Voorlopige editie
ARREST VAN HET GERECHT (Zevende kamer)
1 juli 2026 (*)
„ Uniemerk – Aanvraag voor het Uniewoordmerk FOR BETTER GAMING - VEIKKAUS – Absolute weigeringsgrond – Geen onderscheidend vermogen – Artikel 7, lid 1, onder b), van verordening (EU) 2017/1001 – Bestanddeel van het merk dat door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen – Artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001 ”
In zaak T‑615/25,
Veikkaus Oy, gevestigd te Helsinki (Finland), vertegenwoordigd door M. Nousiainen, advocaat,
verzoekster,
tegen
Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO), vertegenwoordigd door T. Frydendahl als gemachtigde,
verweerder,
wijst
HET GERECHT (Zevende kamer),
samengesteld als volgt: K. Kecsmár, president, L. Madise (rapporteur) en P. Nihoul, rechters,
griffier: V. Di Bucci,
gezien de stukken,
gelet op het feit dat de partijen niet binnen drie weken te rekenen vanaf de betekening van de sluiting van de schriftelijke behandeling om een terechtzitting hebben verzocht en na de beslissing krachtens artikel 106, lid 3, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht om zonder mondelinge behandeling uitspraak te doen,
het navolgende
Arrest
1 Met haar beroep krachtens artikel 263 VWEU vordert verzoekster, Veikkaus Oy, vernietiging van de beslissing van de vierde kamer van beroep van het Bureau voor intellectuele eigendom van de Europese Unie (EUIPO) van 10 juli 2025 (zaak R 829/2025‑4) (hierna: „bestreden beslissing”).
Voorgeschiedenis van het geding
2 Op 27 augustus 2024 heeft verzoekster bij het EUIPO een aanvraag tot inschrijving van het woordteken FOR BETTER GAMING - VEIKKAUS als Uniemerk ingediend.
3 Het aangevraagde merk had met name betrekking op diensten die vallen onder de klassen 35, 41 en 42 in de zin van de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken, zoals herzien en gewijzigd. Zij zijn voor elk van deze klassen omschreven als volgt:
– klasse 35: „zakelijke advisering; detailhandel van computersoftware, amusementssoftware voor computerspellen, downloadbare software, software voor elektronische spellen en downloadbare videospellen; detailhandel in computerspellen met interactieve multimedia, spellen voor mobiele telefoons, smartphones, tablets en andere mobiele elektronische apparaten; detailhandel in spellen die kunnen worden gedownload op mobiele telefoons, smartphones, tablets en andere mobiele elektronische apparaten; detailhandel in applicaties die computerspellen bevatten; detailhandel in virtuele spellen en spelsoftware; detailhandel in uitbreidingen en onderdelen voor computerspellen en videospellen”;
– klasse 41: „amusementsdiensten; organisatie en presentatie van wedstrijden; ontspanning via de televisie; ontspanning, online; het aanbieden van speldiensten [rechtstreeks via computernetwerken]; het aanbieden van onlinespellen via internet; gokdiensten; diensten voor het uitruilen van weddenschappen; onlinegokspelen; entertainmentdiensten in verband met paardenweddenschappen; casinodiensten; organisatie van loterijen; sportuitslagen; diensten van speelhallen; opleidingen op het gebied van gaming; onlinelevering van elektronische publicaties die niet kunnen worden gedownload; virtuele speldiensten die online via een computernetwerk worden aangeboden; spelruimtes op basis van virtual reality”;
– klasse 42: „ontwerp van spellen; testen, controle en kwaliteitsborging; wetenschappelijke en technologische diensten; ontwerp, ontwikkeling en onderhoud van computersoftware en websites voor onlinekansspelen; onderhoud van websites voor onlinekansspelen”.
4 Bij beslissing van 11 maart 2025 heeft de onderzoeker de aanvraag tot inschrijving van het aangevraagde merk voor de hierboven in punt 3 genoemde diensten afgewezen op grond van artikel 7, lid 1, onder b), gelezen in samenhang met artikel 7, lid 2, van verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (PB 2017, L 154, blz. 1).
5 Op 7 mei 2025 heeft verzoekster bij het EUIPO beroep ingesteld tegen de beslissing van de onderzoeker.
6 Bij de bestreden beslissing heeft de kamer van beroep het beroep toegewezen voor de volgende diensten:
– klasse 35: „zakelijke advisering”;
– klasse 41: „onlinelevering van elektronische publicaties die niet kunnen worden gedownload”;
– klasse 42: „testen, controle en kwaliteitsborging; wetenschappelijke en technologische diensten”.
