(1)

Op 14 juni 2024 heeft de Europese Commissie (“de Commissie”) op grond van artikel 5 van de basisverordening een antidumpingonderzoek geopend met betrekking tot de invoer van decorpapier van oorsprong uit de Volksrepubliek China (“de VRC” of “het betrokken land”). Zij heeft daartoe een bericht van inleiding gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie (2) (“het bericht van inleiding”).

(2)

De Commissie heeft het onderzoek geopend naar aanleiding van een klacht die op 2 mei 2024 was ingediend door vier producenten van decorpapier in de Unie (“de klagers”). De klacht is ingediend door de bedrijfstak van de Unie voor decorpapier in de zin van artikel 5, lid 4, van de basisverordening. Het bij de klacht gevoegde bewijsmateriaal over dumping en de aanmerkelijke schade als gevolg daarvan werd voldoende geacht om een onderzoek te openen.

(3)

De Commissie heeft de invoer van het betrokken product bij Uitvoeringsverordening (EU) 2024/2718 van de Commissie (“de registratieverordening”) (3) aan registratie onderworpen.

(4)

Overeenkomstig artikel 19 bis van de basisverordening heeft de Commissie de belanghebbenden op 16 januari 2025 een overzicht van de voorgestelde rechten verstrekt, alsook nadere gegevens over de berekening van de dumpingmarges en de marges die toereikend zijn om de schade voor de bedrijfstak van de Unie weg te nemen. De belanghebbenden werd verzocht om binnen drie werkdagen hun opmerkingen over de juistheid van de berekeningen kenbaar te maken.

(5)

Op 14 februari 2025 stelde de Commissie bij Uitvoeringsverordening (EU) 2025/291 van de Commissie (4) (“de voorlopige verordening”) voorlopige antidumpingrechten in op decorpapier van oorsprong uit de Volksrepubliek China.

(6)

Naar aanleiding van de mededeling van de belangrijkste feiten en overwegingen op grond waarvan werd besloten een voorlopig antidumpingrecht in te stellen (“mededeling van de voorlopige bevindingen”) hebben verschillende belanghebbenden binnen de in artikel 2, lid 1, van de voorlopige verordening gestelde termijn schriftelijke opmerkingen over de voorlopige bevindingen ingediend. Het betreft onder meer:

(7)

De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Er zijn hoorzittingen gehouden met de CNFPIA, de klagers en KINGDECOR.

(8)

De Commissie is doorgegaan met het verzamelen en controleren van alle informatie die zij voor haar definitieve bevindingen nodig achtte. Bij het vaststellen van de definitieve bevindingen heeft de Commissie de opmerkingen van de belanghebbenden in overweging genomen en waar passend haar voorlopige conclusies herzien.

(9)

De Commissie heeft alle belanghebbenden ingelicht over de belangrijkste feiten en overwegingen op basis waarvan zij voornemens was een definitief antidumpingrecht in te stellen op decorpapier van oorsprong uit de VRC (“mededeling van de definitieve bevindingen”). Alle belanghebbenden konden hierover binnen een bepaalde termijn na deze mededeling opmerkingen indienen.

(10)

De belanghebbenden die daartoe een verzoek hadden ingediend, zijn tevens in de gelegenheid gesteld te worden gehoord. Er zijn hoorzittingen gehouden met de klagers en Kingdecor.

(11)

Op 27 januari 2025 heeft de CNFPIA opmerkingen ingediend naar aanleiding van de opmerking van de klagers van 27 augustus 2024. De opmerkingen van de CNFPIA werden echter te laat ingediend om ze nog in de voorlopige fase van het proces te kunnen opnemen. Bovendien hadden hun opmerkingen betrekking op de opmerkingen die de klager in antwoord op de opmerkingen van andere belanghebbenden in de fase van inleiding van de procedure had ingediend, en hadden deze derhalve voornamelijk betrekking op aspecten in verband met de klacht. Gezien het bovenstaande werd in de voorlopige fase geen rekening gehouden met deze opmerkingen, aangezien deze opmerkingen in deze fase geen invloed zouden hebben gehad op de bevindingen en conclusies van de Commissie.

(12)

Wat betreft het argument van CNFPIA dat de opmerkingen van de klagers van 27 augustus 2024 door de Commissie hadden moeten worden afgewezen omdat ze na de termijn van 70 dagen na de bekendmaking van het bericht van opening (5) waren ingediend, heeft de Commissie benadrukt dat de opmerkingen van de klagers weliswaar in het open dossier waren opgenomen, maar niet in de voorlopige verordening door de Commissie in aanmerking waren genomen bij haar weerlegging van de opmerkingen ten aanzien van de opening. Hoe dan ook zouden noch de opmerkingen van de klagers van 27 augustus 2024, noch de opmerkingen van de CNFPIA van 27 januari 2025 van invloed zijn geweest op de bevindingen en conclusies van de Commissie in de voorlopige fase, aangezien beide opmerkingen betrekking hadden op de bevindingen in de klacht.

(13)

Derhalve blijft de Commissie bij haar conclusie in de overwegingen 7 tot en met 13 van de voorlopige verordening.

(14)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 14 tot en met 19 van de voorlopige verordening bevestigd.

(15)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 20 tot en met 23 van de voorlopige verordening bevestigd.

(16)

Aangezien er geen andere opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in overweging 24 van de voorlopige verordening bevestigd.

(17)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 25 tot en met 30 van de voorlopige verordening bevestigd.

(18)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen herhaalde de CNFPIA haar opmerkingen dat de toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in dit geval in strijd is met de WTO-antidumpingovereenkomst (“ADA”) en niet mag worden toegepast, aangezien de Commissie onvoldoende bewijs had geleverd om aan te tonen dat er sprake zou zijn van verstoringen van betekenis in de Chinese sector voor decorpapier.

(19)

Zoals reeds vermeld in overweging 37 van de voorlopige verordening herinnerde de Commissie eraan dat overeenkomstig artikel 2, lid 6 bis, punt a), derde streepje, van de basisverordening, de binnenlandse kosten mogen worden gebruikt zodra de Commissie heeft vastgesteld dat er sprake is van verstoringen van betekenis, maar uitsluitend wanneer op basis van nauwkeurig en passend bewijsmateriaal is vastgesteld dat zij niet verstoord zijn. Ten slotte heeft de Commissie, wat betreft de beweerdelijk strijdige toepassing van artikel 2, lid 6 bis, van de basisverordening in het onderhavige geval en de onverenigbaarheid daarvan met de WTO-ADA, voor uitleg verwezen naar de punten 3.2.1.9 en 3.2.1.10 van de voorlopige verordening.

(20)

De voorlopige bevindingen van de Commissie in overweging 41 van de voorlopige verordening werden derhalve bevestigd.

(21)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft de Commissie geen nieuwe opmerkingen ontvangen over het bestaan van verstoringen van betekenis. Bijgevolg werden de voorlopige bevindingen van de overwegingen 142 tot en met 144 van de voorlopige verordening bevestigd.

(22)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen heeft Interprint GmbH ten aanzien van de keuze van het representatieve land opgemerkt dat de productieomstandigheden, de energie- en grondstofprijzen en de loonstructuren in Thailand niet vergelijkbaar zijn met die in de VRC. Dit argument werd evenwel niet met bewijsmateriaal onderbouwd.

(23)

De voorlopige bevindingen in overweging 157 van de voorlopige verordening werden derhalve bevestigd.

(24)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde Kingdecor aan dat de Commissie de kosten van door Kingdecor ingevoerd titaandioxide (“TiO2”) als vervangende waarde voor binnenlands aangekocht TiO2 moest gebruiken, aangezien de ingevoerde en binnenlands aangekochte producten identiek zijn en Kingdecor een aanzienlijk deel van zijn TiO2 invoerde uit landen waar geen sprake is van verstoringen.

(25)

Kingdecor betoogde dat hij TiO2 met een zuiverheid van meer dan 90 % binnenlands had aangekocht en dat het door die onderneming bij Chemours in Mexico en Kronos in Duitsland aangekochte TiO2 een vergelijkbaar TiO2-gehalte had. Verder waren andere kenmerken van het ingevoerde TiO2 vergelijkbaar met die van het binnenlands aangekochte TiO2. Bijgevolg is de prijs van ingevoerd TiO2 representatief voor de prijs op de binnenlandse markt.

