<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><JUDGMENT xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.55-20141201.xd"><BIB.JUDGMENT><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>T‑204/11</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62011TJ0204</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2015:91">EU:T:2015:91</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>5</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>5</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.JUDGMENT><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P>WYROK Z DNIA <DATE ISO="20150211">11.2.2015</DATE> R. – SPRAWA T‑204/11 [<HT TYPE="ITALIC">FRAGMENTY</HT>]</P><P>HISZPANIA/KOMISJA</P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Wyrok Sądu</HT> (czwarta izba)</P><P>z dnia <DATE ISO="20150211">11 lutego 2015 r.</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="STAR" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Język postępowania: hiszpański.</P></NOTE></P></TI></TITLE><INDEX><KEYWORD>Ochrona konsumentów</KEYWORD><KEYWORD>Rozporządzenie (UE) nr 15/2011</KEYWORD><KEYWORD>Metody wykrywania toksyn lipofilowych w małżach</KEYWORD><KEYWORD>Zastąpienie metody prób biologicznych na myszach metodą chromatografii cieczowej sprzężonej z tandemową spektrometrią mas (LC‑MS/MS)</KEYWORD><KEYWORD>Artykuł 168 TFUE</KEYWORD><KEYWORD>Proporcjonalność</KEYWORD><KEYWORD>Uzasadnione oczekiwania</KEYWORD></INDEX><JUDGMENT.INIT><P>W sprawie T‑204/11</P></JUDGMENT.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Królestwo Hiszpanii</HT>, reprezentowane początkowo przez M. Muñoza Péreza, a następnie przez S. Martíneza‑Lagego Sobreda oraz wreszcie przez A. Rubia Gonzáleza, abogados del Estado,</P><PARTY.STATUS>strona skarżąca,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>przeciwko</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Komisji Europejskiej</HT>, reprezentowanej przez F. Jimena Fernándeza oraz A. Marcoulli, działających w charakterze pełnomocników,</P><PARTY.STATUS>strona pozwana,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><P>mającej za przedmiot skargę o stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 15/2011 z dnia <DATE ISO="20110110">10 stycznia 2011 r.</DATE> zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2074/2005 w odniesieniu do uznanych metod badania na obecność morskich biotoksyn w żywych małżach (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="006" PAGE.FIRST="3" DATE.PUB="2011">Dz.U. L 6, s. 3</REF.DOC.OJ>),</P><PREAMBLE><PREAMBLE.INIT><P>SĄD (czwarta izba),</P><P>w składzie: M. Prek, prezes, I. Labucka i V. Kreuschitz (sprawozdawca), sędziowie,</P><P>sekretarz: J. Palacio González, główny administrator,</P></PREAMBLE.INIT><GR.VISA><VISA>uwzględniając pisemny etap postępowania i po przeprowadzeniu rozprawy w dniu <DATE ISO="20140319">19 marca 2014 r.</DATE>,</VISA></GR.VISA><PREAMBLE.FINAL>wydaje następujący</PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE><?PAGE NO="2"?><CONTENTS.JUDGMENT><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Wyrok</HT><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P>Poniżej zostały odtworzone jedynie te punkty wyroku, których publikację Sąd uznał za wskazaną.</P></NOTE></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P><HT TYPE="BOLD">Co do prawa</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">Uwagi wstępne</HT></P></TI></TITLE><P>[…]</P><NP><NO.P>30</NO.P><TXT>Ponadto w zakresie podniesionych zarzutów przypomnieć należy, że instytucje Unii dysponują szerokim zakresem uznania przy stosowaniu środków w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego. Nadto uznano, że instytucje te, w zakresie wspólnej polityki rolnej, dysponują szerokim zakresem uznania w kwestii wyznaczania celów i wyboru odpowiednich instrumentów (zob. wyrok z dnia <DATE ISO="20020911">11 września 2002 r.</DATE>, T‑13/99 Pfizer Animal Health/Komisja, Rec, EU:T:2002;209, pkt 166 i przytoczone tam orzecznictwo).