<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><ORDER xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:noNamespaceSchemaLocation="http://formex.publications.europa.eu/schema/formex-04.cj-20080212.xd"><BIB.ORDER><REF.CASE FILE="ECRT11999ELA.1100350901.case.xml"><NO.CASE>T-178/99</NO.CASE></REF.CASE><NO.CELEX>61999B0178</NO.CELEX><NO.SEQ>0007.0001</NO.SEQ><PAGE.FIRST>3510</PAGE.FIRST><PAGE.SEQ>1</PAGE.SEQ><PAGE.LAST>3519</PAGE.LAST><PAGE.TOTAL>10</PAGE.TOTAL><AUTHOR>T</AUTHOR></BIB.ORDER><CURR.TITLE><LEFT>ΔΙΑΤΑΞΗ της <DATE ISO="19991206">6. 12. 1999</DATE> — ΥΠΟΘΕΣΗ T-178/99</LEFT><RIGHT>ELDER κατά ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ</RIGHT></CURR.TITLE><TITLE><TI><P><HT TYPE="UC">Διάταξη του Πρωτοδικείου</HT> (πρώτο τμήμα)</P><P>της <DATE ISO="19991206">6ης Δεκεμβρίου 1999</DATE><NOTE NOTE.ID="E0001" NUMBERING="STAR"><P>Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική.</P></NOTE></P></TI></TITLE><ORDER.INIT><P>Στην υπόθεση Τ-178/99,</P></ORDER.INIT><PARTIES><PLAINTIFS><P><HT TYPE="BOLD">Sonia Marion Elder</HT> και <HT TYPE="BOLD">Robert Dale Elder,</HT> κάτοικοι Dundee, Σκωτία (Ηνωμένο Βασίλειο), εκπροσωπούμενοι από τον Scott Crosby, solicitor, 9 rond-point Schuman, Βρυξέλλες,</P><PARTY.STATUS>προσφεύγοντες,</PARTY.STATUS></PLAINTIFS><AGAINST>κατά</AGAINST><DEFENDANTS><P><HT TYPE="BOLD">Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,</HT> εκπροσωπούμενης από τους Ulrich Wölker και Xavier Lewis, μέλη της Νομικής Υπηρεσίας, με αντίκλητο στο Λουξεμβούργο τον Carlos Gómez de la Cruz, μέλος της Νομικής Υπηρεσίας, Wagner Centre, Kirchberg,</P><PARTY.STATUS>καθής,</PARTY.STATUS></DEFENDANTS></PARTIES><?PAGE NO="II-3511"?><SUBJECT><P>που έχει ως αντικείμενο αίτηση ακυρώσεως της αποφάσεως της Επιτροπής, της <DATE ISO="19990608">8ης Ιουνίου 1999</DATE>, που δεν επιτρέπει στους προσφεύγοντες την πρόσβαση στα πρακτικά της συμβουλευτικής επιτροπής για τον φόρο προστιθεμένης αξίας,</P></SUBJECT><PREAMBLE.GEN><PREAMBLE.INIT><P>ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ (πρώτο τμήμα),</P><P>συγκείμενο από τους Β. Vesterdorf, πρόεδρο, C. W. Bellamy και Μ. Βηλαρά, δικαστές,</P><P>γραμματέας: Η. Jung</P></PREAMBLE.INIT><PREAMBLE.FINAL><P>εκδίδει την ακόλουθη</P></PREAMBLE.FINAL></PREAMBLE.GEN><CONTENTS.ORDER><GR.SEQ LEVEL="1"><TITLE><TI><P>Διάταξη</P></TI></TITLE><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Νομικό πλαίσιο</P></TI></TITLE><NP><NO.P>1</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19931206">6 Δεκεμβρίου 1993</DATE> η Επιτροπή και το Συμβούλιο ενέκριναν έναν κοινό κώδικα συμπεριφοράς όσον αφορά την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής και του Συμβουλίου (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="340" DATE.PUB="1993" PAGE.FIRST="41">ΕΕ L 340, σ. 41</REF.DOC.OJ>, στο εξής: κώδικας συμπεριφοράς).