7 De kamer van beroep heeft daarentegen het beroep verworpen voor de door het aangevraagde merk aangeduide diensten die niet in punt 6 hierboven worden genoemd (hierna: „betrokken diensten”), op grond dat dit merk elk onderscheidend vermogen miste in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001, gelezen in samenhang met artikel 7, lid 2, van die verordening. De kamer was in wezen van mening dat het aangevraagde merk door het Finssprekende deel van het relevante publiek zou worden opgevat als „voor een beter kansspel – weddenschappen, gokken” en niet zou worden gezien als een aanduiding van de commerciële herkomst van de betrokken diensten, maar als een reclameboodschap die daarmee verband houdt.
8 Tot slot heeft de kamer van beroep de zaak terugverwezen naar de onderzoeker, opdat deze, wat de betrokken diensten betreft, de subsidiaire bewering van verzoekster inzake het volgens artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001 door gebruik verkregen onderscheidend vermogen van het aangevraagde merk zou onderzoeken.
Conclusies van partijen
9 Verzoekster verzoekt het Gerecht:
– de bestreden beslissing te vernietigen voor zover daarbij de inschrijving van het aangevraagde merk voor de betrokken diensten wordt geweigerd;
– het EUIPO te verwijzen in de kosten, met inbegrip van de kosten van de procedure bij de kamer van beroep.
10 Het EUIPO verzoekt het Gerecht:
– het beroep te verwerpen;
– verzoekster te verwijzen in de kosten indien er een terechtzitting wordt gehouden.
In rechte
11 Ter ondersteuning van haar beroep voert verzoekster één middel aan, namelijk schending van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001, gelezen in samenhang met artikel 7, lid 2, ervan, doordat de kamer van beroep ten onrechte heeft vastgesteld dat het aangevraagde merk elk intrinsiek onderscheidend vermogen miste voor de betrokken diensten.
12 Volgens artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 wordt inschrijving geweigerd van merken die elk onderscheidend vermogen missen. Artikel 7, lid 2, van deze verordening bepaalt dat artikel 7, lid 1, ervan ook van toepassing is indien de weigeringsgronden slechts in een deel van de Unie bestaan.
13 Het onderscheidend vermogen van een merk in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 houdt in dat het merk zich ertoe leent de waren of diensten waarvoor de inschrijving is aangevraagd als afkomstig van een bepaalde onderneming te identificeren en dus deze waren of diensten van die van andere ondernemingen te onderscheiden (zie arrest van 21 januari 2010, Audi/BHIM, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, punt 33 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
14 Het onderscheidend vermogen van een merk in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 moet enerzijds worden beoordeeld met betrekking tot de waren of diensten waarvoor de inschrijving is aangevraagd, en anderzijds met betrekking tot de perceptie ervan door het relevante publiek (zie arrest van 29 april 2004, Henkel/BHIM, C‑456/01 P en C‑457/01 P, EU:C:2004:258, punt 35 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
15 Tekens die onderscheidend vermogen missen in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001 worden ongeschikt geacht voor het vervullen van de wezenlijke functie van het merk, te weten de herkomst van de waar of dienst die onder het merk valt aan te geven zodat de consument die de door dit merk aangeduide waar heeft verkregen of aan wie de door dit merk aangeduide dienst is verleend, bij een latere aankoop of opdracht, in geval van een positieve ervaring, die keuze kan herhalen of, in geval van een negatieve ervaring, een andere keuze kan maken [zie arrest van 28 juni 2017, Colgate-Palmolive/EUIPO (AROMASENSATIONS), T‑479/16, niet gepubliceerd, EU:T:2017:441, punt 16 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
16 De inschrijving van merken bestaande uit tekens of aanduidingen die ook worden gebruikt als reclameslogans, kwaliteitsaanduidingen of aansporingen tot het kopen van de door dit merk aangeduide waren of diensten, is niet uitgesloten wegens een dergelijk gebruik [zie arrest van 17 januari 2024, Ilovepdf/EUIPO (ILOVEPDF), T‑60/23, niet gepubliceerd, EU:T:2024:9, punt 37 en aldaar aangehaalde rechtspraak]. Bij de beoordeling van het onderscheidend vermogen van een dergelijk merk dienen geen strengere criteria te worden gehanteerd dan voor andere tekens (zie arrest van 21 januari 2010, Audi/BHIM, C‑398/08 P, EU:C:2010:29, punt 36 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