(26)

De klagers voerden aan dat het ongepast zou zijn om de prijzen te gebruiken waartegen Kingdecor TiO2 invoerde, en dat de argumenten van Kingdecor waren gebaseerd op een onjuiste interpretatie van de wet en misleidend waren. Volgens artikel 2, lid 6 bis, punt a), van de basisverordening moet de Commissie, indien het wegens verstoringen van betekenis niet passend is de binnenlandse prijzen en kosten in het land van uitvoer te gebruiken, de normale waarde uitsluitend berekenen aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen.

(27)

De klagers voerden voorts aan dat hetgeen door Kingdecor werd beweerd, namelijk dat het uit Taiwan, Mexico en Duitsland ingevoerde TiO2“exact identiek was aan het binnenlands aangekochte TiO2” feitelijk onjuist is, aangezien Kingdecor geen rekening houdt met twee belangrijke kenmerken van TiO2, namelijk het specifieke proces waarmee het TiO2 is geproduceerd — het sulfaat- of het chlorideproces — en de oppervlaktebehandeling van het molecuul. Bovendien wordt zelfs het “hoogwaardiger” TiO2 van Chinese producenten nog steeds als minderwaardig beschouwd ten opzichte van de mondiale producenten in Taiwan, Mexico en Duitsland. Alleen op een specifieke manier behandeld TiO2 heeft de specifieke eigenschappen waardoor het geschikt is voor gebruik in decorpapier. Dit heet TiO2 van laminaatkwaliteit.

(28)

De klagers voerden verder aan dat producenten van decorpapier niet zonder meer kunnen overstappen van met het chlorideproces geproduceerd TiO2 op met het sulfaatproces geproduceerd TiO2. Met het chlorideproces geproduceerd TiO2 heeft doorgaans een meer blauwachtige kleur, terwijl met het sulfaatproces geproduceerd TiO2 eerder gelige tinten heeft. Het ontbreken van onderlinge substitueerbaarheid tussen de twee kwaliteiten bracht de Commissie eerder tot de conclusie dat de markt voor met het chlorideproces geproduceerd TiO2 voor gebruik in papierlaminaat een afzonderlijke productmarkt vormt. Bijgevolg kunnen met het sulfaatproces geproduceerde producten niet als “exact identiek” aan met het chlorideproces geproduceerde producten worden beschouwd.

(29)

Ten slotte voerden de klagers aan dat, zelfs indien Kingdecor uitsluitend met het chlorideproces geproduceerd TiO2 zou gebruiken — wat de producenten van de Unie uiterst onwaarschijnlijk achtten —, in de VRC binnenlands aangekocht met het chlorideproces geproduceerd TiO2 niet kan worden gelijkgesteld met de hoogwaardige producten die uit andere landen worden ingevoerd. Zij overlegden hierbij publicaties van marktexperts waarin werd gesteld dat wereldwijde producenten van hoogwaardige producten als tier 1-producenten moeten worden aangemerkt. Hierin werd ook gesteld dat de door deze producenten vervaardigde producten “hoogwaardig” zijn. De producenten van TiO2 van laminaatkwaliteit die dit uitvoeren vanuit Taiwan, Duitsland en Mexico, namelijk Kronos en Chemours, werden specifiek genoemd als behorend tot deze categorie. Daarentegen werden Chinese producenten van “hoogwaardiger TiO2” als slechts tier 2-producenten beschouwd.

(30)

De Commissie merkte reeds in het begin op dat deze argumenten in tegenspraak zijn met de bevindingen in overweging 167 van de voorlopige verordening, die luidden dat de onderneming met succes had aangevoerd en met ter plaatse gecontroleerd bewijsmateriaal had aangetoond dat zij titaandioxide invoerde die in de VRC niet beschikbaar was. Daarom heeft de Commissie, bij gebrek aan nieuw of ter plaatse gecontroleerd bewijsmateriaal waarmee deze bevindingen worden weerlegd, het argument verworpen. Onverminderd deze conclusie heeft de Commissie het argument ook inhoudelijk behandeld. Zoals geconcludeerd in de overwegingen 25, 51 en 57 van Uitvoeringsverordening (EU) 2024/1923 van de Commissie van 10 juli 2024 (6) is de Commissie van mening dat verschillende soorten TiO2 dezelfde fysische, chemische en technische basiseigenschappen hebben en niet als verschillende producten worden beschouwd. De overeenkomstige bevinding werd in Uitvoeringsverordening (EU) 2025/4 van de Commissie van 17 december 2024 (7) bevestigd.

(31)

Bovendien was de Commissie van mening dat Kingdecor weliswaar bewijs had geleverd voor het feit dat de kwaliteit van binnenlands geproduceerd TiO2 de afgelopen jaren was verbeterd en dat verschillende technische specificaties van binnenlands aangekocht TiO2 vergelijkbaar waren met die van door Kingdecor ingevoerde TiO2, maar dat andere partijen bewijs hadden geleverd waaruit bleek dat marktdeelnemers nog steeds van mening waren dat er kwaliteitsverschillen bestonden en dat zij nog steeds onderscheid maakten tussen tier 1-producenten en tier 2-producenten.

(32)

De Commissie achtte het derhalve juist om de prijzen van de invoer van Kingdecor niet als benchmark te nemen, maar de normale waarde uitsluitend te berekenen aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks uit het representatieve land tot uitdrukking komen.

(33)

Er werden geen andere opmerkingen over grondstoffen ontvangen. De voorlopige bevindingen en de voorlopige conclusies in de overwegingen 163 tot en met 169 van de voorlopige verordening werden derhalve bevestigd.

(34)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen herhaalde Kingdecor dat er geen kwaliteitsverschillen waren tussen het in de VRC geproduceerde TiO2 en elders, en dat de productkenmerken en productieprocessen bijna identiek waren. Ter ondersteuning van dit argument hebben zij aanvullende gegevens in de vorm van laboratoriumanalyses ingediend. Kingdecor voerde bovendien aan dat het voornamelijk TiO2 gebruikte dat met het chlorideproces wordt geproduceerd in plaats van met het sulfaatproces, dat een lagere kwaliteit oplevert, en gaf aan dat het in zijn indiening van 28 maart 2025 de relevante ondersteunende documentatie had verstrekt. Ten slotte voerde Kingdecor aan dat het niet logisch is om voor het binnenlandse product van lagere kwaliteit een referentieprijs te hanteren die hoger is dan de prijs voor het ingevoerde TiO2 van hogere kwaliteit.

(35)

De Commissie heeft dit argument verworpen en verwees naar de overwegingen 30 tot en met 32. De gebruikte benchmark weerspiegelde de overeenkomstige kosten in Thailand, dat als het geschikte representatieve land werd beschouwd. Het feit dat de voor TiO2 gebruikte benchmarkprijs hoger was dan de invoerprijzen van Kingdecor van een naar verluidt hogere kwaliteit, maakte deze benchmark niet onnauwkeurig. Er kunnen vele redenen voor prijsverschillen zijn, die niet noodzakelijkerwijs verband houden met kwaliteitsaspecten. De Commissie achtte het derhalve juist om de normale waarde uitsluitend te berekenen aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks uit Thailand tot uitdrukking komen, en om niet van deze methode van één uitgangsmateriaal af te wijken enkel en alleen vanwege het feit dat Kingdecor TiO2 uit andere landen importeerde.

(36)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Kingdecor aan dat er een asymmetrie is in de methode van de Commissie, wanneer zij de werkelijke binnenlandse transportkosten aan de kant van de uitvoer aanvaardt, maar aan de kant van het binnenlands transport van grondstoffen de door de producenten gerapporteerde bedragen opnieuw berekent.

(37)

De Commissie was van oordeel dat aan de vereisten van artikel 2, lid 6 bis, was voldaan en dat de normale waarde was berekend aan de hand van productie- en verkoopkosten waarin niet-verstoorde prijzen of benchmarks tot uitdrukking komen. De berekening van de uitvoerprijs op het niveau af fabriek is een ander aspect dat niet onder de bepalingen van dit artikel valt. Dit argument werd dan ook afgewezen.