</TXT></NP><?PAGE NO="II-3512"?><NP><NO.P>2</NO.P><TXT>Η Επιτροπή θέσπισε αυτόν τον κώδικα συμπεριφοράς με την απόφαση 94/90/ΕΚΑΧ, ΕΚ, Ευρατόμ, της <DATE ISO="19940208">8ης Φεβρουαρίου 1994</DATE>, σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα της Επιτροπής (<REF.DOC.OJ COLL="L" NO.OJ="046" DATE.PUB="1994" PAGE.FIRST="58">ΕΕ L 46, σ 58</REF.DOC.OJ>, στο εξής: απόφαση 94/90).</TXT></NP><NP><NO.P>3</NO.P><TXT>Το άρθρο 2 της αποφάσεως 94/90 ορίζει:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><P><QUOT.START ID="QS0001" REF.END="QE0001" CODE="00AB"/>(...)</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Ο αιτών ενημερώνεται γραπτώς, εντός ενός μηνός, από τον γενικό διευθυντή, τον διευθυντή της υπηρεσίας, τον διευθυντή που έχει ορισθεί αρμόδιος για τα θέματα αυτά στη Γενική Γραμματεία, ή εξ ονόματος τους, από τον υπάλληλο που τους εκπροσωπεί, σχετικά με τη θετική συνέχεια που πρόκειται να δοθεί στην αίτηση του ή με την πρόθεση παροχής αρνητικής απάντησης. Στη δεύτερη αυτή περίπτωση πρέπει να γνωστοποιείται στον αιτούντα ότι διαθέτει προθεσμία ενός μηνός για να υποβάλει στο Γενικό Γραμματέα της Επιτροπής επαναληπτική αίτηση προκειμένου να επιτύχει την αναθεώρηση της πρόθεσης άρνησης της πρόσβασης, ειδάλλως θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από την αρχική του αίτηση.</TXT></NP></ITEM></LIST></ALINEA><ALINEA><P>(...)</P><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>4.</NO.P><TXT>Η παράλειψη απάντησης, εκ μέρους ενός εκ των υπαλλήλων που αναφέρονται στο σημείο 2, σε αίτηση πρόσβασης σε έγγραφο, εντός ενός μηνός από την υποβολή της, ισοδυναμεί με απόρριψη.</TXT><?PAGE NO="II-3513"?><P>Η παράλειψη απάντησης εντός ενός μηνός από την υποβολή επαναληπτικής αίτησης ισοδυναμεί με απορριπτική απόφαση.<QUOT.END ID="QE0001" REF.START="QS0001" CODE="00BB"/></P></NP></ITEM></LIST></ALINEA></QUOT.S></P></NP><NP><NO.P>4</NO.P><TXT>Ο κώδικας συμπεριφοράς, όπως θεσπίστηκε από την Επιτροπή, ορίζει, στο κεφάλαιο που επιγράφεται <QUOT.START ID="QS0002" REF.END="QE0002" CODE="00AB"/>Εξέταση των αρχικών αιτήσεων<QUOT.END ID="QE0002" REF.START="QS0002" CODE="00BB"/>, τρίτη παράγραφος:</TXT><P><QUOT.S LEVEL="1"><ALINEA><QUOT.START ID="QS0003" REF.END="QE0003" CODE="00AB"/> 'Οταν το έγγραφο που βρίσκεται στην κατοχή του θεσμικού οργάνου προέρχεται από φυσικό ή νομικό πρόσωπο, κράτος μέλος, άλλο θεσμικό όργανο ή κοινοτική υπηρεσία ή οποιοδήποτε άλλο εθνικό ή διεθνή οργανισμό, η αίτηση πρέπει να απευθύνεται απευθείας στον συντάκτη του εγγράφου.