Προσωρινό κείμενο
ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
της 29ης Σεπτεμβρίου 2026 (*)
« Ασφαλιστικά μέτρα – Άρθρο 263 ΣΛΕΕ – Προσφυγή με αίτημα την ακύρωση πράξης της Ένωσης – Άρθρο 278 ΣΛΕΕ – Αίτηση αναστολής εκτέλεσης της πράξης αυτής – Απόφαση (ΕΕ) 2026/183 – Προσωρινή εφαρμογή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας ΕΕ-Mercosur για το εμπόριο – Επείγον – Έλλειψη »
Στην υπόθεση C‑460/26 R,
με αντικείμενο αίτηση αναστολής εκτελέσεως δυνάμει του άρθρου 278 ΣΛΕΕ, που υποβλήθηκε στις 10 Μαΐου 2026,
Δημοκρατία της Πολωνίας, εκπροσωπούμενη από τον B. Majczyna,
αιτούσα,
κατά
Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκπροσωπούμενου από τον Α. Αντωνιάδη, τον B. Driessen, την L. Hamtcheva και τον J. Rurarz,
καθού,
υποστηριζόμενου από:
την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, εκπροσωπούμενη από τον J. Möller, τον N. Scheffel και την R. Wolfe,
το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, εκπροσωπούμενο από την P. Huurnink και τον J. Langer,
τη Δημοκρατία της Φινλανδίας, εκπροσωπούμενη από τις A. Laine και M. Pere,
την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εκπροσωπούμενη από τον L. Baumgart, τον C. Hermes, την M. Kocjan και τον R. Vidal Puig,
παρεμβαίνοντες,
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ,
αφού άκουσε τον γενικό εισαγγελέα D. Spielmann,
εκδίδει την ακόλουθη
Διάταξη
1 Με την υπό κρίση αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, η Δημοκρατία της Πολωνίας ζητεί από το Δικαστήριο να διατάξει την αναστολή εκτέλεσης της απόφασης (ΕΕ) 2026/183 του Συμβουλίου, της 9ης Ιανουαρίου 2026, για την υπογραφή και την προσωρινή εφαρμογή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας για το εμπόριο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφενός, και της Κοινής Αγοράς του Νότου, της Δημοκρατίας της Αργεντινής, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας, της Δημοκρατίας της Παραγουάης και της Ανατολικής Δημοκρατίας της Ουρουγουάης, αφετέρου (ΕΕ L, 2026/183, στο εξής: επίδικη απόφαση), έως τη δημοσίευση της απόφασης ή της διάταξης η οποία θα περατώσει τη δίκη στην υπόθεση C‑460/26.
2 Η αίτηση αυτή υποβλήθηκε παράλληλα με την άσκηση προσφυγής από το εν λόγω κράτος μέλος, στις 10 Μαΐου 2026, δυνάμει του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, με αίτημα την ακύρωση της επίδικης απόφασης.
Το νομικό πλαίσιο
Η επίδικη απόφαση
3 Ο αιτιολογικές σκέψεις 1 έως 3 και 5 έως 7 της επίδικης απόφασης έχουν ως εξής:
«(1) Στις 13 Σεπτεμβρίου 1999 το Συμβούλιο [της Ευρωπαϊκής Ένωσης] εξουσιοδότησε την [Ευρωπαϊκή] Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με την Κοινή Αγορά του Νότου (“Mercosur”) και τα κράτη μέλη της για συμφωνία η οποία να αποτελείται από σκέλη που αφορούν την πολιτική, τη συνεργασία και το εμπόριο. Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν επιτυχώς στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
(2) Οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε δύο παράλληλες νομικές πράξεις. Η πρώτη πράξη είναι η Συμφωνία εταιρικής σχέσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών της, αφενός, και της Κοινής Αγοράς του Νότου, της Δημοκρατίας της Αργεντινής, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας, της Δημοκρατίας της Παραγουάης και της Ανατολικής Δημοκρατίας της Ουρουγουάης, αφετέρου (“EMPA”), η οποία περιλαμβάνει τον πυλώνα πολιτικού διαλόγου και συνεργασίας και τον πυλώνα εμπορίου και επενδύσεων. Η δεύτερη πράξη είναι η Ενδιάμεση Συμφωνία για το εμπόριο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφενός, και της Κοινής Αγοράς του Νότου, της Δημοκρατίας της Αργεντινής, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας, της Δημοκρατίας της Παραγουάης και της Ανατολικής Δημοκρατίας της Ουρουγουάης, αφετέρου (“ITA”), η οποία καλύπτει την ελευθέρωση του εμπορίου και των επενδύσεων. Η ITA θα παύσει να ισχύει και θα αντικατασταθεί από την EMPA με την έναρξη ισχύος της τελευταίας.
(3) Έως ότου εκδοθεί και τεθεί σε ισχύ ειδική νομοθετική πράξη της Ένωσης για την εφαρμογή της διμερούς ρήτρας διασφάλισης της EMPA και της ITA για τα γεωργικά προϊόντα, και προκειμένου να μπορέσει η Ένωση να αναλάβει ταχεία και αποτελεσματική δράση για την προστασία των συμφερόντων της στο πλαίσιο της EMPA ή της ITA, κατά περίπτωση, η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να θεσπίζει, μέσω εκτελεστικών κανονισμών, γεωργικά διμερή μέτρα διασφάλισης (“διμερή μέτρα διασφάλισης”) τα οποία συνάδουν με την EMPA ή την ITA, κατά περίπτωση. Όσον αφορά τα ευαίσθητα γεωργικά προϊόντα, η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίσει διμερή μέτρα διασφάλισης, επίσης σύμφωνα με τους όρους της παρούσας απόφασης.
[...]
(5) Θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα ένα ή περισσότερα κράτη μέλη να ζητούν από την Επιτροπή να θεσπίζει διμερή μέτρα διασφάλισης υπό τους όρους που καθορίζονται στην ITA και, όσον αφορά τα ευαίσθητα γεωργικά προϊόντα, στην παρούσα απόφαση. Εάν η Επιτροπή απορρίψει το εν λόγω αίτημα, θα πρέπει να ενημερώσει εγκαίρως το Συμβούλιο σχετικά με τους λόγους της άρνησής της.
(6) Ως εκ τούτου, η ITA θα πρέπει να υπογραφεί.
(7) Η ITA θα πρέπει να εφαρμοστεί σε προσωρινή βάση [...], εν αναμονή της έναρξης ισχύος της, μεταξύ της Ένωσης, αφενός, και, ενός ή περισσότερων από τα κράτη της Mercosur που είναι Μέρη της ITA (“υπογράφοντα κράτη της Mercosur”), αφετέρου, [...]».
4 Το άρθρο 1 της επίδικης απόφασης ορίζει τα εξής:
«Επιτρέπεται η υπογραφή της Ενδιάμεσης Συμφωνίας για το εμπόριο μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφενός, και της Κοινής Αγοράς του Νότου, της Δημοκρατίας της Αργεντινής, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Βραζιλίας, της Δημοκρατίας της Παραγουάης και της Ανατολικής Δημοκρατίας της Ουρουγουάης, αφετέρου, με την επιφύλαξη της σύναψης της εν λόγω συμφωνίας.»
5 Το άρθρο 2 της επίδικης απόφασης προβλέπει τα εξής:
«1. Έως ότου εκδοθεί και τεθεί σε ισχύ ειδική νομοθετική πράξη της Ένωσης για την εφαρμογή της διμερούς ρήτρας διασφάλισης για τα γεωργικά προϊόντα της EMPA και της ITA, η Επιτροπή μπορεί, μέσω εκτελεστικών κανονισμών, να θεσπίζει γεωργικά διμερή μέτρα διασφάλισης τα οποία συνάδουν με [...] τους όρους που καθορίζονται στο κεφάλαιο 9 της ITA και στην παρούσα απόφαση.
2. Η Επιτροπή παρακολουθεί στενά την αγορά ευαίσθητων γεωργικών προϊόντων, δηλαδή προϊόντων που υπόκεινται σε δασμολογικές ποσοστώσεις της Ένωσης σύμφωνα με το τμήμα Β του παραρτήματος 2-A (Χρονοδιάγραμμα κατάργησης δασμών) της ITA, ιδίως όσον αφορά τις τάσεις των εισαγωγών και των εξαγωγών που σχετίζονται με τη Mercosur, την παραγωγή και την εξέλιξη των τιμών.
Η Επιτροπή αξιολογεί αμέσως την κατάσταση της αγοράς με βάση αυτή την παρακολούθηση, συνδέοντας την πιθανή αύξηση των εισαγωγών για τα σχετικά ευαίσθητα γεωργικά προϊόντα με την εξέλιξη της παραγωγής και/ή της κατανάλωσης, των τιμών και των μεριδίων αγοράς στην αγορά της Ένωσης, καθώς και των εξαγωγών από την Ένωση.
