Zalecenie ZALECENIE RADY w sprawie krajowego programu reform Węgier z 2012 r. oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez Węgry programu konwergencji na lata 2012–2015 /* COM/2012/0317 final - 2012/ () */
Zalecenie ZALECENIE RADY w sprawie krajowego programu reform
Węgier z 2012 r.
oraz zawierające opinię Rady na temat przedstawionego przez
Węgry programu konwergencji na lata 2012–2015 RADA UNII EUROPEJSKIEJ, uwzględniając Traktat o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 121 ust. 2 i
art. 148 ust. 4, uwzględniając rozporządzenie
Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru
pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych[1], w szczególności jego art.
5 ust. 2, uwzględniając rozporządzenie
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1176/2011 z dnia
16 listopada 2011 r. w sprawie zapobiegania zakłóceniom
równowagi makroekonomicznej i ich korygowania[2],
w szczególności jego art. 6 ust. 1, uwzględniając zalecenie Komisji
Europejskiej[3], uwzględniając rezolucje Parlamentu
Europejskiego[4],
uwzględniając konkluzje Rady
Europejskiej, uwzględniając opinię Komitetu
Zatrudnienia, po konsultacji z Komitetem
Ekonomiczno-Finansowym, a także mając na uwadze, co
następuje: (1) W dniu 26 marca 2010 r. Rada
Europejska przyjęła wniosek Komisji Europejskiej dotyczący
wprowadzenia nowej strategii na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego,
zatytułowanej „Europa 2020”, opartej na ściślejszej koordynacji
polityki gospodarczej, która skupiać się będzie na
najważniejszych obszarach wymagających podjęcia
działań służących pobudzeniu europejskiego
potencjału w dziedzinie zrównoważonego rozwoju i konkurencyjności. (2) W dniu 13 lipca 2010 r. Rada
przyjęła zalecenie w sprawie ogólnych wytycznych polityk
gospodarczych państw członkowskich i Unii (na lata 2010–2014), a w
dniu 21 października 2010 r. decyzję dotyczącą wytycznych w
sprawie polityki zatrudnienia państw członkowskich[5], które razem stanowią
„zintegrowane wytyczne”. Państwa członkowskie zostały poproszone
o uwzględnienie zintegrowanych wytycznych w swojej krajowej polityce
gospodarczej i polityce zatrudnienia. (3) W dniu 12 lipca 2011 r. Rada
przyjęła zalecenie w sprawie krajowego programu reform Węgier na
2011 r. oraz wydała opinię na temat przedstawionego przez Węgry
zaktualizowanego programu konwergencji na lata 2011–2014. (4) W dniu 23 listopada 2011 r.
Komisja przyjęła drugą roczną analizę wzrostu
gospodarczego, rozpoczynając w ten sposób drugi europejski semestr
zintegrowanej i prowadzonej ex ante koordynacji polityki, który ma swoje
umocowanie w strategii „Europa 2020”. W dniu 14 lutego 2012 r. Komisja, na
podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr
1176/2011, przyjęła sprawozdanie w ramach mechanizmu ostrzegania[6], w którym wskazała
Węgry jako jedno z państw członkowskich, dla których
przeprowadzona zostanie szczegółowa analiza. (5) Dnia 2 marca 2012 r. Rada
Europejska zatwierdziła priorytety dotyczące zapewnienia
stabilności finansowej, konsolidacji fiskalnej i działań
wspierających wzrost gospodarczy. Rada podkreśliła potrzebę
kontynuacji zróżnicowanej konsolidacji fiskalnej sprzyjającej
wzrostowi gospodarczemu w celu przywrócenia gospodarce normalnych warunków
udzielania pożyczek, wspierania wzrostu i konkurencyjności,
rozwiązania problemu bezrobocia i społecznych skutków kryzysu, jak
również w celu modernizacji administracji państwowej. (6) Dnia 29 lutego 2012 r.
