<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><CONCLUSION NNC="YES" xmlns:fmx="http://opoce" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-05.58-20161101.xd"><BIB.CONCLUSION><REF.CASE FILE="n.a."><NO.CASE>C-575/17</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>62017CC0575</NO.CELEX><NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2018:650">EU:C:2018:650</NO.ECLI><NO.SEQ>0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST.ECR>1</PAGE.FIRST.ECR><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST.ECR>14</PAGE.LAST.ECR><PAGE.TOTAL>14</PAGE.TOTAL></BIB.CONCLUSION><CURR.TITLE><PAGE.HEADER><P><HT TYPE="SC">Προτάσεις Wathelet – Υπόθεση C‑575/17</HT></P><P><HT TYPE="SC">Sofina κ.λπ.</HT></P></PAGE.HEADER></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Προτασεισ του Γενικου Εισαγγελεα</HT></P><P><HT TYPE="UC">Melchior Wathelet</HT></P><P>της <DATE ISO="20180807">7ης Αυγούστου 2018</DATE><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0001"><P>Γλώσσα του πρωτοτύπου: η γαλλική.</P></NOTE></P></TI><STI><P><HT TYPE="BOLD">Υπόθεση C‑575/17</HT></P><P>Sofina SA,</P><P>Rebelco SA,</P><P>Sidro SA</P><P>κατά</P><P>Ministre de l’Action et des Comptes publics</P><P><HT TYPE="NORMAL">[αίτηση του Conseil d’État (Συμβουλίου της Επικρατείας, Γαλλία)]<BR/>για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως</HT></P></STI></TITLE><INTERMEDIATE><INDEX IDX.CLOSE="»" SEPARATOR=" – " IDX.OPEN="«"><KEYWORD>Προδικαστική παραπομπή</KEYWORD><KEYWORD>Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων</KEYWORD><KEYWORD>Παρακράτηση στην πηγή επί του ακαθάριστου ποσού μερισμάτων ημεδαπής προελεύσεως που καταβάλλονται σε εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες</KEYWORD><KEYWORD>Διαφορετική φορολόγηση, με βάση το καθαρό αποτέλεσμα, των μερισμάτων που καταβάλλονται σε εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες</KEYWORD></INDEX></INTERMEDIATE><CONTENTS.CONCLUSION><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">I.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Εισαγωγή</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0001"><NO.P>1.</NO.P><TXT>Η αίτηση προδικαστικής αποφάσεως αφορά την ερμηνεία των άρθρων 63 και 65 ΣΛΕΕ σε σχέση με τις διατάξεις της γαλλικής νομοθεσίας που προβλέπουν παρακράτηση φόρου στην πηγή, υπολογιζόμενη επί του ακαθάριστου ποσού, επί των μερισμάτων που καταβάλλονται από εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία σε εδρεύουσες στην αλλοδαπή ζημιογόνες εταιρίες, ενώ τα μερίσματα που καταβάλλονται σε εδρεύουσα στην ημεδαπή ζημιογόνο εταιρία υπόκεινται σε φορολόγηση επί του καθαρού ποσού, δυνάμει του κοινού συστήματος, μόνο σε μεταγενέστερη οικονομική χρήση, εφόσον το αποτέλεσμά της καταστεί κερδοφόρο.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">II.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το νομικό πλαίσιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Α.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Το γαλλικό δίκαιο</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0002"><NO.P>2.</NO.P><TXT>Το άρθρο 38 του code général des impôts (γενικού φορολογικού κώδικα, στο εξής: CGI) ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0001" REF.END="QE0001"/>[…] το φορολογητέο κέρδος είναι το καθαρό κέρδος, όπως καθορίζεται από τα αποτελέσματα που προκύπτουν από το σύνολο των οποιασδήποτε μορφής πράξεων που πραγματοποιήθηκαν από τις επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, των μεταβιβάσεων οιωνδήποτε στοιχείων του ενεργητικού, είτε κατά τη διάρκεια, είτε στο τέλος της φορολογικής χρήσεως.<QUOT.END REF.START="QS0001" CODE="00BB" ID="QE0001"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><?PAGE NO="2"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0003"><NO.P>3.</NO.P><TXT>Το άρθρο 39 του CGI προσθέτει τα ακόλουθα:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0002" REF.END="QE0002"/>Το καθαρό κέρδος προκύπτει μετά την αφαίρεση του συνόλου των δαπανών […]<QUOT.END REF.START="QS0002" CODE="00BB" ID="QE0002"/>.</ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0004"><NO.P>4.</NO.P><TXT>Το άρθρο 119bis, παράγραφος 2, του CGI προβλέπει ότι από τα εισοδήματα που μνημονεύονται στα άρθρα 108 έως 117bis παρακρατείται φόρος στην πηγή με συντελεστή καθοριζόμενο στο άρθρο 187-1, εφόσον αυτά αποκτώνται από πρόσωπα που δεν έχουν τη φορολογική κατοικία τους ή την έδρα τους στη Γαλλία.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0005"><NO.P>5.</NO.P><TXT>Το άρθρο 187-1 του CGI, ως ίσχυε κατά τον χρόνο των πραγματικών περιστατικών, ορίζει τον συντελεστή της παρακρατήσεως στην πηγή σε ποσοστό 25 %.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0006"><NO.P>6.</NO.P><TXT>Το άρθρο 209-1, ως ίσχυε μέχρι την <DATE ISO="20110921">21η Σεπτεμβρίου 2011</DATE>, διευκρίνιζε τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0003" REF.END="QE0003"/>[…] [Σ]ε περίπτωση ζημίας κατά τη διάρκεια οικονομικής χρήσεως, η εν λόγω ζημία θεωρείται ότι επιβαρύνει την επόμενη οικονομική χρήση και εκπίπτει από τα κέρδη που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της εν λόγω χρήσεως. Εάν το κέρδος αυτό δεν επαρκεί ώστε να εφαρμοσθεί πλήρως η έκπτωση, το υπόλοιπο της ζημίας μεταφέρεται στις επόμενες χρήσεις.<QUOT.END REF.START="QS0003" CODE="00BB" ID="QE0003"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0007"><NO.P>7.</NO.P><TXT>Από την <DATE ISO="20110921">21η Σεπτεμβρίου 2011</DATE>, το άρθρο 209-1 του CGI ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0004" REF.END="QE0004"/>[…] [Σ]ε περίπτωση ζημίας κατά τη διάρκεια οικονομικής χρήσεως, η εν λόγω ζημία θεωρείται ότι επιβαρύνει την επόμενη οικονομική χρήση και εκπίπτει από τα κέρδη που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της εν λόγω χρήσεως μέχρι ποσού ύψους <FT TYPE="NUMBER">1000000</FT> [ευρώ], προσαυξημένου κατά το 60 % του ποσού που αντιστοιχεί στα φορολογητέα κέρδη της εν λόγω χρήσεως τα οποία υπερβαίνουν αυτό το πρώτο ποσό. Εάν το κέρδος αυτό δεν επαρκεί ώστε να εφαρμοσθεί πλήρως η έκπτωση, το υπόλοιπο της ζημίας μεταφέρεται υπό τις ίδιες προϋποθέσεις στις επόμενες χρήσεις. Το ίδιο ισχύει και για το τμήμα εκείνο της ζημίας ως προς το οποίο δεν επετράπη έκπτωση κατ’ εφαρμογή της πρώτης περιόδου του παρόντος εδαφίου.<QUOT.END REF.START="QS0004" CODE="00BB" ID="QE0004"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Β.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η φορολογική σύμβαση της <DATE ISO="19640310">10ης Μαρτίου 1964</DATE> μεταξύ Γαλλίας και Βελγίου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0008"><NO.P>8.</NO.P><TXT>Το άρθρο 15 της φορολογικής συμβάσεως της <DATE ISO="19640310">10ης Μαρτίου 1964</DATE> μεταξύ Βελγίου και Γαλλίας, όπως τροποποιήθηκε εν συνεχεία (στο εξής: γαλλοβελγική σύμβαση), ορίζει τα εξής:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><PARAG IDENTIFIER="015.001"><NO.PARAG><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0005" REF.END="QE0005"/>1.</NO.PARAG><ALINEA>Τα μερίσματα που προέρχονται από το ένα συμβαλλόμενο κράτος και καταβάλλονται σε κάτοικο του άλλου συμβαλλομένου κράτους φορολογούνται στο κράτος της κατοικίας.</ALINEA></PARAG><PARAG IDENTIFIER="015.002"><NO.PARAG>2.</NO.PARAG><ALINEA><P>Ωστόσο, με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 3, τα εν λόγω μερίσματα είναι δυνατό να φορολογηθούν στο άλλο συμβαλλόμενο κράτος, στο οποίο η καταβάλλουσα το μέρισμα εταιρία έχει την έδρα της, και σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους αυτού, αλλά ο επιβαλλόμενος συνακόλουθα φόρος δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει:</P><P><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P>a)</NO.P><TXT>το 10 % του ακαθάριστου ποσού των μερισμάτων, σε περίπτωση που ο δικαιούχος είναι εταιρία που έχει στην αποκλειστική κυριότητά της ποσοστό τουλάχιστον 10 % του κεφαλαίου της διανέμουσας μερίσματα εταιρίας από την αρχή της τελευταίας εταιρικής χρήσεως της εταιρίας αυτής που ολοκληρώθηκε πριν από τη διανομή των μερισμάτων.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>b)</NO.P><TXT>το 15 % του ακαθαρίστου ποσού των μερισμάτων, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></ALINEA><ALINEA>Η παρούσα παράγραφος δεν αφορά τη φορολογία που επιβάλλεται στα κέρδη της εταιρίας από τα οποία χρηματοδοτείται η διανομή του μερίσματος. […]<QUOT.END REF.START="QS0005" CODE="00BB" ID="QE0005"/></ALINEA></PARAG></QUOT.S></P></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="3"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">III.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Τα πραγματικά περιστατικά</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0009"><NO.P>9.</NO.P><TXT>Οι Sofina SA, Rebelco SA και Sidro SA, εταιρίες βελγικού δικαίου με έδρα το Βέλγιο, εισέπραξαν από το 2008 έως το 2011 μερίσματα από συμμετοχές τους σε γαλλικές εταιρίες, στις οποίες κατείχαν μειοψηφικές συμμετοχές που δεν παρέχουν δικαίωμα υπαγωγής στο καθεστώς των μητρικών εταιριών που προβλέπεται από τον CGI και από την οδηγία 2011/96/ΕΕ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20111130">30ής Νοεμβρίου 2011</DATE>, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες διαφορετικών κρατών μελών<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0002"><P><REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="345" PAGE.FIRST="8" DATE.PUB="2011">ΕΕ 2011, L 345, σ. 8</REF.DOC.OJ>.</P></NOTE> (στο εξής: οδηγία για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0010"><NO.P>10.</NO.P><TXT>Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 119bis του CGI, σε συνδυασμό με το άρθρο 15, παράγραφος 2, της γαλλοβελγικής Συμβάσεως, στα εν λόγω μερίσματα επιβλήθηκε παρακράτηση φόρου στην πηγή με συντελεστή 15 %.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0011"><NO.P>11.