Κάθε έξι μήνες, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση παρακολούθησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, αξιολογώντας τον αντίκτυπο των εισαγωγών ευαίσθητων γεωργικών προϊόντων, μεταξύ άλλων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
3. Όταν υπάρχουν επαρκή εκ πρώτης όψεως αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία έχουν ληφθεί ιδίως μέσω της παρακολούθησης και της αξιολόγησης της κατάστασης της αγοράς που αναφέρεται στην παράγραφο 2, σχετικά με σοβαρή ζημία ή κίνδυνο πρόκλησης σοβαρής ζημίας στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής των ευαίσθητων γεωργικών προϊόντων, μεταξύ [άλλων και] στις περιπτώσεις στις οποίες η εν λόγω ζημία ή ο κίνδυνος πρόκλησής της επικεντρώνεται γεωγραφικά σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, η Επιτροπή κινεί, χωρίς καθυστέρηση, έρευνα κατόπιν αιτήματος ενός ή περισσότερων κρατών μελών ή οποιουδήποτε νομικού προσώπου ή ένωσης ενεργεί για λογαριασμό του ενωσιακού κλάδου παραγωγής που δραστηριοποιείται στον σχετικό τομέα.
4. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως “ενωσιακός κλάδος παραγωγής” νοούνται οι ενωσιακοί παραγωγοί ομοειδών ή άμεσα ανταγωνιστικών σχετικών προϊόντων.
5. Η Επιτροπή εξετάζει, κατά προτεραιότητα, αν υπάρχουν εκ πρώτης όψεως αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με σοβαρή ζημία ή κίνδυνο πρόκλησης σοβαρής ζημίας στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής σε περιπτώσεις στις οποίες υπάρχει απότομη αύξηση των εισαγωγών ή μείωση των τιμών συγκεντρωμένη σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ή όταν υπάρχει απότομη αύξηση των εισαγωγών ή μείωση της τιμής ενός προϊόντος και ο ενωσιακός κλάδος παραγωγής είναι κατά κύριο λόγο εγκατεστημένος σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
Ελλείψει ενδείξεων περί του αντιθέτου, η Επιτροπή αντιμετωπίζει την αύξηση, κατά κανόνα, άνω του 5 % σε ετήσια βάση του όγκου των εισαγωγών με προτιμησιακούς όρους ενός συγκεκριμένου προϊόντος από υπογράφοντα κράτη της Mercosur, το οποίο υπόκειται σε δασμολογική ποσόστωση, ως εκ πρώτης όψεως απόδειξη σοβαρής ζημίας, ή κινδύνου πρόκλησης σοβαρής ζημίας, στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, εάν, ταυτόχρονα, η μέση τιμή εισαγωγής για τις εν λόγω εισαγωγές από υπογράφοντα κράτη της Mercosur είναι, κατά κανόνα, τουλάχιστον 5 % χαμηλότερη από τη σχετική μέση εγχώρια τιμή ομοειδών ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων κατά την ίδια περίοδο.
6. Ελλείψει ενδείξεων περί του αντιθέτου, η Επιτροπή αντιμετωπίζει τη μείωση, κατά κανόνα, άνω του 5 % σε ετήσια βάση της μέσης τιμής εισαγωγής ενός συγκεκριμένου προϊόντος από υπογράφοντα κράτη της Mercosur, το οποίο εισάγεται στην Ένωση με προτιμησιακούς όρους και το οποίο υπόκειται σε δασμολογική ποσόστωση, ως εκ πρώτης όψεως απόδειξη σοβαρής ζημίας, ή κινδύνου πρόκλησης σοβαρής ζημίας, στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, εάν, ταυτόχρονα, η μέση τιμή εισαγωγής του εν λόγω προϊόντος από υπογράφοντα κράτη της Mercosur είναι, κατά κανόνα, τουλάχιστον 5 % χαμηλότερη από τη σχετική μέση εγχώρια τιμή ομοειδών ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων κατά την ίδια περίοδο.
7. Η Επιτροπή επιβάλλει χωρίς καθυστέρηση ή δισταγμό, και στην περίπτωση ευαίσθητων γεωργικών προϊόντων το αργότερο εντός 21 ημερών από την παραλαβή του αιτήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 3, προσωρινά διμερή μέτρα διασφάλισης για την αποτροπή πρόκλησης ζημίας στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής η οποία θα ήταν δύσκολο να αποκατασταθεί, μεταξύ άλλων όταν η ζημία αυτή είναι γεωγραφικά συγκεντρωμένη σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
8. Δεδομένου ότι η λεπτομερής παρακολούθηση της αγοράς αποτελεί μόνιμο χαρακτηριστικό των δραστηριοτήτων της Επιτροπής στον γεωργικό τομέα, η Επιτροπή προσπαθεί να περατώσει κάθε έρευνα για ευαίσθητα γεωργικά προϊόντα όσον αφορά τα διμερή μέτρα διασφάλισης το ταχύτερο δυνατόν, με σκοπό να λάβει τελική απόφαση εντός τεσσάρων μηνών από την παραλαβή του αιτήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου. Η περίοδος αυτή μπορεί να παραταθεί, αλλά δεν υπερβαίνει την περίοδο ενός έτους που προβλέπεται στο άρθρο 9.13 της ITA.
9. Μέτρο διασφάλισης μπορεί να επιβληθεί όταν ένα σχετικό προϊόν καταγόμενο από υπογράφον κράτος της Mercosur εισάγεται στην Ένωση:
α) σε τόσο αυξημένες ποσότητες, σε απόλυτους όρους ή σε σχέση με την παραγωγή ή την κατανάλωση της Ένωσης, και υπό τέτοιες συνθήκες ώστε να προκαλείται ή να υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί σοβαρή ζημία στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, μεταξύ άλλων όταν η εν λόγω ζημία, ή ο κίνδυνος πρόκλησής της, συγκεντρώνεται γεωγραφικά σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη·
β) η αύξηση των εισαγωγών είναι αποτέλεσμα των υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί δυνάμει της ITA, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης ή της κατάργησης των δασμών για το εν λόγω προϊόν.
10. Ένα μέτρο διασφάλισης μπορεί να λάβει τη μορφή προσωρινής αναστολής του χρονοδιαγράμματος μείωσης των δασμών για το σχετικό προϊόν ή εκ νέου μείωσης της δασμολογικής προτίμησης στο επίπεδο του μάλλον ευνοούμενου κράτους ή στο επίπεδο του βασικού δασμού, όποιο από τα δύο είναι χαμηλότερο.
11. Κάθε μέτρο διασφάλισης εφαρμόζεται για περίοδο δύο ετών, η οποία μπορεί να παραταθεί για περαιτέρω περίοδο έως δύο ετών σύμφωνα με το άρθρο 9.9 της ITA, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι σχετικοί όροι που δικαιολογούν την εν λόγω παράταση.»
6 Το άρθρο 3 της επίδικης απόφασης έχει ως εξής:
«1. Εν αναμονή της έναρξης ισχύος της, η ITA εφαρμόζεται σε προσωρινή βάση μεταξύ της Ένωσης, αφενός, και ενός ή περισσότερων από τα υπογράφοντα κράτη της Mercosur, αφετέρου, σύμφωνα με το άρθρο 23.3, από την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα μετά την ημερομηνία κατά την οποία το εν λόγω υπογράφον κράτος της Mercosur ή τα εν λόγω υπογράφοντα κράτη της Mercosur, κατά περίπτωση, κοινοποίησαν στην Ένωση την ολοκλήρωση των αντίστοιχων εσωτερικών διαδικασιών τους που είναι αναγκαίες για την προσωρινή εφαρμογή της ITA και επιβεβαιώνουν τη συμφωνία τους για την εφαρμογή της ITA σε προσωρινή βάση.
2. Η ημερομηνία από την οποία η ITA πρόκειται να εφαρμοστεί σε προσωρινή βάση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.»
Η ITA
7 Το κεφάλαιο 6 της ITA οποίο επιγράφεται «Υγειονομικά και φυτοϋγειονομικά μέτρα» και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα άρθρα 6.1, 6.4, 6.6 και 6.14.
8 Το άρθρο 6.1 της ITA επιγράφεται «Στόχοι» και προβλέπει τα εξής:
«Οι στόχοι του παρόντος κεφαλαίου είναι οι εξής:
α) η προστασία της ζωής ή της υγείας των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών στο έδαφος των Μερών, παράλληλα με τη διευκόλυνση του εμπορίου μεταξύ των Μερών όσον αφορά τα μέτρα υγειονομικής και φυτοϋγειονομικής προστασίας (εφεξής καλούμενα “ΥΦΠ”)·
β) η ανάπτυξη συνεργασίας για την εφαρμογή της [Συμφωνίας για την εφαρμογή μέτρων υγειονομικής και φυτοϋγειονομικής προστασίας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1Α της Συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, η οποία εγκρίθηκε με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που απέρρευσαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), καθ’ όσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της (ΕΕ 1994, L 336, σ. 40) (στο εξής: Συμφωνία ΥΦΠ)].