17 Uit de rechtspraak volgt eveneens dat merken bestaande uit tekens of aanduidingen die ook worden gebruikt als reclameslogans, kwaliteitsaanduidingen of aansporingen tot het kopen van de door deze merken aangeduide waren of diensten weliswaar per definitie in meer of mindere mate een objectieve, zelfs eenvoudige boodschap overbrengen, maar niettemin geschikt kunnen zijn om de consument te wijzen op de commerciële herkomst van de betrokken waren of diensten. Dit kan in het bijzonder het geval zijn wanneer deze merken meerdere betekenissen kunnen hebben, een woordspeling kunnen vormen of als fantasievol, verrassend en onverwacht kunnen worden opgevat, en dus kunnen worden gememoriseerd, zodat zij niet een gewone reclameboodschap zijn, maar in zekere mate origineel of pregnant zijn, een zekere uitleggingsinspanning vergen of bij het relevante publiek een denkproces in gang zetten [zie arrest van 13 november 2024, DDCF/EUIPO (SUSTAINABLE BY DESIGN), T‑3/24, niet gepubliceerd, EU:T:2024:811, punt 16 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
18 In het licht van deze overwegingen moet worden onderzocht of, zoals verzoekster beweert, de kamer van beroep artikel 7, lid 1, onder b), gelezen in samenhang met artikel 7, lid 2, van verordening 2017/1001, heeft geschonden waar zij heeft vastgesteld dat het aangevraagde merk elk intrinsiek onderscheidend vermogen miste voor de betrokken diensten.
Relevant publiek
19 De kamer van beroep heeft opgemerkt dat de betrokken diensten bestemd waren voor het grote publiek, met een gemiddeld aandachtsniveau, alsmede voor professionals, met een hoger dan gemiddeld aandachtsniveau (punten 24 en 25 van de bestreden beslissing). Zij merkte tevens op dat het aangevraagde merk bestond uit Engelse woorden en een Fins woord en, na erop te hebben gewezen dat Engels in bepaalde lidstaten, met name Finland, algemeen begrepen werd, heeft zij aangegeven dat haar beoordeling betrekking zou hebben op het Finssprekende deel van het relevante publiek, dat volgens haar de betekenis van alle bestanddelen van het aangevraagde merk begrijpt (punt 27 van de bestreden beslissing).
20 Deze vaststellingen, die overigens door verzoekster niet worden betwist, dienen te worden bevestigd.
Beoordeling van het onderscheidend vermogen van het aangevraagde merk
21 De kamer van beroep heeft er allereerst op gewezen dat het aangevraagde merk bestond uit de Engelse woordelementen „for”, „better” en „gaming”, alsmede, gescheiden door een koppelteken, uit het Finse woordelement „veikkaus” (punt 28 van de bestreden beslissing). Aangaande de betekenis van deze woordelementen heeft zij verwezen naar de door de onderzoeker aangehaalde woordenboekdefinities, waarbij zij constateerde dat verzoekster deze niet had betwist. De kamer van beroep heeft daarenboven opgemerkt dat verzoekster de door de onderzoeker aangegeven betekenis van de uitdrukking „for better gaming”, namelijk „voor betere kansspelen”, niet in twijfel trok (punt 29 van de bestreden beslissing).
22 Vervolgens heeft de kamer van beroep de stelling van verzoekster onderzocht dat het aangevraagde merk, in zijn geheel beschouwd, onderscheidend vermogen bezit vanwege het onderscheidend vermogen dat het woord „veikkaus” heeft voor het Finssprekende publiek, dat in de beleving van dit publiek zijn oorspronkelijke betekenis, namelijk „weddenschap“ of „gokspel“, zou hebben verloren, en voortaan specifiek geassocieerd wordt met de onderneming van verzoekster en haar diensten en als een aanduiding van de herkomst daarvan wordt opgevat (punt 30 van de bestreden beslissing).
23 In dit verband heeft de kamer van beroep geoordeeld dat zij het aangevraagde merk en het daarin opgenomen woord „veikkaus” uitsluitend kon beoordelen vanuit het oogpunt van het intrinsiek onderscheidend vermogen ervan, aangezien verzoeksters argument betreffende het door gebruik verkregen onderscheidend vermogen van dat merk subsidiair was aangevoerd (punt 31 van de bestreden beslissing). De kamer van beroep heeft met name vastgesteld dat het door verzoekster overgelegde bewijs geen enkele aanwijzing verschafte over het intrinsiek onderscheidend vermogen van het aangevraagde merk of van het woord „veikkaus” (punt 31 van de bestreden beslissing). Zij was tevens van mening dat het feit dat de merken die dit woord bevatten door gebruik onderscheidend vermogen hadden verkregen, niet aantoonde dat het aangevraagde merk intrinsiek onderscheidend vermogen bezat (punt 31 van de bestreden beslissing).
