02017D2370 — PL — 20.07.2020 — 001.001


Dokument ten służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie ma mocy prawnej. Unijne instytucje nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jego treść. Autentyczne wersje odpowiednich aktów prawnych, włącznie z ich preambułami, zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i są dostępne na stronie EUR-Lex. Bezpośredni dostęp do tekstów urzędowych można uzyskać za pośrednictwem linków zawartych w dokumencie

►B

DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/2370

z dnia 18 grudnia 2017 r.

w sprawie wsparcia haskiego kodeksu postępowania i nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia

(Dz.U. L 337 z 19.12.2017, s. 28)

zmieniona przez:

 

 

Dziennik Urzędowy

  nr

strona

data

►M1

DECYZJA RADY (WPZiB) 2020/1066 z dnia 20 lipca 2020 r.

  L 234I

1

21.7.2020




▼B

DECYZJA RADY (WPZiB) 2017/2370

z dnia 18 grudnia 2017 r.

w sprawie wsparcia haskiego kodeksu postępowania i nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych w ramach wprowadzania w życie strategii UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia



Artykuł 1

1.  Zgodnie ze strategią UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia (zwanej dalej „strategią”), która określa cel, jakim jest podtrzymywanie, wdrażanie i wzmacnianie wielostronnych traktatów i porozumień o rozbrojeniu i nieproliferacji, Unia dalej popiera upowszechnianie, pełne wdrażanie i rozszerzenie haskiego kodeksu postępowania i nierozprzestrzeniania rakiet balistycznych (zwanego dalej „kodeksem”).

2.  Na działania wspierające kodeks, odpowiadające środkom zgodnym ze strategią, składają się regionalne i subregionalne warsztaty, konferencje, wizyty ekspertów, badania, działania informacyjne i komunikacyjne, a także imprezy organizowane przy okazji konferencji międzynarodowych.

3.  Na cel tych działań składają się:

a) 

propagowanie przystąpienia do kodeksu coraz większej liczby państw oraz, ostatecznie, jego powszechnego charakteru;

b) 

wspieranie pełnego wdrażania kodeksu;

c) 

propagowanie dialogu między państwami sygnatariuszami a państwami niebędącymi sygnatariuszami, w celu wspomagania budowy zaufania oraz przejrzystości, zachęcania do powściągliwości oraz tworzenia większej stabilności i bezpieczeństwa dla wszystkich;

d) 

zwiększanie wyeksponowania kodeksu oraz zwiększanie publicznej świadomości ryzyka i zagrożeń, jakie wiążą się z rozprzestrzenianiem rakiet balistycznych;

e) 

badanie – w szczególności poprzez analizy naukowe – możliwości rozszerzenia kodeksu i propagowania współdziałania między kodeksem a innymi odpowiednimi instrumentami wielostronnymi, takimi jak System Kontroli Technologii Rakietowych, rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004) oraz prowadzony przez ONZ rejestr obiektów wyniesionych w przestrzeń kosmiczną.

4.  Szczegółowy opis projektów znajduje się w załączniku.

Artykuł 2

1.  Za wykonanie niniejszej decyzji odpowiada Wysoki Przedstawiciel (zwany dalej „WP”).

2.  Techniczną realizacją projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, zajmuje się Fundacja na rzecz Badań Strategicznych (Fondation pour la recherche stratégique) (zwana dalej „FRS”). FRS wykonuje swoje zadania pod kierownictwem WP. W tym celu WP dokonuje niezbędnych ustaleń z FRS.

Artykuł 3

1.  Finansowa kwota odniesienia na realizację projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2, wynosi 1 878 120,05  EUR.

2.  Wydatkami pokrywanymi z kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i zasadami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii.

3.  Komisja nadzoruje właściwe zarządzanie wydatkami, o których mowa w ust. 2. W tym celu po przyjęciu niniejszej decyzji Komisja zawiera z FRS umowę o dotację w wysokości kwoty odniesienia. Do tej umowy o dotację mają zastosowanie przepisy o dotacjach zawarte w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady nr 966/2012 (UE, Euratom) ( 1 ). Umowa ta zobowiązuje FRS do zapewnienia, aby wkład Unii został wyeksponowany stosownie do jego wielkości.

4.  Komisja dąży do zawarcia umowy o dotacji, o której mowa w ust. 3, w możliwie najkrótszym terminie po wejściu w życie niniejszej decyzji. Poinformuje ona Radę o wszelkich związanych z tym trudnościach oraz o dacie zawarcia umowy o dotację.

Artykuł 4

1.  WP składa Radzie sprawozdania z wykonania niniejszej decyzji na podstawie regularnych sprawozdań przygotowywanych przez FRS. Na podstawie tych sprawozdań Rada dokonuje oceny.

