87/389/ΕΟΚ: Σύσταση της Επιτροπής της 3ης Ιουλίου 1987 προς τη Γαλλική Δημοκρατία όσον αφορά τη διαρρύθμιση του εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα για τα σπίρτα έναντι των νέων κρατών μελών (Το κείμενο στη γαλλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 203 της 24/07/1987 σ. 0056 - 0057
***** ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 3ης Ιουλίου 1987 προς τη Γαλλική Δημοκρατία όσον αφορά τη διαρρύθμιση του εθνικού μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα για τα σπίρτα έναντι των νέων κρατών μελών (Το κείμενο στο γαλλική γλώσσα είναι αυθεντικό) (87/389/ΕΟΚ) 1. Η γαλλική κυβέρνηση, με επιστολή της 1ης Απριλίου 1986, πληροφόρησε την Επιτροπή ότι διατήρησε, όσον αφορά σπίρτα που υπάγονται στην κλάση 36.06 του κοινού δασμολογίου, το μονοπώλιο εισαγωγής κατά την έννοια του άρθρου 37 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ έναντι των νέων κρατών μελών. Το άρθρο 1 του νόμου αριθ. 72/1069 της 4ης Δεκεμβρίου 1972 όριζε πράγματι ότι μόνο το κράτος έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιεί εισαγωγές σπίρτων για τις οποίες αρμόδια ήταν η υπηρεσία βιομηχανικής εκμετάλλευσης καπνών και σπίρτων. Με το νόμο αριθ. 80/495 της 2ας Ιουλίου 1980, το έργο αυτό ανατέθηκε στη συνέχεια στην εθνική εταιρεία βιομηχανικής εκμετάλλευσης καπνών και σπίρτων (SEITA). Ενώ, σύμφωνα με το νόμο της 4ης Δεκεμβρίου 1972, διατηρείται πάντοτε το μονοπώλιο εισαγωγής για τα σπίρτα καταγωγής τρίτων χωρών, η διάταξη αυτή δεν μπορεί, εντούτοις, να εφαρμοσθεί κατά τις εισαγωγές σπίρτων που προέρχονται από τα άλλα κράτη μέλη της Κοινότητας. 2. Βάσει του άρθρου 48 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο και του άρθρου 208 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο της πράξης προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, η Ισπανία και η Πορτογαλία υποχρεούνται να διαρρυθμίσουν προοδευτικά, από την 1η Ιανουαρίου 1986, τα κρατικά μονοπώλια εμπορικού χαρακτήρα κατά την έννοια του άρθρου 37 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ, έτσι ώστε το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991 για την Ισπανία και τις 31 Δεκεμβρίου 1992 για την Πορτογαλία να αποκλείεται οποιαδήποτε διάκριση μεταξύ των υπηκόων των κρατών μελών ως προς τους όρους εφοδιασμού και διάθεσης. Εξάλλου, το άρθρο 48 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και το άρθρο 208 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο της εν λόγω πράξης ορίζουν ότι τα άλλα κράτη μέλη αναλαμβάνουν έναντι της Ισπανίας και της Πορτογαλίας υποχρεώσεις ισοδύναμες με εκείνες οι οποίες προβλέπονται για αυτά τα δύο νέα κράτη μέλη στο πρώτο εδάφιο. Σύμφωνα με το άρθρο 48 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο και το άρθρο 208 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο της ίδιας πράξης, η Επιτροπή υποχρεούται να απευθύνει στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη της Κοινότητας των Δέκα συστάσεις σχετικά με το τρόπο και το ρυθμό σύμφωνα με τους οποίους πρέπει να πραγματοποιηθεί η προσαρμογή που προβλέπεται στα εν λόγω άρθρα. 3. Στα νέα κράτη μέλη τα σπίρτα δεν υπάγονται σε καθεστώς μονοπωλίου εμπορικού χαρακτήρα. Μέχρι σήμερα, δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο στη Γαλλία για την ελεύθερη εισαγωγή σπίρτων που προέρχονται από τα νέα κράτη μέλη. Η γαλλική κυβέρνηση διευκρίνισε, εξάλλου, στις 18 Ιουλίου 1986, ότι το προϊόν αυτό δεν αποτέλεσε αντικείμενο συναλλαγών με τα νέα κράτη μέλη στη διάρκεια των πέντε ετών που προηγήθηκαν της προσχώρησής τους. 4. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαρρύθμιση που προβλέπεται στα άρθρα 48 και 208 τις πράξης προσχώρησης πρέπει να περιλαμβάνει την προοδευτική κατάργηση των περιορισμών στις εισγωγές σπίρτων από την Ισπανία και την Πορτογαλία με το άμεσο άνοιγμα ποσοστώσεων και με την ετήσεια αύξησή τους, προκειμένου να επιτευχθεί πλήρης διαρρύθμιση μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991 για την Ισπανία και μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992 για την Πορτογαλία. Η Επιτροπή, λόγω της απουσίας συναλλαγών στον τομέα των σπίρτων μεταξύ της Γαλλίας και των νέων κρατών μελών, κρίνει σκόπιμο, για τον καθορισμό του αρχικού επιπέδου της ποσόστωσης που πρέπει να ανοίξει η Γαλλία για το προϊόν αυτό, να γίνεται καταρχήν αναφορά στο κριτήριο ενός ποσοστού της εθνικής παραγωγής σπίρτων