Parlament Europejski i Węgry odbyły wymianę poglądów
zgodnie z art. 2a rozporządzenia Rady (WE) nr 1466/97 z dnia 7 lipca 1997
r. w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i
koordynacji polityk gospodarczych. (7) Dnia 2 marca 2012 r. Rada
Europejska wezwała także państwa członkowskie
uczestniczące w pakcie euro plus, by przedstawiły swoje
zobowiązania odpowiednio wcześnie, tak by zobowiązania te
mogły zostać włączone do ich programów stabilności lub
konwergencji oraz krajowych programów reform. (8) W dniu 23 kwietnia 2012 r.
Węgry przedłożyły program konwergencji obejmujący lata
2012–2015 oraz krajowy program reform z 2012 r. W celu uwzględnienia
powiązań między tymi oboma programami, poddano je jednoczesnej
ocenie. Komisja oceniła również w ramach szczegółowej analizy zgodnie
z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1176/2011, czy na Węgrzech
występuje zakłócenie równowagi makroekonomicznej. Komisja
stwierdziła w swojej szczegółowej analizie[7], że na Węgrzech
występują zewnętrzne i wewnętrzne zakłócenia
równowagi; nie są one jednak nadmierne. (9) Na podstawie oceny programu
konwergencji z 2012 r. zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1466/97 Rada
jest zdania, że scenariusz makroekonomiczny będący podstawą
prognoz budżetowych przedstawionych w programie jest optymistyczny.
Prognozy wzrostu opracowane przez władze węgierskie na 2012 r. i 2013
r. są wyższe o około połowę punktu procentowego w
porównaniu z prognozą Komisji z wiosny 2012 r. ze względu na bardziej
optymistyczne oficjalne założenia dotyczące krajowego popytu, zwłaszcza
w 2013 r. Celem strategii budżetowej określonej w programie jest
zapewnienie zrównoważonej korekty nadmiernego deficytu w terminie
określonym przez Radę na 2012 r. Oficjalne cele dotyczące
deficytu oraz planowane wysiłki fiskalne są zgodne z zaleceniami Rady
z marca 2012 r. wydanymi na podstawie art. 126 ust. 7. Program zawiera
potwierdzenie poprzedniego średniookresowego celu budżetowego w
wysokości 1,5 % PKB, który ma zostać osiągnięty do 2013 r.
Średniookresowy cel budżetowy odpowiednio odzwierciedla wymogi paktu
stabilności i wzrostu. Na podstawie (ponownie obliczonego) strukturalnego
salda budżetowego[8]
postępy w dążeniu do osiągnięcia tego celu wydają
się nieodpowiednie w 2013 r. w kontekście oceny prognozy Komisji z
wiosny 2012 r., w której uwzględniono zagrożenia związane z
wykonaniem wybranych środków służących
oszczędnościom oraz mniej optymistyczny scenariusz makroekonomiczny.
Stopa wzrostu wydatków publicznych, przy uwzględnieniu środków
uznaniowych po stronie dochodów, w 2013 r. jest zgodna z wartością
referencyjną dotyczącą wydatków określoną w pakcie
stabilności i wzrostu, nie jest natomiast z nią zgodna w 2014 r. i
2015 r. Zgodnie z planami rządu dług publiczny ma być stale
obniżany przez cały okres trwania programu do poziomu poniżej 73
% PKB w 2015 r., ale pozostanie powyżej 60 % wartości referencyjnej
PKB. Jeśli chodzi o wartość referencyjną
dotyczącą redukcji długu, Węgry znajdą się w
latach 2013–2014 w okresie przejściowym, a program ma zapewnić
wystarczające postępy w dążeniu do osiągnięcia
wartości referencyjnej. Zgodnie z programem wartość referencyjna
dotycząca redukcji długu zostanie osiągnięta na koniec
okresu przejściowego, w 2015 r., co powinno pomóc w ograniczeniu
skumulowanego zadłużenia zewnętrznego i wewnętrznego. (10) Przyjęto nowe przepisy
dotyczące wdrożenia konstytucyjnych ram zarządzania fiskalnego,
ale wykazują one wciąż pewne słabości.