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι οι φορολογικές χρήσεις τους για τα έτη 2008 έως 2011 έκλεισαν με αρνητικό αποτέλεσμα, οι βελγικές εταιρίες κατέθεσαν διοικητικές ενστάσεις ενώπιον της γαλλικής φορολογικής αρχής, με αντικείμενο την επιστροφή των παρακρατηθέντων φόρων. Στον βαθμό κατά τον οποίο μία ζημιογόνος εταιρία με έδρα στη Γαλλία υπόκειται σε πραγματική φορολόγηση των εισπραττομένων από αυτήν μερισμάτων γαλλικής προελεύσεως μόνον όταν το φορολογητέο αποτέλεσμά της καταστεί εκ νέου κερδοφόρο, οι συγκεκριμένες βελγικές εταιρίες θεώρησαν ότι υφίσταντο λιγότερο ευνοϊκή μεταχείριση σε σχέση με τις αντίστοιχες γαλλικές εταιρίες.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0012"><NO.P>12.</NO.P><TXT>Κατόπιν της απορρίψεως των ενστάσεων αυτών, οι εν λόγω βελγικές εταιρίες προσέφυγαν ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων, τα οποία, τόσο πρωτοδίκως όσο και κατ’ έφεση, απέρριψαν τις αιτήσεις τους για επιστροφή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0013"><NO.P>13.</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, οι εταιρίες άσκησαν αναίρεση ενώπιον του Conseil d’État (Συμβουλίου της Επικρατείας, Γαλλία).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0014"><NO.P>14.</NO.P><TXT>Το ανωτέρω δικαστήριο διαπίστωσε, πρώτον, ότι η επιβολή παρακρατήσεως φόρου στην πηγή μόνο για τις εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες, οσάκις αυτές λαμβάνουν μερίσματα λόγω συμμετοχών που κατέχουν σε γαλλικές εταιρίες, μπορεί να δημιουργήσει ταμειακό μειονέκτημα στις εταιρίες αυτές, συγκριτικά με τις εδρεύουσες στην ημεδαπή ζημιογόνες εταιρίες που λαμβάνουν μερίσματα από συμμετοχές σε γαλλικές εταιρίες. Το εν λόγω δικαστήριο ζητεί ωστόσο να διευκρινισθεί κατά πόσο μία τέτοια περίπτωση εισάγει, αυτή καθαυτήν, διαφορετική μεταχείριση που συνιστά περιορισμό κατά το άρθρο 63 ΣΛΕΕ.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0015"><NO.P>15.</NO.P><TXT>Εάν υποτεθεί ότι η επίμαχη νομοθεσία συνιστά τέτοιο περιορισμό, το Conseil d’État (Συμβούλιο της Επικρατείας) ζητεί, δεύτερον, να διευκρινισθεί κατά πόσον, δεδομένου του σκοπού των συγκεκριμένων διατάξεων, ήτοι της ανάγκης διασφαλίσεως της αποτελεσματικότητας της εισπράξεως του φόρου, ο συγκεκριμένος περιορισμός μπορεί να δικαιολογηθεί.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0016"><NO.P>16.</NO.P><TXT>Τρίτον, το Conseil d’État (Συμβούλιο της Επικρατείας) επισημαίνει ότι οι διαφορές ως προς τους κανόνες υπολογισμού της βάσεως επιβολής του φόρου επί των μερισμάτων, ανάλογα με το αν αυτά εισπράττονται από εδρεύουσα στην ημεδαπή ή στην αλλοδαπή εταιρία, ενδέχεται εξίσου να συνιστούν περιορισμό. Πράγματι, δεδομένου ότι η παρακράτηση στην πηγή που προβλέπεται στο άρθρο 119bis του CGI υπολογίζεται επί του ακαθάριστου ποσού των μερισμάτων, οι δαπάνες που συνδέονται με την αυτή καθαυτή είσπραξη των μερισμάτων εκπίπτουν από τη βάση επιβολής του φόρου ο οποίος βαρύνει τα μερίσματα που καταβάλλονται σε εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία, ενώ δεν χωρεί τέτοια έκπτωση δαπανών εάν τα μερίσματα καταβάλλονται σε εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="4"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0017"><NO.P>17.</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, το Conseil d’État (Συμβούλιο της Επικρατείας) αποφάσισε να αναστείλει την ενώπιόν του διαδικασία και να υποβάλει στο Δικαστήριο τα ακόλουθα προδικαστικά ερωτήματα:</TXT><QUOT.S LEVEL="1"><LIST TYPE="OTHER"><ITEM><NP><NO.P><QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0006" REF.END="QE0006"/>1)</NO.P><TXT>Έχουν τα άρθρα […] 63 και 65 [ΣΛΕΕ], την έννοια ότι το ταμειακό μειονέκτημα που προκύπτει από την επιβολή παρακρατήσεως φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων που καταβάλλονται σε ζημιογόνες εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες –ενώ αντιθέτως οι ζημιογόνες εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες δεν φορολογούνται επί του ποσού των μερισμάτων που εισπράττουν παρά μόνον κατά τη χρήση για την οποία αυτές καθίστανται ενδεχομένως εκ νέου κερδοφόρες– συνιστά, αυτό καθαυτό, διαφορετική μεταχείριση που περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Μπορεί ο ενδεχόμενος περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων που αναφέρεται στο προηγούμενο ερώτημα, να θεωρηθεί, υπό το πρίσμα των απαιτήσεων που απορρέουν από τα άρθρα […] 63 και 65 [ΣΛΕΕ], ότι δικαιολογείται από την ανάγκη διασφαλίσεως της αποτελεσματικότητας της εισπράξεως του φόρου, καθόσον οι εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες δεν υπόκεινται στον έλεγχο της γαλλικής φορολογικής διοικήσεως, ή περαιτέρω από την ανάγκη διατηρήσεως της κατανομής της φορολογικής εξουσίας μεταξύ των κρατών μελών;</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>3)</NO.P><TXT>Σε περίπτωση που η επιβολή της παρακρατήσεως φόρου στην πηγή μπορεί καταρχήν να γίνει δεκτή υπό το πρίσμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>αποκλείουν οι διατάξεις αυτές την παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων που καταβάλλονται από εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία σε εδρεύουσα σε άλλο κράτος μέλος ζημιογόνο εταιρία, όταν η τελευταία παύει τη δραστηριότητά της χωρίς να καταστεί εκ νέου κερδοφόρα, ενώ αντιθέτως εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία που βρίσκεται στην ίδια κατάσταση δεν υπόκειται σε πραγματική φορολόγηση του ποσού των μερισμάτων αυτών;</P></ITEM><ITEM><P>έχουν οι διατάξεις αυτές την έννοια ότι, όταν υφίστανται φορολογικοί κανόνες που αντιμετωπίζουν με διαφορετικό τρόπο τα μερίσματα αναλόγως του αν καταβάλλονται σε κατοίκους ημεδαπής ή αλλοδαπής, πρέπει να συγκρίνεται η πραγματική φορολογική επιβάρυνση που φέρει καθένας από αυτούς όσον αφορά τα μερίσματα αυτά, ούτως ώστε περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων οφειλόμενος στο ότι οι κανόνες αυτοί αποκλείουν μόνο για τους κατοίκους αλλοδαπής την έκπτωση των δαπανών που συνδέονται ευθέως με την είσπραξη, αυτή καθαυτή, των μερισμάτων, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως δικαιολογημένος λόγω της αποκλίσεως μεταξύ του κοινού φορολογικού συντελεστή που επιβάλλεται, για μεταγενέστερη χρήση, στους κατοίκους ημεδαπής και της παρακρατήσεως φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων που καταβάλλονται στους κατοίκους αλλοδαπής, όταν η διαφορά αυτή αντισταθμίζει, λαμβανομένου υπόψη του ποσού του καταβληθέντος φόρου, τη διαφορά της βάσεως επιβολής του φόρου;<QUOT.END REF.START="QS0006" CODE="00BB" ID="QE0006"/></P></ITEM></LIST></P></NP></ITEM></LIST></QUOT.S></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">IV.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Η διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0018"><NO.P>18.</NO.P><TXT>Η υπό κρίση αίτηση προδικαστικής αποφάσεως κατατέθηκε στο Δικαστήριο στις <DATE ISO="20170928">28 Σεπτεμβρίου 2017</DATE>. Γραπτές παρατηρήσεις υπέβαλαν η εταιρία Sofina, η Γαλλική, η Βελγική, η Γερμανική, η Ολλανδική Κυβέρνηση, καθώς και η Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου και η Επιτροπή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0019"><NO.P>19.</NO.P><TXT>H επ’ ακροατηρίου συζήτηση διεξήχθη στις <DATE ISO="20180625">25 Ιουνίου 2018</DATE>. Η εταιρία Sofina, η Γαλλική, η Γερμανική και η Σουηδική Κυβέρνηση, καθώς και η Επιτροπή παρουσίασαν προφορικά τις παρατηρήσεις τους.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="5"?><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">V.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Ανάλυση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Α.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Προκαταρκτικές παρατηρήσεις</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0020"><NO.P>20.</NO.P><TXT>Το αιτούν δικαστήριο θέτει καταρχάς τα ερωτήματα υπό το πρίσμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων και των άρθρων 63 και 65 ΣΛΕΕ, καθότι οι βελγικές εταιρίες Sofina, Rebelco και Sidro έλαβαν μερίσματα λόγω μειοψηφικών συμμετοχών που κατείχαν σε γαλλικές εταιρίες, οι οποίες δεν τους επέτρεπαν να ασκούν αποφασιστική επιρροή στην εταιρία. Εντούτοις, η συλλογιστική που εκτίθεται κάτωθι θα ήταν ακριβώς η ίδια σε περίπτωση που ετίθετο εν αμφιβόλω η ελευθερία εγκαταστάσεως, δεδομένου ότι όλες οι κρίσιμες καταβολές μερισμάτων πραγματοποιούνται μόνο μεταξύ εταιριών εγκατεστημένων σε κράτη μέλη.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0021"><NO.P>21.</NO.P><TXT>Τα προδικαστικά ερωτήματα που θέτει το αιτούν δικαστήριο καταδεικνύουν δύο διαφορές που εισάγει η γαλλική νομοθεσία ως προς τη φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων, αναλόγως του αν καταβάλλονται από εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες σε άλλες εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες ή, αντιθέτως, σε εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες:</TXT><P><LIST TYPE="NDASH"><ITEM><P>Τα μερίσματα που καταβάλλονται σε ζημιογόνες εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες δεν φορολογούνται παρά μόνον εάν και όταν το αποτέλεσμα της χρήσεως καθίσταται ή καταστεί εκ νέου κερδοφόρο, ενώ η γαλλική νομοθεσία προβλέπει παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων που καταβάλλονται από εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες προς εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες, ακόμη και εάν οι τελευταίες είναι ζημιογόνες. Η πρώτη κατηγορία εταιριών δεν δύναται στο εξής να φορολογηθεί και σε περίπτωση φορολογήσεως, θα επωφελείται από ταμειακό πλεονέκτημα, εφόσον παρακρατείται αναγκαστικά φόρος στην πηγή επί των μερισμάτων που καταβάλλονται σε εταιρίες εδρεύουσες στην αλλοδαπή σε κάθε περίπτωση, είτε αυτό συμβεί κατά τη διάρκεια της τρέχουσας φορολογικής χρήσεως, είτε όχι, πριν από τη φορολόγηση των καταβαλλόμενων μερισμάτων σε εταιρίες εδρεύουσες στην ημεδαπή. Η πρώτη αυτή διαφορά ως προς τη μεταχείριση είναι το αντικείμενο του πρώτου και του δεύτερου προδικαστικού ερωτήματος, καθώς και του πρώτου σκέλους του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος.