<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRCJ1999NLA.1100831901.case.xml"><NO.CASE>C-431/98 P</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61998O0431</NO.CELEX><NO.SEQ>0016.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>8320</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>8331</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>12</PAGE.TOTAL><AUTHOR>CJ</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>BESCHIKKING VAN <DATE ISO="19991118">18. 11. 1999</DATE> — ZAAK C-431/98 P</LEFT><RIGHT>PROGOULIS /COMMISSIE</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Beschikking van het Hof</HT> (Eerste kamer)</P><P><DATE ISO="19991118">18 november 1999</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Procestaai: Frans,</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>In zaak C-431/98 P,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">N. Progoulis,</HT> ambtenaar van de Commissie van de Europese Gemeenschappen, wonende te Brussel (België), vertegenwoordigd door K. Adamantopoulos en V. Akritidis, advocaten te Athene, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg ten kantore van E. Arendt en C. Medernach, advocaten aldaar, Rue Mathias Hardt 8-10,</P><PARTY.STATUS>rekwirant,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><P>betreffende hogere voorziening tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen (Eerste kamer) van <DATE ISO="19980921">21 september 1998</DATE>, Progoulis/Commissie (<REF.DOC.ECR EDITION="CST" NO.CASE="T-237/97" YEAR="1998" PAGE.ECR="II-1569" PAGE.SUM="I-A-521">T-237/97, JurAmbt. blz. I-A-521 en II-1569</REF.DOC.ECR>), strekkende tot vernietiging van die beschikking,</P><AGAINST>andere partij bij de procedure:</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Commissie van de Europese Gemeenschappen,</HT> vertegenwoordigd door haar juridisch adviseur J. Currall als gemachtigde, bijgestaan door B. Wägenbaur,<?PAGE NO="I-8321"?> advocaat te Hamburg, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg bij C. Gómez de la Cruz, lid van de juridische dienst, Centre Wagner, Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>verweerster in eerste aanleg,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><SUBJECT><P>geeft</P></SUBJECT><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>HET HOF VAN JUSTITIE (Eerste kamer),</P><P>samengesteld als volgt: L. Sevón (rapporteur), kamerpresident, P. Jann en M. Wathelet, rechters,</P><P>advocaat-generaal: A. La Pergola</P><P>griffier: R. Grass</P><P>de advocaat-generaal gehoord,</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>de navolgende</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Beschikking</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Bij op <DATE ISO="19981130">30 november 1998</DATE> ter griffie van het Hof neergelegd verzoekschrift heeft N. Progoulis krachtens artikel 49 van het 's Hofs Statuut-EG en de overeenkomstige bepalingen van 's Hofs Statuten-EGKS en -EGA hogere voorziening ingesteld tegen de beschikking van het Gerecht van eerste aanleg van <DATE ISO="19980921">21 september 1998</DATE>, Progoulis/Commissie (<REF.DOC.ECR EDITION="CST" NO.CASE="T-237/97" YEAR="1998" PAGE.ECR="II-1569" PAGE.SUM="I-A-521">T-237/97, JurAmbt. blz. I-A-521 en II-1569</REF.DOC.ECR>;<?PAGE NO="I-8322"?> hierna: <QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="201E"/>bestreden beschikking<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="201D"/>), waarbij het Gerecht wegens kennelijke niet-ontvankelijkheid heeft verworpen Progoulis' beroep tot nietigverklaring van het besluit van de Commissie van <DATE ISO="19970513">13 mei 1997</DATE> houdende afwijzing van zijn klacht strekkende tot indeling in de rang B 1, salaristrap 2, met terugwerkende kracht tot <DATE ISO="19830301">1 maart 1983</DATE> (hierna: <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="201E"/>omstreden besluit<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="201D"/>).</TXT></NP><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De feiten</P></TI></TITLE><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Blijkens de bestreden beschikking is Progoulis geslaagd voor het extern vergelijkend onderzoek COM/B/362, dat de Commissie in 1982 had georganiseerd met het oog op de vorming van een reserve van assistenten van de rangen B 3 en B 2 van Griekse nationaliteit.