Średniookresowe planowanie budżetowe ma jedynie charakter
orientacyjny, zasoby Rady Fiskalnej są niewspółmierne do jej nowo
uzyskanego silnego prawa veta, a dostępność informacji budżetowych
jest wciąż niedostateczna. Wzmocnienie średniookresowego
planowania budżetowego oraz poszerzenie zakresu uprawnień
analitycznych Rady Fiskalnej pomoże zagwarantować, że nowe
konstytucyjne ramy zarządzania fiskalnego odegrają
właściwą rolę. (11) Działania polityczne
podejmowane w celu złagodzenia skutków reformy podatkowej dla osób o
niskich dochodach (podniesienie płacy minimalnej, program subsydiowania
wynagrodzeń) nie przyczyniły się do zwiększenia
zatrudnienia, natomiast środki mające sprzyjać obecności
kobiet na rynku pracy to tylko mały krok we właściwym kierunku.
Przekształcenie opodatkowania pracy, tak aby bardziej sprzyjało ono
zatrudnieniu oraz wzmocnienie środków sprzyjających uczestnictwu
kobiet w rynku pracy, szczególnie poprzez rozszerzenie placówek opieki nad
dziećmi i edukacji przedszkolnej, pomogłoby zwiększyć
stopę zatrudnienia. (12) Publiczna służba
zatrudnienia została zreorganizowana, co doprowadziło do jej ogólnego
zmniejszenia, przy czym kierunek tych zmian jest przeciwny do zaleceń z
2011 r. W obszarze aktywnej polityki rynku pracy niektóre środki
mające na celu zapewnienie zindywidualizowanych usług dla grup
najmniej uprzywilejowanych, na przykład w ramach programów EFS,
wydają się wiarygodne i odpowiednie. Natomiast w przypadku innych
środków skierowanych do grup znajdujących się w trudnej sytuacji
(np. roboty publiczne) skuteczność we wprowadzaniu ich uczestników na
otwarty rynek pracy będzie prawdopodobnie niewielka. Należy
bezzwłocznie przedsięwziąć działania zwiększające
możliwości publicznej służby zatrudnienia, zachowując
przy tym równowagę finansowania robót publicznych oraz innych rodzajów
aktywnej polityki rynku pracy, tak aby wspomóc poprawę funkcjonowania
rynku pracy i zwiększyć współczynnik aktywności zawodowej.
Zwiększenie możliwości wzrostu poprzez reformy strukturalne na
rynku pracy także byłoby istotne dla trwałego zmniejszenia
podatności na wstrząsy wynikającej ze skumulowania
zewnętrznego i wewnętrznego zadłużenia. Ponadto krajowa
strategia integracji Romów nie została włączona do głównego
nurtu innych obszarów polityki. (13) Środki poprawiające
otoczenie biznesu w większości zmierzają we właściwym
kierunku, ale pole do dalszych postępów jest znaczące. Starania na
rzecz poprawy dostępu do finansowania pozabankowego również są
właściwie ukierunkowane, ale brakuje wciąż kompleksowej
oceny polityki wobec MŚP. Węgry osiągają bardzo słabe
wyniki, jeśli chodzi o wiele wskaźników mierzących
przejrzystość i jakość administracji publicznej. Postępy
w tym zakresie również przyczyniłyby się do większego
ustabilizowania warunków instytucjonalnych i politycznych. To z kolei
mogłoby poprawić warunki dla bezpośrednich inwestycji
zagranicznych i przyczyniłoby się do zmniejszenia znaczącej
nierównowagi w zakresie międzynarodowej pozycji inwestycyjnej netto:
szczególnie odsetek reinwestowanych zysków drastycznie spadł w 2009 r. i
2010 r., częściowo z powodu kryzysu, ale także na skutek szeregu
kontrowersyjnych, nieprzewidzianych zmian sytuacji politycznej i fiskalnej oraz
systemu prawnego i instytucjonalnego. Najnowsza tendencja w publicznym