[...]»
9 Το άρθρο 6.4 της ITA επιγράφεται «Δικαιώματα και υποχρεώσεις» και ορίζει τα εξής:
«Τα Μέρη επαναβεβαιώνουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους δυνάμει της Συμφωνίας ΥΦΠ. Καμία διάταξη του παρόντος κεφαλαίου δεν θίγει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις κάθε Μέρους που απορρέουν από τη Συμφωνία ΥΦΠ.»
10 Το άρθρο 6.6 της ITA επιγράφεται «Γενικές υποχρεώσεις» και προβλέπει στην παράγραφο 1 τα εξής:
«Τα προϊόντα που εξάγονται από ένα Μέρος πληρούν τις ισχύουσες απαιτήσεις ΥΦΠ του Μέρους εισαγωγής.»
11 Το άρθρο 6.14 της ITA επιγράφεται «Μέτρα έκτακτης ανάγκης» και προβλέπει στις παραγράφους 2 και 4 τα εξής:
«2. Το Μέρος εισαγωγής μπορεί, σε περίπτωση σοβαρών κινδύνων για τη ζωή ή την υγεία του ανθρώπου, των ζώων ή των φυτών, να θεσπίζει μέτρα έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των εν λόγω κινδύνων.
[...]
4. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 μπορούν να θεσπίζονται χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 6.12. Το Μέρος που θεσπίζει μέτρα έκτακτης ανάγκης κοινοποιεί στο άλλο Μέρος, το συντομότερο δυνατόν, τη θέσπιση των εν λόγω μέτρων και, σε κάθε περίπτωση, το αργότερο 48 (σαράντα οκτώ) ώρες μετά.»
12 Το κεφάλαιο 9 της ITA επιγράφεται «Διμερή μέτρα διασφάλισης» και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, στο τμήμα Γ, το άρθρο 9.3 και, στο τμήμα ΣΤ, το άρθρο 9.15.
13 Το άρθρο 9.3 της ITA επιγράφεται «Εφαρμογή διμερών μέτρων διασφάλισης» και ορίζει τα εξής:
«1. Με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων που αναφέρονται στο κεφάλαιο 8, ένα Μέρος μπορεί, σε εξαιρετικές περιστάσεις, και όσον αφορά εμπορεύματα εκτός των οχημάτων που κατατάσσονται στις κλάσεις ΕΣ 8703 και 8704 [του εναρμονισμένου συστήματος περιγραφής και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων, το οποίο θεσπίστηκε με τη διεθνή σύμβαση για το εναρμονισμένο σύστημα περιγραφής και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων, που συνήφθη στις Βρυξέλλες στις 14 Ιουνίου 1983, στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Τελωνείων (ΠΟΤ), και εγκρίθηκε, με το τροποποιητικό της πρωτόκολλο της 24ης Ιουνίου 1986, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, με την απόφαση 87/369/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Απριλίου 1987 (ΕΕ 1987, L 198, σ. 1)], να εφαρμόζει διμερή μέτρα διασφάλισης υπό τους όρους που καθορίζονται στο παρόν τμήμα, εάν, μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας Συμφωνίας, οι εισαγωγές ενός προϊόντος από το άλλο Μέρος υπό προτιμησιακούς όρους έχουν αυξηθεί σε τόσο μεγάλες ποσότητες, σε απόλυτα μεγέθη ή σε σχέση με την εγχώρια παραγωγή ή κατανάλωση, και υπό τέτοιες συνθήκες, ώστε να προκαλείται ή να υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί σοβαρή ζημία στον οικείο εγχώριο κλάδο παραγωγής ομοειδών ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων.
2. Διμερή μέτρα διασφάλισης εφαρμόζονται στα εμπορεύματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μόνο στον βαθμό που απαιτείται για την αποτροπή ή την αποκατάσταση σοβαρής ζημίας ή του κινδύνου πρόκλησης σοβαρής ζημίας.
3. Διμερή μέτρα διασφάλισης εφαρμόζονται κατόπιν έρευνας από τις αρμόδιες ερευνητικές αρχές του Μέρους εισαγωγής σύμφωνα με τις διαδικασίες που καθορίζονται στο παρόν κεφάλαιο.»
14 Το άρθρο 9.15 της ITA επιγράφεται «Προσωρινά μέτρα διασφάλισης» και προβλέπει στην παράγραφο 1 τα εξής:
«Σε κρίσιμες περιστάσεις στις οποίες τυχόν καθυστέρηση μπορεί να προκαλέσει ζημία που θα ήταν δύσκολο να αποκατασταθεί, κάθε Μέρος, μετά από δέουσα κοινοποίηση, μπορεί να λάβει προσωρινό μέτρο διασφάλισης εφόσον διαπιστωθεί με προκαταρκτική απόφαση ότι υπάρχουν σαφή στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι εισαγωγές υπό προτιμησιακούς όρους έχουν αυξηθεί και ότι οι εν λόγω εισαγωγές έχουν προκαλέσει ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν σοβαρή ζημία. [...]»
15 Το άρθρο 23.3 της ITA επιγράφεται «Εφαρμογή πριν από την έναρξη ισχύος» και ορίζει στην παράγραφο 1 τα εξής:
«Η παρούσα Συμφωνία μπορεί να εφαρμοστεί προσωρινά. Η εν λόγω προσωρινή εφαρμογή μπορεί να λάβει χώρα μεταξύ, αφενός, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, αφετέρου, ενός ή περισσότερων από τα υπογράφοντα κράτη της [Mercosur], σύμφωνα με τις αντίστοιχες εσωτερικές διαδικασίες τους.»
Το ιστορικό της διαφοράς
16 Από την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προκύπτει ότι οι διαπραγματεύσεις για τη σύναψη συμφωνίας ΕΕ-Mercosur άρχισαν το 1999. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1999 το Συμβούλιο ενέκρινε διαπραγματευτικές οδηγίες και εξουσιοδότησε την Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις για τη σύναψη «συμφωνίας διαπεριφερειακής σύνδεσης» μεταξύ της Ένωσης και της Mercosur, η οποία θα αντικαθιστούσε τη συμφωνία-πλαίσιο που είχε εγκριθεί με την απόφαση του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, διαπεριφερειακής συμφωνίας-πλαίσιο για τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών αυτής, αφενός, και της Κοινής Αγοράς του Νότου και των κρατών μελών αυτής, αφετέρου (ΕΕ 1999, L 112, σ. 65). Με τις εν λόγω διαπραγματευτικές οδηγίες η Επιτροπή εξουσιοδοτήθηκε να διαπραγματευθεί μια ενιαία συμφωνία σύνδεσης, η οποία θα περιελάμβανε ένα εμπορικό σκέλος και ένα σκέλος σχετικό με τον πολιτικό διάλογο και τη συνεργασία. Η Επιτροπή άρχισε διαπραγματεύσεις με βάση την εξουσιοδότηση αυτή.
17 Κατά τα εκτιθέμενα στην αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν στις 28 Ιουνίου 2019 στη σύναψη εμπορικής συμφωνίας μεταξύ της Ένωσης και της Mercosur. Η συμφωνία αυτή περιελάμβανε, μεταξύ άλλων, διατάξεις σχετικές με τις εμπορευματικές συναλλαγές. Το πολιτικό σκέλος της συμφωνίας σύνδεσης αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) και οριστικοποιήθηκε στις 18 Ιουνίου 2020. Οι διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν στις 6 Δεκεμβρίου 2024.
18 Από την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προκύπτει επίσης ότι στις 3 Σεπτεμβρίου 2025 η Επιτροπή διαβίβασε στο Συμβούλιο, αφενός, δύο προτάσεις σχετικά με την υπογραφή και τη σύναψη της EMPA και, αφετέρου, δύο άλλες προτάσεις σχετικές με την υπογραφή και τη σύναψη της ITA. Κατά την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, η Επιτροπή πρότεινε παράλληλα να συμπεριληφθεί η απόφαση για την προσωρινή εφαρμογή της ενδιάμεσης συμφωνίας για το εμπόριο μόνο στο σχέδιο απόφασης για τη σύναψη της συμφωνίας και όχι στην απόφαση για την υπογραφή της συμφωνίας.
19 Επομένως, κατά την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, η Επιτροπή διαχώρισε τη συμφωνία σύνδεσης με τη Mercosur σε δύο χωριστές συμφωνίες, ήτοι, αφενός, την EMPA και, αφετέρου, την ITA, η οποία αφορούσε μόνο τα εμπορικά ζητήματα και περιείχε κατ’ ουσίαν τις ίδιες υποχρεώσεις με εκείνες που απέρρεαν από το εμπορικό σκέλος της EMPA.