</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Bij besluit van <DATE ISO="19830309">9 maart 1983</DATE> wordt hij per <DATE ISO="19830301">1 maart 1983</DATE> als ambtenaar op proef aangesteld in een ambt van assistent en ingedeeld in de rang B 3, salaristrap 2.</TXT></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>De dag daarna, <DATE ISO="19830310">10 maart 1983</DATE>, dient hij krachtens artikel 90, lid 1, van het Statuut van de ambtenaren van de Europese Gemeenschappen (hierna: <QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="201E"/>Statuut<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="201D"/>) een eerste verzoek om herziening van zijn indeling in.</TXT></NP><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Bij brief van <DATE ISO="19830713">13 juli 1983</DATE> bevestigt het tot aanstelling bevoegd gezag (hierna: <QUOT.START ID="QS0004" REF.END="QE0004" CODE="201E"/>TABG<QUOT.END ID="QE0004" REF.START="QS0004" CODE="201D"/>) zijn besluit.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19831010">10 oktober 1983</DATE> dient Progoulis een klacht in tegen het besluit van het TABG. Hij stelt dat dit gezag geen rekening heeft gehouden met de duur van zijn verplichte militaire dienst.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8323"?><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Bij besluit van <DATE ISO="19831118">18 november 1983</DATE> wordt Progoulis per <DATE ISO="19831201">1 december 1983</DATE> in vaste dienst aangesteld.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Bij een op Progoulis' klacht van <DATE ISO="19831010">10 oktober 1983</DATE> genomen besluit van <DATE ISO="19840120">20 januari 1984</DATE> annuleert het TABG het aanstellingsbesluit van <DATE ISO="19830309">9 maart 1983</DATE> per <DATE ISO="19830301">1 maart 1983</DATE> en deelt het Progoulis in de rang B 3, salaristrap 3, in.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19911205">5 december 1991</DATE> dient Progoulis een tweede verzoek om herziening van zijn indeling in. Daarin vordert hij op grond van punt 1, sub b, tweede alinea, van bijlage II bij het besluit van de Commissie van <DATE ISO="19730606">6 juni 1973</DATE> inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij aanwerving (hierna: <QUOT.START ID="QS0005" REF.END="QE0005" CODE="201E"/>besluit van <DATE ISO="19730606">6 juni 1973</DATE><QUOT.END ID="QE0005" REF.START="QS0005" CODE="201D"/>), om indeling in de rang B 2, en voor het geval dat de Commissie weigert, om indeling in de rang B 1, gelet op het feit dat er zijn inziens een precedent van herindeling van een loopbaan in een andere bestaat.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Bij brief van <DATE ISO="19920406">6 april 1992</DATE> wijst het TABG het verzoek af, onder meer op grond dat het te laat is ingediend.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19920702">2 juli 1992</DATE> dient Progoulis een klacht in tegen dit besluit van de Commissie.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19921006">6 oktober 1992</DATE> verklaart het TABG de klacht niet-ontvankelijk op grond dat zij erop is gericht het indelingsbesluit van <DATE ISO="19840120">20 januari 1984</DATE> weer in het geding te brengen en derhalve te laat is ingediend.</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Progoulis stelt geen beroep in tegen dit afwijzend besluit.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8324"?><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19940506">6 mei 1994</DATE> dient hij een derde verzoek om herindeling in. Daarin verwijst hij met name naar het arrest van het Gerecht van <DATE ISO="19930928">28 september 1993</DATE>, Baiwir e.a./Commissie (<REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-103/92—T-105/92" YEAR="1993" PAGE.ECR="II-987">T-103/92—T- 105/92, Jurispr. blz. II - 987</REF.DOC.ECR>).</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19940712">12 juli 1994</DATE> wijst het TABG dit verzoek af.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19941010">10 oktober 1994</DATE> dient Progoulis een klacht in tegen dat besluit. Daarin vordert hij indeling in de rang B 1, salaristrap 2, met terugwerkende kracht tot <DATE ISO="19830301">1 maart 1983</DATE>, en vaststelling van de geldelijke gevolgen van die maatregel, vermeerderd met rente.