24 Bovendien was de kamer van beroep van mening dat het woord „veikkaus” op het gebied van kansspelen een betekenis heeft die verwijst naar weddenschappen en gokspelen, zodat het Finssprekende publiek het aangevraagde merk zou opvatten als „voor een beter kansspel – weddenschappen, gokken” (punt 32 van de bestreden beslissing). Het feit dat het Engelse en het Finse deel van dit merk worden gescheiden door een koppelteken verleent daaraan geen andere betekenis en heeft evenmin enige invloed op de begrijpelijkheid ervan voor het betrokken publiek (punt 32 van de bestreden beslissing).
25 De kamer van beroep heeft eveneens geoordeeld dat het aangevraagde merk voor de diensten op het gebied van kansspelen en weddenschappen noch dubbelzinnig noch origineel was en geen enkel element bevatte dat bij het relevante publiek een cognitief proces op gang zou kunnen brengen. Het merk zou een direct begrijpelijke betekenis hebben en een duidelijke link met de betrokken diensten vertonen. Het zou aan het Finssprekende publiek een ondubbelzinnige reclameboodschap overbrengen die de positieve kenmerken van die diensten benadrukt. Bijgevolg zou dat publiek het aangevraagde handelsmerk primair als een reclameslogan beschouwen en niet als een aanduiding van de commerciële herkomst van die diensten opvatten (punten 33, 34 en 36 van de bestreden beslissing).
26 Ten slotte heeft de kamer van beroep erop gewezen dat het in aanmerking nemen van de eerdere inschrijvingen van Uniemerken en Finse merken waarop verzoekster zich beriep, niet tot een andere beoordeling kon leiden (punten 39-45 van de bestreden beslissing).
27 Verzoekster verwijt de kamer van beroep zich ten onrechte te hebben beperkt tot de betekenis van het woord „veikkaus” in het alledaagse Fins, wat haars inziens heeft geleid tot een onjuiste beoordeling van het intrinsiek onderscheidend vermogen van het aangevraagde merk als geheel. Zij stelt dat dit woord door het Finssprekende publiek niet langer in zijn oorspronkelijke betekenis wordt opgevat, maar eerder als een specifieke aanduiding van haar onderneming en de herkomst van de door haar aangeboden diensten, waardoor de aanwezigheid van dat woord in het aangevraagde merk daaraan een intrinsiek onderscheidend vermogen verleent. Het betreffende woord komt immers overeen met haar handelsnaam en haar belangrijkste merk, dat door langdurig gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen en in Finland wijdverspreide erkenning, zelfs faam, geniet. Ter ondersteuning van haar vorderingen verwijst zij naar de inschrijving van het teken VEIKKAUS in het register van bekende handelsmerken in Finland, de registratie – op basis van door gebruik verkregen onderscheidend vermogen – van twee oudere Uniemerken en een ouder Fins merk die uit dat teken bestaan, alsook naar het bestaan van een familie van merken die dat teken eveneens bevatten.
28 Verzoekster onderstreept in dit verband dat een merk dat door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen dezelfde bescherming moet genieten als een merk dat een intrinsiek onderscheidend vermogen heeft. Zij stelt dat, aangezien het teken VEIKKAUS zelfs vóór de datum waarop de merkaanvraag werd ingediend door gebruik onderscheidend vermogen had verworven voor waren en diensten op het gebied van kansspelen, het zonder verdere beoordeling moet worden beschouwd als een onderscheidend bestanddeel van het aangevraagde merk als geheel en op dezelfde manier moet worden behandeld als elk ander element met intrinsiek onderscheidend vermogen.
29 Verder betoogt verzoekster dat het aangevraagde merk niet als een loutere reclameslogan kan worden beschouwd. Zij merkt op dat dit merk is samengesteld uit twee elementen, namelijk de slogan „for better gaming” die door een koppelteken is verbonden met het hoofdmerk VEIKKAUS, waarvan zij stelt dat het onderscheidend vermogen heeft en daardoor maakt dat het aangevraagde merk, als geheel beschouwd, duidelijk voldoet aan de primaire functie van een merk. Zij benadrukt bovendien dat het hoofdmerk VEIKKAUS in het aangevraagde merk onafhankelijk van de slogan wordt gepresenteerd, gescheiden door een koppelteken. Het aangevraagde merk vormt daarom grammaticaal geen eenheid waarin het woord „veikkaus” voorkomt in de oorspronkelijke Finse betekenis. Onder verwijzing naar voorbeelden van Uniemerken en Finse merken die het hoofdmerk van een onderneming, gescheiden door een koppelteken, combineren met een slogan, zoals PAULIG - THIS CUP COUNTS, ASSA ABLOY - CREDENTIALS AS A SERVICE, TEFEL - KUN RAPEUS RATKAISE en BALLERINA - TÄYTETTÄ TULVILLAAN, voegt zij daaraan toe dat het relevante publiek gewend is aan dergelijke combinaties op de markt en gemakkelijk begrijpt dat deze dienen om de commerciële herkomst van de betreffende waren of diensten aan te duiden.