(38)

Er werden geen opmerkingen ontvangen over de andere productiefactoren (arbeid, elektriciteit en stoom). De voorlopige bevindingen en de voorlopige conclusies in de overwegingen 170 tot en met 172 van de voorlopige verordening werden derhalve bevestigd.

(39)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde Kingdecor aan dat de door de Commissie gehanteerde benchmarks voor de VAA-kosten rechtstreekse verkoopkosten omvatten en dat de Commissie voor een eerlijke vergelijking tussen de uitvoerprijs en de berekende normale waarde de rechtstreekse verkoopkosten in mindering zou moeten brengen op de berekende normale waarde. Kingdecor verwees naar de jaarrekening van een Thaise onderneming die in de benchmark van Orbis was opgenomen, en naar de website van een tweede onderneming, waaruit bleek dat de ondernemingen vervoer aanbieden.

(40)

Naar aanleiding van de opmerkingen van Kingdecor voerden de klagers aan dat de benchmarks voor de VAA-kosten in de berekening van de normale waarde voor Kingdecor niet hoefden te worden aangepast, aangezien Kingdecor niet aan zijn bewijslastverplichtingen had voldaan. De klagers stellen dat Kingdecor weliswaar bepaalde van de websites en interne documenten van de Thaise producenten afkomstige passages aanhaalt ter ondersteuning van zijn argument voor een aanpassing, maar dat deze verwijzingen niet bewijzen dat er in de “overige bedrijfskosten” van verschillende van die Thaise producenten rechtstreekse kosten zijn opgenomen. De door Kingdecor aangeleverde schermafbeeldingen van de websites van Siam Kraft Industry en Thai Containers Group tonen alleen “diensten”, waaruit noch blijkt dat deze kosten zijn gemaakt voor het vervoer van het betrokken product van de exporteur naar een onafhankelijke afnemer, noch dat deze kosten zijn opgenomen in “overige bedrijfskosten”. Het door Kingdecor aangehaalde fragment uit SIG Combibloc heeft betrekking op de milieurapportage en meer specifiek op de emissies van groep 3. Deze emissies zijn afkomstig van activiteiten van activa die weliswaar geen eigendom zijn van of onder zeggenschap staan van de rapporterende organisatie, maar wel op indirecte wijze van invloed zijn op haar waardeketen. Het kader waarin de milieurapportage plaatsvindt, verschilt aanzienlijk van de financiële rapportage die relevant is voor de berekening van de normale waarde. Het fragment kan derhalve niet worden aanvaard als bewijs voor de bewering dat de “overige bedrijfskosten” ook rechtstreekse verkoopkosten omvatten.

(41)

De Commissie heeft het argument dat de VAA-benchmarks rechtstreekse verkoopkosten in de vorm van vervoerskosten zouden omvatten, afgewezen. Kingdecor heeft niet voldoende aangetoond dat de verkoop- en vervoerskosten daadwerkelijk waren opgenomen in de gebruikte Orbis-benchmarkgegevens en evenmin heeft hij dit argument gekwantificeerd.

(42)

De Commissie merkte op dat een verdere uitsplitsing van de VAA-kosten van Sucroal S.A. die waren ontleend aan de Supersociedades- of Orbis-databank niet onmiddellijk beschikbaar was. De Commissie merkte ook op dat het Gerecht er in het arrest “CCCME” (8), dat dateert van na het arrest Sinopec, ten eerste aan herinnerde dat, indien een partij om correcties op grond van artikel 2, lid 10, van de basisverordening verzoekt om de normale waarde en de uitvoerprijs met het oog op de vaststelling van de dumpingmarge vergelijkbaar te maken, die partij volgens de rechtspraak moet aantonen dat haar verzoek gerechtvaardigd is. Het bewijs dat de in artikel 2, lid 10, punten a) tot en met k), van de basisverordening genoemde specifieke correcties moeten worden toegepast, moet worden geleverd door degenen die zich daarop willen beroepen (9). Daaruit volgt dat het in dat geval, en ook in het kader van dit onderzoek, volgens die rechtspraak aan de belanghebbenden is om aan te tonen dat de correctie waarom wordt verzocht noodzakelijk is op basis van bewijs dat tijdens het onderzoek door hen is aangedragen (10).

(43)

Het Gerecht overwoog vervolgens dat de praktijk om correcties toe te passen op grond van artikel 2, lid 10, van de basisverordening weliswaar noodzakelijk kan blijken om rekening te houden met verschillen tussen de uitvoerprijs en de normale waarde die van invloed zijn op de vergelijkbaarheid ervan, maar dat deze correcties niet kunnen worden toegepast op een door berekening vastgestelde waarde die dus niet de reële waarde is. Die waarde wordt over het algemeen niet beïnvloed door factoren die schadelijk kunnen zijn voor de vergelijkbaarheid ervan, aangezien zij kunstmatig is vastgesteld (11). Bovendien omvatte de berekening van de normale waarde per productsoort “af fabriek”, net als in de zaak CCCME, in het onderhavige geval een redelijk bedrag voor VAA-kosten en was er geen informatie beschikbaar waaruit bleek dat de betrokken VAA-kosten van de ondernemingen de betrokken uitgaven omvatten. Gezien de discretionaire bevoegdheid van de Commissie bij de toepassing van artikel 2, lid 10, van de basisverordening (12) strookte de benadering van de Commissie bijgevolg met de recentste rechtspraak betreffende niet-onderbouwde beweringen dat de bedragen voor VAA-kosten die zijn gebruikt voor de berekening van de normale waarde op grond van artikel 2, lid 6 bis, punt a), en die door de Commissie redelijk worden geacht voor het handelsstadium af fabriek, vervoerskosten omvatten.

(44)

Derhalve werden de voorlopige bevindingen en conclusies in de overwegingen 173 tot en met 176 van de voorlopige verordening betreffende het niet-verstoorde en redelijke bedrag voor overhead-productiekosten, VAA-kosten en winst, die op basis van de financiële gegevens van vier Thaise ondernemingen waren vastgesteld, bevestigd.

(45)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Kingdecor aan dat de gebruikte gegevens voor een van de vier Thaise ondernemingen die werden gebruikt voor de berekening van representatieve VAA-kosten en een representatieve winstmarge, onjuist waren. De Commissie aanvaardde het verzoek en gebruikte voor de onderneming Thai Containers Group Company Ltd. een gecorrigeerde winstmarge van 3,82 % (in plaats van 3,97 %) en VAA-kosten van 10,68 % (in plaats van 14,84 %). Deze wijzigingen hebben geleid tot een verlaging van de dumpingmarges met ongeveer 0,9 %.

(46)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen verstrekte Kingdecor nadere informatie over de gecontroleerde en openbaar beschikbare gegevens van “Double A (1991) Public Company Limited”, een van de vier ondernemingen die in aanmerking werden genomen voor de berekening van het gewogen gemiddelde van de redelijke bedragen voor de VAA-kosten en de winstmarges, waaruit bleek dat de cijfers die de Commissie voor de onderneming gebruikte ook distributiekosten omvatten (“Verkoop en distributie”).

(47)

De Commissie merkte op dat, hoewel uit de nieuwe gegevens bleek dat de distributiekosten waren meegerekend, het specifieke bedrag van deze distributiekosten daarin niet kon worden vastgesteld. Bovendien was het niet duidelijk wat de distributiekosten onder deze rubriek precies omvatten en had de Commissie geen bewijsmateriaal in het dossier waaruit bleek dat zij alleen kosten omvatten waarvoor een correctie aan de uitvoerzijde werd gemaakt, zoals uiteengezet in de overwegingen 188 en 189 van de voorlopige verordening. Met andere woorden, de Commissie achtte de op basis van deze marges vastgestelde bedragen niet onredelijk voor het handelsstadium af fabriek waarop de normale waarde werd vastgesteld. Geen van de belanghebbenden heeft bewijsmateriaal verstrekt op grond waarvan deze beoordeling in twijfel zou kunnen worden getrokken. De Commissie heeft dit argument dan ook afgewezen.

