόψη της φύσεως και της εκτάσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ παρήγε δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα ικανά να θίξουν τα συμφέροντα του προσφεύγοντος, μεταβάλλοντας ουσιωδώς τη νομική του κατάσταση (πρβλ. αποφάσεις της 22ας Οκτωβρίου 2002, Pflugradt κατά ΕΚΤ, T‑178/00 και T‑341/00, EU:T:2002:253, σκέψη 81, και της 1ης Σεπτεμβρίου 2021, KN κατά ΕΟKE, T‑377/20, EU:T:2021:528, σκέψη 74).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">131</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά δεύτερον, με την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, το διοικητικό συμβούλιο προβάλλει απώλεια εμπιστοσύνης όσον αφορά την ικανότητα του προσφεύγοντος να ασκεί τον ρόλο του ως ΑΔΑ κατά τρόπο αμερόληπτο και αντικειμενικό προς το συμφέρον του EUIPO, επικαλούμενο πέντε συμβάντα συνδεόμενα με τη συμπεριφορά του προσφεύγοντος, όπερ μπορεί να έχει σημαντικές συνέπειες για τον ενδιαφερόμενο, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο (βλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 15ης Ιουνίου 2000, F κατά Επιτροπής, T‑211/98, EU:T:2000:153, σκέψεις 30 και 31).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">132</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ μπορεί να είναι βλαπτική για τον προσφεύγοντα κατά την έννοια του άρθρου 91, παράγραφος 1, του ΚΥΚ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">133</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το έννομο συμφέρον, το EUIPO υποστηρίζει ότι ο προσφεύγων απώλεσε το έννομο συμφέρον του, δεδομένου ότι η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ ήταν έγκυρη μέχρι τη λήξη της θητείας του και δεν είναι πλέον σε ισχύ. Ως εκ τούτου, ο προσφεύγων δεν μπορεί πλέον να αντλήσει κανένα όφελος από την ακύρωσή της.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">134</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι η ακύρωση της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, η οποία απηχεί την αξιολογική κρίση του διοικητικού συμβουλίου και προσέλκυσε έντονο ενδιαφέρον τόσο εντός όσο και εκτός EUIPO, θα μπορούσε να συμβάλει στην αποκατάστασή του και να αποτελέσει μορφή ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης που υπέστη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">135</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, μολονότι από τη νομολογία προκύπτει ότι το έννομο συμφέρον πρέπει να διατηρείται μέχρι την έκδοση της δικαστικής αποφάσεως, άλλως παρέλκει η έκδοση αποφάσεως, όπερ προϋποθέτει ότι η προσφυγή μπορεί, με το αποτέλεσμά της, να ωφελήσει τον διάδικο που την άσκησε (απόφαση της 7ης Ιουνίου 2007, Wunenburger κατά Επιτροπής, C‑362/05 P, EU:C:2007:322, σκέψεις 42 και 43), εντούτοις το Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει ότι το έννομο συμφέρον του προσφεύγοντος δεν εξέλιπε κατ’ ανάγκην εκ του λόγου ότι η προσβαλλόμενη από αυτόν πράξη έπαυσε να παράγει αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της δίκης. Πράγματι, ο προσφεύγων μπορεί να διατηρεί το έννομο συμφέρον του να επιτύχει τη διαπίστωση περί της ελλείψεως νομιμότητας της εν λόγω πράξεως για την περίοδο κατά την οποία είχε εφαρμογή και παρήγαγε τα αποτελέσματά της, δεδομένου ότι μια τέτοια διαπίστωση εξακολουθεί να έχει αντικείμενο τουλάχιστον ως βάση μελλοντικής αγωγής αποζημιώσεως (βλ. απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 2024, Nemea Bank κατά ΕΚΤ κ.λπ., C‑181/22 P, EU:C:2024:1020, σκέψη 41 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">136</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι, την 1η Οκτωβρίου 2023, η θητεία του προσφεύγοντος έληξε, οπότε η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ έπαυσε να παράγει έννομα αποτελέσματα έναντι αυτού. Εντούτοις, επισημαίνεται, αφενός, ότι το αίτημα αποζημιώσεως στην υπόθεση T‑435/23 στηρίζεται εν μέρει στην προβαλλόμενη έλλειψη νομιμότητας της εν λόγω αποφάσεως και, αφετέρου, ότι η ζημία την οποία ο προσφεύγων ισχυρίζεται ότι υπέστη συναφώς συνδέεται με την προσβολή της επαγγελματικής του υπολήψεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">137</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, η ακύρωση της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ μπορεί να ωφελήσει τον προσφεύγοντα, οπότε αυτός διατήρησε το έννομο συμφέρον του να στραφεί κατ’ αυτής και τα επιχειρήματα που προέβαλε συναφώς πρέπει να εξετασθούν, αρχής γενομένης από εκείνα που αφορούν παράβαση του άρθρου 4 της αποφάσεως MB‑17-01 καθώς και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί του βασίμου των ακυρωτικών αιτημάτων στην υπόθεση T‑435/23 κατά το μέρος που στρέφονται κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">138</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως επισημάνθηκε στη σκέψη 124 ανωτέρω, ο προσφεύγων υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ αντιβαίνει στο άρθρο 4 της αποφάσεως MB‑17-01 και στην αρχή της αναλογικότητας, καθόσον το διοικητικό συμβούλιο δεν μπορεί να αποφασίσει την αναστολή της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ παρά μόνον υπό εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες δεν συντρέχουν εν προκειμένω.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">139</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ειδικότερα, ο προσφεύγων αναφέρεται στα πέντε συμβάντα που αναφέρονται στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 για να δικαιολογηθεί η αναστολή των ανατεθεισών σε αυτόν εξουσιών της ΑΔΑ (βλ. σκέψη 131 ανωτέρω), ήτοι, πρώτον, στη διαβίβαση, με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ενός εκ των δικηγόρων του, στον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου, καθώς και στον γενικό γραμματέα της Επιτροπής, με κοινοποίηση αντιγράφου στον γενικό διευθυντή της υπηρεσίας εσωτερικού ελέγχου της Επιτροπής, αντιγράφου της διοικητικής ενστάσεώς του κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του και κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, δεύτερον, στην αίτησή του περί τροποποιήσεως του περιεχομένου των πρακτικών της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022, τρίτον, στην από 3 Φεβρουαρίου 2023 επιστολή των δικηγόρων του προς τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου, με την οποία ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα που ελήφθησαν σε απάντηση της δημοσιοποιήσεως, σε διάφορες ισπανικές εφημερίδες, του αποτελέσματος της συνεδριάσεως του εν λόγω συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022, τέταρτον, στην έλλειψη δηλώσεως συγκρούσεως συμφερόντων εκ μέρους του όσον αφορά τη συμμετοχή του στην προπαρασκευαστική υποεπιτροπή για την επιλογή του μελλοντικού εκτελεστικού διευθυντή και, πέμπτον, στην απόφασή του να μην ανανεώσει, τον Ιανουάριο του 2023, τις συμβάσεις έξι εθνικών εμπειρογνωμόνων αποσπασμένων στο EUIPO οι οποίες είχαν λήξει.