Volgens artikel 58, lid 4, EGKS-Verdrag kunnen boeten worden opgelegd tot ten hoogste een bedrag gelijk aan de waarde van de ongeoorloofde produktie. Hier worden aan de Commissie discretionaire bevoegdheden verleend, waarvan zij bij vaststelling van het boetebedrag gebruik heeft te maken.

Die discretionaire bevoegdheid van de Commissie wordt in artikel 9 van beschikking nr. 2794/80 niet ingeperkt: enerzijds is er in deze bepaling slechts sprake van een regel, anderzijds is dit voorschrift van lager orde dan de verdragsbepalingen.

Er zou dus met betrekking tot de bestreden beschikking van overschrijding van bevoegdheid mogen worden gesproken, indien de Commissie de wijze waarop zij van haar discretionaire bevoegdheid gebruik gemaakt heeft, noch in absolute noch in relatieve zin gemotiveerd heeft.

De redenen waarom de Commissie aldus haar eigen bevoegdheden heeft ingeperkt, zijn vermeld in de overwegingen van de considerans van beschikking nr. 2794/80, volgens welke om de doeltreffendheid van het quotastelsel te verzekeren, ... elke overschrijding daadwerkelijk [moet] worden bestraft met een boete die wordt vastgesteld naar gelang van de ongeoorloofd geproduceerde hoeveelheid.

De Commissie is dan ook van mening dat aan de overwegingen van de algemene beschikking voldoende argumenten kunnen worden afgelezen ten gunste van de juistheid van het gebruik dat zij bij de toepassing der beschikking van haar bevoegdheden meent te moeten maken. Nadere redengeving in de individuele boetebeschikking acht zij onnodig, omdat daarin slechts uitvoering aan de algemene beschikking wordt gegeven.

De Commissie voegt hieraan toe dat zij met artikel 9 van beschikking nr. 2794/80 is gebleven binnen de in artikel 58, lid 4, van het Verdrag gestelde grenzen, immers met een bedrag van 75 Ecu per ton blijft men beneden de waarde van een ton staal.

Verzoekster heeft er bepaaldelijk op gewezen dat het produktieoverschot over het eerste kwartaal van 1981 aan een abnormaal en onvoorzienbaar feit van technische aard was toe te schrijven: in maart 1981 was er te Casto een verbeterde walsstraat in gebruik genomen, die al dadelijk in de aanloopperiode een onverwacht hoog rendement opleverde. De produktie kon niet worden stilgelegd: enerzijds brengt de ingebruikneming van een nieuwe installatie mede dat de capaciteit ten volle moet worden benut — zulks met het oog op de nodige bijstellingen en experimenten; anderzijds was de onderneming gebonden door contracten, tevoren gesloten met de vakbonden en de leveranciers der installatie.

Lucchini stelt, wat haar produktie ha het eerste kwartaal van 1981 betreft, dat zij zelf beperkingen van haar produktie ten opzichte van de quota die haar voor het tweede, derde en vierde kwartaal van 1981 waren toegekend, heeft gepland, om zodoende te blijven binnen de grenzen, aan haar produktie over het gehele jaar gesteld. Door die handelwijze moet zij worden geacht de begane onregelmatigheid te hebben gecorrigeerd; althans dient een en ander tot verlaging van de boete te leiden.

Een en ander brengt mede dat er in de omstreden beschikking overschrijding van rechtsmacht heeft plaatsgevonden in dier voege dat wezenlijke feiten buiten beschouwing zijn gelaten.

De Commissie voegt hieraan toe dat een hogere produktie van een walsstraat in de proefperiode, technisch gezien, geenszins abnormaal is en volkomen voorzienbaar. Verzoekster heeft dus zelf het risico van een te grote produktie aanvaard. Het argument dat zij de produktie om technische en juridische redenen niet kon stilleggen, doet niet terzake; dit zijn slechts de consequenties van haar eigen eerdere nalatigheid, zodat zij er zelf voor moet opkomen.

In ieder geval mag men zich, ook al zou het produktieoverschot dat door de ingebruikneming van de nieuwe walsstraat te Casto is ontstaan, onvoorzienbaar zijn geweest, afvragen waarom verzoekster de produktie in haar beide andere bedrijven, waar de installaties normaal werkten, niet heeft beperkt of opgeschort. Zij had de produktie van de beide andere walsstraten (produktiecijfers: 32732' en 16508 ton) zeer wel naar evenredigheid kunnen beperken.

Wat betreft het feit dat verzoekster haar produktie in het tweede, derde en vierde kwartaal van 1981 heeft beperkt, wijst de Commissie erop dat de quota, zoals zij bij beschikking nr. 2794/80 zijn ingevoerd, per kwartaal worden vastgesteld, zodat een in één bepaald kwartaal begane overschrijding, door een beperking van de produktie in de volgende kwartalen niet kan worden goedgemaakt.

Verzoekster wijst erop dat de walsstraat te Casto in de omstreden periode 4092 ton produkten van categorie II heeft geproduceerd (terwijl het quotum 2935 ton bedroeg, zodat de overschrijding op 1157 ton is te stellen) en 29563 ton produkten van categorie IV. In totaal is er door alle Lucchini-bedrijven, wat categorie IV betreft, 78486 ton geproduceerd (terwijl het quotum 74155 ton bedroeg, hetgeen een overschrijding oplevert van 4331 ton).

Mochten voormelde produktiecijfers worden betwist, dan geeft Lucchini het Hof een accountantsonderzoek in overweging.

De Commissie voegt hieraan toe dat de totale overschrijding waarop men in de bestreden beschikking uitkomt, met het door verzoekster vastgestelde totaal overeenkomt.

Met betrekking tot de walsstraat te Casto wijst de Commissie erop, dat de produktie aanvankelijk tot produkten van categorie IV beperkt bleef, maar dat er, na de technische verbeteringen die tot de onderhavige zaak leidden, zowel produkten van categorie II als van categorie IV zijn geproduceerd. De Commissie is evenwel van mening dat de feiten die in het descriptieve gedeelte der beschikking zijn besproken, geenszins bepalend zin geweest voor de beschikking zelf, waarin alle doorslaggevende feiten en omstandigheden zijn vermeld.