</P></ITEM><ITEM><P>Η βάση υπολογισμού του φόρου που επιβάλλεται στα μερίσματα διαφέρει, καθότι η παρακράτηση στην πηγή επί των μερισμάτων υπολογίζεται επί του ακαθάριστου ποσού των μερισμάτων, ενώ τα μερίσματα που καταβάλλονται σε εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες φορολογούνται επί του καθαρού ποσού, τα δε έξοδα πληρωμής των μερισμάτων εκπίπτουν και η έκπτωση αυτή δεν προβλέπεται για τα μερίσματα που καταβάλλονται σε εταιρίες εδρεύουσες στην αλλοδαπή. Η διαφορά αυτή ως προς τη μεταχείριση είναι το αντικείμενο του δεύτερου σκέλους του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος.</P></ITEM></LIST></P></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0022"><NO.P>22.</NO.P><TXT>Θα εξετάσω κατ’ αρχάς το πρώτο και το δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, καθώς και το δεύτερο σκέλος του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος. Εν συνεχεία θα εξετάσω το υπολειπόμενο τελευταίο ερώτημα.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="6"?><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Β.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Επί του πρώτου και του δευτέρου προδικαστικού ερωτήματος, καθώς και επί του δευτέρου σκέλους του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Η νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με τη φορολόγηση των λεγόμενων <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0007" REF.END="QE0007"/>εξερχόμενων<QUOT.END REF.START="QS0007" CODE="00BB" ID="QE0007"/> μερισμάτων</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0023"><NO.P>23.</NO.P><TXT>Η νομολογία του Δικαστηρίου βρίθει αποφάσεων οι οποίες αφορούν το ζήτημα της διαφορετικής φορολόγησης των μερισμάτων αναλόγως του αν η διανέμουσα εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία (παραδείγματος χάριν, μία θυγατρική εταιρία) τα καταβάλλει σε μέτοχο στην ημεδαπή (παραδείγματος χάριν, στη μητρική της εταιρία) ή, αντιθέτως, σε μέτοχο στην αλλοδαπή. Στην τελευταία περίπτωση, πρόκειται για <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0008" REF.END="QE0008"/>εξερχόμενα μερίσματα<QUOT.END REF.START="QS0008" CODE="00BB" ID="QE0008"/> (outgoing dividends).</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0024"><NO.P>24.</NO.P><TXT>Κατά το Δικαστήριο, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0009" REF.END="QE0009"/>μια δυσμενής μεταχείριση από κράτος μέλος των μερισμάτων που καταβάλλονται στα αλλοδαπά συνταξιοδοτικά ταμεία, σε σχέση με τη μεταχείριση των μερισμάτων που καταβάλλονται στα ημεδαπά συνταξιοδοτικά ταμεία, μπορεί να αποτρέψει τις εταιρίες που εδρεύουν σε κράτος μέλος διαφορετικό από το πρώτο κράτος μέλος από την πραγματοποίηση επενδύσεων στο κράτος μέλος αυτό και, ως εκ τούτου, συνιστά περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, καταρχήν απαγορευμένο από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ<QUOT.END REF.START="QS0009" CODE="00BB" ID="QE0009"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0003"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160602">2ας Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Pensioenfonds Metaal en Techniek</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑252/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:402">EU:C:2016:402</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0025"><NO.P>25.</NO.P><TXT>Από τη στιγμή που ένα κράτος μέλος, ενεργώντας είτε μονομερώς είτε στο πλαίσιο συμβάσεως, επιβάλλει φόρο εισοδήματος, για τα μερίσματα που λαμβάνουν από ημεδαπή εταιρία, όχι μόνο στους εγκατεστημένους στην ημεδαπή μετόχους, αλλά και στους εγκατεστημένους στην αλλοδαπή, η κατάσταση των δεύτερων είναι συγκρίσιμη με αυτή των εγκατεστημένων στην ημεδαπή<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0004"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20061212">12ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>Test Claimants in Class IV of the ACT Group Litigation</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑374/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:773">EU:C:2006:773</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0068">68</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20061214">14ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>Denkavit Internationaal και Denkavit France</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑170/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:783">EU:C:2006:783</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071108">8ης Νοεμβρίου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Amurta</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑379/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:655">EU:C:2007:655</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20080520">20ής Μαΐου 2008</DATE>, <NAME.CASE>Orange European Smallcap Fund</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑194/06</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:289">EU:C:2008:289</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0078">78</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0079">79</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120510">10ης Μαΐου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Santander Asset Management SGIIC κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑338/11 έως C‑347/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:286">EU:C:2012:286</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0026"><NO.P>26.</NO.P><TXT>Στον βαθμό που οι αντίστοιχες καταστάσεις των μετόχων είναι συγκρίσιμες, εθνική νομοθεσία <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0010" REF.END="QE0010"/>συνιστά δυσμενές μέτρο ασυμβίβαστο με τη Συνθήκη [ΛΕΕ], στο μέτρο που προβλέπει επαχθέστερη φορολογία των καταβαλλόμενων από ημεδαπές θυγατρικές εταιρίες σε μητρικές εταιρίες [εδρεύουσες στην αλλοδαπή] μερισμάτων από τη φορολογία των ίδιων μερισμάτων που καταβάλλονται σε μητρικές εταιρίες [εδρεύουσες στην ημεδαπή]<QUOT.END REF.START="QS0010" CODE="00BB" ID="QE0010"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0005"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20061214">14ης Δεκεμβρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>Denkavit Internationaal και Denkavit France</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑170/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:783">EU:C:2006:783</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0027"><NO.P>27.</NO.P><TXT>Τούτο ισχύει a fortiori αν τα μερίσματα που δεν εξέρχονται από το κράτος μέλος υπόκεινται σε φορολόγηση σε μεταγενέστερο στάδιο σε σχέση με τα εξερχόμενα μερίσματα, ή απαλλάσσονται τελείως από τον φόρο, ενώ τα εξερχόμενα μερίσματα φορολογούνται<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0006"><P>Βλ. υποθέσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20071108">8ης Νοεμβρίου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Amurta</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑379/05</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:655">EU:C:2007:655</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0061">61</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090618">18ης Ιουνίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Aberdeen Property Fininvest Alpha</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑303/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:377">EU:C:2009:377</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0076">76</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0028"><NO.P>28.</NO.P><TXT>Πολύ συχνά, το κράτος μέλος όπου εδρεύει η διανέμουσα τα μερίσματα εταιρία επιβάλλει παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των διανεμόμενων μερισμάτων. Εντούτοις, η παρακράτηση αυτή του φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων που καταβάλλονται σε αλλοδαπούς μετόχους δεν συνιστά, αυτή καθαυτήν, περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, διότι πρόκειται για τρόπο εισπράξεως του φόρου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0007"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20081222">22ας Δεκεμβρίου 2008</DATE>, <NAME.CASE>Truck Center</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑282/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2008:762">EU:C:2008:762</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0038">38</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> ως 50), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120510">10ης Μαΐου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Santander Asset Management SGIIC κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑338/11 έως C‑347/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:286">EU:C:2012:286</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Αυτό που έχει σημασία είναι η διαφορά στη συνολική φορολογική μεταχείριση των δύο κατηγοριών μερισμάτων.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="7"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0029"><NO.P>29.