</TXT></NP><NP><NO.P>31</NO.P><TXT>Ten szeroki zakres uznania powoduje, że kontrola ze strony sądu Unii jest ograniczona. Konsekwencją wspomnianego zakresu uznania jest bowiem to, że kontrola sądu co do istoty ogranicza się do zbadania, czy skorzystanie przez instytucje z ich uprawnień nie jest dotknięte oczywistym błędem, nie stanowi nadużycia władzy lub też czy instytucje w sposób oczywisty nie przekroczyły granic przysługującego im uznania (wyroki: z dnia <DATE ISO="20030909">9 września 2003 r.</DATE>, Monsanto Agricoltura Italia i in., C‑236/01, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:431">EU:C:2003:431</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 135; z dnia <DATE ISO="20091015">15 października 2009 r.</DATE> Enviro Tech (Europe), C‑425/08, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:635">EU:C:2009:635</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 47; z dnia <DATE ISO="20110909">9 września 2011 r.</DATE>, Francja/Komisja, T‑257/07, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2011:444">EU:T:2011:444</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 85).</TXT></NP><NP><NO.P>32</NO.P><TXT>W odniesieniu do badania przez sąd Unii istnienia oczywistego błędu w ocenie dotyczącego aktu instytucji należy wyjaśnić, że aby ustalić, czy instytucja ta popełniła oczywisty błąd w ocenie złożonych faktów, dający podstawę do stwierdzenia nieważności danego aktu, skarżący winien przedstawić wystarczające dowody, by można było uznać dokonaną w tym akcie ocenę faktów za niewiarygodną (zob. podobnie wyroki: z dnia <DATE ISO="19961212">12 grudnia 1996 r.</DATE>, AIUFFASS i AKT/Komisja, T‑380/94, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:1996:195">EU:T:1996:195</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 59; z dnia <DATE ISO="20120228">28 lutego 2012 r.</DATE>, Grazer Wechselseitige Versicherung/Komisja, T‑282/08, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2012:91">EU:T:2012:91</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 158). Z zastrzeżeniem tego badania wiarygodności, zadaniem Sądu nie jest zastąpienie własną oceną złożonych faktów oceny dokonanej przez autora decyzji (ww. w pkt 31 wyrok Enviro Tech, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:635">EU:C:2009:635</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 47; wyrok z dnia <DATE ISO="20080212">12 lutego 2008 r.</DATE>, BUPA i in./Komisja, T‑289/03, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2008:29">EU:T:2008:29</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 221).</TXT></NP><NP><NO.P>33</NO.P><TXT>Jednakże ograniczenie kontroli sądu Unii nie ma wpływu na obowiązek nie tylko weryfikacji prawidłowości przytoczonego materiału dowodowego, jego wiarygodności i spójności, ale także kontroli tego, czy materiał ten stanowi zbiór istotnych danych, które należy wziąć pod uwagę w celu oceny złożonej sytuacji, i czy może on stanowić poparcie dla wniosków wyciągniętych na jego podstawie (wyroki: z dnia <DATE ISO="20071122">22 listopada 2007 r.</DATE>, Hiszpania/Lenzing, C‑525/04 P, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:698">EU:C:2007:698</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 57; z dnia <DATE ISO="20081106">6 listopada 2008 r.</DATE>, Niderlandy/Komisja, C‑405/07 P, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:613">EU:C:2008:613</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 55).</TXT></NP><NP><NO.P>34</NO.P><TXT>Należy ponadto przypomnieć, że w przypadku gdy instytucji przysługuje szeroki zakres uznania, podstawowego znaczenia nabiera kontrola przestrzegania pewnych gwarancji proceduralnych zapewnionych w porządku prawnym Unii w odniesieniu do postępowania administracyjnego. Trybunał wyjaśnił, że wśród tych gwarancji znajdują się obowiązek starannego i bezstronnego zbadania przez właściwą instytucję wszystkich istotnych okoliczności danego przypadku oraz obowiązek uzasadnienia w wystarczający sposób swojej decyzji (wyroki: z dnia <DATE ISO="19911121">21 listopada 1991 r.