<QUOT.END ID="QE0003" REF.START="QS0003" CODE="00BB"/></ALINEA></QUOT.S></P></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Πραγματικά περιστατικά και διαδικασία</P></TI></TITLE><NP><NO.P>5</NO.P><TXT>Με έγγραφο της <DATE ISO="19981130">30ής Νοεμβρίου 1998</DATE>, οι προσφεύγοντες ζήτησαν από την Επιτροπή, βάσει της αποφάσεως 94/90, να τους επιτραπεί η πρόσβαση στα πρακτικά της συμβουλευτικής επιτροπής του φόρου προστιθεμένης αξίας (στο εξής:επιτροπή ΦΠΑ) που αφορούσαν τις ενδεχομένως πραγματοποιηθείσες διαβουλεύσεις της επιτροπής αυτής με το Ηνωμένο Βασίλειο, κατ' εφαρμογήν των άρθρων 4 και 29 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της <DATE ISO="19770517">17ης Μαΐου 1977</DATE>, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών — κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (ΕΕ ειδ. έκδ. 09/001, σ. 49, στο εξής: έκτη οδηγία). Προς στήριξη της αιτήσεως τους, οι προσφεύγοντες εξέθεσαν ότι ορισμένες διατάξεις της βρετανικής νομοθεσίας<?PAGE NO="II-3514"?> σχετικά με τον φόρο προστιθεμένης αξίας επηρέαζαν άμεσα τη νομική τους θέση και ότι επιθυμούσαν να εξακριβώσουν αν, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας, βάσει της οποίας είχαν θεσπιστεί οι διατάξεις αυτές, το Ηνωμένο Βασίλειο είχε προηγουμένως συμβουλευθεί την επιτροπή ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>6</NO.P><TXT>Ελλείψει απαντήσεως στην αίτηση τους, οι προσφεύγοντες απηύθυναν στον Γενικό Γραμματέα της Επιτροπής, με έγγραφο της <DATE ISO="19990106">6ης Ιανουαρίου 1999</DATE>, επαναληπτική αίτηση υπό την έννοια του άρθρου 2, παράγραφος 2, της αποφάσεως 94/90.</TXT></NP><NP><NO.P>7</NO.P><TXT>Εκ παραλλήλου, ο γενικός διευθυντής της Γενικής Διευθύνσεως Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης της Επιτροπής (ΓΔ XXI) ενημέρωσε τους αιτούντες, με έγγραφο που κοινοποιήθηκε στον δικηγόρο τους στις <DATE ISO="19990111">11 Ιανουαρίου 1999</DATE>, ότι, κατά τον εσωτερικό κανονισμό της επιτροπής ΦΠΑ, οι συσκέψεις της είναι εμπιστευτικές, εκτός αν τα συμμετέχοντα κράτη μέλη αποφασίσουν με ομοφωνία άλλως. Κατά συνέπεια, προκειμένου να διαφυλαχθεί το απόρρητο των συσκέψεων της επιτροπής ΦΠΑ και να μη θιγούν τα οικονομικά συμφέροντα των Κοινοτήτων, φρονούσε ότι δεν μπορούσε να τους επιτρέψει την πρόσβαση στα πρακτικά της επιτροπής αυτής.</TXT></NP><NP><NO.P>8</NO.P><TXT>Με έγγραφο της <DATE ISO="19990209">9ης Φεβρουαρίου 1999</DATE>, η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής απάντησε στους προσφεύγοντες ότι η αίτηση τους θα εξεταζόταν το ταχύτερο δυνατόν, αλλά ότι πιθανώς δεν θα ελάμβαναν απάντηση πριν από την παρέλευση ενός και πλέον μηνός.</TXT></NP><NP><NO.P>9</NO.P><TXT>Στις <DATE ISO="19990303">3 Μαρτίου 1999</DATE> οι προσφεύγοντες έλαβαν ένα έγγραφο της Γενικής Γραμματείας της Επιτροπής, στο οποίο αυτή εξέθετε ότι τα πρακτικά της επιτροπής ΦΠΑ, έστω και αν συντάσσονται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής που είναι επιφορτισμένες με τις εργασίες γραμματείας, τυπικώς εγκρίνονται από την επιτροπή ΦΠΑ. Δεδομένου ότι η τελευταία αυτή πρέπει να θεωρείται συντάκτης των εγγράφων, κατά την έννοια του κώδικα συμπεριφοράς, συνάγεται ότι μια αίτηση όπως αυτή που<?PAGE NO="II-3515"?