</NO.P><TXT>Σε διάφορες υποθέσεις, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι υφίσταται περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων παρότι το κράτος μέλος της διανέμουσας εταιρίας επέβαλλε παρακράτηση φόρου στην πηγή τόσο επί των εξερχομένων μερισμάτων όσο και επί των μερισμάτων που δεν εξέρχονται της επικράτειάς του. Τέτοια ήταν η περίπτωση στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20111020">20ής Οκτωβρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Γερμανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑284/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:670">EU:C:2011:670</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), όπου η παρακράτηση φόρου στην πηγή επεβλήθη σε όλα τα μερίσματα που διανεμήθηκαν από εταιρία εγκατεστημένη στη Γερμανία, αλλά όπου μόνον οι εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες επωφελούνταν από πίστωση φόρου, η οποία μάλιστα επιστρεφόταν εάν ο οριστικός φόρος επί του εισοδήματος ήταν κατώτερος από την εν λόγω πίστωση φόρου, ενώ για τις εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες γινόταν οριστική παρακράτηση φόρου στην πηγή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0030"><NO.P>30.</NO.P><TXT>Το ίδιο ίσχυε και στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η διάταξη της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120712">12ης Ιουλίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Tate &amp; Lyle Investments</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑384/11</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:463">EU:C:2012:463</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), όπου η ημεδαπή δικαιούχος μερισμάτων εταιρία κατέβαλλε παρακράτηση στην πηγή, καταλογιστέα και επιστρεπτέα, ενώ για την αλλοδαπή εταιρία η παρακράτηση στην πηγή ήταν οριστική.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0031"><NO.P>31.</NO.P><TXT>Τέτοια περίπτωση συνέτρεχε επίσης στην υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150917">17ης Σεπτεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Miljoen κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑10/14, C‑14/14 και C‑17/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:608">EU:C:2015:608</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), όπου οι φορολογούμενοι κάτοικοι ημεδαπής λάμβαναν επιστροφή του ποσού του παρακρατηθέντος στην πηγή φόρου ή επωφελούνταν από μηχανισμό εκπτώσεως, ενώ για τους φορολογούμενους κατοίκους αλλοδαπής η παρακράτηση στην πηγή συνιστούσε οριστικό φόρο.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0032"><NO.P>32.</NO.P><TXT>Με άλλα λόγια, όπως έκρινε το Δικαστήριο στην απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120510">10ης Μαΐου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Santander Asset Management SGIIC SA</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑338/11 έως C‑347/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:286">EU:C:2012:286</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0011" REF.END="QE0011"/>τα άρθρα 63 ΣΛΕΕ και 65 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε νομοθεσία κράτους μέλους που προβλέπει τη φορολόγηση, μέσω παρακρατήσεως στην πηγή, των μερισμάτων ημεδαπής προελεύσεως όταν εισπράττονται από [υποκείμενους στον φόρο που κατοικούν] σε άλλο κράτος, <HT TYPE="ITALIC">ενώ οι [υποκείμενοι στον φόρο που κατοικούν] στο πρώτο κράτος απαλλάσσονται από τον φόρο για τα ως άνω μερίσματα</HT><QUOT.END REF.START="QS0011" CODE="00BB" ID="QE0011"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0008"><P>Σκέψη 55 της εν λόγω αποφάσεως (η υπογράμμιση δική μου).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Εφαρμογή της ανωτέρω νομολογίας στην υπόθεση της κύριας δίκης</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">α)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί της υπάρξεως περιορισμού της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0033"><NO.P>33.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με την επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης γαλλική νομοθεσία, τα μερίσματα που καταβάλλονται σε ζημιογόνες εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες υπόκεινται σε φορολόγηση μέσω παρακρατήσεως φόρου στην πηγή, ενώ τα μερίσματα που καταβάλλονται σε εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες υπόκεινται ενδεχομένως, και σε κάθε περίπτωση σε μεταγενέστερο στάδιο, στον φόρο μέσω της φορολογήσεως εταιριών, κατά τη φορολογική χρήση στην οποία οι εταιρίες θα καταστούν εκ νέου κερδοφόρες.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="8"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0034"><NO.P>34.</NO.P><TXT>Ακόμη και αν δεν υφίσταται τυπικώς απαλλαγή των μερισμάτων που καταβάλλονται σε ζημιογόνες εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες, η φορολόγηση των μερισμάτων που τους καταβάλλονται δεν θα πραγματοποιηθεί παρά μόνον ενδεχομένως, και σε κάθε περίπτωση αργότερα και ίσως ποτέ, δεδομένου ότι η εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία που λαμβάνει τα μερίσματα αυτά ενδέχεται να μην καταστεί ποτέ κερδοφόρος, ή ακόμη και να προβεί σε παύση δραστηριοτήτων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0009"><P>Πάντως, το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, ακόμη και αν τα μερίσματα που έχει εισπράξει η μητρική εταιρία δεν υπόκεινται στον φόρο εταιριών κατά το φορολογικό έτος κατά το οποίο τα μερίσματα αυτά διανεμήθηκαν, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0012" REF.END="QE0012"/>[η] εν λόγω μείωση των ζημιών της μητρικής εταιρίας μπορεί να έχει ως συνέπεια να φορολογηθεί η τελευταία εμμέσως για τα μερίσματα αυτά κατά τα επόμενα φορολογικά έτη, όταν τα αποτελέσματά της είναι θετικά<QUOT.END REF.START="QS0012" CODE="00BB" ID="QE0012"/> (βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20090212">12ης Φεβρουαρίου 2009</DATE>, <NAME.CASE>Cobelfret,</NAME.CASE> <NO.CASE>C‑138/07</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2009:82">EU:C:2009:82</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Εντούτοις, το Δικαστήριο, δεχόμενο τη δυνατότητα φορολογήσεως σε μεταγενέστερο φορολογικό έτος, εξέτασε ένα εντελώς διαφορετικό ζήτημα, ήτοι τη δυνατότητα επιβολής διπλής φορολογήσεως σε περιπτώσεις μερισμάτων που διανεμήθηκαν από εδρεύουσα στην αλλοδαπή εταιρία και εισπράχθηκαν από εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία, στα οποία είχε ήδη επιβληθεί φόρος κατά τη διανομή τους (βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110210">10ης Φεβρουαρίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Haribo Lakritzen Hans Riegel και Österreichische Salinen</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑436/08 και C‑437/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:61">EU:C:2011:61</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0158">158</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Παρόμοια δυνατότητα κρίθηκε αντίθετη προς την οδηγία για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρίες.</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0035"><NO.P>35.</NO.P><TXT>Κατά συνέπεια, υπάρχει, εν προκειμένω, φορολόγηση των μερισμάτων που καταβάλλονται σε ζημιογόνες μη εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες, η οποία είναι προδήλως λιγότερο ευνοϊκή, εφόσον η φορολόγηση των μερισμάτων που καταβάλλονται σε ημεδαπές εταιρίες ενδέχεται να μην λάβει ποτέ χώρα, και εάν αυτό συμβεί, θα είναι σε μεταγενέστερο στάδιο, πράγμα που συνεπάγεται ταμειακό μειονέκτημα για τις ζημιογόνες εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες, αυτή δε είναι η περίπτωση στην οποία ρητώς αναφέρεται το αιτούν δικαστήριο στο πρώτο προδικαστικό του ερώτημα.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0036"><NO.P>36.</NO.P><TXT>Συμπερασματικά επ’ αυτού του ζητήματος, φρονώ ότι το σύστημα που καθιερώνεται από νομοθεσία κράτους μέλους όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης αποτελεί περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων, ο οποίος κατ’ αρχήν απαγορεύεται από το άρθρο 63 ΣΛΕΕ.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">β)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Σχετικά με τη συγκρισιμότητα των καταστάσεων και την ύπαρξη επιτακτικού λόγου δημοσίου συμφέροντος ικανού να δικαιολογήσει την επιβολή περιορισμών στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0037"><NO.P>37.</NO.P><TXT>Κατά το άρθρο 65, παράγραφος 1, στοιχείο αʹ, ΣΛΕΕ, οι διατάξεις του άρθρου 63 δεν θίγουν το δικαίωμα των κρατών μελών να εφαρμόζουν τις οικείες διατάξεις της φορολογικής τους νομοθεσίας οι οποίες διακρίνουν μεταξύ φορολογουμένων που δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση όσον αφορά την κατοικία τους ή τον τόπο όπου είναι επενδεδυμένα τα κεφάλαιά τους.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0038"><NO.P>38.</NO.P><TXT>Όπως προανέφερα στο σημείο 26 των παρουσών προτάσεων, η νομολογία του Δικαστηρίου είναι σαφής: από τη στιγμή που ένα κράτος μέλος επιβάλλει φόρο όχι μόνο σε μετόχους ημεδαπής, αλλά και σε μετόχους αλλοδαπής για τα μερίσματα που λαμβάνουν από εγκατεστημένη στην ημεδαπή εταιρία, η κατάσταση των μετόχων αλλοδαπής είναι συγκρίσιμη με αυτή των μετόχων στην ημεδαπή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0039"><NO.P>39.</NO.P><TXT>Η διαφορετική μεταχείριση που προκύπτει από την επίμαχη γαλλική νομοθεσία στην υπό κρίση υπόθεση <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0013" REF.END="QE0013"/>δεν δικαιολογείται [επομένως] λόγω ουσιώδους διαφοράς των καταστάσεων<QUOT.END REF.START="QS0013" CODE="00BB" ID="QE0013"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0010"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120510">10ης Μαΐου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Santander Asset Management SGIIC κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑338/11 έως C‑347/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:286">EU:C:2012:286</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">γ)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί της δικαιολογήσεως</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0040"><NO.P>40.