</DATE>, Technische Universität München, C‑269/90, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1991:438">EU:C:1991:438</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 14; z dnia <DATE ISO="19920507">7 maja 1992 r.</DATE>, Pesquerias De Bermeo i Naviera Laida/Komisja, C‑258/90 i C‑259/90, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1992:199">EU:C:1992:199</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 26; ww. w pkt 31 wyroki: Niderlandy/Komisja, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:613">EU:C:2008:613</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 56; Francja/Komisja, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2011:444">EU:T:2011:444</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 88).</TXT></NP></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie naruszenia art. 168 TFUE</HT></P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Wprowadzenie</P></TI></TITLE><P>[…]</P><NP><NO.P>41</NO.P><TXT>Z uwagi na opinię naukową panelu EFSA metoda biologiczna powinna zostać uznana za nieodpowiednią dla wykrywania znanych toksyn lipofilowych. W szczególności jeśli chodzi o toksyny z grupy OA, zachodzi prawdopodobieństwo, że metoda ta może prowadzić do fałszywych negatywnych wyników badania (zob. pkt 38 powyżej). Dalsze stosowanie metody biologicznej dla wykrywania toksyn lipofilowych stanowi zatem zagrożenie dla zdrowia publicznego. Komisja, jako organ odpowiedzialny za przyjęcie środków w celu zachowania wysokiego poziomu ochrony zdrowia publicznego, była zatem zobowiązana do podjęcia w tym zakresie niezwłocznych działań.</TXT><P>[…]</P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>W przedmiocie dostępności certyfikowanego materiału koniecznego do stosowania metody LC‑MS/MS</P></TI></TITLE><P>[…]</P><NP><NO.P>121</NO.P><TXT>Wobec powyższego Królestwo Hiszpanii nie wykazało w wystarczający pod względem prawnym sposób niezawodności metody LC‑MS/MS w oparciu o wyniki testów walidacyjnych, co powodowało zagrożenie dla zdrowia publicznego. Rzeczone państwo członkowskie nie udowodniło zatem również, że wybór metody LC‑MS/MS jako metody referencyjnej powoduje większe zagrożenie niż dalsze stosowanie metody biologicznej jako metody referencyjnej.</TXT><P>[…]</P></NP><NP><NO.P>123</NO.P><TXT>Jak przyznano w orzecznictwie, zgodność aktu wspólnotowego z prawem należy oceniać na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w chwili wydania tego aktu (wyroki: z dnia <DATE ISO="19790207">7 lutego 1979 r.</DATE>, Francja/Komisja, 15/76 i 16/76, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1979:29">EU:C:1979:29</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 7, 8; z dnia <DATE ISO="19961212">12 grudnia 1996 r.</DATE>, Altmann i in./Komisja, T‑177/94 i T‑377/94, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:1996:193">EU:T:1996:193</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 119). W konsekwencji przy ocenie zgodności tego aktu z prawem wyłączona jest możliwość uwzględnienia okoliczności późniejszych w stosunku do daty wydania aktu Unii (wyrok z dnia <DATE ISO="20060927">27 września 2006 r.</DATE>, Roquette Frères/Komisja, T‑322/01, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2006:267">EU:T:2006:267</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 325).</TXT><P>[…]</P></NP><NP><NO.P>129</NO.P><TXT>Wreszcie Królestwo Hiszpanii nie porównało niezawodności metody LC‑MS/MS i metody biologicznej. Rzeczone państwo członkowskie nie przedstawiło w oparciu o artykuł A. Villara wystarczających dowodów na to, że metoda LC‑MS/MS jest mniej niezawodna niż metoda biologiczna.