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19950320">20 maart 1995</DATE> wijst het TABG die klacht af.</TXT></NP><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19950619">19 juni 1995</DATE> stelt Progoulis bij het Gerecht een beroep in tegen het besluit tot afwijzing van zijn klacht van <DATE ISO="19941010">10 oktober 1994</DATE>. Dat beroep wordt ingeschreven onder het nummer T-131/95.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Bij beschikking van <DATE ISO="19951215">15 december 1995</DATE>, Progoulis/Commissie (<REF.DOC.ECR EDITION="CST" NO.CASE="T-131/95" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-907" PAGE.SUM="I-A-297">T-131/95, Jur-Ambt. blz. I-A-297 en II-907</REF.DOC.ECR>), verklaart het Gerecht dat beroep niet-ontvankelijk en verwijst het de verzoeker in de kosten krachtens het oude artikel 87, lid 3, tweede alinea, van het Reglement voor de procesvoering.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19960624">24 juni 1996</DATE> dient Progoulis bij het TABG een vierde verzoek om herziening van zijn indeling in de rang in. Daarin verzoekt hij het TABG, rekening te houden<?PAGE NO="I-8325"?> met zijn militaire dienst van 27 maanden en hem met terugwerkende kracht tot <DATE ISO="19830301">1 maart 1983</DATE> in te delen in de rang B 1, salaristrap 2.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Bij besluit van <DATE ISO="19960808">8 augustus 1996</DATE> wijst de Commissie dat verzoek af op grond dat het meer dan drie maanden na het aanvankelijke indelingsbesluit is ingediend.</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Op <DATE ISO="19961106">6 november 1996</DATE> dient Progoulis krachtens artikel 90, lid 2, van het Statuut een klacht in tegen dat besluit.</TXT></NP><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Bij het omstreden besluit wijst de Commissie die klacht af.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Bij een op <DATE ISO="19970812">12 augustus 1997</DATE> ter griffie van het Gerecht ingeschreven verzoekschrift stelt Progoulis een beroep tot nietigverklaring van dit besluit in.</TXT></NP><NP><NO.P>25</NO.P><TXT>Bij de bestreden beschikking verwerpt het Gerecht dit beroep wegens kennelijke niet-ontvankelijkheid.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De bestreden beschikking</P></TI></TITLE><NP><NO.P>26</NO.P><TXT>Voor het Gerecht betoogde Progoulis, dat het TABG zijn verzoek om herziening van zijn indeling heeft afgewezen op grond van het besluit van de Commissie van <DATE ISO="19830901">1 september 1983</DATE> inzake de criteria voor de indeling in rang en salaristrap bij<?PAGE NO="I-8326"?> aanwerving (hierna: <QUOT.START ID="QS0006" REF.END="QE0006" CODE="201E"/>besluit van <DATE ISO="19830901">1 september 1983</DATE><QUOT.END ID="QE0006" REF.START="QS0006" CODE="201D"/>). Hij was van mening, dat het arrest van het Gerecht van <DATE ISO="19951005">5 oktober 1995</DATE>, Alexopoulou/Commissie (<REF.DOC.ECR EDITION="CST" NO.CASE="T-17/95" YEAR="1995" PAGE.ECR="II-683" PAGE.SUM="I-A-227">T-17/95, JurAmbt. blz. I-A-227 en II-683</REF.DOC.ECR>), een nieuw feit vormde op grond waarvan hij zijn aanvankelijke indeling opnieuw in geding kon brengen.</TXT></NP><NP><NO.P>27</NO.P><TXT>In punt 36 van de bestreden beschikking merkte het Gerecht op, dat het omstreden besluit slechts een bevestiging was van het aanvankelijke indelingsbesluit van <DATE ISO="19840302">2 maart 1984</DATE>, dat met toepassing van het besluit van <DATE ISO="19730606">6 juni 1973</DATE> was genomen.</TXT></NP><NP><NO.P>28</NO.P><TXT>In de punten 38 tot en met 41 van de bestreden beschikking onderzocht het Gerecht, of het arrest Alexopoulou/Commissie een nieuw en wezenlijk feit vormde dat het opnieuw ingaan van de beroepstermijnen rechtvaardigde, en kwam het tot de slotsom, dat dit niet het geval was om de in de punten 39 tot en met 45 van zijn beschikking van <DATE ISO="19970711">11 juli 1997</DATE>, Chauvin/Commissie (<REF.DOC.ECR EDITION="CST" NO.CASE="T-16/97" YEAR="1997" PAGE.ECR="II-681" PAGE.SUM="I-A-237">T-16/97, JurAmbt. blz. I-A-237 en II-681</REF.DOC.ECR>), genoemde redenen.