> υπέβαλαν οι προσφεύγοντες έπρεπε να υποβληθεί απευθείας στην επιτροπή ΦΠΑ. Πάντως, ο Γενικός Γραμματέας διευκρίνιζε αφενός ότι, προκειμένου να τους βοηθήσει, είχε διαβιβάσει την αίτηση τους στην επιτροπή ΦΠΑ, ώστε να αποφασίσει αυτή για τη συνέχεια που θα της έδινε, και αφετέρου ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είχει διαβουλευθεί με την επιτροπή αυτή επανειλημμένως, μεταξύ 1979 και 1996, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 4, της έκτης οδηγίας.</TXT></NP><NP><NO.P>10</NO.P><TXT>Με δικόγραφο που κατέθεσαν στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου την <DATE ISO="19990401">1η Απριλίου 1999</DATE>, οι προσφεύγοντες άσκησαν προσφυγή ακυρώσεως, που πρωτοκολλήθηκε με αριθμό υποθέσεως Τ-78/99, κατά της αποφάσεως της Επιτροπής που δεν τους επέτρεπε την πρόσβαση στα επίδικα έγγραφα.</TXT></NP><NP><NO.P>11</NO.P><TXT>Με έγγραφο της <DATE ISO="19990608">8ης Ιουνίου 1999</DATE>, ο πρόεδρος της επιτροπής ΦΠΑ ενημέρωσε τους προσφεύγοντες ότι οι εκπρόσωποι των κρατών μελών που μετείχαν στην επιτροπή αυτή είχαν αποφασίσει ομοφώνως να μην τους επιτρέψουν την πρόσβαση στα πρακτικά.</TXT></NP><NP><NO.P>12</NO.P><TXT>Φρονώντας ότι το έγγραφο αυτό έπρεπε να θεωρηθεί ως οριστική απόφαση της Επιτροπής περί απορρίψεως της αιτήσεως τους, οι προσφεύγοντες άσκησαν, με δικόγραφο που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Πρωτοδικείου στις <DATE ISO="19990806">6 Αυγούστου 1999</DATE>, την παρούσα προσφυγή ακυρώσεως της αποφάσεως αυτής της <DATE ISO="19990608">8ης Ιουνίου 1999</DATE> (στο εξής: προσβαλλόμενη πράξη).</TXT></NP><NP><NO.P>13</NO.P><TXT>Ως εκ τούτου, οι προσφεύγοντες παραιτήθηκαν από την προσφυγή ακυρώσεως που είχε ασκηθεί στην υπόθεση Τ-78/99, η οποία ακολούθως διαγράφηκε με διάταξη του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19991013">13ης Οκτωβρίου 1999</DATE>.</TXT></NP><?PAGE NO="II-3516"?><NP><NO.P>14</NO.P><TXT>Με έγγραφο της <DATE ISO="19990803">3ης Αυγούστου 1999</DATE>, η Επιτροπή ενημέρωσε τους προσφεύγοντες ότι είχε ζητήσει από τις υπηρεσίες της ΓΔ XXI να προβούν σε επανεξέταση της αιτήσεως τους για πρόσβαση στα πρακτικά της επιτροπής ΦΠΑ, για τον λόγο ότι από την απόφαση του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19990719">19ης Ιουλίου 1999</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-188/97" YEAR="1999" PAGE.ECR="II-2463">Τ-188/97, Rothmans κατά Επιτροπής (Συλλογή 1999, σ. Π-2463)</REF.DOC.ECR>, προέκυπτε ότι στην Επιτροπή εναπόκειται να αποφαίνεται επί των αιτήσεων για