C-211/0262002J02110010.00022433124386CJARREST VAN 6. 3. 2003 — ZAAK C-211/02COMMISSIE / LUXEMBURG<TI><P><HT TYPE="UC">Arrest van het Hof</HT> (Vierde kamer)</P><P><DATE ISO="20030306">6 maart 2003</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Procestaal: Frans.</P></NOTE></P></TI>

In zaak C-211/02,

Commissie van de Europese Gemeenschappen, vertegenwoordigd door C. Schmidt als gemachtigde, domicilie gekozen hebbende te Luxemburg,

verzoekster,tegen

Groothertogdom Luxemburg, vertegenwoordigd door N. Mackel als gemachtigde,

verweerder,

betreffende een verzoek om vast te stellen dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (PB 1998, L 24, biz. 1), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen,

wijst

HET HOF VAN JUSTITIE (Vierde kamer),

samengesteld als volgt: C. W. A. Timmermans, kamerpresident, D. A. O. Edward (rapporteur) en A. La Pergola, rechters,

advocaat-generaal: S. Alber,

griffier: R. Grass,

gezien het rapport van de rechterrapporteur,gehoord de conclusie van de advocaat-generaal ter terechtzitting van 10 december 2002,

het navolgende

<TI><P>Arrest</P></TI>1Bij op 4 juni 2002 ter griffie van het Hof neergelegd verzoekschrift heeft de Commissie van de Europese Gemeenschappen krachtens artikel 226 EG beroep ingesteld, strekkende tot vaststelling dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector (PB 1998, L 24, blz. 1; hierna: de richtlijn), de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.<TI><P>Rechtskader</P></TI>2De richtlijn heeft ten doel om in alle lidstaten een gelijk niveau van bescherming van fundamentele rechten en vrijheden, met name het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer, ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens in de telecommunicatiesector te waarborgen, alsmede om te zorgen voor het vrije verkeer van dergelijke gegevens en van telecommunicatieapparatuur en-diensten in de Gemeenschap.3Artikel 15 van de richtlijn bepaalt dat de lidstaten de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking doen treden om uiterlijk op 24 oktober 1998 te voldoen aan de bepalingen van de richtlijn, behoudens artikel 5, en om uiterlijk op 24 oktober 2000 te voldoen aan artikel 5, en de Commissie daarvan op de hoogte stellen.<TI><P>Precontentieuze procedure</P></TI>4Overeenkomstig de procedure van artikel 226 EG heeft de Commissie, na het Groothertogdom Luxemburg in de gelegenheid te hebben gesteld zijn opmerkingen te maken, deze lidstaat bij brieven van 23 juli 1999 en 25 juli 2001 twee met redenen omklede adviezen toegezonden, met het verzoek binnen een termijn van twee maanden na de kennisgeving van elk van deze adviezen de nodige maatregelen te nemen om enerzijds te voldoen aan zijn verplichtingen uit hoofde van de richtlijn, behoudens artikel 5 daarvan, en anderzijds aan zijn verplichtingen uit hoofde van artikel 5. Omdat het Groothertogdom Luxemburg niet op deze met redenen omklede adviezen had gereageerd, heeft de Commissie onderhavig beroep ingesteld.<TI><P>De niet-nakoming</P></TI>5De Luxemburgse regering betwist niet, dat zij de bepalingen van de richtlijn niet binnen de in deze richtlijn gestelde termijnen heeft omgezet. Zij merkt op dat de omzetting in behandeling is en verklaart om welke redenen daarbij deze vertraging is opgetreden.6Dienaangaande volstaat de vaststelling dat het bestaan van een niet-nakoming volgens vaste rechtspraak moet worden beoordeeld op basis van de situatie waarin de lidstaat zich bevond aan het einde van de in het met redenen omkleed advies gestelde termijn, en dat het Hof met sedertdien opgetreden wijzigingen geen rekening kan houden (zie onder meer arrest van 4 juli 2002, Commissie/Griekenland, C-173/01, Jurispr. blz. I-6129, punt 7).7Ook is het vaste rechtspraak dat een lidstaat zich niet op nationale bepalingen, praktijken of situaties kan beroepen ter rechtvaardiging van de niet-nakoming van door een richtlijn voorgeschreven verplichtingen of termijnen (zie onder meer arrest van 13 juni 2002, Commissie/Frankrijk, C-286/01, Jurispr. blz. I-5463, punt 13).8Bijgevolg moet worden vastgesteld dat het Groothertogdom Luxemburg, door niet binnen de gestelde termijnen de nodige wettelijke bepalingen vast te stellen om aan de richtlijn te voldoen, de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet is nagekomen.<TI><P>Kosten</P></TI>9Volgens artikel 69, lid 2, van het Reglement voor de procesvoering wordt de in het ongelijk gestelde partij in de kosten verwezen, voorzover dit is gevorderd. Aangezien het Groothertogdom Luxemburg in het ongelijk is gesteld, moet het overeenkomstig de vordering van de Commissie in de kosten worden verwezen.

HET HOF VAN JUSTITIE (Vierde kamer),

rechtdoende, verstaat:

1)Door niet binnen de gestelde termijnen de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast te stellen die noodzakelijk zijn om te voldoen aan richtlijn 97/66/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 december 1997 betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke levenssfeer in de telecommunicatiesector, is het Groothertogdom Luxemburg de krachtens deze richtlijn op hem rustende verplichtingen niet nagekomen.2)Het Groothertogdom Luxemburg wordt verwezen in de kosten.

Timmermans

Edward

La Pergola

Uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op 6 maart 2003.

De griffier

R. Grass

De president van de Vierde kamer

C. W. A. Timmermans