2.  Komisja przedstawia informacje na temat aspektów finansowych projektów, o których mowa w art. 1 ust. 2.

Artykuł 5

1.  Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

▼M1

2.  Niniejsza decyzja traci moc z dniem 20 grudnia 2021 r.

▼B




ZAŁĄCZNIK

1.    CEL

Głównym celem niniejszej decyzji jest propagowanie, za pośrednictwem konkretnych środków, upowszechniania, pełnego wdrożenia i rozszerzenia haskiego kodeksu postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych (zwanego dalej „kodeksem”), zgodnie ze strategią UE przeciw rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia.

Niniejsza decyzja będzie uzupełniała działalność dyplomatyczną Unii w odniesieniu do państw sygnatariuszy i państw niebędących sygnatariuszami kodeksu. W tym względzie przesłania ze strony Unii są następujące:

a) 

do państw sygnatariuszy:

(i) 

znaczenie pełnego wdrożenia kodeksu, zwłaszcza poprzez coroczne deklaracje i uprzednie powiadomienia przewidziane w kodeksie;

(ii) 

zachęcanie do pełnego stosowania kodeksu jako środka propagowania przejrzystości i zaufania, zarówno na szczeblu regionalnym, jak i międzynarodowym, oraz pomocy w powstrzymywaniu rozprzestrzeniania rakiet balistycznych zdolnych przenosić broń masowego rażenia (zwaną dalej BMR) oraz w zapobieganiu takiemu rozprzestrzenianiu;

b) 

do państw niebędących sygnatariuszami:

(i) 

zachęcanie do przystąpienia do kodeksu i tym samym wzięcia udziału w szerzej zakrojonych wielostronnych wysiłkach na rzecz zapobiegania rozprzestrzenianiu BMR oraz środków jej przenoszenia;

(ii) 

korzystanie z postanowień kodeksu, aby pomóc w zmniejszaniu napięć regionalnych oraz w budowaniu zaufania, a tym samym propagować zwiększenie bezpieczeństwa z korzyścią dla wszystkich.

Oprócz tego niniejsza decyzja jest wykorzystywana do pomocy w finansowaniu ograniczonej liczby prac naukowych na temat współdziałania między kodeksem a innymi odpowiednimi instrumentami wielostronnymi, takimi jak System Kontroli Technologii Rakietowych, rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004) oraz prowadzony przez ONZ rejestr obiektów wyniesionych w przestrzeń kosmiczną.

I wreszcie, niniejsza decyzja ma na celu wspieranie bieżącego dialogu politycznego społeczności międzynarodowej na temat bezpieczeństwa i stabilności w kosmosie, zwłaszcza poprzez udostępnianie ograniczonego wkładu finansowego na rzecz corocznych konferencji dotyczących kosmosu organizowanych przez znajdujący się w Genewie Instytut Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań and Rozbrojeniem (UNIDIR).

2.    ŚRODKI

2.1.   Cele środków

a) 

Propagowanie przystąpienia do kodeksu coraz większej liczby państw oraz, ostatecznie, jego powszechnego charakteru;

b) 

wspieranie pełnego wdrażania kodeksu przez państwa sygnatariuszy;

c) 

propagowanie dialogu między państwami sygnatariuszami a państwami niebędącymi sygnatariuszami, w celu wspomagania budowy zaufania oraz przejrzystości, zachęcania do powściągliwości oraz tworzenia większej stabilności i bezpieczeństwa dla wszystkich;

d) 

zwiększanie wyeksponowania kodeksu oraz zwiększanie publicznej świadomości ryzyka i zagrożeń, jakie wiążą się z rozprzestrzenianiem rakiet balistycznych;

e) 

badanie – w szczególności poprzez analizy naukowe – możliwości rozszerzenia kodeksu i propagowania współdziałania między kodeksem a innymi odpowiednimi instrumentami wielostronnymi, takimi jak System Kontroli Technologii Rakietowych i rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004).

2.2.   Opis środków

a) 

FRS zorganizuje działania informacyjne w postaci regionalnych lub subregionalnych seminariów i misji eksperckich mających na celu:

(i) 

zwiększenie świadomości ryzyka i zagrożeń, jakie wiążą się z rozprzestrzenianiem rakiet balistycznych;

(ii) 

zapewnienie platformy, na której eksperci mogą nieformalnie wymieniać poglądy bez ujawniania źródeł (reguła Chatham House) na temat kwestii strategicznych, tym samym wspomagając budowanie zaufania wśród państw; oraz

(iii) 

propagowanie unijnych celów, jakimi są upowszechnienie, pełne wdrożenie i rozszerzenie kodeksu.