20 Κατά την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, ο διαχωρισμός αυτός κατέστησε δυνατή τη σύναψη της ITA από το Συμβούλιο, δυνάμει της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ένωσης στον τομέα της κοινής εμπορικής πολιτικής, κατόπιν εγκρίσεως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αντιθέτως, η EMPA έχει τη μορφή μικτής συμφωνίας και για αυτήν απαιτείται έγκριση του Κοινοβουλίου και επικύρωση από το σύνολο των 27 κρατών μελών πριν το Συμβούλιο εκδώσει την απόφαση για τη σύναψή της.
21 Επιπλέον, από την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προκύπτει ότι στις 9 Ιανουαρίου 2026, παρά την εναντίωση της Ιρλανδίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Αυστρίας και της Δημοκρατίας της Πολωνίας, καθώς και την αποχή του Βασιλείου του Βελγίου, το Συμβούλιο εξέδωσε την επίδικη απόφαση, με την οποία επέτρεψε την υπογραφή της ITA και επέβαλε την προσωρινή εφαρμογή της. Η επίδικη απόφαση επέτρεψε την εφαρμογή της ITA ακόμη και πριν από την οριστική έναρξη ισχύος της, διευκρινιζομένου ότι οι διατάξεις της ITA περιλαμβάνονται επίσης και στην EMPA. Προβλέπεται ότι, μόλις συναφθεί από όλα τα μέρη, η EMPA θα αντικαταστήσει την ITA, η οποία συνεπώς θα παύσει να ισχύει όσον αφορά τις εμπορικές διατάξεις.
22 Στις 19 Ιανουαρίου 2026 το Συμβούλιο ζήτησε από το Κοινοβούλιο να εγκρίνει τη σύναψη της ITA και της EMPA.
23 Στις 21 Ιανουαρίου 2026 το Κοινοβούλιο ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο ζήτησε από το Δικαστήριο να γνωμοδοτήσει σχετικά με τη συμβατότητα της ITA και της EMPA με τις Συνθήκες.
24 Κατά τη Δημοκρατία της Πολωνίας, στις 27 Φεβρουαρίου 2026 η Πρόεδρος της Επιτροπής ανακοίνωσε ότι, μετά την επικύρωση της «συμφωνίας ΕΕ-Mercosur» από τη Δημοκρατία της Αργεντινής και την Ανατολική Δημοκρατία της Ουρουγουάης και λαμβανομένης υπόψη της επικείμενης επικύρωσής της από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Βραζιλίας και τη Δημοκρατία της Παραγουάης, «η Επιτροπή θα [προέβαινε] σε προσωρινή εφαρμογή [της συμφωνίας]».
25 Η ITA εφαρμόζεται προσωρινά από την 1η Μαΐου 2026.
Η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου και τα αιτήματα των διαδίκων
26 Με αποφάσεις του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 8ης, της 17ης και της 19ης Ιουνίου 2026, επετράπη στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, στη Δημοκρατία της Φινλανδίας, στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αντιστοίχως, να παρέμβουν υπέρ του Συμβουλίου.
27 Κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 160, παράγραφος 5, του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου, το Συμβούλιο υπέβαλε γραπτές παρατηρήσεις στις 12 Ιουνίου 2026.
28 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και η Επιτροπή κατέθεσαν υπομνήματα παρεμβάσεως την 1η και την 3η Ιουλίου 2026, αντιστοίχως. Με έγγραφο της 26ης Ιουνίου 2026, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών δήλωσε ότι δεν θα κάνει χρήση της ευχέρειας υποβολής γραπτών παρατηρήσεων.
29 Η Δημοκρατία της Πολωνίας ζητεί από το Δικαστήριο να διατάξει την αναστολή εκτελέσεως της επίδικης απόφασης έως τη δημοσίευση της απόφασης ή της διάταξης η οποία θα περατώνει τη δίκη επί της κύριας υπόθεσης.
30 Το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, τη Δημοκρατία της Φινλανδίας και την Επιτροπή, ζητεί από το Δικαστήριο:
– να απορρίψει την αίτηση αναστολής εκτελέσεως της επίδικης απόφασης και
– να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Πολωνίας στα δικαστικά έξοδα.
Επί της αιτήσεως ασφαλιστικών μέτρων
31 Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 160, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας, οι αιτήσεις αναστολής εκτελέσεως της πράξεως θεσμικού οργάνου και λήψεως άλλων προσωρινών μέτρων πρέπει να προσδιορίζουν το αντικείμενο της διαφοράς, τα περιστατικά από τα οποία προκύπτει το επείγον της υποθέσεως καθώς και τους πραγματικούς και νομικούς ισχυρισμούς που δικαιολογούν, εκ πρώτης όψεως, τη λήψη του προσωρινού μέτρου το οποίο ζητείται.
32 Κατά πάγια νομολογία, η αναστολή εκτελέσεως και άλλα προσωρινά μέτρα μπορούν να διαταχθούν από τον δικαστή των ασφαλιστικών μέτρων εφόσον αποδεικνύεται ότι η χορήγησή τους δικαιολογείται εκ πρώτης όψεως βάσει των προβαλλόμενων πραγματικών και νομικών ισχυρισμών (fumus boni juris) και ότι τα μέτρα αυτά είναι επείγοντα, υπό την έννοια ότι είναι αναγκαίο να διαταχθούν και να παραγάγουν τα αποτελέσματά τους πριν από την έκδοση της αποφάσεως επί της κύριας υποθέσεως, προκειμένου να αποφευχθεί σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία των συμφερόντων του αιτούντος. Ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων προβαίνει επίσης, κατά περίπτωση, στη στάθμιση των εμπλεκομένων συμφερόντων. Οι προαναφερθείσες προϋποθέσεις τίθενται σωρευτικώς, όπερ σημαίνει ότι οι αιτήσεις προσωρινών μέτρων πρέπει να απορρίπτονται όταν δεν πληρούται έστω και μία από αυτές [πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 11ης Απριλίου 2024, Vivendi κατά Επιτροπής, C‑90/24 P(R), EU:C:2024:318, σκέψη 56 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία].
33 Στο πλαίσιο της εξέτασης των ως άνω προϋποθέσεων, ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων διαθέτει ευρεία εξουσία εκτιμήσεως και είναι ελεύθερος να καθορίσει, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες της κάθε υποθέσεως, τον τρόπο κατά τον οποίο πρέπει να ελεγχθεί αν συντρέχουν οι διάφορες αυτές προϋποθέσεις, καθώς και τη σειρά της εξέτασής τους, δεδομένου ότι κανένας ενωσιακός κανόνας δικαίου δεν του επιβάλλει προκαθορισμένο σχήμα ανάλυσης προς εκτίμηση της ανάγκης έκδοσης προσωρινής αποφάσεως (διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 13ης Απριλίου 2021, Λιθουανία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑541/20 R, EU:C:2021:264, σκέψη 13 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
34 Εν προκειμένω, πρέπει να εξεταστεί, κατ’ αρχάς, εάν συντρέχει η προϋπόθεση του επείγοντος.
Επιχειρήματα
35 Πρώτον, η Δημοκρατία της Πολωνίας υποστηρίζει ότι οι περιστάσεις υπό τις οποίες εκδόθηκε η επίδικη απόφαση και ιδίως οι κατάφωρες παραβιάσεις των Συνθηκών που διαπράχθηκαν δικαιολογούν την αναστολή εκτελέσεώς της έως την έκδοση απόφασης ή διάταξης η οποία θα περατώνει τη δίκη επί της κύριας υποθέσεως. Τα θεσμικά όργανα της Ένωσης, τα οποία επιδιώκουν να εφαρμόσουν την ITA το συντομότερο δυνατόν, ενήργησαν κατά παράβαση των Συνθηκών και κατά κατάχρηση εξουσίας, παραβιάζοντας την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας και ευνοώντας επιλεκτικά οικονομικά συμφέροντα εις βάρος της τήρησης των Συνθηκών και των θεμελιωδών αρχών της Ένωσης. Ως εκ τούτου, αν επιτραπεί η εφαρμογή της ITA ενδέχεται να ενθαρρυνθούν άλλες παρόμοιες ενέργειες των θεσμικών οργάνων στο μέλλον.
36 Δεύτερον, η Δημοκρατία της Πολωνίας υποστηρίζει ότι η αναστολή εκτελέσεως της επίδικης απόφασης δικαιολογείται επίσης από το γεγονός ότι αυτή επιτρέπει την προσωρινή εφαρμογή της ITA η οποία διευρύνει τις δυνατότητες εισαγωγής στην αγορά της Ένωσης γεωργικών προϊόντων από τις χώρες της Mercosur. Η ITA, όμως, δεν περιέχει «κατοπτρικές» ρήτρες οι οποίες να επιβάλλουν στους γεωργούς των χωρών της Mercosur την υποχρέωση να τηρούν τα ίδια πρότυπα παραγωγής, ιδίως όσον αφορά το περιβάλλον, την υγεία ή την καλή διαβίωση των ζώων, με εκείνα που ισχύουν για τους παραγωγούς της Ένωσης.
