Beschikking nr. 3632/93/EGKS van de Commissie van 28 december 1993 tot vaststelling van een communautaire regeling voor de steunmaatregelen van de Lid-Staten ten behoeve van de kolenindustrie
Publicatieblad Nr. L 329 van 30/12/1993 blz. 0012 - 0018
Bijzondere uitgave in het Fins: Hoofdstuk 8 Deel 2 blz. 0026
Bijzondere uitgave in het Zweeds: Hoofdstuk 8 Deel 2 blz. 0026
BESCHIKKING Nr. 3632/93/EGKS VAN DE COMMISSIE van 28 december 1993 tot vaststelling van een communautaire regeling voor de steunmaatregelen van de Lid-Staten ten behoeve van de kolenindustrie DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, inzonderheid op artikel 95, eerste alinea, Na raadpleging van het Raadgevend Comité, het Europees Parlement, met instemming van de Raad, bij eenstemmigheid bepaald: I Overwegende dat bij artikel 4, onder c), van het Verdrag alle door de Lid-Staten verleende steun - al of niet specifiek en in welke vorm dan ook - verboden is; Overwegende dat de structuurwijzigingen van de internationale markt en de gemeenschappelijke markt voor energie de kolenindustrie in de Gemeenschap reeds sedert het begin van de jaren zestig tot een zeer omvangrijke modernisering, rationalisering en herstructurering hebben genoopt; dat er bovenop de concurrentie van aardolie en aardgas een steeds toenemende druk van uit derde landen ingevoerde kolen is gekomen; dat veel ondernemingen in de Gemeenschap daardoor in financiële moeilijkheden zijn geraakt en om steun van de Lid-Staten hebben verzocht; Overwegende dat de Hoge Autoriteit, respectievelijk de Commissie, sedert 1965 herhaaldelijk bepalingen hebben aangenomen om de financiële steunmaatregelen van de Lid-Staten ten behoeve van de steenkolenindustrie in overeenstemming te brengen met de doelstellingen van het Verdrag; dat de opeenvolgende steunbeschikkingen zijn aangepast aan de algemene economische ontwikkeling en in het bijzonder aan die van de energie- en de steenkolenmarkt van de Gemeenschap; Overwegende dat in alle bovenbedoelde beschikkingen doelstellingen zijn aangegeven en beginselen zijn omschreven om de steun van de Lid-Staten in overeenstemming te brengen met het belang van de Gemeenschap; dat de omvang en de duur daarvan beperkt blijven tot hetgeen noodzakelijk is en dat deze steun de werking van de gemeenschappelijke markt niet verstoort; dat bovendien de Lid-Staten zich ertoe hebben verbonden de toekenning van steun te onderwerpen aan de voorafgaande goedkeuring van de Hoge Autoriteit, respectievelijk de Commissie; II Overwegende dat, hoewel de steenkoolindustrie dank zij Beschikking nr. 2064/86/EGKS van de Commissie van 30 juni 1986 tot vaststelling van een communautaire regeling voor de steunmaatregelen van de Staten ten behoeve van de kolenindustrie (1) in uiteenlopende mate kon worden geherstructureerd, gemoderniseerd en gerationaliseerd met het oog op de versterking van haar concurrentiepositie, het merendeel van de communautaire steenkoolproduktie toch niet kan concurreren met de invoer uit derde landen, ondanks een significante produktiviteitsstijging en een forse daling van het aantal werknemers in deze sector; Overwegende dat de mogelijkheden tot rationalisering van de steenkolenindustrie van de Gemeenschap in verband met ongunstige geologische omstandigheden beperkt zijn en het daarom noodzakelijk is deze rationaliseringsmaatregelen aan te vullen met herstructureringsmaatregelen ten einde het concurrentievermogen van de communautaire industrie te verbeteren; Overwegende dat de verwezenlijking van deze doelstelling meer financiële middelen vergt dan de ondernemingen zelf bijeen kunnen brengen; dat de Gemeenschap evenmin over de middelen beschikt om dit proces te financieren; dat instandhouding van een communautaire steunregeling derhalve onontbeerlijk blijkt