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">140</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά τον προσφεύγοντα, τα προμνημονευθέντα στη σκέψη 139 συμβάντα δεν αποτελούν εξαιρετικές περιστάσεις κατά την έννοια του άρθρου 4 της αποφάσεως MB‑17-01 και δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τη νομιμότητα της αναστολής των ανατεθεισών σε αυτόν εξουσιών της ΑΔΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">141</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Με τα δικόγραφά του, το EUIPO, υποστηριζόμενο από τη Δημοκρατία της Πολωνίας και τη Σλοβακική Δημοκρατία, δεν αντικρούει τα επιχειρήματα που προέβαλε ο προσφεύγων σε σχέση με τα προμνημονευθέντα πέντε συμβάντα, αλλά υποστηρίζει, γενικώς, ότι ορισμένες ενέργειες, δηλώσεις και περιστατικά εκ μέρους του προσφεύγοντος δημιούργησαν κίνδυνο για τη διαχείριση του EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">142</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσέτι, το EUIPO επικαλείται και ορισμένα άλλα συμβάντα κατόπιν της εκδόσεως της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, από τα οποία προκύπτει η εκδικητική και ανταγωνιστική στάση του προσφεύγοντος έναντι του διοικητικού συμβουλίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">143</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατ’ αρχάς, ο προσφεύγων προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τους πόρους του EUIPO για να προσβάλει την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του και τις αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και για να του παρασχεθεί πρόσβαση σε εμπιστευτικά έγγραφα, ζητώντας από το προσωπικό του EUIPO να εκπονήσει για τον ίδιο ανάλυση σχετικά με ενδεχόμενη διοικητική ένσταση κατά των αποφάσεων αυτών, συμπεριλαμβανομένης ενδεχόμενης συγκρούσεως συμφερόντων ορισμένων μελών του διοικητικού συμβουλίου, και να διερευνήσει τα της φορολογήσεως τυχόν αποζημιώσεως καταβαλλόμενης κατόπιν φιλικού διακανονισμού ή βάσει δικαστικής αποφάσεως. Στη συνέχεια, φέρεται να εξέφρασε ανοιχτά την έλλειψη εμπιστοσύνης του στην αξιοπιστία και τον επαγγελματισμό του προσωπικού της εν λόγω γραμματείας του διοικητικού συμβουλίου. Τέλος, φέρεται να σχεδίαζε να προβεί σε αντίποινα ατομικώς κατά της υπεύθυνης της υπηρεσίας θεσμικών σχέσεων, εξετάζοντας τη δυνατότητα να μην επικυρώσει τον διορισμό της κατά τη λήξη της δοκιμαστικής της περιόδου και αρνούμενος, αφού την είχε αρχικώς εγκρίνει, τη συμμετοχή της στην ετήσια συνάντηση της International Trademark Association (INTA) του 2023.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">144</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το EUIPO, τα προμνημονευθέντα στη σκέψη 143 συμβάντα, εξεταζόμενα από κοινού, καταδεικνύουν ότι διακυβεύονταν η ανεξαρτησία και η αντικειμενικότητα του προσφεύγοντος ως εκτελεστικού διευθυντή, με αποτέλεσμα να μειώνεται σημαντικά η εμπιστοσύνη του διοικητικού συμβουλίου στην ικανότητά του να διαχειρίζεται αντικειμενικά τις εξουσίες της ΑΔΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">145</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί, προκαταρκτικώς, ότι το άρθρο 4 της αποφάσεως MB‑17-01 και το άρθρο 153, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού 2017/1001 προβλέπουν ότι η ανάθεση στον εκτελεστικό διευθυντή των εξουσιών της ΑΔΑ μπορεί να ανασταλεί, προσωρινώς, όταν το επιβάλλουν «εξαιρετικές περιστάσεις».</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">146</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, το διοικητικό συμβούλιο διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως οσάκις αξιολογεί τη συνδρομή της προϋποθέσεως των εξαιρετικών περιστάσεων, δεδομένου ότι η απόφαση περί αναστολής των εξουσιών της ΑΔΑ λαμβάνεται στο πλαίσιο της οργανώσεως των υπηρεσιών της. Λαμβανομένης υπόψη της εκτάσεως της εν λόγω εξουσίας εκτιμήσεως, ο έλεγχος του Γενικού Δικαστηρίου όσον αφορά την τήρηση της προϋποθέσεως των εξαιρετικών περιστάσεων πρέπει να περιορίζεται στο ζήτημα αν το EUIPO κινήθηκε εντός ευλόγων ορίων και δεν έκανε χρήση της εξουσίας του εκτιμήσεως κατά τρόπο προδήλως εσφαλμένο (πρβλ., κατ’ αναλογίαν, απόφαση της 7ης Ιουνίου 2018, OW κατά EASA, T‑597/16, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:338, σκέψεις 41 και 42).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">147</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 διαλαμβάνει, γενικώς, ότι ορισμένες ενέργειες και δηλώσεις του προσφεύγοντος καθώς και ορισμένα συμβάντα στα οποία αυτός εμπλεκόταν, όπως αιτήματα προς το προσωπικό του EUIPO να δώσει προτεραιότητα στα προσωπικά του συμφέροντα, ζητώντας από το εν λόγω προσωπικό να του επιτραπεί η πρόσβαση, προς όφελός του, σε έγγραφα και πληροφορίες, υπονόμευσαν τον νόμιμο ρόλο του διοικητικού συμβουλίου, όπερ ήγειρε σοβαρές αμφιβολίες ως προς τη νομιμοφροσύνη του προσφεύγοντος έναντι του EUIPO εν γένει και του διοικητικού συμβουλίου ειδικότερα και είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της εμπιστοσύνης στην ικανότητα του να ασκεί τον ρόλο του ως ΑΔΑ κατά τρόπο αμερόληπτο και αντικειμενικό προς το συμφέρον του EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">148</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04, το ως άνω συμπέρασμα υπαγορεύεται, μεταξύ άλλων, από τα πέντε συμβάντα που μνημονεύονται στη σκέψη 139 ανωτέρω.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">149</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, όσον αφορά το πρώτο προαναφερθέν συμβάν (βλ. σκέψεις 17 και 139 ανωτέρω), υπενθυμίζεται, προκαταρκτικώς, το νόμιμο δικαίωμα κάθε μέλους του προσωπικού του EUIPO, όπως είναι ο εκτελεστικός διευθυντής, να υποβάλει διοικητική ένσταση δυνάμει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ κατά βλαπτικής για τον ίδιον αποφάσεως, δικαίωμα το οποίο αναγνωρίζεται εξάλλου ρητώς με την απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, καθώς και από το EUIPO με το υπόμνημά του αντικρούσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">150</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, η διαβίβαση της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής στον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου, η οποία προσάπτεται στον προσφεύγοντα στο πλαίσιο αυτό, δεν μπορεί να θεωρηθεί απρόσφορη, δεδομένου ότι εναπόκειται στο Συμβούλιο να εκδώσει, λαμβάνοντας υπόψη την αξιολόγηση στην οποία προέβη το διοικητικό συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 158, παράγραφος 3, του κανονισμού 2017/1001, την τελική απόφαση σχετικά με την ενδεχόμενη παράταση της θητείας του προσφεύγοντος (βλ. σκέψη 84 ανωτέρω), και δεδομένου ότι, ως εκ τούτου, ο προσφεύγων είχε έννομο συμφέρον να βεβαιωθεί ότι το Συμβούλιο ήταν ενήμερο για την προβαλλόμενη έλλειψη νομιμότητας των εν λόγω αποφάσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">151</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά τη διαβίβαση της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής στον γενικό γραμματέα και στον γενικό διευθυντή της υπηρεσίας εσωτερικού ελέγχου της Επιτροπής, η οποία επίσης προσάπτεται στον προσφεύγοντα στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή έχει, δυνάμει του άρθρου 154, παράγραφος 1, του κανονισμού 2017/1001, δύο εκπροσώπους στο διοικητικό συμβούλιο, οπότε, εν πάση περιπτώσει, ήταν ενήμερη για την υποβολή της εν λόγω διοικητικής ενστάσεως και ότι, ως εκ τούτου, η εν λόγω διαβίβαση στην Επιτροπή ουδεμία πρακτική συνέπεια είχε.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">152</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το δεύτερο προαναφερθέν συμβάν (βλ. σκέψεις 14 και 139 ανωτέρω), στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 αναφέρεται ότι ο προσφεύγων προσπάθησε να επηρεάσει το περιεχόμενο των πρακτικών της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022 και να καταστρατηγήσει τη διαδικασία εκδόσεώς τους, ζητώντας να προστεθούν στα πρακτικά οι δηλώσεις στις οποίες είχε προβεί κατά την εν λόγω συνεδρίαση, οι οποίες δεν αντιστοιχούσαν στις μαγνητοφωνήσεις.