37 Το εν λόγω κράτος μέλος επισημαίνει, μεταξύ άλλων, την πολύ εντατική χρήση φυτοπροστατευτικών προϊόντων στη γεωργία των χωρών της Mercosur καθώς και το γεγονός ότι πολλά από τα φυτοπροστατευτικά αυτά προϊόντα περιέχουν δραστικές ουσίες που έχουν αποσυρθεί από την αγορά της Ένωσης λόγω του κινδύνου που ενέχουν για την υγεία και τη ζωή των ανθρώπων και των ζώων και για το περιβάλλον. Ως εκ τούτου, από την έναρξη της εφαρμογής της ITA μπορεί να εμφανιστούν στην αγορά της Ένωσης εισαγόμενα γεωργικά προϊόντα τα οποία να περιέχουν κατάλοιπα μη επιτρεπόμενων στην Ένωση δραστικών ουσιών.
38 Επομένως, κατά τη Δημοκρατία της Πολωνίας, δεν χωρεί αμφιβολία ότι τα προερχόμενα από τις χώρες της Mercosur γεωργικά προϊόντα ενδέχεται να ενέχουν πραγματικό κίνδυνο για την υγεία ή τη ζωή των ανθρώπων και των ζώων και ότι η παραγωγή τους θα προκαλέσει απαράδεκτη πίεση στο περιβάλλον της Ένωσης. Εάν οι εν λόγω δραστικές ουσίες δεν ενείχαν πραγματική και σοβαρή απειλή, η Επιτροπή δεν θα τις είχε αποσύρει από την αγορά της Ένωσης.
39 Επιπλέον, το εν λόγω κράτος μέλος υποστηρίζει ότι η προβαλλόμενη ζημία είναι σοβαρή και ανεπανόρθωτη. Ειδικότερα, από το χρονικό σημείο διάθεσής τους στην αγορά της Ένωσης, τα γεωργικά προϊόντα που περιέχουν επιβλαβείς δραστικές ουσίες έχουν αρνητικές συνέπειες στην υγεία των ανθρώπων και των ζώων, καθώς και στο περιβάλλον, οι οποίες δεν είναι στη συνέχεια ανατρέψιμες.
40 Τρίτον, η Δημοκρατία της Πολωνίας υποστηρίζει ότι η προσωρινή εφαρμογή της ITA θα προκαλέσει σοβαρή και μη αναστρέψιμη ζημία, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των εισοδημάτων των γεωργών και τη διατάραξη της λειτουργίας της αγοράς διαφόρων γεωργικών προϊόντων, επειδή θα επιτρέψει την παρουσία στην αγορά φθηνότερων προϊόντων, τα οποία καλλιεργούνται ή παράγονται με χρήση χημικών προϊόντων απαγορευμένων στην Ένωση.
41 Το εν λόγω κράτος μέλος προβάλλει ότι οι παραγωγοί γεωργικών προϊόντων στις χώρες της Mercosur μπορούν να χρησιμοποιούν φυτοπροστατευτικά προϊόντα επιβλαβή για τους ανθρώπους, τα ζώα και το περιβάλλον, τα οποία είναι όμως φθηνότερα και αποτελεσματικότερα. Επιτυγχάνουν κατ’ αυτόν τον τρόπο υψηλότερες αποδόσεις με χαμηλότερο κόστος, πράγμα που τους παρέχει τη δυνατότητα να προσφέρουν τα προϊόντα τους σε χαμηλότερη τιμή. Τα προϊόντα αυτά συνιστούν αθέμιτο ανταγωνισμό για τα προϊόντα των γεωργών της Ένωσης, μειώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τα εισοδήματά τους και θέτοντας σε κίνδυνο τη σταθεροποίηση της εσωτερικής αγοράς καθώς και την ασφάλεια του εφοδιασμού.
42 Κατά τη Δημοκρατία της Πολωνίας, η μείωση των εισοδημάτων των γεωργών της Ένωσης, η διατάραξη της λειτουργίας των αγορών των διαφόρων γεωργικών προϊόντων και η εκτόπιση υγιεινότερων και υψηλότερης ποιότητας γεωργικών προϊόντων τα οποία είναι όμως ακριβότερα, επειδή παράγονται σύμφωνα με τους αυστηρούς κανόνες και απαιτήσεις που προβλέπει το δίκαιο της Ένωσης, προς όφελος φθηνότερων προϊόντων, τα οποία περιέχουν όμως κατάλοιπα απαγορευμένων στην Ένωση χημικών προϊόντων, είναι ικανές να προκαλέσουν σοβαρή και ανεπανόρθωτη ζημία.
43 Ειδικότερα, κατά την άποψη της Δημοκρατίας της Πολωνίας δεν είναι δυνατή η αποκατάσταση της ζημίας που θα προκληθεί από τις πτωχεύσεις γεωργικών εκμεταλλεύσεων λόγω της μαζικής εισροής φθηνότερων προϊόντων από τις χώρες της Mercosur. Η αποκατάσταση της εύρυθμης λειτουργίας των γεωργικών αγορών, η οποία θα διαταραχθεί από την εισροή των εν λόγω προϊόντων, μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια και να τεθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο σε κίνδυνο η επισιτιστική ασφάλεια της Ένωσης.
44 Το Συμβούλιο αμφισβητεί την ανωτέρω επιχειρηματολογία. Κατά την άποψή του, η Δημοκρατία της Πολωνίας δεν απέδειξε ότι η εφαρμογή της επίδικης απόφασης έως τη δημοσίευση της απόφασης η οποία θα περατώνει τη δίκη επί της κύριας προσφυγής στην υπόθεση C‑545/26 είναι ικανή να προκαλέσει, κατά τρόπο προβλέψιμο και με επαρκή βαθμό πιθανολόγησης, την επέλευση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας και ότι συντρέχει η προϋπόθεση του επείγοντος.
45 Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας και η Επιτροπή φρονούν επίσης ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του επείγοντος.
Εκτίμηση του Δικαστηρίου
46 Κατά πάγια νομολογία, σκοπός της διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων είναι η διασφάλιση της πλήρους αποτελεσματικότητας της μελλοντικής οριστικής απόφασης, προκειμένου να αποφεύγονται τα κενά στην έννομη προστασία που παρέχει το Δικαστήριο. Προς επίτευξη του σκοπού αυτού, το επείγον της υποθέσεως πρέπει να εκτιμάται σε σχέση με την ανάγκη έκδοσης προσωρινής απόφασης, προκειμένου να αποτραπεί η πρόκληση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας στον διάδικο που ζητεί την προσωρινή προστασία. Στον διάδικο αυτόν εναπόκειται να αποδείξει ότι δεν είναι δυνατόν να αναμείνει την έκβαση της δίκης επί της κύριας υποθέσεως χωρίς να υποστεί τέτοια ζημία. Για να αποδειχθεί η ύπαρξη σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας δεν απαιτείται να αποδειχθεί με απόλυτη βεβαιότητα η επέλευση της ζημίας. Αρκεί η ζημία να πιθανολογηθεί επαρκώς (διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 23ης Ιουλίου 2025, Επιτροπή κατά Ortis, C‑54/25 P-R, EU:C:2025:590, σκέψη 28 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
47 Σύμφωνα με τη νομολογία αυτή, απόκειται πάντοτε στον διάδικο που ζητεί τη λήψη ενός προσωρινού μέτρου να εκθέτει και να αποδεικνύει την πιθανή επέλευση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας. Στο πλαίσιο αυτό, ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων πρέπει να διαθέτει συγκεκριμένες και σαφείς ενδείξεις, στηριζόμενες σε λεπτομερή έγγραφα, οι οποίες παρέχουν τη δυνατότητα εκτίμησης των συγκεκριμένων συνεπειών που θα έχει, κατά πάσα πιθανότητα, η μη λήψη των ζητηθέντων μέτρων (πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 13ης Απριλίου 2021, Λιθουανία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑541/20 R, EU:C:2021:264, σκέψεις 19 και 20 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
48 Επομένως, εν προκειμένω, η Δημοκρατία της Πολωνίας φέρει το βάρος να αποδείξει ότι πιθανολογείται επαρκώς η επέλευση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας από την εφαρμογή της επίδικης απόφασης κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της υπογραφής της παρούσας διάταξης και της έκδοσης της απόφασης επί της κύριας προσφυγής στην υπόθεση C‑460/26.