</TXT></NP><NP><NO.P>29</NO.P><TXT>In punt 42 van de beschikking Chauvin/Commissie beklemtoonde het Gerecht, dat het in het arrest Alexopoulou/Commissie het besluit van <DATE ISO="19830901">1 september 1983</DATE> niet nietig had verklaard, maar had geoordeeld dat sommige bepalingen ervan in die zaak niet konden worden toegepast. In punt 44 van de beschikking Chauvin/Commissie wees het Gerecht er verder op, dat aangezien Chauvin niet rechtstreeks werd geraakt door het individuele besluit dat het Gerecht in het arrest Alexopoulou/Commissie nietig had verklaard, dit arrest niet kon worden aangemerkt als een wezenlijk nieuw feit dat de klachttermijn voor hem opnieuw kon doen ingaan.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>De hogere voorziening</P></TI></TITLE><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Progoulis voert ter ondersteuning van zijn vordering tot vernietiging van de bestreden beschikking twee middelen aan: het Gerecht zou in de punten 39 tot en<?PAGE NO="I-8327"?> met 41 van die beschikking duidelijk blijk hebben gegeven van een onjuiste rechtsopvatting, en die punten zouden een ontoereikende motivering bevatten. Rekwirant vraagt het Hof verder, de zaak zelf af te doen en het omstreden besluit nietig te verklaren.</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Met zijn eerste middel verwijt Progoulis het Gerecht, dat het blijk heeft gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door zijn situatie gelijk te stellen met die van Chauvin en door om de in de punten 39 tot en met 45 van de beschikking Chauvin/Commissie genoemde redenen te oordelen dat het arrest Alexopoulou/Commissie geen nieuw feit vormde dat de termijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut opnieuw kon doen ingaan.</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>Progoulis stelt, dat zijn geval in zoverre verschilt van dat van Chauvin dat hij niet de vaststelling door het Gerecht dat sommige bepalingen van het besluit van <DATE ISO="19830901">1 september 1983</DATE> in strijd waren met het Statuut, als nieuw en wezenlijk feit aanvoert, maar de door het arrest Alexoupoulou/Commissie aan het licht gebrachte informatie, dat de Commissie sedert <DATE ISO="19830901">1 september 1983</DATE> een restrictief indelingsbeleid voert, ook voor de vóór die datum aangeworven ambtenaren. Rekwirant had evenwel in rang en salaristrap moeten worden ingedeeld volgens het besluit van <DATE ISO="19730606">6 juni 1973</DATE> en in punt 1, sub b, tweede alinea, van bijlage II bij dat besluit werd bepaald, dat een ambtenaar die een militaire dienst van meer dan 24 maanden had vervuld, zoals rekwirant, automatisch in een hogere rang wordt ingedeeld. Daarbij komt dat rekwirant, anders dan Chauvin, onmiddellijk na het indelingsbesluit tegen zijn indeling is opgekomen.</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Met zijn tweede middel verwijt Progoulis het Gerecht, dat het niet voldoende heeft aangegeven om welke redenen het arrest Alexopoulou/Commissie in zijn specifiek geval geen nieuw feit vormde.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8328"?><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Volgens de Commissie is de hogere voorziening kennelijk ongegrond. Haars inziens is het arrest Alexopoulou/Commissie niet ter zake dienend omdat het betrekking heeft op de situatie van een ambtenaar die met toepassing van het besluit van <DATE ISO="19830901">1 september 1983</DATE> is aangesteld, terwijl rekwirant is aangesteld met toepassing van het besluit van <DATE ISO="19730606">6 juni 1973</DATE>, een omstandigheid die het Gerecht in punt 36 van de bestreden beschikking in aanmerking heeft genomen.</TXT></NP><NP><NO.P>35</NO.P><TXT>Artikel 119 van het Reglement voor de procesvoering van het Hof bepaalt, dat wanneer de hogere voorziening kennelijk niet-ontvankelijk of kennelijk ongegrond is, het Hof de hogere voorziening op ieder moment bij met redenen omklede beschikking kan afwijzen.</TXT></NP><NP><NO.P>36</NO.P><TXT>Volgens vaste rechtspraak kunnen alleen wezenlijke nieuwe feiten de indiening van een verzoek om een nieuw onderzoek van een besluit na het verstrijken van de termijnen van de artikelen 90 en 91 van het Statuut rechtvaardigen.