te zijn; Overwegende dat de te nemen maatregelen overeenkomstig de bepalingen van het EGKS-Verdrag onderdeel kunnen zijn van een concept van diversificatie van de energiebronnen en van de leveranciers, met inbegrip van de binnenlandse energiebronnen, in het kader van de bestaande energieconcepten; Overwegende dat de wereldmarkt voor steenkool stabiel is en wordt gekenmerkt door een overvloedig en in geopolitiek opzicht zeer uiteenlopend aanbod, zodat zelfs op lange termijn en ingeval van een groeiende vraag naar steenkool, het risico van een langdurige onderbreking van de voorziening weliswaar niet geheel kan worden uitgesloten, maar toch zeer gering is; Overwegende dat de in de Gemeenschap ingevoerde steenkool grotendeels afkomstig is van partners in het Internationaal Energieagentschap (IEA) of van Staten waarmee de Gemeenschap of haar Lid-Staten handelsovereenkomsten heeft (hebben) gesloten en die niet als riskante leveranciers kunnen worden beschouwd; Overwegende dat bij het verdere beleid van de Gemeenschap in deze sector rekening gehouden moet worden met de kwetsbare sociale situatie in de mijnstreken, zulks met name in het kader van het beginsel van de economische en sociale cohesie, en dat er derhalve voor moet worden gezorgd dat, naast de onvermijdelijke herstructurerings- en sluitingsmaatregelen, ook maatregelen worden genomen om de sociale en regionale gevolgen van deze ontwikkeling tot een minimum te beperken; Overwegende dat de Gemeenschap hierdoor wordt geconfronteerd met een niet in het Verdrag voorziene situatie die haar evenwel niet ontslaat van de verplichting tot handelen; dat het onder deze omstandigheden geboden is artikel 95, eerste alinea, van het Verdrag te hanteren, opdat de Gemeenschap de in de eerste artikelen van het Verdrag genoemde doelstellingen verder kan verwezenlijken; dat dit streven de invoering van een nieuw communautair steunstelsel ten behoeve van de kolenindustrie wettigt; III Overwegende dat de Gemeenschap geleidelijk de voorwaarden moet creëren waaronder de steenkoolproduktie uit zichzelf op de meest rationele wijze wordt verdeeld; Overwegende dat de Gemeenschap daartoe met name een rationeel beleid voor de exploitatie van natuurlijke rijkdommen moet bevorderen, en wel zonder enige bescherming tegen concurrerende industrieën; Overwegende dat de Gemeenschap de ontwikkeling van het internationale handelsverkeer moet bevorderen; Overwegende dat de Gemeenschap bij het vervullen van haar taak de totstandbrenging, handhaving en naleving van normale concurrentievoorwaarden moet waarborgen; Overwegende dat het, gelet op de voornoemde bepalingen, van belang is dat staatssteun niet tot concurrentievervalsing of tot discriminatie tussen kolenproducenten, tussen kopers of tussen verbruikers in de Gemeenschap leidt; Overwegende dat staatssteun daarom onder transparante voorwaarden moet worden toegekend, om de gevolgen ervan voor de mededinging beter te evalueren; Overwegende dat de budgettering van de steunmaatregelen of de opneming ervan in volstrekt gelijkwaardige regelingen, alsmede de vereenvoudiging van die maatregelen en een overzichtelijke presentatie in de jaarrekeningen van de door de begunstigde ondernemingen ontvangen bedragen, de beste waarborgen voor de doorzichtigheid van de steunregelingen zijn; Overwegende dat voorts dat de tijdens de afgelopen jaren geconstateerde tendens naar verhoging van de steunbedragen onverenigbaar is met het overgangs- en uitzonderlijk karakter van de communautaire steunregeling; dat het bijgevolg zaak is de kosten en de produktiecapaciteit van de kolenindustrie te verlagen ten einde de degressie van de steunmaatregelen te verwezenlijken; Overwegende dat een op rationele verdeling van de produktie gericht beleid evenwel vereist dat de vermindering