πρόσβαση στα πρακτικά των συμβουλευτικών επιτροπών, όπως είναι η επιτροπή ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>15</NO.P><TXT>Με υπόμνημα που κατέθεσε στη Γραμματεία στις <DATE ISO="19990930">30 Σεπτεμβρίου 1999</DATE>, η Επιτροπή ζήτησε από το Πρωτοδικείο να διαπιστώσει ότι παρέλκει πλέον η εκδίκαση της προσφυγής, για τον λόγο αφενός ότι η αίτηση των προσφευγόντων να τους επιτραπεί η πρόσβαση στα πρακτικά της επιτροπής ΦΠΑ επρόκειτο να επανεξεταστεί από τις υπηρεσίες της ΓΔ XXI και αφετέρου ότι η επικείμενη απόφαση θα είχε ως συνέπεια την ανάκληση της προσβαλλομένης πράξεως.</TXT></NP><NP><NO.P>16</NO.P><TXT>Με έγγραφο που κατέθεσε στη Γραμματεία στις <DATE ISO="19991020">20 Οκτωβρίου 1999</DATE>, η Επιτροπή διαβίβασε στο Πρωτοδικείο το έγγραφο της <DATE ISO="19990930">30ής Σεπτεμβρίου 1999</DATE> του γενικού διευθυντή της ΓΔ XXI προς τους προσφεύγοντες, με το οποίο ο γενικός διευθυντής, κατόπιν επανεξετάσεως της αιτήσεως τους με βάση την προαναφερθείσα απόφαση Rothmans κατά Επιτροπής, επανέλαβε την άρνηση του να τους επιτρέπει την πρόσβαση στα πρακτικά της επιτροπής ΦΠΑ, επικαλούμενος, αυτή τη φορά, τον κώδικα συμπεριφοράς και, ειδικότερα, την εξαίρεση που στηρίζεται στην προστασία του απορρήτου. Η Επιτροπή συνάγει από αυτό ότι η προσβαλλόμενη πράξη έχει ανακληθεί και ότι συνεπώς παρέλκει η έκδοση αποφάσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>17</NO.P><TXT>Με τις παρατηρήσεις τους επί αυτού του αιτήματος καταργήσεως της δίκης, τις οποίες κατέθεσαν στη Γραμματεία στις <DATE ISO="19991108">8 Νοεμβρίου 1999</DATE>, οι προσφεύγοντες εκθέτουν<?PAGE NO="II-3517"?> ότι δεν αντιτίθενται στην κατάργηση της παρούσας δίκης. Συναφώς, διευκρινίζουν ότι έχουν υποβάλει στον Γενικό Γραμματέα της Επιτροπής επαναληπτική αίτηση για πρόσβαση στα έγγραφα και συνάγουν ότι η απόφαση του, ανεξαρτήτως του περιεχομένου της, θα αντικαταστήσει οριστικώς το έγγραφο της <DATE ISO="19990608">8ης Ιουνίου 1999</DATE>. Πάντως, φρονούν ότι το έγγραφο αυτό αποτελούσε οριστική πράξη που μπορούσαν να προσβάλλουν και ότι, λαμβανομένης υπόψη της στάσεως της Επιτροπής, πρέπει αυτή να καταδικαστεί στα δικαστικά έξοδα.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί του αιτήματος καταργήσεως της δίκης</P></TI></TITLE><NP><NO.P>18</NO.P><TXT>Με το αίτημα της για κατάργηση της δίκης, η Επιτροπή θέτει ένα παρεμπίπτον δικονομικό ζήτημα επί του οποίου το Πρωτοδικείο πρέπει να αποφανθεί χωρίς να προχωρήσει στην προφορική διαδικασία, σύμφωνα με το άρθρο 114, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας.