Overwegende dat de aan het geding ten grondslag liggende feiten kunnen worden samengevat als volgt:

Na de verstoring van sommige wisselmarkten binnen de Gemeenschap als gevolg van speculatieve bewegingen die met een abnormale toevloed van kortlopend kapitaal gepaard gingen, heeft de Raad der Gemeenschappen bij resolutie van 9 mei 1971 (PB nr. C 58, blz. 1) verklaard er begrip voor te hebben dat de Lid-Staten waar zich een overmatige toevloed van kapitaal had voorgedaanin bepaalde gevallen… gedurende een beperkte periode de marges waarbinnen de wisselkoersen van hun valuta's schommelen ten opzichte van hun huidige pariteit, kunnen vergroten.

Op grond van de overweging dat wanneer in een Lid-Staat de werkelijke wisselkoers sterk afwijkt van de officiële pariteit, zich ernstige moeilijkheden in verband met de goede werking van de gemeenschappelijke landbouwmarkt kunnen voordoen, omdat het handelsverkeer waarop de werkelijke wisselkoers van toepassing is dan kan plaatsvinden tegen een prijs in nationale munteenheid die lager ligt dan de interventie- of aankoopprijs welke in het kader van de communautaire reglementering op basis van de officiële pariteit is vastgesteld, heeft de Raad in verordening nr. 974/71 van 12 mei 1971 betreffende bepaalde conjunctuurpolitieke maatregelen welke naar aanleiding van de tijdelijke verruiming van de fluctuatiemarges van de valuta's van sommige landen dienen te worden genomen in de landbouwsector (PB nr. L 106, blz. 1) onder bepaalde voorwaarden de Lid-Staten die toestonden dat de wisselkoers van hun munteenheid voor handelstransacties de fluctuatiegrens die bij de internationale regeling is toegelaten, in bovenwaartse richting overschrijdt — onder meer de Bondsrepubliek Duitsland — gemachtigd bij bepaalde importen van landbouwprodukten, respectievelijk bij bepaalde exporten, compenserende bedragen te heffen, respectievelijk toe te kennen.

Deze compenserende bedragen golden volgens artikel 1, lid 2, van verordening nr. 974/71 enerzijds voor produkten waarvoor in het kader van de gemeenschappelijke ordening der landbouwmarkten is voorzien in interventiemaatregelen en anderzijds voor produkten waarvan de prijs afhankelijk is van die van eerstgenoemde produkten en die hetzij onder een gemeenschappelijke ordening der markten vielen hetzij het voorwerp waren van een specifieke regeling krachtens artikel 235 van het EEG-Verdrag.

In bijlage I van verordening nr. 1014/71 van 17 mei 1971 houdende vaststelling van de compenserende bedragen bedoeld bij verordening nr. 974/71 (PB nr. L 110, blz. 10) — zoals die met name is gewijzigd bij verordening nr. 1033/71 van 19 mei 1971 (PB nr. L 112, blz. 26) en verordening nr. 1272/71 van 17 juni 1971 (PB nr. L 133, blz. 1) — heeft de Commissie de lijst vastgesteld van de produkten waarop het stelsel van compenserende bedragen kon worden toegepast.

Op deze lijst kwamen, met uitzondering van grutten, gries en griesmeel van tarwe (zachte tarwe) (11.02 A I.b), in het geheel geen produkten voor die vallen onder post 11.02 van het gemeenschappelijk douanetarief, dat van toepassing is op bepaalde op basis van granen verwerkte produkten.

De firma Nordgetreide, die handel drijft in granen en op basis van granen verwerkte produkten, betrekt op de wereldmarkt maïs en gerst, die zij met haar eigen installaties tot brouwerijgerst onderscheidenlijk gerstvlokken verwerkt.

Deze veredelingsprodukten zijn bestemd voor export naar Denemarken en Polen. Aangezien maïs in de zin van onderverdeling 11.05  B en gerst (post 11.03 ) zijn vermeld onder de granen van bijlage I van verordening nr. 1014/71, had de firma Nordgetreide bij invoer dier produkten een compenserend bedrag te betalen. Daarentegen werd haar bij export van gerstvlokken (onderverdeling 11.02  E I. b.1.) en van gries en griesmeel van maïs bestemd voor brouwerijen (onderverdeling 11.02  A V.a.1) in het geheel geen compenserend bedrag toegekend, omdat deze veredelingsprodukten in genoemde bijlage niet zijn opgenomen.

Bij telex van 26 mei 1971, bevestigd bij telex van 4 juni 1971, heeft de firma Nordgetreide aan de Commissie haar omstandigheden uiteengezet met verzoek om aanvulling van de lijst van produkten waarop het stelsel van compenserende bedragen bij export van toepassing is.