30 Verzoekster beroept zich er ook op dat zij houder is van twee Finse merken, PAREMMAN PELIN PUOLESTA - VEIKKAUS en VEIKKAUS - ILOA ELÄMÄÄN, waarvan de structuur vergelijkbaar is met die van het aangevraagde merk en waarbij het eerstgenoemde merk betrekking heeft op dezelfde diensten als de betrokken diensten. Het Finse merkenbureau zou hebben geoordeeld dat deze merken, als geheel beschouwd, intrinsiek onderscheidend vermogen bezitten. De kamer van beroep van het EUIPO zou echter onvoldoende rekening hebben gehouden met deze merken.
31 Het EUIPO betwist de argumenten van verzoekster.
32 Vooraf dient te worden opgemerkt dat verzoekster slechts subsidiair heeft aangevoerd dat het aangevraagde merk door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen in de zin van artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001, zodat, bij gebreke van een beslissing van de examinator over dit punt, deze kwestie niet door de kamer van beroep is onderzocht. De partijen zijn het erover eens dat de voornaamste kwestie in deze zaak de vraag betreft welk gewicht in voorkomend geval, bij de beoordeling van het intrinsiek onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van deze verordening, moet worden toegekend aan het feit dat het daarin opgenomen woordelement „veikkaus” eerder als merk is ingeschreven op basis van een door gebruik verkregen onderscheidend vermogen.
33 In de eerste plaats moet de beoordeling van de kamer van beroep worden onderschreven dat het aangevraagde merk, in de letterlijke zin ervan, door het Finssprekende publiek zal worden opgevat als „voor een beter kansspel – weddenschappen, gokken”. Deze beoordeling wordt inderdaad bevestigd door de woordenboekdefinities die zijn opgenomen in punt 2 van de bestreden beslissing en die door verzoekster niet worden betwist. Hieruit blijkt met name dat het Finse woord „veikkaus” verwijst naar wedden en gokken.
34 Zoals de kamer beroep heeft opgemerkt, moet worden geconstateerd dat de scheiding door middel van een koppelteken van het eerste deel van het aangevraagde merk, bestaande uit de Engelse uitdrukking „for better gaming”, van het tweede deel van dat merk, bestaande uit het Finse woord „veikkaus”, op zichzelf niet voldoende is om het merk een andere betekenis te geven dan die welke voortvloeit uit de letterlijke betekenis ervan, zoals die is aangegeven in punt 33 hierboven, noch om de begrijpelijkheid ervan voor het Finssprekende publiek te veranderen.
35 In de tweede plaats kan verzoekster de kamer van beroep niet verwijten dat deze rekening heeft gehouden met de letterlijke betekenis van het Finse woord „veikkaus”, zoals vermeld in punt 33 hierboven, om te concluderen dat het aangevraagde merk, als geheel beschouwd, geen intrinsiek onderscheidend vermogen heeft in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.
36 In het bijzonder kan het Gerecht het argument van verzoekster niet aanvaarden dat de kamer van beroep had moeten oordelen dat de aanwezigheid van het woordelement „veikkaus” in het aangevraagde merk daaraan, in zijn geheel beschouwd, een intrinsiek onderscheidend vermogen verleent wegens het enkele feit dat dit element een merk betreft dat eerder is ingeschreven op basis van door gebruik verkregen onderscheidend vermogen en dat in Finland aanzienlijke bekendheid geniet.