49 Πρώτον, όπως προκύπτει από την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, το εν λόγω κράτος μέλος προβάλλει παράβαση των Συνθηκών, κατάχρηση εξουσίας και παραβίαση της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας προκειμένου να υποστηρίξει ότι η επίδικη απόφαση είναι παράνομη και ότι, αν επιτραπεί η έστω και προσωρινή εφαρμογή της ITA, ενδέχεται να ενθαρρυνθούν «άλλες παρόμοιες ενέργειες» των θεσμικών οργάνων στο μέλλον.
50 Ως προς το ζήτημα αυτό, κατά το μέτρο που η Δημοκρατία της Πολωνίας φαίνεται να στηρίζει το επείγον της υποθέσεως στο γεγονός ότι η επίδικη απόφαση είναι, όπως υποστηρίζει, παράνομη, επισημαίνεται ότι η περίσταση αυτή, ακόμη και αν θεωρηθεί αποδεδειγμένη, δεν είναι ικανή να αποδείξει, αυτή και μόνη, τον κίνδυνο σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας.
51 Πράγματι, κατά πάγια νομολογία, μολονότι το κύρος μιας πράξης της Ένωσης μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση αν αυτή παραβαίνει υπέρτερο κανόνα δικαίου, ο τυχόν παράνομος χαρακτήρας της πράξης δεν αρκεί, κατ’ αρχήν, για να αποδείξει, αυτός και μόνος, τη σοβαρότητα και τον ανεπανόρθωτο χαρακτήρα μιας ενδεχόμενης ζημίας (διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 27ης Φεβρουαρίου 2018, Τσεχική Δημοκρατία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑482/17 R, EU:C:2018:119, σκέψη 38 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
52 Εξάλλου, δεν αρκεί να προβληθεί αορίστως η παραβίαση των διατάξεων των Συνθηκών και των θεμελιωδών αρχών της Ένωσης, εν προκειμένω ιδίως της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας που προβλέπεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, προκειμένου να αποδειχθεί ότι η ζημία που θα μπορούσε να επέλθει εξαιτίας της είναι κατ’ ανάγκην ανεπανόρθωτη (πρβλ. διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 13ης Απριλίου 2021, Λιθουανία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑541/20 R, EU:C:2021:264, σκέψεις 25 και 20 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
53 Η Δημοκρατία της Πολωνίας επικαλείται απλώς, κατά τρόπο γενικό και αόριστο, ότι η προσωρινή εφαρμογή της ITA σημαίνει ότι τα θεσμικά όργανα της Ένωσης ευνοούν επιλεκτικά οικονομικά συμφέροντα εις βάρος της τήρησης των Συνθηκών και των θεμελιωδών αρχών της Ένωσης, χωρίς να παρέχει την παραμικρή συγκεκριμένη ένδειξη βάσει της οποίας να μπορεί να πιθανολογηθεί η επέλευση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας και ο επικείμενος χαρακτήρας της.
54 Εν πάση περιπτώσει, το ζήτημα αν η επίδικη απόφαση εκδόθηκε πράγματι παρανόμως λόγω παράβασης των Συνθηκών, κατάχρησης εξουσίας ή παραβίασης της αρχής της καλόπιστης συνεργασίας μπορεί να επιλυθεί από το Δικαστήριο μόνο στο πλαίσιο της δίκης επί της προσφυγής με την οποία ζητείται ακριβώς η ακύρωση της επίδικης απόφασης.
55 Όσον αφορά, ειδικότερα, το επιχείρημα της Δημοκρατίας της Πολωνίας ότι τα θεσμικά όργανα της Ένωσης θα «ενθαρρυνθούν» να διαπράξουν στο μέλλον παραβάσεις των Συνθηκών, δεδομένου ότι θα μπορούν να εφαρμόζουν προσωρινώς παράνομες νομικές πράξεις έως ότου αυτές ακυρωθούν με δικαστική απόφαση, αρκεί η διαπίστωση ότι το επιχείρημα αυτό συνίσταται στην επίκληση ζημίας αμιγώς υποθετικής φύσεως, η οποία, ως εκ τούτου, δεν μπορεί, σύμφωνα με τη νομολογία που υπενθυμίζεται στη σκέψη 47 της παρούσας διάταξης, να δικαιολογήσει τη χορήγηση της ζητηθείσας αναστολής εκτελέσεως.
56 Δεύτερον, προκειμένου να δικαιολογήσει το επείγον της αναστολής εκτελέσεως της επίδικης απόφασης, η Δημοκρατία της Πολωνίας επικαλείται τις ζημίες από τις συνέπειες της απόφασης αυτής στην οικονομική και κοινωνική κατάσταση των γεωργών της Ένωσης, στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, στην υγεία των ανθρώπων και των ζώων καθώς και στο περιβάλλον εντός της Ένωσης.
57 Ως προς το ζήτημα αυτό υπενθυμίζεται ότι, κατά πάγια νομολογία, η Δημοκρατία της Πολωνίας μπορεί να επικαλεστεί τις διάφορες αυτές ζημίες προκειμένου να επιτύχει τη λήψη προσωρινών μέτρων, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη φέρουν την ευθύνη για τα θεωρούμενα ως γενικά, σε εθνικό επίπεδο, συμφέροντα και μπορούν να προασπίσουν τα εν λόγω συμφέροντα στο πλαίσιο διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων (πρβλ. διατάξεις του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 3ης Ιουνίου 2022, Βουλγαρία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑545/20 R, EU:C:2022:445, σκέψη 35 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 18ης Σεπτεμβρίου 2023, Πολωνία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑445/23 R, EU:C:2023:703, σκέψη 30).
58 Ως εκ τούτου, πρέπει να εξεταστεί αν από τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η Δημοκρατία της Πολωνίας μπορεί να αποδειχθεί, αφενός, ότι η επέλευση μίας ή περισσοτέρων από τις εν λόγω ζημίες πιθανολογείται επαρκώς και, αφετέρου, ότι οι εν λόγω ζημίες είναι σοβαρές και ανεπανόρθωτες.
59 Συναφώς, υπενθυμίζεται ότι η διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων δεν ενδείκνυται για την εξακρίβωση του υποστατού περίπλοκων και άκρως αμφιλεγόμενων πραγματικών περιστατικών. Ο δικαστής των ασφαλιστικών μέτρων δεν διαθέτει τα αναγκαία μέσα για να προβεί σε τέτοια εξέταση και, σε πολλές περιπτώσεις, δυσχερώς θα μπορούσε να την πραγματοποιήσει εγκαίρως (διάταξη της 20ής Νοεμβρίου 2017, Επιτροπή κατά Πολωνίας, C‑441/17 R, EU:C:2017:877, σκέψη 54).
60 Εν προκειμένω, από την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προκύπτει ότι, κατά την άποψη της Δημοκρατίας της Πολωνίας, η προσωρινή εφαρμογή της ITA, την οποία επέτρεψε η επίδικη απόφαση, θα καταστήσει δυνατή την εισαγωγή στην αγορά της Ένωσης γεωργικών προϊόντων από τις χώρες της Mercosur τα οποία περιέχουν επιβλαβείς ουσίες που μπορούν να έχουν μη αναστρέψιμες επιπτώσεις στην υγεία ή τη ζωή των ανθρώπων και των ζώων και στο περιβάλλον. Το εν λόγω κράτος μέλος υπογραμμίζει, μεταξύ άλλων, ότι η ITA δεν περιέχει «κατοπτρικές» ρήτρες οι οποίες να επιβάλλουν στους γεωργούς των χωρών της Mercosur την υποχρέωση να τηρούν τα ίδια πρότυπα παραγωγής, ιδίως όσον αφορά το περιβάλλον, την υγεία ή την καλή διαβίωση των ζώων, με εκείνα που ισχύουν για τους γεωργούς της Ένωσης.
61 Ωστόσο, το ενδεχόμενο και μόνο η ITA να επιτρέπει την εισαγωγή στην Ένωση προϊόντων προερχόμενων από χώρες της Mercosur τα οποία μπορούν να περιέχουν κατάλοιπα δραστικών ουσιών των οποίων η χρήση δεν επιτρέπεται στην Ένωση λόγω πιθανών κινδύνων για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων και για το περιβάλλον δεν αρκεί για να αποδειχθεί η επέλευση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας.
62 Επιπλέον και κυρίως, επιβάλλεται να σημειωθεί ότι η απουσία «κατοπτρικών ρητρών» στην ITA δεν σημαίνει ότι τα υγειονομικά και φυτοϋγειονομικά μέτρα, οι κανονιστικές ρυθμίσεις για την ασφάλεια των τροφίμων και τα υγειονομικά και περιβαλλοντικά πρότυπα της Ένωσης δεν ισχύουν για τα προϊόντα που εισάγονται από χώρες της Mercosur δυνάμει της ITA.