</TXT></NP><NP><NO.P>37</NO.P><TXT>Alleen al bij lezing van de door rekwirant aangevoerde middelen blijkt, dat deze om twee redenen kennelijk ongegrond zijn.</TXT></NP><NP><NO.P>38</NO.P><TXT>Allereerst moet worden vastgesteld, dat ook al bestaat de door het arrest Alexopoulou/Commissie aan het licht gebrachte informatie die rekwirant ter ondersteuning van zijn verzoek om herziening van zijn indeling aanvoert, hierin, dat vanaf <DATE ISO="19830901">1 september 1983</DATE> een restrictief indelingsbeleid wordt gevoerd, ook voor de vóór die datum aangestelde ambtenaren, als gevolg waarvan hij, anders dan andere ambtenaren die een militaire dienst van meer dan 24 maanden hadden vervuld, niet automatisch in een hogere rang is ingedeeld, dit geen nieuw feit is.</TXT></NP><?PAGE NO="I-8329"?><NP><NO.P>39</NO.P><TXT>Deze door rekwirant gestelde praktijk was immers slechts de toepassing van de bepalingen van het besluit van <DATE ISO="19830901">1 september 1983</DATE>. Dit besluit was echter welbekend, daar het op <DATE ISO="19831021">21 oktober 1983</DATE> ter kennis van het personeel was gebracht.</TXT></NP><NP><NO.P>40</NO.P><TXT>Ten tweede berust het betoog van Progoulis op de premisse, dat indien het besluit van <DATE ISO="19730606">6 juni 1973</DATE> op hem ware toegepast, hij in de hogere rang van de loopbaan zou zijn ingedeeld omdat hij een verplichte militaire dienst van meer dan 24 maanden had vervuld.</TXT></NP><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>Artikel 1, sub b, van bijlage II bij het besluit van <DATE ISO="19730606">6 juni 1973</DATE> bepaalt:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START ID="QS0007" REF.END="QE0007" CODE="201E"/>De duur van de wettelijk verplichte militaire dienst kan in principe slechts voor een eventuele extra salarisanciënniteit in aanmerking worden genomen.</P><P>Wanneer de diensttijd 24 maanden of meer bedraagt, is echter bij wijze van uitzondering indeling in een hogere rang van de loopbaan mogelijk.<QUOT.END ID="QE0007" REF.START="QS0007" CODE="201D"/></P></QUOT.S></P></NP><?PAGE NO="I-8330"?><NP><NO.P>42</NO.P><TXT>Zelfs bij een oppervlakkige lezing van deze bepaling kan niet met rekwirant worden geconcludeerd, dat ieder die een militaire dienst van 24 maanden of meer heeft vervuld, automatisch in de hogere rang van de loopbaan moet worden ingedeeld.</TXT></NP><NP><NO.P>43</NO.P><TXT>In punt 1, sub b, tweede alinea, van bijlage II bij het besluit van <DATE ISO="19730606">6 juni 1973</DATE> wordt immers bepaald, dat een dergelijke indeling slechts bij wijze van uitzondering kan worden verricht door het TABG, dat dienaangaande derhalve enige beoordelingsvrijheid heeft.</TXT></NP><NP><NO.P>44</NO.P><TXT>Uit een en ander volgt, dat de hogere voorziening van Progoulis kennelijk rechtens volledig ongegrond is en derhalve moet worden afgewezen.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Kosten</P></TI></TITLE><NP><NO.P>45</NO.P><TXT>Volgens artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering, dat ingevolge artikel 118 van toepassing is op de procedure in hogere voorziening, wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen, voorzover dit is gevorderd. Volgens artikel 70 van dat reglement blijven in ambtenarenzaken de kosten door de instellingen gemaakt, te hunnen laste. Ingevolge artikel 122, tweede alinea, van dit Reglement is artikel 70 evenwel niet van toepassing indien de hogere voorziening door een ambtenaar of een ander personeelslid van een instelling tegen die instelling is ingesteld. Aangezien rekwirant in het ongelijk is gesteld, dient hij overeenkomstig de vordering van de Commissie in de kosten te worden verwezen.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="I-8331"?><JURISDICTION><INTRO><P>HET HOF VAN JUSTITIE (Eerste kamer)</P><P>beschikt:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>De hogere voorziening wordt afgewezen.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>N. Progoulis wordt in de kosten verwezen.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Luxemburg, <DATE ISO="19991118">18 november 1999</DATE>.</P><SIGNATORY><P>De griffier</P><P>R. Grass</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>De president van de Eerste kamer</P><P>L. Sevón</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>