Postanowienie w sprawach połączonych T‑395/19, T‑396/19, T‑405/19, T‑408/19, T‑419/19, T‑423/19, T‑424/19, T‑428/19, T‑433/19, T‑437/19, T‑443/19, T‑455/19, od T‑458/19 do T‑462/19, T‑464/19, T‑469/19 i T‑477/19, niepublikowane, zwane dalej
Zobacz pkt 11 niniejszej opinii.
Zwanej dalej
Oprócz niniejszego odwołania jednocześnie rozpatrywane jest odwołanie wniesione przez innego byłego posła do Parlamentu Europejskiego [sprawa Poggiolini/Parlament (C‑408/20 P)] od postanowienia z dnia
Pojęcie to jest przedmiotem pierwszego zarzutu niniejszego odwołania oraz drugiego zarzutu odwołania w sprawie C‑408/20 P. Moja analiza w obu tych sprawach jest identyczna.
Dostępny na stronie internetowej: https://curia.europa.eu/jcms/upload/docs/application/pdf/2018–11/version_consolidee_rp_propre.pdf.
W pkt 3 zaskarżonego postanowienia wyjaśniono, że zgodność z prawem uchwały nr 14/2018 jest obecnie badana przez Consiglio di giurisdizione della Camera dei deputati (radę jurysdykcyjną izby deputowanych, Włochy).
służba prawna Parlamentu potwierdziła automatyczne zastosowanie uchwały nr 14/2018 do ich sytuacji; po otrzymaniu niezbędnych informacji od Camera dei deputati (izby deputowanych, Włochy) Parlament powiadomi wnoszących odwołanie o ponownym ustaleniu wysokości ich emerytur i w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy będzie dochodził od nich zwrotu ewentualnej różnicy, oraz ostateczna wysokość ich emerytur zostanie ustalona w drodze formalnego aktu, na który będzie można złożyć zażalenie na podstawie art. 72 decyzji prezydium Parlamentu Europejskiego z dnia
Zwanych dalej
wysokość ich emerytur i rent zostanie dostosowana, z uwzględnieniem obniżki ich analogicznych świadczeń emerytalnych wypłacanych we Włoszech przez izbę deputowanych byłym posłom krajowym na podstawie uchwały nr 14/2018, od kwietnia 2019 r. (z mocą wsteczną od dnia wnoszącym odwołanie wyznaczono termin 30 dni na przedstawienie uwag, biegnący od dnia doręczenia tych pism i że w braku uwag skutki owych pism będą uważane za ostateczne i pociągną za sobą, między innymi, obowiązek zwrotu nienależnie pobranych kwot za miesiące od stycznia do marca 2019 r.
Zobacz pkt 16 niniejszej opinii. W jednym przypadku, a mianowicie Emmy Allione (sprawa T‑396/19), odpowiedź Parlamentu z dnia
Eugenio Melandri zmarł w dniu
Zobacz pkt 45–48 zaskarżonego postanowienia.
Zobacz pkt 57 zaskarżonego postanowienia.
Zobacz pkt 51 zdanie ostatnie zaskarżonego postanowienia.
Zobacz pkt 52, 53 zaskarżonego postanowienia.
Zobacz pkt 56, 60 zaskarżonego postanowienia.
Zobacz pkt 61, 62 zaskarżonego postanowienia.
Zobacz pkt 66, 67 zaskarżonego postanowienia.
Zobacz pkt 69 zaskarżonego postanowienia.
Zobacz pkt 73, 74 zaskarżonego postanowienia.
uchylenie zaskarżonego postanowienia; przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania, oraz obciążenie Parlamentu kosztami postępowania odwoławczego.
oddalenie odwołania, oraz obciążenie wnoszących odwołanie kosztami postępowania odwoławczego.
Zobacz pkt 24, 25 niniejszej opinii.
tytułem głównym, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału zaskarżalność aktu wynika z jego skutków prawnych, a nie z jego ostatecznego charakteru, zwłaszcza w przypadku braku określonej podstawy prawnej odróżniającej akt tymczasowy od aktu ostatecznego. W niniejszym przypadku sporne pisma wywołały skutek w odniesieniu do wysokości emerytur i rent wypłaconych od kwietnia 2019 r., oraz dodatkowo, że nie było oczywiste, iż po spornych pismach zostaną wydane decyzje, które nie będą jedynie decyzjami potwierdzającymi, że z treści odpowiedzi Parlamentu na uwagi wynika, iż stanowią one jedynie potwierdzenie oraz że Parlament zaprzecza sobie, twierdząc, iż miał obowiązek zastosowania uchwały nr 14/2018; że charakter spornych pism nie może się zmieniać w zależności od ewentualnego przełożenia uwag, skoro w decyzji Parlamentu o automatycznym zastosowaniu uchwały nr 14/2018 nie określono żadnego innego wymogu i że wobec braku informacji o terminie odpowiedzi Parlamentu wnoszący odwołanie nie mogli zwlekać z wniesieniem skargi, oraz że E. Allione (sprawa T‑396/19) wniosła skargę o stwierdzenie nieważności spornych pism w dotyczącym ją zakresie w dniu, w którym Parlament udzielił odpowiedzi na jej uwagi na piśmie, czyli w dniu, w którym ten akt stał się ostateczny.