63 Πράγματι, όπως υπογράμμισε με τις γραπτές παρατηρήσεις του το Συμβούλιο, υποστηριζόμενο από την Επιτροπή, τα εισαγόμενα γεωργικά προϊόντα υπόκεινται σε φυτοϋγειονομικές ρυθμίσεις και ρυθμίσεις ασφάλειας των τροφίμων παρόμοιες με εκείνες που ισχύουν για τα προϊόντα που παράγονται στην Ένωση. Η Ένωση έχει θεσπίσει συναφώς νομοθεσία, η οποία εφαρμόζεται σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά, με σκοπό τη διασφάλιση υψηλών προτύπων τροφίμων και υγειονομικών προτύπων για τα γεωργικά προϊόντα, ιδίως όσον αφορά την παρουσία επιβλαβών ουσιών ή καταλοίπων από τη χρήση λιπασμάτων ή φυτοπροστατευτικών προϊόντων. Τα πρότυπα αυτά εφαρμόζονται εξίσου στα γεωργικά προϊόντα που παράγονται στην Ένωση και στα εισαγόμενα προϊόντα.
64 Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τις γραπτές παρατηρήσεις του Συμβουλίου, ο κανονισμός (ΕΕ) 2019/6 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2018, για τα κτηνιατρικά φάρμακα και για την κατάργηση της οδηγίας 2001/82/ΕΚ (ΕΕ 2019, L 4, σ. 43), ο οποίος απαγορεύει τη χρήση αντιμικροβιακών ουσιών σε ζώα με σκοπό την προαγωγή της ανάπτυξης ή την αύξηση της απόδοσης, εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις της Ένωσης και στις επιχειρήσεις τρίτων χωρών που εξάγουν στην Ένωση. Επιπλέον, στην περίπτωση καταλοίπων φυτοφαρμάκων σε γεωργικά προϊόντα ή τρόφιμα, ισχύουν τα ίδια ανώτατα όρια τόσο για τα προϊόντα που παράγονται στην Ένωση όσο και για τα εισαγόμενα προϊόντα και ακολουθείται η ίδια διαδικασία αξιολόγησης για τις αιτήσεις καθορισμού ανώτατων ορίων καταλοίπων για τα προϊόντα που παράγονται στην Ένωση και για τα εισαγόμενα προϊόντα.
65 Κατά το άρθρο 6.4 της ITA, το οποίο περιλαμβάνεται στο κεφάλαιο 6 της ΙΤΑ, καμία διάταξη του κεφαλαίου αυτού δεν θίγει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις σχετικά με την τήρηση των υγειονομικών και φυτοϋγειονομικών κανόνων τους οποίους προβλέπει η Συμφωνία ΥΦΠ. Ως προς το ζήτημα αυτό, επισημαίνεται, ειδικότερα, ότι το άρθρο 6.6, παράγραφος 1, της ITA προβλέπει ρητώς ότι «[τ]α προϊόντα που εξάγονται από ένα Μέρος πληρούν τις ισχύουσες απαιτήσεις ΥΦΠ του Μέρους εισαγωγής». Ως εκ τούτου, οι διεθνείς συμφωνίες που συνάπτει η Ένωση, μεταξύ άλλων και η Συμφωνία ΥΦΠ, κατοχυρώνουν το δικαίωμα της Ένωσης να επιβάλλει πρότυπα στα εισαγόμενα τρόφιμα και της επιτρέπουν να επιβάλλει υγειονομικά και φυτοϋγειονομικά μέτρα και κατάλληλα περιβαλλοντικά μέτρα.
66 Ως εκ τούτου, η Ένωση διαθέτει εξουσίες κατ’ ενάσκηση των οποίων μπορεί να επιβάλλει μέτρα που εμποδίζουν την είσοδο στο έδαφός της γεωργικών προϊόντων που δεν πληρούν τα ισχύοντα υγειονομικά, φυτοϋγειονομικά και περιβαλλοντικά πρότυπα.
67 Πρέπει επίσης να προστεθεί ότι, κατά το άρθρο 6.14, παράγραφος 2, της ITA, το Μέρος εισαγωγής μπορεί, σε περίπτωση σοβαρών κινδύνων για τη ζωή ή την υγεία του ανθρώπου, των ζώων ή των φυτών, να θεσπίζει μέτρα έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση των εν λόγω κινδύνων.
68 Εν πάση περιπτώσει, διαπιστώνεται επίσης ότι, ακόμη και πριν από την έκδοση της επίδικης απόφασης, η νομοθεσία της Ένωσης δεν απαγόρευε τις εισαγωγές προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων των γεωργικών προϊόντων, από τις χώρες της Mercosur, εφόσον τα προϊόντα αυτά τηρούσαν τους ισχύοντες κανόνες της Ένωσης για τα εισαγόμενα προϊόντα. Η ITA προβλέπει μόνο περιορισμένη αύξηση των δασμολογικών ποσοστώσεων και μείωση των δασμών και των μη δασμολογικών εμποδίων στο εμπόριο, ιδίως για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Ως εκ τούτου, η ITA θα μπορούσε το πολύ να οδηγήσει σε ποσοτική αύξηση ορισμένων εισαγωγών. Η Δημοκρατία της Πολωνίας δεν εξηγεί τους λόγους για τους οποίους η ενδεχόμενη αύξηση εισαγωγών οι οποίες επιτρέπονταν ήδη είναι ικανή να προκαλέσει κίνδυνο σοβαρής και μη αναστρέψιμης ζημίας.
69 Κατά συνέπεια, η Δημοκρατία της Πολωνίας δεν κατόρθωσε να αποδείξει ότι υπάρχει επαρκώς πιθανολογούμενος κίνδυνος σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας λόγω των συνεπειών της επίδικης απόφασης στην υγεία ή τη ζωή των ανθρώπων και των ζώων και στο περιβάλλον της Ένωσης, εξαιτίας των εισαγωγών προϊόντων προερχόμενων από τις χώρες της Mercosur τα οποία μπορούν να περιέχουν κατάλοιπα δραστικών ουσιών των οποίων η χρήση δεν επιτρέπεται στην Ένωση.
70 Τρίτον, η Δημοκρατία της Πολωνίας υποστηρίζει ότι η προσωρινή εφαρμογή της ITA θα προκαλέσει σοβαρή και μη αναστρέψιμη ζημία, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση των εισοδημάτων των γεωργών και τη διατάραξη της λειτουργίας της αγοράς διαφόρων γεωργικών προϊόντων, επειδή θα επιτρέψει την παρουσία στην αγορά φθηνότερων προϊόντων, τα οποία καλλιεργούνται ή παράγονται με χρήση χημικών προϊόντων απαγορευμένων στην Ένωση, πράγμα που θα οδηγήσει στην πτώχευση οικονομικών φορέων που ασκούν γεωργικές δραστηριότητες
71 Ως προς το ζήτημα αυτό, υπενθυμίζεται ότι μια περιουσιακή ζημία μπορεί να θεωρηθεί ανεπανόρθωτη μόνον εφόσον συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις, δεδομένου ότι η χρηματική αποκατάσταση είναι, κατά κανόνα, ικανή να επαναφέρει τον ζημιωθέντα στην κατάσταση στην οποία βρισκόταν πριν από την επέλευση της ζημίας. Μια τέτοια ζημία θα μπορούσε να αποκατασταθεί ιδίως στο πλαίσιο αγωγής αποζημιώσεως βάσει των άρθρων 268 και 340 ΣΛΕΕ (διάταξη του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 13ης Απριλίου 2021, Λιθουανία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑541/20 R, EU:C:2021:264, σκέψη 29 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία).
72 Πάντως, το γεγονός και μόνον ότι οι γεωργοί της Ένωσης ενδέχεται να βρεθούν αντιμέτωποι με ανταγωνισμό από προϊόντα εισαγόμενα από τις χώρες της Mercosur, ακόμη και αν αποδεικνυόταν, δεν αρκεί για να αποδειχθεί, ελλείψει πιο συγκεκριμένων στοιχείων σχετικά με την οικονομική κατάστασή τους και ανάλυσης των δασμολογικών ποσοστώσεων που καθόρισε η ITA, ότι οι γεωργοί της Ένωσης δεν είναι σε θέση να αντεπεξέλθουν στον ανταγωνισμό αυτόν και ότι, ως εκ τούτου, θα εξαναγκαστούν να παύσουν τη δραστηριότητά τους (βλ., κατ’ αναλογίαν, διατάξεις του Αντιπροέδρου του Δικαστηρίου της 3ης Ιουνίου 2022, Βουλγαρία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑545/20 R, EU:C:2022:445, σκέψη 51 και εκεί μνημονευόμενη νομολογία, και της 18ης Σεπτεμβρίου 2023, Πολωνία κατά Κοινοβουλίου και Συμβουλίου, C‑445/23 R, EU:C:2023:703, σκέψη 39).