</NO.P><TXT>Η Γαλλική Κυβέρνηση επικαλέστηκε δύο δικαιολογητικούς λόγους ενώπιον του δικαστηρίου, ήτοι την ανάγκη διαφυλάξεως της ισόρροπης κατανομής της φορολογικής εξουσίας μεταξύ των κρατών μελών και την ανάγκη να διασφαλισθεί η αποτελεσματική είσπραξη του φόρου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0041"><NO.P>41.</NO.P><TXT>Εάν μπορεί να γίνει δεκτή, ως δικαιολογητικός λόγος, η ανάγκη διαφυλάξεως της ισόρροπης κατανομής της εξουσίας φορολογήσεως μεταξύ των κρατών μελών, από τη στιγμή που το επίμαχο φορολογικό σύστημα έχει, ιδίως, ως σκοπό να αποτρέψει συμπεριφορές ικανές να υπονομεύσουν το δικαίωμα του κράτους μέλους να ασκήσει τη φορολογική του αρμοδιότητα σε σχέση με τις<?PAGE NO="9"?> δραστηριότητες που ασκούνται στο έδαφός του<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0011"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120510">10ης Μαΐου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Santander Asset Management SGIIC κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑338/11 έως C‑347/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:286">EU:C:2012:286</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0047">47</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>, διαπιστώνω καταρχάς ότι, στον βαθμό που η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης γαλλική νομοθεσία συνεπάγεται λιγότερο ευνοϊκή φορολόγηση των εξερχόμενων μερισμάτων σε σχέση με τα μερίσματα που καταβάλλονται σε κατοίκους ημεδαπής (τουλάχιστον ένα ταμειακό μειονέκτημα), πρέπει να σημειωθεί ότι η Γαλλική Κυβέρνηση δεν εξηγεί για ποιο λόγο απαιτείται παρόμοια φορολόγηση προς διαφύλαξη της ισόρροπης κατανομής της φορολογικής εξουσίας μεταξύ των κρατών μελών, δεδομένου ότι ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί με τη λήψη μέτρων που δεν εισάγουν διακρίσεις, όπως, παραδείγματος χάριν, με την επιβολή παρακρατήσεως στην πηγή τόσο για τα μερίσματα που καταβάλλονται σε εταιρίες που εδρεύουν στην ημεδαπή όσο και για εκείνα που καταβάλλονται σε εταιρίες εδρεύουσες στην αλλοδαπή.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0042"><NO.P>42.</NO.P><TXT>Επιπλέον, στο μέτρο που η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης γαλλική νομοθετική ρύθμιση μπορεί να οδηγήσει στην απαλλαγή από τον φόρο των μερισμάτων που καταβάλλονται σε εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες, πρέπει να υπομνησθεί ότι, εφόσον ένα κράτος μέλος έχει επιλέξει να μη φορολογήσει τους ημεδαπούς δικαιούχους που εισπράττουν μερίσματα ημεδαπής προελεύσεως, δεν μπορεί να επικαλεστεί την ανάγκη διασφαλίσεως της ισόρροπης κατανομής της εξουσίας φορολογήσεως μεταξύ των κρατών μελών για να δικαιολογήσει τη φορολόγηση των αλλοδαπών εταιριών που αποκτούν τέτοια εισοδήματα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0012"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120510">10ης Μαΐου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Santander Asset Management SGIIC κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑338/11 έως C‑347/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:286">EU:C:2012:286</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0048">48</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0043"><NO.P>43.</NO.P><TXT>Τέλος, επισημαίνω ότι η Γαλλική Δημοκρατία έχει ασκήσει ορθώς την εξουσία φορολογήσεως επί των μερισμάτων που καταβάλλονται σε εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες, οι οποίες δεν είχαν εξάλλου καμία δυνατότητα να επιλέξουν άλλο εθνικό φορολογικό σύστημα, το οποίο θα τους παρείχε πιο ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς επί των ιδίων μερισμάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0044"><NO.P>44.</NO.P><TXT>Η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης γαλλική νομοθετική ρύθμιση δεν δικαιολογείται ούτε από την ανάγκη να διασφαλισθεί η είσπραξη του φόρου, δεδομένου ότι ο λόγος αυτός δεν μπορεί να δικαιολογήσει φορολόγηση η οποία βαρύνει, ουσιαστικά, μόνον τους κατοίκους αλλοδαπής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0013"><P>Βλ. κατ’ αναλογία, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20120510">10ης Μαΐου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Santander Asset Management SGIIC κ.λπ</NAME.CASE>. (C‑338/11 ως <NO.CASE>C‑347/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:286">EU:C:2012:286</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0045"><NO.P>45.</NO.P><TXT>Για τους ανωτέρω λόγους, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στο πρώτο και στο δεύτερο προδικαστικό ερώτημα, καθώς και στο πρώτο σκέλος του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος, ότι τα άρθρα 63 και 65 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους βάσει της οποίας επιβάλλεται παρακράτηση φόρου στην πηγή σε μερίσματα που καταβάλλονται σε ζημιογόνο εταιρία εδρεύουσα στην αλλοδαπή, ενώ αντιθέτως οι ζημιογόνες εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες δεν φορολογούνται επί του ποσού των μερισμάτων ημεδαπής προελεύσεως για όσο διάστημα παραμένουν ζημιογόνες.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">Γ.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Επί του δευτέρου σκέλους του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0046"><NO.P>46.</NO.P><TXT>Με το δεύτερο σκέλος του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος, το αιτούν δικαστήριο ζητεί να διευκρινιστεί κατά πόσον, λαμβανόμενης υπόψη της πραγματικής φορολογικής επιβαρύνσεως επί των μερισμάτων που καταβάλλονται σε κατοίκους ημεδαπής και της αντίστοιχης επί των μερισμάτων που καταβάλλονται σε κατοίκους αλλοδαπής, ο περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων που προκύπτει από εθνική νομοθεσία η οποία αποκλείει μόνο για τους κατοίκους αλλοδαπής την έκπτωση δαπανών που συνδέονται άμεσα με την είσπραξη των μερισμάτων, μπορεί να δικαιολογηθεί από την απόκλιση μεταξύ του κοινού φορολογικού συντελεστή (ύψους 33,33 %), ο οποίος βαρύνει<?PAGE NO="10"?> τους κατοίκους ημεδαπής για μεταγενέστερη χρήση<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0014"><P>Υπενθυμίζω ότι είναι πιθανό να μην επιβληθεί ποτέ η εν λόγω επιβάρυνση.</P></NOTE> και της παρακρατήσεως φόρου στην πηγή (15 %) που επιβάλλεται επί των μερισμάτων που εισπράττουν οι κάτοικοι αλλοδαπής, όταν η απόκλιση αυτή αντισταθμίζει, λαμβανομένου υπόψη του ποσού του καταβληθέντος φόρου, τη διαφορά της βάσεως επιβολής του φόρου.</TXT></NP.ECR><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">1.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί του παραδεκτού</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0047"><NO.P>47.</NO.P><TXT>Κατά πάγια νομολογία, τα υποβαλλόμενα από τα δικαστήριο κράτους μέλους προδικαστικά ερωτήματα αναφορικά με το ενωσιακό δίκαιο θεωρούνται κατά τεκμήριο λυσιτελή, με αποτέλεσμα η άρνηση του Δικαστηρίου να απαντήσει επί των ερωτημάτων αυτόν να είναι δυνατή μόνον εφόσον προδήλως προκύπτει ότι η ζητούμενη ερμηνεία ή εκτίμηση διατάξεως του δικαίου της Ένωσης ουδεμία σχέση έχει με το υποστατό ή το αντικείμενο της διαφοράς της κύριας δίκης, όταν το ζήτημα είναι υποθετικής φύσεως ή επίσης όταν το Δικαστήριο δεν διαθέτει τα πραγματικά και νομικά στοιχεία τα οποία είναι αναγκαία προκειμένου να δώσει χρήσιμη απάντηση στα υποβληθέντα ερωτήματα<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0015"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130226">26ης Φεβρουαρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Melloni</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑399/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:107">EU:C:2013:107</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0029">29</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150616">16ης Ιουνίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Gauweiler κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑62/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:400">EU:C:2015:400</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0025">25</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0048"><NO.P>48.</NO.P><TXT>Σύμφωνα με την Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου, το ανωτέρω ερώτημα είναι υποθετικό, δεδομένου ότι οι κρίσιμες στην υπόθεση της κύριας δίκης βελγικές εταιρίες δεν προσδιόρισαν καμία συνδεόμενη άμεσα με την είσπραξη των μερισμάτων δαπάνη, την οποία δεν τους επετράπη να εκπέσουν στα πλαίσια του υπολογισμού του ποσού του παρακρατηθέντος στην πηγή φόρου. Επομένως, το δεύτερο σκέλος του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος δεν είναι λυσιτελές για την επίλυση της διαφοράς ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0049"><NO.P>49.</NO.P><TXT>Κατά την ακροαματική διαδικασία, η Sofina υποστήριξε ότι τόσο η ίδια όσο και η Rebelco και η Sidro ζήτησαν πράγματι την έκπτωση από τη βάση επιβολής φόρου επί των μερισμάτων του συνόλου των δαπανών που συνδέονται άμεσα με τις δραστηριότητες διαχείρισης χαρτοφυλακίου, ήτοι την αφαίρεση του συνόλου των αναγκαίων δαπανών για την αγορά, τη διατήρηση και την διαχείριση των συμμετοχών τους σε γαλλικές εταιρίες, καθώς και όλων των δαπανών που απορρέουν αναγκαστικά από την κατοχή των εν λόγω συμμετοχών.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0050"><NO.P>50.</NO.P><TXT>Δεδομένου ότι υποβλήθηκε αίτηση για έκπτωση δαπανών, θεωρώ ότι ο δεύτερος λόγος του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος είναι λυσιτελής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0051"><NO.P>51.