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">153</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Αρκεί εν προκειμένω η διαπίστωση ότι από τη δικογραφία προκύπτει ότι, στις 12 Ιουνίου 2023, ήτοι πριν από την έκδοση της αποφάσεως περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04, το διοικητικό συμβούλιο συμπλήρωσε τα πρακτικά με σύνοψη των δηλώσεων των οποίων την προσθήκη είχε ζητήσει ο προσφεύγων, οπότε το EUIPO αναγνώρισε τη νομιμότητα των αιτημάτων του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">154</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το τρίτο προαναφερθέν συμβάν (βλ. σκέψεις 9, 15 και 139 ανωτέρω), υπενθυμίζεται ότι, στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04, προσάπτεται στον προσφεύγοντα ότι, με έγγραφο των δικηγόρων του της 3ης Φεβρουαρίου 2023, ζήτησε από τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου να κοινοποιήσει στον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ) τη δημοσιοποίηση, σε διάφορες ισπανικές εφημερίδες, του αποτελέσματος της συνεδριάσεως του εν λόγω συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022 ως παραβίαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, δυνάμει του άρθρου 34, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 2018/1725 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2018, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα θεσμικά και λοιπά όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 και της απόφασης 1247/2002/ΕΚ (ΕΕ 2018, L 295, σ. 39). Ειδικότερα, κατά την ανωτέρω απορριπτική απόφαση, το εν λόγω έγγραφο απεστάλη καθυστερημένα, ήτοι δύο και πλέον μήνες μετά το συμβάν, η δε δημοσιοποίηση αυτή δεν συνιστά παραβίαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">155</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, με το έγγραφο της 3ης Φεβρουαρίου 2023, οι δικηγόροι του προσφεύγοντος υποστήριξαν ότι η επίμαχη δημοσιοποίηση συνιστούσε, αφενός, παράβαση της υποχρέωσης εμπιστευτικότητας που υπέχουν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 15 του εσωτερικού κανονισμού του διοικητικού συμβουλίου και, αφετέρου, παραβίαση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 16, του κανονισμού 2018/1725.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">156</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πάντως, με την απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04, δεν αμφισβητείται ότι το αποτέλεσμα της συνεδριάσεως του διοικητικού συμβουλίου της 22ας Νοεμβρίου 2022 είχε δημοσιοποιηθεί στον ισπανικό Τύπο πριν ακόμη ενημερωθεί σχετικώς ο προσφεύγων, ούτε ότι τούτο αντέβαινε στο άρθρο 15 του εσωτερικού κανονισμού του διοικητικού συμβουλίου. Εντούτοις, χωρίς να εξετάζεται το ζήτημα αν η εν λόγω δημοσιοποίηση συνιστά παραβίαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 3, σημείο 16, του κανονισμού 2018/1725, η εν λόγω απόφαση διαλαμβάνει ότι αυτού του είδους η δημοσιοποίηση πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων παρατάσεως της θητείας όπως η επίμαχη, αποτελεί πάγια πρακτική του διοικητικού συμβουλίου την οποία εγκαινίασε ο ίδιος ο προσφεύγων και ότι δεν επρόκειτο για δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">157</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όπως, όμως, υποστηρίζει ο προσφεύγων χωρίς να αντικρουστεί από το EUIPO, η επίμαχη δημοσιοποίηση δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτήν άλλων υπαλλήλων ή μελών του λοιπού προσωπικού του EUIPO των οποίων οι διορισμοί δημοσιοποιήθηκαν μετά την οριστικοποίησή τους και οι οποίοι είχαν ενημερωθεί σχετικά, δεδομένου ότι, εν προκειμένω, πρόκειται για απόφαση του διοικητικού συμβουλίου η οποία ήταν αρνητική και δημοσιοποιήθηκε πρόωρα, ήτοι πριν από την οριστική απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με την ενδεχόμενη παράταση της θητείας του και πριν ακόμη ο ίδιος ενημερωθεί επισήμως επ’ αυτού. Επομένως, δεν μπορεί να θεωρηθεί απρόσφορη η εκ μέρους του προσφεύγοντος καταγγελία της εν λόγω δημοσιοποιήσεως στον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">158</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το τέταρτο προαναφερθέν συμβάν (βλ. σκέψεις 18, 21 και 139 ανωτέρω), υπενθυμίζεται ότι, αφού ο προσφεύγων ανέφερε, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας του με τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου στις 22 Φεβρουαρίου 2023, ότι ήταν της γνώμης ότι δεν τελούσε σε κατάσταση συγκρούσεως συμφερόντων, διευκρίνισε, στο από 1ης Μαρτίου 2023 σημείωμά του προς τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου. (βλ. σκέψη 21 ανωτέρω), ότι, αν το εν λόγω συμβούλιο αποφάσιζε να τον αποκλείσει από την προπαρασκευαστική υποεπιτροπή για την επιλογή του μελλοντικού εκτελεστικού διευθυντή, θα το δεχόταν. Συγκεκριμένα, δεν υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως MB‑23‑03 περί αποκλεισμού του από την εν λόγω υποεπιτροπή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">159</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, η μόνη αιτίαση που προσάπτεται στον προσφεύγοντα αφορά το γεγονός ότι είχε αποκλίνουσα γνώμη από εκείνη του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου όσον αφορά την ύπαρξη συγκρούσεως συμφερόντων, όπερ, ωστόσο, δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ανάρμοστη συμπεριφορά εκ μέρους του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">160</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά το πέμπτο προαναφερθέν συμβάν (βλ. σκέψεις 12 και 139 ανωτέρω), ο προσφεύγων επισήμανε, χωρίς να αντικρουστεί από το EUIPO, ότι η μη ανανέωση των συμβάσεων έξι εθνικών εμπειρογνωμόνων αποσπασμένων στο EUIPO δεν οφειλόταν στο γεγονός ότι οι εθνικοί αυτοί εμπειρογνώμονες προέρχονταν από κράτη μέλη τα οποία δεν είχαν υποστηρίξει την παράταση της θητείας του, αλλά σε δημοσιονομικούς λόγους. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι ο προσφεύγων ενήργησε ανάρμοστα στο πλαίσιο της μη ανανεώσεως των εν λόγω συμβάσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">161</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, από κανένα από τα πέντε συμβάντα που μνημονεύονται στη σκέψη 139 ανωτέρω δεν προκύπτει ανάρμοστη συμπεριφορά εκ μέρους του προσφεύγοντος, οπότε τα συμβάντα αυτά δεν μπορούν να συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις κατά την έννοια του άρθρου 4 της αποφάσεως MB‑17-01.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">162</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ως προς τα συμβάντα που επικαλείται το EUIPO με το υπόμνημα αντικρούσεως (βλ. σκέψεις 142 και 143 ανωτέρω), ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι πρόκειται για νέα στοιχεία που δεν περιλαμβάνονται στην απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">163</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι η αιτιολογία πρέπει, κατ’ αρχήν, να κοινοποιείται στον ενδιαφερόμενο ταυτοχρόνως με τη βλαπτική για αυτόν απόφαση. Μόνον εφόσον συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις μπορούν να ληφθούν υπόψη πρόσθετοι λόγοι, προβληθέντες κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, προκειμένου να εκτιμηθεί η νομιμότητα της εν λόγω αποφάσεως (πρβλ. απόφαση της 11ης Ιουνίου 2020, Επιτροπή κατά Di Bernardo, C‑114/19 P, EU:C:2020:457, σκέψεις 51 και 52 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">164</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το EUIPO υποστηρίζει ότι τα συμβάντα που επικαλείται με το υπόμνημά του αντικρούσεως εξηγούν περισσότερο εκείνα τα οποία παρατίθενται στην απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει σε ποιες πτυχές της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ αναφέρονται τα στοιχεία αυτά.