(48)

Na een aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen voerden de klagers aan dat de nieuwe bron voor de financiële gegevens van de vier Thaise ondernemingen niet betrouwbaar was en stelden zij dat de Commissie deze “onbruikbaar” achtte, onder verwijzing naar overweging 153 van de voorlopige verordening.

(49)

De Commissie merkte op dat in overweging 153 van de voorlopige verordening werd verwezen naar het Excel-document met financiële gegevens van een Thaise onderneming, ingediend door de klager. Dit document kon niet op de website van de bron worden gecontroleerd en had slechts betrekking op het jaar 2022, niet op het onderzoektijdvak. De door de Commissie in het definitieve stadium gebruikte informatie, die door Kingdecor is ingediend, heeft betrekking op alle informatie van vier ondernemingen in dezelfde databank, die toegankelijk is via de Afdeling voor Bedrijfsontwikkeling van het Thaise Ministerie van Handel. Bovendien zijn de gegevens recenter, en voor een van de ondernemingen — Thai Containers Group — werden de gegevens gecontroleerd, wat niet het geval was voor de eerder gebruikte informatie uit Orbis. Daarom heeft de Commissie dit argument afgewezen.

(50)

Huawang merkte op dat de Commissie de normale waarde naar boven had bijgesteld vanwege de over de uitvoer geheven maar niet terugbetaalde btw, teneinde een billijke vergelijking tussen de uitvoerprijs en de normale waarde te kunnen maken. Huawang was van mening dat deze correctie juridisch niet gerechtvaardigd was en dienovereenkomstig moest worden aangepast. Huawang voerde aan dat de Commissie de rechtsgrond voor deze correctie niet had toegelicht, maar ervan uitging dat deze was gebaseerd op artikel 2, lid 10, punt b), van de basisverordening. Huawang voerde verder aan dat de correctie alleen kan worden toegepast voor het neutraliseren van een factor waarvan is aangetoond dat deze van invloed is op de prijzen en de vergelijkbaarheid van de prijzen, wat de Commissie heeft nagelaten.

(51)

De Commissie heeft de correctie overeenkomstig artikel 2, lid 10, punt k), van de basisverordening voor “andere factoren” toegepast omdat de uitvoerprijs niet-terugvorderbare btw omvatte en de normale waarde overeenkomstig artikel 2, lid 6, punt a), werd berekend na aftrek van deze terugvorderbare btw. Deze benadering werd bevestigd door het Gerecht in de zaak Sinopec. In die zaak herinnerde het Gerecht er ten eerste aan dat, net als in onderhavig geval, “de Commissie [...] van mening was dat in de uitvoerprijs van de producten van verzoeksters een bedrag ter hoogte van de niet-terugvorderbare btw was opgenomen terwijl de normale waarde exclusief btw was berekend, en dat in deze omstandigheden een correctie ter verhoging van de normale waarde gerechtvaardigd was om een billijke vergelijking te waarborgen” (13). Op grond van deze opvatting oordeelde het Gerecht dat “de Commissie heeft aangetoond dat de [...] bestreden correctie noodzakelijk was” (14). Bovendien oordeelde het Gerecht dat artikel 2, lid 10, punt k), van de basisverordening de juiste rechtsgrond voor deze correctie vormt (15).

(52)

De overwegingen 177 tot en met 181 van de voorlopige verordening werden bijgevolg bevestigd.

(53)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft Huawang, met betrekking tot de methode van de Commissie om een correctie van 13 % voor de btw op de uitvoer met 0 % terugvorderbare btw op de uitvoer toe te passen, dezelfde argumentatie opnieuw ingediend over zijn perceptie dat de methode van de Commissie onjuist is en probeerde deze te koppelen aan de douaneregeling voor geïmporteerde houtpulp (actieve veredeling).

(54)

De Commissie herhaalde dat de correctie voor de btw op de uitvoer van 13 % op het betrokken product geen verband hield met de douaneregeling van de grondstoffen (en dus ook niet met de btw op de grondstoffen). De Commissie heeft deze correctie toegepast om een billijke vergelijking mogelijk te maken tussen de uitvoerprijs, met niet-terugvorderbare btw, en de normale waarde, berekend zonder btw.

(55)

De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen.

(56)

Kingdecor verwees verder naar overweging 184 van de voorlopige verordening, waarin de Commissie aangaf dat zij in de definitieve fase haar benadering voor het vaststellen van de normale waarde voor de verkoop via verbonden ondernemingen in de Unie zou kunnen wijzigen. De Commissie verwees in die overweging naar het feit dat zij nog niet alle informatie over de kosten van de verdere verwerking had ontvangen. Kingdecor voerde aan dat hij de Commissie had gevraagd of zij dergelijke informatie wenste te ontvangen en dat hij daarmee aan zijn medewerkingsplicht had voldaan. Hij voerde aan dat de Commissie haar benadering daarom niet moest wijzigen en haar berekening moest baseren op de interne verrekenprijzen, die volgens hem op zakelijke grondslag waren vastgesteld.

(57)

De klagers voerden in hun reactie op de opmerkingen aan dat de verkopen door Kingdecor aan aan hem verbonden entiteiten in de EU niet op zakelijke basis plaatsvonden en dat Kingdecor zelf had toegegeven dat de prijzen voor verbonden en onafhankelijke afnemers niet geheel vergelijkbaar waren. Zij voerden aan dat, hoewel uit de formulering in de opmerkingen van Kingdecor niet duidelijk bleek of de prijzen van Kingdecor aan verbonden afnemers hoger of lager waren, uit eerdere besluiten van de Commissie en uit de rechtspraak wel duidelijk naar voren kwam dat zowel hogere als lagere prijzen als onbetrouwbaar kunnen worden beschouwd.

(58)

De Commissie erkende dat Kingdecor volledig heeft meegewerkt en de nodige informatie heeft verstrekt. De Commissie verduidelijkte dat zij in overweging 184 van de voorlopige verordening had aangegeven dat zij vanwege het tijdstip van de verificatie van de verbonden entiteiten in de Unie de conversiekosten die deze entiteiten vóór de uiteindelijke verkoop hadden gemaakt, nog niet had opgevraagd, ontvangen en geverifieerd. Daarom heeft de Commissie voorlopig de verrekenprijzen als basis voor haar berekening gebruikt, zonder te bevestigen dat zij de verrekenprijzen in de definitieve fase als op zakelijke grondslag vastgestelde verrekenprijzen zou aanvaarden.

(59)

Na verificatie van de door de aan Kingdecor verbonden entiteiten in de Unie verstrekte gegevens kon de Commissie bevestigen dat deze transacties op zakelijke grondslag waren uitgevoerd. Uit het aanvullende bewijsmateriaal bleek dat er daadwerkelijk onderhandelingen over prijzen en voorwaarden tussen Kingdecor en de aan hem verbonden entiteiten in de Unie hebben plaatsgevonden, waarbij uit de geverifieerde cijfers bleek dat deze onderhandelde prijzen niet consequent lager of hoger zijn dan de prijzen die aan niet-verbonden partijen in rekening zijn gebracht. De Commissie hield daarom vast aan haar benadering voor het vaststellen van de normale waarde voor de verkoop via een verbonden onderneming in de Unie en verwierp de argumenten van de klager.

(60)

De overwegingen 182 tot en met 184 van de voorlopige verordening werden bijgevolg bevestigd.

(61)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen merkte Kingdecor op dat de Commissie de hoeveelheden goederen die gebreken vertonen in mindering moet brengen op haar berekening van de uitvoerprijs.

(62)

De Commissie heeft de gegevens waarop dit argument is gebaseerd, geverifieerd en met de correctie ingestemd.

(63)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen verduidelijkte Huawang dat er sprake was van dubbeltelling, aangezien het btw-tarief bij de normale waarde werd opgeteld en tegelijkertijd van de uitvoerprijs werd afgetrokken. De Commissie heeft de fout bevestigd en gecorrigeerd. De nieuwe marges werden opnieuw bekendgemaakt in een aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen op 17.7.2025 en de belanghebbenden kregen één dag de tijd om opmerkingen te maken. De termijn was in overeenstemming met artikel 20, lid 5, van de basisverordening, waarin is bepaald dat een kortere termijn dan tien dagen kan worden gegeven “[i]ndien een aanvullende definitieve mededeling moet worden gedaan”.