</NO.P><TXT>Αντιθέτως, απόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει αν οι δαπάνες των οποίων ζητήθηκε η έκπτωση συνιστούν δαπάνες που εκπίπτουν για τις εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες που εισπράττουν μερίσματα ημεδαπής προελεύσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0016"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110331">31ης Μαρτίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Schröder</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑450/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:198">EU:C:2011:198</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150917">17ης Σεπτεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Miljoen κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑10/14, C‑14/14 και C‑17/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:608">EU:C:2015:608</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160713">13ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Brisal και KBC Finance Ireland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑18/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:549">EU:C:2016:549</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE> και συνιστούν δαπάνες που <HT TYPE="ITALIC">συνδέονται άμεσα</HT> με την είσπραξη αυτή καθαυτήν του επίμαχου στην υπόθεση της κύριας δίκης εισοδήματος<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0017"><P>Βλ. αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121122">22ας Νοεμβρίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Γερμανίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑600/10</NO.CASE>, μη δημοσιευθείσα, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:737">EU:C:2012:737</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0020">20</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150917">17ης Σεπτεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Miljoen κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑10/14, C‑14/14 και C‑17/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:608">EU:C:2015:608</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0058">58</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0059">59</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160713">13ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Brisal και KBC Finance Ireland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑18/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:549">EU:C:2016:549</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0046">46</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="11"?><GR.SEQ LEVEL="3"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">2.</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί της ουσίας</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">α)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Επί της υπάρξεως περιορισμού της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0052"><NO.P>52.</NO.P><TXT>Όπως παρατηρεί η Επιτροπή, το αιτούν δικαστήριο ορθώς στηρίζεται στην παραδοχή ότι η μη έκπτωση των δαπανών που συνδέονται άμεσα με την είσπραξη τον εξερχόμενων μερισμάτων, ενώ χωρεί ανάλογη έκπτωση για τα μερίσματα που καταβάλλονται σε εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες, συνιστά περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0018"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20110331">31ης Μαρτίου 2011</DATE>, <NAME.CASE>Schröder</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑450/09</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2011:198">EU:C:2011:198</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0040">40</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20150917">17ης Σεπτεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Miljoen κ.λπ.</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑10/14, C‑14/14 και C‑17/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:608">EU:C:2015:608</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0057">57</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Συγκεκριμένα, τέτοια διαφορετική μεταχείριση μπορεί να αποθαρρύνει τις εδρεύουσες σε άλλα κράτη μέλη εταιρίες από το να επενδύσουν σε γαλλικές εταιρίες.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="4"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">β)</HT></HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD"><HT TYPE="ITALIC">Σχετικά με τη δικαιολόγηση</HT></HT></TXT></NP></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">1)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Σχετικά με τη συγκρισιμότητα των καταστάσεων</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0053"><NO.P>53.</NO.P><TXT>Υπενθυμίζεται ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0014" REF.END="QE0014"/>το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι, όσον αφορά τα επαγγελματικά έξοδα που συνδέονται άμεσα με δραστηριότητα από την οποία προέκυψαν φορολογητέα εισοδήματα σε ορισμένο κράτος μέλος, οι κάτοικοι ημεδαπής και οι κάτοικοι αλλοδαπής βρίσκονται σε συγκρίσιμη κατάσταση<QUOT.END REF.START="QS0014" CODE="00BB" ID="QE0014"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0019"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160602">2ας Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Pensioenfonds Metaal en Techniek</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑252/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:402">EU:C:2016:402</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0064">64</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0054"><NO.P>54.</NO.P><TXT>Συναφώς, το Δικαστήριο έκρινε ότι, σε περίπτωση που η εφαρμοζόμενη στους κατοίκους ημεδαπής μέθοδος φορολογήσεως επιτρέπει την έκπτωση των εξόδων που συνδέονται άμεσα με τη λήψη των μερισμάτων, <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0015" REF.END="QE0015"/>τα έξοδα αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψη και για [τους αλλοδαπούς]<QUOT.END REF.START="QS0015" CODE="00BB" ID="QE0015"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0020"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160602">2ας Ιουνίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Pensioenfonds Metaal en Techniek</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑252/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:402">EU:C:2016:402</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0065">65</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Βλ. επίσης, συναφώς, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20030612">12ης Ιουνίου 2003</DATE>, <NAME.CASE>Gerritse</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑234/01</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2003:340">EU:C:2003:340</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0027">27</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0028">28</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20070215">15ης Φεβρουαρίου 2007</DATE>, <NAME.CASE>Centro Equestre da Lezíria Grande</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑345/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2007:96">EU:C:2007:96</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0023">23</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121108">8ης Νοεμβρίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Φινλανδίας</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑342/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:688">EU:C:2012:688</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> (η απόφαση αυτή αφορά μερίσματα), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160713">13ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Brisal και KBC Finance Ireland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑18/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:549">EU:C:2016:549</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0055"><NO.P>55.</NO.P><TXT>Σε αυτό το πλαίσιο, ανάλογος περιορισμός της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0016" REF.END="QE0016"/>δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από το γεγονός ότι [οι αλλοδαποί] υπόκεινται σε χαμηλότερο φορολογικό συντελεστή απ’ ό,τι [οι ημεδαποί]<QUOT.END REF.START="QS0016" CODE="00BB" ID="QE0016"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0021"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160713">13ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Brisal και KBC Finance Ireland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑18/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:549">EU:C:2016:549</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0033">33</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>. Είναι επομένως ανώφελο να συγκρίνεται η φορολογική επιβάρυνση που επιβάλλεται στα μερίσματα που καταβάλλονται στους κατοίκους ημεδαπής με εκείνη που επιβάλλεται στα μερίσματα που καταβάλλονται στους κατοίκους αλλοδαπής, δεδομένου ότι, ακόμη και αν ο φορολογικός συντελεστής για τους κατοίκους αλλοδαπής είναι χαμηλότερος από αυτόν που επιβάλλεται τους κατοίκους ημεδαπής, το ποσό των εκπιπτουσών δαπανών που δικαιούνται οι κάτοικοι ημεδαπής είναι καθορισμένο και τίποτα δεν καταδεικνύει ότι θα ισούταν με τη διαφορά που προκύπτει από τη φορολόγηση των κατοίκων ημεδαπής και εκείνης των κατοίκων αλλοδαπής.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ><?PAGE NO="12"?><GR.SEQ LEVEL="5"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="ITALIC">2)</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="ITALIC">Επί του επιτακτικού λόγου δημοσίου συμφέροντος</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0056"><NO.P>56.