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">165</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, διαπιστώνεται ότι, πέραν των πέντε συγκεκριμένων συμβάντων που μνημονεύονται στη σκέψη 139 ανωτέρω, η απόφαση περί απορρίψεως της διοικητικής ενστάσεως κατά της αποφάσεως MB‑23‑04 αναφέρεται μόνον σε ορισμένες ενέργειες και δηλώσεις του προσφεύγοντος, καθώς και σε ορισμένα συμβάντα στα οποία αυτός εμπλεκόταν, όπως αιτήματα προς το προσωπικό του EUIPO να δώσει προτεραιότητα στα προσωπικά του συμφέροντα, ζητώντας από το εν λόγω προσωπικό να του επιτραπεί η πρόσβαση, προς όφελός του, σε έγγραφα και πληροφορίες (βλ. σκέψη 147 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">166</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, πρώτον, η γενική αυτή αναφορά στις ενέργειες του προσφεύγοντος είναι ελλιπής και δεν παρέσχε στον προσφεύγοντα τη δυνατότητα να αντιληφθεί ότι αφορούσε την αιτίαση του EUIPO ότι είχε «εκφράσει ανοιχτά την έλλειψη εμπιστοσύνης του στην αξιοπιστία και τον επαγγελματισμό του προσωπικού της [εν λόγω] γραμματείας» (βλ. σκέψη 143 ανωτέρω), όπερ ισοδυναμεί με έλλειψη αιτιολογίας συναφώς (πρβλ. απόφαση της 11ης Ιουνίου 2020, Επιτροπή κατά Di Bernardo, C‑114/19 P, EU:C:2020:457, σκέψη 55 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">167</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, το ίδιο ισχύει όσον αφορά την αιτίαση ότι ο προσφεύγων προέβη σε αντίποινα κατά της υπευθύνου της υπηρεσίας θεσμικών σχέσεων (βλ. σκέψη 143 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">168</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσέτι, όσον αφορά τα εν λόγω αντίποινα, ο προσφεύγων εξήγησε, χωρίς να αντικρουσθεί από το EUIPO, ότι από τις εκθέσεις αξιολογήσεως της εν λόγω υπευθύνου προέκυπτε ότι οι επιδόσεις και η συμπεριφορά της προκαλούσαν προβλήματα ήδη από το 2022, ότι ο κύριος λόγος της μη συμμετοχής της στην ετήσια συνάντηση της INTA ήταν η μείωση των εξόδων και ότι, εν πάση περιπτώσει, το EUIPO δεν είχε τελικώς μετάσχει στην εν λόγω συνάντηση.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">169</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τρίτον, όσον αφορά το συμβάν με το υποτιθέμενο αίτημα του προσφεύγοντος προς το προσωπικό του EUIPO να του ετοιμάσει ανάλυση σχετικά με ενδεχόμενη διοικητική ένσταση κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του και κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής καθώς και να ερευνήσει τα της φορολογήσεως της καταβαλλομένης αποζημιώσεως κατόπιν φιλικού διακανονισμού ή βάσει δικαστικής αποφάσεως (βλ. σκέψη 143 ανωτέρω), δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο η αναφορά σε ορισμένες ενέργειες και δηλώσεις, όπως αιτήματα προς το προσωπικό του EUIPO, η οποία γίνεται στην απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ να αφορά το συμβάν αυτό.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">170</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ωστόσο, μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί η αιτιολογία της προσβαλλομένης αποφάσεως να συμπληρωθεί με εξηγήσεις παρεχόμενες κατά τη διάρκεια της δίκης (πρβλ. απόφαση της 11ης Ιουνίου 2020, Επιτροπή κατά Di Bernardo, C‑114/19 P, EU:C:2020:457, σκέψη 59). Συναφώς, αρκεί η διαπίστωση ότι από κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν μπορεί να συναχθεί ότι οι περιστάσεις της υποθέσεως ήσαν τέτοιες ώστε το EUIPO να μην είναι σε θέση να προσδιορίσει επαρκώς για ποια ακριβώς «αιτήματα προς το προσωπικό» επρόκειτο εν προκειμένω.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">171</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν πάση περιπτώσει, διαπιστώνεται ότι το EUIPO δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο προς στήριξη των ισχυρισμών αυτών, ενώ, κατά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση, ο προσφεύγων αντέκρουσε ρητώς τους εν λόγω ισχυρισμούς, διευκρινίζοντας ότι είχε επικοινωνήσει με εξωτερικό δικηγόρο προς τούτο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">172</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσέτι, ακόμη και αν υποτεθεί ότι τα αιτήματα του προσφεύγοντος προς το προσωπικό του EUIPO ελήφθησαν υπόψη στην απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, επισημαίνεται ότι η απόφαση αυτή δεν περιέχει κανένα στοιχείο από το οποίο να μπορεί να συναχθεί ότι η αναστολή της αναθέσεως στον προσφεύγοντα των εξουσιών της ΑΔΑ αποτελεί μέτρο σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας λόγω αυτού και μόνον του συμβάντος, δεδομένου ότι όλα τα λοιπά συμβάντα και συμπεριφορές που προσάπτονται στον προσφεύγοντα δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την αναστολή αυτή, όπως προκύπτει από τα προεκτεθέντα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">173</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτό το επιχείρημα του προσφεύγοντος περί παραβάσεως του άρθρου 4 της αποφάσεως MB‑17-01 και, κατά συνέπεια, να ακυρωθεί η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, χωρίς να χρειάζεται να εξετασθούν τα λοιπά επιχειρήματα που προέβαλε ο προσφεύγων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των αιτημάτων αποζημιώσεως</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">174</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς αποκατάσταση της υλικής ζημίας, ο προσφεύγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο να υποχρεωθούν αλληλεγγύως και εις ολόκληρον το EUIPO και το Συμβούλιο στην υπόθεση T‑435/23 και το Συμβούλιο στην υπόθεση T‑224/24 στην καταβολή αποζημιώσεως ανερχόμενης, σε κάθε υπόθεση, στο ποσό των 364 728,64 ευρώ. Συναφώς, ο προσφεύγων υποστηρίζει, κατ’ ουσίαν, ότι η ζημία αυτή προκλήθηκε από τις αποφάσεις του EUIPO και του Συμβουλίου περί μη παρατάσεως της θητείας του ως εκτελεστικού διευθυντή.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">175</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, ο προσφεύγων ζητεί να υποχρεωθούν το EUIPO, στην υπόθεση T‑435/23, και το Συμβούλιο, στην υπόθεση T‑224/24, στην καταβολή του ποσού των 125 000 ευρώ, καθόσον η απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, οι αποφάσεις MB‑22‑20 και MB- 22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ και η απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του καθώς και η δημοσιοποίηση ορισμένων πληροφοριών έθιξαν την επαγγελματική του υπόληψη.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">176</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι το παραδεκτό αγωγής αποζημιώσεως ασκηθείσας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, δυνάμει του άρθρου 270 ΣΛΕΕ και του άρθρου 91 του ΚΥΚ, εξαρτάται από τη νομότυπη διεξαγωγή της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας και από την τήρηση των προθεσμιών που προβλέπει η διαδικασία αυτή (βλ. διάταξη της 7ης Φεβρουαρίου 2017, Stips κατά Επιτροπής, T‑593/16, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2017:71, σκέψη 23 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">177</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασία διαφέρει ανάλογα με το αν η ζημία της οποίας ζητείται αποκατάσταση απορρέει από βλαπτική πράξη έχουσα τον χαρακτήρα απόφασης, κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ, ή από συμπεριφορά της Διοίκησης που δεν έχει τον χαρακτήρα απόφασης (διάταξη της 14ης Δεκεμβρίου 2022, Baert κατά Επιτροπής, T‑111/22, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2022:823, σκέψη 66).