van de kosten en van de capaciteit bij voorrang wordt geconcentreerd op produktie-eenheden die de meeste steun krijgen; Overwegende dat, aangezien de ondernemingen of produktie-eenheden in de Gemeenschap - in het licht van de steenkoolprijzen op de internationale markt - niet kunnen hopen op een verbetering van hun economische levensvatbaarheid, de steunregelingen het mogelijk moeten maken om de sociale en regionale gevolgen van sluitingen te verzachten; dat, gezien de ervaring die met omschakelingen in bepaalde steenkoolgebieden van de Gemeenschap is opgedaan, erkend is dat steunmaatregelen bij vervroegde sluiting van installaties die in de toekomst geheel geen levensvatbaarheid hebben - voor zover zulks door de betrokken Lid-Staat noodzakelijk wordt geacht - bestemd moeten zijn voor de omschakeling van de regionale industrie, mits de maatregelen verenigbaar zijn met de Verdragen; Overwegende dat niet alleen moet worden gezorgd voor een gezondere mededinging, maar dat ook op termijn op communautair niveau de concurrentiepositie van deze sector op de wereldmarkt moet worden verbeterd; Overwegende dat de ondernemingen van de communautaire kolenindustrie, ten einde structurele veranderingen tot een goed einde te brengen, moeten kunnen rekenen op welomschreven vooruitzichten voor de middellange en lange termijn; Overwegende dat, wegens de aanhoudende achteruitgang van de steenkolenproduktie in de afgelopen decennia, bepaalde ondernemingen met abnormale of buitengewoon hoge lasten kunnen worden geconfronteerd; dat dan overheidssubsidies voor de gedeeltelijke of volledige financiering van deze lasten verenigbaar met de gemeenschappelijke markt kunnen zijn, voor zover een strikt toezicht door de Commissie gewaarborgd is en er tegenover deze lasten uit het verleden geen latente inkomsten staan; Overwegende dat het noodzakelijk is ervoor te zorgen dat de steenkoolindustrie en de andere sectoren op voet van gelijkheid toegang krijgen tot steun voor onderzoek en ontwikkeling en tot die voor milieubescherming; dat het derhalve wenselijk is de verenigbaarheid van die steun te toetsen aan het daartoe vastgestelde communautaire kader; Overwegende dat in het bijzonder dat de kolenindustrie gekenmerkt wordt door een steeds toenemende toepassing van hoogwaardige technologieën, en dat zij daardoor een belangrijke rol speelt bij het onderzoek, de ontwikkeling, het demonstreren en de exploitatie van de mogelijkheden van deze technologieën in de industrie; IV Overwegende dat het streven naar vermindering van de produktiekosten onderdeel moet zijn van een plan voor herstructuering, rationalisering en modernisering van de industrie, waarbij onderscheid wordt gemaakt tussen produktie-eenheden die deze doelstelling kunnen helpen verwezenlijken en eenheden die daarin niet zullen slagen; dat laatst bedoelde eenheden moeten worden opgenomen in een buitenbedrijfstellingsplan dat moet leiden tot de sluiting van de installaties wanneer de huidige regeling afloopt; dat alleen uitzonderlijke sociale en regionale omstandigheden uitstel van sluiting na de vastgestelde termijn kunnen rechtvaardigen; Overwegende dat de goedkeuringsbevoegdheid van de Commissie moet worden uitgeoefend op basis van een nauwkeurige en volledige kennis van de door de regeringen geplande maatregelen, alsmede van het verband tussen deze maatregelen en de doelstellingen van deze beschikking; dat het bijgevolg geboden is dat de Lid-Staten regelmatig en op gestructureerde wijze de Commissie in kennis stellen van alle gegevens met betrekking tot de directe of indirecte steunmaatregelen die zij ten behoeve van de communautaire kolenindustrie hebben gepland, en nauwkeurig de motieven en draagwijdte daarvan, alsmede in voorkomend geval het verband tussen die maatregelen en een reeds