(64)

Verder zijn geen zinvolle opmerkingen over de aanvullende mededeling van de definitieve bevindingen ingediend.

(65)

Er werden geen opmerkingen over de vergelijking ontvangen. De overwegingen 185 tot en met 189 van de voorlopige verordening werden bijgevolg bevestigd.

(66)

Zoals beschreven in overweging 62 heeft de Commissie naar aanleiding van argumenten van belanghebbenden twee argumenten aanvaard. De Commissie heeft de dumpingmarges daarom herzien.

(67)

De definitieve dumpingmarges, uitgedrukt als percentage van de cif-prijs (kosten, verzekering en vracht), grens Unie, vóór inklaring, zijn als volgt:

(68)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen herhaalde de CNFPIA haar eerdere argument dat Felix Schoeller en Munksjö, twee van de vier klagers, vanwege hun banden met Chinese ondernemingen niet in de definitie van de bedrijfstak van de Unie overeenkomstig artikel 4, lid 1, van de basisverordening zouden mogen worden opgenomen. De CNFPIA voegde hieraan toe dat de Commissie inbreuk heeft gemaakt op artikel 6 lid 9 van de WTO-antidumpingovereenkomst (“ADA”) door de bijzonderheden van de transacties van verbonden partijen niet openbaar te maken.

(69)

De Commissie herinnerde eraan dat de opmerkingen over de representativiteit van de klagers en aan hen verbonden ondernemingen in de VRC reeds aan bod waren gekomen en in overweging 9 van de voorlopige verordening waren afgewezen. De CNFPIA heeft in dit verband geen nieuwe elementen aangedragen. Wat betreft de bekendmaking van het volume en de waarde van de transacties met de Chinese verbonden ondernemingen herinnerde de Commissie eraan dat artikel 6, lid 5, van de WTO-ADA ook bepaalt dat “[i]nlichtingen die vanwege hun aard vertrouwelijk zijn […] indien daarvoor geldige redenen worden opgegeven, als dusdanig door de autoriteiten wordt behandeld”. Deze argumenten werden derhalve afgewezen.

(70)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen heeft de CNFPIA opnieuw zijn argumenten over de definitie van de bedrijfstak van de Unie ingediend en eraan toegevoegd dat de Commissie haar eigen, in de Magnesia Bricks-zaak (magnesiabriketten) vastgestelde test van drie criteria niet heeft toegepast, waarbij de locatie van het hoofdkantoor, de O&O-centra en de productielocaties, het volume/de waarde van de invoer in vergelijking met de totale verkoop en de gevolgen van de invoer op de totale winstgevendheid van de verkoop in de Unie worden onderzocht.

(71)

Ten eerste wees de Commissie erop dat het betreffende voorbeeld bevestigde dat de producenten in de Unie met een laag invoerpercentage van het onderzochte product vanuit hun verbonden Chinese joint-ventureonderneming nog steeds deel uitmaakten van de bedrijfstak van de Unie (16). De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen.

(72)

De Commissie is derhalve bij haar conclusies uit de overwegingen 197 tot en met 198 van de voorlopige verordening gebleven.

(73)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 199 tot en met 203 van de voorlopige verordening bevestigd.

(74)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 204 tot en met 208 van de voorlopige verordening bevestigd.

(75)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 209 tot en met 213 van de voorlopige verordening bevestigd.

(76)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 214 tot en met 219 van de voorlopige verordening bevestigd.

(77)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 220 tot en met 224 van de voorlopige verordening bevestigd.

(78)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 225 tot en met 228 van de voorlopige verordening bevestigd.

(79)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bekendmaking voerde de CNFPIA aan dat de Chinese invoer, gezien het beperkte marktaandeel daarvan, slechts een gering negatief effect op de markt van de Unie zou hebben, waardoor het oorzakelijk verband tussen de Chinese invoer en de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade wordt verbroken. De Commissie herinnerde eraan dat het marktaandeel slechts een van de vele indicatoren is aan de hand waarvan de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade wordt beoordeeld, waaronder, maar niet beperkt tot, productie, productiecapaciteit, bezettingsgraad, verkoopvolume, marktaandeel, groei, werkgelegenheid, productiviteit en omvang van de dumpingmarge. De Commissie heeft dit argument derhalve afgewezen.

(80)

De Commissie is derhalve bij haar conclusies uit de overwegingen 229 tot en met 231 van de voorlopige verordening gebleven.

(81)

Aangezien er geen andere opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in overweging 232 van de voorlopige verordening bevestigd.

(82)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de CNFPIA aan dat de in de klacht verstrekte gegevens en de in de voorlopige verordening op basis van de macro-economische vragenlijst verstrekte gegevens onder meer verschilden wat betreft de werkgelegenheidscijfers en de verkoop.

(83)

Ten eerste benadrukte de Commissie dat het OT in de klacht (d.w.z. van 1 oktober 2022 tot en met 30 september 2023) en het OT van de procedure (d.w.z. van 1 april 2023 tot en met 31 maart 2024) van elkaar verschilden en dat de klacht geen informatie bevatte over het volledige jaar 2023, dat buiten het OT zou vallen. Ten tweede waren de cijfers uit de macro-economische vragenlijst in de voorlopige verordening door de Commissie geverifieerd en waar nodig gecorrigeerd. Ten derde bevatten de verkoopgegevens in tabel 6 van de voorlopige verordening niet alleen informatie uit de macro-economische vragenlijst, maar ook uit de gecorrigeerde gegevens van de medewerkende Chinese producenten en de gecorrigeerde Eurostat-gegevens, zoals uiteengezet in overweging 204 en de voetnoten 126 en 127 van de voorlopige verordening. Deze argumenten werden derhalve afgewezen.

(84)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar bevindingen in de overwegingen 233 tot en met 235 van de voorlopige verordening bevestigd.

(85)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 236 en 237 van de voorlopige verordening bevestigd.

(86)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 238 tot en met 241 van de voorlopige verordening bevestigd.

(87)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 242 en 243 van de voorlopige verordening bevestigd.

(88)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de CNFPIA aan dat de Commissie geen gegevens, ook niet in geïndexeerde vorm, had verstrekt met betrekking tot de voorraden. De Commissie benadrukte dat informatie over voorraden was opgenomen in tabel 10 betreffende de eindvoorraden.

(89)

Aangezien er geen andere opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 244 tot en met 247 van de voorlopige verordening bevestigd.

(90)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 248 tot en met 255 van de voorlopige verordening bevestigd.

(91)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 256 tot en met 260 van de voorlopige verordening bevestigd.

(92)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de CNFPIA aan dat er, vanwege het lage marktaandeel van de invoer uit China, geen oorzakelijk verband bestaat tussen de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade en de Chinese invoer. Bovendien concurreert alleen de invoer uit de VRC en derde landen met de productie in de Unie en werd de toename van het marktaandeel van de Chinese invoer gebruikt om tegemoet te komen aan de daling van het marktaandeel van de invoer uit andere landen. Niettegenstaande deze elementen benadrukte de CNFPIA dat de invoerprijs uit China in elk geval hoger is dan de invoerprijs uit andere landen en daarom niet als het belangrijkste element moet worden gezien dat de prijzen van de bedrijfstak van de Unie heeft gedrukt of onderboden.

(93)

De Commissie heeft erop gewezen dat, zoals uiteengezet in overweging 262 van de voorlopige verordening, het Chinese marktaandeel in de beoordelingsperiode met meer dan 500 % steeg en de Chinese invoervolumes in één jaar tijd bijna konden verdubbelen. Zoals reeds uiteengezet in overweging 263 van de voorlopige verordening, waren de Chinese invoerprijzen voortdurend lager dan de productiekosten van de bedrijfstak van de Unie, waardoor de prijzen tijdens de beoordelingsperiode niet konden worden verhoogd, hetgeen van invloed was op de economische situatie van de bedrijfstak van de Unie. Het feit dat het marktaandeel van de invoer uit andere landen in dezelfde periode is gedaald, veranderde niets aan het bovenstaande. Bovendien waren de gemiddelde Chinese prijzen hoger dan die van andere derde landen, zoals uiteengezet in de overwegingen 273 en 274 van de voorlopige verordening, maar slechts één land had een marktaandeel van meer dan 1 %, en de invoer uit andere derde landen nam na 2022 nota bene sterk af. Derhalve werd geconcludeerd dat de invoer uit andere landen niet heeft bijgedragen tot de schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden. Gezien het bovenstaande bewijsmateriaal en alle andere in overweging 79 genoemde indicatoren stelde de Commissie dat er een oorzakelijk verband bestond tussen de door de bedrijfstak van de Unie geleden aanmerkelijke schade en de invoer met dumping uit de VRC in de zin van artikel 3, lid 6, van de basisverordening. Deze argumenten werden derhalve afgewezen.

