|
1.5.2015 |
PL |
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej |
L 113/44 |
ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/707
z dnia 30 kwietnia 2015 r.
w sprawie niezatwierdzenia substancji podstawowej wyciąg z korzenia rabarbaru lekarskiego, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 23 ust. 5 w związku z art. 13 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
|
(1) |
Zgodnie z art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Komisja otrzymała w dniu 26 kwietnia 2013 r. złożony przez Institut Technique de l'Agriculture Biologique wniosek o zatwierdzenie wyciągu z korzenia rabarbaru lekarskiego jako substancji podstawowej. Do wniosku tego dołączono informacje wymagane przepisami art. 23 ust. 3 akapit drugi. |
|
(2) |
Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanego dalej „Urzędem”) o pomoc naukową. W dniu 12 czerwca 2014 r. Urząd przedstawił Komisji sprawozdanie techniczne dotyczące przedmiotowej substancji (2). W dniu 20 marca 2015 r. Komisja przedłożyła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz sprawozdanie z przeglądu (3) oraz niniejszy projekt rozporządzenia w sprawie niezatwierdzenia wyciągu z korzenia rabarbaru lekarskiego. |
|
(3) |
Z dokumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę wynika, że wyciąg z korzenia rabarbaru lekarskiego nie spełnia kryteriów środka spożywczego określonych w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (4). |
|
(4) |
W sprawozdaniu technicznym wskazano szczególne wątpliwości dotyczące ryzyka dla operatorów, pracowników, osób postronnych, konsumentów i organizmów innych niż docelowe. |
|
(5) |
Komisja poprosiła wnioskodawcę o przedstawienie uwag do analizy wykonanej przez Urząd i projektu sprawozdania z przeglądu. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie zbadane. |
|
(6) |
Mimo argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę nie da się jednak rozwiać obaw związanych z substancją. |
|
(7) |
W związku z tym, w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane i szczegółowo opisane w opracowanym przez Komisję sprawozdaniu z przeglądu, nie stwierdzono, że wymogi określone w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione. Nie należy zatem zezwalać na stosowanie wyciągu z korzenia rabarbaru lekarskiego jako substancji podstawowej. |
|
(8) |
Niniejsze rozporządzenie nie wyklucza możliwości złożenia nowego wniosku o zatwierdzenie wyciągu z korzenia rabarbaru lekarskiego jako substancji podstawowej zgodnie z art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. |
|
(9) |
Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz, |
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Niezatwierdzenie jako substancji podstawowej
Nie zatwierdza się substancji wyciąg z korzenia rabarbaru lekarskiego jako substancji podstawowej.
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 30 kwietnia 2015 r.
W imieniu Komisji
Jean-Claude JUNCKER
Przewodniczący
(1) Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.
(2) Wynik konsultacji z państwami członkowskimi i EFSA w sprawie stosowania substancji podstawowej rabarbar lekarski oraz wnioski EFSA na temat poszczególnych podniesionych kwestii. 2014:EN-617. 31 s.
(3) http://ec.europa.eu/sanco_pesticides/public/?event=activesubstance.selection&language=EN
(4) Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).