ingediend moderniserings-, rationaliserings- en herstructureringsplan aangeven; Overwegende dat het vanwege het specifieke karakter van een aantal bestaande steunregelingen noodzakelijk kan zijn te voorzien in een overgangsperiode van drie jaar, zodat de regelingen kunnen worden afgestemd op de bepalingen van deze beschikking; Overwegende dat het absoluut noodzakelijk is dat geen enkele volledige of gedeeltelijke betaling plaatsvindt, alvorens de Commissie deze uitdrukkelijk heeft goedgekeurd, HEEFT DE VOLGENDE BESCHIKKING GEGEVEN: DEEL I Kader en algemene doelstellingen Artikel 1 1. Alle specifieke of algemene steun voor de kolenindustrie die door de Lid-staten of met overheidsmiddelen in welke vorm dan ook wordt gefinancierd, kan slechts als communautaire steun en derhalve als verenigbaar met de goede werking van de gemeenschappelijke markt worden beschouwd indien deze steun aan de bepalingen van de artikelen 2 tot en met 9 voldoet. 2. Het begrip "steun" omvat elke directe of indirecte maatregel of bemoeienis van overheidswege die met de produktie, het in de handel brengen en de handel met het buitenland verband houdt, en die, al komt hij niet ten laste van de overheidsbegroting, de ondernemingen in de kolenindustrie door verlichting van de lasten die deze normaal zouden moeten dragen, een economisch voordeel verschaft. 3. Het begrip "steun" omvat tevens de bestemming van de heffingen die van overheidswege zijn opgelegd en die direct of indirect de kolenindustrie ten goede komen, waarbij het geen verschil maakt of de steun wordt verleend door de Staat dan wel door overheids- of particuliere lichamen die van staatswege met het beheer ervan zijn belast. 4. Het begrip "steun" omvat ook alle steunelementen in de financieringsmaatregelen van de Lid-Staten met betrekking tot de kolenmijnondernemingen voor zover het niet gaat om verstrekking van risicodragend kapitaal aan een vennootschap volgens in de markteconomie normaal geldende praktijken. Artikel 2 1. Aan de kolenindustrie toegekende steun kan als met de goede werking van de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden beschouwd, indien zij bijdraagt tot de verwezenlijking van ten minste een van de volgende doelstellingen: - verwezenlijking, in het licht van de kolenprijzen op de internationale markten, van verdere vooruitgang in de richting van economische rentabiliteit, ten einde de degressie van de steunmaatregelen te verwezenlijken; - oplossing van de sociale en regionale problemen die uit de gehele of gedeeltelijke buitenbedrijfstelling van produktie-eenheden voortvloeien; - vergemakkelijking van de aanpassing van de kolenindustrie aan de normen voor milieubescherming. 2. Na een overgangsperiode van niet meer dan drie jaar na de inwerkingtreding van deze beschikking mag, met het oog op een grotere transparantie, slechts steun worden toegestaan wanneer die in de nationale, regionale, of lokale overheidsbegrotingen van de Lid-Staten is opgenomen of in het kader van volstrekt gelijkwaardige mechanismen wordt verleend. 3. Vanaf het eerste, onder deze beschikking vallende kolenjaar wordt alle door de onderneming ontvangen steun te zamen met de winst- en verliesrekening als een van de omzet gescheiden inkomen vermeld. 4. In de zin van deze beschikking wordt onder het begrip "produktiekosten" verstaan, de kosten die met de lopende produktie per ton steenkoolequivalent verband houden. 