</NO.P><TXT>Η Γαλλική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η φορολόγηση επί του ακαθάριστου ποσού των καταβληθέντων σε εδρεύουσα στην αλλοδαπή εταιρία μερισμάτων, χωρίς δυνατότητα εκπτώσεως των δαπανών που συνδέονται άμεσα με την είσπραξη των μερισμάτων (αντίθετα από την περίπτωση των μερισμάτων που καταβάλλονται σε εδρεύουσα στην ημεδαπή εταιρία, τα οποία φορολογούνται επί του καθαρού τους ποσού), δικαιολογείται από την ανάγκη να διασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα της εισπράξεως του φόρου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0022"><P>Αυτή η δικαιολόγηση είναι συναφής με εκείνη που συνδέεται με την ανάγκη διασφαλίσεως της αποτελεσματικότητας των φορολογικών ελέγχων, ως επιτακτικού λόγου δημοσίου συμφέροντος, ο οποίος έχει συχνά εξετασθεί από το Δικαστήριο σε υποθέσεις όπου τέθηκε υπό αμφισβήτηση η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων. Αναφορικά με τις μεταφορές κεφαλαίων μεταξύ κρατών μελών, αυτή η δικαιολόγηση δεν γινόταν ποτέ δεκτή σε περιπτώσεις όπου εφαρμοζόταν η οδηγία 77/779/ΕΟΚ του Συμβουλίου της <DATE ISO="19771219">19ης Δεκεμβρίου 1977</DATE>, σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρων (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 86) (βλ., συναφώς, αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20140123">23ης Ιανουαρίου 2014</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Βελγίου</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑296/12</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2014:24">EU:C:2014:24</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0045">45</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>, και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130606">6ης Ιουνίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Επιτροπή κατά Βελγίου</NAME.CASE>, <NO.CASE>C‑383/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:364">EU:C:2013:364</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0050">50</REF.NP.ECR> έως <REF.NP.ECR REF="NP0060">60</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>). Το ίδιο ισχύει επί του παρόντος για την οδηγία 2011/16/ΕΕ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="20110215">15ης Φεβρουαρίου 2011</DATE>, σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας και με την κατάργηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="064" PAGE.FIRST="1" DATE.PUB="2011">ΕΕ 2011, L 64, σ. 1</REF.DOC.OJ>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0057"><NO.P>57.</NO.P><TXT>Εκ προοιμίου, πρέπει να υπομνησθεί ότι, μολονότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι τέτοιος σκοπός συνιστά επιτακτικό λόγο δημοσίου συμφέροντος ικανό να δικαιολογήσει περιορισμό στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών που εισάγεται με τη φορολογική νομοθεσία ενός κράτους μέλους<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0023"><P>Βλ., μεταξύ άλλων, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20061003">3ης Οκτωβρίου 2006</DATE>, <NAME.CASE>FKP Scorpio Konzertproduktionen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑290/04</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2006:630">EU:C:2006:630</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0035">35</REF.NP.ECR> και <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160713">13ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Brisal και KBC Finance Ireland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑18/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:549">EU:C:2016:549</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0039">39</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, η επιβολή του περιορισμού αυτού πρέπει να είναι κατάλληλη να διασφαλίσει την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού και να μην υπερβαίνει το αναγκαίο προς τούτο όριο<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0024"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20121018">18ης Οκτωβρίου 2012</DATE>, <NAME.CASE>X</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑498/10</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2012:635">EU:C:2012:635</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0036">36</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>. Οι αρχές αυτές προφανώς ισχύουν στην υπό κρίση υπόθεση η οποία αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0058"><NO.P>58.</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η Γαλλική Κυβέρνηση, στηριζόμενη στις σκέψεις 46 και 47 της υποθέσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Hirvonen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑632/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:765">EU:C:2015:765</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), υποστηρίζει ότι η άρνηση να επιτραπεί έκπτωση των δαπανών πρέπει να γίνει αποδεκτή ως στοιχείο εγγενές προς το σύστημα φορολογήσεως στην πηγή, διότι το σύστημα αυτό αποσκοπεί τόσο στην απλούστευση του έργου της ως διοικητικής αρχής του κράτους μέλους όσο και στην ελάφρυνση του φορολογούμενου κατοίκου αλλοδαπής. Συνεπώς, όπως υποστηρίζει η Γαλλική Κυβέρνηση, η φορολογική αρχή απαλλάσσεται από το έργο της εισπράξεως του φόρου από τον εν λόγω φορολογούμενο, ο δε φορολογούμενος απαλλάσσεται από κάθε υποχρέωση συνεργασίας, υπό την έννοια ότι δεν υποχρεούται να είναι εξοικειωμένος με το γαλλικό φορολογικό δίκαιο προκειμένου να υποβάλει φορολογική δήλωση στη γαλλική αρχή για τα εισπραττόμενα στη Γαλλία εισοδήματα. Τέλος, σύμφωνα με τη Γαλλική Κυβέρνηση, η έκπτωση των δαπανών που συνδέονται με την είσπραξη των μερισμάτων θα ήταν αντίθετη προς την επιδιωκόμενη απλοποίηση μέσω του συστήματος φορολογήσεως στην πηγή, δεδομένου ότι ο παρακρατούμενος φόρος επιβάλλεται στη διανέμουσα τα μερίσματα εταιρία, η οποία δεν μπορεί να γνωρίζει τις δαπάνες που βαρύνουν τον κάτοικο αλλοδαπής σε σχέση με την είσπραξη των μερισμάτων.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0059"><NO.P>59.</NO.P><TXT>Κατά τη γνώμη μου, τα επιχειρήματα αυτά δεν είναι δυνατόν να ευδοκιμήσουν.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0060"><NO.P>60.</NO.P><TXT>Πρώτον, πέραν του ότι η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Hirvonen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑632/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:765">EU:C:2015:765</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), απέκλινε από τις αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100318">18ης Μαρτίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Gielen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑440/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:148">EU:C:2010:148</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130228">28ης Φεβρουαρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Beker και Beker</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:117">EU:C:2013:117</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), με τις οποίες δεν έγινε δεκτός ως δικαιολογητικός λόγος για την εισαγωγή διακρίσεως το γεγονός ότι εθνική νομοθεσία προσέφερε, κατόπιν αιτήματος, σε φορολογούμενους κατοίκους αλλοδαπής τη δυνατότητα να υπαχθούν σε εναλλακτικό σύστημα φορολογήσεως συμβατό με το δίκαιο της Ένωσης, η υπόθεση επί της οποίας αποφάνθηκε το Δικαστήριο αφορούσε εντελώς διαφορετική περίπτωση από την αυτή της υπό κρίση υποθέσεως<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0025"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Hirvonen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑632/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:765">EU:C:2015:765</NO.ECLI>, σκέψεις <REF.NP.ECR REF="NP0037">37</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> ως 40).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="13"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0061"><NO.P>61.</NO.P><TXT>Η υπόθεση επί της οποίας εκδόθηκε η απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Hirvonen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑632/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:765">EU:C:2015:765</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), αφορούσε σουηδικό νόμο ο οποίος είχε ως σκοπό να καταργήσει τον εις βάρος των υποκείμενων στον φόρο κατοίκων αλλοδαπής περιορισμό που διαπιστώθηκε στην υπόθεση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20040701">1ης Ιουλίου 2004</DATE>, <NAME.CASE>Wallentin</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑169/03</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2004:403">EU:C:2004:403</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), παρέχοντας σε αυτούς τη δυνατότητα να επιλέξουν είτε το γενικό σύστημα φορολογίας που είχε καθιερωθεί για τους κατοίκους ημεδαπής είτε το σύστημα φορολογήσεως στην πηγή που απευθυνόταν σε κατοίκους αλλοδαπής.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0062"><NO.P>62.</NO.P><TXT>Αφού έκρινε ότι το τελευταίο σύστημα ήταν εν τέλει συνολικά ευνοϊκότερο για τους κατοίκους αλλοδαπής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0026"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Hirvonen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑632/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:765">EU:C:2015:765</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0043">43</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>, το Δικαστήριο απεφάνθη τελικά ότι <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0017" REF.END="QE0017"/>το γεγονός ότι, στο πλαίσιο της φορολογήσεως των εισοδημάτων, εθνική ρύθμιση δεν παρέχει σε φορολογουμένους κατοίκους εξωτερικού που εισπράττουν το μεγαλύτερο μέρος των εισοδημάτων τους από άλλο κράτος και οι οποίοι έχουν επιλέξει να υπαχθούν στο σύστημα φορολογήσεως στην πηγή τις ίδιες προσωπικές εκπτώσεις με εκείνες που αναγνωρίζονται υπέρ των κατοίκων ημεδαπής στο πλαίσιο του συνήθους συστήματος φορολογήσεως δεν αποτελεί δυσμενή διάκριση αντίθετη προς το άρθρο 21 ΣΛΕΕ εφόσον οι φορολογούμενοι κάτοικοι εξωτερικού δεν έχουν φορολογική επιβάρυνση συνολικά υψηλότερη από εκείνη των φορολογουμένων κατοίκων ημεδαπής και των εξομοιωνόμενων προς αυτούς προσώπων που βρίσκονται σε κατάσταση συγκρίσιμη με τη δική τους<QUOT.END REF.START="QS0017" CODE="00BB" ID="QE0017"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0027"><P>Απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Hirvonen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑632/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:765">EU:C:2015:765</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0049">49</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0063"><NO.P>63.