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">178</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στην πρώτη από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στη σκέψη 177 ανωτέρω, εναπόκειται στον ενδιαφερόμενο να υποβάλει στην ΑΔΑ, εντός της οριζόμενης προθεσμίας, διοικητική ένσταση κατά της επίμαχης πράξεως. Κατά πάγια δε νομολογία, τα αιτήματα περί αποκαταστάσεως υλικής ζημίας ή ικανοποιήσεως ηθικής βλάβης πρέπει να απορρίπτονται όταν συνδέονται στενά με ακυρωτικά αιτήματα τα οποία έχουν απορριφθεί ως απαράδεκτα ή αβάσιμα (βλ. απόφαση της 24ης Νοεμβρίου 2021, CX κατά Επιτροπής, T‑743/16 RENV II, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:824, σκέψη 417 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">179</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στη δεύτερη από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στη σκέψη 177 ανωτέρω, αντιθέτως, η διοικητική διαδικασία πρέπει να κινηθεί με την υποβολή αίτησης, κατά την έννοια του άρθρου 90, παράγραφος 1, του ΚΥΚ, για την καταβολή αποζημιώσεως και να συνεχιστεί, ενδεχομένως, με την υποβολή διοικητικής ενστάσεως κατά της απόφασης με την οποία απορρίπτεται η αίτηση (βλ. απόφαση της 24ης Μαρτίου 2021, BK κατά EASO, T‑277/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:161, σκέψη 124 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">180</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Τα αιτήματα αποζημιώσεως που υπέβαλε ο προσφεύγων πρέπει να εκτιμηθούν υπό το πρίσμα των προεκτεθέντων στοιχείων, κατά πρώτον στην υπόθεση T‑435/23 και κατά δεύτερον στην υπόθεση T‑224/24.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των αιτημάτων αποζημιώσεως που υποβλήθηκαν στην υπόθεση T‑435/23</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την υλική ζημία</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">181</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την υλική ζημία, επισημαίνεται ότι το αίτημα αποζημιώσεως συνδέεται στενά με τα αιτήματα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας και της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος καθώς και των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, τα οποία ωστόσο είναι απαράδεκτα (βλ. σκέψεις 74, 90 και 97 ανωτέρω). Επομένως, το αίτημα αποζημιώσεως είναι επίσης απαράδεκτο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την ηθική βλάβη</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">182</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την ηθική βλάβη, υπενθυμίζεται ότι το αίτημα αποζημιώσεως στηρίζεται, αφενός, στην έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, καθώς και στη δημοσιοποίηση του αποτελέσματος της ψηφοφορίας του διοικητικού συμβουλίου στον Τύπο και, αφετέρου, στην έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, καθώς και στην κοινοποίηση του περιεχομένου της αποφάσεως αυτής στο προσωπικό του EUIPO και στη μεταγενέστερη δημοσιοποίησή της στον Τύπο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">183</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο μέτρο που το αίτημα αποζημιώσεως στηρίζεται στην προβαλλόμενη έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, το αίτημα αυτό πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο για τους λόγους που εκτίθενται στη σκέψη 178 ανωτέρω, καθόσον τα αιτήματα ακυρώσεως των εν λόγω αποφάσεων είναι επίσης απαράδεκτα (βλ. σκέψεις 90 και 97 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">184</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Περαιτέρω, στο μέτρο που το αίτημα αποζημιώσεως στηρίζεται στη δημοσιοποίηση στον ισπανικό Τύπο του αποτελέσματος της ψηφοφορίας στο διοικητικό συμβούλιο (βλ. σκέψη 9 ανωτέρω), η προβαλλόμενη ζημία πρέπει να θεωρηθεί ως συνέπεια συμπεριφοράς του EUIPO διακριτής από την απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και από τις αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">185</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο δε αυτό, επισημαίνεται ότι, μολονότι ο προσφεύγων, με τη διοικητική ένστασή του της 17ης Φεβρουαρίου 2023 την οποία απηύθυνε στο EUIPO κατά της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του και κατά των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, ζήτησε ρητώς τη χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του λόγω της δημοσιοποιήσεως στον ισπανικό Τύπο του αποτελέσματος της ψηφοφορίας στο διοικητικό συμβούλιο, εντούτοις, κατόπιν της απορρίψεως του αιτήματος αυτού στις 16 Ιουνίου 2023, δεν υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της απορριπτικής αυτής αποφάσεως, σύμφωνα με το άρθρο 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ (πρβλ. απόφαση της 24ης Μαρτίου 2021, BK κατά EASO, T‑277/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:161, σκέψη 125 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">186</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, και δεδομένου ότι ο προσφεύγων δεν συμμορφώθηκε προς τα δύο στάδια της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας που μνημονεύονται στη σκέψη 179 ανωτέρω, το αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">187</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσέτι, στο μέτρο που το αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως που συνδέεται με την ηθική βλάβη στηρίζεται στην προβαλλόμενη έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, συνδέεται στενά με το αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως αυτής, το οποίο είναι παραδεκτό και βάσιμο (βλ. σκέψεις 137 και 173 ανωτέρω),</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">188</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρέπει να υπομνησθεί ότι, κατά πάγια νομολογία, όταν το αίτημα αποζημιώσεως στηρίζεται στην έλλειψη νομιμότητας της ακυρωθείσας πράξεως, η ακύρωση στην οποία προέβη το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να συνιστά, αφ’ εαυτής, πρόσφορη και, κατ’ αρχήν, επαρκή ικανοποίηση κάθε ηθικής βλάβης που τυχόν προκάλεσε η εν λόγω πράξη, εκτός αν ο προσφεύγων αποδείξει ότι υπέστη ηθική βλάβη, η οποία δεν μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως με την ακύρωσή της (πρβλ. διάταξη της 3ης Σεπτεμβρίου 2019, FV κατά Συμβουλίου, C‑188/19 P, μη δημοσιευθείσα, EU:C:2019:690, σκέψη 26, και απόφαση της 28ης Απριλίου 2021, Correia κατά ΕΟΚΕ, T‑843/19, EU:T:2021:221, σκέψη 86).