5. Alle maatregelen ter verlening van de in de artikelen 3 tot en met 7 bedoelde steun worden, onverminderd de specifieke voorwaarden die in die artikelen worden gesteld, ook getoetst aan de in lid 1 van dit artikel genoemde doelstellingen. DEEL II Steun van de Lid-Staten Artikel 3 Steun voor de bedrijfsvoering 1. Steun voor de bedrijfsvoering ter dekking van het verschil tussen de produktiekosten en de verkoopprijs zoals die uit de vrije wil van de contracterende partijen volgens de op de wereldmarkt geldende voorwaarden tot stand is gekomen, kan slechts als met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden beschouwd wanneer aan alle volgende voorwaarden wordt voldaan: - voor elke onderneming of produktie-eenheid overschrijdt de aangemelde steun per ton niet het verschil tussen de produktiekosten en de te verwachten inkomsten voor het volgende kolenjaar; - de daadwerkelijk betaalde steun wordt jaarlijks geregulariseerd op basis van de reële kosten en de reële inkomsten, uiterlijk vóór de afloop van het kolenjaar dat volgt op dat waarvoor de steun is toegekend. Indien de steun wordt verleend als onderdeel van een maximum voor meerjarige financiering heeft de definitieve regularisering plaats aan het einde van het jaar dat volgt op bovengenoemde meerjarige financieringsperiode; - het bedrag van de steun voor de bedrijfsvoering per ton mag er niet toe leiden dat de prijzen voor communautaire kolen lager komen te liggen dan de prijzen voor kolen van soortgelijke kwaliteit uit derde landen; - onverminderd de artikelen 8 en 9 verstrekken de Lid-Staten de Commissie in eerste instantie alle inlichtingen over de berekening van de verwachte produktiekosten en inkomsten per ton en in tweede instantie over de berekening van de regularisering op basis van de reële produktiekosten en de reële inkomsten; - de steunmaatregelen mogen niet leiden tot concurrentievervalsing tussen de afnemers van steenkool. 2. De Lid-Staten die voornemens zijn in de loop van de kolenjaren 1994 tot en met 2002 aan kolenmijnondernemingen steun voor de bedrijfsvoering als bedoeld in lid 1 te verlenen, leggen de Commissie vooraf een plan voor de modernisering, rationalisering en herstructurering voor dat gericht is op de verbetering van de economische rentabiliteit van deze ondernemingen door verlaging van de produktiekosten. Het plan moet passende maatregelen behelzen en blijk geven van een ononderbroken streven naar een trendmatige verlaging van de produktiekosten, uitgedrukt in prijzen van 1992, gedurende de periode 1994 tot en met 2002. De tenuitvoerlegging van dat plan wordt regelmatig gecontroleerd en in 1997 wordt door de Commissie een onderzoek naar de situatie ingesteld. 3. Wanneer in een zelfde onderneming voor bepaalde produktie-eenheden overeenkomstig artikel 4 steun voor buitenbedrijfstelling wordt gegeven terwijl aan andere eenheden steun voor de bedrijfsvoering wordt verleend, worden de produktiekosten van de produktie-eenheden die buiten bedrijf worden gesteld, niet verwerkt in de berekening van de gemiddelde produktiekosten van de onderneming, op grond waarvan wordt beoordeeld of de in lid 2 van het onderhavige artikel vervatte doelstelling door de onderneming is verwezenlijkt. Artikel 4 Steun voor buitenbedrijfstelling Steun ter dekking van de produktiekosten van ondernemingen of produktie-eenheden die er niet in slagen aan de in artikel 3, lid 2, bepaalde voorwaarden te voldoen, kan worden beschouwd als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt, mits die steun conform de bepalingen van artikel 3, lid 1, is en onderdeel van een sluitingsplan waarvan de vervaldatum ligt vóór het tijdstip waarop deze beschikking haar geldigheid verliest. Indien de sluiting valt na het verstrijken van de geldigheidsduur van deze beschikking, wordt de steun ter dekking van de produktiekosten slechts toegestaan indien hij op grond van uitzonderlijke sociale en regionale omstandigheden kan worden gerechtvaardigd en onderdeel is van een plan voor geleidelijke, ononderbroken buitenbedrijfstelling dat een aanzienlijke capaciteitsvermindering vóór de vervaldatum van deze beschikking beoogt. Artikel 5 Steun ter