finansowaniu badań i innowacji (od połowy 2010 r.) nie jest zgodna z
określonym w rocznej analizie wzrostu gospodarczego z 2012 r. priorytetem
dotyczącym zróżnicowanej, sprzyjającej wzrostowi konsolidacji
fiskalnej. (14) Węgierski rząd
przeprowadził reformę szkolnictwa wyższego, którą
wprowadził zmiany w jego strukturze i finansowaniu. Ponadto pewne elementy
nowych przepisów dotyczących edukacji szkolnej mogą
zwiększyć liczbę osób przedwcześnie kończących
naukę i nasilić segregację w węgierskim systemie
szkolnictwa. Nie zajęto się też wystarczająco inną,
równie ważną kwestią, jaką jest uczenie się przez
całe życie. Poprawa kształcenia na wszystkich poziomach
będzie istotna dla zwiększenia konkurencyjności węgierskiej
siły roboczej. (15) Brak postępów w zakresie
restrukturyzacji transportu publicznego jest istotną przyczyną
przekraczania budżetu w ostatnich latach. Ogromna większość
taboru spółek transportu publicznego osiągnęła już
kres swojej przydatności. Zwiększenie transgranicznej
przepustowości sieci energii elektrycznej mogłoby ułatwić
ewentualny wzrost handlu z krajami sąsiedzkimi. Krajowy organ regulacji
energetyki nie jest uprawniony do samodzielnego organizowania swoich struktur i
nie ma wyłącznych kompetencji do ustalania stawek opłat sieciowych,
w tym także stopy zwrotu, jaką mogą osiągać operatorzy
sieci. Uregulowane ceny powinny stosować się wyłącznie do
klientów w szczególnie trudnej sytuacji. (16) W ramach europejskiego
semestru Komisja przeprowadziła wszechstronną analizę
węgierskiej polityki gospodarczej. Dokonała oceny programu
konwergencji i krajowego programu reform oraz przedstawiła
szczegółową analizę. Wzięła pod uwagę nie tylko
ich znaczenie dla zrównoważonego charakteru polityki fiskalnej i polityki
społeczno-gospodarczej na Węgrzech, ale także stopień
poszanowania przepisów oraz wytycznych UE, ze względu na
konieczność wzmocnienia całościowego zarządzania
gospodarczego w Unii Europejskiej poprzez wnoszenie na poziomie UE wkładu
w przyszłe decyzje krajowe. Zalecenia Komisji w ramach europejskiego
semestru zostały przedstawione poniżej w pkt od 1 do 7. (17) W świetle powyższej
oceny Rada zbadała węgierski program konwergencji i jej opinia[9] znajduje odzwierciedlenie w
szczególności w pkt 1 poniższego zalecenia. (18) W świetle wyników
dokonanej przez Komisję szczegółowej analizy i powyższej oceny
Rada zbadała krajowy program reform Węgier z 2012 r. oraz
węgierski program konwergencji. Jej zalecenia na mocy art. 6
rozporządzenia (UE) nr 1176/2011 znajdują odzwierciedlenie
szczególnie w pkt 1, 3, 4 i 5 poniżej, NINIEJSZYM ZALECA Węgrom podjęcie w latach 2012–2013
następujących działań: 1. Trwałe skorygowanie
nadmiernego deficytu do końca 2012 r. poprzez wykonanie budżetu na
2012 r. oraz ograniczenie stosowania środków jednorazowych. Następnie
wyszczególnienie wszystkich środków strukturalnych koniecznych do
zapewnienia trwałej korekty nadmiernego deficytu oraz dokonanie
wystarczających postępów w dążeniu do
średniookresowego celu budżetowego, w tym osiągnięcie
wartości referencyjnej dotyczącej wydatków, a także zapewnienie
wystarczających postępów w dążeniu do osiągnięcia
wartości referencyjnej dotyczącej redukcji długu. W celu
złagodzenia nawarstwiających się zaburzeń równowagi
makroekonomicznej zdecydowane dążenie do obniżenia wskaźnika