(94)

Aangezien er geen andere opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 261 tot en met 267 van de voorlopige verordening bevestigd.

(95)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 269 en 270 van de voorlopige verordening bevestigd.

(96)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de CNFPIA aan dat het oorzakelijk verband tussen de door de bedrijfstak van de Unie geleden schade en de invoer uit de VRC wordt losgekoppeld van de invoer uit andere derde landen, aangezien het marktaandeel van deze laatste vergelijkbaar was met dat van de invoer uit de VRC en de prijzen van invoer uit andere landen lager waren dan die uit de VRC.

(97)

De Commissie benadrukte dat het marktaandeel van de invoer uit andere derde landen niet vergelijkbaar was met dat van de Chinese invoer, aangezien beide een tegengestelde trend vertoonden. Enerzijds is het marktaandeel van de invoer uit de VRC in de Unie tijdens de beoordelingsperiode snel en gestaag gestegen; anderzijds bereikte, zoals uitvoerig uiteengezet in overweging 274 van de voorlopige verordening, de invoer uit andere derde landen een piek in 2021, toen de bedrijfstak van de Unie een piekvraag kende, en in 2022, toen de resterende marktvraag van het voorgaande jaar bleef bestaan. In 2023 en tijdens het onderzoektijdvak daalde het marktaandeel met 6 procentpunten tot 3 %. Het marktaandeel van andere derde landen, het Verenigd Koninkrijk buiten beschouwing latend, daalde van 5 % tot 1 %. Dit argument werd derhalve afgewezen.

(98)

Aangezien er geen nieuwe informatie is ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 271 tot en met 274 van de voorlopige verordening bevestigd.

(99)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 275 tot en met 278 van de voorlopige verordening bevestigd.

(100)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 279 tot en met 281 van de voorlopige verordening bevestigd.

(101)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 282 tot en met 285 van de voorlopige verordening bevestigd.

(102)

Zoals uiteengezet in overweging 62 heeft de Commissie het argument van Kingdecor met betrekking tot de goederen die gebreken vertonen, aanvaard. De aftrek van deze goederen had echter geen invloed op de voorlopig vastgestelde onderbiedings- en prijsonderbiedingsmarges.

(103)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 287 tot en met 296 van de voorlopige verordening bevestigd.

(104)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 298 tot en met 303 van de voorlopige verordening bevestigd.

(105)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde de CNFPIA aan dat de niet-toepassing van de regel van het laagste recht niet gerechtvaardigd was, omdat deze geen beoordeling vormde van de gevolgen van de bestaande uitvoervergunningen waarover de VRC ten aanzien van de uitvoer van TiO2 beschikt. De CNFPIA betoogde ook dat de VRC aanzienlijke hoeveelheden naar andere landen uitvoerde en dat dit aantoonde dat de uitvoervergunningen geen gevolgen hadden.

(106)

De Commissie merkte op dat het bestaan van uitvoervergunningen een van de in artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening uitdrukkelijk genoemde beperkingen is en dat het niet wettelijk verplicht is om de gevolgen van de beperkingen als zodanig te kwantificeren. In elk geval werd het feit dat de prijs van in de VRC op de binnenlandse markt aangekochte TiO2 ongeveer de helft bedroeg van de prijs van ingevoerde TiO2 op alle andere markten als een verdere sterke aanwijzing van de verstoringen met betrekking tot deze grondstof beschouwd. Het feit dat de VRC aanzienlijke hoeveelheden TiO2 heeft uitgevoerd, bewijst niet dat de betrokken beperking geen gevolgen heeft gehad voor de binnenlandse markt.

(107)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 305 tot en met 306 van de voorlopige verordening bevestigd.

(108)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde Kingdecor aan dat de Commissie de regel van het laagste recht moest toepassen, aangezien de producenten in de Unie bij de aankoop van titaandioxide (“TiO2”) uit de VRC in een nadelige positie verkeerden vanwege de op deze grondstof van toepassing zijnde antidumpingrechten (17), en niet zozeer vanwege de uitvoerbeperkingen in de VRC.

(109)

De Commissie benadrukte dat, zoals uiteengezet in overweging 302 van de voorlopige verordening, de eenheidsprijs van titaandioxide in de VRC bijna de helft bedroeg van de eenheidsprijs in representatieve landen, waaronder Thailand, en dat dit ook tot uiting kwam in de vergelijking tussen de binnenlandse prijzen en de invoerprijzen van titaandioxide die door een van de producenten-exporteurs in de steekproef waren verstrekt. De Commissie concludeerde derhalve dat titaandioxide onderhevig was aan een verstoring in de zin van artikel 7, lid 2 bis, van de basisverordening (overweging 303 van de voorlopige verordening).

(110)

De Commissie is derhalve bij haar conclusies uit de overwegingen 307 tot en met 310 van de voorlopige verordening gebleven.

(111)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 311 tot en met 319 van de voorlopige verordening bevestigd.

(112)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 320 en 321 van de voorlopige verordening bevestigd.

(113)

Naar aanleiding van de mededeling van de voorlopige bevindingen voerde de CNFPIA aan dat de instelling van antidumpingrechten zal leiden tot een tekort aan decorpapier in de Unie, waardoor de kosten voor importeurs en gebruikers in de Unie zullen stijgen en hun concurrentievermogen zal afnemen.

(114)

Ten eerste heeft de Commissie benadrukt dat zij reeds in de overwegingen 314 tot en met 321 van de voorlopige verordening rekening heeft gehouden met de zienswijzen van de gebruikers. Uit de analyse van de gevolgen van antidumpingrechten voor de toeleveringsketens van ondernemingen in de Unie is gebleken dat de bedrijfstak van de Unie nog niet op volle capaciteit functioneert en niet in staat zou zijn om aan de toekomstige vraag te voldoen; naar aanleiding daarvan schatte de Commissie dat hun productiekosten, indien rechten werden ingesteld op het voorgestelde niveau en alle andere omstandigheden gelijk bleven, zouden stijgen met een gewogen gemiddelde van minder dan 2 % (overweging 328 van de voorlopige verordening). Bijgevolg werden deze argumenten afgewezen.

(115)

Interprint GmbH voerde aan dat de prijzen van leveranciers uit de Unie tijdens het onderzoektijdvak in sommige gevallen lager waren dan die van Chinese leveranciers, en verweet de Commissie dat zij deze feiten had genegeerd. De Commissie benadrukte dat de opmerkingen van Interprint algemeen en niet onderbouwd waren. Niettemin bleek uit het onderzoek dat de gemiddelde prijzen van Chinese leveranciers consequent lager waren dan die van de bedrijfstak van de Unie, zoals ook blijkt uit de analyse van de prijsonderbieding in de overwegingen 217 tot en met 219 van de voorlopige verordening. Daarom werd dit argument afgewezen.

(116)

De Commissie bleef derhalve bij haar conclusies in overweging 322 van de voorlopige verordening.

(117)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 323 tot en met 326 van de voorlopige verordening bevestigd.

(118)

Na de mededeling van de definitieve bevindingen voerde Interprint aan dat de productiecapaciteit in de Unie aanzienlijk is gedaald in vergelijking met de bevindingen met betrekking tot het onderzoektijdvak, dat de prijzen van decorpapier van producenten in de Unie sinds medio 2024 aanzienlijk zijn gestegen, in tegenstelling tot de inputprijzen, en dat het, gezien de omvang van de verwerkende industrie en het effect van antidumpingrechten op de productiekosten en de verkoopprijs, niet in het belang van de Unie was om maatregelen op te leggen voor decorpapier uit China.