</NO.P><TXT>Κατά την άποψή μου, η νομολογία που απορρέει από τις αποφάσεις της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100318">18ης Μαρτίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Gielen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑440/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:148">EU:C:2010:148</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), και της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20130228">28ης Φεβρουαρίου 2013</DATE>, <NAME.CASE>Beker και Beker</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑168/11</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2013:117">EU:C:2013:117</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), πρέπει να διατηρηθεί. Εξάλλου, το σκεπτικό του Δικαστηρίου στην απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Hirvonen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑632/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:765">EU:C:2015:765</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), μπορεί, κατά τη γνώμη μου, να αμφισβητηθεί υπό την έννοια ότι η ύπαρξη ή μη διακρίσεως δεν εξαρτάται από το συνολικό αποτέλεσμα για τον φορολογούμενο, όπως επίσης <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0018" REF.END="QE0018"/>η διαφορετική μεταχείριση των δύο αυτών κατηγοριών φορολογουμένων μπορεί να χαρακτηριστεί ως διάκριση κατά την έννοια της Συνθήκης ΛΕΕ, εφόσον δεν υφίσταται καμία αντικειμενική διαφορά ως προς την κατάστασή τους που να μπορεί να στηρίξει τη διαφορετική μεταχείριση των εν λόγω δύο κατηγοριών επί του σημείου αυτού<QUOT.END REF.START="QS0018" CODE="00BB" ID="QE0018"/><NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0028"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20100318">18ης Μαρτίου 2010</DATE>, <NAME.CASE>Gielen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑440/08</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2010:148">EU:C:2010:148</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0044">44</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR> και εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0064"><NO.P>64.</NO.P><TXT>Τούτου λεχθέντος, υποθέτω ότι η θέση που έλαβε το Δικαστήριο στην απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20151119">19ης Νοεμβρίου 2015</DATE>, <NAME.CASE>Hirvonen</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑632/13</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2015:765">EU:C:2015:765</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), υπαγορεύθηκε πιθανώς από την ανάγκη να μην επιτρέπεται στους υποκείμενους στον φόρο κατοίκους αλλοδαπής να επιδίδονται στο λεγόμενο <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0019" REF.END="QE0019"/>cherry picking<QUOT.END REF.START="QS0019" CODE="00BB" ID="QE0019"/>, ήτοι να επιλέγουν, κατά το συμφέρον τους, τα πιο ευνοϊκά στοιχεία δύο διαφορετικών φορολογικών συστημάτων. Επομένως, το ότι το Δικαστήριο βασίστηκε στο γεγονός ότι το εφαρμοζόμενο στους κατοίκους αλλοδαπής φορολογικό σύστημα ήταν εν γένει ευνοϊκότερο από το σύστημα που εφαρμοζόταν στους κατοίκους ημεδαπής, οφείλεται στο ότι το σουηδικό δίκαιο επέτρεπε σε φορολογούμενους κατοίκους αλλοδαπής να επιλέξουν να υπαχθούν εξ ολοκλήρου στο σύστημα φορολογήσεως που ίσχυε για τους κατοίκους ημεδαπής<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0029"><P>Βλ., συναφώς, σημεία 40 έως 43 των προτάσεών μου στην υπόθεση Sabine <REF.DOC.ECR><NAME.CASE>Hünnebeck κατά Finanzamt Krefeld</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑479/14</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:100">EU:C:2016:100</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0065"><NO.P>65.</NO.P><TXT>Ωστόσο, η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης γαλλική νομοθεσία δεν προσφέρει καμία επιλογή στις εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες. Κατά συνέπεια, οι εταιρίες αυτές, αιτούμενες την προσφερόμενη στις εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες έκπτωση των δαπανών που συνδέονται άμεσα με την είσπραξη των μερισμάτων, δεν προβαίνουν σε <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0020" REF.END="QE0020"/>cherry picking<QUOT.END REF.START="QS0020" CODE="00BB" ID="QE0020"/>, αλλά, αντιθέτως, επιδιώκουν να τύχουν ίσης μεταχειρίσεως.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0066"><NO.P>66.</NO.P><TXT>Δεύτερον, εάν η έκπτωση για τις εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες των δαπανών που συνδέονται άμεσα με την είσπραξη των μερισμάτων συνεπάγεται διοικητικό φόρτο για τις γαλλικές φορολογικές αρχές, το ίδιο ισχύει, κατ’ αναλογία, και για τις εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0030"><P>Βλ., συναφώς, απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160713">13ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Brisal και KBC Finance Ireland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑18/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:549">EU:C:2016:549</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0041">41</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><?PAGE NO="14"?><NP.ECR IDENTIFIER="NP0067"><NO.P>67.</NO.P><TXT>Τρίτον, όπως το Δικαστήριο υπενθύμισε στη σκέψη 43 της αποφάσεως της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160713">13ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Brisal και KBC Finance Ireland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑18/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:549">EU:C:2016:549</NO.ECLI></REF.DOC.ECR>), απόκειται στη φορολογούμενη εταιρία που εδρεύει στην αλλοδαπή <QUOT.START CODE="00AB" ID="QS0021" REF.END="QE0021"/>να κρίνει αν θεωρεί σκόπιμο να επενδύσει πόρους για την κατάρτιση και τη μετάφραση εγγράφων που θα αποδεικνύουν ότι οι λειτουργικές δαπάνες των οποίων ζητεί την έκπτωση όντως πραγματοποιήθηκαν, καθώς και το πραγματικό ύψος των δαπανών αυτών<QUOT.END REF.START="QS0021" CODE="00BB" ID="QE0021"/>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0068"><NO.P>68.</NO.P><TXT>Τέταρτον και τελευταίον, παρότι αναγνωρίζω ότι δεν είναι ενδεχομένως πολύ αποτελεσματικό να ζητείται από τη διανέμουσα τα μερίσματα εταιρία να προβαίνει σε έκπτωση των δαπανών που συνδέονται άμεσα με την είσπραξη των μερισμάτων από τη φορολογούμενη εδρεύουσα στην αλλοδαπή εταιρία, πρέπει να αναφέρω ότι το Δικαστήριο έχει κρίνει ότι το δικαίωμα εκπτώσεως δαπανών μπορεί να ασκηθεί εξίσου διά της επιστροφής ενός μέρους του παρακρατηθέντος στην πηγή φόρου<NOTE TYPE="FOOTNOTE" NUMBERING="ARAB" NUMBERING.CONTINUED="YES" NOTE.ID="E0031"><P>Βλ. απόφαση της <REF.DOC.ECR><DATE ISO="20160713">13ης Ιουλίου 2016</DATE>, <NAME.CASE>Brisal και KBC Finance Ireland</NAME.CASE> (<NO.CASE>C‑18/15</NO.CASE>, <NO.ECLI ECLI="ECLI:EU:C:2016:549">EU:C:2016:549</NO.ECLI>, σκέψη <REF.NP.ECR REF="NP0042">42</REF.NP.ECR></REF.DOC.ECR>).</P></NOTE>.</TXT></NP.ECR><NP.ECR IDENTIFIER="NP0069"><NO.P>69.</NO.P><TXT>Για τους ως άνω λόγους, προτείνω στο Δικαστήριο να δώσει στο δεύτερο σκέλος του τρίτου προδικαστικού ερωτήματος την απάντηση ότι περιορισμός στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων που απορρέει από εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπό κρίση υπόθεση, η οποία αποκλείει, μόνον για τις εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες, την έκπτωση των δαπανών που συνδέονται άμεσα με την είσπραξη των μερισμάτων, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε από την απόκλιση μεταξύ του κοινού φορολογικού συντελεστή που εφαρμόζεται στις εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες για μεταγενέστερη χρήση και της παρακρατήσεως φόρου στην πηγή που επιβλήθηκε για τα καταβληθέντα σε εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες μερίσματα, ούτε από την ανάγκη να διασφαλισθεί η αποτελεσματική είσπραξη του φόρου.</TXT></NP.ECR></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><NP><NO.P><HT TYPE="BOLD">VI.</HT></NO.P><TXT><HT TYPE="BOLD">Πρόταση</HT></TXT></NP></TI></TITLE><NP.ECR IDENTIFIER="NP0070"><NO.P>70.</NO.P><TXT>Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω παρατηρήσεων, προτείνω στο Δικαστήριο να απαντήσει στα προδικαστικά ερωτήματα που υπέβαλε το Conseil d’État (Συμβούλιο της Επικρατείας, Γαλλία) ως εξής:</TXT><P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Τα άρθρα 63 και 65 ΣΛΕΕ έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε νομοθετική ρύθμιση κράτους μέλους βάσει της οποίας επιβάλλεται παρακράτηση φόρου στην πηγή σε μερίσματα που καταβάλλονται σε ζημιογόνο εταιρία εδρεύουσα στην αλλοδαπή, ενώ αντιθέτως οι ζημιογόνες εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες δεν φορολογούνται επί του ποσού των μερισμάτων ημεδαπής προελεύσεως για όσο διάστημα παραμένουν ζημιογόνες.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Περιορισμός στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων που απορρέει από εθνική ρύθμιση όπως η επίμαχη στην υπό κρίση υπόθεση, η οποία αποκλείει μόνο για τις εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες την έκπτωση των δαπανών που συνδέονται άμεσα με την είσπραξη των μερισμάτων, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί ούτε από την απόκλιση μεταξύ του κοινού φορολογικού συντελεστή που εφαρμόζεται στις εδρεύουσες στην ημεδαπή εταιρίες για μεταγενέστερη χρήση και της παρακρατήσεως φόρου στην πηγή που επιβλήθηκε για τα καταβληθέντα σε εδρεύουσες στην αλλοδαπή εταιρίες μερίσματα, ούτε από την ανάγκη να διασφαλισθεί η αποτελεσματική είσπραξη του φόρου.</TXT></NP></ITEM></LIST></P></NP.ECR></GR.SEQ></CONTENTS.CONCLUSION></CONCLUSION>