długu publicznego. 2. Dokonanie rewizji ustawy
kardynalnej o stabilności gospodarczej poprzez wprowadzenie nowych
reguł numerycznych do wiążących średniookresowych ram
budżetowych. Dalsze rozszerzanie uprawnień analitycznych Rady Fiskalnej
w celu zwiększenia przejrzystości finansów publicznych. 3. Zmiana opodatkowania pracy,
tak aby bardziej sprzyjało ono zatrudnieniu, poprzez złagodzenie
skutków zmian przepisów podatkowych z 2011 r. i 2012 r. dla osób o niskich
dochodach, w sposób trwały i niewpływający na budżet, na
przykład przez przeniesienie części obciążeń
podatkowych na podatki energetyczne oraz ponawiane podatki od
nieruchomości. Wzmocnienie środków sprzyjających udziałowi
kobiet w rynku pracy, szczególnie poprzez rozszerzenie placówek opieki nad dziećmi
i edukacji przedszkolnej. 4. Zwiększenie
możliwości publicznych służb zatrudnienia w celu
podniesienia jakości i zwiększenia skuteczności szkoleń,
pomocy w poszukiwaniu pracy oraz zindywidualizowanych usług, ze
szczególnym uwzględnieniem grup znajdujących się w szczególnie
trudnej sytuacji. Wzmocnienie elementu aktywizacji w ramach programu robót
publicznych poprzez skuteczną pomoc w szkoleniach i poszukiwaniu pracy.
Wdrożenie krajowej strategii integracji Romów i uwzględnienie jej w
innych obszarach polityki. 5. Wdrożenie środków
służących zmniejszeniu obciążeń
administracyjnych. Zagwarantowanie, że zamówienia publiczne i proces
legislacyjny będą sprzyjały konkurencji na rynku, a także
zagwarantowanie przedsiębiorstwom finansowym i niefinansowym, w tym
przedsiębiorstwom zapewniającym bezpośrednie inwestycje
zagraniczne, stabilnego otoczenia regulacyjnego i otoczenia przyjaznego dla
biznesu. Zmniejszenie kosztów przestrzegania przepisów podatkowych i
ustanowienie stabilnych, zgodnych z prawem, niepowodujących
zakłóceń ram podatkowych w odniesieniu do osób prawnych.
Wyeliminowanie nieuzasadnionych ograniczeń przy tworzeniu
wielkopowierzchniowych obiektów handlowych. Zapewnienie konkretnych,
właściwie ukierunkowanych programów zachęt, aby wesprzeć
innowacyjne MŚP w tworzeniu nowej strategii innowacji. 6. Przygotowanie i
wdrożenie krajowej strategii w kwestii przedwczesnego kończenia nauki
przez zapewnienie odpowiedniego finansowania. Zagwarantowanie, że
wdrożenie reformy szkolnictwa wyższego zwiększy dostęp do
edukacji grupom w szczególnie trudnej sytuacji. 7. Zreformowanie systemu
transportu publicznego, aby był bardziej oszczędny. Zwiększenie
transgranicznej przepustowości sieci energii elektrycznej, zapewnienie
niezależności organów regulacji energetyki i stopniowe wyeliminowanie
regulowanych cen energii. Sporządzono w Brukseli dnia […] r. W
imieniu Rady Przewodniczący [1] Dz.U. L 209 z 2.8.1997, s. 1. [2] Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 25. [3] COM(2012) 317 wersja ostateczna. [4] P7_TA(2012)0048 i P7_TA(2012)0047. [5] Decyzja Rady 2012/238/UE z dnia 26 kwietnia 2012 r. [6] COM(2012) 68 wersja ostateczna. [7] COM(2012) 157 wersja ostateczna. [8] Saldo w ujęciu uwzględniającym zmiany
cykliczne po skorygowaniu o działania jednorazowe i tymczasowe,
przeliczone przez służby Komisji na podstawie informacji zawartych w
programie, zgodnie ze wspólnie przyjętą metodyką. [9] Przewidziana w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Rady
(WE) nr 1466/97.