</TXT></NP><NP><NO.P>19</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι, με την έκδοση της αποφάσεως της <DATE ISO="19990930">30ής Σεπτεμβρίου 1999</DATE>, η Επιτροπή ανακάλεσε σιωπηρώς την προσβαλλόμενη πράξη, αφού πρώτα έκρινε ότι, σύμφωνα με τις επιταγές της κοινοτικής κανονιστικής ρυθμίσεως που διέπει την πρόσβαση στα έγγραφα, όπως αυτές διευκρινίζονται με την προαναφερθείσα απόφαση Rothmans κατά Επιτροπής, στην ίδια εναπόκειται να αποφαίνεται επί των αιτήσεων προσβάσεως στα έγγραφα της επιτροπής ΦΠΑ.</TXT></NP><NP><NO.P>20</NO.P><TXT>Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να γίνει δεκτό ότι η ανάκληση της προσβαλλομένης πράξεως ισοδυναμεί με ακυρωτική δικαστική απόφαση, επιφυλασσομένου του<?PAGE NO="II-3518"?> δικαιώματος των προσφευγόντων να αμφισβητήσουν, εφόσον το κρίνουν αναγκαίο, με χωριστή προσφυγή τη νομιμότητα της αποφάσεως του Γενικού Γραμματέα της Επιτροπής με την οποία κρίνεται οριστικώς η αίτηση τους. Συγκεκριμένα, μια δικαστική απόφαση που θα ακύρωνε την εν τω μεταξύ ανακληθείσα προσβαλλόμενη πράξη δεν θα είχε καμία πρόσθετη έννομη συνέπεια σε σχέση με τις συνέπειες της πραγματοποιηθείσας ανακλήσεως.</TXT></NP><NP><NO.P>21</NO.P><TXT>Συνεπώς, οι προσφεύγοντες δεν έχουν πλέον κανένα συμφέρον για την ακύρωση της προσβαλλομένης πράξεως. Συνεπώς, η παρούσα προσφυγή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου (βλ. διάταξη του Πρωτοδικείου της <DATE ISO="19970528">28ης Μαΐου 1997</DATE>, <REF.DOC.ECR EDITION="GEN" NO.CASE="T-145/95" YEAR="1997" PAGE.ECR="II-823">Τ-145/95, Proderec κατά Επιτροπής, Συλλογή 1997, σ. II-823, σκέψη 27</REF.DOC.ECR>, και την εκεί παρατιθέμενη νομολογία).</TXT></NP><NP><NO.P>22</NO.P><TXT>Από τα προεκτεθέντα προκύπτει ότι παρέλκει η έκδοση αποφάσεως.</TXT></NP></GR.SEQ><GR.SEQ LEVEL="2"><TITLE><TI><P>Επί των δικαστικών εξόδων</P></TI></TITLE><NP><NO.P>23</NO.P><TXT>Το άρθρο 87, παράγραφος 6, του Κανονισμού Διαδικασίας ορίζει ότι, σε περίπτωση καταργήσεως της δίκης, το Πρωτοδικείο κανονίζει τα έξοδα κατά την κρίση του.</TXT></NP><NP><NO.P>24</NO.P><TXT>Εν προκειμένω, η Επιτροπή ανακάλεσε την προσβαλλόμενη πράξη μετά την άσκηση της προσφυγής, για έναν λόγο τον οποίο οι προσφεύγοντες προέβαλλαν με την προσφυγή τους. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή πρέπει να καταδικαστεί στο σύνολο των δικαστικών εξόδων.</TXT></NP></GR.SEQ></GR.SEQ><?PAGE NO="II-3519"?><JURISDICTION><INTRO><P>Για τους λόγους αυτούς,</P><P>ΤΟ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ (πρώτο τμήμα)</P><P>διατάσσει:</P></INTRO><LIST TYPE="ARAB"><ITEM><NP><NO.P>1)</NO.P><TXT>Καταργείται η δίκη.</TXT></NP></ITEM><ITEM><NP><NO.P>2)</NO.P><TXT>Η Επιτροπή φέρει το σύνολο των δικαστικών εξόδων.</TXT></NP></ITEM></LIST></JURISDICTION></CONTENTS.ORDER><SIGNATURE.CASE><P>Λουξεμβούργο, <DATE ISO="19991206">6 Δεκεμβρίου 1999</DATE>.</P><SIGNATORY><P>Ο Γραμματέας</P><P>H.Jung</P></SIGNATORY><SIGNATORY><P>Ο Πρόεδρος</P><P>Β. Vesterdorf</P></SIGNATORY></SIGNATURE.CASE></ORDER>