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">189</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Διαπιστώνεται, όμως, ότι ο προσφεύγων δεν προβάλλει κανένα συγκεκριμένο επιχείρημα που να αποδεικνύει ότι η ηθική βλάβη του δεν μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως με την ακύρωση της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">190</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσέτι, όσον αφορά την προβαλλόμενη ηθική βλάβη που απορρέει από την κοινοποίηση στο προσωπικό του EUIPO του περιεχομένου της αποφάσεως MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ και την εν συνεχεία δημοσιοποίησή της στον Τύπο, διαπιστώνεται ότι, μολονότι ο προσφεύγων, με την από 17 Μαρτίου 2023 ένστασή του, την οποία απηύθυνε στο Συμβούλιο, ζήτησε ρητώς τη χρηματική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης που υπέστη λόγω των συμβάντων αυτών, τα οποία δεν έχουν άμεση σχέση με την προσφυγή ακυρώσεως που άσκησε κατά της ως άνω αποφάσεως, γεγονός παραμένει ότι, κατόπιν της απορρίψεως του αιτήματος αυτού στις 17 Ιουλίου 2023, ο προσφεύγων δεν υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της απορριπτικής αυτής αποφάσεως, σύμφωνα με το άρθρο 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ (πρβλ. απόφαση της 24ης Μαρτίου 2021, BK κατά EASO, T‑277/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:161, σκέψη 125 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία). Επομένως, και δεδομένου ότι ο προσφεύγων δεν συμμορφώθηκε προς τα δύο στάδια της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας που μνημονεύονται στη σκέψη 179 ανωτέρω, το αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">191</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθούν τα αιτήματα αποζημιώσεως στην υπόθεση T‑435/23.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των αιτημάτων αποζημιώσεως που υποβλήθηκαν στην υπόθεση T‑224/24</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την υλική ζημία</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">192</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την υλική ζημία, πρέπει να υπομνησθεί ότι το αίτημα αποζημιώσεως συνδέεται στενά με το αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος, το οποίο είναι παραδεκτό και βάσιμο (βλ. σκέψη 123 ανωτέρω).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">193</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Στο πλαίσιο αυτό, ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι απώλεσε τη δυνατότητα παρατάσεως της θητείας του μέχρι τη συνταξιοδότησή του, με τις εντεύθεν απορρέουσες ουσιαστικές συνέπειες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">194</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, από τη νομολογία προκύπτει ότι, για να ληφθεί υπόψη, η απώλεια ευκαιρίας πρέπει να είναι πραγματική και οριστική (βλ. απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2022, SU κατά ΕΑΑΕΣ, T‑296/21, EU:T:2022:808, σκέψη 83 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">195</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προκειμένου να προσδιορισθεί ο πραγματικός χαρακτήρας της απώλειας ευκαιρίας, πρέπει να εξετασθεί αν αποδεικνύεται επαρκώς κατά νόμον ότι ο προσφεύγων στερήθηκε όχι κατ’ ανάγκην την παράταση της θητείας του, η πραγματοποίηση της οποίας ουδέποτε θα μπορούσε να αποδειχθεί από την προσφεύγοντα, αλλά τη σοβαρή πιθανότητα παρατάσεως της θητείας του, με συνέπεια να υποστεί υλική ζημία συνιστάμενη σε απώλεια εισοδήματος (πρβλ. απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2022, SU κατά ΕΑΑΕΣ, T‑296/21, EU:T:2022:808, σκέψη 86 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">196</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η ύπαρξη τοιαύτης σοβαρής πιθανότητας δεν εξαρτάται από το πόσο μεγάλη είναι η πιθανότητα πραγματοποιήσεως της ευκαιρίας, δεδομένου ότι το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στη συνέχεια, εφόσον αναγνωρισθεί η ύπαρξή της, προκειμένου να καθοριστεί η έκταση της επελθούσας υλικής ζημίας και το ύψος της αποζημιώσεώς της (πρβλ. απόφαση της 6ης Ιουνίου 2006, Girardot κατά Επιτροπής, T‑10/02, EU:T:2006:148, σκέψη 119).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">197</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι η απώλεια ευκαιρίας του προσφεύγοντος ήταν πραγματική, στο μέτρο που το αποτέλεσμα της διαδικασίας παρατάσεως της θητείας του θα μπορούσε να είναι διαφορετικό ελλείψει προσβολής του δικαιώματος ακροάσεως (βλ. σκέψεις 121 και 122 ανωτέρω), οπότε αποδεικνύεται επαρκώς κατά νόμον ότι στερήθηκε σοβαρής πιθανότητας παρατάσεως της θητείας του.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">198</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, διαπιστώνεται ότι η απώλεια ευκαιρίας του προσφεύγοντος είναι οριστική, δεδομένου ότι το Συμβούλιο, στις 19 Ιουλίου 2023, διόρισε [εμπιστευτικό] ως νέο εκτελεστικό διευθυντή, οπότε πληρώθηκε η θέση για την οποία είχε υποβάλει υποψηφιότητα ο προσφεύγων (πρβλ. απόφαση της 6ης Ιουνίου 2006, Girardot κατά Επιτροπής, T‑10/02, EU:T:2006:148, σκέψη 50).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">199</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την αποζημίωση λόγω απώλειας ευκαιρίας, από τη νομολογία προκύπτει ότι, για τον καθορισμό του ποσού της καταβλητέας για τον λόγο αυτόν αποζημιώσεως, πρέπει, αφού διαπιστωθεί ο πραγματικός και οριστικός χαρακτήρας της ευκαιρίας της οποίας στερήθηκε ο μόνιμος υπάλληλος ή το μέλος του λοιπού προσωπικού, να καθορισθεί η ημερομηνία από την οποία θα μπορούσε να επωφεληθεί της ευκαιρίας αυτής και, στη συνέχεια, να προσδιορισθεί ποσοτικώς η εν λόγω ευκαιρία και, τέλος, να διευκρινισθεί ποιες ήσαν για αυτόν οι οικονομικές συνέπειες της απώλειας ευκαιρίας (βλ. απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2021, HB κατά ΕΤΕπ, T‑757/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:890, σκέψη 114 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">200</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Προσέτι, κατά τη νομολογία, οσάκις τούτο είναι εφικτό, η ευκαιρία την οποία απώλεσε μόνιμος υπάλληλος ή μέλος του λοιπού προσωπικού πρέπει να προσδιορίζεται αντικειμενικώς, με τη μορφή μαθηματικού συντελεστή ο οποίος να προκύπτει από ακριβή ανάλυση. Εντούτοις, οσάκις ο κατ’ αυτόν τον τρόπο ποσοτικός προσδιορισμός της ευκαιρίας δεν είναι δυνατός, γίνεται δεκτό ότι χωρεί εκτίμηση της ζημίας κατά δίκαιη και εύλογη κρίση (βλ. απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 2021, HB κατά ΕΤΕπ, T‑757/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:890, σκέψη 115 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">201</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, μολονότι ο προσφεύγων αποτίμησε το ύψους του ποσού που πρέπει να χρησιμεύσει ως βάση για τον υπολογισμό της συνδεόμενης με την απώλεια ευκαιρίας αποζημιώσεως, η οποία αντιστοιχεί στις καθαρές αποδοχές που θα ελάμβανε σε περίπτωση παρατάσεως της θητείας του μέχρι τη συνταξιοδότησή του, μειωμένες κατά το συνολικό ποσό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που θα θεμελίωνε κατά την περίοδο αυτή, εντούτοις το Γενικό Δικαστήριο εξακολουθεί να αδυνατεί να καθορίσει μαθηματικό συντελεστή ο οποίος να αντικατοπτρίζει την ευκαιρία του προσφεύγοντος, στο μέτρο που τα στοιχεία αναλύσεως που προσκόμισαν συναφώς οι διάδικοι στερούνται επαρκούς ακρίβειας ώστε να του επιτρέπουν να καθορίσει τον εν λόγω συντελεστή (πρβλ. αποφάσεις της 24ης Οκτωβρίου 2018, Fernández González κατά Επιτροπής, T‑162/17 RENV, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2018:711, σκέψη 120, και της 13ης Ιουνίου 2019, CC κατά Κοινοβουλίου, T‑248/17 RENV, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2019:418, σκέψη 74).