dekking van buitengewone lasten 1. Overheidssteun ten behoeve van ondernemingen voor het dekken van kosten die uit de modernisering, de rationalisering en de herstructurering van de kolenindustrie voortvloeien of daaruit zijn voortgevloeid en die geen verband houden met de lopende produktie (lasten uit het verleden), kan als verenigbaar met de gemeenschappelijke markt worden beschouwd op voorwaarde dat het steunbedrag deze kosten niet overschrijdt. Deze steun mag worden gebruikt ter dekking van: - de kosten die alleen ontstaan zijn bij ondernemingen die tot herstructurering overgaan of zijn overgegaan; - de kosten die bij verscheidene ondernemingen zijn ontstaan. Kostencategorieën die voortvloeien uit de modernisering, de rationalisering en de herstructurering van de kolenindustrie, zijn omschreven in de bijlage bij deze beschikking. 2. Overheidssteun ter financiering van bijzondere regelingen voor sociale uitkeringen in de kolenindustrie, kan als met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden beschouwd, voor zover daarmee wordt bewerkstelligd dat de verhouding tussen de lasten per werkzame mijnwerker en de uitkeringen per begunstigde voor de kolenmijnondernemingen tot het niveau van de overeenkomstige verhouding in andere bedrijfstakken wordt teruggebracht. De regeringen van de Lid-Staten leggen, onverminderd de bepalingen van artikel 9, de Commissie het noodzakelijke feitenmateriaal en de gedetailleerde berekeningen van de verhoudingen tussen de lasten en de hierboven genoemde uitkeringen voor. Artikel 6 Steun voor onderzoek en ontwikkeling Steun ter dekking van de uitgaven van de kolenmijnondernemingen voor onderzoek- en ontwikkelingsprojecten kan als met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden beschouwd, op voorwaarde dat bij deze steunverlening de in het communautaire kader inzake overheidssteun voor onderzoek en ontwikkeling vastgestelde regels in acht worden genomen. Artikel 7 Steun voor milieubescherming Steun die wordt verleend om de aanpassing aan nieuwe wettelijke normen voor milieubescherming van installaties die ten minste twee jaar vóór de inwerkingtreding van deze normen reeds in gebruik waren, te vergemakkelijken, kan als met de gemeenschappelijke markt verenigbaar worden beschouwd, op voorwaarde dat daarbij de in het communautair kader voor de desbetreffende overheidssteun vastgestelde regels in acht worden genomen. DEEL III Procedures inzake kennisgeving, onderzoek en goedkeuring Artikel 8 1. De Lid-Staten die voornemens zijn voor de kolenjaren 1994 tot en met 2002 steun voor de bedrijfsvoering, als bedoeld in artikel 3, lid 2 en/of steun voor buitenbedrijfstelling, als bedoeld in artikel 4, te verlenen, dienen uiterlijk op 31 maart 1994 bij de Commissie een plan voor modernisering, rationalisering en herstructurering van de kolenindustrie overeenkomstig de voorschriften van artikel 3, lid 2, in, en/of een plan voor buitenbedrijfstelling overeenkomstig de voorschriften van artikel 4. 2. De Commissie onderzoekt of het plan of de plannen met de in artikel 2, lid 1, vastgestelde algemene doelstellingen en de in de artikelen 3 en 4 vastgestelde specifieke criteria en doelstellingen in overeenstemming zijn. 3. De Commissie brengt binnen een termijn van drie maanden na kennisgeving van de plannen een advies uit inzake de overeenstemming van deze plannen met de algemene en specifieke doelstellingen, waarbij zij zich overigens van een oordeel over de effectiviteit van de voorgenomen maatregelen onthoudt. Wanneer de in voornoemde plannen verstrekte informatie onvoldoende blijkt te zijn, kan de Commissie binnen een termijn van één maand om aanvullende inlichtingen verzoeken, in welk geval een nieuwe termijn van drie maanden na de voorlegging van deze laatste inlichtingen aanvangt. 