37 Dienaangaande zij eraan herinnerd dat de structuur van artikel 7 van verordening 2017/1001 een duidelijk onderscheid maakt tussen de intrinsieke kenmerken van een teken enerzijds en de kenmerken die het teken heeft verworven door gebruik ervan op de markt anderzijds. Artikel 7, lid 1, onder b), van deze verordening betreft het intrinsiek onderscheidend vermogen van een teken, terwijl artikel 7, lid 3, het verworven onderscheidend vermogen regelt. Alleen in het kader van de toepassing van artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001 moeten het feitelijke gebruik van een teken waarvan de inschrijving wordt aangevraagd en de bekendheid ervan worden beoordeeld [zie arrest van 30 maart 2022, Daimler/EUIPO (Weergave van driepuntige elementen op een zwarte achtergrond I), T‑277/21, niet gepubliceerd, EU:T:2022:194, punt 25 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
38 Zo is het vaste rechtspraak dat het daadwerkelijke gebruik van een merk waarvoor inschrijving wordt gevraagd, geen invloed kan hebben op het intrinsieke onderscheidend vermogen ervan, dat uitsluitend moet worden beoordeeld aan de hand van de bij de inschrijvingsaanvraag verstrekte afbeelding [zie arrest van 2 maart 2022, Distintiva Solutions/EUIPO – Makeblock (Makeblock), T‑86/21, niet gepubliceerd, EU:T:2022:107, punt 73 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
39 Dit beginsel geldt ook wanneer geen beroep wordt gedaan op het daadwerkelijke gebruik van het aangevraagde merk in zijn geheel, maar op dat van een bestanddeel ervan.
40 In de zaak die heeft geleid tot het arrest van 30 maart 2022, Weergave van driepuntige sterren op een zwarte achtergrond I (T‑277/21, niet gepubliceerd, EU:T:2022:194), diende het Gerecht zich aldus uit te spreken over het intrinsiek onderscheidend vermogen, in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001, van een patroon dat bestond uit terugkerende elementen in de vorm van driepuntige witte sterren, in een rasterpatroon geplaatst op een zwarte achtergrond. Ter ondersteuning van haar beroep voerde verzoekster met name aan dat de kamer van beroep blijk had gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door geen rekening te houden met de „faam” die was verworven door een ander merk waarvan zij houder was en waarvan de karakteristieke elementen in het betreffende teken waren opgenomen, namelijk een „driepuntige ster in een ring”. In punt 26 van dat arrest heeft het Gerecht geoordeeld dat „[verzoekster] zich niet kon beroepen op het daadwerkelijke en concrete gebruik dat zij van het aangevraagde merk had gemaakt, noch op de bekendheid van een ander merk, dat losstond van het aangevraagde merk”.
41 Evenzo diende het Gerecht zich in de zaak die aanleiding heeft gegeven tot het arrest van 13 maart 2024, Quality First/EUIPO (MORE-BIOTIC) (T‑243/23, niet gepubliceerd, EU:T:2024:162), uit te spreken over een beroep tegen een beslissing van een kamer van beroep waarbij de inschrijving van het woordteken MORE-BIOTIC werd geweigerd op grond dat het geen intrinsiek onderscheidend vermogen had in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001. In punt 44 van dat arrest verwierp het Gerecht het argument van verzoekster dat „haar waren die onder het teken MORE op de markt worden gebracht steeds bekender worden op de markt”, en merkte het op dat zij via dit argument „in wezen het daadwerkelijke gebruik van het aangevraagde merk oproept”.
42 Voor zover zoals in casu een verzoekende partij zich beroept op het intrinsiek onderscheidend vermogen van een aangevraagd merk, moet zij concrete en gefundeerde gegevens verschaffen om te bewijzen dat het aangevraagde merk intrinsiek onderscheidend vermogen bezit, ook al heeft het EUIPO daarover anders geoordeeld [zie arrest van 3 juli 2013, Airbus/BHIM (NEO), T‑236/12, EU:T:2013:343, punt 62 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
43 Willen deze bewijselementen echter steun bieden voor de stelling dat een merk onderscheidend vermogen heeft in de zin van artikel 7, lid 1, sub b, van verordening 2017/1001, dan moet daaruit blijken dat het merk niet bij de consument is ingeburgerd door het gebruik ervan, maar dat het de consument van meet af aan in staat heeft gesteld om de waren of diensten waarop het betrekking had te onderscheiden van de waren of diensten van concurrerende ondernemingen (arrest van 7 oktober 2004, Mag Instrument/BHIM, C‑136/02 P, EU:C:2004:592, punt 50).
44 In casu heeft verzoekster niet aangetoond dat het aangevraagde merk intrinsiek onderscheidend vermogen heeft in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001. Haar gehele betoog berust op het feit dat het woordelement „veikkaus” onderscheidend vermogen heeft verworven nadat het relevante publiek in het kader van haar commerciële activiteiten met dat element in aanraking is gekomen. Aldus tracht zij niet aan te tonen dat het betrokken element, noch a fortiori het aangevraagde merk als geheel, als onderscheidend zou worden beschouwd op grond van hun eigen intrinsieke kenmerken, los van enig eerder gebruik ervan op de markt.