FRS zorganizuje nie więcej niż dziewięć imprez regionalnych lub subregionalnych, w tym również w Ameryce Łacińskiej i na Karaibach, na Bliskim Wschodzie/w Afryce oraz w Azji Południowo-Wschodniej, a także nie więcej niż sześć misji eksperckich do poszczególnych państw niebędących sygnatariuszami. Wszystkie te wydarzenia będą prowadzone w ścisłej współpracy z organami odnośnych rządów przyjmujących oraz, w stosownych przypadkach, z ośrodkami akademickimi;

b) 

FRS zorganizuje nie więcej niż sześć imprez pobocznych poświęconych kodeksowi, przy okazji konferencji międzynarodowych, zwłaszcza corocznego regularnego posiedzenia w Wiedniu oraz sesji Pierwszego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku. Takie imprezy poboczne będą miały na celu pomoc w pogłębianiu związków między kodeksem a ONZ, zgodnie z rezolucją nr 71/33 przyjętą przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 5 grudnia 2016 r.;

c) 

FRS, w ścisłej współpracy z odnośnymi organami, zorganizuje wizytę międzynarodowej grupy ekspertów w bazie kosmicznej zgodnie z art. 4 lit. a) ppkt (ii) tiret trzecie kodeksu;

d) 

z dotacji przyznanej przez Unię FRS przekaże UNIDIR trzykrotność kwoty 29 240,00  EUR, aby pomóc w finansowaniu corocznych konferencji UNIDIR na temat kwestii bezpieczeństwa kosmicznego, tym samym wspomagając realizację ogólnego celu, jakim jest wspieranie kodeksu. FRS i UNIDIR zapewnią wyeksponowanie roli Unii na tych konferencjach, stosownie do wielkości jej wkładu;

e) 

FRS zamówi i opublikuje co najmniej cztery prace naukowe dotyczące kwestii związanych z kodeksem, w tym co najmniej jedną pracę na temat związków między kodeksem a innymi odpowiednimi instrumentami wielostronnymi, takimi jak System Kontroli Technologii Rakietowych i rezolucja RB ONZ nr 1540 (2004). W tym celu FRS zaapeluje o wkłady od wszystkich instytutów naukowych, które stanowią część konsorcjum UE NPD lub są z nim związane. Tematy prac naukowych zostaną uzgodnione między FRS a odnośnymi służbami Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ);

f) 

FRS podejmie działania komunikacyjno-informacyjne, aby zrealizować dwa cele: zwiększenie wyeksponowania kodeksu oraz wkładu Unii w niego. FRS opracuje szczegółowy plan informacji i komunikacji, który zostanie zatwierdzony przez ESDZ i Komisję.

2.3.   Wyniki środków

a) 

Zwiększenie liczby państw będących sygnatariuszami kodeksu;

b) 

lepsze wdrażanie kodeksu przez państwa sygnatariuszy;

c) 

lepsza świadomość wśród decydentów, organów regulacyjnych, ekspertów i ogółu społeczeństwa dotycząca znaczenia, jakie ma dla państw przystąpienie do kodeksu i jego wdrażanie;

d) 

zwiększone wyeksponowanie starań Unii na rzecz propagowania powszechnego charakteru, pełnego wdrażania i rozszerzenia kodeksu.

3.    PARTNERZY REALIZUJĄCY ŚRODKI

FRS, działając w ścisłym kontakcie z ESDZ, będzie nadal rozwijać skuteczne partnerstwa z zainteresowanymi organizacjami regionalnymi i subregionalnymi, organami państw, instytutami naukowymi i innymi odnośnymi organami.

FRS będzie ściśle współpracować z UNIDIR w odniesieniu do środka określonego w pkt 2.2. lit. e)

4.    INTERAKCJA Z DZIAŁANIAMI UNII

Na podstawie regularnych informacji zwrotnych przekazywanych przez FRS na temat jej działalności, Unia może postanowić o uzupełnieniu tych wysiłków poprzez ukierunkowane działania dyplomatyczne mające na celu podnoszenie świadomości znaczenia, jakie ma dla państw przystąpienie do kodeksu i jego wdrożenie.

5.    BENEFICJENCI ŚRODKÓW

a) 

Państwa – zarówno będące, jak i niebędące sygnatariuszami kodeksu;

b) 

urzędnicy rządowi, decydenci, organy regulacyjne, eksperci;

c) 

organizacje międzynarodowe, regionalne i subregionalne;

d) 

pracownicy naukowi i społeczeństwo obywatelskie;

e) 

przewodniczący kodeksu.

6.    MIEJSCE

W konsultacji z odnośnymi służbami ESDZ, FRS wybierze możliwe miejsca posiedzeń, warsztatów i innych wydarzeń. Kryteria wyboru miejsca będą obejmować chęć i zaangażowanie danego państwa lub danej organizacji międzyrządowej w konkretnym regionie na rzecz bycia gospodarzem danego wydarzenia. Konkretne miejsca wizyt w państwach lub działań w poszczególnych państwach będą zależały od zaproszenia od zainteresowanych państw lub organizacji międzyrządowych.

7.    CZAS TRWANIA

Szacowany całkowity czas trwania działania wynosi 36 miesięcy.



( 1 ) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) nr 966/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 (Dz.U. L 298 z 26.10.2012, s. 1).