4. Indien een Lid-Staat besluit tot wijzigingen in het plan waardoor de richtsnoeren ten opzichte van de door deze beschikking beoogde doelstellingen worden veranderd, moet hij de Commissie daarvan in kennis stellen opdat deze zich over die wijzigingen kan uitspreken overeenkomstig de in dit artikel bepaalde procedure. Artikel 9 1. De Lid-Staten geven uiterlijk op 30 september van ieder jaar (of drie maanden vóór de inwerkingtreding van de financiële steunmaatregelen) kennis van de financiële steunmaatregelen welke zij voornemens zijn ten behoeve van de kolenindustrie in de loop van het volgende jaar te nemen, waarbij zij de aard van deze steunmaatregelen duidelijk omschrijven onder verwijzing naar de bij artikel 2 vastgestelde algemene doelstellingen en criteria en naar de verschillende, in de artikelen 3 tot en met 7 omschreven steunvormen. Zij geven het verband aan met de overeenkomstig artikel 8 aan de Commissie ter kennis gegeven plannen. 2. De Lid-Staten geven jaarlijks uiterlijk op 30 september kennis van de in de loop van het voorgaande kolenjaar daadwerkelijk uitgekeerde steunbedragen, alsmede van de eventueel uitgevoerde regulariseringen van de aanvankelijk aangemelde bedragen. 3. Bij de kennisgeving van steun als bedoeld in de artikelen 3 en 4, en bij de jaarlijkse specificatie van de daadwerkelijk uitgekeerde steun, verstrekken de Lid-Staten alle inlichtingen die nodig zijn voor de toetsing aan de bij de desbetreffende artikelen vastgestelde criteria. 4. De Lid-Staten mogen de door hen voorgestelde steunmaatregelen uitsluitend na goedkeuring van de Commissie ten uitvoer leggen. De Commissie neemt een besluit op grond van de in artikel 2 genoemde algemene doelstellingen en criteria en de bij de artikelen 3 tot en met 7 vastgestelde specifieke criteria. Indien vanaf de datum van ontvangst van de kennisgeving van de voorgenomen maatregelen een termijn van drie maanden is verstreken zonder dat de Commissie een besluit heeft genomen, mogen deze maatregelen vijftien werkdagen na verzending aan de Commissie van een aanzegging van de voorgenomen uitvoering, ten uitvoer worden gelegd. De aanvang van de termijn van drie maanden wordt uitgesteld door een verzoek van de Commissie om aanvullende inlichtingen dat het gevolg is van een ontoereikende kennisgeving; deze termijn begint opnieuw te lopen op het moment dat de Commissie de desbetreffende inlichtingen ontvangt. 5. Betalingen die op de goedkeuring door de Commissie vooruitlopen moeten in geval van een afwijzende beschikking door de begunstigde onderneming volledig worden terugbetaald en worden in ieder geval beschouwd als een langs ongewone weg toegekend voordeel in de vorm van ten onrechte verleende kasmiddelen waarover de begunstigde rente ten belope van de marktrente moet betalen. 6. Bij de beoordeling van de aldus aangemelde maatregelen onderzoekt de Commissie of deze in overeenstemming zijn met de overeenkomstig artikel 8 voorgelegde plannen en met de doelstellingen van artikel 2. Zij kan de Lid-Staten vragen elke afwijking van de aanvankelijk ingediende plannen met redenen te omkleden en de nodige corrigerende maatregelen voor te stellen. 7. De op 31 december 1993 bestaande regelingen op grond waarvan steun werd verleend overeenkomstig Beschikking nr. 2064/86/EGKS en die verband houden met overeenkomsten tussen producenten en gebruikers waarvoor een ontheffing geldt krachtens artikel 85, lid 3, van het EEG-Verdrag en/of waarvoor toestemming moet worden verleend krachtens artikel 65 van het EGKS-Verdrag, moeten vóór 31 december 1996 worden aangepast ten einde ze in overeenstemming te brengen met de bepalingen van de onderhavige beschikking. Bovenstaande alinea laat de toepassing van artikel 2 van deze beschikking en de verplichte kennisgeving door de