</TXT></NP><NP><NO.P>130</NO.P><TXT>Jeśli chodzi o artykuł P. Otera, zauważyć należy, że poglądy w nim zawarte spotkały się ostrą krytyką innych autorów, w późniejszych publikacjach w <QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0001" ID="QS0001"/>Analytical Chemistry<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="201D" ID="QE0001"/>. W szczególności krytykowali oni jakość ocen naukowych dokonanych przez P. Otera i innych autorów omawianego artykułu, stwierdzając w szczególności co następuje:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><P><QUOT.START CODE="201E" REF.END="QE0002" ID="QS0002"/>Eksperymenty i obserwacje opisane w tym dokumencie nie uzasadniają kwestionowania zasadności i niezawodności metody [LC‑]MS/MS jako metody referencyjnej dla celów ochrony konsumentów […]. Dochodzimy do wniosku, że z uwagi na odniesienie przez autorów publikacji do niewłaściwej metody cała publikacja pozbawiona jest znaczenia, jeśli chodzi o wyrażone w niej <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0003" ID="QS0003"/>obawy<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00AB" ID="QE0003"/> i <QUOT.START CODE="00BB" REF.END="QE0004" ID="QS0004"/>proponowane metody referencyjne<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00AB" ID="QE0004"/>. Niestety oznacza to również, że cała publikacja oparta jest na błędnym założeniu […]. Dowodzi ona błędnego rozumienia czynników kluczowych dla prawidłowego posługiwania się metodą LC‑MS[/MS] ogólnie oraz pewnych braków w szczególnych kompetencjach w pracach nad trzema toksynami. Dowodzimy istnienia błędów w przeprowadzeniu oraz opisie<?PAGE NO="4"?> eksperymentów, w tym ewentualnego krzyżowego zanieczyszczenia próbek z powodu wtryskiwacza oraz braku zapewnienia kontroli jakości. W konsekwencji szczegółowe wnioski przyjęte w oparciu o nie uznać należy za nieważne<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="201D" ID="QE0002"/>.</P></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>131</NO.P><TXT>Powyższe zastrzeżenia podważają wartość naukową badań przeprowadzonych przez P. Otera i pozostałych autorów omawianego artykułu. Zgodnie z orzecznictwem odnoszącym się do poszanowania zasady ostrożności ocena naukowa powinna być dokonywana na podstawie opinii naukowych opartych na zasadach doskonałości, niezależności i przejrzystości. Wymóg ten stanowi bowiem istotną gwarancję proceduralną, mającą na celu zapewnienie naukowej obiektywności środków i uniknięcie przyjęcia środków arbitralnych (zob. podobnie ww. w pkt 30 wyrok Pfizer Animal Health/Rada, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2002:209">EU:T:2002:209</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 172).</TXT></NP><NP><NO.P>132</NO.P><TXT>Z uwagi na powyższe zastrzeżenia oraz okoliczność, że metoda LC‑MS/MS została zatwierdzona w badaniu walidacyjnym prowadzonym przez państwa członkowskie pod koordynacją Laboratorium Referencyjnego Unii Europejskiej ds. Biotoksyn Morskich dla 13 omawianych substancji na podstawie materiałów referencyjnych dostępnych w momencie prowadzenia badania, Królestwo Hiszpanii nie wykazało w sposób wystarczający pod względem prawnym, że wybór metody LC‑MS/MS jako metody referencyjnej stanowi zagrożenie dla zdrowia ludzkiego.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>Wniosek</P></TI></TITLE><NP><NO.P>133</NO.P><TXT>Z powyższych względów należy stwierdzić, że po pierwsze, Królestwo Hiszpanii błędnie uznało, że decyzja o zastąpieniu metody biologicznej metodą LC‑MS/MS jako metodą referencyjną została podjęta pośpiesznie, i po drugie, że nie wykazano w sposób wystarczający pod względem prawnym, że decyzja ta stanowiła zagrożenie dla zdrowia publicznego z naruszeniem art. 168 TFUE. W konsekwencji pierwszy zarzut Królestwa Hiszpanii, w zakresie, w jakim oparty jest na naruszeniu art. 168 TFUE, należy oddalić.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><P><HT TYPE="ITALIC">W przedmiocie naruszenia zasady proporcjonalności</HT></P></TI></TITLE><P>[…]</P><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><P>W przedmiocie braku niewspółmiernego charakteru niedogodności</P></TI></TITLE><P>[…]</P><NP><NO.P>141</NO.P><TXT>Ochronie zdrowia publicznego należy przyznać przeważające znaczenie w stosunku do kwestii ekonomicznych, wobec czego może ona uzasadniać negatywne konsekwencje ekonomiczne, nawet istotne, dla niektórych przedsiębiorców (zob. podobnie postanowienie z dnia <DATE ISO="19960712">12 lipca 1996 r.