Bij telex van 16 juni 1971 heeft de adjunct-directeur-generaal Landbouw van de Commissie de firma Nordgetreide doen weten, dat het al dan niet vaststellen van compenserende bedragen ongetwijfeld moeilijkheden voor het handelsverkeer in een aantal produkten kon teweegbrengen, doch dat het noodzakelijkerwijze globale karakter der genomen maatregelen haar aanleiding had gegeven om in bepaalde gevallen, waarin op grond van de marktsituatie te verwachten viel dat toepassing van bedoelde monetaire maatregelen niet tot verstoring van het handelsverkeer zou leiden, geen compenserende bedragen vast te stellen.

Toen de Commissie niet bereid bleek om, in voege als verzocht, de lijst van produkten waarop het stelsel van compenserende bedragen van toepassing is aan te vullen, wendde de firma Nordgetreide zich tot het Hof van Justitie met een op 21 juli 1971 ingediend beroepsschrift.

Bij verordening nr. 1687/71 van 30 juli 1971 houdende wijziging van de bijlagen van verordening nr. 1014/71 voor wat betreft de compenserende bedragen die van toepassing zijn in de landbouwsector naar aanleiding van de tijdelijke verruiming van de fluctuatiemarges van de valuta's van sommige Lid-Staten (PB nr. L 173, blz. 1) heeft de Commissie de lijst aangevuld van de produkten waarvoor compenserende bedragen zijn vastgesteld en daarin met name opgenomen vlokken van gerst (onderverdeling 11.02  E I.b.1) en gries en griesmeel van maïs met een gehalte aan vetstoffen van niet meer dan 1,5 gewichtspercent, bestemd voor de brouwerijen (onderverdeling 11.02 A V.a.1).

Overwegende dat de procesvoering na te melden verloop heeft gehad:

De firma Nordgetreide heeft bij inleidend verzoekschrift van 21 juli 1971 op grond van artikel 173, subsidiair artikel 175, van het EEG-Verdrag verzocht om opname van de waren van post 11.02 van het gemeenschappelijk douanetarief, met name vlokken van gerst en gries en griesmeel van mais bestemd voor brouwerijen, op de lijst van produkten waarop het stelsel van compenserende bedragen van toepassing is.

De Commissie heeft bij een op 9 oktober 1971 ingediende memorie het Hof enerzijds verzocht om verklaring voor recht dat de zaak, gezien de inwerkingtreding per 2 augustus 1971 van verordening nr. 1687/71, zonder voorwerp is geraakt en anderzijds — subsidiair — om een uitspraak inzake de ontvankelijkheid van het beroep — zonder behandeling van de zaak ten principale —, namelijk nietontvankelijkverklaring van het beroep.

Volgens de Commissie moet door het Hof ambtshalve worden onderzocht of de zaak zonder voorwerp is geraakt.

Verzoekster zag haar wens — opneming van bepaalde op basis van granen verwerkte produkten op de lijst van waren van bijlage I van verordening nr. 1014/71 (en van verordening nr. 1272/71) en dientengevolge toepassing op deze produkten van het stelsel van compenserende bedragen — vervuld door de inwerkingtreding — op 2 augustus 1971, dat wil zeggen na de indiening van het beroep — van verordening nr. 1687/71 van de Commissie.

In haar op 16 november 1971 ingediende opmerkingen heeft de firma Nordgetreide enerzijds verklaard haar vordering onverkort te handhaven en anderzijds het Hof verzocht de door de Commissie opgeworpen exceptie van niet-ontvankelijkheid te verwerpen.

Zij acht de voorwaarden waaronder moet worden uitgesproken dat de zaak zonder voorwerp is geraakt niet vervuld, aangezien het beroep ertoe strekt dat de betrokken produkten met ingang van de inwerkingtreding — op 12 mei 1971 — van verordening nr. 1014/71 worden opgenomen op de lijst van produkten waarop die verordening van toepassing is.

Het Hof heeft, op rapport van de Rechter-Rapporteur en gehoord de Advocaat-Generaal, verklaard inzake de door de Commissie opgeworpen exceptie — volgens welke de zaak zonder voorwerp is geraakt — niet te kunnen beslissen zonder onderzoek van de zaak ten principale en besloten zonder voorafgaande instructie, met toepassing van artikel 91 van het Reglement voor de procesvoering, over te gaan tot de mondelinge behandeling van de ontvankelijkheid van het beroep.

Bij beschikking van 13 januari 1972 heeft de president van het Hof de Advocaat-Generaal K. Roemer aangewezen ter vervanging van de overleden Advocaat-Generaal A. Dutheillet de Lamothe.

Partijen zijn ter terechtzitting van 26 januari 1972 in hun mondelinge opmerkingen inzake de ontvankelijkheid van het beroep gehoord.

De Advocaat-Generaal heeft ter terechtzitting van 3 februari 1972 zijn conclusie inzake de ontvankelijkheid van het beroep genomen.

Overwegende dat de middelen en argumenten van partijen inzake de ontvankelijkheid van het beroep kunnen worden samengevat als volgt:

De Commissie, verweerster ten principale, incidenteel verzoekster, betoogt dat het beroep, zowel wat het primair als wat het subsidiair gevorderde betreft, niet ontvankelijk is.