Rozporządzenie Rady z dnia
Sędzia między innymi zakazał High5 pod rygorem kar pieniężnych sprzedaży kulek z zestawu i akcesoriów do nich oraz nakazał High5 zwrócenie się do nabywców będących przedsiębiorcami o ich zwrot w zamian za refundację ich ceny i kosztów transportu. High5 zostało również zobowiązane do przekazania Spin Master wykazu swoich dostawców i nabywców z wyszczególnieniem dostarczonych produktów.
Zgodnie z prawem niderlandzkim sędzia rechtbank Den Haag (sądu pierwszej instancji w Hadze) jest jedynym sędzią właściwym do przyjęcia środków tymczasowych i zabezpieczających w postępowaniach dotyczących naruszenia wzorów wspólnotowych. Artykuł 90 ust. 2 rozporządzenia nr 6/2002 nie ma zastosowania do sporów przewidzianych w jego art. 81, jak można wywnioskować z genezy i systematyki wspomnianego rozporządzenia.
Wyroki: z dnia
Opinia w sprawie
Wyrok z dnia
Rodzaje tych środków nie są zharmonizowane w rozporządzeniu nr 6/2002: w każdym państwie członkowskim stosuje się środki określone w jego ustawodawstwie.
Jak wspomniano powyżej, rozporządzenie nr 6/2002 dopuszcza możliwość, że w każdym państwie członkowskim będzie istnieć nie jeden, lecz kilka (
Inną kwestią jest skuteczność owych środków, w zależności od sądu, który je przyjmuje. Rozróżnienie to będzie przedmiotem mojej analizy w dalszej części.
Ich uwagi są powtórzeniem uwag zawartych w skardze kasacyjnej w interesie prawa wniesionej do Hoge Raad (sądu najwyższego).
Protokół reguluje zasady jurysdykcji międzynarodowej w art. 14, a zasady właściwości krajowej w art. 15.
W przypadku powództw W przypadku powództw innych niż te, o których mowa w art. 81, przepis art. 90 ust. 1 nabiera pełnego sensu, gdyż stanowi on, że każdy sąd państwa członkowskiego, w tym sąd wyspecjalizowany, może przyjąć środki zabezpieczające i tymczasowe. To lepiej wyjaśnia owo Uwagi prokuratora generalnego, pkt 3.23.
Sekcja 1 wprowadza coś, co można określić jako kontekst dla ustalenia jurysdykcji państwowej właściwej do rozpoznania sporu. Zasady, do których się odwołuje, to postanowienia konwencji brukselskiej Sekcja 2 zawiera wyjątki dotyczące stosowania rozporządzenia Bruksela I bis. Ustanawia ona zasady dotyczące jurysdykcji międzynarodowej (art. 82) i określa, które sądy są właściwe do rozstrzygania sporów dotyczących wzorów wspólnotowych, a także rozpoznawanych przez nie powództw (art. 80 i 81) Ponadto reguluje pewne szczególne zasady dotyczące zakresu i skutków wnoszenia powództw w sprawie naruszenia lub unieważnienia oraz zawiera między innymi przepisy dotyczące prawa właściwego, powiązanych powództw i jurysdykcji w drugiej instancji (art. 82–89, 91 i 92). Sekcja 3, zatytułowana Wobec braku właściwego sądu określonego zgodnie z przepisami art. 79 ust. 1 i 4 wspomniana sekcja wyznacza sądy kraju, w którym swoją siedzibę ma Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory).
Dlatego też sędzia orzekający w przedmiocie środków zabezpieczających i tymczasowych w Amsterdamie określił w swoim postanowieniu z dnia
W hiszpańskiej wersji tej sekcji niewłaściwie użyto wyrażenia
Jak wspomniałem powyżej (przypis 8), rozporządzenie nr 6/2002 nie zawiera szczegółowych przepisów dotyczących rodzajów tych środków, które podlegają ustawodawstwu każdego państwa członkowskiego dotyczącego wzorów krajowych.
Tak to interpretuje Komisja, podkreślając, że jednostka musi mieć możliwość zwrócenia się do sądu, który jest jej geograficznie bliski, do którego może ona wystąpić o pilną ochronę, co oznacza, że specjalizacja jest kwestią drugorzędną. Jako przykład Komisja podaje potrzebę zachowania dowodów zagrożonych utratą lub rozpowszechnianie podrobionych produktów z jednego punktu dystrybucji, takiego jak port lub fabryka.
W dziedzinie własności intelektualnej podstawowe znaczenie mają środki zabezpieczające gwarantujące, z poszanowaniem prawa do obrony drugiej strony, proporcjonalną ochronę osoby uprawnionej, zanim zapadnie rozstrzygnięcie co do istoty [motyw 22 dyrektywy 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
Jeżeli dana osoba wystąpi z wnioskiem o zastosowanie środka zabezpieczającego i tymczasowego do sądu w sprawach wzorów wspólnotowych, środki przyjęte przez ten sąd będą miały zastosowanie na terytorium każdego państwa członkowskiego. Jeżeli dana osoba wystąpi ze wspomnianym wnioskiem do sądów krajowych innych niż sądy wyspecjalizowane, skuteczność przyjętego przez owe sądy środka zabezpieczającego jest ograniczona do odpowiedniego państwa członkowskiego.