(119)

De Commissie herinnerde eraan dat het doel van de antidumpingmaatregelen niet is de invoer van decorpapier uit China te beëindigen, maar om het gelijke speelveld te herstellen. Bovendien weerspiegelden de door Interprint ingediende opmerkingen de specifieke situatie van de onderneming en kon de Commissie, aangezien er geen verdere opmerkingen van gebruikers werden ontvangen en gezien het gebrek aan medewerking van niet-verbonden importeurs en handelaren, niet beoordelen of het door Interprint ingediende bewijsmateriaal en zijn situatie representatief waren voor de gebruikersindustrie. In elk geval zouden, zelfs indien de bedrijfstak van de Unie in de toekomst zijn volledige capaciteit zou bereiken, naast de invoer van Chinese producenten-exporteurs tegen niet-dumpingprijzen andere bronlanden, zoals Canada, Brazilië en India, beschikbaar zijn voor gebruikers, niet-verbonden importeurs en handelaren.

(120)

Wat de beoordeling van de productiekosten betreft, benadrukt de Commissie dat deze werden berekend met inachtneming van de gevolgen van de antidumpingrechten (al dan niet vastgesteld op het niveau van de dumpingmarge of de schademarge) op de totale productiekosten. Voor Interprint alleen zou de stijging minder dan 1 % bedragen, terwijl voor de gebruikers die meewerkten en een gebruikersvragenlijst indienden het totaal minder dan 2 % zou bedragen. Bovendien herinnerde de Commissie eraan dat geen enkele niet-verbonden importeur of handelaar aan dit onderzoek heeft meegewerkt en dat het argument dat de verwerkende industrie waarschijnlijk meer personeel in dienst heeft dan de bedrijfstak van de Unie, algemeen en niet onderbouwd was. Derhalve heeft de Commissie deze argumenten afgewezen.

(121)

Indien de antidumpingrechten worden bevestigd, stelde Interprint dat deze op het niveau van de schademarge moeten worden vastgesteld en dat de Commissie derhalve de regel van het laagste recht moet toepassen, gelet op de gevolgen voor de toeleveringsketen. Om dit te beoordelen, verzocht Interprint de Commissie om een diepergaandere analyse uit te voeren van de waarschijnlijke (en verschillende) gevolgen van de antidumpingmaatregelen op het niveau van de dumping- en schademarges, en daarbij in aanmerking te nemen dat de verwerkende industrie waarschijnlijk meer personeel in dienst zou hebben dan de bedrijfstak van de Unie.

(122)

Tot slot voerde Interprint aan dat indien de Commissie zou besluiten antidumpingmaatregelen in te stellen, deze maatregelen met ingang van de datum van inwerkingtreding van de definitieve maatregelen zouden moeten worden opgeschort. De reden voor een dergelijke opschorting zou zijn dat de marktomstandigheden tijdelijk zijn veranderd als gevolg van de in overweging 118 genoemde omstandigheden, die wijzen op een verbetering van de algemene situatie van de bedrijfstak van de Unie, en het feit dat het onwaarschijnlijk is dat de schade opnieuw zou ontstaan als gevolg van de opschorting van de maatregelen.

(123)

De Commissie was van mening dat de door de bedrijfstak van de Unie ingediende gegevens over zijn productiecapaciteit en bezettingsgraad aantoonden dat zijn productiecapaciteit na de opening van het onderzoek niet aanzienlijk was afgenomen, zoals Interprint beweerde, en dat zijn bezettingsgraad de bedrijfstak van de Unie in staat stelde om te voldoen aan de toenemende vraag. Bovendien waren de gemiddelde eenheidsprijzen van de Chinese producenten-exporteurs na de opening van het onderzoek gedaald ten opzichte van het onderzoektijdvak, zoals blijkt uit overweging 146. Bovendien is een vermeende prijsverhoging van de prijzen van de bedrijfstak van de Unie niet voldoende om te concluderen dat de economische situatie van de bedrijfstak van de Unie na het onderzoektijdvak was verbeterd. Het criterium dat het onwaarschijnlijk is dat de schade opnieuw zal ontstaan als gevolg van de opschorting, is dus niet vervuld, gezien de ernstige situatie van de bedrijfstak van de Unie tijdens het onderzoektijdvak en de voortdurende daling van de gemiddelde eenheidsprijzen van de invoer uit de VRC.

(124)

Aangezien er geen andere opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 327 tot en met 329 van de voorlopige verordening bevestigd.

(125)

Aangezien er geen opmerkingen zijn ontvangen, heeft de Commissie haar conclusies in de overwegingen 330 en 331 van de voorlopige verordening bevestigd.

(126)

In het licht van de conclusies inzake dumping, schade, het oorzakelijk verband, de hoogte van de maatregelen en het belang van de Unie, en overeenkomstig artikel 9, lid 4, van de basisverordening, moeten definitieve antidumpingmaatregelen worden ingesteld om te voorkomen dat de bedrijfstak van de Unie nog meer schade lijdt door de invoer met dumping van het betrokken product.

(127)

Gezien het voorgaande moeten de definitieve antidumpingrechten, uitgedrukt in cif-prijs grens Unie, vóór inklaring, als volgt worden vastgesteld:

(128)

De bij deze verordening voor bepaalde ondernemingen vastgestelde individuele antidumpingrechten zijn vastgesteld op basis van de bevindingen van dit onderzoek. Daarin wordt derhalve de situatie weerspiegeld die bij het onderzoek ten aanzien van die ondernemingen werd geconstateerd. Deze rechten zijn dus uitsluitend van toepassing op het onderzochte product van oorsprong uit het betrokken land en geproduceerd door de genoemde juridische entiteiten. Deze rechten zijn niet van toepassing op de invoer van het betrokken product indien dat is vervaardigd door andere, niet specifiek in het dispositief van deze verordening genoemde ondernemingen, ook al gaat het hierbij om entiteiten die verbonden zijn met de specifiek genoemde ondernemingen; op die producten is het recht van toepassing dat geldt voor “alle andere invoer uit de Volksrepubliek China”.

(129)

Een onderneming die later haar naam wijzigt, kan verzoeken om verdere toepassing van deze individuele antidumpingrechten. Dit verzoek moet worden ingediend bij de Commissie (18). Het moet alle relevante informatie bevatten waaruit blijkt dat de wijziging geen invloed heeft op het recht van de onderneming om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is. Als de naamswijziging van de onderneming niet van invloed is op haar recht om in aanmerking te komen voor het recht dat op haar van toepassing is, zal een verordening over de naamswijziging worden bekendgemaakt in het Publicatieblad van de Europese Unie.

(130)

Om het risico van ontwijking als gevolg van het verschil in rechten zo veel mogelijk te beperken, zijn speciale maatregelen nodig om de juiste toepassing van de individuele antidumpingrechten te garanderen. De heffing van individuele antidumpingrechten is enkel van toepassing indien aan de douaneautoriteiten van de lidstaten een geldige handelsfactuur wordt overgelegd. Deze factuur moet voldoen aan de in artikel 1, lid 3, van deze verordening vastgestelde vereisten. Tot een dergelijke factuur wordt overgelegd, moet de invoer worden onderworpen aan het antidumpingrecht dat van toepassing is op “alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China”.

(131)

Hoewel de douaneautoriteiten van de lidstaten over deze factuur moeten beschikken om ten aanzien van de invoer de individuele antidumpingrechten te kunnen toepassen, is overlegging van die factuur niet de enige factor waarmee de douaneautoriteiten rekening moeten houden. Zelfs als aan hen een factuur wordt overgelegd die voldoet aan alle voorschriften van artikel 1, lid 3, van deze verordening, moeten de douaneautoriteiten van de lidstaten namelijk hun gebruikelijke controles uitvoeren en kunnen zij, net als in alle andere gevallen, aanvullende documenten (vervoersdocumenten enz.) verlangen om de juistheid van de gegevens in de aangifte na te gaan en te waarborgen dat het recht vervolgens terecht wordt toegepast, in overeenstemming met de douanewetgeving.