</DATE>, Zjednoczone Królestwo/Komisja, C‑180/96 R, Rec, <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:1996:308">EU:C:1996:308</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 93; wyrok z dnia <DATE ISO="20050628">28 czerwca 2005 r.</DATE>, Industrias Químicas del Vallés/Komisja, T‑158/03, Zb.Orz., <REF.DOC.ECR><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:T:2005:253">EU:T:2005:253</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>, pkt 134).</TXT></NP><NP><NO.P>142</NO.P><TXT>W niniejszym przypadku ustalono, że metoda LC‑MS/MS jest metodą pozwalającą na bardziej wiarygodne wykrycie obecności znanych toksyn lipofilowych niż metoda biologiczna. W odróżnieniu od metody LC‑MS/MS, która została zatwierdzona przez liczne laboratoria pod kontrolą Laboratorium Referencyjnego Unii Europejskiej ds. Biotoksyn Morskich, metoda biologiczna została uznana na nieodpowiednią do wykrywania znanych toksyn lipofilowych i mogącą, jeśli chodzi o toksyny z grupy OA, prowadzić do fałszywych negatywnych wyników (zob. pkt 40 powyżej).</TXT></NP><NP><NO.P>143</NO.P><TXT>Z powyższych względów nawet gdyby potwierdził się zarzut Królestwa Hiszpanii, wedle którego koszt próby metodą LC‑MS/MS był o co najmniej 60% wyższy od kosztu metody biologicznej, nie można uznać by koszt ten był niewspółmierny do zamierzonego celu polegającego na ochronie zdrowia konsumentów małży.</TXT></NP><?PAGE NO="5"?><NP><NO.P>144</NO.P><TXT>Ponadto zauważyć należy, że nie można uznać, by wskazywany dodatkowy w stosunku do metody biologicznej koszt metody LC‑MS/MS został precyzyjnie określony. Jak bowiem wskazano w pkt 73 powyżej, Królestwo Hiszpanii nie przedstawiło w sposób wystarczająco precyzyjny metodologii, jaką przyjęto w celu ustalenia tego dodatkowego kosztu.</TXT></NP><NP><NO.P>145</NO.P><TXT>Ponadto przy określaniu dodatkowego kosztu metody LC-MS/MS Królestwo Hiszpanii nie wykazało, iż uwzględniono również związane z tą metodą obniżenie kosztów dla podmiotów działających w tym sektorze na skutek większej wiarygodności w zakresie wykrywania znanych toksyn. Jak bowiem podkreśla Komisja, zamknięcie obszarów produkcyjnych z uwagi na większą liczbę fałszywych pozytywnych wyników przy wykorzystaniu metody biologicznej powinno również być brane pod uwagę przy takiej kalkulacji. Podobnie większa niezawodność metody LC‑MS/MS ograniczy liczbę fałszywych negatywnych wyników, które również stanowią koszt dla hodowców żywych małży. Królestwo Hiszpanii przyznaje to, wskazując, iż wszelkie problemy sanitarne związane z produktami pochodzącymi z Galicji mogą spowodować utratę zaufania ogółem do produktów tego pochodzenia.</TXT></NP><NP><NO.P>146</NO.P><TXT>W świetle przedstawionych wyżej uwag Królestwo Hiszpanii niesłusznie twierdzi, iż koszty metody LC‑MS/MS są niewspółmierne do celu ochrony zdrowia leżącego u podstaw wyboru tej metody jako metody referencyjnej.</TXT></NP><NP><NO.P>147</NO.P><TXT>Należy zatem oddalić zarzuty Królestwa Hiszpanii oparte na naruszeniu zasady proporcjonalności.</TXT><P>[…]</P></NP></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><JURISDICTION><INTRO><P>Z powyższych względów</P><P>SĄD (czwarta izba)</P><P>orzeka, co następuje:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Skarga zostaje oddalona.</HT></TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Królestwo Hiszpanii pokrywa własne koszty oraz koszty poniesione przez Komisję Europejską.</HT></TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.JUDGMENT><SIGNATURE.CASE><SIGNATORY><P>Prek</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Labucka</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Kreuschitz</P></SIGNATORY><P>Wyrok ogłoszono na posiedzeniu jawnym w Luksemburgu w dniu <DATE ISO="20150211">11 lutego 2015 r.</DATE></P><SIGNATORY><P>Podpisy</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></JUDGMENT>