45 In dit verband dient de beoordeling van de kamer van beroep, zoals uiteengezet in punt 31 van de bestreden beslissing, te worden bevestigd, namelijk dat het bewijsmateriaal dat verzoekster tijdens de procedure bij het EUIPO had overgelegd, met name met betrekking tot de omvang van haar commerciële activiteiten, haar omzet en haar resultaten, geen informatie verschafte over het intrinsiek onderscheidend vermogen van het aangevraagde merk of van het woordelement „veikkaus”. Verzoekster erkent in haar beroepsverzoekschrift overigens zelf dat het door haar aangedragen bewijsmateriaal niet tot doel heeft om aan te tonen dat dit woordelement intrinsiek onderscheidend vermogen heeft. Evenmin heeft zij enig bewijs geleverd, zoals een woordenboekvermelding, waaruit blijkt dat het woord „veikkaus” in zijn betekenis als zodanig betrekking heeft op haar onderneming, noch enig bewijs waaruit blijkt dat dit woord in het dagelijkse taalgebruik niet langer wordt gebruikt om weddenschappen en gokken aan te duiden.
46 Zoals het EUIPO terecht aanvoert, zou het toewijzen van verzoeksters betoog methodologisch gezien betekenen dat voorbij wordt gegaan aan het fundamentele onderscheid dat verordening 2017/1001 maakt tussen de beoordeling van het intrinsiek onderscheidend vermogen, zoals bedoeld in artikel 7, lid 1, onder b), en de beoordeling van het door gebruik verkregen onderscheidend vermogen, zoals bedoeld in artikel 7, lid 3. Het aanvaarden van die stelling zou immers tot de conclusie leiden dat het volstaat dat een woordelement door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen en is opgenomen in een merk dat uit verschillende elementen bestaat en waarvan inschrijving wordt aangevraagd, om dat merk als intrinsiek onderscheidend te kunnen beschouwen.
47 In die context kan verzoekster zich niet dienstig beroepen op het beginsel dat een merk dat door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen in de zin van artikel 7, lid 3, van verordening 2017/1001, dezelfde bescherming moet genieten als een merk dat intrinsiek onderscheidend vermogen heeft in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van die verordening. Zoals het EUIPO terecht opmerkt, ziet dit beginsel immers uitsluitend op de bescherming die reeds ingeschreven merken genieten, en niet op de voorwaarden die gelden voor het onderzoek dat voorafgaat aan de inschrijving van een merk.
48 Het argument dat verzoekster ontleent aan het feit dat zij houder is van een familie van merken die het woordelement „veikkaus” bevatten, is eveneens irrelevant. Volgens vaste rechtspraak valt het begrip „merkenfamilie” in dit verband niet onder de absolute, maar slechts onder de relatieve weigeringsgronden, zodat de kamer van beroep het onderscheidend vermogen van het aangevraagde merk in het licht van de eigen kenmerken ervan diende te beoordelen, zonder dat het rekening hoefde te houden met de andere, beweerdelijk gelijksoortige merken die verzoekster bezit [zie arrest van 24 september 2025, Quality First/EUIPO (CRAVE NO MORE), T‑33/25, niet gepubliceerd, EU:T:2025:886, punt 31 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
49 Uit alle voorgaande overwegingen volgt dat de kamer van beroep terecht rekening heeft gehouden met de letterlijke betekenis van het aangevraagde merk, zoals die door het relevante Finssprekende publiek wordt begrepen als „voor een beter kansspel – weddenschappen, gokken”, om te beoordelen of dat merk een intrinsiek onderscheidend vermogen vertoont.
50 Ter betwisting van de beoordeling van de kamer van beroep dat het aangevraagde merk, op basis van die betekenis, voor het relevante Finssprekende publiek een directe link heeft met de betrokken diensten en door dit publiek wordt opgevat als een reclameboodschap die de positieve kenmerken van die diensten benadrukt, en niet als een aanduiding van hun commerciële herkomst, beroept verzoekster zich in wezen op twee argumenten, die niet kunnen worden aanvaard.
51 Om te beginnen stelt verzoekster dat het aangevraagde merk geen slogan is die „op zichzelf wordt gebruikt”, maar voortkomt uit de combinatie van een slogan, namelijk „for better gaming”, met het woordelement „veikkaus”, dat het hoofdmerk vormt en onderscheidend vermogen heeft, zodat het aangevraagde merk, als geheel beschouwd, niet als een loutere reclameformule zal worden gezien. Deze bewering is echter slechts een herhaling van de argumenten die verzoekster eerder heeft aangevoerd en die reeds zijn verworpen.