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">202</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, κάνοντας χρήση της δυνατότητας του Γενικού Δικαστηρίου να εκτιμήσει κατά δίκαιη και εύλογη κρίση τη ζημία που υπέστη, πρέπει να επιδικασθεί στον προσφεύγοντα κατ’ αποκοπήν ποσό προς αποκατάσταση της απώλειας ευκαιρίας την οποία υπέστη λόγω της παρανομίας που διέπραξε το Συμβούλιο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">203</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, υπό τις περιστάσεις της υπό κρίση υποθέσεως, κατά δίκαιη εκτίμηση της συνολικής υλικής ζημίας που υπέστη ο προσφεύγων, το Συμβούλιο υποχρεούται να του καταβάλει, ex æquo et bono, το κατ’ αποκοπήν ποσό των 25 000 ευρώ. Το ποσό αυτό θα πρέπει, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του προσφεύγοντος, να προσαυξηθεί με τόκους υπερημερίας από τη δημοσίευση της παρούσας αποφάσεως και άχρι της ημερομηνίας καταβολής του συνολικού οφειλόμενου ποσού, με επιτόκιο ίσο με εκείνο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως που ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο καθίσταται ληξιπρόθεσμη η πληρωμή, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι εκατοστιαίες μονάδες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">–</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την ηθική βλάβη</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">204</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Όσον αφορά την ηθική βλάβη, διαπιστώνεται ότι το αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως της ηθικής βλάβης ύψους 125 000 ευρώ στηρίζεται, πρώτον, σε διάφορες συμπεριφορές του EUIPO, ήτοι στην έκδοση της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, δεύτερον, σε παραβίαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που διαπιστώθηκε στις 17 Ιουλίου 2023 και, τρίτον, στις επιπτώσεις εκ της μη παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος ως εκτελεστικού διευθυντή επί της επαγγελματικής του υπολήψεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">205</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συναφώς, πρώτον, στο μέτρο που το αίτημα αποζημιώσεως στηρίζεται στην απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και στις αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, το αίτημα αυτό πρέπει να απορριφθεί, καθόσον οι εν λόγω αποφάσεις δεν εκδόθηκαν από το Συμβούλιο, αλλά από το EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">206</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Δεύτερον, στο μέτρο που η παραβίαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα είναι συνέπεια συμπεριφοράς του Συμβουλίου μη φέρουσας τον χαρακτήρα αποφάσεως, διαπιστώνεται ότι, μολονότι ο προσφεύγων, με τη διοικητική ένστασή του της 30ής Αυγούστου 2023, την οποία απηύθυνε στο Συμβούλιο κατά της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του, ζήτησε ρητώς χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη λόγω των συμβάντων αυτών, τα οποία δεν έχουν άμεση σχέση με το ακυρωτικό αίτημα που υποβλήθηκε κατά της πράξεως αυτής, εντούτοις κατόπιν της απορρίψεως της αιτήσεως αυτής στις 27 Φεβρουαρίου 2024, δεν υπέβαλε διοικητική ένσταση κατά της ανωτέρω απορριπτικής αποφάσεως, σύμφωνα με το άρθρο 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ (πρβλ. απόφαση της 24ης Μαρτίου 2021, BK κατά EASO, T‑277/19, μη δημοσιευθείσα, EU:T:2021:161, σκέψη 125 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">207</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επομένως, και δεδομένου ότι ο προσφεύγων δεν συμμορφώθηκε προς τα δύο στάδια της προ της ασκήσεως της προσφυγής διαδικασίας που μνημονεύονται στη σκέψη 179 ανωτέρω, το εν λόγω αίτημα αποζημιώσεως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτο.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">208</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Περαιτέρω, στο μέτρο που το αίτημα αποζημιώσεως στηρίζεται στην έλλειψη νομιμότητας της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του, διαπιστώνεται ότι ο προσφεύγων δεν προβάλλει κανένα συγκεκριμένο επιχείρημα που να αποδεικνύει ότι η ηθική βλάβη του δεν μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως με την ακύρωση της ανωτέρω αποφάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">209</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένου υπόψη του συνόλου των στοιχείων αυτών, πρέπει να απορριφθεί το σύνολο των αιτημάτων που υποβλήθηκαν προς ικανοποίηση της ηθικής βλάβης στην υπόθεση T‑224/24.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">210</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατόπιν των ανωτέρω, πρέπει να ακυρωθεί η απόφαση MB‑23‑04 περί αναστολής της αναθέσεως των εξουσιών της ΑΔΑ, κατά το μέρος που αναστέλλει προσωρινώς την ανάθεση στον προσφεύγοντα των εξουσιών της ΑΔΑ, καθώς και η απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του. Προσέτι, το Συμβούλιο πρέπει να υποχρεωθεί να καταβάλει στον προσφεύγοντα ποσό ύψους 25 000 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας από τη δημοσίευση της παρούσας αποφάσεως και άχρι της ημερομηνίας καταβολής του συνολικού οφειλόμενου ποσού, με επιτόκιο ίσο με εκείνο που εφαρμόζει η ΕΚΤ στις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως που ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο κατέστη ληξιπρόθεσμη η πληρωμή, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι εκατοστιαίες μονάδες. Απορρίπτει κατά τα λοιπά τις προσφυγές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count"/>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Επί των δικαστικών εξόδων</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">211</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Κατά το άρθρο 134, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, ο ηττηθείς διάδικος καταδικάζεται στα δικαστικά έξοδα εφόσον υπάρχει σχετικό αίτημα του νικήσαντος διαδίκου. Εξάλλου, κατά το άρθρο 134, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, όταν οι ηττηθέντες διάδικοι είναι περισσότεροι του ενός, το Γενικό Δικαστήριο αποφασίζει για την κατανομή των εξόδων. Εξάλλου, κατά το άρθρο 135, παράγραφος 2, του Κανονισμού Διαδικασίας, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να καταδικάσει ακόμα και τον νικήσαντα διάδικο σε μέρος ή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, αν τούτο δικαιολογείται από τη στάση του, ακόμα και πριν από την κίνηση της δίκης, ειδικότερα αν ανάγκασε τον αντίδικό του να υποβληθεί σε έξοδα τα οποία το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ως προκληθέντα χωρίς εύλογη αιτία ή κακοβούλως. Κατά τη νομολογία, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να καταδικάσει ακόμη και τον νικήσαντα διάδικο εν μέρει ή εν όλω στα δικαστικά έξοδα, όταν θεσμικό όργανο ή οργανισμός της Ένωσης διευκόλυνε, με τη συμπεριφορά του, τη γένεση της διαφοράς [βλ. απόφαση της 8ης Ιουλίου 2015, European Dynamics Luxembourg κ.λπ. κατά Επιτροπής, T‑536/11, EU:T:2015:476, σκέψη 391 (μη δημοσιευθείσα) και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">212</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εν προκειμένω, ο προσφεύγων ηττήθηκε μεν εν μέρει τόσο ως προς το υποβληθέν στο πλαίσιο της υποθέσεως T‑435/23 αίτημα ακυρώσεως της αποφάσεως MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, των αποφάσεων MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής και της αποφάσεως περί μη παρατάσεως της θητείας του όσο και ως προς το υποβληθέν στο πλαίσιο της ίδιας υποθέσεως αίτημα αποζημιώσεως καθώς και ως προς το υποβληθέν στο πλαίσιο της υποθέσεως T‑224/24 αίτημα χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, οπότε το EUIPO και το Συμβούλιο μπορούν να θεωρηθούν ως νικήσαντες διάδικοι συναφώς.