Lid-Staten volgens de procedures van de artikelen 8 en 9 van deze beschikking volkomen onverlet. Van elke wijziging in genoemde regelingen moet eveneens kennis worden gegeven aan de Commissie. DEEL IV Algemene en slotbepalingen Artikel 10 1. De Commissie brengt de Raad, het Europees Parlement en het Raadgevend Comité over de toepassing van deze beschikking jaarlijks verslag uit. 2. De Commissie legt de Raad uiterlijk vóór 30 juni 1997 een verslag voor over de bij de toepassing van deze beschikking opgedane ervaringen en de problemen die zich daarbij hebben voorgedaan. Zij kan overeenkomstig de procedurevoorwaarden van artikel 95, eerste alinea, van het EGKS-Verdrag elke passende wijziging voorstellen. Artikel 11 De Commissie neemt, na raadpleging van de Raad, alle maatregelen die voor de toepassing van deze beschikking nodig zijn. Artikel 12 Deze beschikking treedt in werking op 1 januari 1994 en verliest haar geldigheid op 23 juli 2002. Deze beschikking is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke Lid-Staat. Gedaan te Brussel, 28 december 1993. Voor de Commissie Karel VAN MIERT Lid van de Commissie (1) PB nr. L 177 van 1. 7. 1986, blz. 1. BIJLAGE DEFINITIE VAN DE IN ARTIKEL 5, LID 1, VAN BESCHIKKING NR. 3632/93/EGKS BEDOELDE KOSTEN I. Kosten die alleen ontstaan bij ondernemingen die tot herstructeringen en rationaliseringen overgaan of zijn overgegaan. Dit betreft uitsluitend: a) lasten voor de betaling van de sociale uitkeringen die het gevolg zijn van de pensionering van werknemers vooraleer deze de wettelijke pensioenleeftijd hebben bereikt; b) andere uitzonderlijke uitgaven voor werknemers die hun baan hebben verloren ingevolge herstructureringen en rationaliseringen; c) uitbetaling van pensioenen en schadeloosstellingen buiten het wettelijke systeem aan werknemers die hun baan hebben verloren ingevolge herstructureringen en rationaliseringen en aan hen die er voor de herstructureringen recht op hadden; d) gratis kolenleveringen aan werknemers die hun baan hebben verloren ingevolge herstructureringen en rationaliseringen en aan hen die er voor de herstructureringen recht op hadden; e) overblijvende lasten die voortvloeien uit fiscale, wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen; f) bijkomende beveilingswerken die fundamenteel het gevolg zijn van herstructureringen; g) schade aan mijnen voor zover deze is toe te schrijven aan vroeger geëxploiteerde ontginningsgebieden; h) bijkomende lasten als gevolg van bijdragen aan organismen die zijn belast met de watervoorziening en de lozing van afvalwater; i) andere overblijvende lasten die het gevolg zijn van de watervoorziening en de lozing van afvalwater; j) overblijvende lasten voor de dekking van de regeling voor de ziekteverzekering van ex-mijnwerkers; k) uitzonderlijke intrinsieke waardeverminderingen indien deze het resultaat zijn van de herstructurering van de industrie (waarbij geen rekening wordt gehouden met revaluaties na 1 januari 1986 die het inflatiepercentage zouden overschrijden); l) de kosten die verbonden zijn aan de blijvende toegankelijkheid van de steenkoolreserves nadat de ontginning is stopgezet. II. De kosten die bij verscheidene ondernemingen zijn ontstaan: a) verhoging die resulteert uit de vermindering, wegens de herstructureringen, van het aantal contribuanten en dus van de bijdragen die, buiten het wettelijke systeem, dienen voor het dekken van de sociale lasten; b) door de herstructurering veroorzaakte uitgaven voor de watervoorziening en de lozing van afvalwater; c) verhoging van de bijdragen aan organismen die zijn belast met de watervoorziening en de lozing van afvalwater, op voorwaarde dat deze verhoging voortvloeit uit een vermindering na herstructurering, van de steenkoolproduktie welke bijdragen met zich brengt.