Zobacz wyroki: z dnia
Zobacz wyrok z dnia
W przedmiocie braku wpływu określonych wymogów formalnych zob. wyrok z dnia
Zobacz wyrok z dnia
Zobacz wyrok z dnia
Zobacz wyroki: z dnia
Zobacz pkt 50 i 51 zaskarżonego postanowienia.
brak zawieszenia wiążących skutków spornych pism mających wpływ na interesy wnoszących odwołanie w przypadku otrzymania uwag, oraz pewność, że Parlament zasadniczo nie będzie mógł ponownie rozpatrzyć swojej decyzji, ponieważ jest ona bezwzględnie powiązana z uchwałą nr 14/2018.
Zobacz pkt 40 niniejszej opinii.
Zobacz wyrok z dnia
Zobacz wyroki: z dnia
Zobacz wyrok z dnia
C‑635/16 P, zwany dalej „wyrokiem Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Komisja
W pkt 66 wyroku Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Komisja Trybunał wskazał „że z treści wiadomości z dnia
Zobacz wyrok Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Komisja, pkt 31, 34, 65.
Zobacz wyrok Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Komisja, pkt 71.
Zobacz wyrok Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Komisja, pkt 66–70.
Zobacz w tym względzie opinię rzecznik generalnej J. Kokott w sprawie
w przypadku E. Allione i L. Torbesiego Powinno być: E. Melandriego, zob. pkt 18 oraz przypis 12 niniejszej opinii. ostatecznie przyjęte decyzje nie zastępują spornych pism i że w niniejszej sprawie nie można zastosować wyroku Spliethoff’s Bevrachtingskantoor/Komisja, opartego na usprawiedliwionym błędzie skarżącej; argumenty dotyczące pkt 68 i 69 zaskarżonego postanowienia są bezpodstawne ze względu na wyraźnie dokonane przez Sąd rozróżnienie między ostatecznymi decyzjami Parlamentu a innymi aktami, o których mowa w piśmie dostosowującym skargę, oraz zasada skutecznej ochrony sądowej nie może prowadzić do odstąpienia od przesłanek dopuszczalności określonych w art. 86 regulaminu postępowania przed Sądem.
z orzecznictwa Trybunału wynika, że żądania stron co do zasady cechuje niezmienność Zobacz opinię rzecznik generalnej E. Sharpston w sprawie Zobacz w tym względzie wyjaśnienia zawarte w opinii rzecznik generalnej E. Sharpston w sprawie ów art. 86 stanowi, że w przypadku gdy akt, o którego stwierdzenie nieważności się wnosi, został zastąpiony lub zmieniony przez inny akt mający ten sam przedmiot, skarżący może, przed zamknięciem ustnego etapu postępowania lub przed podjęciem przez Sąd decyzji o rozstrzygnięciu sprawy z pominięciem ustnego etapu postępowania, dostosować skargę w celu uwzględnienia tej nowej okoliczności, to znaczy zmienić przedmiot skargi; jako wyjątek od zasady niezmienności postępowania wspomniany art. 86 powinien zatem być interpretowany w sposób ścisły, oraz dostosowanie skargi nakłada na skarżącego wymóg, by określił on jednoznacznie oraz dostatecznie jasno i precyzyjnie przedmiot postępowania, istotne okoliczności prawne i faktyczne, na których opiera się skarga, oraz żądania w niej zawarte, tak aby Sąd nie orzekał ultra petita. Z tego tytułu pismo dostosowujące skargę musi zgodnie z art. 86 § 4 lit. a) regulaminu postępowania przed Sądem zawierać w szczególności dostosowane żądania Zobacz, w odniesieniu do tego formalnego wymogu wprowadzonego w 2015 r. do regulaminu postępowania przed Sądem, opinię rzecznik generalnej E. Sharpston w sprawie
Zobacz również podobnie opinia rzecznik generalnej E. Sharpston w sprawie
Zobacz wyrok z dnia
Zobacz wyrok z dnia
Zobacz pkt 55–57 niniejszej opinii.
Sąd powinien był umożliwić im zajęcie stanowiska w przedmiocie podniesionego przez Parlament zarzutu niedopuszczalności pisma dostosowującego skargę – bezpośrednio, bądź w drodze drugiej wymiany pism, oraz postanowienia Sądu o rozpatrzeniu zarzutów niedopuszczalności w orzeczeniu rozstrzygającym co do istoty i żądania przedłożenia pism skierowane do Parlamentu wskazują, że niedopuszczalność skarg nie była oczywista.
w przypadku E. Allione i L. Torbesiego Powinno być: Eugenia Melandriego, zob. pkt 18 oraz przypis 12 niniejszej opinii. z art. 86 § 6 regulaminu postępowania przed Sądem wynika, że Sąd może z urzędu zbadać dopuszczalność pisma dostosowującego skargę bez zwracania się do skarżących o przedstawienie uwag, oraz Sąd może w każdej chwili orzec o niedopuszczalności skargi na podstawie art. 126 niniejszego regulaminu i że wcześniej wydane postanowienia proceduralne pozostają bez znaczenia.
Zobacz postanowienie z dnia
Zobacz postanowienie z dnia
Zobacz wyroki: z dnia
postanowienie z dnia zarzut niedopuszczalności podniesiony przez Parlament przed Sądem zostaje oddalony. sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania przez Sąd w celu wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie żądania Carla Tognoli i innych wnoszących odwołanie dotyczącego stwierdzenia nieważności pism z dnia rozstrzygnięcie o kosztach nastąpi w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.