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">213</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εντούτοις, το Γενικό Δικαστήριο μπορεί να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα θεσμικό όργανο του οποίου η απόφαση δεν ακυρώθηκε μεν, πλην όμως λόγω της ανεπάρκειας της είναι ενδεχόμενο να προκάλεσε την άσκηση προσφυγής από τον προσφεύγοντα (βλ. απόφαση της 22ας Απριλίου 2016, Ιταλία και Eurallumina κατά Επιτροπής, T‑60/06 RENV II και T‑62/06 RENV II, EU:T:2016:233, σκέψη 245 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">214</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Πάντως, η απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος και οι αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής δημιουργούν εσφαλμένως την εντύπωση ότι το διοικητικό συμβούλιο έλαβε οριστική απόφαση περί μη παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος (βλ. σκέψεις 83 και 84 ανωτέρω). Συγκεκριμένα, η απόφαση MB‑22‑19 περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του προσφεύγοντος φέρει τον τίτλο «Απόφαση περί μη υποβολής στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης προτάσεως παρατάσεως της θητείας του [προσφεύγοντος]», ενώ, με τις αποφάσεις MB‑22‑20 και MB‑22‑21 περί της διαδικασίας επιλογής, το διοικητικό συμβούλιο κίνησε τη διαδικασία επιλογής διαδόχου του προσφεύγοντος. Η εσφαλμένη αυτή εντύπωση ενδεχομένως να ώθησε τον προσφεύγοντα να ασκήσει τις προσφυγές κατά των εν λόγω αποφάσεων.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">215</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ομοίως, όσον αφορά την απόφαση περί μη υποβολής προτάσεως παρατάσεως της θητείας του, νομίμως ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση της εν λόγω αποφάσεως τόσο στο πλαίσιο της προσφυγής στην υπόθεση T‑435/23 όσο και στο πλαίσιο της προσφυγής στην υπόθεση T‑224/24.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">216</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων αυτών, το Γενικό Δικαστήριο εκτιμά ότι, κατά δίκαιη εκτίμηση των περιστάσεων της υπό κρίση υποθέσεως, το EUIPO πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδά του καθώς και τα έξοδα του προσφεύγοντος στην υπόθεση T‑435/23 και το Συμβούλιο πρέπει να φέρει τα δικαστικά έξοδά του στις υποθέσεις T‑435/23 και T‑224/24 καθώς και τα έξοδα του προσφεύγοντος στην υπόθεση T‑224/24.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">217</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Εξάλλου, δυνάμει του άρθρου 138, παράγραφος 1, του Κανονισμού Διαδικασίας, η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία και η Σλοβακική Δημοκρατία, οι οποίες παρενέβησαν στη δίκη στην υπόθεση T‑435/23, φέρουν τα δικά τους δικαστικά έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <p class="C41DispositifIntroduction" id="para-285" title="page-42">
      Για τους λόγους αυτούς,
    </p>
    <p class="C19Centre" id="para-286" title="page-42">
      ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ (τμήμα διευρυμένης συνθέσεως)
    </p>
    <p class="C02AlineaAltA" id="para-287" title="page-42">
      αποφασίζει:
    </p>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">1)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Συνεκδικάζει τις υποθέσεις T‑435/23 και T‑224/24 προς έκδοση κοινής αποφάσεως.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">2)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ακυρώνει την απόφαση MB‑23‑04 του διοικητικού συμβουλίου του Γραφείου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Διανοητική Ιδιοκτησία (EUIPO) της 6ης Μαρτίου 2023 στο μέτρο που αναστέλλει προσωρινώς τις εξουσίες του YL ως αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής και ως αρχής που είναι αρμόδια για τη σύναψη συμβάσεων εργασίας.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">3)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Ακυρώνει την απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μην παρατείνει τη θητεία του YL ως εκτελεστικού διευθυντή του EUIPO, όπως αποτυπώνεται στην επιστολή της 30ής Μαΐου 2023 του προέδρου του Συμβουλίου προς τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου του EUIPO.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">4)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Συμβούλιο υποχρεώνεται να καταβάλει στον YL ποσό 25 000 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας από τη δημοσίευση της παρούσας αποφάσεως και άχρι της ημερομηνίας καταβολής του συνολικού οφειλόμενου ποσού, με επιτόκιο ίσο με εκείνο που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) στις κύριες πράξεις αναχρηματοδοτήσεως που ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο κατέστη ληξιπρόθεσμη η πληρωμή, προσαυξημένο κατά τρεισήμισι εκατοστιαίες μονάδες.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">5)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Απορρίπτει κατά τα λοιπά τις προσφυγές-αγωγές.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">6)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το EUIPO καταδικάζεται να φέρει τα δικά του έξοδα καθώς και τα έξοδα του YL στην υπόθεση T‑435/23.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">7)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Το Συμβούλιο καταδικάζεται να φέρει τα δικά του έξοδα στις υποθέσεις T‑435/23 και T‑224/24 καθώς και τα έξοδα του YL στην υπόθεση T‑224/24.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <table cellpadding="0" cellspacing="0" border="0" width="100%">
<col width="5%"/>
<col width="95%"/>
<tr>
<td valign="top">
<p class="count">8)</p>
</td>
<td valign="top">
<p class="normal">Η Δημοκρατία της Λεττονίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία και η Σλοβακική Δημοκρατία φέρουν τα δικά τους έξοδα.</p>
</td>
</tr>
</table>
    <div class="signatures">
<p class="C77SignaturesComposition" id="para-296" title="page-43">
<span class="signatory">da</span>
<span class="signatory"> Silva </span>
<span class="signatory">Passos</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Svenningsen</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Porchia</span>
</p>
<p class="C77SignaturesComposition" id="para-297" title="page-43">
<span class="signatory">Kanninen</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Madise</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Półtorak</span>
</p>
<p class="C77SignaturesComposition" id="para-298" title="page-43">
<span class="signatory">Nihoul</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Verschuur</span>
<span class="signatory_separator"> </span>
<span class="signatory">Cassagnabère</span>
</p>
<p class="C77SignaturesAlinea" id="para-299" title="page-43">
<span class="signatory">Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο Λουξεμβούργο στις 10 Σεπτεμβρίου 2025.</span>
</p>
<p class="C77Signatures" id="para-300" title="page-43">
<span class="signatory">(υπογραφές)</span>
</p>
</div>
    
    
    
    
    <div/>
  <hr class="note"/>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-1" href="#c-1">*</a>
</span>) Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.</p>
<p class="note footnote">(<span class="note footnote notemarker">
<a id="t-2" href="#c-2">1</a>
</span>) Μη δημοσιοποιούμενα εμπιστευτικά στοιχεία.</p>
</body>
</html>