52 Anders dan verzoekster beweert, sluit de plaatsing van een koppelteken tussen de uitdrukking „for better gaming” en het woordelement „veikkaus” niet uit dat het aangevraagde merk door het Finssprekende publiek als een reclameboodschap voor de betrokken diensten kan worden opgevat. Zoals hierboven al is opgemerkt, verwijst het woordelement „veikkaus”, in de letterlijke betekenis ervan in het Fins, naar een concept dat perfect samenhangt met de bewoordingen die eraan voorafgaan, zodat het aangevraagde merk voor dat publiek een logisch geheel vormt dat een dergelijke boodschap overbrengt.
53 Wat vervolgens de door verzoekster ingeroepen voorbeelden van Uniemerken en Finse merken betreft waarbij het hoofdmerk van een onderneming door middel van een koppelteken wordt gecombineerd met een slogan (zie punt 29 hierboven), moet worden geconstateerd dat verzoekster zich beroept op een structurele gelijkenis tussen de door haar aangehaalde merken en het aangevraagde merk. Een dergelijke gelijkenis is echter geenszins voldoende om vast te stellen dat het aangevraagde merk intrinsiek onderscheidend vermogen heeft, aangezien dit moet worden beoordeeld in het licht van de specifieke kenmerken van het betreffende teken. Verzoeksters betoog blijft evenwel steunen op de onjuiste premisse dat de aanwezigheid in het aangevraagde merk van het woordelement „veikkaus”, dat overeenkomt met haar hoofdmerk dat door gebruik onderscheidend vermogen heeft verkregen, voldoende is om het aangevraagde merk als geheel intrinsiek onderscheidend vermogen te verlenen.
54 Wat in de derde plaats het argument betreft dat verzoekster ontleent aan haar eerder in Finland ingeschreven merken PAREMMAN PELIN PUOLESTA - VEIKKAUS en VEIKKAUS - ILOA ELÄMÄÄN, zij eraan herinnerd dat het Uniemerkensysteem een autonoom systeem is, dat uit een samenstel van eigen voorschriften bestaat en eigen doelstellingen nastreeft, en waarvan de toepassing losstaat van welk nationaal systeem ook (zie arrest van 6 september 2018, Bundesverband Souvenir – Geschenke – Ehrenpreise/EUIPO, C-488/16 P, EU:C:2018:673, punt 72 en aldaar aangehaalde rechtspraak). Of een teken als Uniemerk kan worden ingeschreven, dient bijgevolg alleen op basis van de relevante regeling van de Unie te worden beoordeeld. Het EUIPO en, in voorkomend geval, de Unierechter zijn niet gebonden aan de beslissing van een lidstaat of van een derde land waarin hetzelfde teken als nationaal merk is aanvaard [zie arrest van 11 mei 2010, Abadía Retuerta/BHIM (CUVÉE PALOMAR), T‑237/08, EU:T:2010:185, punt 137 en aldaar aangehaalde rechtspraak]. Dit geldt zelfs wanneer een dergelijke beslissing is genomen in een land dat deel uitmaakt van het taalgebied waaruit het betreffende woordteken afkomstig is [zie arrest van 14 juni 2007, Europig/BHIM (EUROPIG), T-207/06, EU:T:2007:179, punt 42 en aldaar aangehaalde rechtspraak].
55 Uit een en ander volgt dat de kamer van beroep op goede gronden heeft geoordeeld dat het aangevraagde merk elk onderscheidend vermogen mist in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001.
56 Bijgevolg dient verzoeksters enige middel, en derhalve haar beroep, te worden verworpen.
Kosten
57 Volgens artikel 134, lid 1, van het Reglement voor de procesvoering van het Gerecht wordt de in het ongelijk gestelde partij verwezen in de kosten, voor zover dit is gevorderd.
58 Hoewel verzoekster in het ongelijk is gesteld, heeft het EUIPO enkel om haar verwijzing in de kosten verzocht indien er een terechtzitting werd gehouden. Aangezien er geen terechtzitting heeft plaatsgevonden, moet worden beslist dat elke partij haar eigen kosten draagt.
HET GERECHT (Zevende kamer),
rechtdoende, verklaart:
1) Het beroep wordt verworpen.
2) Elke partij zal haar eigen kosten dragen.
|
Kecsmár |
Madise |
Nihoul |
Uitgesproken ter openbare terechtzitting te Luxemburg op 1 juli 2026.
ondertekeningen
* Procestaal: Fins.