της χώρας που διαθέτει το μονοπώλιο. Δεδομένου ότι, βάσει του άρθρου 48 παράγραφος 1 και του άρθρου 208 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης, τα κράτη μέλη της Κοινότητας των Δέκα πρέπει να αναλάβουν υποχρεώσεις ισοδύναμες με εκείνες που προβλέπονται για την Ισπανία και την Πορτογαλία, η Επιτροπή θεωρεί ότι, για τη διαρρύθμιση του γαλλικού μονοπωλίου, είναι σκόπιμο να χρησιμοποιηθούν τα κριτήρια που εφαρμόζονται στην Ισπανία βάσει του άρθρου 48 παράγραφος 3 της πράξης προσχώρησης και του παρατήματός της V για την προοδευτική διαρρύθμιση του μονοπωλίου της στον τομέα των βιομηχανοποιημένων καπνών. Συγκεκριμένα, το ύψος των ποσοστώσεων βάσης, αποφασίστηκε να είναι, για την Ισπανία, τουλάχιστον ίσο με ορισμένα ποσοστα (5 ή 6 % ανάλογα με την περίπτωση) της μέσης συνολικής εθνικής παραγωγής της Ισπανίας στη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών για τα οποία υπάρχουν στατιστικές. Επίσης, καθορίστηκε ελάχιστο ποσοστό 20 % για την προοδευτική ετήσια αύξηση των ποσοστώσεων στην αρχή κάθε χρόνου, ενώ η ποσόστωση του προηγούμενου χρόνου αυξάνεται συστηματικά κατά 20 %. 5. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η παραγωγή σπίρτων στη Γαλλία είναι ίση με το άθροισμα της παραγωγής των δύο νέων κρατών μελών, όπως συμβαίνει και με τον πληθυσμό των χωρών αυτών, η Επιτροπή κρίνει ότι η αρχική ποσόστωση που υποχρεούται να ανοίξει η Γαλλία από την 1η Ιανουαρίου 1986 έναντι των νέων κρατών μελών πρέπει να ανέρχεται σε 5,5 % της παραγωγής της. Η Επιτροπή κρίνει, επίσης, σκόπιμο να κατανεμηθεί η ποσόστωση που θα ανοίξει η Γαλλία μεταξύ της Ισπανίας και της Πορτογαλίας ανάλογα με την αντίστοιχη παραγωγή τους. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή, η μέση παραγωγή της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών (1984 έως 1986 για την Ισπανία και 1983 έως 1985 για την Πορτογαλία) ανέρχεται σε 31 και 14 δισεκατομμύρια μονάδες αντίστοιχα. Η Επιτροπή πιστεύει, ως εκ τούτου, ότι η Γαλλία πρέπει να προβλέψει για την Ισπανία και την Πορτογαλία το 70 % και το 30 % αντίστοιχα της ποσόστωσης που θα ανοίξει. Για να διευκολυνθεί η διαχείριση της ποσόστωσης, η Επιτροπή θεωρεί σκόπιμο, παρά το γεγονός ότι η μεταβατική περίοδος για την Πορτογαλία υπερβαίνει κατά ένα χρόνο τη μεταβατική περίοδο που έχει ορισθεί για την Ισπανία, να μην υπάρξει διαφορετική μεταχείριση των δύο νέων κρατών μελών τουλάχιστον μέχρι το 1991. 6. Για τους λόγους αυτούς και με την επιφύλαξη της θέσης που ενδέχεται να λάβει μεταγενέστερα βάσει των αποτελεσμάτων που θα προκύψουν από την εφαρμογή της παρούσας σύστασης, η Επιτροπή συνιστά στη Γαλλική Δημοκρατία, βάσει του άρθρου 48 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο και του άρθρου 208 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο της πράξης: α) να ανοίξει, για την εισαγωγή των σπίρτων που υπάγονται στην κλάση 36.06 του κοινού δασμολογίου προέλευσης Ισπανίας και Πορτογαλίας: - ανάλογα με τον τύπο συσκευασίας (κουτιά ή φακελάκια) και για το υπόλοιπο του 1987, ποσόστωση τουλάχιστον ίση με 6,6 % της παραγωγής, του έτους 1985, η οποία πρέπει να κατανέμεται κατά 70 % για την Ισπανία και 30 % για την Πορτογαλία, - να αυξήσει για το 1988 την ποσόστωση του έτους 1987 τουλάχιστον κατά 20 %, - να αυξάνει κατά τα επόμενα έτη την ποσόστωση του προηγούμενου έτους τουλάχιστον κατά 20 %. Εξυπακούεται ότι, μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1991 το αργότερο όσον αφορά την Ισπανία και μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1992 το αργότερο όσον αφορά την Πορτογαλία, δεν θα γίνεται πλέον δεκτός κανένας ποσοτικός περιορισμός. Η διαχείριση των ποσοστώσεων γίνεται κατά τρόπο διαφανή, και αντικειμενικό και χωρίς να δημιουργούνται διακρίσεις. Ποσοστώσεις ανοίγονται για όλους τους εμπορευόμενους χωρίς περιορισμούς και τα προϊόντα που εισάγονται στα πλαίσια των ποσοστώσεων αυτών δεν μπορούν να αποτελέσουν στη Γαλλία αντικείμενο αποκλειστικών δικαιωμάτων εμπορίας· β) να γνωστοποιήσει σε όλους τους ενδιαφερόμενους, ιδίως με τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας μιας ανακοίνωσης προς τους εισαγωγείς, τις δυνατότητες που τους προσφέρονται, στα πλαίσια των ανωτέρω ποσοστώσεων, να προμηθεύονται σπίρτα τα οποία υπάγονται, στην κλάση 36.06 του κοινού δασμολογίου, προέλευσης Ισπανίας και Πορτογαλίας. Βρυξέλλες, 3 Ιουλίου 1987. Για την Επιτροπή Peter SUTHERLAND Μέλος της Επιτροπής