73 Ομοίως, τα γενικά και αόριστα επιχειρήματα της Δημοκρατίας της Πολωνίας ότι η προσωρινή εφαρμογή της ITA θα οδηγήσει σε «αθέμιτο ανταγωνισμό» για τα γεωργικά προϊόντα που παράγονται στην Ένωση, μειώνοντας τα εισοδήματα των γεωργών της Ένωσης και θέτοντας σε κίνδυνο τη σταθερότητα της εσωτερικής αγοράς καθώς και την ασφάλεια του εφοδιασμού, δεν συνοδεύονται από κανένα αποδεικτικό στοιχείο ικανό να αποδείξει την ύπαρξη επαρκώς πιθανολογούμενου κινδύνου επικείμενης επέλευσης σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας.
74 Ως προς το ζήτημα αυτό, επισημαίνεται ότι το άρθρο 2, παράγραφος 1, της επίδικης απόφασης, σε συνδυασμό με την αιτιολογική της σκέψη 3, προβλέπει ότι, έως ότου εκδοθεί και τεθεί σε ισχύ ειδική νομοθετική πράξη της Ένωσης για την εφαρμογή της διμερούς ρήτρας διασφάλισης για τα γεωργικά προϊόντα της EMPA και της ITA, η Επιτροπή μπορεί, μέσω εκτελεστικών κανονισμών, να θεσπίζει γεωργικά διμερή μέτρα διασφάλισης τα οποία συνάδουν με τους όρους που καθορίζονται στο κεφάλαιο 9 της ITA και στην επίδικη απόφαση. Προς τούτο, η εν λόγω απόφαση επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση λεπτομερούς παρακολούθησης της αγοράς των γεωργικών προϊόντων, πράγμα που αποτελεί μόνιμο χαρακτηριστικό των δραστηριοτήτων της στον γεωργικό τομέα.
75 Ειδικότερα, το άρθρο 2, παράγραφος 3, της επίδικης απόφασης, σε συνδυασμό με την αιτιολογική της σκέψη 5, επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να κινήσει, χωρίς καθυστέρηση, έρευνα κατόπιν αιτήματος ενός ή περισσότερων κρατών μελών ή οποιουδήποτε νομικού προσώπου ή ένωσης που ενεργεί για λογαριασμό του ενωσιακού κλάδου παραγωγής που δραστηριοποιείται στον σχετικό τομέα, όταν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία έχουν συγκεντρωθεί ιδίως μέσω της λεπτομερούς παρακολούθησης της αγοράς για την οποία έγινε λόγος στην προηγούμενη σκέψη της παρούσας διάταξης και από τα οποία προκύπτει εκ πρώτης όψεως σοβαρή ζημία ή κίνδυνος πρόκλησης σοβαρής ζημίας για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής των ευαίσθητων γεωργικών προϊόντων, μεταξύ άλλων και στις περιπτώσεις στις οποίες η εν λόγω ζημία ή ο κίνδυνος πρόκλησής της επικεντρώνεται γεωγραφικά σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
76 Ομοίως, το άρθρο 2, παράγραφος 7, της επίδικης απόφασης παρέχει στην Επιτροπή την εξουσία να επιβάλλει, χωρίς καθυστέρηση ή δισταγμό, και στην περίπτωση ευαίσθητων γεωργικών προϊόντων το αργότερο εντός 21 ημερών από την παραλαβή του αιτήματος που αναφέρεται στην παράγραφο 3 του άρθρου 2, προσωρινά διμερή μέτρα διασφάλισης για την αποτροπή πρόκλησης ζημίας στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής η οποία θα ήταν δύσκολο να αποκατασταθεί, μεταξύ άλλων όταν η ζημία αυτή είναι γεωγραφικά συγκεντρωμένη σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.
77 Τέλος, διευκρινίζεται ότι, κατά το άρθρο 2, παράγραφος 9, της επίδικης απόφασης, μπορούν να επιβληθούν μέτρα διασφάλισης όταν προϊόντα καταγόμενα από χώρες της Mercosur εισάγονται στην Ένωση σε τόσο αυξημένες ποσότητες, σε απόλυτους όρους ή σε σχέση με την παραγωγή ή την κατανάλωση της Ένωσης, και υπό τέτοιες συνθήκες ώστε να προκαλείται ή να υπάρχει κίνδυνος να προκληθεί σοβαρή ζημία στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, μεταξύ άλλων όταν η εν λόγω ζημία, ή ο κίνδυνος πρόκλησής της, συγκεντρώνεται γεωγραφικά σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη. Τα μέτρα αυτά μπορούν να ληφθούν υπό την προϋπόθεση ότι η αύξηση των εισαγωγών είναι αποτέλεσμα των υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί δυνάμει της ITA, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης ή της κατάργησης των δασμών για τα προϊόντα αυτά. Κατά το άρθρο 2, παράγραφος 10, της επίδικης απόφασης, τα μέτρα διασφάλισης μπορούν να λάβουν τη μορφή προσωρινής αναστολής του χρονοδιαγράμματος μείωσης των δασμών για τα σχετικά προϊόντα ή εκ νέου μείωσης της δασμολογικής προτίμησης στο επίπεδο του μάλλον ευνοούμενου κράτους ή στο επίπεδο του βασικού δασμού, όποιο από τα δύο είναι χαμηλότερο.
78 Από τις ανωτέρω σκέψεις προκύπτει ότι η επίδικη απόφαση παρέχει στην Επιτροπή εξουσίες που καθιστούν δυνατή την αποτροπή της επέλευσης σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας εξαιτίας των κινδύνων για την επισιτιστική ασφάλεια και της επιδείνωσης της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των γεωργών της Ένωσης.
79 Κατά τα λοιπά, η Δημοκρατία της Πολωνίας δεν προσκομίζει τα αναγκαία αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να μπορεί να πιθανολογηθεί επαρκώς ότι η επίδικη απόφαση, αυτή καθ’ εαυτήν, θα οδηγήσει, πριν από τη δημοσίευση της απόφασης η οποία θα περατώσει τη δίκη στην υπόθεση C‑460/26, σε σημαντική διατάραξη του θεμιτού ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά γεωργικών προϊόντων, ικανή να προκαλέσει την πτώχευση γεωργών της Ένωσης, ούτε, κατά μείζονα λόγο, να εκτιμηθεί η πιθανολογούμενη πριν από την έκδοση της επίδικης απόφασης έκταση της ζημίας αυτής.
80 Πράγματι, η Δημοκρατία της Πολωνίας αναφέρεται απλώς, κατά τρόπο αόριστο, στην ύπαρξη συνδέσμου μεταξύ της ITA και της επιδείνωσης της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των γεωργών της Ένωσης. Ωστόσο, από τις πληροφορίες που παρέσχε το εν λόγω κράτος μέλος δεν προκύπτει αν οι αλλαγές στην αγορά γεωργικών προϊόντων τις οποίες επικαλείται οφείλονται στην προσωρινή εφαρμογή της ITA ή σε άλλα στοιχεία της αγοράς, όπως η διακύμανση των τιμών της ενέργειας, το υψηλό κόστος των λιπασμάτων, ο ανταγωνισμός από τρίτες χώρες εκτός των χωρών της Mercosur ή οι προτιμήσεις των πελατών.
81 Κατά συνέπεια, η αναστολή εκτελέσεως της επίδικης απόφασης δεν μπορεί, σύμφωνα με τη νομολογία που μνημονεύθηκε στη σκέψη 47 της παρούσας διάταξης, να χορηγηθεί, δεδομένου ότι η Δημοκρατία της Πολωνίας δεν απέδειξε σε επαρκή βαθμό ότι η επέλευση σοβαρής και ανεπανόρθωτης ζημίας λόγω της προσωρινής εφαρμογής της ITA μέχρι την έκδοση της απόφασης η οποία θα περατώσει τη δίκη στην υπόθεση C‑460/26 πιθανολογείται επαρκώς.
82 Επομένως, το εν λόγω κράτος μέλος δεν απέδειξε το επείγον που δικαιολογεί την αναστολή εκτελέσεως της επίδικης απόφασης.
83 Επομένως, λαμβανομένου υπόψη του σωρευτικού χαρακτήρα των προϋποθέσεων που απαιτούνται για τη λήψη προσωρινών μέτρων, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, χωρίς να χρειάζεται να εξεταστούν οι προϋποθέσεις σχετικά με τον fumus boni juris και τη στάθμιση των συμφερόντων.
84 Σύμφωνα με το άρθρο 137 του Κανονισμού Διαδικασίας, το Δικαστήριο αποφασίζει για τα έξοδα με την απόφαση ή τη διάταξη που περατώνει τη δίκη.
Για τους λόγους αυτούς, ο Αντιπρόεδρος του Δικαστηρίου διατάσσει:
1) Απορρίπτει την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
2) Επιφυλάσσεται ως προς τα δικαστικά έξοδα.
(υπογραφές)
* Γλώσσα διαδικασίας: η πολωνική.