(132)

Indien de uitvoer door een van de ondernemingen waarvoor een lager individueel recht geldt, na de instelling van de maatregelen in kwestie aanzienlijk toeneemt, kan dit op zich worden beschouwd als een verandering in de structuur van het handelsverkeer als gevolg van de instelling van maatregelen in de zin van artikel 13, lid 1, van de basisverordening. In dergelijke omstandigheden kan een onderzoek naar ontwijking worden geopend, mits aan de voorwaarden daarvoor is voldaan. Hierbij kan onder meer worden onderzocht of het nodig is een individueel recht of individuele rechten in te trekken en in plaats daarvan het voor het gehele land geldende recht in te stellen.

(133)

Om een goede toepassing van het antidumpingrecht te garanderen, moet het voor alle overige invoer van oorsprong uit de Volksrepubliek China vastgestelde antidumpingrecht niet alleen gelden voor de niet-meewerkende producenten-exporteurs in dit onderzoek, maar ook voor de producenten die in het onderzoektijdvak geen producten naar de Unie hebben uitgevoerd.

(134)

Producenten-exporteurs die het betrokken product tijdens het onderzoektijdvak niet naar de Unie hebben uitgevoerd, moeten de Commissie kunnen verzoeken om toepassing van het antidumpingrecht voor niet in de steekproef opgenomen meewerkende ondernemingen. De Commissie moet een dergelijk verzoek inwilligen mits aan drie voorwaarden wordt voldaan. De nieuwe producent-exporteur zou moeten aantonen dat: i) hij het betrokken product tijdens het onderzoektijdvak niet naar de Unie heeft uitgevoerd; ii) hij niet verbonden is met een producent-exporteur die dat wel heeft gedaan, en iii) hij het betrokken product daarna heeft uitgevoerd of een onherroepelijke contractuele verplichting is aangegaan om dit in aanzienlijke hoeveelheden te doen.

(135)

Gezien de hoogte van de vastgestelde dumpingmarges en de ernst van de schade die de bedrijfstak van de Unie heeft geleden, moeten de bedragen die uit hoofde van de bij de voorlopige verordening ingestelde voorlopige antidumpingrechten als zekerheid zijn gesteld, definitief worden geïnd tot het bij de onderhavige verordening vastgestelde niveau.

(136)

Zoals vermeld in punt 1.2, heeft de Commissie de invoer van het onderzochte product aan registratie onderworpen.

(137)

Zoals uiteengezet in overweging 341 van de voorlopige verordening, heeft de Commissie in die fase van het onderzoek geen besluit kunnen nemen over een mogelijke toepassing van de antidumpingmaatregelen met terugwerkende kracht. Daarom moest de Commissie, overeenkomstig artikel 10, lid 4, van de basisverordening, besluiten of de definitieve antidumpingmaatregelen met terugwerkende kracht moeten worden geïnd op producten die tijdens de registratieperiode zijn ingevoerd.

(138)

In het definitieve stadium van het onderzoek zijn de in het kader van de registratie verzamelde gegevens beoordeeld. De Commissie heeft onderzocht of aan de criteria van artikel 10, lid 4, van de basisverordening voor de inning van definitieve rechten met terugwerkende kracht is voldaan.

(139)

De vier cumulatieve criteria op basis waarvan wordt bepaald of rechten tijdens de registratieperiode kunnen worden geïnd, worden vermeld in artikel 10, lid 4, van de basisverordening.

(140)

Aan de voorwaarde van artikel 10, lid 4, punt a), van de basisverordening is voldaan, aangezien de invoer overeenkomstig artikel 14, lid 5, van de basisverordening werd geregistreerd.

(141)

De importeurs zijn in de gelegenheid gesteld na de bekendmaking van de registratieverordening en na de bekendmaking van de voorlopige verordening opmerkingen in te dienen overeenkomstig artikel 10, lid 4, punt b), van de basisverordening.

(142)

In overeenstemming met artikel 10, lid 4, punt c), van de basisverordening moet er “in het verleden over een langere periode dumping zijn vastgesteld of moet de importeur van de dumping op de hoogte zijn of had hij dat moeten zijn gezien de omvang van de dumping en de gestelde of vastgestelde schade”.

(143)

Bovendien moet er volgens artikel 10, lid 4, punt d), van de basisverordening “naast de invoer die in het onderzoektijdvak schade heeft veroorzaakt, er een aanzienlijke toename [zijn] vastgesteld van invoer die, gezien het tijdstip waarop en de omvang waarin hij plaatsvindt en andere omstandigheden, het corrigerende effect van het toe te passen definitieve antidumpingrecht ernstig dreigt te ondermijnen”.

(144)

Nadat de voorlopige maatregelen waren ingesteld, voerden de klagers aan dat er was voldaan aan alle voorwaarden voor de heffing van rechten met terugwerkende kracht en dat de invoer van Chinees decorpapier in de Unie na eindiging van het OT en sinds de opening van het onderzoek naar decorpapier in juni 2024 aanzienlijk was toegenomen. De invoervolumes voor 2024 waren door de klager berekend op basis van het verschil tussen de invoervolumes onder de GN-codes 48025400, 480255, 48059100 en 48116000 en de invoervolumes voor decorpapier die tijdens het onderzoektijdvak 2020 in het onderzoek van de Commissie waren vastgesteld.

(145)

Uit het onderzoek van de Commissie is evenwel gebleken dat er naast de invoer die in het onderzoektijdvak schade heeft veroorzaakt, geen sprake was van een aanzienlijke toename van invoer in de zin van artikel 10, lid 4, punt d), van de basisverordening. Voor dit onderzoek heeft de Commissie de maandelijkse gemiddelde invoer van het betrokken product gedurende het onderzoektijdvak vergeleken (19) met de maandelijkse gemiddelde invoer in de periode vanaf de maand die volgde op de inleiding van dit onderzoek tot de laatste volledige maand die voorafging aan de instelling van de voorlopige maatregelen. Ook bij vergelijking van de maandelijkse gemiddelde invoer van het betrokken product gedurende het onderzoektijdvak met de maandelijkse gemiddelde invoer in de periode vanaf de maand die volgde op de inleiding van dit onderzoek tot en met de maand waarin de voorlopige maatregelen werden ingesteld, kon geen aanzienlijke verdere toename worden vastgesteld:

Tabel 1

(146)

Uit een vergelijking van een van beide perioden (B1 of B2) met het gehele onderzoektijdvak blijkt dat de gemiddelde omvang van de invoer uit de VRC is gestegen, namelijk met ongeveer 70 tot 75 %, terwijl de prijzen met 15 tot 23 % zijn gedaald.

Tabel 2

(147)

Als we het tijdvak nemen dat begint met de eerste volledige maand na de inleiding en loopt tot en met de maand waarin de Commissie de invoer van decorpapier aan registratie heeft onderworpen (d.w.z. van juli 2024 tot en met september 2024), bedroeg de gemiddelde maandelijkse invoer 500 427 kg, wat 73 % lager is dan het maandgemiddelde in dezelfde periode binnen het onderzoektijdvak.

(148)

De vergelijking vanaf de eerste volledige maand na de inleiding tot en met de maand waarin de voorlopige maatregelen werden ingesteld (d.w.z. juli 2024 tot en met januari 2025) liet ook een daling van de invoer uit de VRC zien met 66 % ten opzichte van het maandgemiddelde in dezelfde periode binnen het onderzoektijdvak.

(149)

Zoals reeds uiteengezet in overweging 145 blijkt uit beide analyses dat er na de inleiding van de procedure geen aanzienlijke stijging van de invoervolumes heeft plaatsgevonden.

(150)

Bijgevolg heeft de Commissie geconcludeerd dat niet is voldaan aan de vier cumulatieve voorwaarden voor inning met terugwerkende kracht.

(151)

Indien na een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie een bedrag moet worden terugbetaald, dan geldt als rentevoet, ingevolge artikel 109 van Verordening 2024/2509 van het Europees Parlement en de Raad (22), de rente die de Europese Centrale Bank voor haar basisherfinancieringstransacties hanteert, zoals bekendgemaakt in de C-serie van het Publicatieblad van de Europese Unie op de eerste kalenderdag van elke maand.

(152)

De in deze verordening vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 15, lid 1, van het bij Verordening (EU) 2016/1036 ingestelde comité,